Menu

Daridoreksant – działania niepożądane i skutki uboczne

Daridoreksant to substancja czynna stosowana w leczeniu bezsenności, której profil działań niepożądanych jest dobrze poznany dzięki szeroko zakrojonym badaniom klinicznym. Większość zgłaszanych skutków ubocznych ma łagodny lub umiarkowany charakter i nie występuje u wszystkich pacjentów. Objawy niepożądane mogą się różnić w zależności od indywidualnych cech osoby, dawki oraz długości stosowania leku. Warto poznać najczęstsze działania niepożądane oraz dowiedzieć się, jak często mogą się pojawiać podczas terapii daridoreksantem.

Spis treści

Daridoreksant – ogólna charakterystyka działań niepożądanych

Daridoreksant jest nowoczesną substancją czynną, która znalazła zastosowanie w leczeniu bezsenności. Badania kliniczne wykazały, że najczęściej zgłaszane działania niepożądane mają łagodny lub umiarkowany charakter¹². Do najczęstszych należą ból głowy i senność. Co ważne, nie wykazano, aby ryzyko wystąpienia działań niepożądanych było zależne od przyjmowanej dawki. Profil działań niepożądanych u osób starszych (powyżej 65 lat) nie różni się istotnie od tego obserwowanego u młodszych pacjentów¹².

Jak każdy lek, daridoreksant może wywołać działania niepożądane, jednak nie muszą one wystąpić u wszystkich pacjentów. Ich rodzaj i częstość mogą być związane z indywidualnymi cechami organizmu, stosowaną dawką oraz czasem trwania leczenia¹².

Działania niepożądane daridoreksantu były oceniane w badaniach klinicznych, w których uczestniczyły osoby przyjmujące różne dawki tej substancji przez okres od kilku tygodni do nawet 12 miesięcy³⁴.

Ważne: Działania niepożądane po zastosowaniu daridoreksantu występują najczęściej w łagodnej lub umiarkowanej postaci i zwykle nie prowadzą do przerwania leczenia. Skutki uboczne mogą pojawiać się zarówno na początku, jak i w trakcie dłuższego stosowania, a ich częstość nie zależy bezpośrednio od dawki. Pacjenci w podeszłym wieku nie są narażeni na większe ryzyko działań niepożądanych w porównaniu z młodszymi osobami. Warto pamiętać, że nie każdy pacjent musi doświadczyć objawów ubocznych, a w przypadku ich wystąpienia należy zachować spokój i obserwować organizm.

Działania niepożądane według częstości występowania

Często występujące działania niepożądane

Ból głowy – może pojawić się w trakcie leczenia i jest jednym z najczęściej zgłaszanych skutków ubocznych. Zazwyczaj ma łagodne nasilenie i ustępuje samoistnie⁵⁶.
Senność – może wystąpić zarówno w ciągu dnia, jak i wieczorem. Zgłaszano ją u 2–3% pacjentów, co jest porównywalne z grupą otrzymującą placebo. Najczęściej pojawia się na początku leczenia i zwykle nie wymaga odstawienia leku⁷⁸.
Zawroty głowy – mogą pojawić się podczas terapii, ale najczęściej są przemijające i nie stanowią poważnego zagrożenia⁵⁶.
Nudności – mogą wystąpić u niektórych osób, jednak zwykle mają łagodny przebieg i ustępują samoistnie⁵⁶.
Zmęczenie – uczucie zmęczenia może towarzyszyć terapii, ale rzadko wymaga odstawienia leku⁵⁶.

Niezbyt często występujące działania niepożądane

Porażenie przysenne (paraliż senny) – objawia się chwilową niemożnością poruszania się przy wybudzaniu lub zasypianiu. Występuje głównie w pierwszych tygodniach leczenia i dotyczy mniej niż 1 na 1000 pacjentów⁷⁸.
Omamy – mogą pojawić się w postaci omamów wzrokowych lub słuchowych, najczęściej podczas zasypiania lub budzenia się. Zgłaszano je głównie na początku leczenia, zwłaszcza w niższych dawkach⁷⁸.

Rzadziej i bardzo rzadko występujące działania niepożądane

Na podstawie dostępnych badań nie odnotowano innych działań niepożądanych, które występowałyby rzadko lub bardzo rzadko. Częstość występowania innych objawów niepożądanych nie została określona z powodu braku danych lub ich rzadkości¹².

Wskazówka: Senność, porażenie przysenne oraz omamy to objawy, które mogą pojawić się głównie w pierwszych tygodniach leczenia daridoreksantem. U większości osób objawy te ustępują samoistnie i nie wymagają odstawienia leku. Warto monitorować swój stan zdrowia i w razie niepokojących objawów skonsultować się z personelem medycznym. Rzadko zdarza się, aby działania niepożądane wymagały przerwania terapii, a ich nasilenie jest zazwyczaj niewielkie.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Każde działanie niepożądane, które pojawi się podczas stosowania daridoreksantu, powinno być zgłaszane do Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych lub bezpośrednio do producenta leku. Dzięki temu możliwe jest stałe monitorowanie bezpieczeństwa stosowania tej substancji i ochrona zdrowia pacjentów⁹¹⁰.

Tabela: Działania niepożądane daridoreksantu według układów narządowych i częstości

Układ narządowy	Bardzo często	Często	Niezbyt często	Rzadko	Bardzo rzadko	Częstość nieznana
Zaburzenia psychiczne	–	–	Omamy	–	–	–
Układ nerwowy	–	Ból głowy, senność, zawroty głowy	Porażenie przysenne	–	–	–
Układ żołądkowo-jelitowy	–	Nudności	–	–	–	–
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	–	Zmęczenie	–	–	–	–

Daridoreksant – bezpieczny wybór przy zachowaniu ostrożności

Daridoreksant jest substancją, której działania niepożądane są zazwyczaj łagodne i przemijające, a ryzyko ich wystąpienia nie jest wysokie¹². Najczęstsze skutki uboczne, takie jak ból głowy, senność czy nudności, zwykle nie wymagają przerywania leczenia. Ważne jest, aby pamiętać o możliwości pojawienia się rzadziej występujących objawów, takich jak porażenie przysenne czy omamy, zwłaszcza na początku terapii. Dzięki stałemu monitorowaniu bezpieczeństwa przez odpowiednie instytucje oraz zgłaszaniu działań niepożądanych przez pacjentów i personel medyczny, stosowanie daridoreksantu może być bezpieczne i skuteczne.

Pytania i odpowiedzi

Jakie są najczęstsze działania niepożądane daridoreksantu?

Najczęściej zgłaszane to ból głowy, senność, zawroty głowy, nudności i zmęczenie.

Czy działania niepożądane daridoreksantu są groźne?

Większość z nich ma łagodny lub umiarkowany charakter i zwykle nie wymagają odstawienia leku.

Czy ryzyko działań niepożądanych zależy od dawki daridoreksantu?

Nie wykazano, aby częstość lub nasilenie działań niepożądanych zależały od dawki.

Czy osoby starsze częściej doświadczają skutków ubocznych daridoreksantu?

Profil działań niepożądanych u osób starszych jest podobny jak u młodszych pacjentów.

Jak zgłaszać działania niepożądane po daridoreksancie?

Działania niepożądane należy zgłaszać do Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych lub producenta.

Czym jest porażenie przysenne?

Porażenie przysenne to krótkotrwały stan, w którym osoba budzi się lub zasypia i przez kilka sekund nie może się poruszyć ani mówić. Może mu towarzyszyć uczucie niepokoju lub dziwne wrażenia. W przypadku daridoreksantu objaw ten pojawia się rzadko i zwykle ustępuje samoistnie w miarę kontynuacji leczenia.

Jak często zgłaszane są omamy podczas terapii daridoreksantem?

Omamy, najczęściej hipnagogiczne (przy zasypianiu) lub hipnopompiczne (przy budzeniu), pojawiają się niezbyt często, głównie w pierwszych tygodniach leczenia i zazwyczaj mają łagodny charakter. Występują rzadziej w wyższych dawkach.

Długotrwałe stosowanie daridoreksantu – co warto wiedzieć?

W badaniach klinicznych część pacjentów przyjmowała daridoreksant przez 6 lub 12 miesięcy. Nie zaobserwowano zwiększenia ryzyka działań niepożądanych wraz z długością stosowania. Regularna obserwacja własnego samopoczucia pozwala szybko wychwycić ewentualne niepożądane objawy.

Zobacz również:

Dawkowanie leku

Daridoreksant to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu bezsenności u dorosłych, która pozwala poprawić jakość snu i funkcjonowanie w ciągu dnia. Dawkowanie daridoreksantu zostało dokładnie przebadane i dostosowane do potrzeb różnych grup pacjentów, uwzględniając także osoby starsze oraz osoby z zaburzeniami pracy wątroby i nerek. Poznaj najważniejsze zasady przyjmowania tego leku, różnice w dawkowaniu i zalecenia dotyczące jego stosowania.

czytaj więcej ❯❯

Mechanizm działania

Daridoreksant to nowoczesna substancja czynna wykorzystywana w leczeniu przewlekłej bezsenności u dorosłych. Jej działanie polega na regulacji procesów snu poprzez wpływ na określone receptory w mózgu, co umożliwia łatwiejsze zasypianie i poprawę jakości snu. Zrozumienie mechanizmu działania daridoreksantu pozwala lepiej pojąć, w jaki sposób wspiera on walkę z problemami ze snem, przy jednoczesnym zachowaniu naturalnego rytmu snu i czuwania.

czytaj więcej ❯❯

Porównanie substancji czynnych

Daridoreksant, tasimelteon i melatonina to substancje czynne, które pomagają w problemach ze snem, jednak każda z nich działa na nieco innej zasadzie i jest przeznaczona do leczenia innych zaburzeń snu. Różnią się także zakresem stosowania u dorosłych i dzieci, bezpieczeństwem u kobiet w ciąży czy osób z chorobami wątroby oraz wpływem na prowadzenie pojazdów. Poznaj ich podobieństwa i różnice, aby świadomie rozważyć wybór odpowiedniego rozwiązania dla swojego problemu ze snem.

czytaj więcej ❯❯

Profil bezpieczeństwa

Daridoreksant to nowoczesna substancja stosowana w leczeniu bezsenności u dorosłych. Jego profil bezpieczeństwa jest dobrze poznany dzięki szeroko zakrojonym badaniom klinicznym, jednak stosowanie wymaga przestrzegania pewnych zaleceń, zwłaszcza u osób starszych, pacjentów z chorobami wątroby oraz w przypadku interakcji z innymi lekami czy alkoholem. Poznaj kluczowe informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania daridoreksantu.

czytaj więcej ❯❯

Przeciwwskazania

Daridoreksant to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu przewlekłej bezsenności u dorosłych. Mimo swojej skuteczności i korzystnego profilu bezpieczeństwa, nie każdy pacjent może z niej skorzystać. W niektórych przypadkach daridoreksant jest całkowicie przeciwwskazany, a w innych jego stosowanie wymaga szczególnej ostrożności lub indywidualnej oceny lekarza. Poznaj sytuacje, w których przyjmowanie tego leku nie jest zalecane, oraz dowiedz się, na co zwrócić uwagę podczas terapii.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u dzieci

Daridoreksant to substancja czynna stosowana w leczeniu bezsenności u dorosłych. U dzieci jej bezpieczeństwo oraz skuteczność nie zostały potwierdzone, dlatego nie zaleca się jej stosowania w tej grupie wiekowej. Zrozumienie różnic w działaniu leków u dzieci i dorosłych jest kluczowe, aby uniknąć niepożądanych działań i zagrożeń dla zdrowia najmłodszych pacjentów.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u kierowców

Daridoreksant to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu bezsenności, która działa na układ nerwowy, pomagając zasnąć i poprawiając jakość snu. Jej wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn może być istotny zwłaszcza w pierwszych dniach stosowania, dlatego warto poznać, jak odpowiedzialnie korzystać z terapii daridoreksantem, aby zachować bezpieczeństwo na drodze i w pracy.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie w ciąży

Stosowanie leków w ciąży i podczas karmienia piersią wymaga szczególnej ostrożności, ponieważ wiele substancji czynnych może wpływać na rozwijające się dziecko lub noworodka. Daridoreksant, stosowany w leczeniu bezsenności, nie został dostatecznie przebadany pod kątem bezpieczeństwa w tych okresach. W niniejszym opisie znajdziesz podsumowanie najważniejszych informacji dotyczących stosowania daridoreksantu u kobiet w ciąży i karmiących piersią, wraz z wyjaśnieniem potencjalnych zagrożeń i zaleceń płynących z aktualnych danych.

czytaj więcej ❯❯

Wskazania – na co działa?

Daridoreksant to nowoczesna substancja stosowana w leczeniu bezsenności u dorosłych. Jego działanie polega na regulowaniu procesów snu, co pozwala na poprawę jakości odpoczynku i funkcjonowania w ciągu dnia. Sprawdź, dla kogo jest przeznaczony ten lek, jakie są jego wskazania i kto nie powinien go stosować.

czytaj więcej ❯❯

Rzedawkowanie substancji

Daridoreksant to nowoczesna substancja stosowana w leczeniu bezsenności, która działa poprzez wpływ na receptory odpowiedzialne za czuwanie. Mimo korzystnego profilu bezpieczeństwa, przedawkowanie tego leku może prowadzić do nieprzyjemnych i potencjalnie groźnych objawów. Dowiedz się, jakie symptomy mogą świadczyć o przedawkowaniu daridoreksantu oraz jak postępować w takiej sytuacji.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO QUVIVIQ 25 mg tabletki powlekane QUVIVIQ 50 mg tabletki powlekane 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY QUVIVIQ 25 mg tabletki powlekane Każda tabletka powlekana zawiera chlorowodorek daridoreksantu odpowiadający 25 mg daridoreksantu. QUVIVIQ 50 mg tabletki powlekane Każda tabletka powlekana zawiera chlorowodorek daridoreksantu odpowiadający 50 mg daridoreksantu. Substancje pomocnicze Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka powlekana (tabletka). QUVIVIQ 25 mg tabletki powlekane Jasnofioletowe tabletki powlekane w kształcie zaokrąglonego trójkąta z wytłoczoną liczbą „25” po jednej stronie i literą „i” po drugiej stronie. QUVIVIQ 50 mg tabletki powlekane Jasnopomarańczowe tabletki powlekane w kształcie zaokrąglonego trójkąta z wytłoczoną liczbą „50” po jednej stronie i literą „i" po drugiej stronie.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy QUVIVIQ jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z bezsennością, charakteryzującą się objawami występującymi przez co najmniej 3 miesiące i znaczącym wpływem na funkcjonowanie w ciągu dnia.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zalecana dawka dla dorosłych to jedna tabletka 50 mg na noc, przyjmowana doustnie wieczorem w ciągu 30 minut przed pójściem spać. Na podstawie oceny klinicznej, niektórzy pacjenci mogą być leczeni dawką 25 mg jeden raz na noc (patrz punkty 4.4 i 4.5). Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 50 mg. Czas trwania leczenia powinien być jak najkrótszy. W ciągu 3 miesięcy i następnie okresowo należy ocenić stosowność dalszego leczenia. Dane kliniczne są dostępne dla okresu do 12 miesięcy ciągłego leczenia. Leczenie można przerwać bez konieczności wcześniejszego zmniejszenia dawki. Pominięcie dawki Jeśli pacjent zapomniał przyjąć produkt QUVIVIQ przed snem, dawki tej nie należy przyjmować w nocy. Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagana zmiana dawki. W przypadku pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby zalecana dawka to jedna tabletka 25 mg raz na noc (patrz punkt 5.2).
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Dawkowanie
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie badano stosowania daridoreksantu i nie jest on zalecany (patrz punkt 4.4). Zaburzenia czynności nerek W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (w tym ciężkimi) nie jest wymagane dostosowanie dawki (patrz punkt 5.2). Jednoczesne podawanie z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 Zalecana dawka w przypadku stosowania umiarkowanych inhibitorów CYP3A4 to jedna tabletka 25 mg raz na noc (patrz punkt 4.5). Wieczorem należy unikać spożywania grejpfrutów lub soku grejpfrutowego. Jednoczesne podawanie z substancjami o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) W razie jednoczesnego podawania z substancjami o działaniu depresyjnym na OUN, może być wymagane dostosowanie dawki produktu QUVIVIQ i (lub) innych produktów leczniczych, na podstawie oceny klinicznej, ze względu na potencjalne działanie addycyjne (patrz punkty 4.4 i 4.5).
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Dawkowanie
Pacjenci w podeszłym wieku Dostosowanie dawki u pacjentów w podeszłym wieku (> 65 lat) nie jest wymagane. Dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania produktu leczniczego u pacjentów w wieku powyżej 75 lat. Brak dostępnych danych dotyczących stosowania produktu leczniczego u pacjentów w wieku powyżej 85 lat. Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego QUVIVIQ u dzieci. Dane nie są dostępne. Sposób podawania Podanie doustne. Produkt QUVIVIQ można przyjmować wraz z pokarmem lub bez pokarmu. Jednak przyjęcie produktu QUVIVIQ wkrótce po spożyciu dużego posiłku może zmniejszyć wpływ na zaśnięcie (patrz punkt 5.2).
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania  Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.  Narkolepsja.  Podawanie jednocześnie z silnymi inhibitorami cytochromu CYP3A4 (patrz punkt 4.5).
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Pacjenci w podeszłym wieku Ze względu na ogólne ryzyko wystąpienia upadków u osób w podeszłym wieku należy ostrożnie stosować daridoreksant w tej populacji, chociaż badania kliniczne nie wykazały wzrostu częstości takich zdarzeń w grupie pacjentów przyjmujących daridoreksant w porównaniu z grupą placebo. Należy zachować ostrożność podczas podawania produktu leczniczego QUVIVIQ u pacjentów w wieku powyżej 75 lat, ponieważ dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania w tej populacji pacjentów są ograniczone. Działania depresyjne na OUN Ponieważ daridoreksant działa poprzez zmniejszenie czuwania, należy ostrzec pacjentów przed ryzykiem związanym z podejmowaniem potencjalnie niebezpiecznych czynności, prowadzenia pojazdów lub obsługi ciężkich maszyn, zwłaszcza podczas pierwszych kilku dni leczenia, chyba że czują się oni w pełni czujni (patrz punkt 4.7).
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego przepisywania QUVIVIQ z produktami leczniczymi działającymi depresyjnie na OUN ze względu na potencjalne działanie addycyjne, a także rozważyć dostosowanie dawki albo QUVIVIQ, albo stosowanych depresantów OUN. Należy ostrzec pacjentów przed piciem alkoholu podczas leczenia produktem QUVIVIQ (patrz punkt 4.5). Paraliż senny, omamy i objawy katapleksjopodobne Podczas przyjmowania daridoreksantu, głównie w pierwszych tygodniach leczenia, może wystąpić paraliż senny (porażenie przysenne), niemożność poruszania się lub mówienia przez kilka minut w czasie przejścia ze snu do stanu czuwania oraz omamy hipnagogiczne/hipnopompiczne (omamy towarzyszące zasypianiu/przebudzeniu), w tym realistyczne i niepokojące wizje. (patrz punkt 4.8). Objawy podobne do łagodnej katapleksji zgłaszano podczas stosowania podwójnych antagonistów receptorów oreksynowych. Lekarze przepisujący produkt QUVIVIQ powinni wyjaśnić pacjentom charakter tych zdarzeń.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Specjalne środki ostrozności
W razie wystąpienia takich zdarzeń należy przeprowadzić dalszą ocenę pacjenta i, w zależności od charakteru i nasilenia zdarzeń, rozważyć przerwanie leczenia. Nasilenie depresji i myśli samobójcze U pacjentów z depresją leczonych lekami przeciwdepresyjnymi o działaniu nasennym odnotowano nasilenie depresji i myśli oraz prób samobójczych. Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwdepresyjnych o działaniu nasennym, produkt QUVIVIQ należy podawać przy zachowaniu ostrożności u pacjentów wykazujących objawy depresji. W badaniach klinicznych III fazy odnotowano pojedyncze przypadki myśli samobójczych, u osób z wcześniej istniejącą chorobą psychiczną i (lub) żyjących w warunkach stresu, we wszystkich grupach terapeutycznych, w tym w grupie placebo. Pacjenci z depresją mogą wykazywać skłonności samobójcze i może być wymagane podjęcie środków zapobiegawczych.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci z współistniejącymi chorobami psychicznymi Należy zachować ostrożność podczas podawania produktu leczniczego QUVIVIQ u pacjentów ze współistniejącymi chorobami psychicznymi, ponieważ dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania w tej populacji pacjentów są ograniczone. Pacjenci z zaburzeniami czynności oddechowych Daridoreksant nie zwiększał częstości występowania bezdechu/spłycenia oddechu ani nie powodował desaturacji tlenowej u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym obturacyjnym bezdechem sennym (OBS), ani nie powodował desaturacji tlenowej u pacjentów z umiarkowaną przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP). Daridoreksant nie był badany u pacjentów z ciężkim OSA (wskaźnik bezdechu-spłycenia oddechu ≥30 zdarzeń na godzinę) ani z ciężką POChP (FEV 1 <40% przewidywanego). Należy zachować ostrożność podczas przepisywania produktu leczniczego QUVIVIQ pacjentom z ciężkim OSA i ciężką postacią POChP.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Specjalne środki ostrozności
Możliwość nadużywania i uzależnienia Nie było dowodów nadużywania ani występowania objawów odstawienia wskazujących na fizyczne uzależnienie po przerwaniu przyjmowania leku w badaniach klinicznych z daridoreksantem u osób z bezsennością. W badaniu podatności na nadużywanie daridoreksantu (50, 100 i 150 mg), przeprowadzanym u osób używających narkotyków w celach rekreacyjnych, u których nie występowała bezsenność (n = 72), daridoreksant (100 mg i 150 mg) wywoływał podobne „odczuwanie przyjemności w związku z przyjmowaniem leku” jak zolpidem (30 mg). Pacjenci nadużywający lub uzależnieni od alkoholu lub innych substancji w wywiadzie mogą być narażeni na większe ryzyko nadużywania produktu leczniczego QUVIVIQ, dlatego należy ich dokładnie monitorować. Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby nie zaleca się stosowania produktu leczniczego (patrz punkt 4.2 i 5.2).
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Specjalne środki ostrozności
Substancje pomocnicze Sód Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Wpływ innych produktów leczniczych na farmakokinetykę daridoreksantu Inhibitory CYP3A4 U zdrowych uczestników, jednoczesne podawanie daridoreksantu w dawce 25 mg z diltiazemem, który jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A4, (240 mg raz na dobę) zwiększyło parametry ekspozycji daridoreksantu AUC i C max o, odpowiednio, 2,4 raza i 1,4 raza. U pacjentów przyjmujących umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. erytromycynę, cyprofloksacynę, cyklosporynę) zalecana dawka produktu leczniczego QUVIVIQ wynosi 25 mg. N ie przeprowadzono badań klinicznych z silnym inhibitorem cytochromu CYP3A4. Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego QUVIVIQ z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. itrakonazol, klarytromycyna, rytonawir) jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Wieczorem należy unikać spożywania grejpfrutów lub soku grejpfrutowego.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Interakcje
Leki indukujące aktywność CYP3A4 U zdrowych uczestników jednoczesne podawanie z efawirenzem (600 mg raz na dobę), umiarkowanym lekiem indukującym aktywność CYP3A4, powodowało zmniejszenie parametrów ekspozycji AUC i C max o, odpowiednio, 61% i 35%. Na podstawie tych wyników stwierdzono, że jednoczesne stosowanie z umiarkowanym lub silnym lekiem indukującym aktywność CYP3A4 znacznie zmniejsza ekspozycję na działanie daridoreksantu, co może zmniejszać jego skuteczność. Leki powodujące zmianę odczynu pH w żołądku Wchłanianie daridoreksantu jest uzależnione od odczynu pH. U zdrowych uczestników jednoczesne podawanie daridoreksantu z famotydyną (w dawce 40 mg), inhibitorem wydzielania kwasu żołądkowego, zmniejszało wartość C max daridoreksantu o 39%, podczas gdy wartość AUC pozostała niezmieniona. Nie jest wymagane dostosowanie dawki w przypadku jednoczesnego podawania produktu leczniczego QUVIVIQ z lekami zmniejszających ilość kwasu żołądkowego.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Interakcje
Cytalopram W zdrowych uczestników jednoczesne podawanie daridoreksantu z 20 mg cytalopramu, selektywnego inhibitora wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), nie miało istotnego klinicznie wpływu na PK daridoreksantu w dawce 50 mg. Wpływ daridoreksantu na farmakokinetykę innych produktów leczniczych Substraty CYP3A4 W badaniu klinicznym przeprowadzanym z udziałem zdrowych uczestników otrzymujących daridoreksant i midazolam, wrażliwy substrat CYP3A4, daridoreksant w dawce 25 mg nie wpływał na PK midazolamu, co wskazuje na brak indukcji lub hamowania aktywności CYP3A4 w przypadku tej dawki. W badaniu klinicznym przeprowadzanym z udziałem zdrowych uczestników otrzymujących daridoreksant w dawce 50 mg i midazolam, ekspozycja (AUC) na midazolam wzrosła o 42%, co wskazuje na łagodne hamowanie aktywności CYP3A4. Należy zachować ostrożność w razie jednoczesnego podawania produktu leczniczego QUVIVIQ w dawce 50 mg z wrażliwymi substratami cytochromu CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym (np.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Interakcje
symwastatyną w wysokich dawkach, takrolimusem). W tym samym badaniu daridoreksant w dawce 50 mg podawany przez 7 dni nie wywoływał indukcji CYP3A4, stąd też środki antykoncepcyjne mogą być podawane jednocześnie z produktem leczniczym QUVIVIQ. Substraty CYP2C9 W badaniu klinicznym przeprowadzanym z udziałem zdrowych uczestników otrzymujących daridoreksant i warfarynę, wrażliwy substrat CYP2C9, daridoreksant w dawce 50 mg nie wpływał na PK ani PD warfaryny, wskazując na brak wpływu na CYP2C9. Substraty CYP2C9 można podawać z produktem leczniczym QUVIVIQ bez konieczności dostosowania dawki. Substraty BCRP lub transportery P-gp W badaniach klinicznych przeprowadzanych z udziałem zdrowych uczestników otrzymujących daridoreksant w dawce 25 mg i 50 mg oraz rozuwastatynę (substrat BCRP), daridoreksant nie wpływał na PK rozuwastatyny, co wskazuje na brak hamowania aktywności BCRP. Substraty BCRP można podawać z produktem leczniczym QUVIVIQ bez konieczności dostosowania dawki.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Interakcje
W badaniu kliniczym przeprowadzanym z udziałem zdrowych uczestników otrzymujących daridoreksant w dawce 50 mg i eteksylan dabigatranu, wrażliwy substrat P-gp, AUC oraz C max dabigatranu wzrosły odpowiednio o 42% i 29%, wskazując na łagodne hamowanie aktywności P-gp. Jednoczesne podawanie produktu leczniczego QUVIVIQ z substratami P-gp o wąskim indeksie terapeutycznym (np. digoksyną) wymaga zachowania ostrożności. Alkohol U zdrowych uczestników jednoczesne spożycie alkoholu prowadziło do przedłużonego wchłaniania daridoreksantu (t max zwiększony o 1,25 h). Narażenie na działanie daridoreksantu (wartości C max i AUC) i t ½ nie uległy zmianie. Cytalopram U zdrowych uczestników jednoczesne podawanie 50 mg daridoreksantu nie wpłynęło na PK cytalopramu w stanie stacjonarnym. Interakcje farmakodynamiczne Alkohol Jednoczesne podawanie 50 mg daridoreksantu z alkoholem prowadziło do addytywnego wpływu na sprawność psychoruchową.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Interakcje
Cytalopram Nie zaobserwowano istotnej interakcji u zdrowych uczestników w zakresie sprawności psychoruchowej, gdy 50 mg daridoreksantu podawano jednocześnie z 20 mg cytalopramu w stanie stacjonarnym. Dzieci i młodzież Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych dotyczących stosowania daridoreksantu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Produktu QUVIVIQ nie stosować w okresie ciąży, chyba, że stan kliniczny kobiety wymaga podawania daridoreksantu. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy daridoreksant lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Na podstawie dostępnych danych dotyczących zwierząt stwierdzono przenikanie daridoreksantu i jego metabolitów do mleka (patrz punkt 5.3). Nie można wykluczyć ryzyka nadmiernej senności u niemowląt karmionych piersią. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie produktu QUVIVIQ, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Brak danych dotyczących wpływu daridoreksantu na płodność u ludzi.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Badania na zwierzętach nie wskazują na działanie na płodność mężczyzn i kobiet (patrz punkt 5.3).
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Leki nasenne mają duży wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Randomizowane badanie krzyżowe, prowadzone metodą podwójnie ślepej próby, z grupą kontrolną otrzymującą placebo i grupą otrzymującą aktywne leczenie, oceniało za pomocą symulatora jazdy wpływ nocnego podawania daridoreksant na zdolność prowadzenia pojazdów następnego ranka, 9 godzin po podaniu dawki zdrowym ochotnikom bez bezsenności, w wieku od 50 lat do 79 lat. Badanie przeprowadzono po 1 nocy (dawka początkowa) i po 4 kolejnych nocach leczenia daridoreksantem w dawce 50 mg. Jako aktywną kontrolę zastosowano zopiklon w dawce 7,5 mg. Rano po podaniu pierwszej dawki, daridoreksant pogarszał zdolność symulowanego prowadzenia pojazdów, co mierzono za pomocą standardowego odchylenia pozycji bocznej (ang. Standard Deviation of the Lateral Position, SDLP). Po 4 kolejnych nocach nie wykryto wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
W obu punktach czasowych zopiklon znacząco pogarszał zdolność symulowanego prowadzenia pojazdów. Pacjentów należy ostrzec przed ryzykiem związanym z podejmowaniem potencjalnie niebezpiecznych czynności, prowadzenia pojazdów lub obsługi ciężkich maszyn (szczególnie podczas pierwszych kilku dni leczenia), chyba że czują się oni w pełni czujni (patrz punkt 4.4). W celu zminimalizowania tego ryzyka zaleca się przestrzeganie odstępu około 9 godzin między przyjęciem leku QUVIVIQ a prowadzeniem pojazdu lub obsługą maszyn.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy i senność. Większość odnotowanych działań niepożądanych miała charakter łagodny lub umiarkowany. Nie zaobserwowano dowodów na związek pomiędzy wielkością dawki z częstością lub nasileniem działań niepożądanych. Profil działań niepożądanych u uczestników w podeszłym wieku był zgodny z profilem działań niepożądanych u młodszych uczestników. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych W tabeli 1 przedstawiono działania niepożądane, które wystąpiły w badaniach 1 i 2. Częstość działań niepożądanych podano zgodnie z następującą konwencją; bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (  1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Działania niepożądane
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Bezpieczeństwo stosowania daridoreksantu oceniono w trzech badaniach klinicznych III fazy prowadzonych z grupą kontrolną otrzymującą placebo. Łącznie 1847 uczestników (w tym około 40% uczestników w podeszłym wieku [≥65 lat]) otrzymywało daridoreksant w dawce 50 mg (N = 308); 25 mg (N = 618); 10 mg (N = 306) lub placebo (N = 615). Łącznie 576 uczestników było leczonych daridoreksantem przez co najmniej 6 miesięcy, a 331 uczestników przez co najmniej 12 miesięcy. Tabela 1: Działania niepożądane

