Dziecięca apraksja mowy to rzadkie zaburzenie motoryczne, które objawia się charakterystycznymi trudnościami w produkcji mowy1. Objawy tego schorzenia mogą być różnorodne i zmieniają się w zależności od wieku dziecka oraz nasilenia problemu2. Kluczowe jest zrozumienie, że dziecięca apraksja mowy nie jest związana z osłabieniem mięśni mowy, lecz z trudnościami w planowaniu i koordynacji ruchów niezbędnych do mówienia3.
Wczesne oznaki w pierwszych latach życia
Pierwsze objawy dziecięcej apraksji mowy mogą być zauważalne już we wczesnym okresie rozwoju dziecka, zazwyczaj między 18. miesiącem a 2. rokiem życia5. W tym wieku rodzice mogą zaobserwować opóźniony początek pierwszych słów, zwykle po 12-18 miesiącu życia6. Niemowlęta z apraksją mowy często wykazują mniej gaworzenia lub tworzą mniej dźwięków wokalnych niż jest to typowe w wieku 7-12 miesięcy7.
Charakterystyczne dla tego okresu jest używanie ograniczonej liczby spółgłosek i samogłosek, często pomijanie dźwięków podczas mówienia oraz mowa, która jest trudna do zrozumienia1. Dzieci mogą również wykazywać problemy z łączeniem dźwięków, co przejawia się długimi pauzami między dźwiękami8. W niektórych przypadkach mogą występować trudności z karmieniem ze względu na słabą kontrolę mięśni w jamie ustnej8.
Objawy u dzieci w wieku 2-4 lat
W miarę jak dzieci rozwijają więcej mowy, zwykle między 2. a 4. rokiem życia, objawy dziecięcej apraksji mowy stają się bardziej wyraźne9. W tym okresie można zaobserwować zniekształcenia samogłosek i spółgłosek, separację sylab w słowach lub między słowami oraz błędy dźwięczności, takie jak „pie” brzmiące jak „bye”10.
Dzieci w tym wieku mają trudności z ustawieniem szczęk, warg i języka w prawidłowej pozycji do wytworzenia dźwięku9. Mogą również mieć problem z płynnym przejściem do następnego dźwięku5. Często występują również problemy językowe, takie jak ograniczony słownictwo lub trudności z kolejnością słów w zdaniach9.
Charakterystyczne markery apraksji mowy
Niektóre symptomy są szczególnie charakterystyczne dla dziecięcej apraksji mowy i pomagają w odróżnieniu jej od innych zaburzeń mowy11. Należą do nich trudności z płynnym przejściem od jednego dźwięku, sylaby lub słowa do następnego12. Dzieci mogą wykonywać charakterystyczne ruchy poszukujące szczęką, wargami lub językiem, próbując wykonać prawidłowy ruch dla dźwięków mowy11.
Innym charakterystycznym objawem są zniekształcenia samogłosek, polegające na próbie użycia prawidłowej samogłoski, ale wypowiadaniu jej nieprawidłowo13. Dzieci mogą również używać niewłaściwego akcentu w słowie, na przykład wymawiając „banana” jako „BUH-nan-uh” zamiast „buh-NAN-uh”, lub używać równego nacisku na wszystkie sylaby11. Charakterystyczna jest również separacja sylab, polegająca na wstawianiu pauzy lub przerwy między sylabami12.
Niespójność jako główna cecha
Jedną z najważniejszych cech dziecięcej apraksji mowy jest niespójność błędów11. Dzieci mogą popełniać różne błędy, próbując powiedzieć to samo słowo po raz drugi12. Ta nieprzewidywalność w produkcji mowy sprawia, że dziecko może powiedzieć słowo poprawnie w jednym momencie, a w następnym nie być w stanie go powtórzyć14.
Trudności z imitacją i mową spontaniczną
Dzieci z apraksją mowy mają szczególne trudności z naśladowaniem prostych słów11. Paradoksalnie, czasami ich mowa imitowana może być bardziej zrozumiała niż mowa spontaniczna16. Dzieci mogą również lepiej radzić sobie z automatycznymi zadaniami mowy, takimi jak liczenie czy śpiewanie, niż z mową celową17.
Szczególnie trudne są dla nich dłuższe słowa lub frazy w porównaniu do krótszych16. Mowa może brzmieć monotonnie lub poszarpanie, z trudnościami w zakresie rytmu mowy16. Dzieci mogą również akcentować niewłaściwą część słowa lub frazy16.
Objawy towarzyszące
Dziecięca apraksja mowy często występuje wraz z innymi problemami16. Mogą to być opóźnienia w rozwoju języka, dodatkowe problemy z językiem ekspresywnym, takie jak trudności z przywołaniem słów16. Niektóre dzieci mogą mieć problemy z umiejętnościami motoryki małej, imitacją i/lub koordynacją16.
Może również występować nadwrażliwość lub niedowrażliwość w jamie ustnej, co objawia się niechęcią do mycia zębów lub unikaniem niektórych tekstur pokarmów16. Trudności z interakcjami społecznymi z rówieśnikami z powodu problemów komunikacyjnych są również częste16. Zobacz więcej: Wczesne objawy apraksji mowy u niemowląt i małych dzieci Zobacz więcej: Zaawansowane objawy apraksji mowy u starszych dzieci

















