• Jakie są najczęstsze przyczyny powstawania ran na stopach i jak je rozpoznać
• Jak krok po kroku prawidłowo opatrzyć ranę w domu
• Dlaczego nowoczesne opatrunki hydrokoloidowe skracają czas gojenia o 40%
• Sprawdzone sposoby na “rozchodzenie” butów, które powodują otarcia na piętach
• Kiedy rana wymaga natychmiastowej wizyty u lekarza
• Dlaczego osoby z cukrzycą muszą być szczególnie ostrożne z ranami na stopach
• Domowe sposoby wspomagające gojenie – miód, aloes i wazelina
• Jak zapobiegać otarciom na stopach za pomocą prostych akcesoriów

Dlaczego powstają rany na stopach i jak je rozpoznać?

Rany na stopach to jeden z najczęstszych problemów, z którymi mierzymy się w codziennym życiu. Czy zastanawiałeś się kiedyś, dlaczego akurat stopy są tak narażone na uszkodzenia? Odpowiedź jest prosta – każdego dnia nasze stopy znoszą ogromne obciążenia, a dodatkowo są zamknięte w butach, gdzie powstaje tarcie ¹. Otarcia na stopach i piętach najczęściej dotykają dzieci oraz osoby starsze ze względu na mniejszą koordynację ruchową ¹. Mechanizm powstawania ran przypomina działanie papieru ściernego – tarcie stopniowo usuwa warstwy skóry, tworząc bolesne uszkodzenia ².

Jak rozpoznać, z jakim rodzajem rany mamy do czynienia? Istnieją trzy główne typy otarć:

• Liniowe (zadrapania) – powstają od ostrych przedmiotów
• Powierzchowne – wynikają z kontaktu z szorstkimi powierzchniami
• Wzorowane – odzwierciedlają kształt przedmiotu, który spowodował uszkodzenie ²

Szczególną uwagę należy zwrócić na kolor rany. Podczas gdy różowy, czerwony czy żółty to kolory naturalne w procesie gojenia, czarny kolor oznacza obumarcie tkanek i wymaga natychmiastowej konsultacji lekarskiej ³. Rozmiary ran mogą być bardzo różne – od małych, wielkości groszka, aż po rany pokrywające całą stopę ³.

Kiedy rana wymaga wizyty u lekarza?

Nie każda rana na stopie wymaga profesjonalnej pomocy, ale niektóre sygnały ostrzegawcze nie powinny być ignorowane:

• Rana nie goi się przez tydzień
• Pojawia się ropny wyciek lub nieprzyjemny zapach
• Widoczne są oznaki infekcji: ból, obrzęk, zaczerwienienie
• Rana powstała po kontakcie z brudnymi przedmiotami ²

Osoby z cukrzycą powinny być szczególnie ostrożne – nawet drobne otarcia na piętach mogą prowadzić do poważnych powikłań, a w 14-24% przypadków kończyć się amputacją ³.

Jak właściwie opatrzyć ranę na stopie?

Prawidłowe opatrzenie rany to klucz do szybkiego gojenia. Dlaczego warto znać podstawowe zasady pierwszej pomocy? Ponieważ błędy w opatrywaniu mogą prowadzić do infekcji i przedłużyć proces gojenia o tygodnie ¹.

Oto krok po kroku, jak opatrzyć ranę:

1. Umyj ręce i załóż rękawiczki jednorazowe
2. Oczyść ranę delikatnie wodą z mydłem (unikaj nadtlenku wodoru!)
3. Osusz ranę czystą szmatką
4. Nałóż cienką warstwę maści antybiotykowej
5. Przykryj opatrunkiem wykraczającym 3 cm poza brzegi rany ⁴

Czy wiesz, że domowe sposoby mogą wspomóc gojenie? Miód ma właściwości przeciwzapalne i przeciwwirusowe, żel z aloesu działa przeciwzapalnie, a wazelina tworzy ochronną barierę przed bakteriami ⁵. Pamiętaj jednak, żeby nie drapać rany podczas gojenia – może to wprowadzić bakterie i opóźnić proces ².

