U osób z osłabionym układem odpornościowym cytomegalia może przybierać szczególnie ciężki przebieg, atakując różne narządy i układy12. Pacjenci najbardziej narażeni to osoby po przeszczepieniach narządów, komórek macierzystych lub szpiku kostnego, chorzy na HIV/AIDS oraz osoby poddawane chemioterapii lub innym formom leczenia immunosupresyjnego.
Zapalenie siatkówki (CMV retinitis)
Zapalenie siatkówki wywołane przez CMV jest jednym z najpoważniejszych powikłań i główną przyczyną ślepoty u pacjentów z HIV/AIDS34. Choroba ta występuje szczególnie u pacjentów z liczbą komórek CD4 poniżej 50/mm³ i może prowadzić do nieodwracalnej utraty wzroku.
Objawy zapalenia siatkówki mogą nie wystąpić od razu, ale gdy się pojawią, obejmują muszki przed oczami, ślepe plamy w polu widzenia, zmniejszenie widzenia obwodowego, nieostre widzenie, światłowstręt, zaczerwienienie oczu i ból3. Pacjenci mogą również doświadczać bezbolesnego zamglenia wzroku, migotania światła lub całkowitej utraty widzenia centralnego4.
Powikłania płucne
Zapalenie płuc wywołane przez CMV może być szczególnie niebezpieczne u pacjentów po przeszczepach szpiku kostnego, gdzie historycznie charakteryzowało się bardzo wysoką śmiertelność56. Najczęstszymi objawami są gorączka i duszność, którym towarzyszy naciekowy obraz w badaniu rentgenowskim klatki piersiowej6.
Pacjenci mogą doświadczać postępującej duszności, kaszlu, bólów mięśniowych i osłabienia1. Zapalenie płuc CMV może prowadzić do niedotlenienia i w przypadkach nieleczonych może być śmiertelne. Współczesne leczenie gancyklowirem w połączeniu z dużymi dawkami immunoglobulin znacznie zmniejszyło śmiertelność5.
Powikłania ze strony przewodu pokarmowego
Cytomegalia może atakować różne części układu pokarmowego, powodując zapalenie żołądka, owrzodzenia dwunastnicy i przełyku oraz zapalenie jelita grubego47. Pacjenci mogą doświadczać bólów brzucha, krwi w stolcu, nudności, wymiotów, biegunki oraz bolesnego połykania z powodu owrzodzeń w przełyku.
Zapalenie jelita grubego może prowadzić do krwawych biegunk i poważnego odwodnienia8. Owrzodzenia w jamie ustnej i przełyku mogą być bardzo bolesne i utrudniać przyjmowanie pokarmów i płynów. W ciężkich przypadkach może dojść do perforacji przewodu pokarmowego wymagającej pilnej interwencji chirurgicznej.
Powikłania neurologiczne
Wirus CMV może atakować ośrodkowy układ nerwowy, powodując zapalenie mózgu (encephalitis), zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych oraz uszkodzenia rdzenia kręgowego29. Objawy neurologiczne mogą obejmować drgawki, bóle głowy, dezorientację, zmiany zachowania, a w ciężkich przypadkach śpiączkę.
Pacjenci z HIV mogą doświadczać bólów dolnej części pleców, osłabienia nóg, problemów z koncentracją, apatii, wycofania się oraz zmian osobowości8. Zapalenie mózgu może prowadzić do trwałych uszkodzeń neurologicznych, w tym zaburzeń poznawczych i motorycznych.
Powikłania wątrobowe
Zapalenie wątroby wywołane przez CMV może prowadzić do pełnoobjawowej niewydolności wątroby210. Jest to szczególnie częste powikłanie u pacjentów po przeszczepieniu wątroby, gdzie CMV hepatitis stanowi najczęstszą postać inwazyjnej choroby10.
Objawy zapalenia wątroby obejmują gorączkę, ból w prawym nadbrzuszu, żółtaczkę i niedokrwistość10. U dzieci objawy są zazwyczaj bardziej ostre i ciężkie niż u dorosłych. Nieleczone zapalenie wątroby może prowadzić do marskości i śmierci.
Inne powikłania narządowe
CMV może również atakować inne narządy, powodując zapalenie trzustki, zapalenie serca (myocarditis), zapalenie nerek oraz różnorodne zaburzenia hematologiczne7. Pacjenci mogą doświadczać zespołu CMV, który charakteryzuje się gorączką, niską liczbą białych krwinek i płytek krwi, bólami mięśni, bólami głowy i stawów.
U pacjentów po przeszczepieniach CMV może także zwiększać podatność na inne infekcje bakteryjne i grzybicze oraz chorobe przeszczep przeciw gospodarzowi11. Efekt immunosupresyjny wirusa może prowadzić do rozwinięcia się oportunistycznych zakażeń zagrażających życiu.
Rokowanie i znaczenie wczesnego leczenia
Rokowanie u pacjentów immunosupresyjnych z cytomegalią zależy głównie od szybkości wdrożenia leczenia przeciwwirusowego12. Wczesne rozpoznanie i leczenie dają najlepsze szanse na pełne wyzdrowienie, podczas gdy opóźnienie w terapii może prowadzić do nieodwracalnych uszkodzeń narządów.
Leki przeciwwirusowe mogą powstrzymać postęp choroby i zapobiec dalszym uszkodzeniom, ale nie są w stanie odwrócić już powstałych zmian13. Dlatego tak ważne jest regularne monitorowanie pacjentów wysokiego ryzyka i natychmiastowe wdrożenie terapii przy pierwszych objawach reaktywacji CMV.

















