Przepukliny pachwinowe można podzielić na dwa główne typy ze względu na mechanizm ich powstawania oraz lokalizację anatomiczną: przepukliny pośrednie (indirect) i bezpośrednie (direct). Te dwa typy różnią się znacząco pod względem patogenezy, wieku występowania oraz czynników ryzyka1.
Przepukliny pośrednie – mechanizm wrodzony
Przepukliny pośrednie stanowią około 80% wszystkich przepuklin pachwinowych i są około dwukrotnie częstsze niż przepukliny bezpośrednie2. Ich patogeneza jest ściśle związana z procesem rozwoju embryonalnego i zejściem jąder do moszny1.
Podstawową przyczyną przepukliny pośredniej jest drożny wyrostek pochwowy (processus vaginalis), który stanowi wgłębienie otrzewnej ściennej towarzyszące zejściu jądra przez kanał pachwinowy podczas embriogenezy1. W prawidłowym rozwoju warstwy wyrostka pochwowego zrastają się przed urodzeniem, zamykając wejście do kanału pachwinowego z jamy brzusznej. U niektórych osób wyrostek pochwowy pozostaje drożny przez okres niemowlęcy, dzieciństwo, a nawet do wieku dorosłego3.
Przepuklina pośrednia przechodzi przez głęboki pierścień pachwinowy bocznie od naczyń nadżołądkowych dolnych i podąża wzdłuż kanału pachwinowego, mogąc rozciągać się aż do moszny u mężczyzn lub warg większych u kobiet4. Ma ukośny przebieg w dół i jest uważana za defekt wrodzony związany z drożnym wyrostkiem pochwowym4.
Rola wyrostka pochwowego w patogenezie
Wyrostek pochwowy to wygłębienie otrzewnej przylegające do jądra, które pozostaje za nim podczas jego zejścia zaotrzewnowo do moszny. Gdy nie dochodzi do zrostania wyrostka pochwowego, powstaje przepuklina pachwinowa3. W prawidłowym rozwoju wyrostek pochwowy zamyka się około 40. tygodnia ciąży, eliminując otrzewnowe połączenie na poziomie wewnętrznego pierścienia5.
Gdy nie dochodzi do zrostania światła, powstaje gotowy worek, do którego mogą się przemieścić zawartości brzucha6. Jednak nawet gdy wyrostek pochwowy jest drożny, wejście może być odpowiednio osłonięte przez mięsień skośny wewnętrzny i poprzeczny brzucha, zapobiegając ucieczce zawartości brzucha przez wiele lat6.
Istnieje współczesna debata sugerująca, że wszystkie przepukliny pośrednie wynikają z wyrostka pochwowego, który nigdy się nie zamknął. Badania Jiang i Mouravas wskazują, że przepukliny pośrednie u dorosłych mogą rozwijać się po długotrwałym narastaniu ciśnienia na wyrostek pochwowy, który zamknął się na całej długości z wyjątkiem szyjki worka przepuklinowego1.
Przepukliny bezpośrednie – mechanizm nabyty
Przepukliny bezpośrednie są nabyte, a nie wrodzone, i zwykle występują u osób w wieku 25 lat lub starszych7. Powstają w wyniku degeneracji i zmian stłuszczeniowych w dnie pachwinowym lub tylnej ścianie w obszarze zwanym trójkątem Hesselbaccha7.
Nabyty typ przepukliny pachwinowej związany jest z osłabieniem lub przerwaniem tkanek ściany brzucha z powodu kilku czynników przyczyniających się, w tym starszego wieku, palenia, zwiększonego ciśnienia śródbrzusznego, takiego jak przewlekły kaszel lub ciąża, oraz nieprawidłowości tkanki łącznej1.
Przepukliny bezpośrednie przechodzą przez trójkąt Hesselbaccha, przyśrodkowo od naczyń nadżołądkowych dolnych4. Generalnie nie rozciągają się do moszny i są uważane za defekt nabyty4. Większość przepuklin bezpośrednich nie ma prawdziwej wyściółki otrzewnowej i nie zawiera jelit; głównie zawierają tłuszcz przedotrzewnowy, a czasami pęcherz moczowy7.
Różnice anatomiczne i kliniczne
Te dwa typy przepuklin pachwinowych można niezawodnie różnicować tylko podczas operacji poprzez identyfikację naczyń nadżołądkowych dolnych – przepukliny pośrednie będą boczne od naczyń, podczas gdy przepukliny bezpośrednie będą przyśrodkowe od naczyń8.
Przepukliny bezpośrednie występują częściej u starszych pacjentów, często wtórnie do rozluźnienia ściany brzucha lub znacznego wzrostu ciśnienia śródbrzusznego2. Z drugiej strony, przepukliny pośrednie u młodszych pacjentów wynikają z niepełnego zamknięcia wyrostka pochwowego i dlatego są zwykle uważane za wrodzone2.
Czynniki ryzyka specyficzne dla każdego typu
Przepukliny pośrednie są częstsze u mężczyzn ze względu na większy rozmiar kanału pachwinowego, który umożliwił zejście jądra i mieści struktury powrózka nasiennego9. Może to być jednym z powodów, dlaczego mężczyźni są 25 razy bardziej narażeni na przepuklinę pachwinową niż kobiety9.
Przepukliny bezpośrednie częściej występują u osób starszych z przewlekłymi schorzeniami, które zwiększają ciśnienie śródbrzuszne przez długi okres, takich jak POChP, niedrożność odpływu z pęcherza, przewlekłe zaparcia10. Zwiększone ciśnienie brzucha jest przekazywane na obie strony, w związku z czym przepukliny bezpośrednie są zwykle obustronne10.
Implikacje terapeutyczne różnic patogenetycznych
Zrozumienie różnic patogenetycznych między przepuklinami pośrednimi i bezpośrednimi ma istotne znaczenie dla wyboru odpowiedniej strategii leczenia chirurgicznego. W przypadku przepukliny bezpośredniej, która powstaje bezpośrednio przez przyśrodkową ścianę pachwinową, szczególnie ważne jest użycie produktu siatkowego do wzmocnienia całego otworu miopektynealnego lub pachwiny po tej stronie11.
Ponieważ przepuklina bezpośrednia występuje bezpośrednio przez przyśrodkowe dno pachwinowe, może być konieczny duży kawałek siatki do wzmocnienia całego dna okolicy pachwinowej, aby zapobiec nawrotowi11. Ta różnica w podejściu chirurgicznym podkreśla znaczenie dokładnego zrozumienia mechanizmów patogenetycznych każdego typu przepukliny.

















