Choroba Niemanna-Picka typu B stanowi znacznie łagodniejszą formę w porównaniu do typu A, charakteryzującą się zmiennym przebiegiem klinicznym i lepszym rokowaniem12. Kluczową różnicą między typem A i B jest to, że typ B prawie nie wpływa na układ nerwowy i mózg, co pozwala większości pacjentów na przeżycie do wieku dorosłego34. Zrozumienie specyficznych objawów tego typu jest ważne dla właściwej diagnostyki i leczenia.
Czas wystąpienia i charakterystyka objawów
Objawy typu B zazwyczaj pojawiają się później niż w typie A – najczęściej w okresie dzieciństwa lub w wieku młodzieńczym34. U większości pacjentów stan ten jest rozpoznawany w niemowlęctwie lub dzieciństwie, gdy podczas rutynowego badania fizykalnego stwierdza się powiększenie wątroby, śledziony lub obu narządów1. Powiększenie brzucha może wystąpić u małych dzieci, ale nie ma prawie żadnego zajęcia mózgu i układu nerwowego, takiego jak utrata umiejętności motorycznych3.
Pierwszymi objawami typu B są zazwyczaj progresywne powiększenie narządów, słaby wzrost oraz podatność na infekcje dróg oddechowych5. W przeciwieństwie do typu A, gdzie objawy neurologiczne dominują w obrazie klinicznym, typ B charakteryzuje się głównie objawami trzewowymi i układowymi6.
Powiększenie narządów wewnętrznych
Hepatosplenomegalia (powiększenie wątroby i śledziony) jest jednym z najczęstszych i najwcześniejszych objawów typu B47. Powiększenie wątroby jest spowodowane gromadzeniem się makrofagów wypełnionych lipidami w układzie siateczkowo-śródbłonkowym wątroby8. Może to prowadzić do dysfunkcji wątroby, a w niektórych przypadkach do marskości i niewydolności wątroby8.
Zajęcie wątroby wraz z zajęciem płuc stanowi najczęstszą przyczynę śmierci w typie B8. Pacjenci mogą również rozwijać powiększenie węzłów chłonnych (limfadenopatię) oraz pancytopenię (obniżenie wszystkich linii komórkowych krwi)9.
Problemy płucne i oddechowe
Powikłania płucne są szczególnie charakterystyczne dla typu B i mogą wystąpić we wszystkich trzech typach choroby Niemanna-Picka, ale typ B jest najczęstszy8. W momencie diagnozy pacjenci z typem B mają również dowody na łagodne zajęcie płuc, zazwyczaj wykrywane jako rozlana siateczkowata lub drobno guzkowata naciekowa infiltracja na zdjęciach rentgenowskich klatki piersiowej1.
Specyficzne objawy płucne opisane w typie B obejmują śródmiąższową chorobę płuc (ILD), nadciśnienie płucne, niedowentylację pęcherzyków płucnych, niedrożność górnych dróg oddechowych (z lub bez zespołu bezdechu sennego) oraz nawracające infekcje dróg oddechowych spowodowane obrzękiem błon śluzowych8. Niektóre dzieci mogą mieć powtarzające się infekcje dróg oddechowych34.
U większości pacjentów z typem B zmniejszona dyfuzja płucna spowodowana magazynowaniem sfingomyeliny w makrofagach płucnych staje się widoczna w dzieciństwie i postępuje z wiekiem1. Ciężko dotknięte osoby mogą doświadczyć znacznego upośledzenia płucnego do 15-20 roku życia1. Tacy pacjenci mają niskie wartości ciśnienia parcjalnego tlenu (PO2) i duszność wysiłkową1.
Zaburzenia wzrostu i rozwoju
Dzieci z typem B często wykazują problemy ze wzrostem i są niższe od rówieśników45. Charakterystyczne jest również spowolnione tempo mineralizacji kości (opóźniony wiek kostny)4. Te problemy wzrostowe są wynikiem ogólnego wpływu choroby na metabolizm i funkcjonowanie organizmu.
Opóźnienia rozwoju mogą również występować, choć nie są tak dramatyczne jak w typie A10. Niektórzy pacjenci mogą mieć łagodne upośledzenie intelektualne, ale przeżywają do wieku dorosłego9.
Objawy hematologiczne
Pacjenci z typem B często mają zaburzenia parametrów krwi. Charakterystyczna jest małopłytkowość (obniżona liczba płytek krwi), która może prowadzić do problemów z krzepnięciem i skłonności do krwawień45. Mogą również wystąpić nieprawidłowości w morfologii krwi, takie jak podwyższone poziomy cholesterolu i innych lipidów (tłuszczów) oraz zmniejszona liczba komórek krwi biorących udział w krzepnięciu6.
Pancytopenia (obniżenie wszystkich linii komórkowych krwi) jest powszechna u pacjentów z typem B9, co może zwiększać ryzyko infekcji i krwawień.
Ograniczone objawy neurologiczne
Jedną z najważniejszych cech odróżniających typ B od typu A jest brak lub minimalne zajęcie układu nerwowego56. Typ B jest znany jako typ nieneurologiczny, ponieważ mózg zazwyczaj nie jest dotknięty6.
Jednak około jedna trzecia dotkniętych osób może mieć nieprawidłowość oka w postaci czerwonej plamki lub upośledzenie neurologiczne411. Niektórzy pacjenci z typem B mogą mieć związane z tym objawy neurologiczne, w tym objawy móżdżkowe, oczopląs, zajęcie pozapiramidalne i upośledzenie intelektualne12.
Inne objawy systemowe
Pacjenci z typem B mogą doświadczyć różnych innych objawów systemowych. Mogą wystąpić bóle kostne oraz zwiększone obciążenie serca5. Niektóre dzieci mogą mieć problemy z koncentracją, zaburzenia psychiatryczne oraz problemy z nerwami obwodowymi13.
Małopłytkowość i skłonności do krwawień, nawracające infekcje ucha oraz bóle głowy są również odnotowywane u tych pacjentów12. Choroba wątroby może postępować do nadciśnienia wrotnego i zwłóknienia, z podwyższonymi wynikami testów czynności wątroby12.
Przebieg choroby i rokowanie
Typ B ma znacznie lepsze rokowanie niż typ A. Większość ludzi z typem B żyje do wieku dorosłego25, choć nie bez problemów zdrowotnych5. Oczekiwana długość życia pacjentów z typem B jest bardzo zmienna w zależności od nasilenia objawów6.
Większość pacjentów z typem B rozwija objawy, gdy są dziećmi, chociaż niektórzy mają łagodniejszą chorobę i nie są diagnozowani, dopóki nie są dorosłymi6. Problemy z wątrobą i płucami pogarszają się z czasem2, ale postęp jest znacznie wolniejszy niż w typie A.
Przeżycie jest możliwe do późnego dzieciństwa lub nawet wczesnej dorosłości14. Często występują jednak problemy z powikłaniami, które sprawiają, że życie jest bardzo trudne w późniejszych stadiach choroby, w tym problemy wynikające z powiększonej śledziony lub wątroby oraz niewydolności oddechowej14.

















