Menu

Zakażenie wirusowe

Produkty powiązane z zakażenie wirusowe
Allergocrom, krople do oczu, 20 mg/ml
Allergocrom, krople do oczu, 20 mg/ml
Dentosept, koncentrat
Dentosept, koncentrat
Hascosept Forte, aerozol, 3 mg/ml
Hascosept Forte, aerozol, 3 mg/ml
Hascovir, tabletki, 400 mg
Hascovir, tabletki, 400 mg
Hascovir, tabletki, 800 mg
Hascovir, tabletki, 800 mg
Heviran, tabletki powlekane, 400 mg
Heviran, tabletki powlekane, 400 mg
Orofar Max, pastylki do ssania, 2 mg + 1 mg
Orofar Max, pastylki do ssania, 2 mg + 1 mg
Polcrom, krople do oczu, 20 mg/ml
Polcrom, krople do oczu, 20 mg/ml
Sachol, żel, 87,1 mg + 0,1 mg/g
Sachol, żel, 87,1 mg + 0,1 mg/g
Starazolin Alergia, krople do oczu, 1 mg/ml
Starazolin Alergia, krople do oczu, 1 mg/ml
Zabak, krople do oczu, 0,25 mg/ml
Zabak, krople do oczu, 0,25 mg/ml
ALAnerv On, kapsułki
ALAnerv On, kapsułki
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Malwina Krause
Malwina Krause
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Marta Maciejczyk
Marta Maciejczyk
Łukasz Smoła
Łukasz Smoła
  1. Heviran, 200 mg – dawkowanie leku
  2. Dalfaz Uno, 10 mg – przeciwwskazania
  3. Haemate P 500 j.m. FVIII/1200 j.m. VWF, (500 j.m. + 1200 j.m – stosowanie w ciąży
  4. Haemate P 1000 j.m. FVIII/2400 j.m. VWF, 1000 j.m. + 2400 j.m – interakcje z lekami i alkoholem
  5. Haemate P 1000 j.m. FVIII/2400 j.m. VWF, 1000 j.m. + 2400 j.m – stosowanie u dzieci
  6. Haemate P 250 j.m. FVIII/600 j.m. VWF, (250 j.m. + 600 j.m. – stosowanie u dzieci
  7. Varilrix, nie mniej niż 10^3,3 – stosowanie w ciąży
  8. Hydrocortison VUAB – przeciwwskazania
  9. Hydrocortison VUAB – dawkowanie leku
  10. Nurofen dla dzieci – wskazania – na co działa?
  11. Nurofen dla dzieci – stosowanie u dzieci
  12. Hascosept, 1,5 mg/g – dawkowanie leku
  13. Onko BCG 50, 50 mg (nie mniej niż – stosowanie u dzieci
  14. Onko BCG 100 – stosowanie u dzieci
  15. Entocort, 3 mg – wskazania – na co działa?
  16. Ranigast Pro – interakcje z lekami i alkoholem
  17. Aciclovir Jelfa, 250 mg – przedawkowanie leku
  18. Aciclovir Jelfa, 250 mg
  19. Aciclovir Jelfa, 250 mg – skład leku
  20. Aciclovir Jelfa, 250 mg – wskazania – na co działa?
  21. Aciclovir Jelfa, 250 mg – dawkowanie leku
  22. Theospirex retard, 150 mg – dawkowanie leku
  23. Retrovir, 10 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  24. Retrovir, 50 mg/5 ml – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Heviran, 200 mg – dawkowanie leku

    Heviran to lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu i zapobieganiu zakażeniom wywołanym przez wirusy opryszczki pospolitej oraz wirus ospy wietrznej i półpaśca. Dawkowanie leku zależy od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta oraz stanu zdrowia, w tym funkcji nerek. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i pić dużo płynów podczas leczenia. Dawkowanie dla dorosłych obejmuje 200 mg pięć razy na dobę dla opryszczki i 800 mg pięć razy na dobę dla ospy wietrznej i półpaśca. Dzieci i pacjenci z zaburzeniami czynności nerek wymagają dostosowania dawki.

  • Ilustracja poradnika Dalfaz Uno, 10 mg – przeciwwskazania

    Lek Dalfaz Uno, zawierający alfuzosynę, jest stosowany w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na alfuzosynę, niewydolność wątroby oraz jednoczesne stosowanie innych leków blokujących receptory α1-adrenergiczne. Należy zachować ostrożność u pacjentów z objawowym niedociśnieniem ortostatycznym, w podeszłym wieku, z chorobą niedokrwienną serca oraz z wrodzonym wydłużeniem odstępu QTc. Interakcje mogą wystąpić z innymi lekami blokującymi receptory α1-adrenergiczne, lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze, anestetykami oraz lekami stosowanymi w zakażeniach grzybiczych, wirusowych i bakteryjnych.

