Po przywróceniu spontanicznego krążenia u pacjenta po zatrzymaniu serca rozpoczyna się kluczowy etap diagnostyczny. Celem jest nie tylko ustabilizowanie stanu pacjenta, ale przede wszystkim ustalenie przyczyny zatrzymania krążenia oraz wdrożenie leczenia zapobiegającego kolejnym epizodom1.
Badania laboratoryjne
Badania krwi stanowią podstawę diagnostyki po zatrzymaniu krążenia i dostarczają istotnych informacji o stanie pacjenta oraz możliwych przyczynach zatrzymania serca2.
Markery uszkodzenia serca
Oznaczanie markerów uszkodzenia serca, szczególnie troponiny, jest kluczowe w diagnostyce. Białka te są uwalniane do krwi po uszkodzeniu mięśnia sercowego, na przykład w przebiegu zawału serca1. Troponina sercowa ma obecnie największe znaczenie diagnostyczne, gdyż jest najbardziej swoistym markerem uszkodzenia kardiomiocytów3.
Inne enzymy sercowe, takie jak kinaza kreatynowa i mioglobina, również mogą być oznaczane. Stopień podwyższenia tych enzymów koreluje zwykle z rozległością uszkodzenia mięśnia sercowego4.
Elektrolity i parametry metaboliczne
Badanie elektrolitów ma kluczowe znaczenie, gdyż zaburzenia ich stężenia mogą być bezpośrednią przyczyną zatrzymania krążenia1. Szczególnie ważne są:
- Potas: zarówno niedobór (hipokaliemia), jak i nadmiar (hiperkaliemia) mogą prowadzić do groźnych arytmii
- Magnez: hipomagnezemii często towarzyszy hipokaliemia i może predysponować do arytmii
- Wapń: hipokaliemia może zaburzać przewodnictwo elektryczne serca
- Sód: znaczne zaburzenia mogą wpływać na czynność serca
Ciężka kwasica metaboliczna również może zwiększać ryzyko arytmii i nagłej śmierci4.
Badania hormonalne i specjalistyczne
Oznaczenie stężenia hormonu tyreotropowego (TSH) jest ważne, gdyż nadczynność tarczycy może prowadzić do częstoskurczu i arytmii, a niedoczynność do wydłużenia odstępu QT5. Peptyd natriuretyczny typu B (BNP) ma wartość prognostyczną, szczególnie u pacjentów po zawale serca i z niewydolnością serca5.
W razie podejrzenia zatrucia wykonuje się badania toksykologiczne w poszukiwaniu substancji mogących wywołać skurcz naczyń wieńcowych, takich jak kokaina5.
Elektrokardiografia
Elektrokardiogram (EKG) to szybki, bezbolesny i nieinwazyjny test rejestrujący aktywność elektryczną serca2. Elektrody umieszczane na klatce piersiowej, a czasem na rękach i nogach, wykrywają i rejestrują informacje o czynności serca oraz impulsach elektrycznych2.
EKG pozwala ocenić częstość i rytm serca oraz może wykazać zmiany w rytmie serca zwiększające ryzyko nagłej śmierci sercowej1. Badanie to może ujawnić nieprawidłowości sugerujące zawał serca, zaburzenia przewodnictwa czy inne schorzenia serca zwiększające ryzyko zatrzymania krążenia.
W diagnostyce zawału serca szczególnie ważna jest analiza segmentu ST, który może wskazać na typ zawału serca i określić najskuteczniejsze leczenie3.
Badania obrazowe serca
Echokardiografia
Echokardiografia wykorzystuje fale ultradźwiękowe do tworzenia szczegółowych obrazów struktury i funkcji serca6. Badanie to pozwala wykryć nieprawidłowości w komorach serca, zastawkach i przepływie krwi, dostarczając kluczowych informacji diagnostycznych7.
Echokardiografia może wykazać uszkodzenia mięśnia sercowego, nieprawidłowości zastawek oraz problemy z przepływem krwi przez serce8. Szczególnie ważnym parametrem jest frakcja wyrzutowa, która określa procent krwi wyrzucanej przez serce przy każdym skurczu.
Dwuwymiarowa echokardiografia jest również przydatna w ocenie nieprawidłowości ruchów ścian lewej komory po ostrym zawale serca, co ma wartość prognostyczną w przewidywaniu ryzyka poważnych zdarzeń sercowych9.
Zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej
Zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej wykorzystuje promieniowanie do tworzenia obrazów serca i płuc7. Badanie może ujawnić wielkość i kształt serca, nagromadzenie płynu wokół serca oraz problemy z zastawkami7. Może również wskazać na obecność niewydolności serca8.
Scyntygrafia serca
Scyntygrafia serca wykonywana jest zwykle z testem wysiłkowym i pomaga wykryć zmiany w przepływie krwi przez serce8. Niewielkie ilości materiału radioaktywnego podawane są dożylnie, a specjalne kamery mogą wykryć ten materiał podczas przepływu przez serce i płuca7.
Zaawansowane badania obrazowe
W przypadkach wymagających bardziej szczegółowej oceny mogą być wykonane zaawansowane badania obrazowe10:
- Rezonans magnetyczny serca: dostarcza szczegółowych informacji o strukturze i funkcji serca
- Tomografia komputerowa naczyń wieńcowych: pozwala na nieinwazyjną ocenę naczyń wieńcowych
- Elektrokardiografia uśredniona sygnału (SAECG): może być przydatna w analizie ryzyka nagłej śmierci sercowej
Kateteryzacja serca
Kateteryzacja serca to inwazyjne badanie, które może wykazać blokady w tętnicach wieńcowych11. Długa, cienka, elastyczna rurka zwana cewnikiem wprowadzana jest do naczynia krwionośnego, zwykle w pachwinie lub nadgarstku, i kierowana do serca11.
Środek kontrastowy przepływający przez cewnik do tętnic wieńcowych sprawia, że tętnice stają się bardziej widoczne na zdjęciach rentgenowskich i filmach6. Badanie to pozwala zidentyfikować blokady lub zwężenia w tętnicach, które mogły wywołać zatrzymanie krążenia.
Badania elektrofizjologiczne
U wybranych pacjentów może być wskazane wykonanie badania elektrofizjologicznego (EPS), które ocenia aktywność elektryczną serca12. Badanie to może odgrywać rolę diagnostyczną, prognostyczną i terapeutyczną9.
Obecność wywołanego podtrzymywanego częstoskurczu komorowego, czy to w stanie wyjściowym, czy podczas stosowania leków przeciwarytmicznych, wiąże się z wyższym ryzykiem nagłej śmierci9.
Planowanie dalszego postępowania
Wyniki badań diagnostycznych pozwalają lekarzom i pacjentom na opracowanie planu leczenia mającego na celu zmniejszenie ryzyka śmierci lub powikłań13. Na podstawie ustaleń diagnostycznych podejmuje się decyzje dotyczące farmakoterapii, implantacji urządzeń wspomagających pracę serca oraz ewentualnych zabiegów kardiochirurgicznych.

















