Obrzęk płuc stanowi istotny problem zdrowia publicznego, dotykający znaczną część populacji na całym świecie. Dane epidemiologiczne wskazują, że schorzenie to występuje u około 1-2% populacji ogólnej12, jednak częstość jego występowania wykazuje znaczne zróżnicowanie w zależności od wieku, płci i przyczyn wywołujących.
Szczególnie niepokojące są dane dotyczące hospitalizacji związanych z obrzękiem płuc. Ponad milion pacjentów rocznie jest przyjmowanych do szpitali z rozpoznaniem obrzęku płuc o podłożu sercowym, związanego z niewydolnością serca3. W Stanach Zjednoczonych około 5 milionów ludzi cierpi na przewlekłą niewydolność serca45, co stanowi około 1,7% całej populacji, a rocznie diagnozuje się około 500-550 tysięcy nowych przypadków45.
Zróżnicowanie według wieku i płci
Epidemiologia obrzęku płuc wykazuje wyraźne zróżnicowanie demograficzne. Między 40. a 75. rokiem życia mężczyźni są częściej dotknięci tym schorzeniem niż kobiety12. Po 75. roku życia różnica ta zanika i oba płci są dotknięte w równym stopniu12. Szczególnie znaczący jest wzrost częstości występowania wraz z wiekiem – u osób powyżej 75. roku życia obrzęk płuc może dotyczyć nawet 10% populacji12.
Dane z Wielkiej Brytanii pokazują, że średni wiek pacjentów z niewydolnością serca w latach 2022/23 wynosił 77,7 lat, przy czym mężczyźni byli młodsi (75,8 lat) niż kobiety (80,0 lat)6. Mężczyźni przeważali liczbowo we wszystkich grupach wiekowych z wyjątkiem osób powyżej 85 lat6. Ryzyko rozwoju niewydolności serca przez całe życie dla osób powyżej 40. roku życia w Stanach Zjednoczonych wynosi 20%7.
Częstość występowania według typu obrzęku płuc
W zależności od przyczyny obrzęku płuc, częstość jego występowania znacznie się różni. Obrzęk płuc o podłożu kardiogennym (związany z niewydolnością serca) występuje u około 75-83 tysięcy przypadków na 100 tysięcy osób z niewydolnością serca i obniżoną frakcją wyrzutową89. Alarmujące jest to, że badania wykazały 80% częstość występowania obrzęku płuc wśród pacjentów z niewydolnością serca8.
Szczególne typy obrzęku płuc mają odmienną epidemiologię. Wysokogórski obrzęk płuc (HAPE) występuje z częstością od 0,01% do 15,5%, w zależności od wysokości i szybkości wchodzenia10. W Colorado częstość HAPE wynosi 1 na 10 tysięcy narciarzy1011, podczas gdy wśród wspinaczy powyżej 4270 metrów może osiągnąć 1 na 100 osób10. Na wysokości 4500 metrów częstość wynosi 0,6-6%, a na 5500 metrów już 2-15%1011.
Śmiertelność i rokowanie
Obrzęk płuc charakteryzuje się wysoką śmiertelnością, która znacznie różni się w zależności od typu i ciężkości schorzenia. Śmiertelność szpitalna pacjentów z obrzękiem płuc wynosi 7,4%, przy czym aż 57% zgonów następuje w pierwszym dniu hospitalizacji1213. W przypadkach o wysokiej ostrości śmiertelność może wzrosnąć do 15-20%14.
Długoterminowe rokowanie również pozostaje niepokojące. Odsetek wypisów ze szpitala wynosi 74%, a przeżywalność po roku tylko 50%8. Szczególnie dramatyczne są dane dotyczące długoterminowej śmiertelności – po 6 latach obserwacji śmiertelność pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca wynosi 85%8. Hospitalizacja z powodu ostrego obrzęku płuc wiąże się z roczną śmiertelnością sięgającą 40%15.
Mediana czasu od wystąpienia obrzęku płuc do śmierci wynosi około 10 dni9, co podkreśla ostrość tego schorzenia. Wyższe wskaźniki śmiertelności szpitalnej są związane z zaburzeniami funkcji lewej komory serca9. Należy także podkreślić, że osoby rasy czarnoskórej mają najwyższe ryzyko rozwoju niewydolności serca jako przyczyny podstawowej obrzęku płuc9.
Trendy epidemiologiczne i obciążenie systemu opieki zdrowotnej
Epidemiologia obrzęku płuc wykazuje pewne trendy czasowe. W Wielkiej Brytanii obserwowano 7% spadek częstości występowania niewydolności serca między 2002 a 2014 rokiem (z 3,6 do 3,3 na 1000 osobolat)16. Mimo to, surowa liczba nowych przypadków wzrosła o 12% ze względu na starzenie się populacji16. Globalnie szacuje się, że 64 miliony ludzi cierpi na niewydolność serca, a w Wielkiej Brytanii jest to ponad milion osób16.
Obciążenie ekonomiczne związane z obrzękiem płuc jest ogromne. Roczne koszty opieki nad pacjentami z niewydolnością serca w Stanach Zjednoczonych przekraczają 30 miliardów dolarów rocznie17. Większość tych kosztów związana jest z hospitalizacjami i ponownymi przyjęciami do szpitala17. Około 30-40% pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca jest hospitalizowanych każdego roku18, co czyni niewydolność serca wiodącą grupą diagnostyczno-związaną (DRG) wśród hospitalizowanych pacjentów powyżej 65. roku życia18.


















