Proces diagnostyczny autyzmu to systematyczne podejście składające się z kilku kluczowych etapów, które mają na celu dokładną ocenę rozwoju i zachowań dziecka. Całościowa ocena jest niezbędna dla postawienia dokładnej diagnozy, ponieważ uwzględnia różne aspekty rozwoju, zachowania i funkcjonowania dziecka1.
Pierwszy etap: przesiew rozwojowy
Proces diagnostyczny zazwyczaj rozpoczyna się od przesiewu rozwojowego przeprowadzanego przez pediatrę podczas rutynowych wizyt kontrolnych. Lekarze pierwszego kontaktu powinni rutynowo badać wszystkie dzieci pod kątem opóźnień rozwojowych w wieku 9, 18 i 24 lub 30 miesięcy podczas regularnych wizyt kontrolnych2. Dodatkowo wszystkie dzieci powinny być specjalnie badane pod kątem autyzmu w wieku 18 i 24 miesięcy2.
Narzędzia przesiewowe nie dostarczają diagnozy, ale wskazują, czy dziecko rozwija się prawidłowo, czy też specjalista powinien przyjrzeć się mu bliżej3. Jeśli narzędzie przesiewowe identyfikuje obszar budzący niepokój, może być potrzebna formalna ocena rozwojowa3.
Drugi etap: skierowanie do specjalisty
Jeśli podczas przesiewu zostają wykryte oznaki możliwego autyzmu, dziecko zostaje skierowane do specjalisty, który zajmuje się diagnozowaniem dzieci z autyzmem. Może to być psychiatra dziecięcy, psycholog, neurolog pediatryczny lub pediatra rozwojowy4. Specjalista przeprowadzi dalszą rozmowę z rodzicami i spędzi trochę czasu obserwując dziecko oraz wchodząc z nim w interakcje5.
W niektórych przypadkach może być potrzebna ocena przez zespół specjalistów z różnych dziedzin, w tym psychologa dziecięcego, logopedy i terapeuty zajęciowego6. Zespół wielodyscyplinarny może zapewnić bardziej kompleksową ocenę różnych aspektów rozwoju dziecka.
Kompleksowa ocena diagnostyczna
Kompleksowa ocena diagnostyczna obejmuje kilka kluczowych elementów. Przede wszystkim przeprowadzany jest szczegółowy wywiad z rodzicami lub opiekunami dotyczący historii rozwoju dziecka, w tym kamieni milowych rozwojowych, zachowań społecznych i komunikacyjnych oraz wszelkich niepokojących objawów7.
Zespół oceniający może zapytać o rozwój dziecka, na przykład kiedy zaczęło mówić7. Informacje od rodziców i innych opiekunów, a także historia rozwojowa osoby, są bardzo ważnymi składnikami postawienia dokładnej diagnozy8.
Obserwacja bezpośrednia
Kluczowym elementem procesu diagnostycznego jest bezpośrednia obserwacja dziecka przez specjalistów. Obserwacja ta może odbywać się w różnych sytuacjach – zarówno strukturalizowanych, jak i niestrukturalizowanych. Specjaliści będą szukać określonych objawów typowych dla autyzmu, obserwując komunikację społeczną, wzorce zachowań i interakcje5.
Istotne cechy diagnozy autyzmu obejmują obserwację relacji i wymiany dziecka z rodzicami oraz z osobą nieznaną dziecku podczas niestrukturalizowanych i strukturalizowanych działań oceniających9. Dokładna obserwacja zachowań komunikacyjnych, społecznych i stereotypowych jest podstawą dla postawienia diagnozy.
Zastosowanie narzędzi diagnostycznych
Podczas procesu diagnostycznego specjaliści wykorzystują różne standaryzowane narzędzia i testy. Chociaż nie ma pojedynczego testu behawioralnego lub komunikacyjnego, który mógłby wykryć autyzm, kilka specyficznych dla autyzmu narzędzi jest obecnie używanych do formalnej diagnozy10. Obejmują one między innymi Harmonogram Obserwacji Diagnostycznej Autyzmu, druga edycja (ADOS-2), Wywiad Diagnostyczny Autyzmu (ADI-R) oraz Skale Oceny Autyzmu Dziecięcego (CARS).
Psycholodzy mogą również przeprowadzić kwestionariusze dla rodziców/opiekunów oraz dla nauczycieli dziecka, aby ocenić zachowanie dziecka w różnych środowiskach11. To pozwala na uzyskanie pełniejszego obrazu funkcjonowania dziecka w różnych kontekstach.
Ocena dodatkowych aspektów
Proces diagnostyczny może również obejmować ocenę innych aspektów rozwoju dziecka. Może to obejmować testy funkcji poznawczych, ocenę poziomu rozwojowego, języka, zachowania, umiejętności życia codziennego i zdolności społecznych12. Ocena psychologiczna autyzmu jest generalnie bardziej kompleksowa niż ocena medyczna.
Lekarze mogą również przeprowadzić badania w celu wykluczenia problemów ze słuchem i wzrokiem, które mogłyby powodować objawy podobne do tych występujących w autyzmie13. Może być również zalecane testowanie genetyczne, aby sprawdzić czy występują mutacje genów związane z rozwojem autyzmu13.
Przygotowanie raportu i informacja zwrotna
Po zakończeniu oceny zespół diagnostyczny przygotowuje kompleksowy raport zawierający wyniki wszystkich badań i obserwacji. Kiedy ocena zostanie zakończona, otrzymasz raport mówiący o tym, co zespół odkrył7. Raport będzie zawierał informację, czy ty lub twoje dziecko jesteście autystyczni – może zawierać sformułowanie, że „spełniacie kryteria diagnozy spektrum autyzmu”7.
Podczas spotkania informacyjnego specjaliści omówią wyniki i przedyskutują dalsze rekomendacje z rodzicami11. To jest odpowiedni moment na zadawanie pytań psychologowi dotyczących wyników i dalszych kroków11. Raport będzie używany przez całe dzieciństwo i w dorosłość, ponieważ autyzm to stan trwający całe życie7.


















