Metody chirurgiczne w leczeniu cystocele

Leczenie chirurgiczne cystocele jest zalecane, gdy metody zachowawcze nie przynoszą oczekiwanych rezultatów lub gdy wypadanie jest na tyle zaawansowane, że znacząco wpływa na jakość życia pacjentki¹². Celem zabiegu operacyjnego jest przywrócenie prawidłowego położenia pęcherza moczowego, wzmocnienie osłabionych struktur wsparcia oraz poprawa funkcjonalności układu moczowo-płciowego.

Rodzaje zabiegów chirurgicznych

Zabiegi chirurgiczne w leczeniu cystocele można podzielić na dwie główne kategorie: zabiegi rekonstrukcyjne i obliteracyjne³⁴. Zabiegi rekonstrukcyjne mają na celu przywrócenie normalnej anatomii i zachowanie funkcji seksualnej, podczas gdy zabiegi obliteracyjne zmniejszają lub zamykają część pochwy, aby zapewnić wsparcie dla wypadniętych narządów.

Zabiegi rekonstrukcyjne

Zabiegi rekonstrukcyjne stanowią najczęściej wykonywaną formę leczenia chirurgicznego cystocele. Ich celem jest przywrócenie narządów do ich pierwotnego położenia przy zachowaniu funkcji anatomicznych³. Mogą być wykonywane przez różne dostępy: przez pochwę, przez brzuch lub laparoskopowo, z możliwością wspomagania robotycznego.

Najczęściej wykonywanym zabiegiem rekonstrukcyjnym jest naprawa przedniej ściany pochwy, znana również jako kolporrafia przednia⁶⁷. Podczas tego zabiegu chirurg wykonuje nacięcie w przedniej ścianie pochwy, następnie używa szwów do wzmocnienia pochwy tak, aby ponownie podtrzymywała pęcherz⁶. Zabieg polega na uniesieniu wypadniętego pęcherza z powrotem na właściwe miejsce przy użyciu szwów i usunięciu nadmiaru tkanki pochwowej⁸.

Techniki naprawy z wykorzystaniem przeszczepów

W niektórych przypadkach, szczególnie gdy własne tkanki pacjentki są bardzo cienkie lub słabe, chirurg może zastosować specjalny rodzaj przeszczepu tkankowego w celu wzmocnienia tkanek pochwowych i zwiększenia wsparcia⁸⁹. Przeszczepy używane w naprawie cystocele można podzielić na materiały autologiczne (własne tkanki pacjentki), allografty (tkanki od dawcy), ksenografty (tkanki zwierzęce) i przeszczepy syntetyczne¹⁰.

Równowaga między odrastaniem tkanek a rozpuszczaniem przeszczepu odgrywa główną rolę w powodzeniu chirurgicznej naprawy cystocele¹⁰. Przeszczepy syntetyczne są trwałe i, jeśli są prawidłowo umieszczone i zabezpieczone, dają lepsze długoterminowe wskaźniki powodzenia, jednak wiążą się z wyższym ryzykiem zakażenia, wypychania i erozji¹⁰.

Zabiegi przez dostęp brzuszny

Sakrokolpopeksja jest jednym z głównych zabiegów brzusznych wykonywanych w przypadku wypadania wierzchołka pochwy i macicy¹¹. Zabiegi te pozwalają na przymocowanie górnej części pochwy lub macicy do kości krzyżowej za pomocą przeszczepów i szwów przez więzadło krzyżowe przednie na poziomie wystaju krzyżowego lub na poziomie S1-S2¹¹. Wskaźnik powodzenia sakrokolpopeksji brzusznej waha się od 88 do 100% wyleczenia przepukliny jelitowej przy 2-letniej obserwacji¹².

Sakrokolpopeksja naprawia wypadanie pochwy lub macicowo-pochwowe poprzez przywrócenie wsparcia pochwy i wzmocnienie naprawy siatką przepuklinową¹³. Jest to najbardziej trwała opcja dla pacjentek z wypadaniem¹³.

Zabiegi obliteracyjne

Zabiegi obliteracyjne to procedury, które zmniejszają lub zamykają całą pochwę lub jej część, aby zapewnić większe wsparcie dla pęcherza⁷¹⁵. Kolpoklejza pochwowa ma najwyższy wskaźnik wyleczenia i najniższą zachorowalność spośród wszystkich interwencji chirurgicznych i jest doskonałą opcją dla kobiet, które nie pragną przyszłych stosunków pochwowych¹⁵.

Te zabiegi są zarezerwowane dla pacjentek, które nie mogą tolerować rozległej chirurgii, są w podeszłym wieku i nie pragną już zachowania funkcji koitalnej¹⁶. Kolpoklejza może być wykonywana w obecności lub nieobecności szyjki macicy i macicy, i może być przeprowadzana pod miejscowym znieczuleniem z dożylną sedacją⁵.

Powikłania chirurgiczne

Możliwe skutki uboczne wszystkich rodzajów chirurgii obejmują ryzyka związane ze znieczuleniem, krwawienie wymagające przetoczenia krwi, uszkodzenie okolicznych narządów takich jak pęcherz lub jelita, zakażenie, zmiany w życiu seksualnym oraz wydzieliny i krwawienia z pochwy¹⁷. Może również wystąpić nawrót objawów wypadania, co może wymagać dalszej chirurgii¹⁷.

Powikłania pooperacyjne mogą się rozwijać i obejmują skutki uboczne lub reakcje na znieczulenie, krwawienie, zakażenie, bolesne stosunki, nietrzymanie moczu, zaparcia, urazy pęcherza, urazy cewki moczowej, zakażenie dróg moczowych oraz erozję pochwy z powodu siatki¹⁸.

Rekonwalescencja po zabiegu

Czas rekonwalescencji różni się w zależności od rodzaju zabiegu¹⁹. Zazwyczaj potrzeba kilku tygodni wolnego od pracy. Przez pierwsze kilka tygodni należy unikać intensywnych ćwiczeń, podnoszenia ciężarów i napinania¹⁹. Należy również unikać stosunków seksualnych przez kilka tygodni po zabiegu¹⁹.

Większość zabiegów na cystocele to procedury ambulatoryjne, co oznacza, że pacjentka może wrócić do domu tego samego dnia²⁰. Pełne wyleczenie może potrwać kilka miesięcy, a w przypadku ciężkiego cystocele wymagającego zabiegu operacyjnego, pacjentka powinna poczuć się lepiej wkrótce po operacji, ale pełna rekonwalescencja może potrwać kilka tygodni²⁰.

Leczenie chirurgiczne cystocele oferuje skuteczne rozwiązanie dla pacjentek z zaawansowanym wypadaniem przedniej ściany pochwy. Wybór odpowiedniej techniki operacyjnej wymaga indywidualnej oceny każdego przypadku, uwzględniając stopień zaawansowania choroby, wiek pacjentki, plany rozrodcze oraz preferencje dotyczące zachowania funkcji seksualnej.