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Częstość
Zaburzenia psychiczne Omamy Niezbyt często
Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Często
Senność Często
Zawroty głowy, Często
Porażenie przysenne Niezbyt często
Zaburzenia żołądka i jelit Nudności Często
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Zmęczenie Często

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych Senność Senność zgłaszano u 3% i 2% uczestników leczonych daridoreksantem, odpowiednio, w dawce 25 mg i 50 mg, w porównaniu do 2% u uczestników otrzymujących placebo. Porażenie przysenne i omamy Porażenie przysenne (paraliż senny) zgłaszano u 0,5% i 0,3% uczestników leczonych daridoreksantem, odpowiednio, w dawce 25 mg i 50 mg, w porównaniu do braku zgłoszeń w grupie placebo. Omamy hipnagogiczne i hipnopompiczne zgłaszano u 0,6% uczestników leczonych daridoreksantem w dawce 25 mg, w porównaniu do braku zgłoszeń w grupie leczonej daridoreksantem w dawce 50 mg i w grupie placebo. Porażenie przysenne i omamy występują głównie w pierwszych tygodniach leczenia. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W badaniach farmakologicznych zdrowym uczestnikom podawano pojedyncze dawki do 200 mg daridoreksantu (4-krotność zalecanej dawki). W dawkach przekraczających dawki terapeutyczne obserwowano działania niepożądane obejmujące senność, osłabienie mięśni, zaburzenia uwagi, męczliwość, ból głowy i zaparcia. Nie ma swoistego antidotum dla daridoreksantu. W razie przedawkowania należy zapewnić ogólne leczenie objawowe i wspomagające, a pacjenci powinni być objęci ścisłą obserwacją. Ponieważ daridoreksant w dużym stopniu wiąże się z białkami, jest mało prawdopodobne skuteczne usuwanie go za pomocą dializy.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: jeszcze nie przydzielona, kod ATC: jeszcze nie przydzielony Mechanizm działania Daridoreksant jest podwójnym antagonistą receptorów oreksynowych, działającym zarówno na receptor oreksyny 1, jak i receptor oreksyny 2 i równie silnie w obu przypadkach. Neuropeptydy oreksyny (oreksyna A i oreksyna B) działają na receptory oreksyny, promując stan czuwania. Daridoreksant antagonizuje aktywację receptorów oreksynowych poprzez neuropeptydy oreksyny i w konsekwencji zmniejsza wybudzanie, pozwalając na zaśnięcie, przy tym nie zmieniając proporcji faz snu (ocenianej za pomocą zapisu elektroencefalograficznego u gryzoni lub polisomnografii u pacjentów z bezsennością). Skuteczności kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Skuteczność daridoreksantu oceniono w dwóch wieloośrodkowych, randomizowanych badaniach III fazy (Badanie 1 i Badanie 2) o takim samym schemacie badania, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby, z grupą kontrolną otrzymującą placebo i prowadzonych w grupach równoległych.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Łącznie 1854 uczestników z bezsennością (brak satysfakcji z długości lub jakości snu przez co najmniej 3 miesiące, z klinicznie istotnym zagrożeniem lub pogorszeniem funkcjonowania w ciągu dnia) zostało randomizowanych do przyjmowania daridoreksantu lub placebo raz na dobę wieczorem, przez 3 miesiące. W Badaniu 1, 930 uczestników zrandomizowano do grupy otrzymującej daridoreksant w dawce 50 mg (N = 310), 25 mg (N = 310) lub placebo (N = 310). W Badaniu 2, 924 uczestników zrandomizowano do grupy otrzymującej daridoreksant w dawce 25 mg (N = 309), 10 mg (N = 307) lub placebo (N = 308). Przed rozpoczęciem leczenia odsetek uczestników badania ze wskaźnikiem nasilenia bezsenności (ang. Insomnia Severity Index, ISI ) pomiędzy 8–14, 15–21 i 22–28 wynosił, odpowiednio, 12%, 58% i 30%. Pod koniec 3-miesięcznego okresu leczenia oba badania potwierdzające obejmowały 7-dniowy okres eliminacji placebo z organizmu, po którym uczestnicy mogli przejść do 9-miesięcznego badania dodatkowego, prowadzonego metodą podwójnie ślepej próby, z grupą kontrolną otrzymującą placebo (Badanie 3).
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Przez co najmniej 6 miesięcy leczenie daridoreksantem kontynuowano u 576 uczestników, w tym 331 uczestników leczono przez co najmniej 12 miesięcy. W Badaniu 1 średni wiek uczestnika wynosił 55,4 roku (zakres od 18 do 88 lat), przy czym 39,1% uczestników było w wieku ≥65 lat, a 5,8% w wieku ≥ 75 lat. Większość stanowiły kobiety (67,1%). W Badaniu 2 średni wiek uczestnika wynosił 56,7 roku (zakres od 19 do 85 lat), przy czym 39,3% uczestników było w wieku ≥ 65 lat, a 6,1% w wieku ≥ 75 lat. Większość stanowiły kobiety (69,0%). Pierwszorzędowymi punktami końcowymi skuteczności w obu badaniach była zmiana od początku badania do 1. miesiąca i 3. miesiąca w zakresie latencji do trwałego snu (ang. Latency to Persistent Sleep, LPS) i czuwania wtrąconego (ang. Wake After Sleep Onset, WASO), mierzona obiektywnie za pomocą polisomnografii w pracowni snu. LPS jest pomiarem indukcji snu, a WASO jest pomiarem utrzymania snu.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Drugorzędowymi punktami końcowymi w hierarchii badań statystycznych z kontrolą błędu typu 1 był zgłaszany przez pacjenta całkowity czas snu (ang. Total Sleep Time, sTST), oceniany codziennie rano w domu za pomocą formularza dzienniczka snu (ang. Sleep Diary Questionnaire, SDQ) i zgłaszane przez pacjenta funkcjonowanie w ciągu dnia, oceniane przy użyciu domeny senności kwestionariusza objawów i wpływu bezsenności w ciągu dnia (ang. Insomnia Daytime Symptoms and Impacts Questionnaire, IDSIQ) codziennie wieczorem w domu. Oceniano również łączny wynik IDSIQ oraz wyniki domeny czuwania / funkcji poznawczych oraz wyniki nastroju, aby uzupełnić ocenę funkcjonowania w ciągu dnia. Wpływ daridoreksantu na sen i funkcjonowanie w ciągu dnia W obu badaniach skuteczność daridoreksantu zwiększała się wraz ze wzrostem dawki w odniesieniu do obiektywnych (LPS, WASO) i subiektywnych (sTST) zmiennych snu, a także funkcjonowania w ciągu dnia, ocenianego na podstawie wyników IDSIQ, zarówno w miesiącu 1., jak i w miesiącu 3.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W Badaniu 1 stosowanie dawki 50 mg pozwalało uzyskać statystycznie istotną poprawę (p < 0,001) w porównaniu do placebo we wszystkich pierwszorzędowych i drugorzędowych punktach końcowych. W przypadku dawki 25 mg, istotność statystyczną konsekwentnie osiągnięto w zakresie wyniku WASO i sTST dla obu badań, oraz w zakresie LPS w Badaniu 1. Dawka 10 mg nie była skuteczna. Skuteczność daridoreksantu była podobna we wszystkich podgrupach ze względu na wiek, płeć, rasę i region geograficzny. Tabela 2: Skuteczność w odniesieniu do zmiennych dotyczących snu i funkcjonowania w ciągu dnia – Badanie 1

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne

50 mgN = 310 25 mgN = 310 Placebo N = 310
WASO (czuwanie wtrącone, w min): kontynuacja snu, oceniana obiektywnie przez PSG
Początek badania Średnia (SD) 95 (38) 98 (39) 103 (41)
Miesiąc 1. Średnia (SD) 65 (35) 77 (42) 92 (42)
Zmiana w stosunku do -29 -18 -6
wartości początkowej
LSM (95% CL) [-33, -25] [-22, -15] [-10, -2]
Różnica w porównaniu do -23 -12
grupy otrzymującej placebo
LSM (95% CL) [-28, -18] [-17, -7]
Miesiąc 3. Średnia (SD) 65 (39) 73 (40) 87 (43)
Zmiana w stosunku do -29 -23 -11
wartości początkowej
LSM (95% CL) [-33, -25] [-27, -19] [-15, -7]
Różnica w porównaniu do -18 -12
grupy otrzymującej placebo [-24, -13] [-17, -6]
LSM (95% CL)
LPS (latencja do trwałego snu, w min): początek snu, oceniany obiektywnie przez PSG
Początek badania Średnia (SD) 64 (37) 67 (39) 67 (40)
Miesiąc1. Średnia (SD) 34 (27) 38 (32) 46 (36)
Zmiana w stosunku do -31 -28 -20
wartości początkowej
LSM (95% CL) [-35, -28] [-32, -25] [-23, -17]
Różnica w porównaniu do -11 -8
grupy otrzymującej placebo
LSM (95% CL) [-16, -7] [-13, -4]
Miesiąc 3. Średnia (SD) 30 (23) 36 (34) 43 (34)
Zmiana w stosunku do -35 -31 -23
wartości początkowej
LSM (95% CL) [-38, -31] [-34, -27] [-26, -20]
Różnica w porównaniu do -12 -8
grupy otrzymującej placebo [-16, -7] [-12, -3]
LSM (95% CL)
sTST (subiektywny łączny czas snu, w min): zgłaszany przez pacjenta
Początek badania Średnia (SD) 313 (58) 310 (60) 316 (53)
Miesiąc 1. Średnia (SD) 358 (74) 345 (66) 338 (65)
Zmiana w stosunku do 44 34 22
wartości początkowej
LSM (95% CL) [38, 49] [29, 40] [16, 27]
Różnica w porównaniu do 22 13
grupy otrzymującej placebo [5, 20]
LSM (95% CL) [14, 30]
Miesiąc 3. Średnia (SD) 372 (79) 358 (72) 354 (73)

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Zmiana w stosunku do wartości początkowej LSM (95% CL) 58[51, 64] 48[41, 54] 38[31, 44]
Różnica w porównaniu do grupy otrzymującej placeboLSM (95% CL) 20[11, 29] 10[1, 19]
Wynik domeny senności IDSIQ (funkcjonowanie w ciągu dnia): zgłaszany przez pacjenta
Początek badania Średnia (SD) 22,5 (7,2) 22,1 (6,9) 22,3 (6,9)
Miesiąc 1. Średnia (SD) 18,6 (7,8) 19,4 (7,1) 20,3 (6,9)
Zmiana w stosunku do -3,8 -2,8 -2,0
wartości początkowej
LSM (95% CL) [-4,3, -3,2] [-3,3, -2,2] [-2,6, –
1,5]
Różnica w porównaniu do -1,8 -0,8
grupy otrzymującej placebo
LSM (95% CL) [-2,5, -1,0] [-1,5, 0,0]
Miesiąc 3. Średnia (SD) 16,5 (8,1) 17,3 (7,6) 18,5 (7,8)
Zmiana w stosunku do -5,7 -4,8 -3,8
wartości początkowej
LSM (95% CL) [-6,4, -5,0] [-5,5, -4,1] [-4,5, –
3,1]
Różnica w porównaniu do -1,9 -1,0
grupy otrzymującej placebo
LSM (95% CL) [-2,9, -0,9] [-2,0, 0,0]

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CL = przedziały ufności; IDSIQ = kwestionariusz objawów i wpływu bezsenności w ciągu dnia; LSM = metoda najmniejszych kwadratów; PSG = polisomnograf; SD = odchylenie standardowe. Tabela 3: Skuteczność w odniesieniu do zmiennych dotyczących snu i funkcjonowania w ciągu dnia – Badanie 2

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne

25 mgN = 309 Placebo N = 308
WASO (czuwanie wtrącone, w min): kontynuacja snu, oceniana obiektywnie przez PSG
Początek badania Średnia (SD) 106 (49) 108 (49)
Miesiąc 1. Średnia (SD) 80 (44) 93 (50)
Zmiana w stosunku do -24 -13
wartości początkowej
LSM (95% CL) [-28, -20] [-17, -8]
Różnica w porównaniu do -12
grupy otrzymującej placebo
LSM (95% CL) [-18, -6]
Miesiąc 3. Średnia (SD) 80 (49) 91 (47)
Zmiana w stosunku do -24 -14
wartości początkowej
LSM (95% CL) [-29, -19] [-19, -9]
Różnica w porównaniu do -10
grupy otrzymującej placebo
LSM (95% CL) [-17, -4]
LPS (latencja do trwałego snu, w min): początek snu, oceniany obiektywnie przez PSG
Początek badania Średnia (SD) 69 (41) 72 (46)
Miesiąc 1. Średnia (SD) 42 (39) 50 (40)
Zmiana w stosunku do -26 -20
wartości początkowej
LSM (95% CL) [-31, -22] [-24, -16]
Różnica w porównaniu do -6
grupy otrzymującej placebo
LSM (95% CL) [-12, -1]

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Miesiąc 3. Średnia (SD) 39 (37) 49 (46)
Zmiana w stosunku dowartości początkowejLSM (95% CL) -29[-33, -24] -20[-24, -15]
Różnica w porównaniu do grupy otrzymującej placebo LSM (95% CL) -9[-15, -3]
sTST (subiektywny łączny czas snu, w min): zgłaszany przez pacjenta
Początek badania Średnia (SD) 308 (53) 308 (52)
1 miesięcy Średnia (SD) 353 (67) 336 (63)
Zmiana w stosunku do 44 28
wartości początkowej
LSM (95% CL) [38, 49] [22, 33]
Różnica w porównaniu do 16
grupy otrzymującej placebo
LSM (95% CL) [8, 24]
3 miesięcy Średnia (SD) 365 (70) 347 (65)
Zmiana w stosunku do 56 37
wartości początkowej
LSM (95% CL) [50, 63] [31, 43]
Różnica w porównaniu do 19
grupy otrzymującej placebo
LSM (95% CL) [10, 28]
Wynik domeny senności IDSIQ (funkcjonowanie w ciągu dnia): zgłaszany przez pacjenta
Początek badania Średnia (SD) 22,2 (6,2) 22,6 (5,8)
Średnia (SD) 18,7 (6,5) 19,8 (6,3)
Zmiana w stosunku do -3,5 -2,8
wartości początkowej
1 miesiąc LSM (95% CI) [-4,1, -2,9] [-3,3, -2,2]
Różnica w porównaniu do -0,8
grupy otrzymującej placebo
LSM (95% CI) [-1,6, 0,1]
Średnia (SD) 17,0 (7,0) 18,4 (6,6)
Zmiana w stosunku do -5,3 -4,0
wartości początkowej
3 miesiące LSM (95% CI) [-6,0, -4,6] [-4,7, -3,3]
Różnica w porównaniu do -1,3
grupy otrzymującej placebo
LSM (95% CI) [-2,2, -0,3]

