Badania laboratoryjne stanowią niezbędne uzupełnienie diagnostyki klinicznej grzybicy stóp, szczególnie w przypadkach, gdy obraz choroby nie jest typowy lub gdy standardowe leczenie nie przynosi oczekiwanych rezultatów1.
Test z wodorotlenkiem potasu (KOH)
Test KOH jest najczęściej stosowaną metodą laboratoryjną w diagnostyce grzybicy stóp2. Badanie to charakteryzuje się prostotą wykonania, szybkością uzyskania wyniku oraz stosunkowo niskimi kosztami.
Procedura wykonania testu KOH
Podczas testu lekarz pobiera próbkę skóry z brzegu zmiany chorobowej, gdzie koncentracja grzybów jest najwyższa3. Próbka zostaje umieszczona na szkiełku mikroskopowym i zalana kilkoma kroplami 10-20% roztworu wodorotlenku potasu4.
Roztwór KOH rozpuszcza komórki skóry ludzkiej, pozostawiając nietknięte struktury grzybcze – strzępki (hify) i zarodniki5. Po kilku minutach preparaty można badać pod mikroskopem, poszukując charakterystycznych, przegrodowych i rozgałęzionych strzępek grzybczych6.
- Szybkość – wynik dostępny w ciągu kilkudziesięciu minut
- Niskie koszty wykonania
- Prostota procedury
- Bezpieczeństwo dla pacjenta
- Możliwość wykonania w gabinecie lekarskim
Ograniczenia testu KOH
Pomimo zalet, test KOH ma pewne ograniczenia. Jego czułość jest zmienna i zależy od doświadczenia wykonującego badanie – może wynosić od 12% w praktyce lekarza rodzinnego do 88% w ośrodkach specjalistycznych7.
Fałszywie ujemne wyniki mogą występować, gdy próbka skóry jest pobrana nieprawidłowo lub jest zbyt mała7. Dodatkowo test nie pozwala na identyfikację konkretnego gatunku grzyba8.
Hodowla grzybów (kultura mykologiczna)
Hodowla grzybów jest uważana za złoty standard w diagnostyce zakażeń grzybczych, choć wymaga więcej czasu niż test KOH1. Badanie to pozwala nie tylko na potwierdzenie obecności grzybów, ale również na identyfikację konkretnego gatunku9.
Procedura hodowli
Próbka skóry pobrana z miejsca zakażenia zostaje umieszczona na specjalnych pożywkach sprzyjających wzrostowi grzybów dermatofitowych10. Hodowla jest inkubowana w odpowiedniej temperaturze przez okres do 3 tygodni8.
W tym czasie grzyby rosną i tworzą charakterystyczne kolonie, które można zidentyfikować na podstawie wyglądu makroskopowego i mikroskopowego11. Identyfikacja gatunku grzyba może mieć znaczenie dla wyboru optymalnego leczenia.
Wskazania do hodowli grzybów
Hodowla grzybów jest szczególnie wskazana w następujących sytuacjach:
- Ujemny wynik testu KOH przy silnym podejrzeniu klinicznym grzybicy9
- Brak odpowiedzi na standardowe leczenie przeciwgrzybicze
- Podejrzenie zakażenia nietypowym gatunkiem grzyba
- Nawracające zakażenia grzybicze
- Konieczność monitorowania skuteczności leczenia
Badanie histopatologiczne (biopsja)
Biopsja skóry jest rzadko stosowana w diagnostyce grzybicy stóp, ale może być konieczna w szczególnych przypadkach1. Najczęściej wykonuje się ją w celu wykluczenia innych schorzeń skóry, które mogą naśladować grzybicę9.
Barwienie PAS
Najczulszym testem diagnostycznym w grzybicy jest barwienie kwasem Schiffa (PAS)12. Fragment skóry lub paznokcia zostaje utrwalony w 10% formalinie i przesłany do laboratorium histopatologicznego12.
Barwienie PAS wybarwia ściany komórkowe grzybów na różowo-fioletowo, co ułatwia ich identyfikację pod mikroskopem13. Metoda ta jest szczególnie przydatna, gdy inne testy dają wyniki wątpliwe.
Nowoczesne metody diagnostyczne
Oprócz tradycyjnych metod, rozwijane są nowe techniki diagnostyczne, które mogą przyspieszyć i poprawić dokładność rozpoznania grzybicy stóp.
Testy immunochromatograficzne
Testy immunochromatograficzne zostały wprowadzone jako szybka metoda diagnostyki powierzchownych zakażeń grzybczych1. Niestety, okazały się one mniej skuteczne w przypadku grzybicy stóp w porównaniu z innymi lokalizacjami1.
Analiza molekularna
Analiza molekularna oparta na badaniu sekwencji DNA patogenu jest znacznie szybszą metodą niż tradycyjna hodowla10. Wyniki można uzyskać w mniej niż 10 dni, a metoda pozwala na identyfikację zakażeń mieszanych oraz patogenów, które nie rosną w hodowli10.
Badanie w lampie Wooda
Lampa Wooda (światło ultrafioletowe) jest przydatna w diagnostyce niektórych zakażeń grzybczych skóry głowy, ale ma ograniczone zastosowanie w grzybicy stóp6. Większość grzybów wywołujących grzybicę stóp nie fluoryzuje w świetle ultrafioletowym6.
Badanie to może być pomocne w wykrywaniu rumienia migrującego (erythrasma), który daje charakterystyczną koralowo-czerwoną fluorescencję i może być mylony z grzybicą14.
Interpretacja wyników badań
Prawidłowa interpretacja wyników badań laboratoryjnych wymaga uwzględnienia obrazu klinicznego choroby15. Pozytywny wynik testu potwierdza obecność grzybów, ale ujemny wynik nie wyklucza całkowicie zakażenia, szczególnie gdy obraz kliniczny jest typowy dla grzybicy.
W przypadku rozbieżności między obrazem klinicznym a wynikami badań laboratoryjnych, wskazana jest powtórka badania lub zastosowanie innej metody diagnostycznej16. Ostateczna decyzja o rozpoznaniu i leczeniu zawsze powinna uwzględniać całokształt danych klinicznych i laboratoryjnych.






















