Hipoestezja

Hipoestezja to zmniejszenie normalnych odczuć, takich jak dotyk, temperatura, wibracje lub ból. Hipoestezja może być nie tylko stanem fizycznym, ale również psychicznym, w którym utrata czucia jest częściowo związana z postrzeganiem uczuć i bólu przez daną osobę.

Przyczyn hipoestezji jest wiele, a wśród nich można wyróżnić:
– cukrzycę — schorzenie to jest związane z zaburzeniem funkcjonowania nerwów obwodowych;
– stwardnienie rozsiane — wynik uszkodzenia osłonki mielinowej, która chroni włókna nerwowe;
– zapalenie stawów — niektóre rodzaje zapalenia stawów mogą wywierać nacisk na nerwy w dłoniach i nadgarstkach, powodując ich drętwienie i sztywność;
– guzy, które wywierają nacisk na nerwy, mogą powodować niedoczulicę w dotkniętym obszarze.

Hipoestezja odnosi się raczej do objawu niż do wyizolowanego stanu. Oznacza to, że jest to konsekwencja innego zaburzenia lub urazu.
Może być niewielka różnica w czułości skóry między prawą i lewą stroną, chociaż zdarzają się przypadki, w których występuje całkowita niewrażliwość na ból. Hipoestezja ma wpływ na ramiona i nogi przed pniem. Jeśli przykrywa tułów, możliwe jest, że istnieje jakiś rodzaj demielinizacji lub uszkodzenia rdzenia kręgowego. Osoba z hipoestezją czuje, że część ciała jest „zdrętwiała”. Oznacza to zmniejszenie wrażliwości skóry. W ten sposób można wychwycić znacznie mniej intensywną niż normalną temperaturę, ból lub jakiekolwiek bodźce zmysłowe.

Trudne jest obecnie wiarygodne diagnozowanie hipoestezji, ponieważ nie ma konkretnych kryteriów i nie jest tak łatwo ocenić, ruchów czy siły. Ponadto lekarz w trakcie badania zasugeruje pacjentowi odczucia i można uzyskać niedokładne wyniki. Oznacza to, że pacjent może nie wiedzieć, jak wyrazić to, co czuje. Głównie diagnoza skupia się na znalezieniu przyczyny choroby, która powoduje hipoestezję. Wskazane jest wykonanie badań w celu sprawdzenia, czy są uszkodzone obszary w mózgu, takie jak obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI) lub tomografia komputerowa (CT). W zależności od objawów można również wykonać badania krwi, prześwietlenia, ultradźwięki naczyń krwionośnych lub elektromiografię.

Leczenie hipoestezji zależy od stanu powodującego ten objaw. Jeśli przyczyna jest mniej poważna, może z czasem zniknąć sama lub być zależna od pozycji. Fizjoterapia, terapia elektryczna i nadzór żywieniowy są zazwyczaj łączone. W niektórych przypadkach może być konieczna operacja, aby wyeliminować ucisk nerwu, który powoduje hipoestezję.

Hipoestezji ciężko jest uniknąć, jeżeli spowodowana została urazem lub innym schorzeniem. Kluczowe jest szybkie odnalezienie przyczyny i podjęcie leczenia.