Skolioza stanowi najczęstszą deformację kręgosłupa występującą w populacji dziecięcej i młodzieżowej na całym świecie1. Dane epidemiologiczne wskazują, że problem ten dotyczy znacznej części społeczeństwa, przy czym częstość występowania wykazuje wyraźne różnice w zależności od wieku, płci oraz regionu geograficznego.
Ogólne dane dotyczące częstości występowania skoliozy
Według aktualnych badań naukowych, skolioza występuje u około 0,47-5,2% populacji dzieci i młodzieży23. Ta znaczna rozpiętość wynika z różnych kryteriów diagnostycznych stosowanych w poszczególnych badaniach oraz odmiennych metodologii prowadzonych analiz. Najnowsze systematyczne przeglądy i metaanalizy, obejmujące ponad 55 milionów dzieci i młodzieży, wskazują na średnią częstość występowania na poziomie 3,1%4.
Warto podkreślić, że częstość występowania skoliozy nie jest jednakowa na całym świecie. Badania prowadzone w różnych regionach pokazują znaczne różnice regionalne, które mogą wynikać z czynników genetycznych, środowiskowych oraz różnic w dostępie do opieki zdrowotnej6. Na przykład, w badaniach prowadzonych na wyspie Chongming w Chinach odnotowano częstość występowania na poziomie 2,52%, co było wyższe niż w innych prowincjach Chin (0,70-2,09%)7.
Różnice związane z płcią
Jedną z najważniejszych charakterystyk epidemiologicznych skoliozy jest wyraźna przewaga występowania u płci żeńskiej. Stosunek zachorowań dziewcząt do chłopców waha się od 1,5:1 do 3:1 i wzrasta znacząco wraz z wiekiem oraz nasileniem krzywizny2. W przypadku małych krzywizn (10-20°) stosunek ten wynosi około 1,4:1, natomiast w przypadku krzywizn powyżej 40° może osiągnąć nawet 7,2:18.
Szczególnie istotne jest to, że chociaż małe krzywizny występują z podobną częstością u obu płci9, dziewczęta są około ośmiokrotnie bardziej narażone na progresję krzywizny wymagającą leczenia10. W przypadku krzywizn powyżej 30° stosunek dziewcząt do chłopców wynosi już 10:19.
Zależność od wieku
Częstość występowania skoliozy wykazuje wyraźną zależność od wieku. Skolioza idiopatyczna młodzieńcza, która rozwija się w wieku 11-18 lat, stanowi około 90% wszystkich przypadków skoliozy idiopatycznej u dzieci11. Największy wzrost częstości występowania obserwuje się w okresie dojrzewania, szczególnie u dzieci w wieku 12-14 lat12.
W populacji chińskiej dzieci i młodzieży częstość występowania skoliozy idiopatycznej wzrasta z 0,06% u dzieci 5-letnich do 1,44% u 18-latków, osiągając szczyt na poziomie 1,79% u 16-latków13. Podobne tendencje obserwuje się w innych regionach świata, gdzie częstość występowania wzrasta wraz z wiekiem w okresie adolescencji.
Skolioza u osób dorosłych
Problem skoliozy nie ogranicza się wyłącznie do populacji dziecięcej i młodzieżowej. U osób dorosłych częstość występowania deformacji kręgosłupa jest znacznie wyższa i wzrasta z wiekiem14. Skolioza dotyka około 8% dorosłych powyżej 25. roku życia15, a u osób powyżej 60 lat częstość ta może sięgać nawet 68%1114.
Rodzaje skoliozy i ich częstość występowania
Skolioza idiopatyczna stanowi zdecydowaną większość wszystkich przypadków deformacji kręgosłupa, obejmując około 80-90% wszystkich diagnoz1617. W ramach skoliozy idiopatycznej wyróżnia się skoliozę idiopatyczną (1,7% populacji) oraz skoliozę wrodzoną (0,215% populacji)18. Skolioza wrodzona rozwija się zwykle w wieku 0-3 lat i ma częstość występowania około 1000 na 100 000 osób11, podczas gdy jej średnia roczna częstość występowania wynosi 3,08 na 100 000 osób19.
Różnice regionalne i etniczne
Badania epidemiologiczne wykazują znaczne różnice w częstości występowania skoliozy między różnymi regionami świata i grupami etnicznymi. W Chinach, w różnych regionach geograficznych, częstość występowania skoliozy idiopatycznej waha się znacznie – najwyższą odnotowano w północno-zachodniej części kraju (1,54%), a najniższą w północnej części (0,33%)13.
Porównując różne kraje, można zaobserwować następujące częstości występowania: Japonia (0,87%), Turcja (0,25%), Arabia Saudyjska (0,78%), Indie (0,13%), Brazylia (1,4-2,2%), Grecja (1,7%), Nigeria (1,2%)7. Te różnice mogą wynikać z czynników genetycznych, środowiskowych, różnic w metodologii badań oraz dostępności opieki zdrowotnej.
Znaczenie badań przesiewowych
Większość danych epidemiologicznych dotyczących skoliozy pochodzi z programów przesiewowych prowadzonych w szkołach2. Badania przesiewowe w szkołach pozostają najskuteczniejszą metodą tworzenia danych epidemiologicznych dotyczących skoliozy młodzieńczej. Jednak należy interpretować te dane z ostrożnością, ponieważ metody i grupy badane w różnych krajach nie są w pełni porównywalne2.
W wielu krajach, w tym w Polsce, nie istnieją zunifikowane programy przesiewowe skoliozy, co utrudnia dokładne określenie rzeczywistej częstości występowania tego schorzenia w populacji20. Wprowadzenie systematycznych programów badań przesiewowych mogłoby znacznie poprawić wczesne wykrywanie skoliozy i umożliwić skuteczniejsze leczenie.
Perspektywy i wyzwania epidemiologiczne
Aktualne dane epidemiologiczne wskazują na potrzebę rozwoju ukierunkowanych strategii zdrowia publicznego oraz optymalizacji alokacji regionalnych zasobów zdrowotnych21. Różnorodność obciążenia skoliozą u dzieci wymaga wysokiej jakości badań epidemiologicznych, które pozwolą lepiej zrozumieć to zróżnicowanie i opracować skuteczne strategie prewencyjne.
Warto podkreślić, że w niektórych regionach obserwuje się wzrost częstości występowania skoliozy w ostatnich latach. Na przykład w Chinach częstość występowania skoliozy u młodzieży wzrosła z 0,9% w latach 2000-2015 do 1,6% w latach 2016-202422. Ten trend może być związany z postępem w technologiach diagnostycznych, zwiększoną świadomością problemu oraz zmianami stylu życia współczesnej młodzieży.


















