Inwazyjny rak zrazikowy wymaga kompleksowego podejścia terapeutycznego, które uwzględnia specyficzne właściwości tego podtypu nowotworu piersi. Leczenie zwykle rozpoczyna się od zabiegu chirurgicznego mającego na celu usunięcie guza, po którym następują dodatkowe terapie adjuwantowe1. Plan leczenia zależy od wielu czynników, w tym od stadium nowotworu, szybkości jego wzrostu, ogólnego stanu zdrowia pacjentki oraz jej indywidualnych preferencji2.
Chirurgia jako podstawa leczenia
Leczenie chirurgiczne stanowi fundament terapii inwazyjnego raka zrazikowego i zazwyczaj jest pierwszym etapem postępowania3. Wybór rodzaju operacji zależy od wielkości guza, jego lokalizacji oraz preferencji pacjentki. Dostępne są dwie główne opcje chirurgiczne: lumpektomia (chirurgia oszczędzająca pierś) oraz mastektomia (całkowite usunięcie piersi)4.
Lumpektomia polega na usunięciu guza wraz z niewielkim marginesem otaczającej zdrowej tkanki, pozwalając zachować większość piersi5. Ta procedura jest często łączona z radioterapią w celu zniszczenia ewentualnych pozostałych komórek nowotworowych6. Z kolei mastektomia obejmuje usunięcie całej piersi, w tym zrazików, przewodów, tkanki tłuszczowej oraz skóry wraz z brodawką i otoczką5.
Specyfika inwazyjnego raka zrazikowego sprawia, że często występują wyzwania związane z określeniem dokładnych granic guza podczas operacji. Badania wskazują, że u 17-65% pacjentek z tym podtypem nowotworu konieczna jest druga interwencja chirurgiczna ze względu na niepełne wycięcie7. W związku z tym pacjentki z inwazyjnym rakiem zrazikowym częściej wymagają mastektomii niż w przypadku innych podtypów raka piersi7.
Terapia hormonalna – kluczowy element leczenia
Terapia hormonalna, nazywana również terapią endokrynną, odgrywa centralną rolę w leczeniu inwazyjnego raka zrazikowego8. Większość przypadków tego nowotworu charakteryzuje się obecnością receptorów hormonalnych, co oznacza, że komórki nowotworowe wykorzystują estrogen i progesteron do wzrostu1. Terapia hormonalna może być stosowana przed operacją w celu zmniejszenia guza lub po zabiegu chirurgicznym w celu obniżenia ryzyka nawrotu9.
Wybór konkretnego leku zależy od statusu menopauzalnego pacjentki. U kobiet przed menopauzą najczęściej stosuje się tamoksyfen, podczas gdy u kobiet po menopauzie preferowane są inhibitory aromatazy, takie jak letrozol lub anastrozol8. Badania sugerują, że inhibitory aromatazy mogą być szczególnie skuteczne w przypadku inwazyjnego raka zrazikowego10. Szczegółowe informacje dotyczące różnych opcji terapii hormonalnej zostały opisane Zobacz więcej: Terapia hormonalna w inwazyjnym raku zrazikowym – opcje leczenia.
Radioterapia w leczeniu inwazyjnego raka zrazikowego
Radioterapia wykorzystuje wysokoenergetyczne promieniowanie do niszczenia komórek nowotworowych i jest często stosowana po zabiegu chirurgicznym2. Głównym celem radioterapii jest eliminacja ewentualnych pozostałych komórek nowotworowych w miejscu operacji oraz obniżenie ryzyka nawrotu miejscowego9.
Radioterapia jest rutynowo zalecana po lumpektomii i może być również wskazana po mastektomii w przypadku dużych guzów lub zajęcia węzłów chłonnych11. Badania potwierdzają, że napromieniowanie całej piersi po chirurgii oszczędzającej zmniejsza ryzyko zarówno miejscowego nawrotu, jak i śmiertelności z powodu raka piersi12.