Jakie opatrunki na otarcia na piętach i stopach wybrać?

Poniżej prezentujemy wybrane plastry na trudno gojące się rany na stopach, które będą idealne na otarcia na piętach i otarcia na stopach. Są to preparaty, które można kupić w każdej aptece i łatwo opatrzyć nimi ranę na stopach.

Salvequick Foot Care, plastry hydrokoloidowe na pęcherze i otarcia

O produkcie

• Wskazanie: pęcherze i otarcia na piętach i palcach stóp.
• Skład: hydrokoloidowy materiał.
• Cechy szczególne: natychmiastowa ulga w bólu, przyspiesza gojenie, pozwala skórze oddychać, można stosować profilaktycznie.
• Plusy: pozostaje na skórze do momentu odklejenia się, łatwy do usunięcia, wodoodporny.

Viscoplast, plastry żelowe na pęcherze

O produkcie

• Wskazanie: pęcherze, profilaktyka otarć.
• Skład: hydrokoloidowy żel, hipoalergiczny.
• Cechy szczególne: niewidoczny na skórze, wodoodporny, utrzymuje wilgotne środowisko gojenia, nie powoduje odparzeń.
• Plusy: długotrwała ochrona, łatwa aplikacja, do stosowania na skórę, nie przesuwa się.

Compeed, plastry na pęcherze

O produkcie

• Wskazanie: pęcherze, otarcia, profilaktyka.
• Skład: hydrokoloidowy materiał, samoprzylepny.
• Cechy szczególne: niewidoczny, wodoodporny, przyspiesza gojenie, zmniejsza ucisk i tarcie.
• Plusy: bardzo dobrze trzyma się skóry, idealny do nowych butów, można stosować przez kilka dni.

Matopat Comfort Plus, hydrokoloidowe plastry na pęcherze

O produkcie

• Wskazanie: pęcherze, odciski, otarcia.
• Skład: hydrokoloidowy materiał.
• Cechy szczególne: wodoodporny, nie odkleja się pod wpływem wilgoci, niweluje pieczenie, minimalizuje ryzyko blizn.
• Plusy: ochrona przed brudem i zanieczyszczeniami, można stosować nawet 7 dni.

Active Plast, plastry hydrokoloidowe na pęcherze

O produkcie

• Wskazanie: pęcherze, zadrapania, otarcia.
• Skład: hydrokoloidowy żel, super cienki materiał.
• Cechy szczególne: niewidoczny, wodoodporny, przyspiesza gojenie, uśmierza ból.
• Plusy: łatwy w aplikacji, pozostaje na miejscu przez kilka dni.

Hartmann Cosmos, plaster na otarcia hydrokoloidowy jałowy

O produkcie

• Wskazanie: otarcia na stopach, łokciach, kolanach.
• Skład: hydrokoloidowy materiał, sterylny.
• Cechy szczególne: pochłania wysięk, zapewnia amortyzację, uśmierza ból, zmniejsza ucisk i tarcie.
• Plusy: samoprzylepny, łatwy do usunięcia, nie powoduje podrażnień.

Po co stosować nowoczesne opatrunki hydrokoloidowe?

Dlaczego warto zainwestować w droższego opatrunku hydrokoloidowego zamiast zwykłego plastra? Odpowiedź może Cię zaskoczyć – te opatrunki skracają czas gojenia o 40% w porównaniu z tradycyjnymi metodami ⁶. Jak to możliwe? Opatrunki zawierają substancje, które wchłaniają wydzielinę z rany i tworzą żel, zapewniając idealne, wilgotne środowisko do gojenia ⁴.

Główne zalety opatrunków hydrokoloidowych:

• Wodoodporność – możesz się kąpać i pływać
• Długotrwałe działanie – 3-7 dni bez zmiany
• Znaczące zmniejszenie bólu
• Ochrona przed bakteriami ⁴

Kiedy zmieniać opatrunek? Dobry wskaźnik to moment, gdy jest w 70% wypełniony wydzieliną z rany ⁴. Podczas zdejmowania rób to powoli, w kierunku wzrostu włosów ⁴.

