Badania obrazowe w przemijającej amnezji całkowitej służą przede wszystkim wykluczeniu innych, poważniejszych przyczyn nagłych zaburzeń pamięci, takich jak udar mózgu czy urazy strukturalne1. Chociaż diagnoza opiera się głównie na kryteriach klinicznych, nowoczesne techniki obrazowania, szczególnie rezonans magnetyczny, mogą dostarczyć istotnych informacji potwierdzających rozpoznanie2.
Rezonans magnetyczny – najważniejsze badanie obrazowe
Rezonans magnetyczny stanowi najcenniejsze badanie obrazowe w diagnostyce przemijającej amnezji całkowitej3. Podczas epizodu lub bezpośrednio po nim konwencjonalne sekwencje MRI mogą nie wykazywać żadnych nieprawidłowości4. Kluczowe znaczenie mają sekwencje dyfuzyjne (DWI – Diffusion-Weighted Imaging), które mogą wykryć subtelne zmiany w strukturach odpowiedzialnych za pamięć5.
Badania wykazały, że u wielu pacjentów z klinicznymi cechami przemijającej amnezji całkowitej można zidentyfikować punktowe regiony nieprawidłowo zwiększonego sygnału DWI w regionie CA1 hipokampa4. Te charakterystyczne zmiany mogą być jednostronne lub obustronne i lokalizują się selektywnie w obszarze odpowiadającym sektorowi CA1 (sektorowi Sommera) hipokampalnego rogu Ammona6.
Optymalne warunki wykonania badania MRI
Timing wykonania badania MRI ma kluczowe znaczenie dla wykrycia charakterystycznych zmian7. Dane z neuroobrażowania wykazały, że poziom wykrywalności zmian hipokampalnych DWI u pacjentów z przemijającą amnezją całkowitą jest wysoce zależny od czasu6. Badanie DWI wykonane w przedziale czasowym między 24 a 96 godzinami po wystąpieniu objawów ma wyższą wartość diagnostyczną niż DWI wykonane w ciągu pierwszych 24 godzin lub później niż 96 godzin6.
Najwyższą częstość wykrywania zmian obserwuje się około 2 dni po wystąpieniu objawów8. Czułość MRI jest uważana za wyższą, gdy badanie wykonuje się między 24 a 72 godzinami po wystąpieniu objawów9. Zmiany te pozostają wykrywalne przez 10-14 dni po epizodzie przemijającej amnezji całkowitej7.
Charakterystyka zmian w badaniu DWI
Nieprawidłowości w badaniu DWI często współrejestrują się z regionem obniżonych wartości ADC (Apparent Diffusion Coefficient), jednak zależy to od czasu, ponieważ wartości ADC będą najniższe w trzecim dniu po wystąpieniu objawów i pseudonormalizują się około 10. dnia8. Te zmiany zazwyczaj pojawiają się po ustąpieniu objawów, a najwyższa częstość wykrywania występuje około 2 dni po wystąpieniu objawów8.
Wykrycie typowych jednostronnych lub obustronnych punktowych zmian DWI/T2 w hipokampie (szczególnie w regionie CA1) u części pacjentów potwierdza rozpoznanie przemijającej amnezji całkowitej9. Zmiany te znajdują się w nawet do 80% pacjentów i zazwyczaj pojawiają się 24 do 72 godzin po wystąpieniu przemijającej amnezji całkowitej10.
Znaczenie diagnostyczne badań obrazowych
Chociaż rezonans magnetyczny nie jest wymagany do postawienia diagnozy przemijającej amnezji całkowitej, może znacząco wspierać proces diagnostyczny11. Wykrycie charakterystycznych zmian DWI może potwierdzić diagnozę i zapewnić dodatkowe potwierdzenie dla lekarzy i pacjentów9. Jednak brak zmian DWI nie wyklucza przemijającej amnezji całkowitej – nawet przy optymalnych parametrach MRI i odpowiednim czasie wykonania badania, zmiany nie są widoczne u wszystkich pacjentów7.
W praktyce klinicznej, gdy obraz kliniczny jest typowy, dodatkowe procedury diagnostyczne nie są konieczne12. Jeśli diagnoza jest niepewna, MRI może wykazać dowody typowych ogniskowych, hiperintensywnych zmian w hipokampie12. Badania wykazały, że można poprawić częstość wykrywania zmian hipokampalnych w przemijającej amnezji całkowitej nawet do 85% dzięki zoptymalizowanym parametrom MRI i uwzględnieniu przebiegu czasowego zmiany6.
Tomografia komputerowa w diagnostyce
Tomografia komputerowa mózgu może nie wykazywać nieprawidłowości, szczególnie gdy pacjent jest objawowy4. CT wykorzystuje specjalistyczną aparaturę rentgenowską do wykonywania zdjęć mózgu z różnych kątów i łączenia ich w celu utworzenia przekrojowych obrazów mózgu i czaszki13. Badanie CT może wykryć nieprawidłowości strukturalne w mózgu, takie jak zwężone, nadmiernie rozciągnięte lub uszkodzone naczynia krwionośne, a także poprzednie udary13.
Jeśli badanie CT wykonane w czasie epizodu nie wykazuje oznak zaburzeń mózgowych, MRI może nie być konieczne14. Jednak w praktyce, gdy dostępny jest rezonans magnetyczny, jest on preferowany ze względu na wyższą czułość w wykrywaniu subtelnych zmian związanych z przemijającą amnezją całkowitą15.
Inne metody obrazowania
Funkcjonalny rezonans magnetyczny (fMRI) może wykazywać obustronną hipoperfuzję skroniową podczas epizodu przemijającej amnezji całkowitej1. Inne obszary, które mogą być dotknięte, obejmują hipokamp, zakręt okołohipokampalny i ciało migdałowate1. Te badania mają głównie znaczenie badawcze i nie są rutynowo stosowane w praktyce klinicznej.
Trójwymiarowa angiografia TOF MR (Time-of-Flight MRA) została wykorzystana w badaniach w celu próby wykrycia wewnątrzczaszkowego wstecznego przepływu żylnego u pacjentów z przemijającą amnezją całkowitą16. Jednak te techniki pozostają w sferze badań naukowych i nie mają jeszcze zastosowania w rutynowej diagnostyce klinicznej.
Praktyczne zalecenia dotyczące obrazowania
W praktyce klinicznej, każdy pacjent zgłaszający się z cechami przemijającej amnezji całkowitej powinien otrzymać badanie obrazowe w celu wykluczenia możliwości udaru, szczególnie jeśli obecne są znaczące czynniki ryzyka15. MRI z obrazowaniem dyfuzyjnym (DWI) może łatwo wykazać ostre zmiany niedokrwienne we wczesnym stadium i ukierunkować postępowanie15.
Gdy objawy kliniczne lub podstawowe wyniki laboratoryjne budzą wątpliwości co do diagnozy, pacjent może wymagać hospitalizacji w celu monitorowania i dalszych badań17. Najważniejszym badaniem w takiej sytuacji jest MRI, rodzaj skanu wykorzystujący silne pola magnetyczne do tworzenia szczegółowych obrazów wnętrza ciała17.

















