Badania obrazowe stanowią nieodzowny element kompleksowej diagnostyki raka żołądka, umożliwiając ocenę rozprzestrzeniania nowotworu oraz kwalifikację pacjentów do odpowiednich metod leczenia12. Nowoczesne techniki obrazowania pozwalają na nieinwazyjną ocenę zaawansowania choroby i są kluczowe dla planowania strategii terapeutycznej.
Tomografia komputerowa – podstawowe badanie obrazowe
Tomografia komputerowa (CT) jamy brzusznej z kontrastem dożylnym stanowi podstawowe badanie obrazowe w diagnostyce raka żołądka34. Badanie to pozwala na szczegółową wizualizację ściany żołądka, ocenę głębokości naciekania nowotworu oraz identyfikację powiększonych węzłów chłonnych w jamie brzusznej.
Nowoczesne wielorzędowe tomografy komputerowe umożliwiają uzyskanie obrazów o wysokiej rozdzielczości z możliwością rekonstrukcji wielopłaszczyznowych5. Badanie wykonuje się w fazie tętniczej, żylnej i opóźnionej po podaniu kontrastu, co pozwala na optymalną charakterystykę zmian w żołądku i otaczających strukturach.
CT jamy brzusznej pozwala na ocenę obecności przerzutów do wątroby, węzłów chłonnych, otrzewnej oraz innych narządów jamy brzusznej6. Badanie klatki piersiowej jest równocześnie wykonywane w celu wykluczenia przerzutów do płuc i węzłów chłonnych śródpiersia2.
Rezonans magnetyczny w diagnostyce raka żołądka
Rezonans magnetyczny (MRI) rzadziej stosuje się w rutynowej diagnostyce raka żołądka, ale może być cennym uzupełnieniem CT w szczególnych przypadkach37. MRI charakteryzuje się lepszą rozdzielczością kontrastową tkanek miękkich i może być szczególnie przydatne w ocenie naciekania struktur sąsiadujących z żołądkiem.
Difuzyjne obrazowanie MRI (DWI) pozwala na identyfikację obszarów o ograniczonej dyfuzji, charakterystycznych dla tkanek nowotworowych. Technika ta może być pomocna w wykrywaniu małych przerzutów, które mogłyby umknąć uwadze w standardowym badaniu CT8.
MRI jest szczególnie wartościowe u pacjentów z przeciwwskazaniami do podania jodowych środków kontrastowych oraz w przypadkach wymagających szczegółowej oceny naciekania naczyń krwionośnych czy struktur neurologicznych9.
Pozytronowa tomografia emisyjna
Pozytronowa tomografia emisyjna w połączeniu z tomografią komputerową (PET-CT) wykorzystuje radioaktywną glukozę (FDG) do identyfikacji obszarów o zwiększonym metabolizmie, charakterystycznych dla komórek nowotworowych310. Badanie to jest szczególnie przydatne w wykrywaniu przerzutów odległych oraz ocenie odpowiedzi na leczenie.
PET-CT może ujawnić przerzuty niewidoczne w innych badaniach obrazowych, szczególnie w przypadku małych węzłów chłonnych o prawidłowej wielkości w badaniu CT6. Badanie to jest również wykorzystywane do monitorowania skuteczności chemioterapii i radioterapii.
Ograniczeniem PET-CT jest możliwość wyników fałszywie dodatnich w przypadku stanów zapalnych oraz fałszywie ujemnych w nowotworach o niskim metabolizmie glukozy, takich jak niektóre typy raka żołądka o niskim stopniu złośliwości11.
Badanie kontrastowe górnego odcinka przewodu pokarmowego
Badanie kontrastowe górnego odcinka przewodu pokarmowego z użyciem baru jest tradycyjną metodą obrazowania żołądka1213. Choć obecnie rzadziej stosowane ze względu na szeroki dostęp do endoskopii, może być przydatne w niektórych sytuacjach klinicznych lub jako badanie uzupełniające.
Podwójny kontrast z użyciem baru i powietrza pozwala na szczegółową ocenę konturu i powierzchni błony śluzowej żołądka. Badanie może ujawnić nieregularności konturu, defekty wypełnienia czy sztywność ściany żołądka wskazujące na proces nowotworowy14.
