Niealergiczny nieżyt nosa nie jest jednorodnym schorzeniem, lecz obejmuje grupę różnych stanów o podobnych objawach, ale odmiennych mechanizmach powstawania1. Każdy z podtypów charakteryzuje się specyficznymi cechami klinicznymi, co ma istotne znaczenie dla diagnostyki i wyboru odpowiedniego leczenia2.
Nieżyt wazoregulacyjny (wasomotoryczny)
Nieżyt wazoregulacyjny, wcześniej nazywany wasomotorycznym, jest najczęstszą postacią niealergicznego nieżytu nosa3. Charakteryzuje się on nadwrażliwością naczyń krwionośnych w nosie na różne bodźce środowiskowe, takie jak zmiany temperatury, wilgotności czy ciśnienia atmosferycznego4.
Objawy tego podtypu obejmują przerywaną niedrożność nosa, która często przemieszcza się z jednej strony na drugą, szczególnie w pozycji leżącej5. Pacjenci często zgłaszają napadowe kichanie, szczególnie rano po wstaniu z łóżka, oraz obfitą, wodnistą wydzielinę z nosa, która nasila się podczas pochylania się do przodu5.
Charakterystyczne jest również to, że pacjenci z nieżytem wazoregulacyjnym dzielą się na dwie główne grupy: „runners” z dominującą obfitą wydzieliną oraz „blockers” z przeważającą niedrożnością nosa46. Ta klasyfikacja ma praktyczne znaczenie przy doborze leczenia.
Nieżyt z zespołem eozynofili (NARES)
Nieżyt z zespołem eozynofili nosowych (NARES – Nonallergic Rhinitis with Eosinophilia Syndrome) stanowi specyficzną postać charakteryzującą się obecnością zwiększonej liczby eozynofili w wydzielinie nosowej przy negatywnych testach alergicznych78.
Objawy NARES przypominają te występujące w alergicznym nieżycie nosa i obejmują niedrożność nosa, kichanie, obfitą wydzielinę oraz świąd nosa910. Charakterystyczne jest również zmniejszenie węchu (hyposmia), które może być jednym z pierwszych objawów811.
Pacjenci z NARES są również bardziej narażeni na rozwój polipów nosowych i astmy niż osoby z innymi postaciami niealergicznego nieżytu nosa12. Objawy mają zazwyczaj charakter całoroczny z okresami nasilenia, co może przypominać przebieg alergii wziewnych.
Nieżyt atroficzny
Nieżyt atroficzny stanowi odrębną postać charakteryzującą się atrofią błony śluzowej nosa, co prowadzi do poszerzenia jam nosowych i charakterystycznych objawów713. Jest to postać niezapalna, która różni się znacząco od innych typów nieżytu nosa.
Główne objawy nieżytu atroficznego obejmują tworzenie się strupów w jamie nosowej, które mogą mieć nieprzyjemny zapach i krwawić przy próbach ich usunięcia1415. Pacjenci często skarżą się na suchość w nosie, uczucie rozszerzonych jam nosowych oraz utratę węchu (anosmia)14.
Charakterystyczne są również nawracające, często obfite krwawienia z nosa (epistaxis), które mogą być poważnym problemem klinicznym1314. Nieprzyjemny zapach wydzieliny jest często pierwszym objawem, który zwraca uwagę pacjenta i otoczenia.
Nieżyt starczy (geriatryczny)
Nieżyt starczy występuje głównie u osób starszych i charakteryzuje się specyficznym zestawem objawów związanych z wiekowymi zmianami w jamie nosowej716. Głównym objawem jest obfita, wodnista wydzielina z nosa, która nasila się w odpowiedzi na różne bodźce.
Pacjenci z nieżytem starczym często zgłaszają nasilenie objawów podczas jedzenia, przy ekspozycji na zapachy czy czynniki środowiskowe7. Charakterystyczne jest również to, że objawy mogą nakładać się z nieżytem smakopochodnym (gustatory rhinitis), szczególnie po spożyciu pikantnych potraw czy alkoholu.
Nieżyt hormonalny
Nieżyt hormonalny wiąże się z wahaniami poziomu hormonów, szczególnie u kobiet1718. Najczęściej występuje podczas ciąży, menstruacji, okresu dojrzewania czy menopauzy, gdy dochodzi do znaczących zmian hormonalnych.
Objawy nieżytu hormonalnego obejmują niedrożność nosa i obfitą wydzielinę, które pojawiają się w związku z cyklami hormonalnymi17. Szczególnie dobrze udokumentowany jest nieżyt ciążowy, który pojawia się podczas ciąży i zazwyczaj ustępuje po porodzie19.
Charakterystyczne jest to, że objawy mają związek czasowy ze zmianami hormonalnymi i mogą być cykliczne. U niektórych kobiet objawy nasilają się regularnie w określonych fazach cyklu menstruacyjnego lub podczas stosowania hormonalnej antykoncepcji.
Nieżyt polekowy
Nieżyt polekowy może być wywołany przez różne leki, zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe17. Najczęściej występuje w związku z nadużywaniem miejscowych leków obkurczających naczynia (rhinitis medicamentosa) lub jako działanie niepożądane leków systemowych.
Objawy nieżytu polekowego mogą obejmować uporczywą niedrożność nosa, która paradoksalnie nasila się mimo stosowania leków obkurczających naczynia20. W przypadku rhinitis medicamentosa charakterystyczne jest szybkie powracanie objawów po zakończeniu działania leku i konieczność coraz częstszego stosowania kropli do nosa.
Leki systemowe, takie jak inhibitory ACE, beta-blokery, niesteroidowe leki przeciwzapalne czy niektóre antydepresanty, mogą powodować objawy nieżytu jako działanie niepożądane1721. Objawy zazwyczaj ustępują po odstawieniu problematycznego leku, choć może to wymagać czasu.
Nieżyt zawodowy i środowiskowy
Nieżyt zawodowy rozwija się w odpowiedzi na ekspozycję na czynniki obecne w środowisku pracy1722. Może być wynikiem działania różnych substancji chemicznych, pyłów, oparów czy cząstek obecnych w powietrzu w miejscu pracy.
Charakterystyczne dla nieżytu zawodowego jest nasilenie objawów w dni robocze i poprawa w weekendy czy podczas urlopów17. Objawy mogą obejmować niedrożność nosa, wydzielinę, kichanie oraz podrażnienie błony śluzowej nosa. Kluczowe dla rozpoznania jest ustalenie związku czasowego między ekspozycją a wystąpieniem objawów.
Nieżyt środowiskowy może być również wynikiem ekspozycji na zanieczyszczenia powietrza, dym tytoniowy, silne zapachy czy inne czynniki drażniące obecne w środowisku domowym czy miejskim2324. Objawy mogą mieć charakter przewlekły, jeśli ekspozycja na czynniki drażniące jest stała.