  • Ilustracja poradnika Haemate P 500 j.m. FVIII/1200 j.m. VWF, (500 j.m. + 1200 j.m – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Haemate P u kobiet w ciąży i karmiących piersią jest ograniczone z powodu braku wystarczających danych klinicznych. Alternatywne leki, takie jak desmopresyna, rekombinowane czynniki krzepnięcia oraz środki przeciwzakrzepowe, mogą być bezpieczniejsze dla matki i dziecka. Zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii.

  • Ilustracja poradnika Haemate P 1000 j.m. FVIII/2400 j.m. VWF, 1000 j.m. + 2400 j.m – interakcje z lekami i alkoholem

    Haemate P to lek stosowany w leczeniu choroby von Willebranda oraz hemofilii A. Nie powinien być mieszany z innymi lekami, rozpuszczalnikami ani rozcieńczalnikami. Istnieje ryzyko przeniesienia zakażeń wirusowych, dlatego pacjenci powinni rozważyć szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, jednak zaleca się ostrożność w jego spożywaniu podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Haemate P 1000 j.m. FVIII/2400 j.m. VWF, 1000 j.m. + 2400 j.m – stosowanie u dzieci

    Lek Haemate P jest bezpieczny dla dzieci, ale dawkowanie musi być dostosowane do masy ciała dziecka i prowadzone pod nadzorem lekarza. Potencjalne ryzyka to reakcje nadwrażliwości i powikłania zakrzepowe. Alternatywy to desmopresyna, rekombinowany czynnik VIII i rekombinowany czynnik von Willebranda.

  • Ilustracja poradnika Haemate P 250 j.m. FVIII/600 j.m. VWF, (250 j.m. + 600 j.m. – stosowanie u dzieci

    Haemate P może być stosowany u dzieci, ale brak jest danych z badań klinicznych dotyczących jego dawkowania u dzieci. Stosowanie leku powinno być prowadzone pod ścisłym nadzorem lekarza. Potencjalne ryzyka to reakcje nadwrażliwości, wytworzenie inhibitorów przeciwko czynnikowi VIII oraz ryzyko zakrzepicy. Alternatywne leki to desmopresyna (DDAVP), rekombinowany czynnik VIII oraz koncentraty czynnika von Willebranda.

  • Ilustracja poradnika Varilrix, nie mniej niż 10^3,3 – stosowanie w ciąży

    Szczepionka Varilrix nie jest zalecana dla kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i niemowlęcia. Alternatywne metody zapobiegania i leczenia ospy wietrznej w tych grupach pacjentek obejmują podanie immunoglobuliny przeciwko ospie wietrznej (VZIG) oraz stosowanie leku przeciwwirusowego, takiego jak acyklowir. Pacjentki powinny skonsultować się z lekarzem w przypadku jakichkolwiek wątpliwości.

  • Ilustracja poradnika Hydrocortison VUAB – przeciwwskazania

    Hydrocortison VUAB to lek stosowany w leczeniu stanów zapalnych i immunologicznych. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości, ostrych zakażeń oraz po szczepieniach żywymi lub atenuowanymi wirusami. Należy zachować ostrożność w przypadku chorób sercowo-naczyniowych, gruźlicy, chorób oczu, chorób psychicznych oraz chorób wątroby. W razie wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Hydrocortison VUAB – dawkowanie leku

    Hydrocortison VUAB to lek stosowany w leczeniu stanów zapalnych i immunologicznych. Dawkowanie zależy od stanu pacjenta i może wynosić od 100 mg do 500 mg, powtarzane co 2, 4 lub 6 godzin. Lek podaje się dożylnie lub domięśniowo. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi przeciwwskazań oraz możliwych działań niepożądanych związanych z jego stosowaniem.

  • Ilustracja poradnika Nurofen dla dzieci – wskazania – na co działa?

