Ma Pan rację — środki celowo zakwaszające mocz istnieją, a artykuł skupił się raczej na obalaniu mitów (witamina C, żurawina) niż na wskazaniu tego, co działa.

Substancje, o których Pan wspomina, faktycznie zakwaszają mocz:
Chlorek amonu (NH₄Cl) — najsilniejszy, ale i najbardziej obciążający (ryzyko kwasicy; przeciwwskazany przy chorobach nerek i wątroby).
Fosforany sodu — kluczowe jest rozróżnienie: zakwasza diwodorofosforan sodu (NaH₂PO₄), natomiast wariant disodowy (Na₂HPO₄) działa alkalizująco.
L‑metionina — najłagodniejsza i najlepiej tolerowana w stosowaniu przewlekłym; w Polsce dostępna głównie jako suplement diety (zwykle 500 mg), bez rejestracji leczniczej w tym wskazaniu.

Każdy z tych środków ma istotne przeciwwskazania (zwłaszcza w niewydolności nerek), a przy nawracających zakażeniach ocena czynności nerek jest kluczowa. Dawkowanie należy dobrać indywidualnie i kontrolować pomiarem pH moczu (paski), dlatego powinien o tym zdecydować lekarz.