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CL = przedziały ufności; IDSIQ = kwestionariusz objawów i wpływu bezsenności w ciągu dnia; LSM = metoda najmniejszych kwadratów; PSG = polisomnograf; SD = odchylenie standardowe. Bezsenność „z odbicia” Możliwość bezsenności „z odbicia” oceniono w okresie eliminacji placebo z organizmu po 3 miesiącach leczenia daridoreksantem w Badaniu 1 i Badaniu 2, biorąc pod uwagę zmianę od początku badania do okresu eliminacji w zakresie LPS, WASO i sTST. W zalecanej dawce 50 mg odnośnie do wszystkich trzech punktów końcowych średnie wartości po okresie eliminacji z organizmu były lepsze w porównaniu do wartości na początku badania (-15, -3 oraz 43 min w przypadku, odpowiednio, LPS, WASO i sTST), co wskazuje, że nie zaobserwowano oznak bezsenności „z odbicia” po przerwaniu leczenia. Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego QUVIVIQ w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu bezsenności (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Daridoreksant jest szybko wchłaniany po doustnym podaniu i osiąga szczytowe stężenia w osoczu w ciągu 1–2 godzin. Całkowita biodostępność daridoreksantu w dawce doustnej 100 mg wynosi 62%. Narażenie na daridoreksant w osoczu jest proporcjonalne do podanej dawki w zakresie od 25 mg do 50 mg. Wpływ pokarmu U zdrowych ochotników pokarm nie wpływał na całkowite narażenie. Wartość t max dla 50 mg daridoreksantu była opóźniona o 1,3 h, a wartość C max zmniejszyła się o 16% po podaniu wysokotłuszczowego i wysokokalorycznego posiłku. Dystrybucja Objętość dystrybucji daridoreksantu wynosi 31 l. Daridoreksant wiąże się w dużym zakresie (99,7%) z białkami osocza, głównie z albuminą i w mniejszym stopniu z kwaśną alfa-glikoproteiną. Stosunek krwi do osocza wynosi 0,64. Metabolizm Daridoreksant podlega znacznemu metabolizmowi i jest głównie metabolizowany przez CYP3A4 (89%).
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Pozostałe enzymy CYP nie mają znaczenia klinicznego i indywidualnie przyczyniają się do uzyskania mniej niż 3% klirensu metabolicznego. Żaden z głównych metabolitów ludzkich (M1, M3 ani M10) nie przyczynia się do farmakologicznego działania produktu leczniczego. Daridoreksant hamuje aktywność kilku enzymów CYP in vitro . Najsilniejsze hamowanie dotyczyło aktywności CYP3A4 z wartością K i 4,6–4,8 µM (patrz punkt 4.5). Zahamowanie cytochromu CYP2C8, CYP2C9 i CYP2C19 było mniej wyraźne, przy wartościach IC 50 w zakresie 8,2–19 µM. Daridoreksant indukuje ekspresję CYP3A4 mRNA w hepatocytach ludzkich w stężeniu EC 50 2,3 µM i, w mniejszym stopniu, ekspresję CYP2C9 i CYP2B6. W regulacji wszystkich enzymów CYP pośredniczy aktywacja receptora PXR w stężeniu EC 50 3 µM. Daridoreksant nie indukuje cytochromu CYP1A2. Daridoreksant hamuje również różne transportery in vitro i ma najsilniejszy wpływ hamujący na BCRP z wartością IC 50 3,0 µM (patrz punkt 4.5).
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Hamowanie innych transporterów, w tym OATP, OAT3, OCT1, MATE-2K, MATE1 i P-gp/MDR1 było mniej wyraźne, a wartości IC 50 wynosiły od 8,4 do 71 µM. Eliminacja Daridoreksant jest głównie wydalany z kałem (około 57%), a następnie z moczem (około 28%). W moczu i kale znaleziono śladowe ilości związku macierzystego w postaci niezmienionej. Okres półtrwania daridoreksantu w końcowej fazie eliminacji wynosi około 8 godzin. Profil farmakokinetyki daridoreksantu po podaniu kilku dawek wykazywał podobne parametry farmakokinetyki do parametrów obserwowanych po podaniu pojedynczej dawki. Nie odnotowano gromadzenia się produktu. Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów Nie stwierdzono istotnych klinicznie różnic w farmakokinetyce daridoreksantu w zależności od wieku, płci, rasy lub masy ciała. Dostępne są ograniczone dane PK u pacjentów w wieku powyżej 75 lat.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności wątroby Po podaniu pojedynczej dawki daridoreksantu wynoszącej 25 mg, u uczestników z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (wynik 5–6 w skali Childa-Pugha) występowało podobne narażenie na niezwiązany daridoreksant jak u zdrowych uczestników. W przypadku uczestników z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (wynik 7–9 w skali Childa-Pugha) narażenie na niezwiązany daridoreksant (AUC) i okres półtrwania zwiększyły się odpowiednio o 1,6 raza i 2,1 raza w porównaniu do zdrowych uczestników. Na podstawie tych wyników zaleca się dostosowanie dawki u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby (patrz punkt 4.2). U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (wynik ≥ 10 w skali Childa-Pugha) nie badano daridoreksantu i nie zaleca się jego stosowania.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności nerek Po podaniu jednorazowej dawki 25 mg parametry farmakokinetyki daridoreksantu były podobne u uczestników z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek jak u zdrowych uczestników. Na podstawie tych wyników daridoreksant można podawać pacjentom z każdym stopniem zaburzeń czynności nerek, bez konieczności dostosowywania dawki.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie stwierdzono również oznak wskazujących na potencjalne nadużywanie daridoreksantu lub uzależnienie fizyczne. Nie obserwowano negatywnego wpływu w badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u szczurów i psów przy narażeniu, które było odpowiednio 72 razy i 14 razy większe niż narażenie u ludzi po podaniu maksymalnej zalecanej dawki 50 mg/dobę. U psów poddanych pozytywnej stymulacji podczas zabawy obserwowano począwszy od 7. tygodnia, jako nadmierne działania farmakologiczne daridoreksantu, epizody nagłego osłabienia mięśni, przypominające katapleksję; objawy te nie występowały po przerwaniu podawania produktu.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Całkowity poziom, przy którym nie obserwuje się działań niepożądanych, ustalono przy narażeniach, które stanowią 45-krotność (samice) i 78-krotność (samce) narażenia człowieka po podaniu dawki 50 mg/dobę w przypadku wolnej frakcji.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Rdzeń tabletki Mannitol Celuloza mikrokrystaliczna Powidon Kroskarmeloza sodowa Krzemu dwutlenek Magnezu stearynian Otoczka tabletki Hypromeloza Celuloza mikrokrystaliczna Glicerol Talk Tytanu dwutlenek (E171) Żelaza tlenek żółty (E172; tabletki 50 mg) Żelaza tlenek czerwony (E172; tabletki 25 mg i 50 mg) Żelaza tlenek czarny (E172; tabletki 25 mg i 50 mg) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 36 miesięcy. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry z polichlorku winylu (PVC) pokrytego chlorkiem poliwinylidenu (PVdC) i z warstwą z folii PVC, zapieczone folią aluminiową i zapakowane w tekturowe pudełko. Opakowanie zawierające 10, 20 lub 30 tabletek powlekanych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO QUVIVIQ 25 mg tabletki powlekane QUVIVIQ 50 mg tabletki powlekane 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY QUVIVIQ 25 mg tabletki powlekane Każda tabletka powlekana zawiera chlorowodorek daridoreksantu odpowiadający 25 mg daridoreksantu. QUVIVIQ 50 mg tabletki powlekane Każda tabletka powlekana zawiera chlorowodorek daridoreksantu odpowiadający 50 mg daridoreksantu. Substancje pomocnicze Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka powlekana (tabletka). QUVIVIQ 25 mg tabletki powlekane Jasnofioletowe tabletki powlekane w kształcie zaokrąglonego trójkąta z wytłoczoną liczbą „25” po jednej stronie i literą „i” po drugiej stronie. QUVIVIQ 50 mg tabletki powlekane Jasnopomarańczowe tabletki powlekane w kształcie zaokrąglonego trójkąta z wytłoczoną liczbą „50” po jednej stronie i literą „i" po drugiej stronie.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy QUVIVIQ jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z bezsennością, charakteryzującą się objawami występującymi przez co najmniej 3 miesiące i znaczącym wpływem na funkcjonowanie w ciągu dnia.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zalecana dawka dla dorosłych to jedna tabletka 50 mg na noc, przyjmowana doustnie wieczorem w ciągu 30 minut przed pójściem spać. Na podstawie oceny klinicznej, niektórzy pacjenci mogą być leczeni dawką 25 mg jeden raz na noc (patrz punkty 4.4 i 4.5). Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 50 mg. Czas trwania leczenia powinien być jak najkrótszy. W ciągu 3 miesięcy i następnie okresowo należy ocenić stosowność dalszego leczenia. Dane kliniczne są dostępne dla okresu do 12 miesięcy ciągłego leczenia. Leczenie można przerwać bez konieczności wcześniejszego zmniejszenia dawki. Pominięcie dawki Jeśli pacjent zapomniał przyjąć produkt QUVIVIQ przed snem, dawki tej nie należy przyjmować w nocy. Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagana zmiana dawki. W przypadku pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby zalecana dawka to jedna tabletka 25 mg raz na noc (patrz punkt 5.2).
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Dawkowanie
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie badano stosowania daridoreksantu i nie jest on zalecany (patrz punkt 4.4). Zaburzenia czynności nerek W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (w tym ciężkimi) nie jest wymagane dostosowanie dawki (patrz punkt 5.2). Jednoczesne podawanie z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 Zalecana dawka w przypadku stosowania umiarkowanych inhibitorów CYP3A4 to jedna tabletka 25 mg raz na noc (patrz punkt 4.5). Wieczorem należy unikać spożywania grejpfrutów lub soku grejpfrutowego. Jednoczesne podawanie z substancjami o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) W razie jednoczesnego podawania z substancjami o działaniu depresyjnym na OUN, może być wymagane dostosowanie dawki produktu QUVIVIQ i (lub) innych produktów leczniczych, na podstawie oceny klinicznej, ze względu na potencjalne działanie addycyjne (patrz punkty 4.4 i 4.5).
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Dawkowanie
Pacjenci w podeszłym wieku Dostosowanie dawki u pacjentów w podeszłym wieku (> 65 lat) nie jest wymagane. Dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania produktu leczniczego u pacjentów w wieku powyżej 75 lat. Brak dostępnych danych dotyczących stosowania produktu leczniczego u pacjentów w wieku powyżej 85 lat. Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego QUVIVIQ u dzieci. Dane nie są dostępne. Sposób podawania Podanie doustne. Produkt QUVIVIQ można przyjmować wraz z pokarmem lub bez pokarmu. Jednak przyjęcie produktu QUVIVIQ wkrótce po spożyciu dużego posiłku może zmniejszyć wpływ na zaśnięcie (patrz punkt 5.2).
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania  Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.  Narkolepsja.  Podawanie jednocześnie z silnymi inhibitorami cytochromu CYP3A4 (patrz punkt 4.5).
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Pacjenci w podeszłym wieku Ze względu na ogólne ryzyko wystąpienia upadków u osób w podeszłym wieku należy ostrożnie stosować daridoreksant w tej populacji, chociaż badania kliniczne nie wykazały wzrostu częstości takich zdarzeń w grupie pacjentów przyjmujących daridoreksant w porównaniu z grupą placebo. Należy zachować ostrożność podczas podawania produktu leczniczego QUVIVIQ u pacjentów w wieku powyżej 75 lat, ponieważ dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania w tej populacji pacjentów są ograniczone. Działania depresyjne na OUN Ponieważ daridoreksant działa poprzez zmniejszenie czuwania, należy ostrzec pacjentów przed ryzykiem związanym z podejmowaniem potencjalnie niebezpiecznych czynności, prowadzenia pojazdów lub obsługi ciężkich maszyn, zwłaszcza podczas pierwszych kilku dni leczenia, chyba że czują się oni w pełni czujni (patrz punkt 4.7).
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego przepisywania QUVIVIQ z produktami leczniczymi działającymi depresyjnie na OUN ze względu na potencjalne działanie addycyjne, a także rozważyć dostosowanie dawki albo QUVIVIQ, albo stosowanych depresantów OUN. Należy ostrzec pacjentów przed piciem alkoholu podczas leczenia produktem QUVIVIQ (patrz punkt 4.5). Paraliż senny, omamy i objawy katapleksjopodobne Podczas przyjmowania daridoreksantu, głównie w pierwszych tygodniach leczenia, może wystąpić paraliż senny (porażenie przysenne), niemożność poruszania się lub mówienia przez kilka minut w czasie przejścia ze snu do stanu czuwania oraz omamy hipnagogiczne/hipnopompiczne (omamy towarzyszące zasypianiu/przebudzeniu), w tym realistyczne i niepokojące wizje. (patrz punkt 4.8). Objawy podobne do łagodnej katapleksji zgłaszano podczas stosowania podwójnych antagonistów receptorów oreksynowych. Lekarze przepisujący produkt QUVIVIQ powinni wyjaśnić pacjentom charakter tych zdarzeń.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Specjalne środki ostrozności
W razie wystąpienia takich zdarzeń należy przeprowadzić dalszą ocenę pacjenta i, w zależności od charakteru i nasilenia zdarzeń, rozważyć przerwanie leczenia. Nasilenie depresji i myśli samobójcze U pacjentów z depresją leczonych lekami przeciwdepresyjnymi o działaniu nasennym odnotowano nasilenie depresji i myśli oraz prób samobójczych. Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwdepresyjnych o działaniu nasennym, produkt QUVIVIQ należy podawać przy zachowaniu ostrożności u pacjentów wykazujących objawy depresji. W badaniach klinicznych III fazy odnotowano pojedyncze przypadki myśli samobójczych, u osób z wcześniej istniejącą chorobą psychiczną i (lub) żyjących w warunkach stresu, we wszystkich grupach terapeutycznych, w tym w grupie placebo. Pacjenci z depresją mogą wykazywać skłonności samobójcze i może być wymagane podjęcie środków zapobiegawczych.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci z współistniejącymi chorobami psychicznymi Należy zachować ostrożność podczas podawania produktu leczniczego QUVIVIQ u pacjentów ze współistniejącymi chorobami psychicznymi, ponieważ dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania w tej populacji pacjentów są ograniczone. Pacjenci z zaburzeniami czynności oddechowych Daridoreksant nie zwiększał częstości występowania bezdechu/spłycenia oddechu ani nie powodował desaturacji tlenowej u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym obturacyjnym bezdechem sennym (OBS), ani nie powodował desaturacji tlenowej u pacjentów z umiarkowaną przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP). Daridoreksant nie był badany u pacjentów z ciężkim OSA (wskaźnik bezdechu-spłycenia oddechu ≥30 zdarzeń na godzinę) ani z ciężką POChP (FEV 1 <40% przewidywanego). Należy zachować ostrożność podczas przepisywania produktu leczniczego QUVIVIQ pacjentom z ciężkim OSA i ciężką postacią POChP.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Specjalne środki ostrozności
Możliwość nadużywania i uzależnienia Nie było dowodów nadużywania ani występowania objawów odstawienia wskazujących na fizyczne uzależnienie po przerwaniu przyjmowania leku w badaniach klinicznych z daridoreksantem u osób z bezsennością. W badaniu podatności na nadużywanie daridoreksantu (50, 100 i 150 mg), przeprowadzanym u osób używających narkotyków w celach rekreacyjnych, u których nie występowała bezsenność (n = 72), daridoreksant (100 mg i 150 mg) wywoływał podobne „odczuwanie przyjemności w związku z przyjmowaniem leku” jak zolpidem (30 mg). Pacjenci nadużywający lub uzależnieni od alkoholu lub innych substancji w wywiadzie mogą być narażeni na większe ryzyko nadużywania produktu leczniczego QUVIVIQ, dlatego należy ich dokładnie monitorować. Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby nie zaleca się stosowania produktu leczniczego (patrz punkt 4.2 i 5.2).
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Specjalne środki ostrozności
Substancje pomocnicze Sód Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Wpływ innych produktów leczniczych na farmakokinetykę daridoreksantu Inhibitory CYP3A4 U zdrowych uczestników, jednoczesne podawanie daridoreksantu w dawce 25 mg z diltiazemem, który jest umiarkowanym inhibitorem CYP3A4, (240 mg raz na dobę) zwiększyło parametry ekspozycji daridoreksantu AUC i C max o, odpowiednio, 2,4 raza i 1,4 raza. U pacjentów przyjmujących umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. erytromycynę, cyprofloksacynę, cyklosporynę) zalecana dawka produktu leczniczego QUVIVIQ wynosi 25 mg. N ie przeprowadzono badań klinicznych z silnym inhibitorem cytochromu CYP3A4. Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego QUVIVIQ z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. itrakonazol, klarytromycyna, rytonawir) jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Wieczorem należy unikać spożywania grejpfrutów lub soku grejpfrutowego.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Interakcje
Leki indukujące aktywność CYP3A4 U zdrowych uczestników jednoczesne podawanie z efawirenzem (600 mg raz na dobę), umiarkowanym lekiem indukującym aktywność CYP3A4, powodowało zmniejszenie parametrów ekspozycji AUC i C max o, odpowiednio, 61% i 35%. Na podstawie tych wyników stwierdzono, że jednoczesne stosowanie z umiarkowanym lub silnym lekiem indukującym aktywność CYP3A4 znacznie zmniejsza ekspozycję na działanie daridoreksantu, co może zmniejszać jego skuteczność. Leki powodujące zmianę odczynu pH w żołądku Wchłanianie daridoreksantu jest uzależnione od odczynu pH. U zdrowych uczestników jednoczesne podawanie daridoreksantu z famotydyną (w dawce 40 mg), inhibitorem wydzielania kwasu żołądkowego, zmniejszało wartość C max daridoreksantu o 39%, podczas gdy wartość AUC pozostała niezmieniona. Nie jest wymagane dostosowanie dawki w przypadku jednoczesnego podawania produktu leczniczego QUVIVIQ z lekami zmniejszających ilość kwasu żołądkowego.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Interakcje
Cytalopram W zdrowych uczestników jednoczesne podawanie daridoreksantu z 20 mg cytalopramu, selektywnego inhibitora wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), nie miało istotnego klinicznie wpływu na PK daridoreksantu w dawce 50 mg. Wpływ daridoreksantu na farmakokinetykę innych produktów leczniczych Substraty CYP3A4 W badaniu klinicznym przeprowadzanym z udziałem zdrowych uczestników otrzymujących daridoreksant i midazolam, wrażliwy substrat CYP3A4, daridoreksant w dawce 25 mg nie wpływał na PK midazolamu, co wskazuje na brak indukcji lub hamowania aktywności CYP3A4 w przypadku tej dawki. W badaniu klinicznym przeprowadzanym z udziałem zdrowych uczestników otrzymujących daridoreksant w dawce 50 mg i midazolam, ekspozycja (AUC) na midazolam wzrosła o 42%, co wskazuje na łagodne hamowanie aktywności CYP3A4. Należy zachować ostrożność w razie jednoczesnego podawania produktu leczniczego QUVIVIQ w dawce 50 mg z wrażliwymi substratami cytochromu CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym (np.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Interakcje
symwastatyną w wysokich dawkach, takrolimusem). W tym samym badaniu daridoreksant w dawce 50 mg podawany przez 7 dni nie wywoływał indukcji CYP3A4, stąd też środki antykoncepcyjne mogą być podawane jednocześnie z produktem leczniczym QUVIVIQ. Substraty CYP2C9 W badaniu klinicznym przeprowadzanym z udziałem zdrowych uczestników otrzymujących daridoreksant i warfarynę, wrażliwy substrat CYP2C9, daridoreksant w dawce 50 mg nie wpływał na PK ani PD warfaryny, wskazując na brak wpływu na CYP2C9. Substraty CYP2C9 można podawać z produktem leczniczym QUVIVIQ bez konieczności dostosowania dawki. Substraty BCRP lub transportery P-gp W badaniach klinicznych przeprowadzanych z udziałem zdrowych uczestników otrzymujących daridoreksant w dawce 25 mg i 50 mg oraz rozuwastatynę (substrat BCRP), daridoreksant nie wpływał na PK rozuwastatyny, co wskazuje na brak hamowania aktywności BCRP. Substraty BCRP można podawać z produktem leczniczym QUVIVIQ bez konieczności dostosowania dawki.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Interakcje
W badaniu kliniczym przeprowadzanym z udziałem zdrowych uczestników otrzymujących daridoreksant w dawce 50 mg i eteksylan dabigatranu, wrażliwy substrat P-gp, AUC oraz C max dabigatranu wzrosły odpowiednio o 42% i 29%, wskazując na łagodne hamowanie aktywności P-gp. Jednoczesne podawanie produktu leczniczego QUVIVIQ z substratami P-gp o wąskim indeksie terapeutycznym (np. digoksyną) wymaga zachowania ostrożności. Alkohol U zdrowych uczestników jednoczesne spożycie alkoholu prowadziło do przedłużonego wchłaniania daridoreksantu (t max zwiększony o 1,25 h). Narażenie na działanie daridoreksantu (wartości C max i AUC) i t ½ nie uległy zmianie. Cytalopram U zdrowych uczestników jednoczesne podawanie 50 mg daridoreksantu nie wpłynęło na PK cytalopramu w stanie stacjonarnym. Interakcje farmakodynamiczne Alkohol Jednoczesne podawanie 50 mg daridoreksantu z alkoholem prowadziło do addytywnego wpływu na sprawność psychoruchową.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Interakcje
Cytalopram Nie zaobserwowano istotnej interakcji u zdrowych uczestników w zakresie sprawności psychoruchowej, gdy 50 mg daridoreksantu podawano jednocześnie z 20 mg cytalopramu w stanie stacjonarnym. Dzieci i młodzież Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych dotyczących stosowania daridoreksantu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Produktu QUVIVIQ nie stosować w okresie ciąży, chyba, że stan kliniczny kobiety wymaga podawania daridoreksantu. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy daridoreksant lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Na podstawie dostępnych danych dotyczących zwierząt stwierdzono przenikanie daridoreksantu i jego metabolitów do mleka (patrz punkt 5.3). Nie można wykluczyć ryzyka nadmiernej senności u niemowląt karmionych piersią. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie produktu QUVIVIQ, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Brak danych dotyczących wpływu daridoreksantu na płodność u ludzi.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Badania na zwierzętach nie wskazują na działanie na płodność mężczyzn i kobiet (patrz punkt 5.3).
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Leki nasenne mają duży wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Randomizowane badanie krzyżowe, prowadzone metodą podwójnie ślepej próby, z grupą kontrolną otrzymującą placebo i grupą otrzymującą aktywne leczenie, oceniało za pomocą symulatora jazdy wpływ nocnego podawania daridoreksant na zdolność prowadzenia pojazdów następnego ranka, 9 godzin po podaniu dawki zdrowym ochotnikom bez bezsenności, w wieku od 50 lat do 79 lat. Badanie przeprowadzono po 1 nocy (dawka początkowa) i po 4 kolejnych nocach leczenia daridoreksantem w dawce 50 mg. Jako aktywną kontrolę zastosowano zopiklon w dawce 7,5 mg. Rano po podaniu pierwszej dawki, daridoreksant pogarszał zdolność symulowanego prowadzenia pojazdów, co mierzono za pomocą standardowego odchylenia pozycji bocznej (ang. Standard Deviation of the Lateral Position, SDLP). Po 4 kolejnych nocach nie wykryto wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
W obu punktach czasowych zopiklon znacząco pogarszał zdolność symulowanego prowadzenia pojazdów. Pacjentów należy ostrzec przed ryzykiem związanym z podejmowaniem potencjalnie niebezpiecznych czynności, prowadzenia pojazdów lub obsługi ciężkich maszyn (szczególnie podczas pierwszych kilku dni leczenia), chyba że czują się oni w pełni czujni (patrz punkt 4.4). W celu zminimalizowania tego ryzyka zaleca się przestrzeganie odstępu około 9 godzin między przyjęciem leku QUVIVIQ a prowadzeniem pojazdu lub obsługą maszyn.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy i senność. Większość odnotowanych działań niepożądanych miała charakter łagodny lub umiarkowany. Nie zaobserwowano dowodów na związek pomiędzy wielkością dawki z częstością lub nasileniem działań niepożądanych. Profil działań niepożądanych u uczestników w podeszłym wieku był zgodny z profilem działań niepożądanych u młodszych uczestników. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych W tabeli 1 przedstawiono działania niepożądane, które wystąpiły w badaniach 1 i 2. Częstość działań niepożądanych podano zgodnie z następującą konwencją; bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (  1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Działania niepożądane
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Bezpieczeństwo stosowania daridoreksantu oceniono w trzech badaniach klinicznych III fazy prowadzonych z grupą kontrolną otrzymującą placebo. Łącznie 1847 uczestników (w tym około 40% uczestników w podeszłym wieku [≥65 lat]) otrzymywało daridoreksant w dawce 50 mg (N = 308); 25 mg (N = 618); 10 mg (N = 306) lub placebo (N = 615). Łącznie 576 uczestników było leczonych daridoreksantem przez co najmniej 6 miesięcy, a 331 uczestników przez co najmniej 12 miesięcy. Tabela 1: Działania niepożądane

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Częstość
Zaburzenia psychiczne Omamy Niezbyt często
Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Często
Senność Często
Zawroty głowy, Często
Porażenie przysenne Niezbyt często
Zaburzenia żołądka i jelit Nudności Często
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Zmęczenie Często

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych Senność Senność zgłaszano u 3% i 2% uczestników leczonych daridoreksantem, odpowiednio, w dawce 25 mg i 50 mg, w porównaniu do 2% u uczestników otrzymujących placebo. Porażenie przysenne i omamy Porażenie przysenne (paraliż senny) zgłaszano u 0,5% i 0,3% uczestników leczonych daridoreksantem, odpowiednio, w dawce 25 mg i 50 mg, w porównaniu do braku zgłoszeń w grupie placebo. Omamy hipnagogiczne i hipnopompiczne zgłaszano u 0,6% uczestników leczonych daridoreksantem w dawce 25 mg, w porównaniu do braku zgłoszeń w grupie leczonej daridoreksantem w dawce 50 mg i w grupie placebo. Porażenie przysenne i omamy występują głównie w pierwszych tygodniach leczenia. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W badaniach farmakologicznych zdrowym uczestnikom podawano pojedyncze dawki do 200 mg daridoreksantu (4-krotność zalecanej dawki). W dawkach przekraczających dawki terapeutyczne obserwowano działania niepożądane obejmujące senność, osłabienie mięśni, zaburzenia uwagi, męczliwość, ból głowy i zaparcia. Nie ma swoistego antidotum dla daridoreksantu. W razie przedawkowania należy zapewnić ogólne leczenie objawowe i wspomagające, a pacjenci powinni być objęci ścisłą obserwacją. Ponieważ daridoreksant w dużym stopniu wiąże się z białkami, jest mało prawdopodobne skuteczne usuwanie go za pomocą dializy.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: jeszcze nie przydzielona, kod ATC: jeszcze nie przydzielony Mechanizm działania Daridoreksant jest podwójnym antagonistą receptorów oreksynowych, działającym zarówno na receptor oreksyny 1, jak i receptor oreksyny 2 i równie silnie w obu przypadkach. Neuropeptydy oreksyny (oreksyna A i oreksyna B) działają na receptory oreksyny, promując stan czuwania. Daridoreksant antagonizuje aktywację receptorów oreksynowych poprzez neuropeptydy oreksyny i w konsekwencji zmniejsza wybudzanie, pozwalając na zaśnięcie, przy tym nie zmieniając proporcji faz snu (ocenianej za pomocą zapisu elektroencefalograficznego u gryzoni lub polisomnografii u pacjentów z bezsennością). Skuteczności kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Skuteczność daridoreksantu oceniono w dwóch wieloośrodkowych, randomizowanych badaniach III fazy (Badanie 1 i Badanie 2) o takim samym schemacie badania, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby, z grupą kontrolną otrzymującą placebo i prowadzonych w grupach równoległych.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Łącznie 1854 uczestników z bezsennością (brak satysfakcji z długości lub jakości snu przez co najmniej 3 miesiące, z klinicznie istotnym zagrożeniem lub pogorszeniem funkcjonowania w ciągu dnia) zostało randomizowanych do przyjmowania daridoreksantu lub placebo raz na dobę wieczorem, przez 3 miesiące. W Badaniu 1, 930 uczestników zrandomizowano do grupy otrzymującej daridoreksant w dawce 50 mg (N = 310), 25 mg (N = 310) lub placebo (N = 310). W Badaniu 2, 924 uczestników zrandomizowano do grupy otrzymującej daridoreksant w dawce 25 mg (N = 309), 10 mg (N = 307) lub placebo (N = 308). Przed rozpoczęciem leczenia odsetek uczestników badania ze wskaźnikiem nasilenia bezsenności (ang. Insomnia Severity Index, ISI ) pomiędzy 8–14, 15–21 i 22–28 wynosił, odpowiednio, 12%, 58% i 30%. Pod koniec 3-miesięcznego okresu leczenia oba badania potwierdzające obejmowały 7-dniowy okres eliminacji placebo z organizmu, po którym uczestnicy mogli przejść do 9-miesięcznego badania dodatkowego, prowadzonego metodą podwójnie ślepej próby, z grupą kontrolną otrzymującą placebo (Badanie 3).
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Przez co najmniej 6 miesięcy leczenie daridoreksantem kontynuowano u 576 uczestników, w tym 331 uczestników leczono przez co najmniej 12 miesięcy. W Badaniu 1 średni wiek uczestnika wynosił 55,4 roku (zakres od 18 do 88 lat), przy czym 39,1% uczestników było w wieku ≥65 lat, a 5,8% w wieku ≥ 75 lat. Większość stanowiły kobiety (67,1%). W Badaniu 2 średni wiek uczestnika wynosił 56,7 roku (zakres od 19 do 85 lat), przy czym 39,3% uczestników było w wieku ≥ 65 lat, a 6,1% w wieku ≥ 75 lat. Większość stanowiły kobiety (69,0%). Pierwszorzędowymi punktami końcowymi skuteczności w obu badaniach była zmiana od początku badania do 1. miesiąca i 3. miesiąca w zakresie latencji do trwałego snu (ang. Latency to Persistent Sleep, LPS) i czuwania wtrąconego (ang. Wake After Sleep Onset, WASO), mierzona obiektywnie za pomocą polisomnografii w pracowni snu. LPS jest pomiarem indukcji snu, a WASO jest pomiarem utrzymania snu.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Drugorzędowymi punktami końcowymi w hierarchii badań statystycznych z kontrolą błędu typu 1 był zgłaszany przez pacjenta całkowity czas snu (ang. Total Sleep Time, sTST), oceniany codziennie rano w domu za pomocą formularza dzienniczka snu (ang. Sleep Diary Questionnaire, SDQ) i zgłaszane przez pacjenta funkcjonowanie w ciągu dnia, oceniane przy użyciu domeny senności kwestionariusza objawów i wpływu bezsenności w ciągu dnia (ang. Insomnia Daytime Symptoms and Impacts Questionnaire, IDSIQ) codziennie wieczorem w domu. Oceniano również łączny wynik IDSIQ oraz wyniki domeny czuwania / funkcji poznawczych oraz wyniki nastroju, aby uzupełnić ocenę funkcjonowania w ciągu dnia. Wpływ daridoreksantu na sen i funkcjonowanie w ciągu dnia W obu badaniach skuteczność daridoreksantu zwiększała się wraz ze wzrostem dawki w odniesieniu do obiektywnych (LPS, WASO) i subiektywnych (sTST) zmiennych snu, a także funkcjonowania w ciągu dnia, ocenianego na podstawie wyników IDSIQ, zarówno w miesiącu 1., jak i w miesiącu 3.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W Badaniu 1 stosowanie dawki 50 mg pozwalało uzyskać statystycznie istotną poprawę (p < 0,001) w porównaniu do placebo we wszystkich pierwszorzędowych i drugorzędowych punktach końcowych. W przypadku dawki 25 mg, istotność statystyczną konsekwentnie osiągnięto w zakresie wyniku WASO i sTST dla obu badań, oraz w zakresie LPS w Badaniu 1. Dawka 10 mg nie była skuteczna. Skuteczność daridoreksantu była podobna we wszystkich podgrupach ze względu na wiek, płeć, rasę i region geograficzny. Tabela 2: Skuteczność w odniesieniu do zmiennych dotyczących snu i funkcjonowania w ciągu dnia – Badanie 1

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Właściwości farmakodynamiczne

50 mgN = 310 25 mgN = 310 Placebo N = 310
WASO (czuwanie wtrącone, w min): kontynuacja snu, oceniana obiektywnie przez PSG
Początek badania Średnia (SD) 95 (38) 98 (39) 103 (41)
Miesiąc 1. Średnia (SD) 65 (35) 77 (42) 92 (42)
Zmiana w stosunku do -29 -18 -6
wartości początkowej
LSM (95% CL) [-33, -25] [-22, -15] [-10, -2]
Różnica w porównaniu do -23 -12
grupy otrzymującej placebo
LSM (95% CL) [-28, -18] [-17, -7]
Miesiąc 3. Średnia (SD) 65 (39) 73 (40) 87 (43)
Zmiana w stosunku do -29 -23 -11
wartości początkowej
LSM (95% CL) [-33, -25] [-27, -19] [-15, -7]
Różnica w porównaniu do -18 -12
grupy otrzymującej placebo [-24, -13] [-17, -6]
LSM (95% CL)
LPS (latencja do trwałego snu, w min): początek snu, oceniany obiektywnie przez PSG
Początek badania Średnia (SD) 64 (37) 67 (39) 67 (40)
Miesiąc1. Średnia (SD) 34 (27) 38 (32) 46 (36)
Zmiana w stosunku do -31 -28 -20
wartości początkowej
LSM (95% CL) [-35, -28] [-32, -25] [-23, -17]
Różnica w porównaniu do -11 -8
grupy otrzymującej placebo
LSM (95% CL) [-16, -7] [-13, -4]
Miesiąc 3. Średnia (SD) 30 (23) 36 (34) 43 (34)
Zmiana w stosunku do -35 -31 -23
wartości początkowej
LSM (95% CL) [-38, -31] [-34, -27] [-26, -20]
Różnica w porównaniu do -12 -8
grupy otrzymującej placebo [-16, -7] [-12, -3]
LSM (95% CL)
sTST (subiektywny łączny czas snu, w min): zgłaszany przez pacjenta
Początek badania Średnia (SD) 313 (58) 310 (60) 316 (53)
Miesiąc 1. Średnia (SD) 358 (74) 345 (66) 338 (65)
Zmiana w stosunku do 44 34 22
wartości początkowej
LSM (95% CL) [38, 49] [29, 40] [16, 27]
Różnica w porównaniu do 22 13
grupy otrzymującej placebo [5, 20]
LSM (95% CL) [14, 30]
Miesiąc 3. Średnia (SD) 372 (79) 358 (72) 354 (73)

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Zmiana w stosunku do wartości początkowej LSM (95% CL) 58[51, 64] 48[41, 54] 38[31, 44]
Różnica w porównaniu do grupy otrzymującej placeboLSM (95% CL) 20[11, 29] 10[1, 19]
Wynik domeny senności IDSIQ (funkcjonowanie w ciągu dnia): zgłaszany przez pacjenta
Początek badania Średnia (SD) 22,5 (7,2) 22,1 (6,9) 22,3 (6,9)
Miesiąc 1. Średnia (SD) 18,6 (7,8) 19,4 (7,1) 20,3 (6,9)
Zmiana w stosunku do -3,8 -2,8 -2,0
wartości początkowej
LSM (95% CL) [-4,3, -3,2] [-3,3, -2,2] [-2,6, –
1,5]
Różnica w porównaniu do -1,8 -0,8
grupy otrzymującej placebo
LSM (95% CL) [-2,5, -1,0] [-1,5, 0,0]
Miesiąc 3. Średnia (SD) 16,5 (8,1) 17,3 (7,6) 18,5 (7,8)
Zmiana w stosunku do -5,7 -4,8 -3,8
wartości początkowej
LSM (95% CL) [-6,4, -5,0] [-5,5, -4,1] [-4,5, –
3,1]
Różnica w porównaniu do -1,9 -1,0
grupy otrzymującej placebo
LSM (95% CL) [-2,9, -0,9] [-2,0, 0,0]

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CL = przedziały ufności; IDSIQ = kwestionariusz objawów i wpływu bezsenności w ciągu dnia; LSM = metoda najmniejszych kwadratów; PSG = polisomnograf; SD = odchylenie standardowe. Tabela 3: Skuteczność w odniesieniu do zmiennych dotyczących snu i funkcjonowania w ciągu dnia – Badanie 2

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Właściwości farmakodynamiczne

25 mgN = 309 Placebo N = 308
WASO (czuwanie wtrącone, w min): kontynuacja snu, oceniana obiektywnie przez PSG
Początek badania Średnia (SD) 106 (49) 108 (49)
Miesiąc 1. Średnia (SD) 80 (44) 93 (50)
Zmiana w stosunku do -24 -13
wartości początkowej
LSM (95% CL) [-28, -20] [-17, -8]
Różnica w porównaniu do -12
grupy otrzymującej placebo
LSM (95% CL) [-18, -6]
Miesiąc 3. Średnia (SD) 80 (49) 91 (47)
Zmiana w stosunku do -24 -14
wartości początkowej
LSM (95% CL) [-29, -19] [-19, -9]
Różnica w porównaniu do -10
grupy otrzymującej placebo
LSM (95% CL) [-17, -4]
LPS (latencja do trwałego snu, w min): początek snu, oceniany obiektywnie przez PSG
Początek badania Średnia (SD) 69 (41) 72 (46)
Miesiąc 1. Średnia (SD) 42 (39) 50 (40)
Zmiana w stosunku do -26 -20
wartości początkowej
LSM (95% CL) [-31, -22] [-24, -16]
Różnica w porównaniu do -6
grupy otrzymującej placebo
LSM (95% CL) [-12, -1]

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Miesiąc 3. Średnia (SD) 39 (37) 49 (46)
Zmiana w stosunku dowartości początkowejLSM (95% CL) -29[-33, -24] -20[-24, -15]
Różnica w porównaniu do grupy otrzymującej placebo LSM (95% CL) -9[-15, -3]
sTST (subiektywny łączny czas snu, w min): zgłaszany przez pacjenta
Początek badania Średnia (SD) 308 (53) 308 (52)
1 miesięcy Średnia (SD) 353 (67) 336 (63)
Zmiana w stosunku do 44 28
wartości początkowej
LSM (95% CL) [38, 49] [22, 33]
Różnica w porównaniu do 16
grupy otrzymującej placebo
LSM (95% CL) [8, 24]
3 miesięcy Średnia (SD) 365 (70) 347 (65)
Zmiana w stosunku do 56 37
wartości początkowej
LSM (95% CL) [50, 63] [31, 43]
Różnica w porównaniu do 19
grupy otrzymującej placebo
LSM (95% CL) [10, 28]
Wynik domeny senności IDSIQ (funkcjonowanie w ciągu dnia): zgłaszany przez pacjenta
Początek badania Średnia (SD) 22,2 (6,2) 22,6 (5,8)
Średnia (SD) 18,7 (6,5) 19,8 (6,3)
Zmiana w stosunku do -3,5 -2,8
wartości początkowej
1 miesiąc LSM (95% CI) [-4,1, -2,9] [-3,3, -2,2]
Różnica w porównaniu do -0,8
grupy otrzymującej placebo
LSM (95% CI) [-1,6, 0,1]
Średnia (SD) 17,0 (7,0) 18,4 (6,6)
Zmiana w stosunku do -5,3 -4,0
wartości początkowej
3 miesiące LSM (95% CI) [-6,0, -4,6] [-4,7, -3,3]
Różnica w porównaniu do -1,3
grupy otrzymującej placebo
LSM (95% CI) [-2,2, -0,3]