Legenda: ⭐ = poziom skuteczności, 💰 = poziom kosztów

Jak zapobiegać otarciom na piętach od butów?

Czy wiesz, że większości otarć na stopach można łatwo uniknąć? Najprościej jest kupować buty, które dobrze pasują, ale jeśli masz ulubioną parę, która powoduje otarcia na piętach, nie musisz się jej pozbywać ⁵.

Sprawdzone sposoby na “rozchodzenie” butów:

1. Rozciąganie – użyj drewnianych kopytek na noc
2. Olejowanie skóry – masuj olejem kokosowym lub oliwkowym problematyczne miejsca
3. Metoda cieplna – załóż grube skarpety, podgrzej buty suszarką (30 sekund) i chodź, aż się ochłodzą
4. Namaczanie sandałów – zanurz stopy w wodzie, osusz i chodź w wilgotnych sandałach ⁵

Natychmiastową ulgę przyniosą też proste rozwiązania: skarpety jako poduszka między stopą a butem, ochraniacze na palce, wkładki do butów czy taśma papierowa naklejona na narażone miejsca ⁵. Te metody są szczególnie skuteczne w zapobieganiu otarciom na piętach, które często powstają w tylnej części buta.

Jak wyleczyć rany na piętach – skuteczne metody leczenia

Leczenie ran na piętach wymaga szczególnej uwagi ze względu na specyficzną lokalizację i narażenie na ciągły ucisk. Jak wyleczyć rany na piętach najskuteczniej? Kluczem jest zastosowanie odpowiednich opatrunków i odciążenie miejsca uszkodzenia ⁶. Nowoczesne opatrunki hydrokoloidowe są szczególnie skuteczne w leczeniu ran na piętach, ponieważ tworzą ochronną barierę i zapewniają optymalne warunki gojenia ⁴.

Specyficzne zasady leczenia ran na piętach obejmują unikanie chodzenia boso, noszenie odpowiedniego obuwia z miękką wkładką oraz regularne kontrole stanu rany ³. W przypadku głębszych ran na piętach może być konieczne zastosowanie specjalnych poduszek odciążających lub nawet kul, aby zmniejszyć nacisk na gojącą się ranę ³.

Trudno gojące się rany na stopach – kiedy potrzebna jest pomoc specjalisty?

Trudno gojące się rany na stopach to poważny problem, który może dotknąć każdego, ale szczególnie narażone są osoby z cukrzycą, problemami krążeniowymi czy zaburzeniami odporności ³. Jak rozpoznać, że mamy do czynienia z trudno gojącą się raną? Jeśli rana nie wykazuje oznak poprawy po tygodniu prawidłowego leczenia, pojawia się nieprzyjemny zapach, ropne wydzieliny lub narastający ból, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem ².

Trudno gojące się rany na stopach wymagają specjalistycznego podejścia, które może obejmować badania dodatkowe, zmianę rodzaju opatrunku, antybiotykoterapię lub nawet zabiegi chirurgiczne ³. Szczególnie u osób z cukrzycą, nawet pozornie drobne rany mogą prowadzić do poważnych powikłań, dlatego każde uszkodzenie skóry wymaga natychmiastowej opieki medycznej ¹.

Dlaczego osoby z cukrzycą muszą być szczególnie ostrożne?

Cukrzyca to choroba, która w szczególny sposób wpływa na gojenie ran. Dlaczego tak się dzieje? Wysokie poziomy cukru we krwi uszkadzają nerwy (neuropatia), przez co możesz nie poczuć, że powstała rana ³. Dodatkowo osłabiony układ odpornościowy sprawia, że nawet najmniejsze uszkodzenia są podatne na groźne infekcje ¹.

