Czym jest mechanizm działania albendazolu?
Mechanizm działania substancji czynnej to sposób, w jaki lek wpływa na organizm, by wywołać oczekiwane działanie lecznicze1. W przypadku albendazolu mechanizm ten pozwala skutecznie zwalczać różne gatunki pasożytów jelitowych, takich jak glisty, owsiki czy tasiemce23. Znajomość mechanizmu działania ułatwia zrozumienie, dlaczego lek jest skuteczny oraz jak należy go stosować.
Warto tu wspomnieć o dwóch pojęciach:
- Farmakodynamika – opisuje, jak lek wpływa na organizm, czyli jak działa na komórki i tkanki.
- Farmakokinetyka – wyjaśnia, co dzieje się z lekiem po podaniu: jak jest wchłaniany, rozprowadzany, przekształcany i wydalany.
Jak albendazol działa na pasożyty? Proste wyjaśnienie mechanizmu
Albendazol należy do grupy leków przeciwrobaczych, czyli takich, które zwalczają pasożyty jelitowe23. Jego działanie polega na blokowaniu ważnego procesu w komórkach pasożyta – polimeryzacji tubuliny. Tubulina to białko, które jest niezbędne do budowy struktur komórkowych. Gdy albendazol zablokuje ten proces, pasożyt nie może prawidłowo funkcjonować, nie przyswaja glukozy i w efekcie ginie z głodu23.
Substancja ta działa zarówno na jaja, larwy, jak i dorosłe formy pasożytów. Obejmuje swoim działaniem wiele gatunków, takich jak:
- Glista ludzka (Ascaris lumbricoides)
- Włosogłówka ludzka (Trichuris trichiura)
- Owsik ludzki (Enterobius vermicularis)
- Tęgoryjec dwunastniczy (Ancylostoma duodenale)
- Tęgoryjec amerykański (Necator americanus)
- Węgorek jelitowy (Strongyloides stercoralis)
- Tasiemce z rodzaju Taenia
Co dzieje się z albendazolem w organizmie? Przebieg działania po podaniu doustnym
Albendazol podawany jest doustnie – najczęściej w postaci tabletek do rozgryzania i żucia lub zawiesiny doustnej45. Po połknięciu, lek wchłania się z przewodu pokarmowego, ale w bardzo niewielkim stopniu – mniej niż 5% dawki trafia do krwi67.
W organizmie albendazol szybko trafia do wątroby, gdzie zostaje przekształcony do aktywnej formy – sulfotlenku albendazolu. To właśnie ten metabolit odpowiada za główne działanie lecznicze, ponieważ pozostaje w organizmie przez około 8,5 godziny (to tzw. okres półtrwania – czas, po którym połowa substancji zostaje usunięta z organizmu)67.
Warto wiedzieć, że:
- Wchłanianie albendazolu jest wyraźnie lepsze, jeśli lek zostanie przyjęty podczas posiłku z dużą ilością tłuszczu – wtedy do krwi trafia nawet 5 razy więcej substancji niż na czczo67.
- Po podaniu pojedynczej dawki 400 mg, stężenie aktywnej formy albendazolu we krwi waha się od 1,6 do 6,0 mmol/l, jeśli lek podano w trakcie śniadania67.
- Główna część leku i jego metabolitów wydalana jest z żółcią do przewodu pokarmowego, a tylko niewielka ilość przez nerki z moczem67.
Wpływ różnych postaci leku na losy albendazolu w organizmie
Zarówno tabletki do rozgryzania i żucia, jak i zawiesina doustna zawierają tę samą dawkę albendazolu i działają w podobny sposób, jeśli chodzi o wchłanianie, metabolizm i wydalanie68. Nie wykazano istotnych różnic w mechanizmie działania między tymi postaciami.
- Przyjmowanie albendazolu z tłustym posiłkiem znacząco zwiększa ilość leku wchłanianego do krwi.
- Aktywna forma leku – sulfotlenek albendazolu – odpowiada za skuteczność leczenia.
- Główna droga wydalania to żółć, co oznacza, że lek opuszcza organizm głównie z kałem.
- Stosowanie różnych postaci leku (tabletki, zawiesina) nie wpływa znacząco na mechanizm działania.
Wyniki badań przedklinicznych – co wykazano?
W badaniach na zwierzętach wykazano, że albendazol może powodować wady rozwojowe u płodu i działać toksycznie na zarodek u szczurów i królików910. Jednak testy sprawdzające, czy albendazol może powodować zmiany genetyczne lub nowotwory, nie wykazały takiego ryzyka. Nawet przy bardzo wysokich dawkach (60 razy większych niż u ludzi) nie stwierdzono powstawania nowotworów u szczurów i myszy910.
Oznacza to, że albendazol – poza potwierdzoną skutecznością w zwalczaniu pasożytów – nie wykazuje działania mutagennego ani rakotwórczego w badaniach na zwierzętach.
Podsumowanie: Albendazol – skuteczność i mechanizm działania
Albendazol to substancja, która skutecznie zwalcza różne rodzaje pasożytów jelitowych dzięki swojemu unikalnemu mechanizmowi działania – blokuje przyswajanie glukozy przez pasożyty, prowadząc do ich śmierci23. Po podaniu doustnym, tylko niewielka ilość leku wchłania się do krwi, a aktywna forma leku powstaje w wątrobie i pozostaje w organizmie przez kilka godzin67. Większość leku wydalana jest z żółcią. Badania przedkliniczne potwierdzają bezpieczeństwo albendazolu pod względem ryzyka nowotworów czy zmian genetycznych, choć wykazano działanie toksyczne dla płodu u zwierząt. Skuteczność leku zależy także od odpowiedniego stosowania, zwłaszcza przyjmowania z tłustym posiłkiem, co poprawia wchłanianie.
Tabela: Najważniejsze informacje o mechanizmie działania i farmakokinetyce albendazolu
| Parametr | Opis |
|---|---|
| Mechanizm działania | Hamowanie polimeryzacji tubuliny w komórkach pasożyta, blokada przyswajania glukozy i śmierć pasożyta |
| Zakres działania | Jaja, larwy i dorosłe formy wielu pasożytów jelitowych (glista, owsik, tasiemce i inne) |
| Wchłanianie | Bardzo niskie (<5%); znacząco wzrasta przy przyjmowaniu z tłustym posiłkiem |
| Metabolizm | Szybka przemiana w wątrobie do aktywnej formy – sulfotlenku albendazolu |
| Okres półtrwania | Około 8,5 godziny |
| Wydalanie | Głównie z żółcią, niewielka ilość przez nerki z moczem |


