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CL = przedziały ufności; IDSIQ = kwestionariusz objawów i wpływu bezsenności w ciągu dnia; LSM = metoda najmniejszych kwadratów; PSG = polisomnograf; SD = odchylenie standardowe. Bezsenność „z odbicia” Możliwość bezsenności „z odbicia” oceniono w okresie eliminacji placebo z organizmu po 3 miesiącach leczenia daridoreksantem w Badaniu 1 i Badaniu 2, biorąc pod uwagę zmianę od początku badania do okresu eliminacji w zakresie LPS, WASO i sTST. W zalecanej dawce 50 mg odnośnie do wszystkich trzech punktów końcowych średnie wartości po okresie eliminacji z organizmu były lepsze w porównaniu do wartości na początku badania (-15, -3 oraz 43 min w przypadku, odpowiednio, LPS, WASO i sTST), co wskazuje, że nie zaobserwowano oznak bezsenności „z odbicia” po przerwaniu leczenia. Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego QUVIVIQ w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu bezsenności (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Daridoreksant jest szybko wchłaniany po doustnym podaniu i osiąga szczytowe stężenia w osoczu w ciągu 1–2 godzin. Całkowita biodostępność daridoreksantu w dawce doustnej 100 mg wynosi 62%. Narażenie na daridoreksant w osoczu jest proporcjonalne do podanej dawki w zakresie od 25 mg do 50 mg. Wpływ pokarmu U zdrowych ochotników pokarm nie wpływał na całkowite narażenie. Wartość t max dla 50 mg daridoreksantu była opóźniona o 1,3 h, a wartość C max zmniejszyła się o 16% po podaniu wysokotłuszczowego i wysokokalorycznego posiłku. Dystrybucja Objętość dystrybucji daridoreksantu wynosi 31 l. Daridoreksant wiąże się w dużym zakresie (99,7%) z białkami osocza, głównie z albuminą i w mniejszym stopniu z kwaśną alfa-glikoproteiną. Stosunek krwi do osocza wynosi 0,64. Metabolizm Daridoreksant podlega znacznemu metabolizmowi i jest głównie metabolizowany przez CYP3A4 (89%).
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Pozostałe enzymy CYP nie mają znaczenia klinicznego i indywidualnie przyczyniają się do uzyskania mniej niż 3% klirensu metabolicznego. Żaden z głównych metabolitów ludzkich (M1, M3 ani M10) nie przyczynia się do farmakologicznego działania produktu leczniczego. Daridoreksant hamuje aktywność kilku enzymów CYP in vitro . Najsilniejsze hamowanie dotyczyło aktywności CYP3A4 z wartością K i 4,6–4,8 µM (patrz punkt 4.5). Zahamowanie cytochromu CYP2C8, CYP2C9 i CYP2C19 było mniej wyraźne, przy wartościach IC 50 w zakresie 8,2–19 µM. Daridoreksant indukuje ekspresję CYP3A4 mRNA w hepatocytach ludzkich w stężeniu EC 50 2,3 µM i, w mniejszym stopniu, ekspresję CYP2C9 i CYP2B6. W regulacji wszystkich enzymów CYP pośredniczy aktywacja receptora PXR w stężeniu EC 50 3 µM. Daridoreksant nie indukuje cytochromu CYP1A2. Daridoreksant hamuje również różne transportery in vitro i ma najsilniejszy wpływ hamujący na BCRP z wartością IC 50 3,0 µM (patrz punkt 4.5).
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Hamowanie innych transporterów, w tym OATP, OAT3, OCT1, MATE-2K, MATE1 i P-gp/MDR1 było mniej wyraźne, a wartości IC 50 wynosiły od 8,4 do 71 µM. Eliminacja Daridoreksant jest głównie wydalany z kałem (około 57%), a następnie z moczem (około 28%). W moczu i kale znaleziono śladowe ilości związku macierzystego w postaci niezmienionej. Okres półtrwania daridoreksantu w końcowej fazie eliminacji wynosi około 8 godzin. Profil farmakokinetyki daridoreksantu po podaniu kilku dawek wykazywał podobne parametry farmakokinetyki do parametrów obserwowanych po podaniu pojedynczej dawki. Nie odnotowano gromadzenia się produktu. Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów Nie stwierdzono istotnych klinicznie różnic w farmakokinetyce daridoreksantu w zależności od wieku, płci, rasy lub masy ciała. Dostępne są ograniczone dane PK u pacjentów w wieku powyżej 75 lat.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności wątroby Po podaniu pojedynczej dawki daridoreksantu wynoszącej 25 mg, u uczestników z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (wynik 5–6 w skali Childa-Pugha) występowało podobne narażenie na niezwiązany daridoreksant jak u zdrowych uczestników. W przypadku uczestników z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (wynik 7–9 w skali Childa-Pugha) narażenie na niezwiązany daridoreksant (AUC) i okres półtrwania zwiększyły się odpowiednio o 1,6 raza i 2,1 raza w porównaniu do zdrowych uczestników. Na podstawie tych wyników zaleca się dostosowanie dawki u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby (patrz punkt 4.2). U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (wynik ≥ 10 w skali Childa-Pugha) nie badano daridoreksantu i nie zaleca się jego stosowania.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności nerek Po podaniu jednorazowej dawki 25 mg parametry farmakokinetyki daridoreksantu były podobne u uczestników z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek jak u zdrowych uczestników. Na podstawie tych wyników daridoreksant można podawać pacjentom z każdym stopniem zaburzeń czynności nerek, bez konieczności dostosowywania dawki.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie stwierdzono również oznak wskazujących na potencjalne nadużywanie daridoreksantu lub uzależnienie fizyczne. Nie obserwowano negatywnego wpływu w badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u szczurów i psów przy narażeniu, które było odpowiednio 72 razy i 14 razy większe niż narażenie u ludzi po podaniu maksymalnej zalecanej dawki 50 mg/dobę. U psów poddanych pozytywnej stymulacji podczas zabawy obserwowano począwszy od 7. tygodnia, jako nadmierne działania farmakologiczne daridoreksantu, epizody nagłego osłabienia mięśni, przypominające katapleksję; objawy te nie występowały po przerwaniu podawania produktu.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Całkowity poziom, przy którym nie obserwuje się działań niepożądanych, ustalono przy narażeniach, które stanowią 45-krotność (samice) i 78-krotność (samce) narażenia człowieka po podaniu dawki 50 mg/dobę w przypadku wolnej frakcji.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Rdzeń tabletki Mannitol Celuloza mikrokrystaliczna Powidon Kroskarmeloza sodowa Krzemu dwutlenek Magnezu stearynian Otoczka tabletki Hypromeloza Celuloza mikrokrystaliczna Glicerol Talk Tytanu dwutlenek (E171) Żelaza tlenek żółty (E172; tabletki 50 mg) Żelaza tlenek czerwony (E172; tabletki 25 mg i 50 mg) Żelaza tlenek czarny (E172; tabletki 25 mg i 50 mg) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 36 miesięcy. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry z polichlorku winylu (PVC) pokrytego chlorkiem poliwinylidenu (PVdC) i z warstwą z folii PVC, zapieczone folią aluminiową i zapakowane w tekturowe pudełko. Opakowanie zawierające 10, 20 lub 30 tabletek powlekanych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO HETLIOZ 20 mg kapsułki, twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda kapsułka twarda zawiera 20 mg tasimelteonu. Substancje pomocnicze o znanym działaniu Każda kapsułka twarda zawiera 183,25 mg laktozy (w postaci bezwodnej) oraz 0,03 mg żółcieni pomarańczowej S (E110). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka, twarda Ciemnoniebieska, nieprzezroczysta kapsułka twarda (wymiary 19,4 mm x 6,9 mm) oznaczona białym nadrukiem „VANDA 20 mg”
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Wskazania do stosowania
4.1. Wskazania do stosowania Produkt leczniczy HETLIOZ jest wskazany do stosowania w leczeniu zespołu nie-24-godzinnego rytmu sen- czuwanie (ang. Non-24-Hour Sleep-Wake Disorder, Non-24) u dorosłych, całkowicie niewidomych pacjentów.
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Dawkowanie
4.2. Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dawka i czas podania Zalecana dawka to 20 mg (1 kapsułka) tasimelteonu na dobę, przyjmowana godzinę przed snem, codziennie o stałej porze. Produkt leczniczy HETLIOZ jest przeznaczony do przewlekłego stosowania. Osoby w podeszłym wieku Nie zaleca się dostosowywania dawki u pacjentów w wieku powyżej 65 lat (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności nerek Nie zaleca się dostosowywania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności wątroby Dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego nie jest konieczne (patrz punkt 5.2). Nie badano stosowania tasimelteonu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C w skali Childa-Pugha); w związku z tym zaleca się ostrożność, jeśli tasimelteon jest przepisywany takim pacjentom.
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Dawkowanie
Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności tasimelteonu u dzieci i młodzieży wieku od 0 do 18 lat. Brak dostępnych danych. Sposób podawania Podanie doustne. Kapsułki twarde należy połykać w całości. Należy unikać przełamywania kapsułek, ponieważ proszek ma nieprzyjemny smak. Tasimelteon należy przyjmować bez pokarmu; w razie spożycia posiłku o dużej zawartości tłuszczu zaleca się odczekać co najmniej dwie godziny przed przyjęciem tasimelteonu (zob. punkt 5.2).
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Przeciwwskazania
4.3. Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Po przyjęciu tasimelteonu aktywność pacjenta powinna ograniczyć się do przygotowań do snu. Należy zachować ostrożność podczas stosowania tasimelteonu w skojarzeniu z fluwoksaminą lub innymi silnymi inhibitorami cytochromu CYP1A2, w szczególności tymi, które także hamują inne enzymy biorące udział w klirensie tasimelteonu, z uwagi na potencjalnie znaczne zwiększenie narażenia na tasimelteon oraz większe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych (patrz punkt 4.5). Należy zachować ostrożność podczas stosowania tasimelteonu w skojarzeniu z ryfampiną lub innymi aktywatorami cytochromu CYP3A4 z uwagi na potencjalnie znaczne zmniejszenie narażenia na tasimelteon, a zatem zmniejszoną skuteczność tego leku (patrz punkt 4.5). Pacjentów należy poinformować o możliwości rozpoczęcia przyjmowania tasimelteonu niezależnie od fazy rytmu okołodobowego.
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Specjalne środki ostrozności
Lekarz powinien sprawdzić odpowiedź pacjenta na leczenie tasimelteonem trzy miesiące po rozpoczęciu leczenia, wykorzystując w tym celu wywiad kliniczny pod kątem ogólnego funkcjonowania pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem zgłaszanych dolegliwości związanych z cyklem snu i czuwania. Substancje pomocnicze Produkt leczniczy HETLIOZ w postaci kapsułek twardych zawiera laktozę. Niniejszego produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy. Produkt leczniczy HETLIOZ w postaci kapsułek twardych zawiera barwnik azowy — żółcień pomarańczową S (E110), która może wywoływać reakcje alergiczne. Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jedną kapsułkę twardą, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Interakcje
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Możliwy wpływ innych produktów leczniczych na działanie tasimelteonu Cytochromy CYP1A2 i CYP3A4 są enzymami biorącymi udział w metabolizmie tasimelteonu i minimalnym udziałem cytochromów CYP2C9 i CYP2C19. Wykazano, że produkty lecznicze hamujące aktywność cytochromów CYP1A2 i CYP3A4 powodują zmiany w metabolizmie tasimelteonu in vivo . Silne inhibitory cytochromu CYP1A2 (np. fluwoksamina, cyprofloksacyna i enoksacyna) Należy zachować ostrożność podczas podawania tasimelteonu w skojarzeniu z fluwoksaminą lub innymi silnymi inhibitorami cytochromu CYP1A2, takimi jak cyprofloksacyna i enoksacyna, z uwagi na potencjalnie duże zwiększenie narażenia na tasimelteon oraz większe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych: wartości AUC 0-inf oraz C max dla tasimelteonu po jednoczesnym podaniu z fluwoksaminą w dawce 50 mg (po podawaniu fluwoksaminy w dawce 50 mg na dobę przez 6 dni) zwiększają się, odpowiednio, 7-krotnie i 2-krotnie.
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Interakcje
Uważa się, że ma to nawet większe znaczenie dla silnych inhibitorów cytochromu CYP1A2, które także hamują inne enzymy biorące udział w klirensie tasimelteonu (np. fluwoksamina i cyprofloksacyna). Silne inhibitory cytochromu CYP3A4 (np. ketokonazol) Narażenie na tasimelteon po jednoczesnym podaniu tego leku z ketokonazolem w dawce 400 mg (po 5 dniach stosowania ketokonazolu w dawce 400 mg na dobę) zwiększyło się o około 50%. Nie wiadomo, jakie jest kliniczne znaczenie tego czynnika, ale zaleca się zachowanie ostrożności i monitorowanie pacjenta w razie zwiększonej ekspozycji. Silne aktywatory cytochromu CYP3A4 (np. ryfampina) Należy unikać stosowania tasimelteonu w skojarzeniu z ryfampiną i innymi aktywatorami CYP3A4 z uwagi na potencjalnie znaczne zmniejszenie narażenia na tasimelteon, a zatem zmniejszoną skuteczność: narażenie na tasimelteon po jednoczesnym podaniu z ryfampiną w dawce 600 mg (po 11 dniach stosowania ryfampiny w dawce 600 mg na dobę) zmniejszyło się o około 90%.
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Interakcje
Palenie tytoniu (umiarkowany aktywator cytochromu CYP1A2) Narażenie na tasimelteon u osób palących było mniejsze o około 40% w porównaniu z narażeniem u osób niepalących (patrz punkt 5.2). Należy poinstruować pacjenta, aby w trakcie przyjmowania tasimelteonu zaprzestał palenia albo je ograniczył. Leki beta-adrenolityczne Skuteczność tasimelteonu może być mniejsza u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki z grupy antagonistów receptorów beta-adrenergicznych. Zaleca się monitorowanie skuteczności, jeśli leczenie pacjenta lekami beta-adrenolitycznymi jest nieefektywne. Lekarz może rozważyć, czy uzasadnione jest zastąpienie ich lekiem nie-beta-adrenolitycznym, czy należy przerwać stosowanie leku Hetlioz. Potencjalny wpływ alkoholu na tasimelteon W badaniu prowadzonym z udziałem 28 zdrowych ochotników pojedynczą dawkę etanolu (0,6 g/kg mc. w przypadku kobiet i 0,7 g/kg mc. u mężczyzn) podawano jednocześnie z tasimelteonem w dawce 20 mg.
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Interakcje
Niektóre pomiary psychomotoryczne (nietrzeźwość, upojenie alkoholowe, czuwanie/senność, test równowagi na platformie balansowej) wykazały silniejsze działanie tasimelteonu w połączeniu z etanolem niż samego alkoholu, jednak działania tego nie uznano za istotne.
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych dotyczących stosowania tasimelteonu przez kobiety w ciąży lub dane te są ograniczone. W badaniach na zwierzętach podawanie tasimelteonu w okresie ciąży w dawkach większych niż stosowane w warunkach klinicznych wywierało toksyczny wpływ na rozwój (śmiertelność zarodków i płodów, zaburzenia neurobehawioralne, zahamowanie wzrostu i rozwoju potomstwa). W ramach środków ostrożności zaleca się unikanie stosowania tasimelteonu w okresie ciąży. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy tasimelteon/metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć ryzyka dla dziecka karmionego piersią. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie tasimelteonu, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Brak dostępnych danych dotyczących wpływu tasimelteonu na płodność człowieka.
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Badania toksycznego wpływu na reprodukcję i rozwój wykazały wydłużone cykle rujowe u szczurów leczonych wysokimi dawkami tasimelteonu, bez wpływu na wydajność krycia lub płodność samców oraz przy jedynie marginalnym wpływie na płodność samic.
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Tasimelteon może powodować senność, dlatego może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Po przyjęciu tasimelteonu pacjenci powinni ograniczyć swą aktywność do przygotowania się do snu i nie powinni obsługiwać maszyn, gdyż lek ten może niekorzystnie wpływać na wykonywanie czynności wymagających pełnej koncentracji.
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Działania niepożądane
4.8. Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęstszymi działaniami niepożądanymi (>3%) zgłaszanymi w trakcie badań klinicznych były; ból głowy (10,4%), senność (8,6%), nudności (4,0%) i zawroty głowy (3,1%). Najczęściej zgłaszane działania niepożądane miały z reguły nasilenie od łagodnego do umiarkowanego i były przejściowe. Działania niepożądane prowadzące do przerwania leczenia wystąpiły u 2,3% pacjentów przyjmujących tasimelteon. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi prowadzącymi do przerwania leczenia były: senność (0,23%), koszmary senne (0,23%) i ból głowy (0,17%). Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Poniżej wymieniono działania niepożądane, które obserwowano u dorosłych pacjentów przyjmujących tasimelteon, pochodzące z badań klinicznych przeprowadzonych z udziałem 1772 pacjentów leczonych tasimelteonem.
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Działania niepożądane
Poniższe określenia i definicje częstości występowania stosowano i przedstawiono zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA: Bardzo często ( ≥ 1/10), Często (≥1/100 do <1/10), Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), Bardzo rzadko (<1/10 000). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania reakcji niepożądanych są one wymienione od najcięższych do najlżejszych. Tabela 1: Podsumowanie dotyczące działań niepożądanych

CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często
Zaburzenia psychiczne Zaburzenia snu,bezsenność, nietypowe sny Koszmary senne
Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Senność, zawroty głowy Dysgeuzja
Zaburzenia ucha i błędnika Szumy w uszach
Zaburzenia żołądka i jelit Niestrawność, nudności, suchość w jamie ustnej
Zaburzenia nerek idróg moczowych Częstomocz
Zaburzenia ogólne istany w miejscu podania Zmęczenie Uczucie zamglenia umysłu

CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Działania niepożądane
Badania diagnostyczne Zwiększenie stężenia aminotransferazy alaninowej Zwiększenie stężenia aminotransferazy asparaginianowej, zwiększenie stężenia gamma-glutamylotransferazy
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Przedawkowanie
4.9. Przedawkowanie Doświadczenie kliniczne dotyczące skutków przedawkowania tasimelteonu jest ograniczone. Podobnie jak w wypadku leczenia każdego przedawkowania należy zastosować ogólne leczenie objawowe oraz leczenie wspomagające, a gdy to właściwe należy niezwłocznie zastosować płukanie żołądka. W razie potrzeby należy podawać płyny dożylne. Należy monitorować oddech, tętno, ciśnienie krwi oraz inne odpowiednie parametry życiowe oraz zastosować ogólne leczenie wspomagające. Choć hemodializa jest skutecznym sposobem usuwania tasimelteonu oraz większości jego metabolitów u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, nie wiadomo, czy będzie ona skutecznie zmniejszać narażenie na lek w wypadku przedawkowania.
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1. Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Psycholeptyki, agoniści receptora melatoniny, kod ATC: N05CH03 Mechanizm działania Tasimelteon jest lekiem regulującym rytm okołodobowy, który resetuje, nastawia centralny zegar biologiczny znajdujący się w jądrze nadskrzyżowaniowym (SCN). Tasimelteon działa jako podwójny agonista receptora melatoniny (ang. Dual Melatonin Receptor Agonist, DMRA) o wybiórczej aktywności agonistycznej wobec receptorów MT 1 i MT 2 . Uważa się, że receptory te biorą udział w kontrolowaniu rytmów okołodobowych. Centralny zegar biologiczny reguluje rytmy okołodobowe wydzielania hormonów, w tym melatoniny i kortyzolu, a także wyrównuje/synchronizuje procesy fizjologiczne cyklu sen-czuwanie oraz homeostazę metaboliczną i sercowo-naczyniową. Działanie farmakodynamiczne Tasimelteon działa jako podwójny agonista receptora melatoniny wobec receptorów MT 1 i MT 2 . Tasimelteon wykazuje większe powinowactwo do receptora MT 2 niż do receptora MT 1 .
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Najczęściej występujące metabolity tasimelteonu wykazują mniej niż jedną dziesiątą powinowactwa cząsteczki macierzystej do receptorów MT 1 i MT 2 . Tasimelteon i jego najczęściej występujące metabolity nie wykazują istotnego powinowactwa do ponad 160 innych farmakologicznie istotnych receptorów. Dotyczy to kompleksu receptorów GABA, czyli miejsca wiązania leków uspokajających i nasennych oraz receptorów, które wiążą neuropeptydy, cytokiny, serotoninę, noradrenalinę, acetylocholinę i opiaty. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Skuteczność tasimelteonu w leczeniu zespołu nie-24-godzinnego rytmu sen-czuwanie (ang. Non-24-Hour Sleep-Wake Disorder, Non-24) ustalono na podstawie dwóch randomizowanych, wieloośrodkowych badań prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby i metodą grup równoległych z grupą kontrolną przyjmującą placebo (badanie SET oraz badanie RESET), w których wzięli udział całkowicie niewidomi pacjenci z zespołem nie-24-godzinnego rytmu sen-czuwanie.
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniu SET 84 pacjentów z zespołem nie-24-godzinnego rytmu sen-czuwanie (mediana wieku: 54 lata) losowo przydzielono do grup przyjmujących tasimelteon w dawce 20 mg lub placebo godzinę przed snem o stałej porze każdego dnia przez okres do 6 miesięcy. Badanie RESET było badaniem z randomizowanym okresem wstrzymania leczenia, przeprowadzonym z udziałem 20 pacjentów z zespołem nie-24-godzinnego rytmu sen-czuwanie (mediana wieku: 55 lat),które miało na celu ocenę utrzymania skuteczności tasimelteonu po okresie 12 tygodni. Pacjenci przez około 12 tygodni otrzymywali tasimelteon w dawce 20 mg na godzinę przed snem każdego dnia o stałej porze. Pacjenci, u których obliczony czas wystąpienia szczytowego stężenia melatoniny (akrofaza melatoniny) w fazie początkowej badania miał miejsce mniej więcej o tej samej porze dnia (w przeciwieństwie do spodziewanego dziennego opóźnienia), zostali następnie losowo przydzieleni do grupy otrzymujących placebo lub kontynuujących leczenie tasimelteonem w dawce 20 mg na dobę przez kolejne 8 tygodni.
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniach SET i RESET oceniano synchronizację centralnego zegara biologicznego, co mierzono na podstawie stężenia 6-sulfatoksymelatoniny (aMT6s) i kortyzolu. Oba badania wykazały zdolność tasimelteonu do synchronizacji centralnego zegara biologicznego u pacjentów z zespołem nie-24-godzinnego rytmu sen-czuwanie, natomiast badanie RESET wykazało również, że kontynuowanie codziennego przyjmowania leku jest konieczne do utrzymania tej synchronizacji. Synchronizacja u pacjentów z zespołem nie-24-godzinnego rytmu sen-czuwanie W badaniu SET tasimelteon synchronizował rytmy okołodobowe w 1. miesiącu leczenia z istotnie większą częstością niż placebo, co mierzono na podstawie stężeń aMT6s i kortyzolu (odpowiednio 20% i 2,6% oraz 17,5% i 2,6%). Analiza synchronizacji w 7. miesiącu w podgrupie pacjentów wykazała, że u 59% pacjentów otrzymujących tasimelteon synchronizację osiągnięto w ciągu 7 miesięcy, co wskazuje na to, że u niektórych pacjentów odpowiedź na leczenie wymaga kilku tygodni lub miesięcy stosowania leku.
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniu RESET wykazano utrzymanie synchronizacji dzięki podawaniu tasimelteonu w porównaniu z jej cofnięciem się po zastąpieniu leku placebo (aMT6s: 90% i 20%; kortyzol: 80% i 20%). Odpowiedź kliniczna u pacjentów z zespołem nie-24-godzinnego rytmu sen-czuwanie Skuteczność tasimelteonu w leczeniu objawów klinicznych, w tym wpływ na okołodobowy cykl sen- czuwanie oraz ogólne funkcjonowanie kliniczne pacjentów z zespołem nie-24-godzinnego rytmu sen- czuwanie została ustalona w badaniach SET oraz RESET (tabela 3) . W badaniu SET do oceny odpowiedzi klinicznej wykorzystano skalę złożoną, uwzględniającą 4 wskaźniki dotyczące czasu trwania i rozkładu snu w ciągu nocy i dnia oraz funkcjonowania ogólnego. Warunkami klasyfikacji pacjenta jako osoby, u której wystąpiła odpowiedź kliniczna na leczenie, były synchronizacja oraz wynik ≥3 we wspomnianej skali o nazwie „Non-24 Clinical Response Scale (N24CRS)”. Poszczególne wskażniki skali znajdują się w tabeli 2.
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Tabela 2: Skala odpowiedzi klinicznej pacjentów z zespołem nie-24-godzinnego rytmu sen-czuwanie

CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Ocena Próg odpowiedzi
Sen w ciągu nocy przypadający na 25% najbardziej objawowych nocy >45-minutowe wydłużenie średniego czasu trwania snu w nocy
Sen w ciągu dnia przypadający na 25% najbardziej objawowych dni >45-minutowe skrócenie średniego czasu trwania snu w dzień
Czas trwania snu >30-minutowe wydłużenie i odchylenie standardowe wynoszące <2 godziny w trakcie fazy podwójnie ślepej próby
CGI-C <2,0 od średniej z dnia 112. i 183. w porównaniu z wartościami wyjściowymi

CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CGI-C – ogólne wrażenie poprawy klinicznej (ang. Clinical Global Impression of Change,) Odpowiedź kliniczna wyrażona jako ilość snu i czuwania oraz wskaźniki dotyczące czasu W badaniach SET i RESET oceniano czas trwania i rozkład snu w ciągu nocy oraz drzemek w ciągu dnia na podstawie dzienników prowadzonych przez pacjentów. Podczas badania SET dzienniki pacjentów były prowadzone średnio przez 88 dni w trakcie badań przesiewowych oraz 133 dni podczas randomizacji. Podczas badania RESET dzienniki pacjentów były prowadzone średnio przez 57 dni w trakcie fazy wstępnej badania oraz 59 dni podczas randomizowanego okresu wstrzymania leczenia. Objawy związane z zaburzeniami snu w ciągu nocy oraz sennością w ciągu dnia występują cyklicznie u pacjentów z zespołem nie-24-godzinnego rytmu sen-czuwanie, a ich nasilenie jest różne w zależności od zgodności indywidualnego rytmu okołodobowego pacjenta z dobą trwającą 24 godziny (najmniejsze nasilenie objawów przy pełnej zgodności, największe nasilenie objawów w przypadku 12-godzinnego przesunięcia).
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Z tego względu punkty końcowe skuteczności dla całkowitego czasu trwania snu w nocy oraz czasu trwania drzemek w ciągu dnia wyznaczono na podstawie 25% nocy o najkrótszym czasie trwania snu i 25% dni o najdłuższym czasie trwania drzemek. W badaniu SET u pacjentów w grupie leczonej tasimelteonem odnotowano w punkcie początkowym średnio 195 minut snu w ciągu nocy i 137 minut drzemki w ciągu dnia w odniesieniu do 25% najbardziej objawowych nocy i dni. Oceniono średni czas trwania snu w odniesieniu do pożądanego okresu snu skonsolidowanego w ciągu co najmniej jednego cyklu okołodobowego. Stosowanie tasimelteonu spowodowało znaczną poprawę w odniesieniu do wszystkich wymienionych punktów końcowych w badaniach SET i RESET w porównaniu z placebo (patrz tabela 3) . Tabela 3: Wpływ leczenia tasimelteonem 20 mg na odpowiedź kliniczną u pacjentów z zespołem nie-24-godzinnego rytmu sen-czuwanie

CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Tasimelteon 20 mg Placebo Różnica (%) Wartośćp
Badanie SET
Odpowiedź kliniczna (synchronizacja + N24CRS ≥3)(1) 9/38 (23,7) 0/34 (0,0) 23,7 0,0028
N24CRS ≥3(2) 11/38 (28,9) 1/34 (2,9) 26,0 0,0031
N24CRS ≥2(2) 22/38 (57,9) 7/34 (20,6) 37,3 0,0014

CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Sen w ciągu nocy przypadający na 25% najbardziej objawowych nocy (minuty)(3) 56,80 17,08 39,71 0,0055
Sen w ciągu dnia przypadający na 25% najbardziej objawowych dni (minuty)(3),(4) -46,48 -17,87 -28,61 0,0050
>45-minutowe wydłużenie czasu trwania snu w ciągu nocy i w ciągu dnia (%)(5) 31,6 8,8 22,8 0,0177
Czas trwania snu (minuty)(1),(3) 35,00 14,48 20,52 0,0123
Badanie RESET
Sen w ciągu nocy przypadający na 25% najbardziej objawowych nocy (minuty)(3) -6,74 -73,74 67,00 0,0233
Sen w ciągu dnia przypadający na 25% najbardziej objawowych dni (minuty)(3),(4) -9,31 49,95 -59,25 0,0266
Czas trwania snu (minuty)(1),(3) 19,99 -16,05 36,04 0,0108

CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Właściwości farmakodynamiczne
(1) Większe liczby oznaczają poprawę (2) Analiza czułości (3) Wartość p oparto na analizie modelu zmiennych towarzyszących, jednostki to średnia NK dla minut (4) Mniejsze liczby oznaczają poprawę (5) Analiza post-hoc Odpowiedź wyrażona we wskaźnikach ogólnego funkcjonowania U pacjentów leczonych tasimelteonem nastąpiła ogólna poprawa funkcjonowania klinicznego (CGI-C = 2,6) w porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo, u których nie stwierdzono poprawy (CGI-C = 3,4) w odniesieniu do nasilenia objawów zespołu nie-24-godzinnego rytmu sen-czuwanie w punkcie początkowym badania (średnia różnica NK = –0,8; p = 0,0093) (tabela 4) . Skuteczność tasimelteonu pod względem poprawy ogólnego funkcjonowania klinicznego oceniano w badaniu SET. Ogólne wrażenie poprawy klinicznej (ang. Clinical Global Impression of Change, CGI-C) odzwierciedla ogólne funkcjonowanie społeczne, zawodowe oraz zdrowotne pacjenta i jest oceniane w 7-punktowej skali, gdzie punktem środkowym jest Brak zmiany (4) .
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Skala ta służy badaczom do określenia poprawy stanu pacjenta pod względem objawów związanych z funkcjonowaniem ogólnym w stosunku do stanu początkowego. Ogólne wrażenie poprawy klinicznej jest oceniane w następujący sposób: 1 = bardzo duża poprawa; 2 = duża poprawa; 3 = minimalna poprawa; 4 = brak zmiany; 5 = minimalne pogorszenie; 6 = duże pogorszenie; lub 7 = bardzo duże pogorszenie. Tabela 4: Ogólne funkcjonowanie kliniczne pacjentów z zespołem nie-24-godzinnego rytmu sen-czuwanie
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Tasimelteon 20 mg Placebo Wartość p
CGI-C (Średnia NK) 2,6 3,4 0,0093
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W celu uzyskania informacji dotyczących bezpieczeństwa, patrz punkt 4.8. Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego HETLIOZ w jednej lub kilku podgrupach populacji całkowicie niewidomych dzieci i młodzieży z zespołem nie-24- godzinnego rytmu sen-czuwanie. W celu uzyskania informacji dotyczących stosowania leku u dzieci i młodzieży patrz punkt 4.2.
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2. Właściwości farmakokinetyczne Tasimelteon wykazuje liniową farmakokinetykę dla dawek wynoszących od 3 do 300 mg (od 0,15- do 15- krotności zalecanej dawki). Farmakokinetyka tasimelteonu i jego metabolitów nie uległa zmianie podczas podawania wielokrotnych dawek dobowych. Wchłanianie Tasimelteon osiąga największe stężenie w osoczu (T max ) około 0,5 godziny po podaniu doustnym na czczo. Średnia bezwzględna biodostępność tasimelteonu po podaniu doustnym wynosi 38%. Po podaniu z posiłkiem o dużej zawartości tłuszczu wartość C max dla tasimelteonu była o 44% niższa niż po podaniu na czczo, natomiast mediana T max była opóźniona o około 1,75 godz. W związku z tym tasimelteon należy przyjmować bez jedzenia; w wypadku spożycia posiłku o dużej zawartości tłuszczu zaleca się, aby przed przyjęciem leku odczekać co najmniej 2 godziny. Dystrybucja Pozorna objętość dystrybucji tasimelteonu w stanie stacjonarnym po podaniu doustnym u zdrowych, młodych pacjentów wynosi około 59–126 l.
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W stężeniach leczniczych tasimelteon wiąże się z białkami osocza w około 88,6–90,1%. Metabolizm Tasimelteon podlega intensywnemu metabolizmowi. Metabolizm tasimelteonu polega głównie na utlenianiu w wielu pozycjach oraz dealkilacji oksydacyjnej prowadzącej do otwarcia pierścienia dihydrofuranu, po czym następuje dalsze utlenianie prowadzące do powstania kwasu karboksylowego. Cytochromy CYP1A2 (35,4%) i CYP3A4 (24,3%) są enzymami biorącymi udział w metabolizmie tasimelteonu. Cytochromy CYP2C9 (18,8%) i CYP2C19 (15,1%) także biorą udział w metabolizmie tasimelteonu. Polimorfizm tych enzymów wydaje się nie mieć wpływu na klirens tasimelteonu. Glukuronidacja fenolowa jest głównym szlakiem metabolicznym fazy II. Główne metabolity wykazują maksymalnie 1/13 aktywności tasimelteonu względem receptorów melatoniny.
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Eliminacja Po podaniu doustnym wyznakowanego radioizotopowo tasimelteonu 80% radioaktywności całkowitej zostało wydalone z moczem, a około 4% – z kałem, w wyniku czego odzyskano około 84% radioaktywności. Mniej niż 1% dawki zostało wydalone z moczem w postaci związku macierzystego. Obserwowany średni okres półtrwania tasimelteonu w fazie eliminacji wynosi 1,3 ± 0,4 godziny. Średni okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji ± odchylenie standardowe w przypadku głównych metabolitów wynosi od 1,3 ± 0,5 do 3,7 ± 2,2. Podawanie dawek wielokrotnych tasimelteonu raz na dobę nie powoduje zmian parametrów farmakokinetycznych ani istotnego gromadzenia się tasimelteonu. Specjalne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku U osób w podeszłym wieku narażenie na tasimelteon zwiększyło się około dwukrotnie w porównaniu z młodszymi grupami dorosłych pacjentów.
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Z uwagi na ogólną zmienność międzyosobniczą w odniesieniu do tasimelteonu zwiększenie to nie jest istotne klinicznie i nie zaleca się dostosowywania dawki. Płeć Średnie całkowite narażenie na tasimelteon było około 1,6-krotnie większe u kobiet niż u mężczyzn. Z uwagi na ogólną zmienność międzyosobniczą w odniesieniu do tasimelteonu zwiększenie to nie jest istotne klinicznie i nie zaleca się dostosowywania dawki. Rasa Rasa nie wpływa na pozorny klirens tasimelteonu. Zaburzenia czynności wątroby Profil farmakokinetyczny tasimelteonu podawanego w dawce 20 mg został porównany u 8 pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby ( ≥5 i ≤6 punktów w skali Childa-Pugha), 8 pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (≥7 i ≤9 punktów w skali Childa-Pugha) oraz 13 zdrowych osób z grupy kontrolnej. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby narażenie na tasimelteon zwiększyło się mniej niż dwukrotnie.
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W związku z tym dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego nie jest konieczne. Tasimelteonu nie badano u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C w skali Childa- Pugha); w związku z tym zaleca się ostrożność podczas przepisywania tego leku pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Zaburzenia czynności nerek Porównano profil farmakokinetyczny tasimelteonu podawanego w dawce 20 mg u 8 pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (szacowany wskaźnik filtracji kłębuszkowej [eGFR] ≤ 29 ml/min/1,73m 2 ), 8 pacjentów w końcowym stadium choroby nerek (ESRD) (GFR < 15 ml/min/1,73m 2 ) wymagających dializowania oraz u 16 osób zdrowych stanowiących grupę kontrolną. Nie stwierdzono widocznego związku pomiędzy klirensem pozornym (CL/F) tasimelteonu a czynnością nerek, co mierzono na podstawie szacowanego klirensu kreatyniny lub eGFR.
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Osoby z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek miały o 30% niższą wartość CL/F w porównaniu z grupą kontrolną, jednak biorąc pod uwagę zmienność, różnica ta nie była istotna. Dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne. Osoby palące (palenie tytoniu umiarkowanie aktywuje cytochrom CYP1A2) Narażenie na tasimelteon u osób palących było mniejsze o około 40% w porównaniu z narażeniem u osób niepalących (patrz punkt 4.5). Należy poinstruować pacjenta, aby w trakcie przyjmowania tasimelteonu zaprzestał palenia albo je ograniczył.
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. W badaniach nieklinicznych działania toksyczne obserwowano jedynie wtedy, gdy narażenie było większe niż maksymalne narażenie występujące u ludzi, co wskazuje na niewielkie znaczenie tych obserwacji w praktyce klinicznej. Toksyczny wpływ na rozród Nie stwierdzono wpływu na rozwój zarodka ani płodu u ciężarnych szczurów, którym tasimelteon podawano w okresie organogenezy. U ciężarnych królic, którym tasimelteon podawano w okresie organogenezy, obserwowano śmiertelność płodu oraz toksyczność względem zarodka i płodu (zmniejszenie masy ciała płodu, opóźnione kostnienie) dla najwyższej badanej dawki (200 mg/kg/dobę).
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Doustne podawanie tasimelteonu szczurom w okresie organogenezy i laktacji powodowało trwałe zmniejszenie masy ciała, opóźnienie dojrzewania płciowego i rozwoju fizycznego oraz zaburzenia neurobehawioralne u potomstwa po podaniu najwyższej badanej dawki, a także zmniejszenie masy ciała u potomstwa po podaniu średniej badanej dawki. Maksymalna dawka niewykazująca działania (50 mg/kg/dobę) jest około 25 razy wyższa niż RHD w przeliczeniu na mg/m 2 . Działanie rakotwórcze Nie stwierdzono działania rakotwórczego u myszy; najwyższa badana dawka była około 75 razy wyższa niż RHD wynosząca 20 mg/dobę w przeliczeniu na mg/m 2 . Po podaniu szczurom dawek wynoszących 100 i 250 mg/kg/dobę wzrosła częstość występowania nowotworów wątroby u samców (gruczolaka i raka) i samic (gruczolak); po podaniu dawki wynoszącej 250 mg/kg/dobę zwiększyła się częstość występowania nowotworów macicy (gruczolakoraka endometrium), jak również macicy i szyjki macicy (raka płaskonabłonkowego).
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nie stwierdzono większej częstości występowania nowotworów po zastosowaniu najniższej dawki badanej u szczurów, która jest około 10 razy wyższa niż zalecana dawka do stosowania u ludzi, w przeliczeniu na mg/m 2 .
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych Rdzeń kapsułki twardej Laktoza bezwodna Celuloza mikrokrystaliczna Kroskarmeloza sodowa Krzemionka koloidalna bezwodna Magnezu stearynian Otoczka kapsułki twardej Żelatyna Tytanu dwutlenek Błękit brylantowy FCF Erytrozyna Żółcień pomarańczowa S (E110) Tusz biały Szelak Glikol propylenowy Sodu wodorotlenek Powidon Tytanu dwutlenek 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3. Okres ważności 4 lata Po pierwszym otwarciu butelki: 30 dni 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego. Przechowywać w oryginalnym pojemniku. Butelkę przechowywać szczelnie zamkniętą w celu ochrony przed światłem i wilgocią. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania Butelka z polietylenu o wysokiej gęstości (HDPE) z polipropylenowym zamknięciem indukcyjnym z zabezpieczeniem przed dziećmi zawierająca 30 kapsułek twardych.
CHPL leku Hetlioz, kapsułki twarde, 20 mg
Dane farmaceutyczne
Każda butelka zawiera ponadto 1,5 g osuszającego żelu krzemionkowego w osobnym pojemniku oraz poliestrową wyściółkę. W każdym tekturowym pudełku znajduje się jedna butelka z HDPE. Wielkość opakowania: 30 kapsułek twardych 6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 5 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Melatonina LEK-AM, 1 mg, tabletki Melatonina LEK-AM, 3 mg, tabletki Melatonina LEK-AM, 5 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna tabletka zawiera 1 mg, 3 mg lub 5 mg melatoniny (Melatoninum). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki Tabletki 1 mg i 3 mg są białe, okrągłe, obustronnie płaskie. Tabletki 5 mg są białe, okrągłe, obustronnie wypukłe, z kreską dzielącą z jednej strony.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 5 mg
Wskazania do stosowania
4.1. Wskazania do stosowania Melatonina jest wskazana jako środek pomocniczy w leczeniu zaburzeń rytmu snu i czuwania np. związanych ze zmianą stref czasowych lub w związku z pracą zmianową. Lek ułatwia także regulację zaburzeń dobowego rytmu snu i czuwania u pacjentów niewidomych.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 5 mg
Dawkowanie
4.2. Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli: W zaburzeniach snu związanych ze zmianą stref czasowych: 2 mg do 3 mg melatoniny raz na dobę, po zapadnięciu zmroku, rozpoczynając od pierwszego dnia podróży. Kontynuować leczenie przez 2 do 3 kolejnych dni po zakończeniu podróży. W zaburzeniach rytmu dobowego snu i czuwania związanych np. z pracą zmianową: 1 mg do 5 mg na dobę na godzinę przed snem. W zaburzeniach rytmu dobowego snu i czuwania u osób niewidomych należy przyjmować od 0,5 mg do 5 mg raz na dobę, około godziny 21:00-22:00. Dawkowanie to dotyczy też długotrwałego przyjmowania leku. Działanie leku w leczeniu długotrwałym zaburzeń rytmu dobowego snu i czuwania obserwuje się czasami dopiero po upływie 2 tygodni przyjmowania leku. Sposób podawania Do stosowania doustnego.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 5 mg
Przeciwwskazania
4.3. Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Melatoniny nie należy stosować po spożyciu alkoholu oraz w okresie ciąży lub laktacji.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 5 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Należy zachować ostrożność podczas stosowania melatoniny u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby z powodu braku danych dotyczących stosowania melatoniny w tej grupie oraz ze względu na metabolizm melatoniny w wątrobie, u pacjentów z depresją, a także u osób z zaburzeniami czynności układu immunologicznego, z zaburzeniami hormonalnymi lub padaczką oraz u osób leczonych lekami przeciwzakrzepowymi i z zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 5 mg
Interakcje
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Fluwoksamina zwiększa stężenie w surowicy krwi podawanej równolegle doustnie melatoniny, prawdopodobnie poprzez hamowanie jej eliminacji. Należy unikać łączenia tych leków. Stężenie melatoniny zwiększają: 5- lub 8- metoksypsoralen, cymetydyna, estrogeny (środki antykoncepcyjne i hormonalna terapia zastępcza). Leki metabolizowane przez izoenzym CYP2C19 (citalopram, omeprazol, lanzoprazol) zwalniają metabolizm egzogennie podawanej melatoniny i zwiększają jej biodostępność, prawdopodobnie poprzez hamowanie przemian hormonu do N-acetyloserotoniny. Chinoliny mogą prowadzić do wzrostu ekspozycji na melatoninę. Karbamazepina i ryfampicyna mogą powodować zwiększenie redukcji stężeń melatoniny w osoczu. Melatonina może nasilać właściwości uspokajające benzodiazepin i niebenzodiazepin, takich jak zaleplon, zolpidem i zopiklon.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 5 mg
Interakcje
Stosowanie melatoniny z tiorydazyną prowadzi do nasilonego „zamroczenia” w porównaniu do leczenia samą tiorydazyną. Stosowanie melatoniny z imipraminą – do nasilonego uczucia rozluźnienia i trudności z wykonywaniem zadań. Palenie papierosów może zmniejszać stężenie melatoniny.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 5 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6. Wpływ na ciążę i laktację Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania melatoniny u kobiet w ciąży lub w czasie laktacji. Produkt leczniczy Melatonina LEK-AM jest przeciwwskazany do stosowania w okresie ciąży i podczas karmienia piersią (patrz 4.3).
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 5 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn, ponieważ po przyjęciu leku może wystąpić uczucie senności, prowadzące do spadku koncentracji.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 5 mg
Działania niepożądane
4.8. Działania niepożądane Nie ma wystarczających badań pozwalających ocenić występowanie i częstość działań niepożądanych melatoniny. W przypadku krótkotrwałego stosowania, przez kilka dni, działania niepożądane są bardzo nieliczne i przemijające. Najczęściej występują: Zaburzenia układu nerwowego: astenia, bóle głowy, splątanie (dezorientacja), sedacja, obniżenie temperatury ciała. Rzadziej: Zwiększenie liczby napadów padaczkowych u dzieci z uszkodzeniami ośrodkowego układu nerwowego i padaczką; Zaburzenia serca: tachykardia; Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: świąd, wysypka, pokrzywka, wyprysk; Zaburzenia endokrynologiczne: ginekomastia. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 5 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 5 mg
Przedawkowanie
4.9. Przedawkowanie Nie zgłoszono żadnego przypadku przedawkowania. Swoiste antidotum dla melatoniny nie jest znane.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1. Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki nasenne i uspokajające, agoniści receptora melatoninowego. Kod ATC: N 05C H01 Melatonina jest występującym naturalnie w organizmie człowieka neurohormonem, produkowanym w ośrodkowym układzie nerwowym przez szyszynkę. Synteza melatoniny z aminokwasu tryptofanu odbywa się również w innych komórkach i narządach, jak np. siatkówce oka, gruczołach łzowych, przewodzie pokarmowym, skórze, limfocytach. Wysokie stężenia melatoniny obserwowano także w komórkach szpiku kostnego oraz w żółci ssaków. Hormon ten odgrywa ważną rolę w regulacji biologicznego rytmu okołodobowego. Melatonina reguluje godziny snu i czuwania w ciągu doby. Endogenną melatoninę cechuje charakterystyczny rytm dobowy syntezy i wydzielania. W ciągu dnia stężenia tego hormonu są niskie, najwyższe zaś w nocy. Oprócz dobowego profilu wydzielania melatoniny, występuje także rytm sezonowy, wynikający ze zmian długości oświetlenia w różnych porach roku.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Melatonina wykazuje dwa główne kierunki działania w leczeniu zaburzeń snu. Po pierwsze, powoduje bezpośredni efekt nasenny, który jest prawdopodobnie wynikiem interakcji z ośrodkowym układem GABA-ergicznym. Po drugie, wykazuje działanie chronobiologiczne, dostosowując zmiany w zakresie rytmu snu i czuwania do zmian oświetlenia i długości trwania dnia i nocy. Działanie to odbywa się przede wszystkim poprzez specyficzne ośrodkowe receptory melatoninowe MT1 i MT2. Oprócz pozytywnego wpływu na proces zasypiania, regulację faz snu i jego długości, melatonina wykazuje także aktywność przeciwzapalną i antyoksydacyjną, działanie immunostymulujące, przeciwnowotworowe, hipotensyjne i termoregulacyjne oraz posiada właściwości cytoprotekcyjne. W badaniach eksperymentalnych wykazano, że ww. efekty farmakodynamiczne są wywoływane również poprzez egzogenne podanie melatoniny.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 5 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2. Właściwości farmakokinetyczne Biodostępność melatoniny waha się w granicach od 3% do 76%. Do 60% wchłoniętej dawki leku podlega efektowi pierwszego przejścia. Posiłek zwiększa wchłanianie melatoniny. Substancja czynna preparatu jest metabolizowana do 6-hydroksymelatoniny i N-acetyloserotoniny, a następnie powstałe metabolity w postaci glukuronidów lub siarczanów są wydalane wraz z moczem. Melatonina szybko przenika do płynów ustrojowych, takich jak ślina, płyn mózgowo-rdzeniowy, płyn omoczniowy. Po podaniu doustnym maksymalne stężenie we krwi lek osiąga po czasie od 0,5 do 2 godzin. Okres półtrwania melatoniny po podaniu doustnym wynosi od 30 do 50 minut.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 5 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań farmakologicznych, dotyczących bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego i toksycznego wpływu na reprodukcję, nie ujawniają występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka. Badania toksyczności ostrej na zwierzętach wykazały, że ciężkie objawy toksyczne występują jedynie w przypadku podania bardzo dużych dawek leku. LD50 melatoniny u myszy po podaniu doustnym wynosi 1250 mg/kg. W badaniach na szczurach nie stwierdzono teratogennego wpływu melatoniny. Podawanie leku wiązało się jednak ze zmniejszeniem masy jąder u samców chomików i szczurów.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 5 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych Celuloza mikrokrystaliczna 102 Kroskarmeloza sodowa Magnezu stearynian Krzemionka koloidalna bezwodna 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3. Okres ważności 2 lata 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywaniu Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania Melatonina LEK-AM, 1 mg Pojemnik polietylenowy w tekturowym pudełku. 90 tabletek Blistry z folii PVC/PVDC/Aluminium lub folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium w tekturowym pudełku. 90 tabletek Melatonina LEK-AM, 3 mg Pojemnik polietylenowy w tekturowym pudełku. 14 tabletek, 60 tabletek Blistry z folii PVC/PVDC/Aluminium lub folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium w tekturowym pudełku. 14 tabletek, 60 tabletek Melatonina LEK-AM, 5 mg Pojemnik polietylenowy w tekturowym pudełku.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 5 mg
Dane farmaceutyczne
Opakowanie zawiera: 30, 60 tabletek Blistry z folii PVC/PVDC/Aluminium lub folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium w tekturowym pudełku. Opakowanie zawiera: 15, 30, 60, 90 tabletek 6.6. Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania Bez specjalnych wymagań.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 3 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Melatonina LEK-AM, 1 mg, tabletki Melatonina LEK-AM, 3 mg, tabletki Melatonina LEK-AM, 5 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚC IOWY Jedna tabletka zawiera 1 mg, 3 mg lub 5 mg melatoniny (Melatoninum). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki Tabletki 1 mg i 3 mg są białe, okrągłe, obustronnie płaskie. Tabletki 5 mg są białe, okrągłe, obustronnie wypukłe, z kreską dzielącą z jednej strony.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 3 mg
Wskazania do stosowania
4.1. Wskazania do stosowania Melatonina jest wskazana jako środek pomocniczy w leczeniu zaburzeń rytmu snu i czuwania np. związanych ze zmianą stref czasowych lub w związku z pracą zmianową. Lek ułatwia także regulację zaburzeń dobowego rytmu snu i czuwania u pacjentów niewidomych.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 3 mg
Dawkowanie
4.2. Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli: W zaburzeniach snu związanych ze zmianą stref czasowych: 2 mg do 3 mg melatoniny raz na dobę, po zapadnięciu zmroku, rozpoczynając od pierwszego dnia podróży. Kontynuować leczenie przez 2 do 3 kolejnych dni po zakończeniu podróży. W zaburzeniach rytmu dobowego snu i czuwania związanych np. z pracą zmianową: 1 mg do 5 mg na dobę na godzinę przed snem. W zaburzeniach rytmu dobowego snu i czuwania u osób niewidomych należy przyjmować od 0,5 mg do 5 mg raz na dobę, około godziny 21:00-22:00. Dawkowanie to dotyczy też długotrwałego przyjmowania leku. Działanie leku w leczeniu długotrwałym zaburzeń rytmu dobowego snu i czuwania obserwuje się czasami dopiero po upływie 2 tygodni przyjmowania leku. Sposób podawania Do stosowania doustnego.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 3 mg
Przeciwwskazania
4.3. Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Melatoniny nie należy stosować po spożyciu alkoholu oraz w okresie ciąży lub laktacji.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 3 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Należy zachować ostrożność podczas stosowania melatoniny u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby z powodu braku danych dotyczących stosowania melatoniny w tej grupie oraz ze względu na metabolizm melatoniny w wątrobie, u pacjentów z depresją, a także u osób z zaburzeniami czynności układu immunologicznego, z zaburzeniami hormonalnymi lub padaczką oraz u osób leczonych lekami przeciwzakrzepowymi i z zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 3 mg
Interakcje
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Fluwoksamina zwiększa stężenie w surowicy krwi podawanej równolegle doustnie melatoniny, prawdopodobnie poprzez hamowanie jej eliminacji. Należy unikać łączenia tych leków. Stężenie melatoniny zwiększają: 5- lub 8- metoksypsoralen, cymetydyna, estrogeny (środki antykoncepcyjne i hormonalna terapia zastępcza). Leki metabolizowane przez izoenzym CYP2C19 (citalopram, omeprazol, lanzoprazol) zwalniają metabolizm egzogennie podawanej melatoniny i zwiększają jej biodostępność, prawdopodobnie poprzez hamowanie przemian hormonu do N-acetyloserotoniny. Chinoliny mogą prowadzić do wzrostu ekspozycji na melatoninę. Karbamazepina i ryfampicyna mogą powodować zwiększenie redukcji stężeń melatoniny w osoczu. Melatonina może nasilać właściwości uspokajające benzodiazepin i niebenzodiazepin, takich jak zaleplon, zolpidem i zopiklon.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 3 mg
Interakcje
Stosowanie melatoniny z tiorydazyną prowadzi do nasilonego „zamroczenia” w porównaniu do leczenia samą tiorydazyną. Stosowanie melatoniny z imipraminą – do nasilonego uczucia rozluźnienia i trudności z wykonywaniem zadań. Palenie papierosów może zmniejszać stężenie melatoniny.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 3 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6. Wpływ na ciążę i laktację Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania melatoniny u kobiet w ciąży lub w czasie laktacji. Produkt leczniczy Melatonina LEK-AM jest przeciwwskazany do stosowania w okresie ciąży i podczas karmienia piersią (patrz 4.3).
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 3 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn, ponieważ po przyjęciu leku może wystąpić uczucie senności, prowadzące do spadku koncentracji.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 3 mg
Działania niepożądane
4.8. Działania niepożądane Nie ma wystarczających badań pozwalających ocenić występowanie i częstość działań niepożądanych melatoniny. W przypadku krótkotrwałego stosowania, przez kilka dni, działania niepożądane są bardzo nieliczne i przemijające. Najczęściej występują: Zaburzenia układu nerwowego: astenia, bóle głowy, splątanie (dezorientacja), sedacja, obniżenie temperatury ciała. Rzadziej: Zwiększenie liczby napadów padaczkowych u dzieci z uszkodzeniami ośrodkowego układu nerwowego i padaczką; Zaburzenia serca: tachykardia; Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: świąd, wysypka, pokrzywka, wyprysk; Zaburzenia endokrynologiczne: ginekomastia.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 3 mg
Przedawkowanie
4.9. Przedawkowanie Nie zgłoszono żadnego przypadku przedawkowania. Swoiste antidotum dla melatoniny nie jest znane.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 3 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1. Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki nasenne i uspokajające, agoniści receptora melatoninowego. Kod ATC: N 05C H01 Melatonina jest występującym naturalnie w organizmie człowieka neurohormonem, produkowanym w ośrodkowym układzie nerwowym przez szyszynkę. Synteza melatoniny z aminokwasu tryptofanu odbywa się również w innych komórkach i narządach, jak np. siatkówce oka, gruczołach łzowych, przewodzie pokarmowym, skórze, limfocytach. Wysokie stężenia melatoniny obserwowano także w komórkach szpiku kostnego oraz w żółci ssaków. Hormon ten odgrywa ważną rolę w regulacji biologicznego rytmu okołodobowego. Melatonina reguluje godziny snu i czuwania w ciągu doby. Endogenną melatoninę cechuje charakterystyczny rytm dobowy syntezy i wydzielania. W ciągu dnia stężenia tego hormonu są niskie, najwyższe zaś w nocy. Oprócz dobowego profilu wydzielania melatoniny, występuje także rytm sezonowy, wynikający ze zmian długości oświetlenia w różnych porach roku.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 3 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Melatonina wykazuje dwa główne kierunki działania w leczeniu zaburzeń snu. Po pierwsze, powoduje bezpośredni efekt nasenny, który jest prawdopodobnie wynikiem interakcji z ośrodkowym układem GABA-ergicznym. Po drugie, wykazuje działanie chronobiologiczne, dostosowując zmiany w zakresie rytmu snu i czuwania do zmian oświetlenia i długości trwania dnia i nocy. Działanie to odbywa się przede wszystkim poprzez specyficzne ośrodkowe receptory melatoninowe MT1 i MT2. Oprócz pozytywnego wpływu na proces zasypiania, regulację faz snu i jego długości, melatonina wykazuje także aktywność przeciwzapalną i antyoksydacyjną, działanie immunostymulujące, przeciwnowotworowe, hipotensyjne i termoregulacyjne oraz posiada właściwości cytoprotekcyjne. W badaniach eksperymentalnych wykazano, że ww. efekty farmakodynamiczne są wywoływane również poprzez egzogenne podanie melatoniny.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 3 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2. Właściwości farmakokinetyczne Biodostępność melatoniny waha się w granicach od 3% do 76%. Do 60% wchłoniętej dawki leku podlega efektowi pierwszego przejścia. Posiłek zwiększa wchłanianie melatoniny. Substancja czynna preparatu jest metabolizowana do 6-hydroksymelatoniny i N-acetyloserotoniny, a następnie powstałe metabolity w postaci glukuronidów lub siarczanów są wydalane wraz z moczem. Melatonina szybko przenika do płynów ustrojowych, takich jak ślina, płyn mózgowo-rdzeniowy, płyn omoczniowy. Po podaniu doustnym maksymalne stężenie we krwi lek osiąga po czasie od 0,5 do 2 godzin. Okres półtrwania melatoniny po podaniu doustnym wynosi od 30 do 50 minut.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 3 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań farmakologicznych, dotyczących bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego i toksycznego wpływu na reprodukcję, nie ujawniają występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka. Badania toksyczności ostrej na zwierzętach wykazały, że ciężkie objawy toksyczne występują jedynie w przypadku podania bardzo dużych dawek leku. LD50 melatoniny u myszy po podaniu doustnym wynosi 1250 mg/kg. W badaniach na szczurach nie stwierdzono teratogennego wpływu melatoniny. Podawanie leku wiązało się jednak ze zmniejszeniem masy jąder u samców chomików i szczurów.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 3 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych Celuloza mikrokrystaliczna 102 Kroskarmeloza sodowa Magnezu stearynian Krzemionka koloidalna bezwodna 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3. Okres ważności 2 lata 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywaniu Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania Melatonina LEK-AM, 1 mg Pojemnik polietylenowy w tekturowym pudełku. 90 tabletek Blistry z folii PVC/PVDC/Aluminium lub folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium w tekturowym pudełku. 90 tabletek Melatonina LEK-AM, 3 mg Pojemnik polietylenowy w tekturowym pudełku. 14 tabletek, 60 tabletek Blistry z folii PVC/PVDC/Aluminium lub folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium w tekturowym pudełku. 14 tabletek, 60 tabletek Melatonina LEK-AM, 5 mg Pojemnik polietylenowy w tekturowym pudełku.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 3 mg
Dane farmaceutyczne
30 tabletek lub 60 tabletek Blistry z folii PVC/PVDC/Aluminium lub folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium w tekturowym pudełku. 30 tabletek lub 60 tabletek 6.6. Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania Bez specjalnych wymagań.
CHPL leku Melabiorytm B6, tabletki, 3 mg + 10 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO MELATONINA + B 6, 3 mg + 10 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 tabletka zawiera 3 mg melatoniny (Melatoninum) i 10 mg pirydoksyny chlorowodorku (Pyridoxini hydrochloridum). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: 1 tabletka zawiera 280 mg sorbitolu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka Owalna, podłużna tabletka barwy białej o gładkiej, jednolitej powierzchni, w przełomie biała.
CHPL leku Melabiorytm B6, tabletki, 3 mg + 10 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy jest wskazany jako środek pomocniczy w zaburzeniach snu związanych ze zmianą stref czasowych lub w związku z pracą zmianową.
CHPL leku Melabiorytm B6, tabletki, 3 mg + 10 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli: W zaburzeniach snu związanych ze zmianą stref czasowych: 1 tabletka raz na dobę, po zapadnięciu zmroku, rozpoczynając od pierwszego dnia podróży. Kontynuować leczenie przez 2 do 3 kolejnych dni po zakończeniu podróży. W zaburzeniach rytmu dobowego snu i czuwania związanych np. z pracą zmianową: od 1 do 2 tabletek, na godzinę przed snem. Efekty działania produktu leczniczego obserwuje się stopniowo, czasami dopiero po upływie dwóch tygodni stosowania melatoniny. Pacjenci z niewydolnością wątroby i nerek: Nie należy stosować produktu leczniczego u pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek. Osoby w podeszłym wieku: Dostosowanie dawki nie jest konieczne u osób w podeszłym wieku. Dzieci i młodzież: Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego u dzieci i młodzieży w wieku od 0 do 18 lat. Sposób podawania Podanie doustne. Tabletki należy popić wodą.
CHPL leku Melabiorytm B6, tabletki, 3 mg + 10 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciąża, okres karmienia piersią. Spożycie alkoholu. Choroby wątroby, nerek. Depresja. Ze względu na wysoką zawartość pirydoksyny chlorowodorku, produktu leczniczego nie należy stosować w chorobie Parkinsona leczonej L-dopą bez stosowania inhibitora obwodowej dekarboksylazy lewodopy.
CHPL leku Melabiorytm B6, tabletki, 3 mg + 10 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Ostrożnie stosować u osób z zaburzeniami czynności układu immunologicznego, z zaburzeniami hormonalnymi lub padaczką oraz u pacjentów leczonych lekami przeciwzakrzepowymi. Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych Sorbitol: Produkt leczniczy zawiera 280 mg sorbitolu w 1 tabletce. Należy wziąć pod uwagę addytywne działanie podawanych jednocześnie produktów zawierających fruktozę (lub sorbitol) oraz pokarmu zawierającego fruktozę (lub sorbitol). Sorbitol zawarty w produkcie leczniczym może wpływać na biodostępność innych, podawanych równocześnie drogą doustną, produktów leczniczych. Pacjenci z dziedziczną nietolerancją fruktozy nie mogą przyjmować tego produktu leczniczego.
CHPL leku Melabiorytm B6, tabletki, 3 mg + 10 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Należy zachować ostrożność u pacjentów leczonych fluwoksaminą, która zwiększa stężenie melatoniny hamując jej metabolizm przez izoenzymy CYP1A2 i CYP2C19 cytochromu wątrobowego P450 (CYP). Należy unikać łączenia tych leków. Należy zachować ostrożność u pacjentów leczonych 5- lub 8-metoksypsoralenem, cymetydyną, estrogenami (np. środki antykoncepcyjne lub hormonalna terapia zastępcza), które zwiększają stężenie melatoniny poprzez hamowanie jej metabolizmu. Leki metabolizowane przez izoenzym CYP2C19 (cytalopram, omeprazol, lanzoprazol) spowalniają metabolizm egzogennie podawanej melatoniny i zwiększają jej biodostępność, prawdopodobnie poprzez hamowanie przemian hormonu do N-acetyloserotoniny. Inhibitory CYP1A2, takie jak chinolony, mogą prowadzić do zwiększenia ekspozycji na melatoninę. Leki indukujące aktywność CYP 1A2 (karbamazepina, ryfampicyna) mogą powodować zmniejszenie stężenia melatoniny w osoczu.
CHPL leku Melabiorytm B6, tabletki, 3 mg + 10 mg
Interakcje
Melatonina może nasilać właściwości uspokajające pochodnych benzodiazepiny i innych leków, takich jak zaleplon, zolpidem i zopiklon. Stosowanie melatoniny z tiorydazyną prowadzi do nasilonego „zamroczenia” w porównaniu ze stosowaniem samej tiorydazyny. Stosowanie melatoniny z imipraminą – do nasilonego uczucia rozluźnienia oraz trudności z wykonywaniem zadań. W piśmiennictwie znajduje się duża liczba danych dotyczących wpływu agonistów/antagonistów receptorów adrenergicznych, agonistów/antagonistów receptorów opioidowych, leków przeciwdepresyjnych, inhibitorów prostaglandyn, pochodnych benzodiazepiny, tryptofanu i alkoholu na wydzielanie endogennej melatoniny. Palenie papierosów może zmniejszać stężenie melatoniny w wyniku indukowania CYP1A2. Nie zaleca się równoczesnego stosowania z lewodopą, gdyż działanie przeciwparkinsonowe lewodopy jest usuwane już przez dawkę 5 mg pirydoksyny podawanej doustnie. Nie dotyczy to przypadku połączenia karbidopa-lewodopa.
CHPL leku Melabiorytm B6, tabletki, 3 mg + 10 mg
Interakcje
Witamina B6 może zmniejszać stężenie fenytoiny w surowicy krwi. Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego jednocześnie z alkoholem, gdyż zmniejsza on skuteczność działania nasennego produktu leczniczego.
CHPL leku Melabiorytm B6, tabletki, 3 mg + 10 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak jest danych klinicznych dotyczących stosowania melatoniny w czasie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży czy rozwój zarodka/płodu. W świetle braku danych klinicznych produkt leczniczy jest przeciwwskazany do stosowania w okresie ciąży (patrz punkt 4.3). Karmienie piersi? Brak wystarczających danych dotyczących przenikania melatoniny do mleka ludzkiego. Produkt leczniczy jest przeciwwskazany do stosowania podczas karmienia piersią (patrz punkt 4.3).
CHPL leku Melabiorytm B6, tabletki, 3 mg + 10 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Po zastosowaniu produktu leczniczego nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Produkt leczniczy może wywoływać senność, nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn, ponieważ senność pacjenta może wiązać się z zagrożeniem dla bezpieczeństwa.
CHPL leku Melabiorytm B6, tabletki, 3 mg + 10 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane W badaniach klinicznych oraz w spontanicznych raportach po wprowadzeniu do obrotu melatoniny zgłoszono niżej wymienione działania niepożądane. Wyszczególniono tylko działania niepożądane zaobserwowane w badaniach klinicznych, które występowały u pacjentów z częstością równą lub większą niż w grupie placebo. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do <1/10); niezbyt często (≥ 1/1000 do <1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja układów i narządów Niezbyt często: Zakażenia i zarażenia pasożytnicze – Półpasiec Rzadko: Zaburzenia krwi i układu chłonnego – Leukopenia, małopłytkowość Częstość nieznana: Zaburzenia układu immunologicznego – Reakcja nadwrażliwości Niezbyt często: Zaburzenia metabolizmu i odżywiania – Hipertriglicerydemia, hipokalcemia, hiponatremia Niezbyt często: Zaburzenia psychiczne – Drażliwość, nerwowość, niepokój, bezsenność, nietypowe sny, koszmary senne, lęk Częstość nieznana: Zaburzenia psychiczne – Zmiany nastroju, agresja, pobudzenie, płacz, objawy napięcia, dezorientacja, budzenie się wcześnie rano, zwiększone libido, nastrój depresyjny, depresja Niezbyt często: Zaburzenia układu nerwowego – Migrena, ból głowy, letarg, pobudzenie psychoruchowe, zawroty głowy, senność Częstość nieznana: Zaburzenia układu nerwowego – Omdlenia, zaburzenia pamięci, zaburzenia koncentracji, stan marzeniowy, zespół niespokojnych nóg, niska jakość snu, parestezje, zwiększenie liczby napadów padaczkowych u dzieci z uszkodzeniami ośrodkowego układu nerwowego i padaczk?
CHPL leku Melabiorytm B6, tabletki, 3 mg + 10 mg
Działania niepożądane
Niezbyt często: Zaburzenia oka – Zmniejszona ostrość widzenia, niewyraźne widzenie, nasilone łzawienie Niezbyt często: Zaburzenia ucha i błędnika – Zawroty głowy przy zmianie pozycji, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego Niezbyt często: Zaburzenia serca – Dusznica bolesna, kołatanie serca, tachykardia Niezbyt często: Zaburzenia naczyniowe – Nadciśnienie, uderzenia krwi do głowy („uderzenia gorąca”) Niezbyt często: Zaburzenia żołądka i jelit – Bóle brzucha, bóle w nadbrzuszu, dyspepsja, owrzodzenie jamy ustnej, suchość w jamie ustnej, nudności Częstość nieznana: Zaburzenia żołądka i jelit – Choroba refluksowa przełyku, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, pęcherze na błonie śluzowej jamy ustnej, owrzodzenie języka, rozstrój żołądka, wymioty, odbiegające od normy odgłosy perystaltyki jelit, wzdęcia, nadmierne wydzielanie śliny, cuchnący oddech, dolegliwości brzuszne, zaburzenia żołądkowe, zapalenie żołądka Niezbyt często: Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych – Hiperbilirubinemia Niezbyt często: Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej – Zapalenie skóry, pocenie się w nocy, świąd, wysypka, uogólniony świąd, suchość skóry Częstość nieznana: Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej – Wyprysk, rumień, zapalenie skóry rąk, łuszczyca, ogólna wysypka, wysypka ze świądem, pokrzywka, zmiany chorobowe płytki paznokciowej, obrzęk naczynioruchowy twarzy, obrzęk języka Niezbyt często: Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej – Bóle kończyn Częstość nieznana: Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej – Zapalenie stawów, skurcze mięśni, ból karku, skurcze w nocy Niezbyt często: Zaburzenia nerek i dróg moczowych – Cukromocz, białkomocz Częstość nieznana: Zaburzenia nerek i dróg moczowych – Wielomocz, hematuria, moczenie nocne Niezbyt często: Zaburzenia układu rozrodczego i piersi – Objawy menopauzalne Częstość nieznana: Zaburzenia układu rozrodczego i piersi – Priapizm, zapalenie gruczołu krokowego, ginekomastia, mlekotok Niezbyt często: Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania – Astenia, ból w klatce piersiowej, obniżenie temperatury ciała Częstość nieznana: Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania – Uczucie znużenia, bóle, pragnienie Niezbyt często: Badania diagnostyczne – Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, zwiększenie masy ciała Częstość nieznana: Badania diagnostyczne – Zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, nieprawidłowe stężenie elektrolitów we krwi, nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
CHPL leku Melabiorytm B6, tabletki, 3 mg + 10 mg
Działania niepożądane
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Melabiorytm B6, tabletki, 3 mg + 10 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W piśmiennictwie znajdują się doniesienia o podawaniu dawek dobowych do 300 mg melatoniny bez wywołania klinicznie istotnych działań niepożądanych. Pojedyncze przypadki przedawkowania melatoniny opisane w literaturze powodowały wystąpienie psychozy, senności lub dezorientacji. Brak jest swoistego antidotum, w związku z czym należy postępować zgodnie z przyjętymi standardami. Nie stwierdzono działań toksycznych. Stosowanie dużych dawek witaminy B6 może być przyczyną zaburzeń przewodu pokarmowego, niedoboru kwasu foliowego i reakcji skórnych.
CHPL leku Melabiorytm B6, tabletki, 3 mg + 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: inne leki nasenne i uspokajające Kod ATC: brak kodu ATC wg WHO Produkt leczniczy zawiera dwie substancje czynne – hormon melatoninę i pirydoksyny chlorowodorek, czyli witaminę B6. Melatonina jest hormonem występującym naturalnie w organizmie człowieka. Wytwarzana jest przez gruczoł – szyszynkę, zlokalizowany w ośrodkowym układzie nerwowym. Hormon ten odgrywa ważną rolę w regulacji biologicznego rytmu okołodobowego. Reguluje godziny snu i czuwania w ciągu doby. Mechanizm działania Melatonina wykazuje dwa główne kierunki działania w leczeniu zaburzeń snu. Po pierwsze, powoduje bezpośredni efekt nasenny, który jest prawdopodobnie wynikiem interakcji z ośrodkowym układem GABA-ergicznym. Po drugie, wykazuje działanie chronobiologiczne, dostosowując zmiany w zakresie rytmu snu i czuwania do zmian oświetlenia i długości trwania dnia i nocy.
CHPL leku Melabiorytm B6, tabletki, 3 mg + 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Działanie to odbywa się przede wszystkim poprzez specyficzne ośrodkowe receptory melatoninowe MT1 i MT2. Oprócz pozytywnego wpływu na proces zasypiania, regulację faz snu i jego długości, melatonina wykazuje także aktywność przeciwzapalną i antyoksydacyjną, działanie immunostymulujące, przeciwnowotworowe, hipotensyjne i termoregulacyjne oraz posiada właściwości cytoprotekcyjne. W badaniach eksperymentalnych wykazano, że ww. działania farmakodynamiczne są wywoływane również poprzez egzogenne podanie melatoniny. Pirydoksyna ulega przemianie w erytrocytach do fosforanu pirydoksalu i w mniejszym stopniu do fosforanu pirydoksaminy, które działają jako koenzymy enzymów biorących udział w przemianach metabolicznych białek, węglowodanów i lipidów. Pirydoksyna bierze udział m.in. w powstawaniu serotoniny, w syntezie kwasu gamma aminomasłowego i hemu.
CHPL leku Melabiorytm B6, tabletki, 3 mg + 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dawka pirydoksyny w produkcie leczniczym (10 mg) jest większa niż dzienne zapotrzebowanie na witaminę B6 i jest najmniejszą spośród dawek zalecanych przy niedoborach witaminy B6. W badaniach stwierdzono, że niedobór witaminy B6 jest związany z wyraźnym zmniejszeniem wytwarzania melatoniny w organizmie, zaś podawanie witaminy B6 pobudza wydzielanie melatoniny. Działania obydwu składników produktu leczniczego sumują się, co powoduje zwiększenie jego skuteczności.
CHPL leku Melabiorytm B6, tabletki, 3 mg + 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Biodostępność melatoniny jest bardzo różna i waha się w granicach od 3% do 76%. Melatonina ulega efektowi pierwszego przejścia (30-85%). Posiłek zwiększa wchłanianie produktu leczniczego. Z danych eksperymentalnych wynika, że w metabolizmie melatoniny biorą udział izoenzymy CYP1A1, CYP1A2 i CYP2C19 układu cytochromu P450. Melatonina jest metabolizowana do 6-hydroksymelatoniny i N-acetyloserotoniny, które są sprzęgane i wydalana z moczem jako glukuroniany lub siarczany. Melatonina szybko przenika do tkanek oraz płynów ustrojowych takich jak ślina, płyn mózgowo-rdzeniowy, płyn omoczniowy. Po doustnym podaniu maksymalne stężenie we krwi osiągane jest w ciągu 0,5 do 2 godzin. Melatonina może powodować uczucie senności, które pojawia się około 30 minut po zażyciu i utrzymuje się przez co najmniej jedną godzinę. Po przyjęciu melatoniny w godzinach wczesno wieczornych maximum jej nocnego stężenia występuje szybciej o około 3 godziny.
CHPL leku Melabiorytm B6, tabletki, 3 mg + 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Okres półtrwania melatoniny po podaniu doustnym wynosi 30 do 50 minut. Pojedyncza dawka wieczorna jest wydalana z organizmu do godzin porannych następnego dnia. Pirydoksyna dobrze wchłania się w jelicie cienkim nawet w bardzo dużych dawkach. Metabolizowana jest w wątrobie a jej okres półtrwania wynosi 15 do 20 dni. Wydalana jest przez nerki prawie całkowicie w postaci metabolitów. Jedynie po przyjęciu bardzo dużej dawki większość pirydoksyny wydalana jest z moczem w postaci niezmienionej.
CHPL leku Melabiorytm B6, tabletki, 3 mg + 10 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Melatonina Dane niekliniczne, uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego i toksycznego wpływu na reprodukcję, nie ujawniają występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka. Badania toksyczności ostrej na zwierzętach wykazały, że ciężkie objawy toksyczne występują jedynie w przypadku podania bardzo dużych dawek leku. LD50 melatoniny u myszy po podaniu doustnym wynosi 1250 mg/kg. W badaniach na szczurach nie stwierdzono teratogennego wpływu melatoniny. Podawanie leku wiązało się jednak ze zmniejszeniem masy jąder u samców chomików i szczurów. Pirydoksyny chlorowodorek Brak istotnych danych przedklinicznych o znaczeniu klinicznym, nieopisanych w pozostałych punktach Charakterystyki Produktu Leczniczego.
CHPL leku Melabiorytm B6, tabletki, 3 mg + 10 mg
Dane farmaceutyczne
6. INFORMACJE O PRODUKCIE LECZNICZYM 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Celuloza mikrokrystaliczna Sorbitol Kwas stearynowy 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 2 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry z folii PVC/Aluminium w tekturowym pudełku. 30 szt. (3 blistry po 10 szt.) 60 szt. (6 blistrów po 10 szt.) 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych wymagań. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Circadin, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 2 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Circadin 2 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 2 mg melatoniny. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 80 mg laktozy jednowodnej. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka o przedłużonym uwalnianiu. Okrągłe, dwuwypukłe tabletki o barwie białej lub złamanej bieli.
CHPL leku Circadin, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 2 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Circadin jest wskazany jako monoterapia w krótkotrwałym leczeniu pierwotnej bezsenności, charakteryzującej się niską jakością snu, u pacjentów w wieku 55 lat lub starszych.
CHPL leku Circadin, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 2 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zalecana dawka to 2 mg raz na dobę, 1 – 2 godziny przed snem, po posiłku. Dawkę tę można stosować przez okres do trzynastu tygodni. Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Circadin u dzieci w wieku od 0 do 18 lat. Do stosowania w tej grupie pacjentów bardziej odpowiednie mogą być inne postacie farmaceutyczne i (lub) moce. Obecnie dostępne dane przedstawiono w punkcie 5.1. Niewydolność nerek Nie zbadano wpływu żadnego ze stadiów niewydolności nerek na farmakokinetykę melatoniny. Podczas podawania melatoniny w tej grupie pacjentów należy zachować ostrożność. Zaburzenia czynności wątroby Nie ma doświadczenia dotyczącego stosowania produktu Circadin u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Opublikowane dane wskazują na znacznie podwyższone stężenia endogennej melatoniny w ciągu dnia, z powodu zmniejszonego klirensu, u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
CHPL leku Circadin, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 2 mg
Dawkowanie
Z tego względu nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Circadin u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Sposób podawania Podanie doustne. Tabletki należy połykać w całości, aby zachować ich właściwości przedłużonego uwalniania. Nie należy kruszyć ani ssać tabletek w celu łatwiejszego połknięcia.
CHPL leku Circadin, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 2 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Circadin, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 2 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Circadin może powodować senność, dlatego produkt należy stosować ostrożnie, jeśli senność pacjenta może się wiązać z zagrożeniem dla bezpieczeństwa. Nie ma danych klinicznych dotyczących stosowania produktu leczniczego Circadin u osób z chorobami autoimmunologicznymi. Z tego względu nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Circadin u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi. Produkt Circadin zawiera laktozę. Pacjenci z rzadkimi wrodzonymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu lapońskiego lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego produktu.
CHPL leku Circadin, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 2 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych. Interakcje farmakokinetyczne  Zaobserwowano, że melatonina indukuje izoenzym CYP3A in vitro w stężeniach przekraczających stężenia terapeutyczne. Znaczenie kliniczne tej obserwacji jest nieznane. W przypadku wystąpienia indukcji, może nastąpić zwiększenie redukcji stężeń w osoczu innych jednocześnie stosowanych produktów leczniczych.  Melatonina nie indukuje enzymów CYP1A in vitro w stężeniach przekraczających stężenia terapeutyczne. W związku z tym, interakcje między melatoniną i innymi substancjami czynnymi w efekcie oddziaływania melatoniny na enzymy CYP1A najprawdopodobniej nie będą istotne.  Metabolizm melatoniny następuje głównie przez enzymy CYP1A. W związku z tym, możliwe są interakcje między melatoniną i innymi substancjami czynnymi w efekcie ich oddziaływania na enzymy CYP1A.
CHPL leku Circadin, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 2 mg
Interakcje
 Należy zachować ostrożność u pacjentów leczonych fluwoksaminą, która zwiększa stężenia melatoniny (17-krotnie wartość AUC i 12-krotnie stężenie C max w surowicy), hamując jej metabolizm przez izoenzymy CYP1A2 i CYP2C19 cytochromu wątrobowego P450 (CYP). Należy unikać łączenia tych leków.  Należy zachować ostrożność u chorych leczonych 5- lub 8-metoksypsoralenem (5 i 8-MOP), który zwiększa stężenia melatoniny poprzez hamowanie jej metabolizmu.  Należy zachować ostrożność u chorych leczonych cymetydyną (inhibitor CYP2D), która zwiększa stężenia melatoniny w osoczu poprzez hamowanie jej metabolizmu.  Palenie papierosów może zmniejszać stężenia melatoniny w wyniku indukowania CYP1A2.  Należy zachować ostrożność u pacjentek stosujących estrogeny (np. środki antykoncepcyjne lub hormonalną terapię zastępczą), ponieważ produkty te zwiększają stężenia melatoniny poprzez hamowanie jej metabolizmu przez enzymy CYP1A1 i CYP1A2.
CHPL leku Circadin, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 2 mg
Interakcje
 Inhibitory CYP1A2, takie jak chinolony, mogą prowadzić do wzrostu ekspozycji na melatoninę.  Induktory CYP1A2, takie jak karbamazepina i ryfampicyna, mogą powodować zwiększenie redukcji stężeń melatoniny w osoczu.  W piśmiennictwie znajduje się duża ilość danych dotyczących wpływu agonistów/antagonistów receptorów adrenergicznych, agonistów/antagonistów opioidowych, leków przeciwdepresyjnych, inhibitorów prostaglandyn, pochodnych benzodiazepiny, tryptofanu i alkoholu na wydzielanie endogennej melatoniny. Nie prowadzono badań, dotyczących zaburzania przez te substancje czynne właściwości farmakodynamicznych lub farmakokinetycznych produktu leczniczego Circadin, jak również nie badano odwrotnego zjawiska. Interakcje farmakodynamiczne  Przyjmując produkt leczniczy Circadin nie należy spożywać alkoholu, gdyż zmniejsza on skuteczność działania nasennego produktu leczniczego.
CHPL leku Circadin, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 2 mg
Interakcje
 Circadin może nasilać właściwości uspokajające pochodnych benzodwuazepiny i innych leków, takich jak zaleplon, zolpidem i zopiklon. W badaniu klinicznym wyraźnie stwierdzono dowody przemijającej interakcji farmakodynamicznej między lekiem Circadin i zolpidemem, godzinę po jednoczesnym podaniu dawek. Jednoczesne podawanie prowadziło do nasilonych zaburzeń uwagi, pamięci i koordynacji, w porównaniu ze stosowaniem samego zolpidemu.  Circadin był stosowany w badaniach równocześnie z tiorydazyną i imipraminą — substancjami czynnymi wpływającymi na ośrodkowy układ nerwowy. W żadnym przypadku nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych. Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Circadin prowadziło jednak do nasilonego uczucia rozluźnienia oraz trudności z wykonywaniem zadań, w porównaniu z leczeniem samą imipraminą oraz nasilonego „zamroczenia” w porównaniu ze stosowaniem samej tiorydazyny.
CHPL leku Circadin, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 2 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak jest danych klinicznych dotyczących stosowania melatoniny w czasie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka/płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3). W świetle braku danych klinicznych nie zaleca się stosowania tego produktu leczniczego u kobiet w ciąży i kobiet zamierzających zajść w ciążę. Karmienie piersią W pokarmie kobiecym stwierdzano obecność endogennej melatoniny, można więc przypuszczać, że również melatonina egzogenna jest wydzielana w pokarmie kobiecym. Dostępne są dane pochodzące z modeli zwierzęcych, w tym gryzoni, owiec, bydła i naczelnych, wskazujące na przenikanie melatoniny z organizmu matki do płodu przez łożysko lub w pokarmie. Z tego względu nie zaleca się karmienia piersią przez kobiety leczone melatoniną.
CHPL leku Circadin, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 2 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Circadin wywiera umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Circadin może wywoływać senność, dlatego produkt należy stosować ostrożnie, jeśli senność pacjenta może wiązać się z zagrożeniem dla bezpieczeństwa.
CHPL leku Circadin, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 2 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa W badaniach klinicznych (z udziałem ogółem 1931 pacjentów stosujących Circadin i 1642 pacjentów otrzymujących placebo) działanie niepożądane zgłoszono u 48,8% pacjentów leczonych produktem Circadin w porównaniu z 37,8% otrzymujących placebo. Przy porównaniu wskaźnika pacjentów z działaniami niepożądanymi na 100 pacjento-tygodni, wyższy wskaźnik odnotowano po placebo niż po produkcie Circadin (5,743 dla placebo w porównaniu z 3,013 dla Circadin). Do najczęstszych działań niepożądanych należały: ból głowy, zapalenie nosogardzieli, ból pleców i stawów, które – według klasyfikacji MedDRA, występowały często, zarówno w grupie leczonej produktem Circadin, jak placebo. Lista działań niepożądanych w postaci tabeli W badaniach klinicznych oraz w spontanicznych raportach po wprowadzeniu do obrotu zgłoszono niżej wymienione działania niepożądane.
CHPL leku Circadin, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 2 mg
Działania niepożądane
W badaniach klinicznych działanie niepożądane wystąpiło ogółem u 9,5% pacjentów leczonych produktem Circadin w porównaniu z 7,4% pacjentów otrzymujących placebo. Poniżej wyszczególniono tylko działania niepożądane zaobserwowane w badaniach klinicznych, które występowały u pacjentów z częstością równą lub większą niż w grupie placebo. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do <1/10); niezbyt często (≥ 1/1000 do <1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

