Diagnostyka zapalenia żołądka stanowi złożony proces, który wymaga zastosowania różnorodnych metod badawczych w celu ustalenia dokładnego rozpoznania i przyczyny schorzenia1. Proces diagnostyczny rozpoczyna się od szczegółowego wywiadu lekarskiego oraz badania fizykalnego, a następnie może być uzupełniony o badania laboratoryjne i obrazowe2.
Wywiad lekarski i badanie fizyczne
Pierwszym krokiem w diagnostyce zapalenia żołądka jest przeprowadzenie dokładnego wywiadu lekarskiego, podczas którego lekarz pyta o objawy, historię medyczną oraz przyjmowane leki3. Szczególną uwagę zwraca się na stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), spożywanie alkoholu oraz podróże do krajów, gdzie zakażenie bakterią H. pylori jest powszechne4.
Podczas badania fizycznego lekarz może stwierdzić bolesność w nadbrzuszu przy palpacji, co często sugeruje obecność zapalenia żołądka5. Należy jednak pamiętać, że objawy zapalenia żołądka mogą przypominać inne schorzenia układu pokarmowego, dlatego dokładna diagnostyka różnicowa jest niezbędna6.
Testy wykrywające bakterię Helicobacter pylori
Zakażenie bakterią Helicobacter pylori jest jedną z najczęstszych przyczyn zapalenia żołądka na świecie, dlatego testy wykrywające tę bakterię stanowią kluczowy element diagnostyki7. Dostępnych jest kilka metod wykrywania H. pylori, które można podzielić na nieinwazyjne i inwazyjne8.
Test oddechowy
Test oddechowy z mocznikiem znakowanym jest jedną z najczęściej stosowanych metod nieinwazyjnych9. Pacjent połyka kapsułkę zawierającą radioaktywny mocznik, a następnie wydycha powietrze do worka. Jeśli w organizmie obecna jest bakteria H. pylori, jej ureaza rozkłada mocznik, co prowadzi do zwiększenia stężenia dwutlenku węgla w wydychanym powietrzu5.
Badanie stolca
Badanie próbki stolca pozwala na wykrycie antygenu H. pylori oraz krwi ukrytej w kale, co może wskazywać na krwawienie z żołądka10. Test ten charakteryzuje się wysoką czułością i swoistością w wykrywaniu aktywnego zakażenia H. pylori11.
Badania krwi
Badania serologiczne pozwalają na wykrycie przeciwciał przeciwko H. pylori w surowicy krwi10. Dodatkowo, badania krwi mogą ujawnić niedokrwistość, która może być wynikiem przewlekłego krwawienia z żołądka8. Lekarz może również zlecić oznaczenie poziomu witaminy B12, żelaza oraz innych parametrów, które mogą być zaburzone w przebiegu zapalenia żołądka12.
Endoskopia górnego odcinka przewodu pokarmowego
Gastroskopia, zwana również endoskopią górnego odcinka przewodu pokarmowego, stanowi złoty standard w diagnostyce zapalenia żołądka1. Podczas tego badania lekarz wprowadza cienką, elastyczną rurkę wyposażoną w kamerę przez usta, przełyk do żołądka, co pozwala na bezpośrednią ocenę błony śluzowej2.
Endoskopia umożliwia identyfikację oznak stanu zapalnego, takich jak zaczerwienienie błony śluzowej, obrzęk, nadżerki czy owrzodzenia13. Badanie to jest szczególnie wskazane u pacjentów powyżej 60. roku życia oraz w przypadku obecności objawów alarmowych14 Zobacz więcej: Endoskopia w diagnostyce zapalenia żołądka – gastroskopia i biopsja.
Biopsja i badanie histopatologiczne
Rozpoznanie zapalenia żołądka wymaga histopatologicznego potwierdzenia obecności komórek zapalnych w błonie śluzowej żołądka1. Podczas endoskopii pobierane są małe próbki tkanki (biopsja), które następnie są badane pod mikroskopem przez patologa15.
Zgodnie z systemem Sydney zaleca się pobranie co najmniej pięciu wycinków z różnych części żołądka – dwóch z odźwiernika i dwóch z trzonu żołądka16. Próbki powinny być umieszczone w odpowiednio oznakowanych, oddzielnych pojemnikach17. Badanie histopatologiczne pozwala na ocenę stopnia zaawansowania stanu zapalnego, obecności atrofii oraz metaplazji jelitowej Zobacz więcej: Badanie histopatologiczne w diagnostyce zapalenia żołądka – biopsja i mikroskopia.
Dodatkowe metody diagnostyczne
W niektórych przypadkach może być konieczne zastosowanie dodatkowych metod diagnostycznych. Badanie radiologiczne górnego odcinka przewodu pokarmowego z kontrastem barytowym może ujawnić nieprawidłowości w budowie żołądka15. Test ten polega na połknięciu białej, metalicznej substancji zawierającej baryt, która pokrywa przewód pokarmowy i czyni zmiany bardziej widocznymi na zdjęciach rentgenowskich10.
W przypadku podejrzenia zapalenia żołądka o podłożu autoimmunologicznym, lekarz może zlecić oznaczenie przeciwciał przeciwko komórkom okładzinowym i czynniku wewnętrznemu17. Dodatkowo, oznaczenie poziomu pepsynogenu I i II w surowicy krwi może być pomocne w ocenie stopnia atrofii błony śluzowej żołądka18.
Diagnostyka różnicowa
Zapalenie żołądka należy różnicować z innymi schorzeniami układu pokarmowego, takimi jak choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, refluks żołądkowo-przełykowy, zapalenie żołądka i jelit oraz zespół jelita drażliwego19. W niektórych przypadkach konieczne może być wykluczenie nowotworów złośliwych żołądka20.
Szczególnie ważne jest odróżnienie zapalenia żołądka od choroby wrzodowej, gdyż obydwa schorzenia mogą powodować podobne objawy. Główna różnica polega na tym, że choroba wrzodowa wiąże się z powstaniem ubytku w błonie śluzowej, podczas gdy zapalenie żołądka zazwyczaj ogranicza się do stanu zapalnego bez przerwania ciągłości tkanek21.
Znaczenie wczesnej diagnostyki
Wczesne rozpoznanie zapalenia żołądka ma kluczowe znaczenie dla skutecznego leczenia i zapobiegania powikłaniom22. Nieleczone zapalenie żołądka może prowadzić do rozwoju wrzodów żołądka, krwawień z przewodu pokarmowego, a w niektórych przypadkach nawet do zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów złośliwych23.
Szczególnie istotna jest diagnostyka atroficznego zapalenia żołądka, które wiąże się ze zwiększonym ryzykiem rozwoju raka żołądka24. Pacjenci z zaawansowanymi zmianami atroficznymi wymagają regularnej endoskopowej kontroli co 3 lata w ramach wtórnej profilaktyki nowotworów żołądka25.