Codzienne zasady dla diabetyków:

• Codziennie sprawdzaj stopy (używaj lusterka, jeśli trzeba)
• Nigdy nie chodź boso
• Obcinaj paznokcie prosto w poprzek po kąpieli
• Nosź odpowiednie obuwie
• Przy najmniejszym uszkodzeniu – natychmiast do lekarza ³

Pytania i odpowiedzi

Podsumowanie

Rany na stopach to problem, z którym każdy może się zmierzyć, ale przy odpowiedniej wiedzy większość z nich można skutecznie leczyć w domu. Kluczem jest szybka reakcja, właściwe oczyszczenie i zastosowanie odpowiedniego opatrunku ¹. Nowoczesne opatrunki hydrokoloidowe mogą znacznie przyspieszyć gojenie i zmniejszyć ból ⁶. Pamiętaj jednak, że zapobieganie jest lepsze niż leczenie – odpowiednie buty i regularna kontrola stóp to podstawa. Jeśli masz cukrzycę lub rana nie goi się prawidłowo, nie wahaj się skonsultować z lekarzem – to może uratować Ci stopę. Szczególną uwagę należy zwrócić na trudno gojące się rany na stopach, które wymagają specjalistycznej opieki medycznej.

Jakie powinien być opatrunek stosowany na oparzenie?

Odpowiedni opatrunek na oparzenia nie przylega do powierzchni rany i jednocześnie nie pozwala jej wyschnąć, co stwarza optymalne warunki gojenia. Ważne jest również to, aby stosowane opatrunki nie uczulały, nie odklejały się od rany, a ich zdejmowanie było bezbolesne i nie powodowało podrażnienia ani uszkodzenia skóry. Opatrunek może być również wzbogacony o substancje antyseptyczne, np. srebro metaliczne, chroniące przed zakażeniem rany, lub w substancje superabsorbcyjne – np. alginiany, pochłaniające nadmiar wysięku [1].

Jakie są rodzaje opatrunków na oparzenia?

Jedną z możliwych opcji jest hydrożelowy opatrunek na oparzenia. Może mieć on postać półpłynną (żelową) lub przypominać plaster. Opatrunki te chronią miejsce uszkodzenia przed wysychaniem, co zdecydowanie sprzyja procesowi gojenia. Ten rodzaj opatrunków jest polecany np. w przypadku oparzenia skóry gorącym olejem oraz w przypadku innych oparzeń I, II oraz III stopnia. 

Kolejną możliwością jest zastosowanie żelowego opatrunku na oparzenia, który może mieć formę żelu lub żelowej płytki, przypominającej plaster. Ten rodzaj opatrunku pozwala na ochłodzenie rany, a także ograniczenie ryzyka zwiększenia jej głębokości. Opatrunek żelowy, podobnie jak ten hydrożelowy, zapobiega wysychaniu rany. Opatrunki te mogą być stosowane na oparzenia termiczne i chemiczne o różnym stopniu. 

Kolejnym rodzajem opatrunków stosowanych w przypadku poparzeń są plastry na oparzenia ze srebrem (srebro nanokrystaliczne lub srebro drobnocząsteczkowe). Nadają się do leczenia oparzeń, które nie są rozległe (oparzenia maksymalnie II stopnia). Ten typ opatrunków ma działanie przede wszystkim przeciwbakteryjne. Opatrunki tego typu zwykle są stosowane wraz z jałowymi opatrunkami wtórnymi, których zadaniem jest pochłanianie powstającego po oparzeniu wysięku. Na oparzenia można stosować także opatrunki piankowe, ale przed ich użyciem, na skórę należy nałożyć żel na oparzenia [2].

Jakie opatrunki na oparzenia można kupić w aptece?

Należy pamiętać, że przed użyciem opatrunku trzeba schłodzić i zdezynfekować ranę, aby nie doszło do zakażenia i tym samym utrudnionego gojenia. Dopiero w kolejnym etapie użyć odpowiedniego opatrunku. 

Aqua-Gel, sterylny opatrunek hydrożelowy

O produkcie

• przeznaczony do ran o umiarkowanym wysięku;
• ma właściwości absorpcyjne, zatrzymuje wydzielinę wewnątrz swojej struktury wraz z drobnoustrojami;
• opatrunek jest elastyczny i łatwy w formowaniu;
• do stosowania w przypadku oparzeń I, II oraz III stopnia.

