Jak podaje się aprotyninę? – schemat dawkowania u dorosłych
Aprotynina dostępna jest w postaci roztworu do infuzji i podawana jest wyłącznie dożylnie, najczęściej przez cewnik umieszczony w żyle centralnej podczas zabiegów kardiochirurgicznych, takich jak izolowane pomostowanie aortalno-wieńcowe z użyciem krążenia pozaustrojowego123. Nie stosuje się jej w innych zabiegach kardiochirurgicznych połączonych z innymi operacjami, ponieważ nie określono dla nich stosunku korzyści do ryzyka4.
- Dawka próbna: Przed rozpoczęciem terapii, co najmniej 10 minut przed podaniem pełnej dawki, każdemu pacjentowi podaje się próbnie 1 ml roztworu aprotyniny (czyli 10 000 KIU), aby sprawdzić, czy nie wystąpi reakcja alergiczna3.
- Dawka nasycająca: Po dawce próbnej podaje się powoli 1–2 miliony KIU wstrzyknięciem dożylnym lub krótką infuzją dożylną przez 20–30 minut, po rozpoczęciu znieczulenia, a przed nacięciem mostka3.
- Podanie do płynu krążenia pozaustrojowego: Następne 1–2 miliony KIU dodaje się do płynów wypełniających aparaturę do krążenia pozaustrojowego. Ważne jest, by aprotyninę i heparynę dodawać osobno podczas recyrkulacji, aby uniknąć ich bezpośredniego zmieszania5.
- Wlew ciągły: Po początkowej dawce, kontynuuje się podawanie aprotyniny w ciągłym wlewie dożylnym w dawce 250 000–500 000 KIU na godzinę, aż do zakończenia zabiegu5.
Całkowita dawka aprotyniny podczas jednego cyklu leczenia nie powinna przekroczyć 7 milionów KIU5. Substancję podaje się powoli (maksymalnie 5–10 ml na minutę) i tylko pacjentom leżącym6.
- Podanie zawsze rozpoczyna się od dawki próbnej, aby zminimalizować ryzyko reakcji alergicznej3.
- W czasie całej procedury konieczne jest monitorowanie stanu pacjenta i dostęp do sprzętu ratunkowego3.
- Aprotynina nie powinna być mieszana z innymi lekami w tym samym kanale dożylnym6.
- Podczas terapii aprotyniną należy utrzymać odpowiednią antykoagulację za pomocą heparyny4.
Dawkowanie aprotyniny w szczególnych grupach pacjentów
Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo oraz skuteczność aprotyniny nie zostały ustalone u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia. Z tego powodu nie zaleca się stosowania aprotyniny w tej grupie wiekowej5.
Osoby w podeszłym wieku
Doświadczenia kliniczne nie wskazują na konieczność zmiany dawkowania u osób starszych. Odpowiedź na leczenie jest podobna jak u młodszych dorosłych6.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Dostępne dane kliniczne pokazują, że nie ma potrzeby modyfikowania dawki aprotyniny u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Jednak u tych osób ryzyko zaburzeń pracy nerek po zabiegu może być nieco większe, dlatego zaleca się szczególną ostrożność i monitorowanie stanu nerek67.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Nie ma dostępnych danych dotyczących dawkowania aprotyniny u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Brak jest wytycznych co do modyfikacji dawki w tej grupie6.
Kobiety w ciąży i karmiące piersią
Badania przedkliniczne nie wykazały szkodliwego wpływu aprotyniny na płód u zwierząt, jednak brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa jej stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Z tego powodu decyzję o ewentualnym podaniu aprotyniny tej grupie pacjentek podejmuje się indywidualnie, po rozważeniu potencjalnych korzyści i ryzyka8.
Maksymalna dawka dobowa i ryzyko przedawkowania
Całkowita dawka aprotyniny podczas jednego cyklu leczenia nie powinna przekraczać 7 milionów KIU5. Nie określono specyficznej odtrutki na wypadek przedawkowania aprotyniny9.
- Aprotynina jest przeznaczona wyłącznie do stosowania szpitalnego, pod ścisłym nadzorem personelu medycznego3.
- Podczas podawania aprotyniny należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów, którzy wcześniej byli narażeni na tę substancję (np. podczas wcześniejszych operacji lub stosowania fibrynowych klejów tkankowych), gdyż ryzyko reakcji alergicznych jest wtedy większe10.
- Nie wolno stosować aprotyniny, jeśli podejrzewa się wcześniejszą ekspozycję na tę substancję w ciągu ostatnich 12 miesięcy10.
- U pacjentów z niewydolnością nerek należy monitorować funkcję nerek, ponieważ po zabiegu może dojść do przejściowego pogorszenia ich pracy7.
Aprotynina – podsumowanie dawkowania w różnych grupach pacjentów
| Grupa pacjentów | Schemat dawkowania |
|---|---|
| Dorośli | Dawka próbna 1 ml (10 000 KIU) dożylnie. Następnie dawka nasycająca 1–2 mln KIU dożylnie, 1–2 mln KIU do płynu krążenia pozaustrojowego, potem wlew ciągły 250 000–500 000 KIU/h do zakończenia zabiegu. Maksymalnie 7 mln KIU na cykl35. |
| Dzieci i młodzież (<18 lat) | Nie zaleca się stosowania. Brak danych o bezpieczeństwie i skuteczności5. |
| Osoby starsze | Dawkowanie jak u dorosłych6. |
| Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek | Dawkowanie jak u dorosłych, jednak wymaga się ostrożności i monitorowania czynności nerek67. |
| Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby | Brak danych dotyczących modyfikacji dawki6. |
| Kobiety w ciąży i karmiące piersią | Brak wystarczających danych, decyzja indywidualna8. |
Aprotynina – dawkowanie pod kontrolą specjalisty
Aprotynina to lek stosowany wyłącznie w warunkach szpitalnych, podczas określonych zabiegów kardiochirurgicznych. Dawkowanie substancji ustalane jest indywidualnie, w zależności od etapu zabiegu i potrzeb pacjenta. Najważniejsze to zachowanie ścisłego reżimu dawkowania oraz monitorowanie ewentualnych działań niepożądanych, szczególnie u osób z zaburzeniami pracy nerek. W przypadku dzieci i młodzieży oraz pacjentów z zaburzeniami pracy wątroby nie zaleca się stosowania aprotyniny lub nie ma wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa.


















