Czym jest mechanizm działania substancji czynnej?
Mechanizm działania substancji czynnej to sposób, w jaki dana substancja wpływa na organizm, aby wywołać określony efekt leczniczy12. Dla pacjenta oznacza to, że substancja taka jak flekainid działa na konkretne struktury w sercu, aby przywrócić prawidłowy rytm pracy. Zrozumienie mechanizmu działania pomaga lepiej pojąć, w jaki sposób lek spełnia swoją rolę oraz jakie mogą być jego skutki uboczne.
Warto też wspomnieć o dwóch ważnych pojęciach: farmakodynamika i farmakokinetyka. Farmakodynamika opisuje, jak lek działa na organizm, czyli na przykład na jakie komórki czy receptory wpływa. Farmakokinetyka natomiast to opis losów leku w organizmie – jak jest wchłaniany, rozprowadzany, przetwarzany i wydalany.
Jak flekainid działa w organizmie?
Flekainid należy do leków przeciwarytmicznych klasy Ic i jest stosowany w leczeniu poważnych zaburzeń rytmu serca, zarówno komorowych, jak i nadkomorowych12. Działa on głównie poprzez blokowanie tzw. szybkich kanałów sodowych w komórkach mięśnia sercowego. Kanały te odpowiadają za przewodzenie impulsów elektrycznych w sercu. Blokowanie tych kanałów powoduje, że impulsy elektryczne przemieszczają się wolniej, co pomaga zapobiegać nieprawidłowym rytmom serca.
- Flekainid bardzo wyraźnie hamuje szybkie kanały sodowe w sercu, co pozwala kontrolować rytm serca12.
- Jego działanie zaczyna się i kończy powoli, co oznacza, że lek dłużej utrzymuje się w miejscu działania12.
- W różnych częściach serca działa nieco inaczej – w komórkach mięśnia sercowego nie wpływa na długość impulsów, ale we włóknach Purkinjego (odpowiedzialnych za przewodzenie sygnału w sercu) skraca czas trwania impulsu12.
- W efekcie flekainid powoduje zwolnienie przewodzenia impulsów i umiarkowane wydłużenie czasu, w którym komórki serca są niepodatne na kolejne pobudzenie34.
- Może to prowadzić do wydłużenia odstępu PR i poszerzenia zespołu QRS w zapisie EKG34.
Co dzieje się z flekainidem w organizmie?
Po przyjęciu flekainidu doustnie, jest on niemal całkowicie wchłaniany do organizmu. Jego biodostępność, czyli ilość leku, która faktycznie trafia do krwi, wynosi około 90%56. Lek szybko osiąga odpowiednie stężenie we krwi – maksymalne stężenie pojawia się w ciągu 1 godziny po podaniu doustnym. Przy podaniu dożylnym ten czas jest jeszcze krótszy (średnio 0,67 godziny).
- Flekainid wiąże się z białkami krwi w około 40%, co wpływa na jego rozprowadzanie po organizmie56.
- Przenika przez łożysko i do mleka kobiecego56.
- Jest przetwarzany w wątrobie do dwóch głównych metabolitów, które mogą mieć pewne działanie56.
- Metabolizm zależy od indywidualnych cech organizmu, głównie od enzymu CYP2D6, co oznacza, że u różnych osób tempo rozkładu leku może być różne78.
- Flekainid jest wydalany głównie z moczem – około 30% w niezmienionej postaci, reszta w postaci metabolitów. Około 5% jest wydalane z kałem78.
- U osób z niewydolnością nerek lub wątroby wydalanie flekainidu może być spowolnione78.
- Okres półtrwania, czyli czas potrzebny, aby połowa dawki leku została usunięta z organizmu, wynosi około 20 godzin78.
- Podczas hemodializy można usunąć tylko niewielką ilość flekainidu (około 1%)78.
Wyniki badań przedklinicznych flekainidu
Badania przedkliniczne, czyli prowadzone na zwierzętach i w warunkach laboratoryjnych, wykazały, że flekainid nie wykazuje działania genotoksycznego (nie uszkadza materiału genetycznego) ani rakotwórczego910. U zwierząt nie stwierdzono także wpływu na płodność. U jednego gatunku królików (nowozelandzkie białe króliki) wysokie dawki leku powodowały jednak działanie szkodliwe na płód, ale takich efektów nie obserwowano u innych badanych zwierząt.
- Flekainid może być stosowany wyłącznie w określonych przypadkach zaburzeń rytmu serca, gdy inne metody leczenia nie przyniosły efektu lub nie mogą być zastosowane.
- Wydalanie flekainidu z organizmu może być spowolnione u osób z niewydolnością nerek, wątroby lub serca, dlatego dawka powinna być dostosowana indywidualnie.
- Przenikanie flekainidu przez łożysko i do mleka kobiecego oznacza, że w ciąży i podczas karmienia piersią należy zachować szczególną ostrożność.
- Niektóre działania flekainidu mogą być zależne od indywidualnych cech organizmu, takich jak genetyka (np. obecność enzymu CYP2D6).
Podsumowanie: Flekainid jako skuteczny lek kontrolujący rytm serca
Flekainid jest lekiem, który działa poprzez wyraźne hamowanie kanałów sodowych w komórkach serca, co pozwala na skuteczną kontrolę poważnych zaburzeń rytmu serca12. Jego działanie utrzymuje się przez dłuższy czas, a lek jest stopniowo usuwany z organizmu, głównie przez nerki. W badaniach przedklinicznych wykazano, że flekainid jest bezpieczny pod względem genotoksyczności i rakotwórczości, jednak w przypadku niektórych zwierząt wykazywał niepożądane działanie na płód przy bardzo dużych dawkach910. Zrozumienie mechanizmu działania flekainidu pozwala lepiej zrozumieć, w jaki sposób lek ten pomaga w przywracaniu prawidłowego rytmu serca i kiedy jego stosowanie jest najbardziej odpowiednie.
| Parametr | Opis |
|---|---|
| Grupa terapeutyczna | Lek przeciwarytmiczny klasa Ic |
| Mechanizm działania | Blokowanie szybkich kanałów sodowych w mięśniu sercowym, zwolnienie przewodzenia impulsów elektrycznych |
| Wpływ na EKG | Wydłużenie odstępu PR, poszerzenie zespołu QRS |
| Biodostępność (doustnie) | Około 90% |
| Wiązanie z białkami | Około 40% |
| Metabolizm | W wątrobie (głównie CYP2D6), powstają dwa główne metabolity |
| Wydalanie | Głównie z moczem (30% niezmienione), reszta jako metabolity; 5% z kałem |
| Okres półtrwania | Około 20 godzin |
| Przenikanie przez łożysko i do mleka | Tak |


















