Ogólne zasady dawkowania elotuzumabu
Elotuzumab jest lekiem podawanym wyłącznie dożylnie, w postaci wlewu, i zawsze stosuje się go w skojarzeniu z innymi lekami – lenalidomidem i deksametazonem lub pomalidomidem i deksametazonem12. Dawkowanie elotuzumabu zależy od wybranego schematu leczenia oraz od cyklu terapii. Przed każdym wlewem konieczne jest zastosowanie premedykacji, czyli podania leków mających na celu zmniejszenie ryzyka reakcji związanych z podaniem infuzji (tzw. IRR)12. Premedykacja obejmuje: deksametazon, lek przeciwhistaminowy (np. difenhydraminę), lek z grupy antagonistów receptora H2 (np. ranitydynę) oraz paracetamol.
Dawkowanie elotuzumabu w połączeniu z lenalidomidem i deksametazonem
- Zalecana dawka elotuzumabu to 10 mg na każdy kilogram masy ciała pacjenta, podawana dożylnie.
- W dwóch pierwszych cyklach (każdy trwa 28 dni) lek podaje się raz w tygodniu – w 1., 8., 15. i 22. dniu cyklu.
- Od trzeciego cyklu elotuzumab podaje się co dwa tygodnie – w 1. i 15. dniu każdego kolejnego 28-dniowego cyklu.
- Leczenie trwa do momentu wystąpienia progresji choroby lub nietolerancji terapii.
Dawkowanie elotuzumabu w połączeniu z pomalidomidem i deksametazonem
- W dwóch pierwszych 28-dniowych cyklach elotuzumab podaje się dożylnie w dawce 10 mg/kg masy ciała raz w tygodniu – w 1., 8., 15. i 22. dniu cyklu.
- Od trzeciego cyklu dawka zwiększana jest do 20 mg/kg masy ciała, podawana dożylnie tylko w 1. dniu każdego cyklu.
- Również tutaj leczenie trwa do progresji choroby lub pojawienia się nietolerowanych działań niepożądanych.
- Elotuzumab zawsze stosowany jest w połączeniu z innymi lekami, a jego dawkowanie może być uzależnione od ich dawek oraz od wieku pacjenta.
- Przed każdą infuzją konieczna jest premedykacja, aby zminimalizować ryzyko powikłań związanych z podaniem leku.
- Schematy dawkowania różnią się w zależności od cyklu terapii oraz rodzaju leczenia skojarzonego.
- W przypadku wystąpienia reakcji związanej z infuzją należy odpowiednio zmodyfikować prędkość podawania lub przerwać wlew.
Szczegóły dotyczące sposobu podania i prędkości wlewu
- Elotuzumab przeznaczony jest wyłącznie do stosowania dożylnego, w postaci wlewu po odpowiednim przygotowaniu roztworu.
- Prędkość podawania zależy od cyklu i dawki. Dla dawki 10 mg/kg mc. wlew rozpoczyna się od 0,5 ml/min, a przy dobrej tolerancji można ją stopniowo zwiększać do maksymalnie 5 ml/min.
- W przypadku dawki 20 mg/kg mc. początkowa prędkość to 3 ml/min, następnie zwiększana do 5 ml/min, jeśli nie wystąpią działania niepożądane.
Dawkowanie elotuzumabu w szczególnych grupach pacjentów
Dzieci i młodzież
Elotuzumab nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i młodzieży z powodu braku danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa w tej grupie wiekowej34.
Pacjenci w podeszłym wieku
Nie ma potrzeby modyfikacji dawki elotuzumabu u pacjentów powyżej 65. roku życia. Jednak w przypadku stosowania leku w połączeniu z pomalidomidem i deksametazonem, dawkę deksametazonu należy dostosować do wieku pacjenta – osoby powyżej 75. roku życia otrzymują mniejszą dawkę deksametazonu doustnie5678.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Nie jest wymagane dostosowanie dawki elotuzumabu u osób z łagodnymi, umiarkowanymi, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek ani u pacjentów z niewydolnością nerek wymagającą dializy68.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby nie trzeba zmieniać dawki elotuzumabu. Brakuje natomiast danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u osób z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami wątroby, dlatego nie zaleca się podawania elotuzumabu w tych przypadkach6384.
Kobiety w ciąży i karmiące piersią
Nie ma wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania elotuzumabu w czasie ciąży oraz podczas karmienia piersią, dlatego nie zaleca się stosowania leku w tych okresach910.
- W przypadku wystąpienia reakcji związanej z podaniem infuzji, takich jak duszność, gorączka czy wysypka, należy przerwać wlew i wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe.
- Przy ponownym podawaniu wlewu po ustąpieniu objawów, należy rozpocząć od najniższej prędkości wlewu i obserwować pacjenta.
- Bardzo ciężkie reakcje mogą wymagać zakończenia terapii elotuzumabem.
- W razie przedawkowania, pacjent powinien być dokładnie monitorowany, jednak w dotychczasowych przypadkach nie zgłaszano objawów wymagających dodatkowego leczenia.
Dawkowanie w zależności od wskazania i schematu leczenia
Leczenie szpiczaka mnogiego – schematy dawkowania
Elotuzumab jest stosowany wyłącznie w leczeniu szpiczaka mnogiego, w połączeniu z lenalidomidem i deksametazonem lub z pomalidomidem i deksametazonem. Schemat dawkowania różni się w zależności od tego, z którym lekiem jest łączony oraz od etapu leczenia (cyklów terapii).
- Schemat z lenalidomidem i deksametazonem: 10 mg/kg masy ciała, podawane dożylnie raz w tygodniu przez pierwsze dwa cykle (1., 8., 15., 22. dzień), następnie co dwa tygodnie (1., 15. dzień cyklu).
- Schemat z pomalidomidem i deksametazonem: 10 mg/kg masy ciała dożylnie w 1., 8., 15., 22. dniu przez dwa pierwsze cykle, następnie 20 mg/kg masy ciała w 1. dniu każdego kolejnego cyklu.
Maksymalna dawka dobowa i informacje o przedawkowaniu
Maksymalna dawka elotuzumabu wynika ze schematu leczenia i nie powinna być przekraczana. Przedawkowanie powyżej zalecanej dawki (np. 23,3 mg/kg masy ciała) nie spowodowało dotychczas poważnych działań niepożądanych, ale w razie podejrzenia przedawkowania konieczne jest monitorowanie pacjenta1112.
Podsumowanie dawkowania elotuzumabu w leczeniu szpiczaka mnogiego
| Grupa pacjentów | Schemat dawkowania |
|---|---|
| Dorośli (schemat z lenalidomidem i deksametazonem) | 10 mg/kg mc. dożylnie raz w tygodniu przez 2 cykle, potem co 2 tygodnie do progresji choroby lub nietolerancji leczenia |
| Dorośli (schemat z pomalidomidem i deksametazonem) | 10 mg/kg mc. dożylnie raz w tygodniu przez 2 cykle, następnie 20 mg/kg mc. w 1. dniu każdego kolejnego cyklu |
| Dzieci i młodzież | Nie zaleca się stosowania |
| Pacjenci w podeszłym wieku | Dawka jak u dorosłych; dostosować dawkę deksametazonu przy schemacie z pomalidomidem (zmniejszona dawka dla osób powyżej 75 lat) |
| Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek | Nie wymaga modyfikacji dawki |
| Pacjenci z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby | Nie wymaga modyfikacji dawki |
| Pacjenci z umiarkowanymi/ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby | Brak danych – nie zaleca się stosowania |
| Kobiety w ciąży i karmiące piersią | Nie zaleca się stosowania |


