Prontosan, żel na rany

O produkcie

• wskazaniem do stosowania wyrobu medycznego są rany ostre, oparzeniowe i przewlekłe;
• można go wykorzystywać jako pierwotny opatrunek w celu wypełnienia dna rany;
• dobrze współdziała z opatrunkiem piankowym, np. Suprasorb, Mepilex Border. 

Granuflex, opatrunek hydrokoloidowy

O produkcie

• to samoprzylepny opatrunek przeznaczony do leczenia ran z niewielkim lub umiarkowanym wysiękiem;
• pod wpływem wydzielin z rany tworzy wilgotne środowisko sprzyjające procesom gojenia;
• nadaje się do leczenia oparzeń I i II stopnia.

Atrauman Ag, opatrunek z maścią

O produkcie

• to jałowy opatrunek siatkowy z dodatkiem srebra metalicznego;
• preparat nie zawiera wazeliny i innych składników na bazie parafiny;
• wskazany jest jako dodatkowy środek zapobiegający infekcjom w trakcie terapii ran. 

Urgo – oparzenia i rany powierzchniowe, opatrunek wodoodporny

O produkcie

• przy zetknięciu gazy z wysiękiem z rany tworzy się lipidowo-koloidowy żel;
• opatrunek został  wyposażony w nieprzywierającą, przepuszczającą powietrze gazę;
• wskazany do stosowani w przypadku oparzeń II stopnia;
• nie należy stosować na głębokie oparzenia drugiego stopnia; oparzenia trzeciego stopnia oraz na oparzenia na twarzy.

Podsumowanie

Dostępnych jest wiele rodzajów opatrunków na oparzenia. Występują one pod postacią plastrów, jałowych gaz, hydrożeli i sprayów. Bez względu na rozległość poparzenia, nigdy nie należy stosować środków, które nie są przeznaczone do użytku medycznego. W przypadku znacznego uszkodzenia skóry, niezbędna jest konsultacja lekarska, a następnie stosowanie się do otrzymanych zaleceń.

Czym jest oparzenie?

Skóra to rodzaj płaszcza, który okrywa narządy wewnętrzne. Pełni ona szereg bardzo ważnych dla organizmu funkcji – m. in. zapobiega utracie płynów ustrojowych, odpowiada za utrzymanie prawidłowej temperatury ciała, a zawarta w niej melanina chroni w pewnym stopniu przed szkodliwym wpływem promieniowania UV.

Oparzenie jest uszkodzeniem skóry, a w zależności od jego stopnia, może obejmować także głębiej położone tkanki lub narządy. Spowodowane jest działaniem różnego rodzaju energii – cieplnej, elektrycznej, chemicznej lub promieniowaniem słonecznym lub jonizującym. Rodzaj czynnika parzącego ma wpływ na stopień uszkodzenia tkanek, który zależy również od siły i czasu trwania urazu. Determinuje on również sposób postępowania z poszkodowanym.

Jakie są rodzaje oparzeń?

Oparzenia to nie tylko wylanie na siebie gorącego płynu. Rzeczywiście najwięcej jest oparzeń termicznych, jednak warto wyróżnić też oparzenia elektryczne, chemiczne, czy słoneczne. Poznajmy je bliżej.

Oparzenia termiczne

Oparzenia termiczne to oparzenia, które powstają w wyniku działania wysokiej temperatury. Mogą one być spowodowane przez różne źródła ciepła, takie jak płomień, gorące płyny, para, prąd elektryczny lub promieniowanie. Oparzenia termiczne dzielą się na trzy stopnie:

• Oparzenie pierwszego stopnia: skóra jest czerwona, sucha i może być lekko opuchnięta.
• Oparzenie drugiego stopnia: skóra jest czerwona, opuchnięta i pęcherzykowa.
• Oparzenie trzeciego stopnia: skóra jest czarna, wypalona i martwa.

