Poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego (transverse myelitis) stanowi drugą najczęstszą manifestację choroby przeciwciał MOG u dorosłych1. Około 30% dorosłych z MOGAD prezentuje się z poprzecznym zapaleniem rdzenia kręgowego2. MOGAD jest częstą przyczyną izolowanego poprzecznego zapalenia rdzenia kręgowego, szczególnie u młodych dorosłych3.
Charakterystyka i definicja poprzecznego zapalenia rdzenia
Poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego definiuje się jako zapalenie w poprzek miąższu rdzenia kręgowego prowadzące do dysfunkcji neurologicznej, która rozwija się w ciągu godzin lub dni i osiąga maksymalne nasilenie (nadir) w ciągu 21 dni4. W MOGAD ciężkość zapalenia rdzenia kręgowego jest większa niż obserwowana w stwardnieniu rozsianym, a do jednej trzeciej pacjentów nie będzie mogła poruszać się samodzielnie w najcięższym momencie choroby4.
Typową prezentacją zapalenia rdzenia kręgowego u pacjentów z MOGAD jest podłużnie rozległe poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego (LETM) z zajęciem większej liczby niż 3 segmenty kręgowe5. Powszechnie zajęte obszary obejmują szyjny i piersiowy odcinek rdzenia kręgowego5. U około trzech czwartych pacjentów zmiany towarzyszące zapaleniu rdzenia kręgowego w sagitalnych obrazach T2-zależnych rezonansu magnetycznego mają długość trzech lub więcej segmentów kręgowych6.
Główne objawy rdzeniowe
Objawy poprzecznego zapalenia rdzenia kręgowego w MOGAD są różnorodne i zależą od poziomu zajęcia rdzenia7. Główne objawy obejmują osłabienie kończyn i zmiany czuciowe, dysfunkcję pęcherza lub jelit oraz spastyczność7. Osłabienie może skutkować paraparezą lub tetraparezą, a utrata czucia poniżej poziomu zmiany z poziomem czuciowym w poprzek tułowia2.
Charakterystyczne objawy rdzeniowe w MOGAD to osłabienie mięśniowe, drętwienie, problemy z kontrolą pęcherza lub jelit, trudności z opróżnianiem pęcherza oraz sztywność mięśni (spastyczność)8. Pacjenci mogą również doświadczać ostrego, strzelającego bólu lub mrowienia w okolicy szyi, pleców lub brzucha8.
Obrazowanie radiologiczne zmian rdzeniowych
Typowe znajdujące się w badaniach MRI rdzenia kręgowego u pacjentów z MOGAD obejmują centralnie zlokalizowane, hiperintensywne w T2, podłużnie rozległe zmiany zajmujące zarówno istotę szarą, jak i białą, z zajęciem więcej niż 50% przekroju osiowego rdzenia i obrzękiem rdzenia9. Zmiany są zazwyczaj zlokalizowane centralnie w rdzeniu kręgowym6.
W badanej grupie pacjentów siedmiu pacjentów (78%) miało podłużnie rozległe poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego (LETM), podczas gdy sześciu pacjentów (67%) miało krótko-segmentowe zmiany rdzenia kręgowego (SSTM)9. Ta charakterystyka obrazowa może pomóc w różnicowaniu MOGAD od innych chorób demielinizacyjnych.
Ciężkość objawów i dysfunkcja neurologiczna
Poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego w MOGAD często prezentuje się jako ciężkie, z częściowym paraliżem dolnych kończyn wymagającym pomocy w poruszaniu się i dysfunkcją pęcherza wymagającą cewnikowania w najgorszym punkcie stanu pacjenta10. Główne objawy poprzecznego zapalenia rdzenia kręgowego to ból, utrata lub nieprawidłowe odczucia ciała, osłabienie kończyn oraz problemy z pęcherzem i jelitami10.
MOG seropozytywność jest zgłaszana u 13% dzieci prezentujących się z poprzecznym zapaleniem rdzenia kręgowego przy pierwszym ataku11. Prezentacja jest często ciężka z paraparezą i dysfunkcją zwieraczy, zgłaszaną u 45/54 (83%) mieszanych kohort pediatrycznych i dorosłych z MOGAD11.
Izolowane poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego
Izolowane poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego było początkową prezentacją MOGAD u około 20% pacjentów, ale kombinacja poprzecznego zapalenia rdzenia i zapalenia nerwów wzrokowych występowała u dodatkowych 8-15% osób12. Zajęcie rdzenia kręgowego w MOGAD może występować jako izolowany atak lub w połączeniu z zajęciem innych regionów ośrodkowego układu nerwowego (np. ADEM, zapalenie nerwów wzrokowych)13.
Pacjenci prezentujący się z poprzecznym zapaleniem rdzenia kręgowego jako jedynym objawem mają najniższe ryzyko nawrotu14. Nawrót jest rzadki u osób, które prezentowały się z poprzecznym zapaleniem rdzenia kręgowego jako jedynym objawem14.
Rokowanie i powrót do zdrowia
Pomimo często ciężkiej początkowej prezentacji, rokowanie dla poprzecznego zapalenia rdzenia kręgowego w MOGAD jest generalnie korzystne14. Poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego zazwyczaj w pełni ustępuje14. Jednak ludzie mogą nadal mieć problemy z kontrolą pęcherza i jelit14.
Według badań opartych na przypadkach, ci prezentujący się z poprzecznym zapaleniem rdzenia kręgowego są najbardziej narażeni na pozostawienie z długoterminową niepełnosprawnością15. Niektóre przypadki również zgłaszają rozwój resztkowej niepełnosprawności u 50-80% pacjentów z MOGAD15. Wpływ ataków na niepełnosprawność wydaje się różnić, z badaniami zgłaszającymi brak różnic między jednym a wieloma atakami15.
Rzadkie prezentacje rdzeniowe
W rzadkich przypadkach MOGAD może prezentować się jako krwotoczne podłużnie rozległe poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego16. W jednym z opisanych przypadków 15-letnia pacjentka prezentowała się z nagłym początkiem paraparęzy, a badania obrazowe wykazały krwotoczne zmiany w rdzeniu kręgowym16. Po leczeniu metylprednizolononem i plazmaferezą pacjentka stopniowo poprawiła się i odzyskała zdolność chodzenia16.
Krwotoczne podłużnie rozległe poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego jako samodzielne znalezisko bez zajęcia mózgu i nerwów wzrokowych nie było zgłaszane w żadnym ze spektrum zaburzeń MOGAD17. Cztery tygodnie po leczeniu pacjentka stopniowo poprawiła się i odzyskała zdolność chodzenia, a kontrolne MRI wykazało znaczne zmniejszenie zmiany rdzenia kręgowego, sugerując dobrą odpowiedź na leczenie17.
Leczenie i odpowiedź terapeutyczna
Poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego w MOGAD zazwyczaj dobrze odpowiada na leczenie wysokimi dawkami kortykosteroidów18. Leczenie pierwszej linii ostrych ataków MOGAD to wysokodawkowy dożylny metylprednizolon18. Szybka odpowiedź na leczenie kortykosteroidami, szczególnie jeśli podane wcześnie, jest charakterystyczną cechą MOGAD19.
W ciężkich przypadkach lub przy braku odpowiedzi na kortykosteroidy mogą być zastosowane inne metody leczenia, takie jak plazmafereza czy dożylne immunoglobuliny20. Właściwe zarządzanie leczeniem jest kluczowe dla osiągnięcia optymalnego powrotu do zdrowia i minimalizacji długoterminowych powikłań.

















