Morfea en coup de sabre to szczególny wariant liniowej twardziny zlokalizowanej, który dotyka obszaru czołowo-ciemieniowego1. Nazwa pochodzi z języka francuskiego i oznacza „cięcie szablą”, co doskonale opisuje charakterystyczny wygląd zmiany przypominającej głęboką ranę ciętą23. Ta postać choroby występuje głównie u dzieci, z niewielką przewagą u dziewczynek, i zwykle pojawia się w pierwszych dwóch dekadach życia1.
Charakterystyczne objawy skórne
Objawy kliniczne morfei en coup de sabre rozwijają się stopniowo przez miesiące lub lata1. Początkowym objawem jest nieznacznie przebarwiona lub odbarwiona smuga na czole1. Z czasem rozwija się charakterystyczne zapadnięcie skóry w postaci bruzdy biegnącej wzdłuż czoła, które może rozciągać się na skroń i czasami na skórę owłosioną głowy4.
W aktywnej fazie choroby zmiana charakteryzuje się obecnością obszarów aktywnej sklerozy z zaczerwienionymi lub fioletowymi brzegami, z możliwością powiększania się blaszki5. Skóra w obrębie zmiany staje się twarda, błyszcząca i ścieniała, co prowadzi do charakterystycznego zapadnięcia przypominającego szramę po cięciu4. Częstym objawem jest całkowita utrata włosów w obrębie zmian, co dodatkowo podkreśla charakterystyczny wygląd16.
Powikłania neurologiczne
Morfea en coup de sabre może penetrować głębiej w tkanki, powodując poważne powikłania neurologiczne1. Około 44% pacjentów z tą postacią choroby doświadcza objawów neurologicznych7. Do najczęstszych należą bóle głowy i migreny, które mogą być nawracające i trudne do leczenia17.
Szczególnie niepokojącym powikłaniem są napady padaczkowe, które mogą wystąpić w wyniku zajęcia tkanek mózgowych przez proces zapalny i zwłóknieniowy18. Pacjenci mogą również doświadczać parestezji (zaburzeń czucia), problemów z połykaniem oraz drętwienia po stronie przeciwnej do zmian7. W niektórych przypadkach mogą wystąpić zaburzenia behawioralne, trudności w nauce i inne problemy neurologiczne9.
Powikłania okulistyczne
Zajęcie okolicy oka w morfei en coup de sabre może prowadzić do poważnych powikłań okulistycznych, które występują u około 38% pacjentów7. Jednym z najczęstszych objawów jest enoftalmos, czyli zapadnięcie gałki ocznej do wnętrza oczodołu, co wynika z atrofii tkanek otaczających oko7.
Mogą wystąpić również krwotoki siatkówkowe, które są objawem uszkodzenia naczyń krwionośnych oka7. W najcięższych przypadkach może dojść do częściowej lub całkowitej utraty wzroku17. Dzieci z liniową morfei obejmującą głowę powinny być regularnie badane przez okulistę, ponieważ uszkodzenia oka mogą być nieodwracalne i mogą wystąpić bez wyraźnych objawów810.
Problemy stomatologiczne i twarzoczaszki
Morfea en coup de sabre często wpływa na struktury jamy ustnej i kości czaszki17. U około 47% pacjentów występują zmiany w jamie ustnej, najczęściej w postaci hemiatrofii języka i recesji dziąseł7. Może dochodzić również do problemów z zębami, szczęką, nosem i wargami3.
Atrofia tkanek może prowadzić do asymetrii twarzy i problemów z prawidłowym ustawieniem zębów12. W przypadkach, gdy zmiana znajduje się na twarzy, może dochodzić do problemów stomatologicznych związanych z kurczeniem się kości pod blaszką11. Te zmiany mogą znacząco wpływać na funkcjonowanie pacjenta i wymagać kompleksowego leczenia interdyscyplinarnego.
Hemiatrofia twarzy progresywna
W niektórych przypadkach morfea en coup de sabre może być związana z zespołem Parry-Romberga, znanym również jako progresywna hemiatrofia twarzy17. Ten stan charakteryzuje się postępującą atrofią połowy twarzy, która może prowadzić do znacznego zniekształcenia i asymetrii12.
Hemiatrofia może obejmować nie tylko skórę, ale również mięśnie, tkanki podskórne, a nawet kości twarzy1. Proces ten może być bardzo wyniszczający i prowadzić do znacznych problemów funkcjonalnych oraz kosmetycznych. W takich przypadkach mogą również wystąpić napady padaczkowe i deficyty neurologiczne1.
Przebieg i fazy rozwoju
Podobnie jak inne postacie twardziny zlokalizowanej, morfea en coup de sabre przebiega przez trzy charakterystyczne fazy5. Faza aktywna charakteryzuje się obszarami aktywnej sklerozy z zaczerwienionymi lub fioletowymi brzegami i możliwością powiększania się blaszki5.
W fazie regresji utrzymuje się trwała skleroza bez zaczerwienienia ani fioletowych brzegów5. Końcowa faza „wypalenia” charakteryzuje się brakiem sklerozy i zaczerwienienia, sygnalizując zakończenie przebiegu choroby i brak dalszych uszkodzeń5. Naturalny przebieg polega na powolnej progresji przez wiele lat, po czym choroba może się samoograniczyć5.
Rokowanie i długoterminowe następstwa
Rokowanie w morfei en coup de sabre zależy głównie od czasu rozpoczęcia leczenia i zakresu zajęcia tkanek głębszych13. Średni czas leczenia wynosi około 22 miesięcy, a u około 71% pacjentów uzyskuje się poprawę lub stabilizację choroby po zakończeniu terapii systemowej13.
Jednak u znacznego odsetka pacjentów (około 42%) może dochodzić do nawrotu aktywności choroby po zakończeniu leczenia13. Długoterminowe następstwa mogą obejmować trwałe zniekształcenia twarzy, problemy neurologiczne, okulistyczne i stomatologiczne. Dlatego tak ważne jest wczesne rozpoznanie i agresywne leczenie tej postaci choroby, aby zminimalizować ryzyko trwałych powikłań.

















