Objawy drgawek różnią się dramatycznie w zależności od typu napadu i części mózgu, która jest dotknięta nieprawidłową aktywnością elektryczną1. Podstawowy podział obejmuje drgawki ogniskowe, które rozpoczynają się w jednej części mózgu, oraz drgawki uogólnione, które od początku obejmują obie półkule mózgowe2.
Drgawki ogniskowe świadome
Drgawki ogniskowe świadome, dawniej nazywane napadami częściowymi prostymi, charakteryzują się tym, że osoba pozostaje w pełni przytomna i świadoma podczas całego napadu3. Są to często krótkie napady trwające zwykle mniej niż 2 minuty4.
Objawy drgawek ogniskowych świadomych mogą obejmować zmiany w odczuwaniu zmysłów jak dziwne zapachy, smaki lub mrowienie, skurcze mięśniowe jednej części ciała, na przykład drgania ręki lub nogi po jednej stronie, ruchy głowy lub oczu w jedną stronę, widzenie migających świateł, pocenie się5.
Szczególnie charakterystyczne są objawy zależne od płata mózgu, w którym rozpoczyna się napad. Napady w płacie czołowym mogą powodować ruchy miednicy, kopanie, pedałowanie, ruchy kołyszące, krzyki, przeklinanie lub śmiech, niekontrolowane oddawanie moczu6. Napady w płacie potylicznym często rozpoczynają się od widzenia migających świateł, kolorów lub prostych wzorów6.
Drgawki ogniskowe z zaburzeniem świadomości
Drgawki ogniskowe z zaburzeniem świadomości, dawniej nazywane napadami częściowymi złożonymi, charakteryzują się utratą świadomości lub pamięci dotyczącej zdarzenia7. Podczas takiego napadu osoba nie reaguje normalnie na otoczenie3.
Napady tego typu często rozpoczynają się od aury, po której następuje zmiana świadomości8. Charakterystyczne objawy obejmują wpatrywanie się w przestrzeń, powtarzalne ruchy automatyczne jak mlaskanie wargami, żucie, pocieranie rąk, manipulowanie ubraniem, chodzenie w kółko czy wykonywanie skomplikowanych czynności bez świadomości9.
Napady płata skroniowego są zwykle tego typu i mogą objawiać się intensywnym uczuciem strachu, lęku, déjà vu lub utraty poczucia rzeczywistości10. Po takim napadzie osoba często jest splątana i może mieć trudności z mówieniem przez krótki czas11.
Drgawki uogólnione toniczno-kloniczne
Drgawki uogólnione toniczno-kloniczne, dawniej nazywane napadami grand mal, to najbardziej dramatyczny i rozpoznawalny typ napadu12. Są to najczęstsze napady uogólnione i te, które większość ludzi kojarzy z padaczką13.
Napad składa się z dwóch faz. W fazie tonicznej wszystkie mięśnie sztywnieją, osoba traci przytomność i zwykle upada, powietrze jest wypychane z płuc powodując jęk, szczęki zaciskają się, może wystąpić ślinotok13. Następnie w fazie klonicznej kończyny zaczynają szybko szarpać się i drgać13.
Dodatkowe objawy mogą obejmować sinienie twarzy z powodu trudności z oddychaniem, nietrzymanie moczu lub stolca, zaciskanie zębów, czasowe zatrzymanie oddechu, możliwość ukąszenia języka lub policzka14. Napady zwykle trwają od 1 do 3 minut12.
Po napadzie osoba może doświadczać splątania, senności trwającej godzinę lub dłużej, utraty pamięci dotyczącej napadu, bólu głowy, osłabienia jednej strony ciała przez kilka minut do kilku godzin14.
Napady nieświadomości
Napady nieświadomości, dawniej nazywane petit mal, to typ drgawek uogólnionych charakteryzujący się krótką utratą świadomości bez upadku15. Występują głównie u dzieci, ale mogą również pojawić się u dorosłych16.
Typowy napad nieświadomości trwa około 10 sekund i charakteryzuje się nagłą utratą świadomości bez upadku, pustym wpatrywaniem się w przestrzeń, zatrzymaniem wszelkiej aktywności, mruganiem powiek15. Mogą również wystąpić subtelne ruchy jak szybkie mruganie, mlaskanie wargami lub gesty rękami17.
Napady mogą być tak subtelne, że są często mylone z marzycielskością lub brakiem uwagi w szkole18. Dziecko może mieć 50 do 100 takich napadów dziennie19. Większość dzieci wyrasta z tego typu padaczki w okresie dojrzewania19.
Napady miokloniczne
Napady miokloniczne powodują krótkie, gwałtowne szarpnięcia lub drgania mięśni, jakby osoba otrzymała wstrząs elektryczny20. Zwykle dotyczą obu stron ciała jednocześnie i trwają bardzo krótko, zazwyczaj mniej niż sekundę21.
Najczęściej obejmują ramiona, nogi lub górną część ciała22. Napady często występują rano, szczególnie gdy osoba mało spała23. Osoba zwykle pozostaje przytomna podczas napadu16.
Napady toniczne i atoniczne
Napady toniczne powodują nagłe sztywnienie wszystkich mięśni ciała24. Osoba może stracić równowagę i upaść z powodu sztywności25. Napady są zwykle krótkie, trwające mniej niż 20 sekund19.
Napady atoniczne, zwane również napadami upadkowymi, powodują nagłą utratę napięcia mięśniowego22. Wszystkie mięśnie nagle się rozluźniają, co powoduje upadek osoby na ziemię16. Napady są zwykle krótkie, trwające 15 sekund lub mniej, ale stwarzają ryzyko obrażeń z powodu nagłych upadków26.
Napady kloniczne
Napady kloniczne powodują powtarzalne, rytmiczne szarpnięcia i niekontrolowane ruchy ciała24. W przeciwieństwie do skurczów mioklonicznych, napady kloniczne trwają dłużej, zwykle do 2 minut16. Mogą również wiązać się z utratą przytomności27.
Ten typ napadu jest stosunkowo rzadki i najczęściej występuje u niemowląt26. Ważne jest, aby nie próbować powstrzymywać ruchów podczas napadu, ponieważ może to spowodować obrażenia26.
Wtórne uogólnienie napadów ogniskowych
Niektóre napady ogniskowe mogą rozprzestrzeniać się na inne części mózgu i przekształcać w napady uogólnione28. Proces ten nazywamy wtórnym uogólnieniem7.
Taki napad może rozpocząć się jako napad ogniskowy świadomy z lokalnymi objawami, następnie osoba może stracić przytomność, a napad przekształca się w konwulsje toniczno-kloniczne obejmujące całe ciało10. Rozpoznanie tego wzorca jest ważne dla lekarza, ponieważ wskazuje na lokalizację ogniska napadowego w mózgu.

