CHPL leku Circadin, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 2 mg
Działania niepożądane

Klasa układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana (nie może być określona na podstawiedostępnych danych)
Zakażenia i zarażeniapasożytnicze Półpasiec
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Leukopenia, małopłytkowość
Zaburzenia układu immunologicznego Reakcja nadwrażliwości
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Hipertriglicerydemia,Hipokalcemia, Hiponatremia
Zaburzenia psychiczne Drażliwość, nerwowość, niepokój, bezsenność, nietypowe sny, koszmary senne, lęk Zmiany nastroju, agresja, pobudzenie, płacz, objawy napięcia, dezorientacja, budzenie się wcześnie rano, zwiększone libido,nastrój depresyjny, depresja
Zaburzenia układu nerwowego Migrena, ból głowy, letarg, pobudzenie psychoruchowe, zawroty głowy, senność Omdlenia, zaburzenia pamięci, zaburzenia koncentracji, stan marzeniowy, zespół niespokojnych nóg, niska jakość snu,parestezje
Zaburzenia oka Zmniejszona ostrość widzenia, niewyraźnewidzenie, nasilone łzawienie
Zaburzenia ucha i błędnika Zawroty głowy przy zmianie pozycji,zawroty głowy
Zaburzenia serca Dusznica bolesna, Palpitacje

CHPL leku Circadin, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 2 mg
Działania niepożądane