    Nurofen dla dzieci to lek zawierający ibuprofen, stosowany w leczeniu gorączki, bólu różnego pochodzenia oraz bólu uszu u dzieci. Zalecana dawka wynosi 20-30 mg na kg masy ciała, podzielona na dawki co 6-8 godzin. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen, chorobą wrzodową, ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca, w III trymestrze ciąży oraz u pacjentów ze skazą krwotoczną. Najczęstsze działania niepożądane to ból brzucha, nudności, niestrawność, biegunka, wzdęcia, zaparcia, wymioty oraz zapalenie błony śluzowej żołądka.

  • Ilustracja poradnika Nurofen dla dzieci – stosowanie u dzieci

    Nurofen dla dzieci, zawierający ibuprofen, jest stosowany w leczeniu bólu i gorączki u dzieci. Zalecana dawka wynosi 20-30 mg/kg masy ciała, podzielona na dawki co 6-8 godzin. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na ibuprofen, chorobę wrzodową, ciężką niewydolność wątroby, nerek lub serca, III trymestr ciąży oraz skazę krwotoczną. Alternatywami dla Nurofenu mogą być paracetamol, ibuprofen w innych formach oraz naprosyn. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami i zwracać uwagę na możliwe działania niepożądane.

  • Ilustracja poradnika Hascosept, 1,5 mg/g – dawkowanie leku

    Lek Hascosept jest stosowany w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej i gardła. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta: dzieci poniżej 6 lat – 1 dawka na 4 kg masy ciała, dzieci od 6 do 12 lat – 4 dawki, dzieci powyżej 12 lat i dorośli – 4-8 dawek. Lek należy stosować ostrożnie, nie przekraczając zalecanej dawki. W razie przedawkowania zaleca się leczenie objawowe. Możliwe działania niepożądane to m.in. uczucie pieczenia błony śluzowej jamy ustnej, suchość w jamie ustnej, nudności, wymioty, reakcje alergiczne, zawroty głowy, bóle głowy i wysypka. Lek należy przechowywać w zamkniętym, oryginalnym opakowaniu, w temperaturze poniżej 25˚C.

  • Ilustracja poradnika Onko BCG 50, 50 mg (nie mniej niż – stosowanie u dzieci

    Onko BCG nie jest zalecany dla dzieci ze względu na potencjalne ryzyko i przeciwwskazania. Alternatywy obejmują interferony, chemioterapię, radioterapię oraz inne formy immunoterapii, takie jak terapia CAR-T. Ważne jest skonsultowanie się z lekarzem w celu wyboru odpowiedniego leczenia dla dziecka.

  • Ilustracja poradnika Onko BCG 100 – stosowanie u dzieci

    Onko BCG nie jest zalecany dla dzieci ze względu na potencjalne ryzyko i brak odpowiednich badań klinicznych. Alternatywy obejmują interferony, chemioterapię, radioterapię oraz nowoczesne terapie immunologiczne.

  • Ilustracja poradnika Entocort, 3 mg – wskazania – na co działa?

    Entocort to lek zawierający budezonid, stosowany w leczeniu choroby Crohna i mikroskopowego zapalenia jelita grubego. Dawkowanie zależy od schorzenia i obejmuje 9 mg raz na dobę przez maksymalnie 8 tygodni w przypadku zaostrzenia choroby Crohna oraz 6 mg raz na dobę w leczeniu podtrzymującym mikroskopowego zapalenia jelita grubego. Przeciwwskazania obejmują zakażenia bakteryjne, grzybicze lub wirusowe oraz nadwrażliwość na budezonid. Działania niepożądane mogą obejmować kołatanie serca, zahamowanie wydzielania hormonów kory nadnerczy oraz objawy zespołu Cushinga.

  • Ilustracja poradnika Ranigast Pro – interakcje z lekami i alkoholem

    Ranigast PRO może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym ketokonazolem, atazanawirem, delawirydyną, gefitynibem, benzodiazepinami, glipizydem, prokainamidem i sukralfatem. Pokarm nie wpływa znacząco na wchłanianie leku, ale żółcień pomarańczowa (E110) zawarta w leku może powodować reakcje alergiczne. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. W razie wątpliwości zawsze należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Aciclovir Jelfa, 250 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Aciclovir Jelfa może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zaburzenia czynności nerek i poważne objawy neurologiczne. Dawki przekraczające 10 mg/kg mc. co 8 godzin u dorosłych i 500 mg/m2 pc. co 8 godzin u dzieci są uznawane za przedawkowanie. Objawy przedawkowania obejmują zwiększenie stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny, zaburzenia świadomości oraz krystalizację acyklowiru w kanalikach nerkowych. W przypadku przedawkowania należy podawać płyny, przeprowadzić hemodializę i monitorować czynność nerek.

