Siatkówczak to najczęstszy pierwotny nowotwór oka u dzieci, stanowiący około 90% wszystkich nowotworów oka w tej grupie wiekowej1. Większość przypadków jest diagnozowana przed 5. rokiem życia, przy czym w przypadku zajęcia obydwu oczu diagnoza zwykle następuje przed ukończeniem pierwszego roku życia2.
Siatkówczak rozwija się z komórek siatkówki – światłoczułej warstwy tkanki w tylnej części oka1. Może występować w jednym oku (jednostronnie) lub w obydwu oczach (obustronnie), przy czym forma obustronna często ma podłoże genetyczne i jest dziedziczona3.
Najczęstszy objaw – leukokoria
Najbardziej charakterystycznym i najczęściej występującym objawem siatkówczaka jest leukokoria – białawy lub różowawy odblask źrenicy4. Objaw ten jest szczególnie widoczny na zdjęciach wykonanych z lampą błyskową, gdzie zamiast normalnego czerwonego odbicia („czerwone oczy”) w jednej lub obydwu źrenicach pojawia się białawy lub żółtawy odblask5.
Leukokoria może być również zauważalna w słabym oświetleniu lub w sztucznym świetle, gdy źrenica dziecka wydaje się biaława zamiast czarnej6. Ten objaw, zwany również „kocim okiem”, występuje gdy światło odbija się od guza znajdującego się w siatkówce7.
Zez jako objaw siatkówczaka
Zez (strabismus) to drugi najczęstszy objaw siatkówczaka, występujący gdy oczy dziecka wydają się patrzeć w różnych kierunkach12. Może to być zez zbieżny (oczy skierowane do wewnątrz) lub rozbieżny (oczy skierowane na zewnątrz).
Zez w przypadku siatkówczaka często pojawia się nagle i może być pierwszym objawem zauważonym przez rodziców6. W przeciwieństwie do fizjologicznego zeza niemowlęcego, który zwykle ustępuje samoistnie, zez związany z siatkówczakiem jest trwały i może nasilać się.
Szczególnie niepokojący jest zez, który pojawia się u dziecka, które wcześniej miało prawidłowo ustawione oczy. Każdy nowo powstały zez u dziecka powinien być pilnie skonsultowany z okulistą w celu wykluczenia siatkówczaka8.
Zmiany w wyglądzie i funkcji oka
Przekrwienie i obrzęk oka to częste objawy siatkówczaka, które mogą przypominać zapalenie spojówek12. Jednak w przypadku siatkówczaka objawy te są przewlekłe i nie ustępują po zastosowaniu standardowego leczenia przeciwzapalnego.
Zmiana koloru tęczówki w jednym oku lub tylko w jej części może być objawem siatkówczaka26. Tęczówka może stać się jaśniejsza lub ciemniejsza w porównaniu z drugim okiem, co jest szczególnie widoczne przy dobrym oświetleniu.
Powiększenie gałki ocznej (buftalmos) może wystąpić w zaawansowanych przypadkach siatkówczaka4. Jedno oko może wydawać się większe od drugiego lub może dojść do wybrzuszenia gałki ocznej z oczodołu.
Zaburzenia widzenia u dzieci
Ocena zaburzeń widzenia u małych dzieci jest szczególnie trudna, ponieważ dzieci często nie potrafią wyrazić swoich problemów wzrokowych2. Rodzice mogą zauważyć, że dziecko nie skupia wzroku na twarzach lub przedmiotach, nie śledzi wzrokiem poruszających się obiektów lub ma problemy z kontrolą ruchów oczu.
Dzieci z siatkówczakiem mogą wykazywać pogorszenie widzenia, które objawia się brakiem reakcji na bodźce wzrokowe, trudnościami z orientacją przestrzenną lub częstymi potknięciami i upadkami2. Starsze dzieci mogą skarżyć się na gorsze widzenie niż wcześniej.
Charakterystyczne jest również to, że dziecko może stać się niespokojne lub płaczliwe, gdy zasłoni się mu zdrowe oko, co wskazuje na znaczne pogorszenie widzenia w chorym oku6.
Objawy bólowe i dyskomfort
Ból oka u dzieci z siatkówczakiem może wystąpić, szczególnie gdy dochodzi do wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego4. Małe dzieci mogą wyrażać ból poprzez zwiększoną płaczliwość, drażliwość, problemy ze snem lub odmowę karmienia.
Dzieci mogą również często pocierać chore oko lub wykazywać niechęć do dotykania okolicy oka9. Może to być objawem dyskomfortu lub bólu związanego z obecnością guza w oku.
U starszych dzieci mogą wystąpić bóle głowy, szczególnie w okolicy chorego oka, oraz nudności związane z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym10.
Objawy zaawansowanego siatkówczaka
W zaawansowanych przypadkach siatkówczaka oko może stać się bolesnе, obrzęknięte i przekrwione2. Może dojść do wystąpienia krwi w przedniej komorze oka (hyphaema) lub do rozwoju wtórnej zaćmy4.
Niekontrolowane ruchy gałek ocznych (oczopląs) mogą występować w przypadkach obustronnego siatkówczaka, gdy obydwa oczy są znacznie dotknięte chorobą9. Jest to objaw poważnego uszkodzenia wzroku w obydwu oczach.
W bardzo zaawansowanych przypadkach, gdy nowotwór rozprzestrzeni się poza oko, mogą wystąpić objawy ogólnoustrojowe, takie jak utrata masy ciała, osłabienie czy gorączka4.
Różnice między siatkówczakiem jednostronnym a obustronnym
Siatkówczak jednostronny, dotyczący tylko jednego oka, jest zwykle diagnozowany później, między 2. a 3. rokiem życia2. Objawy są bardziej oczywiste, ponieważ drugie oko pozostaje zdrowe, co pozwala na porównanie.
Siatkówczak obustronny, dotyczący obydwu oczu, jest zwykle diagnozowany wcześniej, przed ukończeniem pierwszego roku życia2. Objawy mogą być mniej oczywiste, ponieważ obydwa oczy są dotknięte chorobą, ale zaburzenia widzenia są zwykle bardziej wyraźne.
Forma obustronna częściej ma podłoże genetyczne i może być dziedziczona, co oznacza, że inne dzieci w rodzinie również mogą być zagrożone3.
Znaczenie wczesnego wykrywania u dzieci
Siatkówczak ma jedne z najlepszych wskaźników przeżycia wśród nowotworów dziecięcych, ale wczesna diagnoza jest kluczowa6. Im wcześniej zostanie wykryty, tym większe są szanse na zachowanie wzroku i życia dziecka.
Rodzice powinni regularnie sprawdzać zdjęcia swoich dzieci pod kątem białawego odblasku źrenicy i obserwować zachowanie dzieci pod kątem objawów zaburzeń widzenia5. Każdy niepokojący objaw powinien być pilnie skonsultowany z okulistą dziecięcym.
Nietypowe jest, aby siatkówczak postępował niezauważony po 5. roku życia2, dlatego szczególną uwagę należy zwrócić na objawy występujące u najmłodszych dzieci. Wczesne leczenie może uratować nie tylko wzrok, ale także życie dziecka.

















