Dawkowanie ogólne oktreotydu

Oktreotyd dostępny jest w kilku postaciach, które różnią się sposobem podania i schematem dawkowania:

  • Roztwór do wstrzykiwań (Sandostatin) – stosowany podskórnie lub dożylnie, w dawkach mikrogramowych.
  • Preparaty o przedłużonym uwalnianiu (Sandostatin LAR, Okteva) – podawane domięśniowo co 4 tygodnie, w dawkach miligramowych.
  • Kapsułki doustne (Mycapssa) – stosowane codziennie, w dawkach miligramowych.

Standardowa dawka dla dorosłych pacjentów z akromegalią rozpoczyna się od:

  • Roztworu do wstrzykiwań: 0,05 do 0,1 mg podskórnie co 8-12 godzin, zwykle 0,3 mg na dobę, maksymalnie 1,5 mg na dobę.
  • Preparatów o przedłużonym uwalnianiu: 20 mg co 4 tygodnie, z możliwością zwiększenia do 30 lub 40 mg w zależności od efektów terapii.
  • Kapsułek doustnych: początkowo 40 mg na dobę (20 mg dwa razy dziennie), z możliwością zwiększenia dawki do maksymalnie 80 mg na dobę.

Czas trwania terapii jest indywidualny i zależy od odpowiedzi pacjenta oraz tolerancji leku. Kontrola leczenia odbywa się przez regularne badania stężenia hormonu wzrostu (GH) i insulinopodobnego czynnika wzrostu 1 (IGF-1).

1234

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Dzieci i młodzież

Doświadczenie w stosowaniu oktreotydu u dzieci jest ograniczone, dlatego nie określono jednoznacznych dawek dla tej grupy wiekowej. Z tego powodu stosowanie u dzieci wymaga szczególnej ostrożności i indywidualnej oceny przez lekarza.

567

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie stwierdzono potrzeby zmiany dawkowania u osób starszych. Dawkowanie jest zwykle takie samo jak u dorosłych, chyba że istnieją dodatkowe schorzenia, które wymagają indywidualnej modyfikacji.

567

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Zaburzenia czynności nerek nie wymagają zazwyczaj dostosowania dawki oktreotydu, ponieważ lek nie wykazuje istotnej zmiany w farmakokinetyce u takich pacjentów. Wyjątkiem są pacjenci ze schyłkową niewydolnością nerek, u których należy rozpocząć leczenie od niższej dawki i monitorować efekty.

5678

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z marskością wątroby okres półtrwania oktreotydu może być wydłużony, co może wymagać dostosowania dawki podtrzymującej. Pacjenci ze stłuszczeniem wątroby zwykle nie potrzebują zmiany dawkowania.

5678

Dawkowanie w zależności od wskazań terapeutycznych

Dawkowanie oktreotydu różni się w zależności od choroby:

  • Akromegalia: początkowo dawki podskórne 0,05–0,1 mg co 8-12 godzin lub preparaty o przedłużonym uwalnianiu 20 mg co 4 tygodnie z możliwością zwiększenia dawki.
  • Hormonalnie czynne guzy żołądka, jelit i trzustki: dawka początkowa 0,05 mg podskórnie raz lub dwa razy na dobę, lub 20 mg preparatu o przedłużonym uwalnianiu co 4 tygodnie. Dawkę można dostosować w zależności od reakcji pacjenta.
  • Powikłania po operacjach trzustki: podskórnie 0,1 mg trzy razy na dobę przez 7 dni rozpoczynając w dniu operacji.
  • Krwawienia z żylaków żołądkowo-przełykowych: ciągła infuzja dożylna 25 mikrogramów na godzinę przez 5 dni, maksymalnie do 50 mikrogramów na godzinę.
  • Gruczolaki przysadki wydzielające TSH: zwykle 100 mikrogramów podskórnie trzy razy na dobę, dostosowywana dawka w zależności od odpowiedzi.
Ważne: Dawkowanie oktreotydu musi być zawsze dostosowane indywidualnie przez lekarza na podstawie wyników badań oraz obserwacji klinicznych. Regularne monitorowanie poziomów hormonów GH i IGF-1 jest niezbędne, aby ocenić skuteczność terapii i uniknąć działań niepożądanych.

Maksymalna dawka dobowa i ostrzeżenia dotyczące przedawkowania

Maksymalne dawki różnią się w zależności od postaci leku:

  • Roztwór do wstrzykiwań: maksymalnie 1,5 mg na dobę podskórnie.
  • Preparaty o przedłużonym uwalnianiu: dawki do 40 mg co 4 tygodnie, a w wyjątkowych przypadkach nawet wyższe, jednak wymaga to ścisłej kontroli.
  • Kapsułki doustne: maksymalna dawka 80 mg na dobę.

Przedawkowanie może powodować objawy takie jak arytmia, niskie ciśnienie krwi, zatrzymanie akcji serca, niedotlenienie mózgu, zapalenie trzustki, biegunka, osłabienie i inne. W przypadku podejrzenia przedawkowania stosuje się leczenie objawowe.

9101112

Uwaga: Nie wolno przekraczać zaleconych dawek oktreotydu, zwłaszcza przy stosowaniu infuzji dożylnej lub wstrzyknięć podskórnych, ponieważ może to prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca i innych powikłań.

Podsumowanie dawkowania oktreotydu

Grupa pacjentów Schemat dawkowania
Dorośli
  • Roztwór do wstrzykiwań: 0,05–0,1 mg podskórnie co 8–12 godzin, optymalnie 0,3 mg/dobę, max 1,5 mg/dobę.
  • Preparaty o przedłużonym uwalnianiu: 20 mg co 4 tygodnie, możliwe zwiększenie do 30–40 mg.
  • Kapsułki doustne: początkowo 40 mg/dobę (20 mg dwa razy dziennie), max 80 mg/dobę.
Dzieci i młodzież Doświadczenie ograniczone, brak ustalonych schematów dawkowania.
Osoby starsze Dawki jak u dorosłych, brak konieczności modyfikacji, o ile nie występują inne schorzenia.
Pacjenci z niewydolnością nerek Brak konieczności zmiany dawkowania, wyjątek stanowi schyłkowa niewydolność – dawka początkowa niższa i ścisła kontrola.
Pacjenci z niewydolnością wątroby Mogą wymagać dostosowania dawki podtrzymującej, zwłaszcza przy marskości.

1234

Pytania i odpowiedzi

Jak często podaje się oktreotyd w postaci roztworu do wstrzykiwań?

Zwykle co 8 lub 12 godzin podskórnie, w dawce od 0,05 do 0,1 mg.

Czy dawka oktreotydu musi być dostosowana u osób starszych?

Zazwyczaj nie, ale w przypadku współistniejących chorób lekarz może dostosować dawkowanie.

Jak dawkować kapsułki Mycapssa z oktreotydem?

Leczenie rozpoczyna się od 40 mg na dobę (20 mg dwa razy dziennie), a dawkę można zwiększać co 2 tygodnie do maksymalnie 80 mg na dobę.

Czy pacjenci z niewydolnością nerek muszą zmieniać dawkę oktreotydu?

Nie ma potrzeby zmiany dawki u pacjentów z niewydolnością nerek, z wyjątkiem osób ze schyłkową niewydolnością nerek.

Czy dzieci mogą stosować oktreotyd?

Doświadczenie w stosowaniu oktreotydu u dzieci jest ograniczone, dlatego stosowanie u dzieci wymaga indywidualnej oceny lekarza.