Ostra faza niedokrwienia krezki jelita stanowi stan bezpośredniego zagrożenia życia, wymagający natychmiastowego wdrożenia agresywnych działań resuscytacyjnych. Wczesne i właściwe postępowanie w pierwszych godzinach od rozpoznania ma kluczowe znaczenie dla rokowania pacjenta1.
Natychmiastowe działania ratunkowe
Podstawowym elementem opieki w ostrej fazie jest rozpoczęcie resuscytacji płynowej, która powinna zostać wdrożona już w izbie przyjęć. Podawanie płynów krystaloidalnych, a następnie preparatów krwi w miarę potrzeb, musi być rozpoczęte niezwłocznie w celu korekcji deficytu objętości i zaburzeń metabolicznych1.
Równocześnie konieczne jest zapewnienie dostępu do żył obwodowych o dużym świetle, najlepiej dwóch wkłuć żylnych, oraz rozpoczęcie ciągłego monitorowania parametrów życiowych. Szczególnie ważne jest monitorowanie ciśnienia tętniczego, częstości akcji serca oraz saturacji krwi tętniczej2.
Wsparcie oddechowe i tlenowanie
Pacjenci w ostrej fazie niedokrwienia krezki często wymagają wsparcia oddechowego ze względu na zwiększoną pracę oddechową spowodowaną kwasicą metaboliczną. Może być konieczne zabezpieczenie dróg oddechowych z uwagi na wysokie ryzyko aspiracji, szczególnie u pacjentów z wymiotami3.
Wentylacja mechaniczna może być wymagana nie tylko z powodu zwiększonej pracy oddechowania, ale również jako element przygotowania do zabiegów chirurgicznych. Dodatkowo, blokery połączeń nerwowo-mięśniowych mogą pomóc w perfuzji narządów poprzez swój wpływ na ciśnienie w jamie brzusznej3.
Farmakoterapia w ostrej fazie
Antybiotykoterapia o szerokim spektrum działania, skierowana przeciwko florze jelitowej, powinna być wdrożona przed przystąpieniem do sali operacyjnej. Zaleca się stosowanie antybiotyków takich jak piperacylina z tazobaktamem lub meropenem3. Równie istotne jest natychmiastowe rozpoczęcie antykoagulacji systemowej.
Heparyna niefrakcjonowana powinna być podana w dawce 100 jednostek na kilogram masy ciała natychmiast po podejrzeniu ostrego niedokrwienia krezki. Co najważniejsze, antykoagulacja powinna być kontynuowana nieprzerwanie i nie powinna być wstrzymywana podczas zabiegów chirurgicznych1.
Monitorowanie intensywne
Pacjenci w ostrej fazie niedokrwienia krezki wymagają intensywnego monitorowania w warunkach oddziału intensywnej terapii lub przynajmniej oddziału o podwyższonym standardzie opieki. Konieczne jest założenie cewnika Foley’a do monitorowania bilansu płynów oraz linii tętniczej do ciągłego pomiaru ciśnienia tętniczego4.
Szczególną uwagę należy zwrócić na monitorowanie ciśnienia w jamie brzusznej, które powinno być mierzone seryjnie. Rozwijający się zespół przedziałowy jamy brzusznej może dodatkowo pogorszyć perfuzję jelit i wymaga natychmiastowej interwencji3.
Przygotowanie do interwencji chirurgicznej
Wczesna konsultacja chirurgiczna jest wysoce zalecana, aby chirurdzy mogli ściśle obserwować pacjenta, wykonywać seryjne badania jamy brzusznej, analizować obrazy tomografii komputerowej z radiologami oraz szybko przewieźć pacjenta na salę operacyjną, ratując tym samym jak najwięcej jelita2.
W przypadku pacjentów z jawnym zapaleniem otrzewnej konieczna jest natychmiastowa laparotomia. Chirurgia kontroli szkód stanowi ważne uzupełnienie leczenia pacjentów wymagających resekcji jelita ze względu na konieczność ponownej oceny żywotności jelita oraz u pacjentów z opornymi na leczenie sepsą5.
Szczególne aspekty żywienia i dekompresji
Pacjent musi pozostawać na czczo (NPO), a założenie sondy żołądkowej z podłączeniem do odsysania jest konieczne dla dekompresji żołądka i zmniejszenia ryzyka aspiracji. Żywienie pozajelitowe powinno być rozważone, ponieważ pacjent powinien pozostać bez przyjmowania pokarmów doustnie3.
Ważne jest unikanie podawania środków przeczyszczających, które są przeciwwskazane ze względu na możliwość spowodowania perforacji okrężnicy. Opioidy mogą być faktycznie preferowane jako leki przeciwbólowe i znieczulające, ponieważ „uspokajają jelito” poprzez paraliżowanie jego motoryki3.
Korekcja zaburzeń metabolicznych
Pacjenci w ostrej fazie niedokrwienia krezki często prezentują znaczną kwasicę metaboliczną i są narażeni na wysokie ryzyko rozwoju niewydolności wielonarządowej. Dlatego konieczna jest wczesna konsultacja intensywisty w celu optymalizacji stanu pacjenta i zapewnienia wsparcia pooperacyjnego6.
Szczególną uwagę należy zwrócić na korekcję zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza równowagi kwasowo-zasadowej. Rozległe straty do trzeciej przestrzeni są przewidywane, co wymaga agresywnej resuscytacji płynowej i ścisłego monitorowania bilansu wodnego3.

