Ograniczeniem badania kontrastowego jest niska czułość w wykrywaniu wczesnych form raka żołądka oraz niemożność pobrania materiału do badania histopatologicznego. Fałszywie ujemne wyniki mogą występować nawet w 50% przypadków wczesnego raka żołądka13.
Ocena zaawansowania miejscowego
Dokładna ocena zaawansowania miejscowego nowotworu ma kluczowe znaczenie dla planowania leczenia chirurgicznego. Badania obrazowe pozwalają na określenie głębokości naciekania ściany żołądka zgodnie z klasyfikacją T (T1-T4)15. Nowotwory ograniczone do błony śluzowej i podśluzowej (T1) mogą kwalifikować się do leczenia endoskopowego.
Ocena naciekania struktur sąsiadujących, takich jak trzustka, śledziona, poprzecznica czy wątroba, wpływa na możliwość przeprowadzenia resekcji chirurgicznej16. Badania obrazowe pomagają również w identyfikacji wariantów anatomicznych i planowaniu dostępu operacyjnego.
Wielopłaszczyznowe rekonstrukcje CT oraz techniki wirtualnej endoskopii mogą dostarczyć dodatkowych informacji o morfologii nowotworu i jego relacji do otaczających struktur17.
Diagnostyka przerzutów regionalnych i odległych
Ocena stanu węzłów chłonnych jest jednym z najważniejszych elementów stagingu raka żołądka. Badania obrazowe pozwalają na identyfikację powiększonych węzłów chłonnych w różnych grupach anatomicznych18. Węzły o średnicy powyżej 8-10 mm są uznawane za podejrzane o przerzuty.
Przerzuty do wątroby są jednymi z najczęstszych lokalizacji przerzutów odległych raka żołądka. CT z kontrastem w fazie tętniczej i żylnej pozwala na wykrycie nawet małych ognisk przerzutowych1. PET-CT może być szczególnie przydatne w identyfikacji przerzutów o niskiej gęstości w badaniu CT.
Przerzuty otrzewnowe mogą być trudne do wykrycia w standardowych badaniach obrazowych. Obecność płynu w jamie brzusznej, nieregularności konturów otrzewnej czy guzki na powierzchni narządów jamy brzusznej mogą wskazywać na rozsiew otrzewnowy19.
Ograniczenia badań obrazowych
Pomimo zaawansowania technologii, badania obrazowe mają pewne ograniczenia w diagnostyce raka żołądka. Dokładność określania głębokości naciekania ściany żołądka w badaniu CT wynosi około 70-80%, co jest mniejsze niż w przypadku ultrasonografii endoskopowej20.
Małe węzły chłonne o prawidłowej wielkości mogą zawierać przerzuty mikroskopowe niewidoczne w badaniach obrazowych. Z drugiej strony, powiększone węzły chłonne mogą być wynikiem reakcji zapalnej, a nie przerzutów nowotworowych21.
Przerzuty otrzewnowe, szczególnie w postaci drobnych guzków, mogą być trudne do wykrycia nawet w najnowocześniejszych badaniach obrazowych. W takich przypadkach laparoskopia diagnostyczna może być niezbędna do ostatecznej oceny zaawansowania choroby22.
Rola badań obrazowych w monitorowaniu leczenia
Badania obrazowe odgrywają również istotną rolę w monitorowaniu odpowiedzi na leczenie systemowe. Porównywanie kolejnych badań CT pozwala na ocenę zmian wielkości nowotworu pierwotnego i przerzutów23. Kryteria RECIST (Response Evaluation Criteria in Solid Tumors) stanowią standard w ocenie odpowiedzi na chemioterapię.
PET-CT może być szczególnie przydatne w wczesnej ocenie odpowiedzi metabolicznej na leczenie, często przed wystąpieniem zmian morfologicznych widocznych w CT24. Pozwala to na szybką modyfikację protokołu leczenia w przypadku braku odpowiedzi.
Funkcjonalne techniki obrazowania, takie jak perfuzyjne CT czy dyfuzyjne MRI, rozwijają się jako potencjalne biomarkery odpowiedzi na leczenie i mogą w przyszłości poprawić precyzję monitorowania terapii25.

