Klasa układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnychdanych)
Zaburzenia naczyniowe Nadciśnienie Uderzenia krwi do głowy(„uderzenia gorąca”)
Zaburzenia żołądka i jelit Bóle brzucha, bóle w nadbrzuszu, dyspepsja, owrzodzenie jamy ustnej, suchość w ustach, nudności Choroba refluksowa przełyku, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, pęcherze na błonie śluzowej jamy ustnej, owrzodzenie języka, rozstrój żołądka, wymioty, odbiegające od normy odgłosy perystaltyki jelit, wzdęcia, nadmierne wydzielanie śliny, cuchnący oddech, dolegliwości brzuszne, zaburzeniażołądkowe, zapalenie żołądka
Zaburzeniawątroby i dróg żółciowych Hiperbilirubinemia
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Zapalenie skóry, pocenie się w nocy, świąd, wysypka, ogólny świąd, suchość skóry Wyprysk, rumień, zapalenie skóry rąk, łuszczyca, ogólna wysypka, wysypka ze świądem, zmianychorobowe płytki paznokciowej Obrzęk naczynioruchow y twarzy, obrzęk języka
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowei tkanki łącznej Bóle kończyn Zapalenie stawów, skurcze mięśni, ból karku, skurcze wnocy
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Cukromocz, białkomocz Wielomocz,hematuria, moczenie nocne
Zaburzenia układu rozrodczegoi piersi Objawy menopauzalne Priapizm, zapalenie gruczołu krokowego Mlekotok
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Astenia, ból w klatce piersiowej Uczucie znużenia, bóle, pragnienie

CHPL leku Circadin, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 2 mg
Działania niepożądane

Klasa układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnychdanych)
Badania diagnostyczne Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, zwiększenie masy ciała Zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, nieprawidłowy poziom elektrolitów we krwi, nieprawidłowe wyniki badańlaboratoryjnych

CHPL leku Circadin, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 2 mg
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Circadin, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 2 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Zgłoszono kilka przypadków przedawkowania w okresie po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym była senność. Większość przypadków miała nasilenie łagodne do umiarkowanego. Circadin był podawany w badaniach klinicznych w dawce 5 mg na dobę przez okres 12 miesięcy bez istotnej zmiany charakterystyki zgłaszanych działań niepożądanych. W piśmiennictwie znajdują się doniesienia o podawaniu dawek dobowych do 300 mg melatoniny bez wywołania klinicznie istotnych działań niepożądanych. W przypadku przedawkowania należy oczekiwać senności. Należy spodziewać się klirensu substancji czynnej w ciągu 12 godzin od spożycia. Nie jest wymagane żadne specjalne leczenie.
CHPL leku Circadin, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki psycholeptyczne, agoniści receptora melatoninowego, kod ATC: N05CH01 Melatonina jest naturalnie występującym hormonem wytwarzanym przez szyszynkę i strukturalnie pokrewnym serotoninie. Fizjologicznie wydzielanie melatoniny zwiększa się wkrótce po zapadnięciu zmroku, a jej maksymalne stężenie przypada na 2:00 – 4:00 godzinę rano i zmniejsza się w drugiej połowie nocy. Melatonina bierze udział w sterowaniu rytmami okołodobowymi i dostosowywaniu się organizmu do cyklu światła i ciemności. Ma również związek z działaniem nasennym i zwiększoną skłonnością do snu. Mechanizm działania Uważa się, że działanie melatoniny na receptory MT1, MT2 i MT3 przyczynia się do jej właściwości wywoływania snu, gdyż receptory te (głównie MT1 i MT2) biorą udział w regulacji rytmów okołodobowych i regulacji snu.
CHPL leku Circadin, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Uzasadnienie stosowania Ze względu na rolę melatoniny w regulacji snu i rytmu okołodobowego oraz związane z wiekiem zmniejszone wytwarzanie melatoniny endogennej, melatonina może skuteczne podnosić jakość snu, szczególnie u pacjentów w wieku powyżej 55 lat z pierwotną bezsennością. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania W badaniach klinicznych, w których pacjenci z pierwotną bezsennością otrzymywali produkt Circadin 2 mg codziennie wieczorem przez 3 tygodnie, stwierdzono korzyści u leczonych pacjentów w porównaniu z pacjentami przyjmującymi placebo, w zakresie latencji snu (mierzonej za pomocą wskaźników obiektywnych i subiektywnych) oraz subiektywnej jakości snu i funkcjonowania w trakcie dnia (sen regenerujący) bez obniżenia poziomu czujności w ciągu dnia. W badaniu polisomnograficznym (PSG) z 2-tygodniowym okresem wprowadzającym (prowadzonym metodą pojedynczej ślepej próby z leczeniem placebo), po którym następował 3-tygodniowy okres leczenia (metodą podwójnie ślepej próby, z kontrolą placebo w grupach równoległych) i 3-tygodniowym okresem odstawienia, latencja snu (ang.
CHPL leku Circadin, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
SL) ulegała skróceniu o 9 minut w porównaniu z placebo. Nie stwierdzono modyfikacji architektury snu ani wpływu na czas fazy REM snu w wyniku stosowania produktu Circadin. Podczas leczenia produktem Circadin 2 mg nie następowały zmiany funkcjonowania w trakcie dnia. W badaniu pacjentów ambulatoryjnych z dwutygodniowym początkowym okresem wprowadzającym z placebo, randomizowanym, prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, kontrolowanym placebo, w grupach równoległych, z 3-tygodniowym okresem leczenia i dwutygodniowym okresem odstawienia z placebo, odsetek pacjentów, u których następowała klinicznie istotna poprawa zarówno jakości snu, jak i czujności rano, wynosił 47% w grupie leczonej produktem Circadin w porównaniu z 27% w grupie placebo. Ponadto jakość snu i czujność rano uległy znacznej poprawie podczas leczenia produktem Circadin w porównaniu z placebo.
CHPL leku Circadin, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Parametry snu stopniowo powracały do wartości wyjściowych bez efektu odbicia, zwiększenia częstości działań niepożądanych lub nasilenia objawów odstawienia. W drugim badaniu pacjentów ambulatoryjnych z dwutygodniowym początkowym okresem wprowadzającym z placebo, randomizowanym, prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, kontrolowanym placebo, w grupach równoległych, z 3-tygodniowym okresem leczenia, odsetek pacjentów, u których następowała klinicznie istotna poprawa zarówno jakości snu, jak i czujności rano, wynosił 26% w grupie leczonej produktem Circadin w porównaniu z 15% w grupie placebo. Circadin skracał latencję snu zgłaszaną przez pacjentów o 24,3 minuty w porównaniu z 12,9 minuty dla placebo. Ponadto zgłaszana przez samych pacjentów jakość snu, liczba wybudzeń i czujność rano uległy znacznej poprawie podczas leczenia produktem Circadin w porównaniu z placebo. W porównaniu z placebo produkt Circadin 2 mg znacznie poprawiał jakość życia.
CHPL leku Circadin, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W kolejnym, randomizowanym badaniu klinicznym (n=600) porównywano działanie produktu Circadin oraz placebo przez okres do 6 miesięcy. Pacjentów poddano ponownej randomizacji w tygodniu 3. Badanie wykazało poprawę latencji snu, jakości snu i czujności rano; nie odnotowano objawów odstawienia ani nawrotu bezsenności. Według danych z badania korzyści obserwowane po upływie 3 tygodni utrzymywały się przez okres do 3 miesięcy, co jednak stanowiło odchylenie od analizy podstawowej wyznaczonej na 6 miesięcy. W 3. miesiącu dodatkowe 10% pacjentów znalazło się w grupie otrzymującej produkt Circadin. Dzieci i młodzież W badaniu obejmującym pacjentów z grupy dzieci i młodzieży (n = 125) z zastosowaniem dawek 2, 5 lub 10 mg melatoniny w odpowiedniej liczbie minitabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawce 1 mg (postać farmaceutyczna odpowiednia do wieku), z początkowym dwutygodniowym okresem wstępnym z zastosowaniem placebo i 13-tygodniowym okresem leczenia prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby z randomizacją i kontrolą placebo w grupach równoległych wykazano poprawę w zakresie łącznego czasu snu po 13 tygodniach leczenia metodą podwójnie ślepej próby; uczestnicy z grupy leczenia czynnego spali dłużej (508 minut) w porównaniu z grupą placebo (488 minut).
CHPL leku Circadin, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Zaobserwowano także skrócenie latencji snu w grupie leczenia czynnego (61 minut) w porównaniu z grupą placebo (77 minut) po 13 tygodniach leczenia metodą podwójnie ślepej próby, co nie powodowało wcześniejszego budzenia się. Ponadto w grupie czynnego leczenia było mniej przypadków przerwania leczenia (9 pacjentów, 15%) w porównaniu z grupą placebo (21 pacjentów, 32,3%). Zdarzenia niepożądane występujące w trakcie leczenia zgłoszono u 85% pacjentów w grupie leczenia czynnego oraz u 77% pacjentów w grupie placebo. Zaburzenia układu nerwowego występowały częściej w grupie leczenia czynnego (42% pacjentów) w porównaniu do 23% pacjentów w grupie placebo, co wynikało głównie z większej częstości występowania senności i bólu głowy w grupie leczenia czynnego.
CHPL leku Circadin, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 2 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Wchłanianie melatoniny podanej doustnie jest całkowite u dorosłych, ale może zmniejszać się nawet o 50% u osób w podeszłym wieku. Właściwości farmakokinetyczne melatoniny są liniowe w zakresie dawek 2 – 8 mg. Dostępność biologiczna produktu leczniczego jest rzędu 15%. Obserwuje się znaczny efekt pierwszego przejścia, z szacowanym metabolizmem przy pierwszym przejściu przez wątrobę na poziomie 85%. T max występuje po 3 godzinach w stanie po posiłku. Na szybkość wchłaniania i C max melatoniny po doustnym podaniu produktu Circadin 2 mg ma wpływ spożycie posiłku. Spożycie posiłku opóźniało wchłanianie melatoniny, prowadząc do późniejszego (T max = 3,0 h w porównaniu z T max = 0,75 h) i niższego maksymalnego stężenia substancji czynnej w osoczu po posiłku (C max = 1020 pg/ml w porównaniu z C max = 1176 pg/ml). Dystrybucja In vitro melatonina wiąże się z białkami osocza w około 60%.
CHPL leku Circadin, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 2 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Circadin wiąże się głównie z albuminami, alfa-1-kwaśną glikoproteiną i lipoproteinami o dużej gęstości. Metabolizm Z danych eksperymentalnych wynika, że w metabolizmie melatoniny biorą udział izoenzymy CYP1A1, CYP1A2 i być może CYP2C19 układu cytochromu P450. Głównym metabolitem jest 6-sulfatoksymelatonina (6-S-MT), która jest nieaktywna. Metabolizm leku zachodzi w wątrobie. Metabolit jest całkowicie wydalany w ciągu 12 godzin od przyjęcia produktu. Eliminacja Końcowy okres półtrwania (t ½ ) wynosi 3,5 – 4 godziny. Eliminacja następuje poprzez wydalanie metabolitów z moczem – 89% w postaci koniugatów 6-hydroksymelatoniny z kwasem siarkowym lub glukuronowym, a 2% jest wydalane w postaci melatoniny (substancja czynna w postaci niezmienionej). Płeć U kobiet stwierdza się 3 – 4-krotnie większe stężenie C max niż u mężczyzn. Obserwowano również zmienność C max do 5-krotności stężenia w obrębie tej samej płci.
CHPL leku Circadin, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 2 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Pomimo różnych stężeń substancji czynnej we krwi nie stwierdzono żadnych różnic farmakodynamicznych między mężczyznami i kobietami. Szczególne populacje Osoby w podeszłym wieku Stwierdzono, że metabolizm melatoniny zmniejsza się wraz z wiekiem. W obrębie dawek zgłaszano wyższe wartości AUC i C max u pacjentów w podeszłym wieku w porównaniu z młodszymi pacjentami, co odzwierciedla słabszy metabolizm melatoniny o osób starszych. Stężenia C max wynoszą około 500 pg/ml u osób dorosłych (18 – 45 lat) w porównaniu z 1200 pg/ml u osób starszych (55 – 69 lat); wartości AUC kształtują się na poziomie 3000 pg*h/ml u osób dorosłych w porównaniu z 5000 pg*h/ml u osób starszych. Niewydolność nerek Dane firmy wskazują, że po podaniu wielu dawek nie następuje kumulacja melatoniny. Wniosek ten jest zbieżny z krótkim okresem półtrwania melatoniny u ludzi.
CHPL leku Circadin, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 2 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Stężenia leku oznaczane we krwi pacjentów o godzinie 23:00 (2 godziny po podaniu) po 1 i 3 tygodniach codziennego podawania wynosiły odpowiednio 411,4 ± 56,5 pg/ml i 432,00 ± 83,2 pg/ml i były podobne do stężeń stwierdzanych u zdrowych ochotników po podaniu pojedynczej dawki produktu Circadin 2 mg. Niewydolność wątroby Metabolizm melatoniny następuje głównie w wątrobie, dlatego niewydolność wątroby prowadzi do wyższych stężeń melatoniny endogennej. Stężenia melatoniny w osoczu u pacjentów z marskością wątroby były znacznie podwyższone w godzinach światła dziennego. U pacjentów stwierdzano znacznie obniżone całkowite wydalanie 6-sulfatoksymelatoniny w porównaniu z grupą kontrolną.
CHPL leku Circadin, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 2 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. W badaniach nieklinicznych działania toksyczne obserwowano jedynie wtedy, gdy narażenie było większe niż maksymalne narażenie występujące u ludzi, co wskazuje na niewielkie znaczenie tych obserwacji w praktyce klinicznej. Badanie rakotwórczości u szczurów nie ujawniło żadnego działania, które mogłoby odnosić się do ludzi. W badaniach toksycznego wpływu na reprodukcję podanie doustne melatoniny ciężarnym samicom myszy, szczurów lub królików nie wywoływało działań niepożądanych u ich potomstwa w oparciu o zdolność do przeżycia płodu, wad budowy szkieletu i narządów wewnętrznych, odsetek płci, masę urodzeniową oraz dalszy rozwój fizyczny, czynnościowy i płciowy.
CHPL leku Circadin, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 2 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Stwierdzono niewielki wpływ na rozwój pourodzeniowy i zdolność przeżycia u szczurów tylko przy użyciu bardzo dużych dawek, stanowiących równoważnik około 2 000 mg/dobę u ludzi.
CHPL leku Circadin, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 2 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Amoniowego metakrylanu kopolimer (typ B) Wapnia wodorofosforan dwuwodny Laktoza jednowodna Krzemionka koloidalna bezwodna Talk Magnezu stearynian 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres trwałości 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25˚C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Tabletki są pakowane w nieprzezroczyste opakowania blistrowe PCW/PCWD zaklejone od spodu folią aluminiową. Opakowanie zawiera jeden pasek blistra z 7, 20 lub 21 tabletkami lub dwa paski blistra po 15 tabletek każdy (łącznie 30 tabletek). Blistry są następnie pakowane w kartoniki. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Bez specjalnych wymagań dotyczących usuwania.
CHPL leku Circadin, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 2 mg
Dane farmaceutyczne
Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 1 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Melatonina LEK-AM, 1 mg, tabletki Melatonina LEK-AM, 3 mg, tabletki Melatonina LEK-AM, 5 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚC IOWY Jedna tabletka zawiera 1 mg, 3 mg lub 5 mg melatoniny (Melatoninum). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki Tabletki 1 mg i 3 mg są białe, okrągłe, obustronnie płaskie. Tabletki 5 mg są białe, okrągłe, obustronnie wypukłe, z kreską dzielącą z jednej strony.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 1 mg
Wskazania do stosowania
4.1. Wskazania do stosowania Melatonina jest wskazana jako środek pomocniczy w leczeniu zaburzeń rytmu snu i czuwania np. związanych ze zmianą stref czasowych lub w związku z pracą zmianową. Lek ułatwia także regulację zaburzeń dobowego rytmu snu i czuwania u pacjentów niewidomych.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 1 mg
Dawkowanie
4.2. Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli: W zaburzeniach snu związanych ze zmianą stref czasowych: 2 mg do 3 mg melatoniny raz na dobę, po zapadnięciu zmroku, rozpoczynając od pierwszego dnia podróży. Kontynuować leczenie przez 2 do 3 kolejnych dni po zakończeniu podróży. W zaburzeniach rytmu dobowego snu i czuwania związanych np. z pracą zmianową: 1 mg do 5 mg na dobę na godzinę przed snem. W zaburzeniach rytmu dobowego snu i czuwania u osób niewidomych należy przyjmować od 0,5 mg do 5 mg raz na dobę, około godziny 21:00-22:00. Dawkowanie to dotyczy też długotrwałego przyjmowania leku. Działanie leku w leczeniu długotrwałym zaburzeń rytmu dobowego snu i czuwania obserwuje się czasami dopiero po upływie 2 tygodni przyjmowania leku. Sposób podawania Do stosowania doustnego.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 1 mg
Przeciwwskazania
4.3. Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Melatoniny nie należy stosować po spożyciu alkoholu oraz w okresie ciąży lub laktacji.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 1 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Należy zachować ostrożność podczas stosowania melatoniny u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby z powodu braku danych dotyczących stosowania melatoniny w tej grupie oraz ze względu na metabolizm melatoniny w wątrobie, u pacjentów z depresją, a także u osób z zaburzeniami czynności układu immunologicznego, z zaburzeniami hormonalnymi lub padaczką oraz u osób leczonych lekami przeciwzakrzepowymi i z zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 1 mg
Interakcje
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Fluwoksamina zwiększa stężenie w surowicy krwi podawanej równolegle doustnie melatoniny, prawdopodobnie poprzez hamowanie jej eliminacji. Należy unikać łączenia tych leków. Stężenie melatoniny zwiększają: 5- lub 8- metoksypsoralen, cymetydyna, estrogeny (środki antykoncepcyjne i hormonalna terapia zastępcza). Leki metabolizowane przez izoenzym CYP2C19 (citalopram, omeprazol, lanzoprazol) zwalniają metabolizm egzogennie podawanej melatoniny i zwiększają jej biodostępność, prawdopodobnie poprzez hamowanie przemian hormonu do N-acetyloserotoniny. Chinoliny mogą prowadzić do wzrostu ekspozycji na melatoninę. Karbamazepina i ryfampicyna mogą powodować zwiększenie redukcji stężeń melatoniny w osoczu. Melatonina może nasilać właściwości uspokajające benzodiazepin i niebenzodiazepin, takich jak zaleplon, zolpidem i zopiklon.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 1 mg
Interakcje
Stosowanie melatoniny z tiorydazyną prowadzi do nasilonego „zamroczenia” w porównaniu do leczenia samą tiorydazyną. Stosowanie melatoniny z imipraminą – do nasilonego uczucia rozluźnienia i trudności z wykonywaniem zadań. Palenie papierosów może zmniejszać stężenie melatoniny.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 1 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6. Wpływ na ciążę i laktację Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania melatoniny u kobiet w ciąży lub w czasie laktacji. Produkt leczniczy Melatonina LEK-AM jest przeciwwskazany do stosowania w okresie ciąży i podczas karmienia piersią (patrz 4.3).
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 1 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn, ponieważ po przyjęciu leku może wystąpić uczucie senności, prowadzące do spadku koncentracji.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 1 mg
Działania niepożądane
4.8. Działania niepożądane Nie ma wystarczających badań pozwalających ocenić występowanie i częstość działań niepożądanych melatoniny. W przypadku krótkotrwałego stosowania, przez kilka dni, działania niepożądane są bardzo nieliczne i przemijające. Najczęściej występują: Zaburzenia układu nerwowego: astenia, bóle głowy, splątanie (dezorientacja), sedacja, obniżenie temperatury ciała. Rzadziej: Zwiększenie liczby napadów padaczkowych u dzieci z uszkodzeniami ośrodkowego układu nerwowego i padaczką; Zaburzenia serca: tachykardia; Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: świąd, wysypka, pokrzywka, wyprysk; Zaburzenia endokrynologiczne: ginekomastia.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 1 mg
Przedawkowanie
4.9. Przedawkowanie Nie zgłoszono żadnego przypadku przedawkowania. Swoiste antidotum dla melatoniny nie jest znane.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 1 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1. Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki nasenne i uspokajające, agoniści receptora melatoninowego. Kod ATC: N 05C H01 Melatonina jest występującym naturalnie w organizmie człowieka neurohormonem, produkowanym w ośrodkowym układzie nerwowym przez szyszynkę. Synteza melatoniny z aminokwasu tryptofanu odbywa się również w innych komórkach i narządach, jak np. siatkówce oka, gruczołach łzowych, przewodzie pokarmowym, skórze, limfocytach. Wysokie stężenia melatoniny obserwowano także w komórkach szpiku kostnego oraz w żółci ssaków. Hormon ten odgrywa ważną rolę w regulacji biologicznego rytmu okołodobowego. Melatonina reguluje godziny snu i czuwania w ciągu doby. Endogenną melatoninę cechuje charakterystyczny rytm dobowy syntezy i wydzielania. W ciągu dnia stężenia tego hormonu są niskie, najwyższe zaś w nocy. Oprócz dobowego profilu wydzielania melatoniny, występuje także rytm sezonowy, wynikający ze zmian długości oświetlenia w różnych porach roku.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 1 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Melatonina wykazuje dwa główne kierunki działania w leczeniu zaburzeń snu. Po pierwsze, powoduje bezpośredni efekt nasenny, który jest prawdopodobnie wynikiem interakcji z ośrodkowym układem GABA-ergicznym. Po drugie, wykazuje działanie chronobiologiczne, dostosowując zmiany w zakresie rytmu snu i czuwania do zmian oświetlenia i długości trwania dnia i nocy. Działanie to odbywa się przede wszystkim poprzez specyficzne ośrodkowe receptory melatoninowe MT1 i MT2. Oprócz pozytywnego wpływu na proces zasypiania, regulację faz snu i jego długości, melatonina wykazuje także aktywność przeciwzapalną i antyoksydacyjną, działanie immunostymulujące, przeciwnowotworowe, hipotensyjne i termoregulacyjne oraz posiada właściwości cytoprotekcyjne. W badaniach eksperymentalnych wykazano, że ww. efekty farmakodynamiczne są wywoływane również poprzez egzogenne podanie melatoniny.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 1 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2. Właściwości farmakokinetyczne Biodostępność melatoniny waha się w granicach od 3% do 76%. Do 60% wchłoniętej dawki leku podlega efektowi pierwszego przejścia. Posiłek zwiększa wchłanianie melatoniny. Substancja czynna preparatu jest metabolizowana do 6-hydroksymelatoniny i N-acetyloserotoniny, a następnie powstałe metabolity w postaci glukuronidów lub siarczanów są wydalane wraz z moczem. Melatonina szybko przenika do płynów ustrojowych, takich jak ślina, płyn mózgowo-rdzeniowy, płyn omoczniowy. Po podaniu doustnym maksymalne stężenie we krwi lek osiąga po czasie od 0,5 do 2 godzin. Okres półtrwania melatoniny po podaniu doustnym wynosi od 30 do 50 minut.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 1 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań farmakologicznych, dotyczących bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego i toksycznego wpływu na reprodukcję, nie ujawniają występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka. Badania toksyczności ostrej na zwierzętach wykazały, że ciężkie objawy toksyczne występują jedynie w przypadku podania bardzo dużych dawek leku. LD50 melatoniny u myszy po podaniu doustnym wynosi 1250 mg/kg. W badaniach na szczurach nie stwierdzono teratogennego wpływu melatoniny. Podawanie leku wiązało się jednak ze zmniejszeniem masy jąder u samców chomików i szczurów.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 1 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych Celuloza mikrokrystaliczna 102 Kroskarmeloza sodowa Magnezu stearynian Krzemionka koloidalna bezwodna 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3. Okres ważności 2 lata 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywaniu Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania Melatonina LEK-AM, 1 mg Pojemnik polietylenowy w tekturowym pudełku. 90 tabletek Blistry z folii PVC/PVDC/Aluminium lub folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium w tekturowym pudełku. 90 tabletek Melatonina LEK-AM, 3 mg Pojemnik polietylenowy w tekturowym pudełku. 14 tabletek, 60 tabletek Blistry z folii PVC/PVDC/Aluminium lub folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium w tekturowym pudełku. 14 tabletek, 60 tabletek Melatonina LEK-AM, 5 mg Pojemnik polietylenowy w tekturowym pudełku.
CHPL leku Melatonina LEK-AM, tabletki, 1 mg
Dane farmaceutyczne
30 tabletek lub 60 tabletek Blistry z folii PVC/PVDC/Aluminium lub folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium w tekturowym pudełku. 30 tabletek lub 60 tabletek 6.6. Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania Bez specjalnych wymagań.
CHPL leku Melabiorytm B6 MAX, tabletki, 6 mg + 20 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Melabiorytm B6 MAX, 6 mg + 20 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda tabletka zawiera 6 mg melatoniny ( Melatoninum ) i 20 mg pirydoksyny chlorowodorku ( Pyridoxini hydrochloridum ). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każda tabletka zawiera 30,0 mg sorbitolu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Produkt leczniczy ma postać tabletki okrągłej obustronnie wypukłej, o średnicy 6,0 mm, barwy białej do żółtawobiałej. Tabletka posiada jednostronną linię podziału. Tabletkę można podzielić na równe dawki.
CHPL leku Melabiorytm B6 MAX, tabletki, 6 mg + 20 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy jest wskazany jako środek pomocniczy w zaburzeniach snu związanych ze zmianą stref czasowych lub w związku z pracą zmianową.
CHPL leku Melabiorytm B6 MAX, tabletki, 6 mg + 20 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Należy stosować najniższą skuteczną dawkę melatoniny, a w razie konieczności należy zastosować inny produkt leczniczy z melatoniną, zapewniający możliwość przyjęcia innej (np. niższej) dawki. Dorośli: W zaburzeniach snu związanych ze zmianą stref czasowych: pół tabletki lub 1 tabletka raz na dobę, po zapadnięciu zmroku, rozpoczynając od pierwszego dnia podróży. Kontynuować leczenie przez 2 do 3 kolejnych dni po zakończeniu podróży. W zaburzeniach rytmu dobowego snu i czuwania związanych np. z pracą zmianową: pół tabletki lub 1 tabletka na godzinę przed snem. Działanie produktu leczniczego obserwuje się stopniowo, czasami dopiero po upływie dwóch tygodni stosowania melatoniny. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek Nie należy stosować produktu leczniczego u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. Osoby w podeszłym wieku Dostosowanie dawki nie jest konieczne u osób w podeszłym wieku.
CHPL leku Melabiorytm B6 MAX, tabletki, 6 mg + 20 mg
Dawkowanie
Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego u dzieci i młodzieży w wieku od 0 do 18 lat. Sposób podawania Podanie doustne. Tabletki należy popić wodą.
CHPL leku Melabiorytm B6 MAX, tabletki, 6 mg + 20 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania – Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. – Dzieci i młodzież w wieku do 18 lat. – Pacjenci z zaburzeniami wątroby lub nerek. – Ciąża, okres karmienia piersią. – Depresja. Ze względu na wysoką zawartość pirydoksyny chlorowodorku, produktu leczniczego nie należy stosować w chorobie Parkinsona leczonej L-dopą bez stosowania inhibitora obwodowej dekarboksylazy lewodopy.
CHPL leku Melabiorytm B6 MAX, tabletki, 6 mg + 20 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Ostrożnie stosować u osób z zaburzeniami czynności układu immunologicznego, z zaburzeniami hormonalnymi lub padaczką oraz u pacjentów leczonych lekami przeciwzakrzepowymi. Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych Sorbitol Produkt leczniczy zawiera 30,0 mg sorbitolu w każdej tabletce. Należy wziąć pod uwagę addytywne działanie podawanych jednocześnie produktów zawierających fruktozę (lub sorbitol) oraz pokarmu zawierającego fruktozę (lub sorbitol). Sorbitol zawarty w produkcie leczniczym może wpływać na biodostępność innych, podawanych równocześnie drogą doustną, produktów leczniczych. Sód Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w każdej tabletce, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Melabiorytm B6 MAX, tabletki, 6 mg + 20 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Należy zachować ostrożność u pacjentów leczonych fluwoksaminą, która zwiększa stężenie melatoniny, hamując jej metabolizm przez izoenzymy CYP1A2 i CYP2C19 cytochromu wątrobowego P450 (CYP). Należy unikać łączenia tych leków. Należy zachować ostrożność u pacjentów leczonych 5- lub 8-metoksypsoralenem, cymetydyną, estrogenami (np. środki antykoncepcyjne lub hormonalna terapia zastępcza), które zwiększają stężenie melatoniny poprzez hamowanie jej metabolizmu. Produkty lecznicze metabolizowane przez izoenzym CYP2C19 (cytalopram, omeprazol, lanzoprazol) spowalniają metabolizm egzogennie podawanej melatoniny i zwiększają jej biodostępność, prawdopodobnie poprzez hamowanie przemian hormonu do N-acetyloserotoniny. Inhibitory CYP1A2, takie jak chinolony, mogą prowadzić do zwiększenia ekspozycji na melatoninę.
CHPL leku Melabiorytm B6 MAX, tabletki, 6 mg + 20 mg
Interakcje
Produkty lecznicze indukujące aktywność CYP1A2 (karbamazepina, ryfampicyna) mogą powodować zmniejszenie stężenia melatoniny w osoczu. Melatonina może nasilać właściwości uspokajające pochodnych benzodiazepiny i innych produktów leczniczych, takich jak zaleplon, zolpidem i zopiklon. Stosowanie melatoniny z tiorydazyną prowadzi do nasilonego „zamroczenia” w porównaniu ze stosowaniem samej tiorydazyny. Stosowanie melatoniny z imipraminą – do nasilonego uczucia rozluźnienia oraz trudności z wykonywaniem zadań. W piśmiennictwie znajduje się duża liczba danych dotyczących wpływu agonistów/antagonistów receptorów adrenergicznych, agonistów/antagonistów receptorów opioidowych, produktów leczniczych przeciwdepresyjnych, inhibitorów prostaglandyn, pochodnych benzodiazepiny, tryptofanu i alkoholu na wydzielanie endogennej melatoniny. Palenie papierosów może zmniejszać stężenie melatoniny w wyniku indukowania CYP1A2.
CHPL leku Melabiorytm B6 MAX, tabletki, 6 mg + 20 mg
Interakcje
Nie zaleca się równoczesnego stosowania produktu leczniczego z lewodopą, gdyż działanie przeciwparkinsonowe lewodopy jest usuwane już przez dawkę 5 mg pirydoksyny podawanej doustnie. Nie dotyczy to przypadku połączenia karbidopa-lewodopa. Witamina B 6 może zmniejszać stężenie fenytoiny w surowicy krwi. Nie należy spożywać alkoholu, podczas przyjmowania produktu leczniczego, gdyż zmniejsza on skuteczność działania nasennego produktu leczniczego.
CHPL leku Melabiorytm B6 MAX, tabletki, 6 mg + 20 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak jest danych klinicznych dotyczących stosowania melatoniny w czasie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży czy rozwój zarodka/płodu. W świetle braku danych klinicznych produkt leczniczy jest przeciwwskazany do stosowania w okresie ciąży (patrz punkt 4.3). Karmienie piersią Brak wystarczających danych dotyczących przenikania melatoniny do mleka ludzkiego. Produkt leczniczy jest przeciwwskazany do stosowania podczas karmienia piersią (patrz punkt 4.3). Płodność Dane z badań na zwierzętach są niewystarczające do stwierdzenia wpływu melatoniny na płodność.
CHPL leku Melabiorytm B6 MAX, tabletki, 6 mg + 20 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Po zastosowaniu produktu leczniczego nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Produkt leczniczy może wywoływać senność, nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn, ponieważ senność pacjenta może wiązać się z zagrożeniem dla bezpieczeństwa.
CHPL leku Melabiorytm B6 MAX, tabletki, 6 mg + 20 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane W badaniach klinicznych oraz w spontanicznych raportach po wprowadzeniu do obrotu melatoniny zgłoszono niżej wymienione działania niepożądane. Wyszczególniono tylko działania niepożądane zaobserwowane w badaniach klinicznych, które występowały u pacjentów z częstością równą lub większą niż w grupie placebo. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do <1/10); niezbyt często (≥ 1/1000 do <1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

