Wrodzona autosomalna recesywna wielotorbielowatość nerek (ARPKD) to rzadkie schorzenie genetyczne, które wymaga kompleksowej i wielospecjalistycznej opieki medycznej od momentu rozpoznania1. Opieka nad dziećmi z tym schorzeniem stanowi wyzwanie zarówno dla zespołów medycznych, jak i dla rodzin, ze względu na złożoność objawów i potencjalnie ciężki przebieg choroby2.
Wielospecjalistyczny zespół opieki
Skuteczna opieka nad dzieckiem z ARPKD wymaga współpracy wielu specjalistów medycznych. Zespół opieki powinien składać się z perinatologów, neonatologów, nefrologów dziecięcych, hepatologów oraz genetyków, którzy koordynują leczenie od okresu okołoporodowego przez całe życie pacjenta1. W skład zespołu mogą również wchodzić urolodzy, chirurdzy, doradcy genetyczni oraz inni specjaliści w zależności od potrzeb3.
Opieka pediatryczna powinna obejmować nefrologa dziecięcego, który monitoruje zdrowie nerek dziecka i zapewnia odpowiednie leczenie, oraz hepatologa dziecięcego odpowiedzialnego za monitorowanie zdrowia wątroby4. Taki wielodyscyplinarny zespół zapewnia kompleksowe podejście do leczenia, które uwzględnia zarówno problemy nerkowe, jak i wątrobowe charakterystyczne dla ARPKD3.
Opieka w okresie noworodkowym
Początkowe postępowanie u noworodków koncentruje się na stabilizacji stanu oddechowego pacjentów z niewydolnością oddechową, a następnie na potwierdzeniu diagnozy i dokładnej ocenie stanu nerek noworodka5. Ze względu na zwiększone nerki, które mogą utrudniać oddychanie, konieczne może być zastosowanie sztucznej wentylacji mechanicznej6.
U noworodków z oligurią lub anurią może być konieczne wdrożenie dializy otrzewnowej już w pierwszych dniach życia7. Wczesne rozpoznawanie i leczenie odwodnienia oraz nadciśnienia tętniczego ma kluczowe znaczenie dla rokowania7. Przeżycie noworodków zależy od sztucznej wentylacji i intensywnej opieki, a także od stopnia niedorozwoju płuc8.
Długoterminowa opieka i monitorowanie
Dla pacjentów, którzy przeżyją okres noworodkowy, następuje poprawa funkcji nerek dzięki kontynuowanemu dojrzewaniu nerkowej, jednak z czasem rozwija się progresywne pogorszenie funkcji nerek9. Opieka nad takimi pacjentami koncentruje się na leczeniu powikłań nerkowych i wątrobowych, włączając w to stałe monitorowanie9 Zobacz więcej: Długoterminowe monitorowanie i kontrola powikłań w ARPKD.
Regularne monitorowanie obejmuje kontrolę ciśnienia krwi, funkcji nerek, stężenia elektrolitów w surowicy, stanu nawodnienia, odżywiania i wzrostu10. Dysfunkcja wątrobowo-żółciowa prowadząca do nadciśnienia wrotnego jest monitorowana poprzez badanie fizykalne oceniające hepatosplenomegalię, regularne badania liczby płytek krwi oraz poziomów albuminy w surowicy i badań krzepnięcia10 Zobacz więcej: Leczenie powikłań wątrobowych i przygotowanie do transplantacji w ARPKD.
Wsparcie żywieniowe i rozwojowe
Zaburzenia wzrostu stanowią ogólny problem u dzieci z wczesnym wystąpieniem przewlekłej choroby nerek, ale mogą stanowić szczególne wyzwanie u dzieci z ARPKD11. Dostawca opieki zdrowotnej może leczyć zaburzenia wzrostu za pomocą terapii żywieniowej6. W niektórych przypadkach zalecane są hormony wzrostu12.
Niemowlęta i dzieci mogą wymagać sond żołądkowych w celu zapewnienia odpowiedniego wzrostu12. Rodziny ciężko dotkniętych dzieci znacznie skorzystają z specjalistycznego poradnictwa żywieniowego11. Wartość wsparcia psychospołecznego trudno przecenić dla rodzin dzieci z tak wczesnym wystąpieniem przewlekłej choroby nerek11.
Przygotowanie do terapii zastępczej
Terapia zastępcza nerek jest potrzebna u pacjentów, którzy rozwijają schyłkową niewydolność nerek. Preferowaną metodą jest przeszczep nerki, ponieważ nie ma nawrotu choroby, a wyniki są doskonałe9. Dializa otrzewnowa jest zalecaną metodą leczenia dzieci ze schyłkową chorobą nerek6, chociaż dostawcy opieki zdrowotnej używają również hemodializy6.
W przypadku dzieci z ARPKD, które rozwijają schyłkową niewydolność nerek i ciężkie nadciśnienie wrotne, mogą być kandydatami do podwójnego przeszczepu nerek i wątroby7. Jeśli dziecko potrzebuje przeszczepu nerki, może również wymagać przeszczepu wątroby, a obie procedury mogą być połączone w jedną operację13.

















