Centralny bezdech senny (CSA) stanowi znacznie rzadszą formę zaburzeń oddychania związanych ze snem w porównaniu z obturacyjnym bezdechem sennym. Epidemiologia tego schorzenia jest mniej dokładnie zbadana, jednak dostępne dane pozwalają na określenie jego częstości występowania w różnych populacjach1.
Częstość występowania w populacji ogólnej
W populacji ogólnej centralny bezdech senny występuje u około 0,9% dorosłych w wieku 40 lat i starszych23. Jest to znacznie mniej niż w przypadku obturacyjnego bezdechu sennego, który dotyka od 10% do 30% dorosłych4. Badanie populacyjne obejmujące 5804 mieszkańców społeczności w wieku 40 lat i starszych wykazało, że ogólna częstość występowania CSA wynosiła 0,9%, przy czym około połowa przypadków była związana z oddychaniem Cheyne-Stokesa3.
Według różnych źródeł, centralny bezdech senny występuje u mniej niż 10% pacjentów kierowanych do laboratoriów snu5. W badaniach społecznych częstość CSA jest jeszcze niższa i wynosi poniżej 1% w populacji ogólnej5. Dane te są zgodne z innymi badaniami, które wskazują na częstość występowania na poziomie około 0,9% wśród amerykańskich dorosłych6.
Wpływ wieku i płci na częstość występowania
Wiek stanowi istotny czynnik ryzyka rozwoju centralnego bezdechu sennego. Badania wykazują, że częstość występowania CSA wzrasta wraz z wiekiem, szczególnie u osób powyżej 65. roku życia78. W badaniu Bixlera i współpracowników wykazano, że wskaźnik centralnego bezdechu był znacznie wyższy u starszych dorosłych w porównaniu z grupą średniego wieku (12,1% vs 1,8%)7.
Płeć również odgrywa znaczącą rolę w epidemiologii centralnego bezdechu sennego. Mężczyźni są znacznie bardziej narażeni na rozwój CSA niż kobiety38. W badaniu populacyjnym częstość występowania CSA u mężczyzn wynosiła 1,8%, podczas gdy u kobiet jedynie 0,2%3. W innym badaniu obejmującym mężczyzn w wieku 65 lat i starszych, częstość CSA wynosiła 2,7%7. Wśród pacjentów z CSA około 90,9% stanowią mężczyźni9.
Częstość występowania w grupach wysokiego ryzyka
W określonych grupach pacjentów częstość występowania centralnego bezdechu sennego jest znacznie wyższa niż w populacji ogólnej Zobacz więcej: Centralny bezdech senny w grupach wysokiego ryzyka – szczegółowe dane. Szczególnie wysoką częstość obserwuje się u pacjentów z niewydolnością serca, gdzie CSA może występować u 4,8% do nawet 50% pacjentów, w zależności od stopnia zaawansowania choroby310.
Osoby przyjmujące przewlekle opioidy stanowią kolejną grupę wysokiego ryzyka. Badania wskazują, że około 24-30% pacjentów długotrwale przyjmujących opioidy rozwija centralny bezdech senny511. W populacji pacjentów w stabilnym programie leczenia metadonem częstość występowania CSA może sięgać nawet 30%5.
Bezdech centralny związany z leczeniem
Szczególną formą centralnego bezdechu sennego jest bezdech związany z leczeniem (TECSA – Treatment-Emergent Central Sleep Apnea), który rozwija się podczas terapii obturacyjnego bezdechu sennego Zobacz więcej: Bezdech centralny związany z leczeniem CPAP – częstość i charakterystyka. Częstość występowania TECSA waha się znacznie w różnych badaniach – od 0,56% do 20,3%12. Większość badań wskazuje na częstość występowania TECSA w zakresie 5-20% wśród pacjentów leczonych z powodu obturacyjnego bezdechu sennego12.
Epidemiologia w populacji pediatrycznej
W populacji dziecięcej epidemiologia centralnego bezdechu sennego różni się znacznie od dorosłych. U zdrowych dzieci częstość występowania CSA szacuje się na około 4-6%13, choć niektóre źródła podają wyższą częstość – do 46% u zdrowych dzieci13. CSA jest szczególnie częsty u wcześniaków, gdzie 25% epizodów bezdechu u dzieci urodzonych przed 29. tygodniem ciąży ma charakter centralny14.
U dzieci z zespołem Pradera-Williego częstość występowania CSA może sięgać nawet 53%15. Po 2. roku życia częstość CSA u dzieci znacznie się zmniejsza15, co związane jest z dojrzewaniem układu nerwowego.
Znaczenie epidemiologiczne i kliniczne
Mimo że centralny bezdech senny jest relatywnie rzadki w populacji ogólnej, jego znaczenie kliniczne jest istotne ze względu na poważne konsekwencje zdrowotne. CSA wiąże się ze zwiększonym ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych, zaburzeń rytmu serca oraz zwiększoną śmiertelnością, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca16.
Ważnym aspektem epidemiologicznym jest fakt, że do 80% przypadków bezdechu sennego pozostaje niezdiagnozowanych17. W przypadku centralnego bezdechu sennego problem ten może być jeszcze większy ze względu na mniej charakterystyczne objawy w porównaniu z obturacyjnym bezdechem sennym.


