CHPL leku Melabiorytm B6 MAX, tabletki, 6 mg + 20 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Półpasiec
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Leukopenia, małopłytkowość
Zaburzenia układu immunologicznego Reakcjanadwrażliwości
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Hipertriglicerydemia, hipokalcemia, hiponatremia
Zaburzenia psychiczne Drażliwość, nerwowość, niepokój, bezsenność, nietypowe sny, koszmary senne, lęk Zmiany nastroju, agresja, pobudzenie, płacz, objawy napięcia, dezorientacja,budzenie się wcześnie rano, zwiększone libido, nastrój depresyjny, depresja
Zaburzenia układu nerwowego Migrena, ból głowy, letarg, pobudzenie psychoruchowe, zawrotygłowy, senność Omdlenia, zaburzenia pamięci, zaburzenia koncentracji, stan marzeniowy, zespółniespokojnych nóg, niska jakość snu, parestezje,zwiększenie liczby napadów padaczkowych u dzieci zuszkodzeniami ośrodkowego układu nerwowego i padaczką
Zaburzenia oka Zmniejszona ostrość widzenia, niewyraźne widzenie, nasilone łzawienie
Zaburzenia ucha i błędnika Zawroty głowy przy zmianie pozycji, zawroty głowyukładowe
Zaburzenia serca Dławica piersiowa,kołatanie serca, tachykardia
Zaburzenia naczyniowe Nadciśnienie tętnicze Uderzenia krwi do głowy („uderzenia gorąca”)

CHPL leku Melabiorytm B6 MAX, tabletki, 6 mg + 20 mg
Działania niepożądane

Zaburzenia żołądka i jelit Bóle brzucha, bólew nadbrzuszu, dyspepsja, owrzodzenie jamy ustnej, suchość w jamie ustnej, nudności Choroba refluksowa przełyku, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, pęcherze na błonie śluzowej jamy ustnej,owrzodzenie języka, rozstrój żołądka, wymioty,odbiegające od normy odgłosy perystaltyki jelit, wzdęcia,nadmierne wydzielanie śliny, cuchnący oddech, dolegliwości brzuszne,zaburzenia żołądkowe, zapalenie żołądka
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Hiperbilirubinemia
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Zapalenie skóry, pocenie się w nocy, świąd,wysypka, uogólniony świąd, suchość skóry Wyprysk, rumień, zapalenie skóry rąk, łuszczyca, ogólna wysypka, wysypka zeświądem, pokrzywka, zmiany chorobowe płytki paznokciowej Obrzęk naczynioruchowy twarzy, obrzękjęzyka
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowei tkanki łącznej Bóle kończyn Zapalenie stawów, skurcze mięśni, ból karku, skurcze w nocy
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Cukromocz, białkomocz Wielomocz, hematuria, moczenie nocne
Zaburzenia układu rozrodczegoi piersi Objawy menopauzalne Priapizm, zapalenie gruczołu krokowego, ginekomastia Mlekotok
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Astenia, ból w klatce piersiowej, obniżenie temperatury ciała Uczucie znużenia, bóle, pragnienie
Badania diagnostyczne Nieprawidłowe wynikibadań czynności wątroby, zwiększenie masy ciała Zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, nieprawidłowe stężenie elektrolitów we krwi,nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych

CHPL leku Melabiorytm B6 MAX, tabletki, 6 mg + 20 mg
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Melabiorytm B6 MAX, tabletki, 6 mg + 20 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W piśmiennictwie znajdują się doniesienia o podawaniu dawek dobowych do 300 mg melatoniny bez wywołania klinicznie istotnych działań niepożądanych. Pojedyncze przypadki przedawkowania melatoniny opisane w literaturze powodowały wystąpienie psychozy, senności lub dezorientacji. Brak jest swoistego antidotum, w związku z czym należy postępować zgodnie z przyjętymi standardami. Nie stwierdzono działań toksycznych. Stosowanie dużych dawek witaminy B 6 może być przyczyną zaburzeń przewodu pokarmowego, niedoboru kwasu foliowego i reakcji skórnych.
CHPL leku Melabiorytm B6 MAX, tabletki, 6 mg + 20 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: inne leki nasenne i uspokajające Kod ATC: brak kodu ATC wg WHO Produkt leczniczy zawiera dwie substancje czynne – hormon melatoninę i pirydoksyny chlorowodorek, czyli witaminę B 6. Melatonina jest hormonem występującym naturalnie w organizmie człowieka. Wytwarzana jest przez gruczoł – szyszynkę, zlokalizowany w ośrodkowym układzie nerwowym. Hormon ten odgrywa ważną rolę w regulacji biologicznego rytmu okołodobowego. Reguluje godziny snu i czuwania w ciągu doby. Mechanizm działania Melatonina wykazuje dwa główne kierunki działania w leczeniu zaburzeń snu. Po pierwsze, powoduje bezpośredni efekt nasenny, który jest prawdopodobnie wynikiem interakcji z ośrodkowym układem GABA-ergicznym. Po drugie, wykazuje działanie chronobiologiczne, dostosowując zmiany w zakresie rytmu snu i czuwania do zmian oświetlenia i długości trwania dnia i nocy.
CHPL leku Melabiorytm B6 MAX, tabletki, 6 mg + 20 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Działanie to odbywa się przede wszystkim poprzez specyficzne ośrodkowe receptory melatoninowe MT 1 i MT 2 . Oprócz pozytywnego wpływu na proces zasypiania, regulację faz snu i jego długości, melatonina wykazuje także aktywność przeciwzapalną i antyoksydacyjną, działanie immunostymulujące, przeciwnowotworowe, hipotensyjne i termoregulacyjne oraz posiada właściwości cytoprotekcyjne. W badaniach eksperymentalnych wykazano, że ww. działania farmakodynamiczne są wywoływane również poprzez egzogenne podanie melatoniny. Pirydoksyna ulega przemianie w erytrocytach do fosforanu pirydoksalu i w mniejszym stopniu do fosforanu pirydoksaminy, które działają jako koenzymy enzymów biorących udział w przemianach metabolicznych białek, węglowodanów i lipidów. Pirydoksyna bierze udział m.in. w powstawaniu serotoniny, w syntezie kwasu gamma aminomasłowego i hemu. 20 mg pirydoksyny jest większą dawką niż dobowe zapotrzebowanie na witaminę B 6 .
CHPL leku Melabiorytm B6 MAX, tabletki, 6 mg + 20 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniach stwierdzono, że niedobór witaminy B 6 jest związany z wyraźnym zmniejszeniem wytwarzania melatoniny w organizmie, zaś podawanie witaminy B 6 pobudza wydzielanie melatoniny.
CHPL leku Melabiorytm B6 MAX, tabletki, 6 mg + 20 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Biodostępność melatoniny jest bardzo różna i waha się w granicach od 3% do 76%. Melatonina ulega efektowi pierwszego przejścia (30-85%). Posiłek zwiększa wchłanianie produktu leczniczego. Z danych eksperymentalnych wynika, że w metabolizmie melatoniny biorą udział izoenzymy CYP1A1, CYP1A2 i CYP2C19 układu cytochromu P450. Melatonina jest metabolizowana do 6- hydroksymelatoniny i N-acetyloserotoniny, a następnie powstałe metabolity w postaci glukuronianów lub siarczanów są wydalane z moczem. Melatonina szybko przenika do tkanek oraz płynów ustrojowych takich jak ślina, płyn mózgowo-rdzeniowy, płyn omoczniowy. Po doustnym podaniu maksymalne stężenie we krwi osiągane jest w ciągu 0,5 do 2 godzin. Melatonina może powodować uczucie senności, które pojawia się około 30 minut po zażyciu i utrzymuje się przez co najmniej jedną godzinę. Po przyjęciu melatoniny w godzinach wczesno wieczornych maximum jej nocnego stężenia występuje szybciej o około 3 godziny.
CHPL leku Melabiorytm B6 MAX, tabletki, 6 mg + 20 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Okres półtrwania melatoniny po podaniu doustnym wynosi 30 do 50 minut. Pojedyncza dawka wieczorna jest wydalana z organizmu do godzin porannych następnego dnia. Pirydoksyna dobrze wchłania się w jelicie cienkim nawet w bardzo dużych dawkach. Metabolizowana jest w wątrobie, a jej okres półtrwania wynosi 15 do 20 dni. Wydalana jest przez nerki prawie całkowicie w postaci metabolitów. Jedynie po przyjęciu bardzo dużej dawki większość pirydoksyny wydalana jest z moczem w postaci niezmienionej.
CHPL leku Melabiorytm B6 MAX, tabletki, 6 mg + 20 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Melatonina Dane niekliniczne, uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego i toksycznego wpływu na reprodukcję, nie ujawniają występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka. Badania toksyczności ostrej na zwierzętach wykazały, że ciężkie objawy toksyczne występują jedynie w przypadku podania bardzo dużych dawek leku. LD 50 melatoniny u myszy po podaniu doustnym wynosi 1250 mg/kg masy ciała. W badaniach na szczurach nie stwierdzono teratogennego wpływu melatoniny. Podawanie leku wiązało się jednak ze zmniejszeniem masy jąder u samców chomików i szczurów. Pirydoksyny chlorowodorek Brak istotnych danych przedklinicznych o znaczeniu klinicznym, nieopisanych w pozostałych punktach Charakterystyki Produktu Leczniczego.
CHPL leku Melabiorytm B6 MAX, tabletki, 6 mg + 20 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Celuloza mikrokrystaliczna Sorbitol Makrogol Sodu stearylofumaran 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 2 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry PVC/PE/PVDC/Aluminium lub PVC/PVDC/Aluminium lub OPA/Aluminium/PVC/Aluminium w tekturowym pudełku. Opakowanie zawiera 30 tabletek. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych wymagań. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

Letnia apteczka

Sprawdź »

Co warto w niej mieć?

Suplement diety

Vesvein Nogi

tabletki

Krążenie żylne

Poznaj działanie

Kosmetyk

Alantandermoline złuszczający

krem

Pielęgnacja stóp

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Enterol

lek probiotyczny

Biegunka

Poznaj działanie

Wyrób medyczny

FEMINUM FIT

żel dopochwowy

Infekcje intymne

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Urosept

tabletki

Infekcje dróg moczowych

Poznaj działanie

Kosmetyk

L3 Prurigo

maść

Ukąszenia i świąd

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Alax

tabletki

Zaparcia

Poznaj działanie

Suplement diety

Osavi Kolagen & Elektrolity Witalność i Blask

pomarańcza-grejfrut

Kolagen i elektrolity

Poznaj działanie

Kosmetyk

Ginexid

pianka ginekologiczna

Higiena intymna

Poznaj działanie

Klasyfikacja układów i narządów	Działanie niepożądane	Częstość
Zaburzenia psychiczne	Omamy	Niezbyt często
Zaburzenia układu nerwowego	Ból głowy	Często
Senność	Często
Zawroty głowy,	Często
Porażenie przysenne	Niezbyt często
Zaburzenia żołądka i jelit	Nudności	Często
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Zmęczenie	Często

	50 mgN = 310	25 mgN = 310	Placebo N = 310
WASO (czuwanie wtrącone, w min): kontynuacja snu, oceniana obiektywnie przez PSG
Początek badania	Średnia (SD)	95 (38)	98 (39)	103 (41)
Miesiąc 1.	Średnia (SD)	65 (35)	77 (42)	92 (42)
	Zmiana w stosunku do	-29	-18	-6
	wartości początkowej
	LSM (95% CL)	[-33, -25]	[-22, -15]	[-10, -2]
	Różnica w porównaniu do	-23	-12
	grupy otrzymującej placebo
	LSM (95% CL)	[-28, -18]	[-17, -7]
Miesiąc 3.	Średnia (SD)	65 (39)	73 (40)	87 (43)
	Zmiana w stosunku do	-29	-23	-11
	wartości początkowej
	LSM (95% CL)	[-33, -25]	[-27, -19]	[-15, -7]
	Różnica w porównaniu do	-18	-12
	grupy otrzymującej placebo	[-24, -13]	[-17, -6]
	LSM (95% CL)
LPS (latencja do trwałego snu, w min): początek snu, oceniany obiektywnie przez PSG
Początek badania	Średnia (SD)	64 (37)	67 (39)	67 (40)
Miesiąc1.	Średnia (SD)	34 (27)	38 (32)	46 (36)
	Zmiana w stosunku do	-31	-28	-20
	wartości początkowej
	LSM (95% CL)	[-35, -28]	[-32, -25]	[-23, -17]
	Różnica w porównaniu do	-11	-8
	grupy otrzymującej placebo
	LSM (95% CL)	[-16, -7]	[-13, -4]
Miesiąc 3.	Średnia (SD)	30 (23)	36 (34)	43 (34)
	Zmiana w stosunku do	-35	-31	-23
	wartości początkowej
	LSM (95% CL)	[-38, -31]	[-34, -27]	[-26, -20]
	Różnica w porównaniu do	-12	-8
	grupy otrzymującej placebo	[-16, -7]	[-12, -3]
	LSM (95% CL)
sTST (subiektywny łączny czas snu, w min): zgłaszany przez pacjenta
Początek badania	Średnia (SD)	313 (58)	310 (60)	316 (53)
Miesiąc 1.	Średnia (SD)	358 (74)	345 (66)	338 (65)
	Zmiana w stosunku do	44	34	22
	wartości początkowej
	LSM (95% CL)	[38, 49]	[29, 40]	[16, 27]
	Różnica w porównaniu do	22	13
	grupy otrzymującej placebo		[5, 20]
	LSM (95% CL)	[14, 30]
Miesiąc 3.	Średnia (SD)	372 (79)	358 (72)	354 (73)

	Zmiana w stosunku do wartości początkowej LSM (95% CL)	58[51, 64]	48[41, 54]	38[31, 44]
Różnica w porównaniu do grupy otrzymującej placeboLSM (95% CL)	20[11, 29]	10[1, 19]
Wynik domeny senności IDSIQ (funkcjonowanie w ciągu dnia): zgłaszany przez pacjenta
Początek badania	Średnia (SD)	22,5 (7,2)	22,1 (6,9)	22,3 (6,9)
Miesiąc 1.	Średnia (SD)	18,6 (7,8)	19,4 (7,1)	20,3 (6,9)
	Zmiana w stosunku do	-3,8	-2,8	-2,0
	wartości początkowej
	LSM (95% CL)	[-4,3, -3,2]	[-3,3, -2,2]	[-2,6, –
				1,5]
	Różnica w porównaniu do	-1,8	-0,8
	grupy otrzymującej placebo
	LSM (95% CL)	[-2,5, -1,0]	[-1,5, 0,0]
Miesiąc 3.	Średnia (SD)	16,5 (8,1)	17,3 (7,6)	18,5 (7,8)
	Zmiana w stosunku do	-5,7	-4,8	-3,8
	wartości początkowej
	LSM (95% CL)	[-6,4, -5,0]	[-5,5, -4,1]	[-4,5, –
				3,1]
	Różnica w porównaniu do	-1,9	-1,0
	grupy otrzymującej placebo
	LSM (95% CL)	[-2,9, -0,9]	[-2,0, 0,0]

	25 mgN = 309	Placebo N = 308
WASO (czuwanie wtrącone, w min): kontynuacja snu, oceniana obiektywnie przez PSG
Początek badania	Średnia (SD)	106 (49)	108 (49)
Miesiąc 1.	Średnia (SD)	80 (44)	93 (50)
	Zmiana w stosunku do	-24	-13
	wartości początkowej
	LSM (95% CL)	[-28, -20]	[-17, -8]
	Różnica w porównaniu do	-12
	grupy otrzymującej placebo
	LSM (95% CL)	[-18, -6]
Miesiąc 3.	Średnia (SD)	80 (49)	91 (47)
	Zmiana w stosunku do	-24	-14
	wartości początkowej
	LSM (95% CL)	[-29, -19]	[-19, -9]
	Różnica w porównaniu do	-10
	grupy otrzymującej placebo
	LSM (95% CL)	[-17, -4]
LPS (latencja do trwałego snu, w min): początek snu, oceniany obiektywnie przez PSG
Początek badania	Średnia (SD)	69 (41)	72 (46)
Miesiąc 1.	Średnia (SD)	42 (39)	50 (40)
	Zmiana w stosunku do	-26	-20
	wartości początkowej
	LSM (95% CL)	[-31, -22]	[-24, -16]
	Różnica w porównaniu do	-6
	grupy otrzymującej placebo
	LSM (95% CL)	[-12, -1]

Miesiąc 3.	Średnia (SD)	39 (37)	49 (46)
Zmiana w stosunku dowartości początkowejLSM (95% CL)	-29[-33, -24]	-20[-24, -15]
Różnica w porównaniu do grupy otrzymującej placebo LSM (95% CL)	-9[-15, -3]
sTST (subiektywny łączny czas snu, w min): zgłaszany przez pacjenta
Początek badania	Średnia (SD)	308 (53)	308 (52)
1 miesięcy	Średnia (SD)	353 (67)	336 (63)
	Zmiana w stosunku do	44	28
	wartości początkowej
	LSM (95% CL)	[38, 49]	[22, 33]
	Różnica w porównaniu do	16
	grupy otrzymującej placebo
	LSM (95% CL)	[8, 24]
3 miesięcy	Średnia (SD)	365 (70)	347 (65)
	Zmiana w stosunku do	56	37
	wartości początkowej
	LSM (95% CL)	[50, 63]	[31, 43]
	Różnica w porównaniu do	19
	grupy otrzymującej placebo
	LSM (95% CL)	[10, 28]
Wynik domeny senności IDSIQ (funkcjonowanie w ciągu dnia): zgłaszany przez pacjenta
Początek badania	Średnia (SD)	22,2 (6,2)	22,6 (5,8)
	Średnia (SD)	18,7 (6,5)	19,8 (6,3)
	Zmiana w stosunku do	-3,5	-2,8
	wartości początkowej
1 miesiąc	LSM (95% CI)	[-4,1, -2,9]	[-3,3, -2,2]
	Różnica w porównaniu do	-0,8
	grupy otrzymującej placebo
	LSM (95% CI)	[-1,6, 0,1]
	Średnia (SD)	17,0 (7,0)	18,4 (6,6)
	Zmiana w stosunku do	-5,3	-4,0
	wartości początkowej
3 miesiące	LSM (95% CI)	[-6,0, -4,6]	[-4,7, -3,3]
	Różnica w porównaniu do	-1,3
	grupy otrzymującej placebo
	LSM (95% CI)	[-2,2, -0,3]

Ocena	Próg odpowiedzi
Sen w ciągu nocy przypadający na 25% najbardziej objawowych nocy	>45-minutowe wydłużenie średniego czasu trwania snu w nocy
Sen w ciągu dnia przypadający na 25% najbardziej objawowych dni	>45-minutowe skrócenie średniego czasu trwania snu w dzień
Czas trwania snu	>30-minutowe wydłużenie i odchylenie standardowe wynoszące <2 godziny w trakcie fazy podwójnie ślepej próby
CGI-C	<2,0 od średniej z dnia 112. i 183. w porównaniu z wartościami wyjściowymi

	Tasimelteon 20 mg	Placebo	Różnica (%)	Wartośćp
Badanie SET
Odpowiedź kliniczna (synchronizacja + N24CRS ≥3)(1)	9/38 (23,7)	0/34 (0,0)	23,7	0,0028
N24CRS ≥3(2)	11/38 (28,9)	1/34 (2,9)	26,0	0,0031
N24CRS ≥2(2)	22/38 (57,9)	7/34 (20,6)	37,3	0,0014

Sen w ciągu nocy przypadający na 25% najbardziej objawowych nocy (minuty)(3)	56,80	17,08	39,71	0,0055
Sen w ciągu dnia przypadający na 25% najbardziej objawowych dni (minuty)(3),(4)	-46,48	-17,87	-28,61	0,0050
>45-minutowe wydłużenie czasu trwania snu w ciągu nocy i w ciągu dnia (%)(5)	31,6	8,8	22,8	0,0177
Czas trwania snu (minuty)(1),(3)	35,00	14,48	20,52	0,0123
Badanie RESET
Sen w ciągu nocy przypadający na 25% najbardziej objawowych nocy (minuty)(3)	-6,74	-73,74	67,00	0,0233
Sen w ciągu dnia przypadający na 25% najbardziej objawowych dni (minuty)(3),(4)	-9,31	49,95	-59,25	0,0266
Czas trwania snu (minuty)(1),(3)	19,99	-16,05	36,04	0,0108

	Tasimelteon 20 mg	Placebo	Wartość p
CGI-C (Średnia NK)	2,6	3,4	0,0093

Klasa układów i narządów	Bardzo często	Często	Niezbyt często	Rzadko	Częstość nieznana (nie może być określona na podstawiedostępnych danych)
Zakażenia i zarażeniapasożytnicze				Półpasiec
Zaburzenia krwi i układu chłonnego				Leukopenia, małopłytkowość
Zaburzenia układu immunologicznego					Reakcja nadwrażliwości
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania				Hipertriglicerydemia,Hipokalcemia, Hiponatremia
Zaburzenia psychiczne			Drażliwość, nerwowość, niepokój, bezsenność, nietypowe sny, koszmary senne, lęk	Zmiany nastroju, agresja, pobudzenie, płacz, objawy napięcia, dezorientacja, budzenie się wcześnie rano, zwiększone libido,nastrój depresyjny, depresja
Zaburzenia układu nerwowego			Migrena, ból głowy, letarg, pobudzenie psychoruchowe, zawroty głowy, senność	Omdlenia, zaburzenia pamięci, zaburzenia koncentracji, stan marzeniowy, zespół niespokojnych nóg, niska jakość snu,parestezje
Zaburzenia oka				Zmniejszona ostrość widzenia, niewyraźnewidzenie, nasilone łzawienie
Zaburzenia ucha i błędnika				Zawroty głowy przy zmianie pozycji,zawroty głowy
Zaburzenia serca				Dusznica bolesna, Palpitacje

Zaburzenia żołądka i jelit	Bóle brzucha, bólew nadbrzuszu, dyspepsja, owrzodzenie jamy ustnej, suchość w jamie ustnej, nudności	Choroba refluksowa przełyku, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, pęcherze na błonie śluzowej jamy ustnej,owrzodzenie języka, rozstrój żołądka, wymioty,odbiegające od normy odgłosy perystaltyki jelit, wzdęcia,nadmierne wydzielanie śliny, cuchnący oddech, dolegliwości brzuszne,zaburzenia żołądkowe, zapalenie żołądka
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych	Hiperbilirubinemia
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	Zapalenie skóry, pocenie się w nocy, świąd,wysypka, uogólniony świąd, suchość skóry	Wyprysk, rumień, zapalenie skóry rąk, łuszczyca, ogólna wysypka, wysypka zeświądem, pokrzywka, zmiany chorobowe płytki paznokciowej	Obrzęk naczynioruchowy twarzy, obrzękjęzyka
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowei tkanki łącznej	Bóle kończyn	Zapalenie stawów, skurcze mięśni, ból karku, skurcze w nocy
Zaburzenia nerek i dróg moczowych	Cukromocz, białkomocz	Wielomocz, hematuria, moczenie nocne
Zaburzenia układu rozrodczegoi piersi	Objawy menopauzalne	Priapizm, zapalenie gruczołu krokowego, ginekomastia	Mlekotok
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Astenia, ból w klatce piersiowej, obniżenie temperatury ciała	Uczucie znużenia, bóle, pragnienie
Badania diagnostyczne	Nieprawidłowe wynikibadań czynności wątroby, zwiększenie masy ciała	Zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, nieprawidłowe stężenie elektrolitów we krwi,nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych

Daridoreksant – działania niepożądane i skutki uboczne

Spis treści

Daridoreksant – ogólna charakterystyka działań niepożądanych

Działania niepożądane według częstości występowania

Często występujące działania niepożądane

Niezbyt często występujące działania niepożądane

Rzadziej i bardzo rzadko występujące działania niepożądane

Zgłaszanie działań niepożądanych

Tabela: Działania niepożądane daridoreksantu według układów narządowych i częstości

Daridoreksant – bezpieczny wybór przy zachowaniu ostrożności

Pytania i odpowiedzi

Jakie są najczęstsze działania niepożądane daridoreksantu?

Czy działania niepożądane daridoreksantu są groźne?

Czy ryzyko działań niepożądanych zależy od dawki daridoreksantu?

Czy osoby starsze częściej doświadczają skutków ubocznych daridoreksantu?

Jak zgłaszać działania niepożądane po daridoreksancie?

Czym jest porażenie przysenne?

Jak często zgłaszane są omamy podczas terapii daridoreksantem?

Długotrwałe stosowanie daridoreksantu – co warto wiedzieć?

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgWskazania do stosowania

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgDawkowanie

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgDawkowanie

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgDawkowanie

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgPrzeciwwskazania

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgInterakcje

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgInterakcje

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgInterakcje

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgInterakcje

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgInterakcje

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgInterakcje

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgDziałania niepożądane

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgDziałania niepożądane

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgDziałania niepożądane

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgDziałania niepożądane

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgDziałania niepożądane

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgPrzedawkowanie

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mgWskazania do stosowania

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mgDawkowanie

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mgDawkowanie

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mgDawkowanie

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mgPrzeciwwskazania

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mgInterakcje

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Dawkowanie

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Dawkowanie

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Dawkowanie

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Interakcje

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Interakcje

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Interakcje

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Interakcje

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Interakcje

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Interakcje

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Działania niepożądane

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Działania niepożądane

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Działania niepożądane

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Działania niepożądane

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Działania niepożądane

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Przedawkowanie

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 25 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Dawkowanie

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Dawkowanie

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Dawkowanie

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Interakcje

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Interakcje

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Interakcje

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Interakcje

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Interakcje

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Interakcje

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Działania niepożądane

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Działania niepożądane

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Działania niepożądane

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Działania niepożądane

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Działania niepożądane

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Przedawkowanie

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku QUVIVIQ, tabletki powlekane, 50 mg
Właściwości farmakodynamiczne