Oparzenia elektryczne

Są wynikiem bezpośredniego działania prądu nisko- lub wysokonapięciowego. Mogą być także spowodowane wyładowaniem atmosferycznym – mamy wtedy do czynienia z porażeniem piorunem.

Oparzenia chemiczne

Są następstwem działania na tkanki stężonych kwasów i zasad (ługów) lub soli niektórych metali ciężkich. Oparzenia mogą przebiegać bezboleśnie, np. w przypadku oparzeń fenolem, lub powodować bardzo silne bóle, np. w przypadku skażeń kwasem fluorowodorowym.

Oparzenia słoneczne

Spowodowane zbyt długą ekspozycją skóry na szkodliwe działanie promieniowania UVA i UVB.

Jak powinna wyglądać pierwsza pomoc przy oparzeniu termicznym?

Jeśli doznasz oparzenia termicznego, ważne jest, aby natychmiastowo schłodzić miejsce oparzenia bieżącą wodą (ważne, żeby nie była ona bardzo zimna!) przez ok 20 minut. Należy również usunąć z oparzonego miejsca wszelkie zanieczyszczenia lub ubranie. W lekkich oparzeniach należy zmyć chłodną wodą miejsce oparzone i nałożyć opatrunek z jałowej gazy. Pęcherzy z płynem surowiczym nie należy nacinać ani przebijać – stwarza to ryzyko infekcji. W przypadku oparzeń drugiego lub trzeciego stopnia należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub wezwać pogotowie ratunkowe. W wyniku oparzeń termicznych, należy unikać stosowania maści lub środków znieczulających, dopóki nie uzyskasz porady lekarskiej. 

Jak wygląda pierwsza pomoc przy oparzeniach chemicznych?

W przypadku oparzeń chemicznych, do których doszło w pomieszczeniu zamkniętym – należy je natychmiast opuścić wraz z osobą poszkodowaną. Pamiętaj o rękawiczkach! Jeśli doznasz oparzenia chemicznego, ważne jest, aby usunąć skażoną odzież, następnie przepłukać miejsce oparzenia dużą ilością letniej wody przez 30 min. Jeśli to możliwe poparzoną cześć ciała powinniśmy osłonić sterylnym opatrunkiem. Należy powiadomić pogotowie ratunkowe.

Ważne jest również, aby zidentyfikować substancję chemiczną, która spowodowała oparzenie, i przechowywać ją w bezpiecznym miejscu. Informacja ta jest niezbędna dla lekarzy, którzy będą leczyć oparzenie oraz dla służb ratowniczych.

Jak wygląda pierwsza pomoc przy oparzeniach elektrycznych?

Jeśli dojdzie do oparzenia prądem, należy natychmiast odłączyć źródło energii elektrycznej i wezwać pogotowie ratunkowe. W przypadku zatrzymania krążenia, należy jak najszybciej rozpocząć resuscytację krążeniowo-oddechową oraz poszukać dostępnego defibrylatora AED.

Jak wygląda leczenie oparzeń w Polsce?

Leczenie ciężkich oparzeń odbywa się w szpitalu i rozpoczyna się od wyprowadzenia chorego ze wstrząsu. W tym celu przetacza się duże ilości płynów, podaje się tlen do oddychania oraz leki przeciwbólowe i wzmacniające czynność serca. Czasami zachodzi konieczność wprowadzenia rurki do dróg oddechowych, co zapewnia ich drożność i ułatwia oddychanie. Jednocześnie podaje się leki chroniące przed rozwojem zakażenia.

Zmiany martwicze wycina się najwcześniej, jak to możliwe i równocześnie zamyka ranę przeszczepem. Do pokrycia rany stosuje się najczęściej autoprzeszczepy – można je pobierać z niemal każdej, nieoparzonej powierzchni ciała. Miejsca po ich pobraniu regenerują się bez powstawania blizny. Znacznie rzadziej stosuje się sztuczną skórę.

