Chociaż większość przypadków aft można rozpoznać na podstawie badania klinicznego, w niektórych sytuacjach konieczne są dodatkowe badania laboratoryjne i diagnostyczne1. Szczególnie dotyczy to pacjentów z ciężkimi, nawracającymi lub nietypowymi postaciami owrzodzeń jamy ustnej, gdzie może być potrzebne wykluczenie chorób systemowych.
Wskazania do badań dodatkowych
Dodatkowe badania są zalecane w kilku konkretnych sytuacjach. Przede wszystkim, gdy afty utrzymują się dłużej niż 2-3 tygodnie bez oznak poprawy2. Inne wskazania obejmują nietypowo duże owrzodzenia (powyżej 1 cm średnicy), częste nawroty (więcej niż 3-4 razy w roku), czy towarzyszące objawy ogólne jak gorączka, osłabienie lub powiększone węzły chłonne3.
Szczególną uwagę wymagają pacjenci, u których afty pojawiły się po raz pierwszy w wieku dorosłym bez wcześniejszej historii podobnych zmian4. W takich przypadkach istnieje większe prawdopodobieństwo, że owrzodzenia są związane z chorobą systemową, co wymaga dokładnej diagnostyki różnicowej.
Badania krwi w diagnostyce aft
Podstawowe badania krwi w diagnostyce aft obejmują morfologię z rozmazem, która może wykryć anemię, neutropenię czy inne zaburzenia hematologiczne1. Badanie to jest szczególnie ważne, ponieważ anemia stwierdza się u około 21% pacjentów z nawracającymi aftami1.
Niedobory żywieniowe są częstą przyczyną nawracających aft. Szczególnie istotne jest oznaczenie poziomu żelaza – jego niedobór stwierdza się u około 20% pacjentów z nawracającymi owrzodzeniami5. Równie ważne jest sprawdzenie poziomu witaminy B12 i kwasu foliowego, których niedobory mogą predysponować do powstawania aft6.
W przypadku podejrzenia celiakii, co jest szczególnie istotne u pacjentów z nawracającymi aftami, zleca się badanie przeciwciał antiendomysium i transglutaminazy7. Niektórzy eksperci sugerują, że badanie w kierunku celiakii powinno być rutynową częścią diagnostyki u wszystkich pacjentów z nawracającymi owrzodzeniami jamy ustnej4.
Wymazy mikrobiologiczne i testy wirusologiczne
Wymazy z miejsc zmiennych chorobowo mogą być pomocne w wykluczeniu infekcji bakteryjnych, grzybiczych lub wirusowych6. Szczególnie ważne jest wykluczenie infekcji wirusem opryszczki pospolitego, kandydozy jamy ustnej oraz obecności bakterii Vincent’a.
W przypadku pacjentów z obniżoną odpornością lub podejrzeniem infekcji HIV, mogą być konieczne dodatkowe badania wirusologiczne. U pacjentów z AIDS utrzymujące się owrzodzenia wymagają biopsji w celu wykluczenia nowotworów złośliwych5.
Biopsja tkanek – kiedy jest konieczna
Biopsja jest rzadko wykonywana w diagnostyce aft, ale może być konieczna w szczególnych przypadkach8. Głównym wskazaniem jest potrzeba wykluczenia innych chorób, takich jak rak płaskonabłonkowy jamy ustnej, pemfigus, pemfigoid lub choroba Behçeta.
Procedura polega na pobraniu małego fragmentu tkanki z owrzodzenia i otaczających je tkanek, które następnie są barwione odpowiednimi barwnikami i badane pod mikroskopem9. Badanie histopatologiczne aft nie wykazuje specyficznych cech charakterystycznych tylko dla tego schorzenia, ale pomaga wykluczyć inne przyczyny owrzodzeń8.
Testy alergiczne i eliminacyjne
W przypadkach, gdy istnieje podejrzenie, że afty mogą być związane z alergią pokarmową lub kontaktową, mogą być wykonywane testy skórne lub płatkowe4. Szczególnie przydatne są one, gdy pacjent zauważa wyraźny związek między spożyciem określonych pokarmów a pojawianiem się owrzodzeń.
Niektórzy pacjenci mogą wymagać diety eliminacyjnej pod nadzorem dietetyka, aby zidentyfikować potencjalne alergeny pokarmowe. Jest to szczególnie ważne u dzieci, gdzie alergie pokarmowe mogą być częstą przyczyną nawracających aft.
Badania w kierunku chorób systemowych
Gdy istnieje podejrzenie, że afty są objawem choroby systemowej, mogą być konieczne bardziej specjalistyczne badania. Obejmują one testy w kierunku chorób zapalnych jelit (choroba Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego), chorób tkanki łącznej (toczeń układowy, choroba Behçeta) czy zaburzeń immunologicznych10.
W takich przypadkach może być konieczna konsultacja z gastroenterologiem, reumatologiem lub immunologiem klinicznym. Kompleksowa ocena może obejmować badania obrazowe przewodu pokarmowego, testy immunologiczne czy badania okulistyczne w przypadku podejrzenia choroby Behçeta.
Prawidłowa interpretacja wyników badań dodatkowych wymaga doświadczenia klinicznego i często współpracy kilku specjalistów. Dzięki temu możliwe jest nie tylko potwierdzenie diagnozy aft, ale także wykrycie i leczenie ewentualnych chorób towarzyszących, co może znacząco poprawić rokowanie i jakość życia pacjenta.






















