Farmakoterapia w zapaleniu oskrzelików stanowi jeden z najbardziej kontrowersyjnych aspektów leczenia tej choroby. Pomimo że wiele leków jest powszechnie stosowanych w praktyce klinicznej, aktualne wytyczne medyczne wyraźnie ograniczają ich użycie ze względu na brak udowodnionej skuteczności1. Zrozumienie, które leki są rzeczywiście pomocne, a które mogą być nawet szkodliwe, jest kluczowe dla optymalnego leczenia dzieci z zapaleniem oskrzelików.
Leki rozszerzające oskrzela
Leki rozszerzające oskrzela, szczególnie krótkodziałające beta-2-agonisty jak salbutamol, są jednymi z najczęściej rozważanych terapii w zapaleniu oskrzelików2. Jednak liczne randomizowane badania kontrolowane nie wykazały stałej korzyści z ich stosowania2. Salbutamol nie wykazał skuteczności w zmniejszeniu czasu trwania choroby, ciężkości objawów ani długości pobytu w szpitalu2.
Amerykańska Akademia Pediatrii w swoich wytycznych z 2014 roku zrezygnowała z zalecania rutynowego stosowania bronchodilatatorów w zapaleniu oskrzelików3. Mimo to, w niektórych przypadkach ciężkiej choroby lekarz może zdecydować o próbie nebulizowanego salbutamolu, aby sprawdzić, czy przynosi indywidualną poprawę4. Jeśli nie ma odpowiedzi klinicznej, leczenie powinno zostać przerwane.
Podobnie ipratropium bromek, który jest antycholinergicznym lekiem rozszerzającym oskrzela, nie wykazał skuteczności w leczeniu zapalenia oskrzelików wywołanego przez RSV5. Nebulizowana epinefryna również nie przynosi korzyści u hospitalizowanych dzieci z zapaleniem oskrzelików6, choć niektóre źródła sugerują jej możliwą skuteczność w określonych sytuacjach.
Kortykosteroidy w leczeniu zapalenia oskrzelików
Kortykosteroidy, zarówno systemowe, jak i wziewne, nie są zalecane w rutynowym leczeniu zapalenia oskrzelików1. Pomimo że zapalenie odgrywa znaczącą rolę w patogenezie niedrożności dróg oddechowych, liczne wieloośrodkowe badania kliniczne wyraźnie wykazały brak istotnej korzyści z stosowania kortykosteroidów7.
Doustne kortykosteroidy nie mają miejsca w leczeniu zapalenia oskrzelików u wcześniej zdrowych niemowląt8. Istnieją pewne dowody, że systemowe kortykosteroidy mogą być korzystne, gdy są podawane bardzo wcześnie w przebiegu choroby u dzieci z współistniejącymi schorzeniami reagującymi na kortykosteroidy, takimi jak dysplazja oskrzelowo-płucna czy astma8.
Amerykańska Akademia Pediatrii nie zaleca stosowania kortykosteroidów u hospitalizowanych niemowląt z RSV9. Podobnie wziewne kortykosteroidy nie powinny być stosowane w leczeniu zapalenia oskrzelików w żadnych warunkach6. Wyjątek mogą stanowić dzieci z udokumentowaną wcześniej astmą lub innymi schorzeniami układu oddechowego wymagającymi leczenia kortykosteroidami.
Antybiotyki i leczenie przeciwwirusowe
Antybiotyki nie powinny być podawane dzieciom z zapaleniem oskrzelików, ponieważ choroba ma etiologię wirusową6. Empiryczne stosowanie antybiotyków o szerokim spektrum działania u dzieci z typowymi objawami zapalenia oskrzelików jest niepotrzebne i może być szkodliwe10. Antybiotyki powinny być zarezerwowane wyłącznie dla przypadków z udowodnioną współistniejącą infekcją bakteryjną2.
Rybawiryna, lek przeciwwirusowy aktywny przeciwko RSV, jest klasyfikowana jako prawdopodobnie nieskuteczna przez agencje zdrowotne10. Amerykańska Akademia Pediatrii generalnie nie zaleca leczenia rybawirynią infekcji RSV10. Lek ten może być rozważany jedynie w przypadkach zagrażających życiu u pacjentów z obniżoną odpornością lub ze znaczącymi chorobami sercowo-płucnymi2.
Leki przeciwgorączkowe i wspomagające
Leki przeciwgorączkowe stanowią jedyną grupę farmaceutyków rutynowo zalecaną w leczeniu objawowym zapalenia oskrzelików11. Paracetamol może być podawany dzieciom powyżej 2. miesiąca życia, podczas gdy ibuprofen jest bezpieczny dla dzieci powyżej 3. miesiąca życia12. Ważne jest, aby nie podawać aspiryny dzieciom poniżej 16. roku życia ze względu na ryzyko zespołu Reye’a12.
Krople do nosa z roztworem soli fizjologicznej są bezpiecznym i skutecznym sposobem na ułatwienie oddychania poprzez oczyszczenie górnych dróg oddechowych11. Można je stosować przed karmieniem i snem, aby poprawić komfort dziecka. Odsysanie wydzielin z nosa za pomocą gruszki lub aspiratora nosowego może być pomocne, szczególnie u najmłodszych dzieci11.
Leki przeciwkaszlowe i przeziębienia dostępne bez recepty nie są zalecane u dzieci poniżej 4. roku życia ze względu na potencjalne działania niepożądane13. Dla dzieci w wieku 4-6 lat takie preparaty powinny być stosowane tylko za zgodą lekarza13. Należy również unikać leków antyhistaminowych, które mogą wysuszać wydzieliny i pogorszyć kaszel13.
Eksperymentalne i przyszłościowe terapie
Niektóre nowe terapie są obecnie badane pod kątem ich potencjalnej skuteczności w zapaleniu oskrzelików. Nebulizowany roztwór soli hipertonicznej (3% chlorek sodu) wykazuje mieszane wyniki w badaniach klinicznych14. Wytyczne Amerykańskiej Akademii Pediatrii z 2014 roku zalecają jego stosowanie u hospitalizowanych pacjentów, ale odradzają w oddziałach ratunkowych15.
Podawanie egzogennego surfaktantu niemowlętom z ciężką niewydolnością oddechową z powodu zapalenia oskrzelików wydaje się obiecujące i powinno być dalej badane2. Terapia helioksem również może być rozważana w leczeniu ciężkiej niewydolności oddechowej, choć potrzebne są dodatkowe badania przed zaleceniem do rutynowego stosowania2.
Różne terapie immunologiczne są wprowadzane zarówno w celu leczenia ostrej choroby, jak i zapobiegania powikłaniom14. Paliwizumab, ludzkie przeciwciało monoklonalne, może być stosowane profilaktycznie u dzieci wysokiego ryzyka, ale nie ma zastosowania w leczeniu ostrej fazy choroby16.






