  • Ilustracja poradnika Aciclovir Jelfa, 250 mg

    Aciclovir Jelfa to lek o działaniu przeciwwirusowym, stosowany w leczeniu zakażeń wirusami z rodzaju Herpesviridae, w tym wirusami opryszczki pospolitej, ospy wietrznej i półpaśca. Lek jest przeznaczony do stosowania w lecznictwie zamkniętym, a jego dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia oraz stanu pacjenta. Acyklowir, substancja czynna leku, wykazuje największą skuteczność w leczeniu zakażeń wirusem opryszczki pospolitej. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z niewydolnością nerek oraz podczas stosowania z innymi lekami. Możliwe działania niepożądane obejmują zaburzenia neurologiczne oraz reakcje alergiczne. Lek należy podawać w powolnym wlewie dożylnym, aby uniknąć ryzyka uszkodzenia nerek.

  • Ilustracja poradnika Aciclovir Jelfa, 250 mg – skład leku

    Aciclovir Jelfa to lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu zakażeń wirusami z rodzaju Herpesviridae. Głównym składnikiem leku jest acyklowir w postaci acyklowiru sodowego, a każda fiolka zawiera 250 mg acyklowiru. Lek nie zawiera substancji pomocniczych, co minimalizuje ryzyko reakcji alergicznych. Roztwór leku przygotowuje się przez dodanie 10 ml wody do wstrzykiwań lub roztworu chlorku sodu 0,9%. Przygotowany roztwór można przechowywać przez 24 godziny w temperaturze poniżej 25°C.

  • Ilustracja poradnika Aciclovir Jelfa, 250 mg – wskazania – na co działa?

    Aciclovir Jelfa to lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu zakażeń wywołanych przez wirusy z rodziny Herpesviridae, takich jak opryszczka, ospa wietrzna, półpasiec oraz opryszczkowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Lek podawany jest w formie wlewu dożylnego, a dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia oraz wieku i stanu zdrowia pacjenta. Przeciwwskazaniem do stosowania leku jest nadwrażliwość na acyklowir lub walacyklowir. Najczęstsze działania niepożądane to zapalenie żył, nudności, wymioty oraz zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.

  • Ilustracja poradnika Aciclovir Jelfa, 250 mg – dawkowanie leku

    Aciclovir Jelfa to lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu zakażeń wirusami z rodziny Herpesviridae. Dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta oraz stanu jego nerek. Lek podaje się w powolnym wlewie dożylnym, a roztwór przygotowuje bezpośrednio przed podaniem. Ważne jest monitorowanie stanu nawodnienia pacjenta oraz dostosowanie dawkowania w przypadku pacjentów z niewydolnością nerek, poddawanych hemodializie, w podeszłym wieku oraz ze znaczną nadwagą.

  • Ilustracja poradnika Theospirex retard, 150 mg – dawkowanie leku

    Theospirex retard to lek zawierający teofilinę, stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc. Dawkowanie leku zależy od wieku i masy ciała pacjenta. Dorośli i młodzież powyżej 16 lat powinni przyjmować 300 mg co 12 godzin, a dzieci w wieku 6-12 lat odpowiednio 150-225 mg co 12 godzin. Osoby palące tytoń oraz pacjenci z niewydolnością serca, wątroby lub nerek wymagają dostosowania dawki. Tabletki należy przyjmować doustnie, po posiłku, nie żuć ani nie kruszyć. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Retrovir, 10 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek Retrovir, zawierający zydowudynę, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych interakcji i konsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem nowego leczenia. Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia lekiem Retrovir ze względu na potencjalne ryzyko uszkodzenia wątroby i inne działania niepożądane.

  • Ilustracja poradnika Retrovir, 50 mg/5 ml – przeciwwskazania

    Lek Retrovir, zawierający zydowudynę, jest stosowany w leczeniu zakażeń wirusem HIV. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku, bardzo mała liczba granulocytów obojętnochłonnych, małe stężenie hemoglobiny, hiperbilirubinemia u noworodków oraz zwiększona aktywność aminotransferaz. Ważne jest również przestrzeganie ostrzeżeń dotyczących niedokrwistości, neutropenii, kwasicy mleczanowej, lipoatrofii, stężeń lipidów i glukozy, chorób wątroby, zespołu reaktywacji immunologicznej oraz martwicy kości. Lek Retrovir może oddziaływać z wieloma innymi lekami, co może nasilać działania niepożądane. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem.