Stosowanie małych dawek aspiryny w olbrzymiokomórkowym zapaleniu tętnic stanowi jeden z najlepiej udokumentowanych sposobów prewencji powikłań niedokrwiennych12. Terapia ta jest obecnie zalecana przez główne towarzystwa reumatologiczne jako standardowy element leczenia uzupełniającego u pacjentów z GCA.
Mechanizm działania aspiryny w GCA
Aspiryna działa poprzez nieodwracalne zahamowanie cyklooksygenazy-1 (COX-1) w płytkach krwi, co prowadzi do zmniejszenia syntezy tromboksanu A2 – silnego aktywatora płytek i substancji zwężającej naczynia krwionośne. W kontekście GCA, gdzie dochodzi do zapalenia ścian tętnic i zwiększonego ryzyka zakrzepów, właściwości przeciwpłytkowe aspiryny pomagają utrzymać przepływ krwi przez częściowo zwężone lub uszkodzone naczynia3.
Zapalenie tętnic w przebiegu GCA powoduje uszkodzenie śródbłonka naczyniowego, co sprzyja agregacji płytek krwi i tworzeniu się zakrzepów. Aspiryna, blokując agregację płytek, zmniejsza ryzyko okluzji naczyń zaopatrujących kluczowe struktury, takie jak nerw wzrokowy czy mózg4.
Dowody naukowe na skuteczność
Najbardziej przekonujące dane pochodzą z badania retrospektywnego przeprowadzonego przez Neshera i współpracowników, które wykazało znaczące korzyści ze stosowania małych dawek aspiryny u pacjentów z GCA. W badaniu tym 36 pacjentów (21%) otrzymywało już aspirynę w dawce 100 mg dziennie w momencie rozpoznania choroby1.
Wyniki badania jednoznacznie wskazały, że stosowanie małych dawek aspiryny znacząco zmniejsza częstość występowania utraty wzroku oraz udarów mózgu u pacjentów z GCA1. Te dane, choć pochodzące z badania retrospektywnego, są na tyle przekonujące, że aspiryna stała się standardem opieki w tej chorobie2.
Inne badania również potwierdziły potencjalną korzyść z terapii aspiryną, choć prawdziwy wpływ aspiryny na przebieg GCA wciąż wymaga dalszych badań5. Mimo pewnej niepewności co do pełnego zakresu korzyści, aspiryna jest często zalecana wraz z terapią steroidową ze względu na korzystny profil ryzyka i potencjalne korzyści.
Zalecane dawkowanie i sposób stosowania
Większość wytycznych zaleca stosowanie aspiryny w dawce 75-150 mg dziennie u pacjentów z GCA67. Najczęściej stosowane dawki to:
- 81 mg dziennie (dawka stosowana w Stanach Zjednoczonych)28
- 100 mg dziennie (dawka stosowana w badaniach europejskich)9
- 75-150 mg dziennie zgodnie z wytycznymi brytyjskimi6
Aspiryna powinna być stosowana codziennie, najlepiej w tej samej porze dnia, aby zapewnić stałe działanie przeciwpłytkowe. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków, choć u osób wrażliwych zaleca się podawanie po jedzeniu w celu zmniejszenia ryzyka podrażnienia żołądka.
Przeciwwskazania i środki ostrożności
Mimo że aspiryna jest ogólnie bezpieczna w małych dawkach, istnieją pewne przeciwwskazania do jej stosowania u pacjentów z GCA. Do głównych przeciwwskazań należą:
- Czynna choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy
- Znaczące ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego
- Alergia na aspirynę lub inne niesteroidowe leki przeciwzapalne
- Ciężka niewydolność wątroby lub nerek
- Równoczesne stosowanie antykoagulantów bez odpowiedniego monitorowania
U pacjentów z czynnikami ryzyka krwawienia z przewodu pokarmowego, takimi jak podeszły wiek (powyżej 65 lat) czy równoczesne stosowanie steroidów, zaleca się jednoczesne podawanie inhibitorów pompy protonowej w celu ochrony błony śluzowej żołądka2.
Monitorowanie i bezpieczeństwo długoterminowe
Pacjenci stosujący długotrwale małe dawki aspiryny wymagają okresowego monitorowania, szczególnie pod kątem:
- Objawów krwawienia z przewodu pokarmowego (czarne stolce, bóle brzucha, nudności)
- Funkcji nerek (kreatynina, klirens kreatyniny)
- Morfologii krwi (w przypadku podejrzenia krwawienia)
- Objawów alergicznych lub nietolerancji
Długoterminowe stosowanie małych dawek aspiryny jest generalnie bezpieczne u większości pacjentów z GCA, a korzyści znacznie przewyższają potencjalne ryzyko1011. Jednak każdy pacjent wymaga indywidualnej oceny ryzyka i korzyści przed rozpoczęciem terapii.
Aspiryna a inne leki przeciwpłytkowe
Aspiryna pozostaje lekiem pierwszego wyboru w prewencji powikłań niedokrwiennych w GCA ze względu na największą liczbę dowodów naukowych potwierdzających jej skuteczność. Inne leki przeciwpłytkowe, takie jak klopidogrel, nie były tak szeroko badane w tej populacji pacjentów i nie są rutynowo zalecane jako alternatywa dla aspiryny.
U pacjentów z przeciwwskazaniami do aspiryny lekarz może rozważyć zastosowanie alternatywnych strategii przeciwzakrzepowych, jednak decyzja ta powinna być podejmowana indywidualnie przez specjalistę z uwzględnieniem wszystkich czynników ryzyka i korzyści.
Przyszłe kierunki badań
Trwają badania mające na celu lepsze zdefiniowanie roli terapii przeciwpłytkowej w GCA12. Celem systematycznych przeglądów i metaanaliz jest ocena bezpieczeństwa i skuteczności terapii przeciwpłytkowej w zapobieganiu zdarzeniom niedokrwiennym u dorosłych z GCA. Wyniki tych badań mają pomóc w opracowaniu bardziej precyzyjnych wytycznych dotyczących stosowania aspiryny i innych leków przeciwpłytkowych w tej grupie pacjentów.

















