Rozruszniki serca i terapia resynchronizująca w bloku gałęzi

Wskazania do implantacji rozrusznika serca

Implantacja rozrusznika serca jest rozważana u pacjentów z blokiem gałęzi przedsionkowo-komorowych, którzy doświadczają objawów takich jak omdlenia lub mają historię zasłabnięć12. Rozrusznik to małe urządzenie implantowane pod skórą w górnej części klatki piersiowej, które poprzez dwa przewody połączone z prawą stroną serca dostarcza impulsy elektryczne w razie potrzeby, aby utrzymać regularne bicie serca1.

Szczególnie istotne jest rozważenie implantacji rozrusznika u pacjentów, którzy mają blok gałęzi wraz z innymi zaburzeniami przewodnictwa34. W przypadku pacjentów, którzy przeszli zawał serca i rozwinęli blok gałęzi, rozrusznik może być konieczny ze względu na osłabienie serca i ryzyko wystąpienia bardzo wolnego rytmu serca5.

Terapia resynchronizująca serce

Pacjenci z blokiem gałęzi przedsionkowo-komorowych i obniżoną funkcją pompowania serca mogą wymagać terapii resynchronizującej serce (CRT), znanej także jako stymulacja dwukomorowa6. To leczenie jest podobne do implantacji rozrusznika, ale wymaga dodatkowo trzeciego przewodu połączonego z lewą stroną serca, aby urządzenie mogło utrzymać obie strony w odpowiednim rytmie6.

Korzyści z terapii CRT: Terapia resynchronizująca serce pomaga komorom serca kurczyć się w bardziej zorganizowany i wydajny sposób. Może zwiększyć ilość krwi wyrzucanej przez serce oraz poprawić objawy takie jak duszność i zmęczenie. U niektórych pacjentów może także wydłużyć życie.

Terapia CRT jest szczególnie wskazana u pacjentów z niewydolnością serca i lewostronnym blokiem gałęzi78. Standardowe kryteria obejmują pacjentów z rytmem zatokowym, niewydolnością serca w klasie czynnościowej NYHA II, III lub IV mimo optymalnego leczenia farmakologicznego, frakcją wyrzutową lewej komory 35% lub mniejszą, oraz szerokością QRS większą lub równą 150 ms z morfologią lewostronnego bloku gałęzi9.

Opieka nad pacjentem z rozrusznikiem

Pacjenci, którzy otrzymali rozrusznik serca w celu leczenia bloku gałęzi, wymagają specjalistycznej opieki pielęgniarskiej i edukacji10. Każdy pacjent powinien otrzymać kartę zawierającą informacje o konkretnym typie urządzenia, numerze seryjnym oraz żywotności baterii10.

Kluczowe elementy opieki obejmują ciągłą ocenę stanu sercowo-naczyniowego pacjenta, w tym częstości i rytmu serca, stabilności hemodynamicznej oraz zmian w zapisie EKG10. Równie ważne jest monitorowanie wysiłku oddechowego, saturacji tlenem oraz wzorców oddychania10.

Specjalne sytuacje kliniczne

W przypadku pacjentów z nowym lewostronnym blokiem gałęzi po zabiegu wymiany zastawki aortalnej (TAVR) lub chirurgicznej miektomii, konieczne jest ciągłe monitorowanie telemetryczne przez co najmniej 48-72 godziny w celu wykrycia epizodów wysokostopniowego bloku przedsionkowo-komorowego lub objawowej bradykardii11. Pacjenci wysokiego ryzyka, szczególnie ci z objawowymi zaburzeniami przewodnictwa, powinni otrzymać stały rozrusznik11.

Przeciwwskazania: Pacjentom z blokiem dwupęczkowym nie należy podawać leków blokujących węzeł przedsionkowo-komorowy, ponieważ bloki te występują dystalnie od węzła AV, więc leki blokujące węzeł AV będą mało skuteczne. Blok trójpęczkowy i dwupęczkowy z przejściowym blokiem trójpęczkowym są wskazaniami klasy I do implantacji rozrusznika.

Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z blokami fascykularnych, którzy mogą wymagać czasowej lub stałej stymulacji przezskórnej lub przezżylnej w przypadku objawowej bradykardii12. Tacy pacjenci wymagają konsultacji kardiologicznej i elektrofizjologicznej w celu rozważenia implantacji rozrusznika12.

Innowacyjne metody leczenia

W przypadku zespołu bolesnego lewostronnego bloku gałęzi, który jest rzadkim schorzeniem charakteryzującym się przejściowymi epizodami bólu w klatce piersiowej związanymi ze zmianami LBBB w EKG, jedną z obiecujących metod leczenia jest stymulacja pęczka Hisa13. Ta technika pozwala na stymulację z innego poziomu układu przewodzącego, co może skutecznie zapobiegać występowaniu LBBB14.

Stymulacja pęczka Hisa zyskuje na popularności jako strategia leczenia, która może zapobiegać długoterminowym szkodliwym skutkom chronicznej desynchronizacji wynikającej ze stymulacji tylko prawej komory14. W opisanych przypadkach zaobserwowano stałą odpowiedź z całkowitym ustąpieniem bólu w klatce piersiowej u pacjentów leczonych tą metodą13.

Pytania i odpowiedzi

Kiedy potrzebuję rozrusznika przy bloku gałęzi?

Rozrusznik jest wskazany głównie u pacjentów z objawami takimi jak omdlenia, zawroty głowy lub gdy blok gałęzi współistnieje z innymi zaburzeniami przewodnictwa. Decyzję podejmuje kardiolog na podstawie objawów i badań.

Czym różni się terapia resynchronizująca od zwykłego rozrusznika?

Terapia resynchronizująca (CRT) używa trzech przewodów zamiast dwóch, aby stymulować obie komory jednocześnie. Jest stosowana u pacjentów z niewydolnością serca i może poprawić objawy oraz wydłużyć życie.

Jakie są przeciwwskazania do niektórych leków przy bloku gałęzi?

Pacjentom z blokiem dwupęczkowym nie należy podawać leków blokujących węzeł AV, takich jak atropina, ponieważ blok występuje poniżej węzła AV i te leki będą nieskuteczne.

Jak długo trwa monitorowanie po implantacji rozrusznika?

Po niektórych zabiegach, takich jak wymiana zastawki aortalnej, konieczne jest monitorowanie przez 48-72 godziny. Długoterminowo pacjenci wymagają regularnych kontroli urządzenia i stanu serca.

Reklama
Reklama