Rola chemioterapii w leczeniu
Chemioterapia w inwazyjnym raku zrazikowym budzi kontrowersje ze względu na ograniczoną skuteczność tego podtypu nowotworu w odpowiedzi na leczenie cytostatyczne13. Badania wskazują, że inwazyjny rak zrazikowy wykazuje mniejszą wrażliwość na chemioterapię w porównaniu z rakiem przewodowym, co skutkuje niższymi wskaźnikami całkowitej odpowiedzi patologicznej13.
Mimo ograniczonej skuteczności, chemioterapia może być rozważana w określonych sytuacjach klinicznych. Może być stosowana przed operacją w celu zmniejszenia guza i ułatwienia zabiegu chirurgicznego lub po operacji w celu eliminacji ewentualnych pozostałych komórek nowotworowych14. Szczególnie pacjentki z wysokim ryzykiem nawrotu, zidentyfikowane za pomocą testów prognostycznych, mogą odnieść korzyść z chemioterapii adjuwantowej15. Kompleksowe omówienie zastosowania chemioterapii w tym podtypie nowotworu znajdziesz Zobacz więcej: Chemioterapia w inwazyjnym raku zrazikowym – skuteczność i wskazania.
Terapia celowana i nowoczesne podejścia
Terapia celowana wykorzystuje leki, które atakują specyficzne cząsteczki w komórkach nowotworowych14. W przypadku inwazyjnego raka zrazikowego, większość guzów nie wytwarza nadmiaru białka HER2, co czyni je mniej podatnymi na terapie celowane skierowane przeciwko temu receptorowi1.
Jednakże rozwijają się nowe możliwości terapeutyczne specyficzne dla tego podtypu nowotworu. Badania wskazują na potencjalne znaczenie inhibitorów CDK4/6 w połączeniu z terapią hormonalną16. Ponadto, prowadzone są badania nad nowymi celami molekularnymi, takimi jak receptor ROS1, który może odgrywać ważną rolę w biologii inwazyjnego raka zrazikowego17.
Indywidualizacja leczenia
Współczesne podejście do leczenia inwazyjnego raka zrazikowego kładzie nacisk na personalizację terapii w oparciu o charakterystykę molekularną guza oraz czynniki prognostyczne pacjentki18. Testy genomiczne, takie jak Oncotype DX czy MammaPrint, mogą pomóc w identyfikacji pacjentek, które odniosą korzyść z chemioterapii19.
Zespół wielodyscyplinarny, składający się z onkologa medycznego, chirurga onkologa, radioterapeuta oraz innych specjalistów, współpracuje w celu opracowania optymalnego planu leczenia dla każdej pacjentki16. Decyzje terapeutyczne uwzględniają nie tylko charakterystykę nowotworu, ale także wiek pacjentki, stan ogólny, choroby współistniejące oraz indywidualne preferencje20.
Perspektywy rozwoju leczenia
Badania nad inwazyjnym rakiem zrazikowym intensywnie się rozwijają, a naukowcy poszukują nowych celów terapeutycznych specyficznych dla tego podtypu nowotworu21. Szczególne zainteresowanie budzi badanie szlaków sygnałowych związanych z utratą E-kadheryny, charakterystycznej dla tego rodzaju raka21.
Prowadzone są również badania kliniczne nad immunoterapią, chociaż wczesne wyniki wskazują na ograniczoną skuteczność tej metody w inwazyjnym raku zrazikowym22. Niemniej jednak, identyfikacja podgrupy pacjentek z zwiększoną infiltracją limfocytarną może otworzyć nowe możliwości terapeutyczne w przyszłości23.
Kluczowym wyzwaniem pozostaje zwiększenie reprezentacji pacjentek z inwazyjnym rakiem zrazikowym w badaniach klinicznych, co pozwoli na lepsze zrozumienie specyfiki tego nowotworu i opracowanie dedykowanych strategii terapeutycznych24.

















