Dlaczego bezpieczeństwo leków u dzieci wymaga szczególnej uwagi?
Stosowanie leków u dzieci wiąże się z większym ryzykiem niż u dorosłych, ponieważ organizmy dzieci wciąż się rozwijają. Procesy takie jak wchłanianie, metabolizm i wydalanie leków przebiegają inaczej niż u osób dorosłych, co może prowadzić do innych efektów działania i skutków ubocznych. Dzieci są szczególnie wrażliwe na substancje, które mogą zaburzać wzrost, rozwój narządów czy mineralizację kości1.
Stosowanie wismodegibu u dzieci – czy jest dozwolone?
Wismodegib nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci ani młodzieży. Według aktualnych zaleceń substancja ta jest wskazana wyłącznie dla dorosłych w leczeniu objawowego raka podstawnokomórkowego z przerzutami lub miejscowo zaawansowanego raka podstawnokomórkowego, gdy inne metody leczenia nie są możliwe2. Brak jest zatwierdzonych wskazań do stosowania tej substancji w populacji pediatrycznej.
- Wismodegib nie powinien być stosowany u dzieci ani młodzieży, ponieważ może prowadzić do poważnych i nieodwracalnych zaburzeń rozwojowych1.
- Substancja ta nie jest zarejestrowana do leczenia żadnych chorób u osób poniżej 18. roku życia2.
- U dzieci i młodzieży zaobserwowano przypadki przedwczesnego zamknięcia płytek wzrostowych kości oraz przedwczesnego dojrzewania1.
- Stosowanie wismodegibu u dzieci wiąże się także z ryzykiem trwałych uszkodzeń zębów1.
Ryzyko i skutki uboczne wismodegibu u dzieci
Stosowanie wismodegibu u dzieci i młodzieży wiąże się z poważnym ryzykiem dla zdrowia. U pacjentów pediatrycznych odnotowano przypadki przedwczesnego zamknięcia płytek nasadowych kości, co może skutkować zahamowaniem wzrostu oraz trwałymi deformacjami kości1. Ponadto, pojawiły się doniesienia o przedwczesnym dojrzewaniu oraz nieodwracalnych zmianach w rozwijających się zębach, takich jak martwica odontoblastów, tworzenie torbieli w miazdze zębowej czy skostnienie kanału korzenia zęba13. Zdarzenia te mogą wystąpić nawet po zakończeniu terapii, ze względu na długi okres półtrwania leku.
Brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności
Nie przeprowadzono dedykowanych badań klinicznych oceniających bezpieczeństwo i skuteczność wismodegibu u dzieci. Oznacza to, że nie ma wiarygodnych informacji na temat tego, jak substancja ta działa u pacjentów pediatrycznych, ani jak może wpływać na ich rozwój po dłuższym okresie stosowania1.
Dawkowanie i przeciwwskazania u dzieci
Wismodegib nie posiada zatwierdzonego dawkowania dla dzieci i młodzieży. W oficjalnych dokumentach nie ma zaleceń dotyczących dawkowania tej substancji w żadnej grupie wiekowej poniżej 18. roku życia2. Ze względu na brak danych klinicznych oraz poważne ryzyko dla rozwoju, stosowanie tej substancji czynnej u dzieci jest przeciwwskazane.
Stosowanie wismodegibu u dzieci i młodzieży może prowadzić do trwałych powikłań, dlatego w żadnym przypadku nie należy go podawać osobom w wieku poniżej 18 lat1.
Podsumowanie: Wismodegib nie jest bezpieczny dla dzieci i młodzieży
Podsumowując, wismodegib jest substancją czynną przeznaczoną wyłącznie dla dorosłych i nie powinien być stosowany u dzieci oraz młodzieży. Ryzyko poważnych, nieodwracalnych powikłań, takich jak uszkodzenia zębów czy zaburzenia wzrostu kości, sprawia, że substancja ta jest przeciwwskazana w tej grupie wiekowej. Brak jest danych potwierdzających bezpieczeństwo i skuteczność stosowania wismodegibu u pacjentów pediatrycznych, a wszelkie doniesienia przedkliniczne oraz zgłoszone przypadki wskazują na istotne zagrożenie dla rozwoju dziecka13.
| Grupa wiekowa | Możliwość stosowania | Dawkowanie |
|---|---|---|
| Niemowlęta (0–1 rok) | Nie zaleca się | Brak danych |
| Dzieci (1–12 lat) | Nie zaleca się | Brak danych |
| Młodzież (13–17 lat) | Nie zaleca się | Brak danych |
| Dorośli (≥18 lat) | Tak | 150 mg raz na dobę |
Wismodegib przenika do nasienia i może być niebezpieczny także pośrednio dla płodu, dlatego nawet osoby dorosłe leczone tym lekiem muszą stosować odpowiednią antykoncepcję. Pacjenci nie powinni oddawać krwi ani nasienia podczas terapii i przez długi czas po jej zakończeniu. W przypadku dzieci i młodzieży ryzyko trwałych uszkodzeń rozwojowych jest bardzo wysokie, dlatego wszelkie zastosowanie tej substancji w tej grupie wiekowej jest przeciwwskazane1.


