Wielki postęp w leczeniu oparzeń, szczególnie III°, stanowi sztuczna skóra. Jej użycie ogranicza znacznie ryzyko powstawania przykurczów stawów, prowadzących do inwalidztwa, oraz szpecących blizn. Z pewnych względów zastosowanie tego materiału jest korzystniejsze niż własne przeszczepy skórne. Z każdym przeszczepem związane jest ryzyko jego odrzucenia, a także zakażenia.

W leczeniu oparzeń ważną rolę spełnia wczesna rehabilitacja. Poza rehabilitacją oddechową (m.in. głębokie oddychanie, odksztuszanie itp.), stosowana jest rehabilitacja ruchowa. Wczesne rozpoczęcie ćwiczeń gimnastycznych zapobiega przykurczom i szpecącym bliznom oraz przywraca w maksymalnym stopniu czynności oparzonej okolicy ciała. Jest to niezwykle istotne w leczeniu oparzeń, zwłaszcza rąk, okolic stawów i szyi. Nie należy również zapominać o rehabilitacji psychicznej. Długotrwałe leczenie ciężkich oparzeń, groźba kalectwa i oszpecenia, problemy powrotu do życia rodzinnego i zawodowego – mogą prowadzić do stanów depresyjnych u chorych. Odpowiednia opieka psychologa oraz wsparcie najbliższej rodziny mogą odegrać istotną rolę w powrocie oparzonego do zdrowia.

Gdzie szukać pomocy?

W Polsce istnieją organizacje dla pacjentów cierpiących z powodu oparzeń. Przykładem jednej z nich jest Fundacja Jagoda.

Fundacja Jagoda, istniejąca od 2009 roku, pomaga osobom poparzonym i cierpiącym na powikłania w wyniku choroby oparzeniowej. Refunduje leczenie i rehabilitację, w tym leki oraz ubrania uciskowe. O pomoc może się zwrócić każdy, kto uległ oparzeniu, pomagamy również tym, którzy po latach pragną zoperować swoje oparzeniowe blizny. Równocześnie prowadzi akcje propagujące szkolenia z pierwszej pomocy przy oparzeniach.

Autorki: mgr Katarzyna Zoń oraz Ewa Lewandowska (pracownik Fundacji Jagoda im. Jagody Pachota).

Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) to choroba autoimmunologiczna, w której organizm w wyniku nieprawidłowego działania układu odpornościowego identyfikuje własne tkanki jako obce i zaczyna je niszczyć. Powoduje nieswoiste oraz symetryczne zapalenia stawów. Charakterystycznym objawem jest obrzęk stawów, zarówno u stóp, jak i rąk, który może się rozszerzyć na barki czy kolana. RZS przebiega z okresami przejściowej remisji, a następnie zaostrzeniem objawów. Najczęściej pierwszymi objawami są ból, sztywność i osłabienie mięśni, obrzęki, wrażliwość stawu na dotyk czy ucisk, jak również ograniczenie ruchomości stawów. Jako najczęstszą przyczyną RZS podawane są czynniki genetyczne (ok. 40-60%), a dokładnie geny systemu HLA (ludzkiego antygenu leukocytarnego) DRB1 oraz DR45. Na RZS cierpi statystycznie od 0,5 do 1% populacji, częściej kobiety [1,2].

Czy reumatoidalne zapalenie stawów można wyleczyć?

Dzisiejszy stan wiedzy medycznej, pomimo ogromnego postępu w wielu terapiach, nie jest w stanie skutecznie wyleczyć RZS. Leczenie jest objawowe i ma na celu głównie wyciszyć objawy oraz dąży do jak najdłuższej remisji choroby. Badania pokazują, że osoby cierpiące na RZS żyją ok. 10 lat krócej, głównie ze względu na liczne powikłania tej choroby. Dlatego niezwykle ważne dla tych pacjentów jest monitorowanie schorzeń współistniejących, w szczególności chorób sercowo-naczyniowych czy cukrzycy. Dodatkowo pacjenci powinni szczególnie dbać o zachowanie prawidłowej masy ciała, zrezygnować z używek i poddawać się regularnej rehabilitacji. Czy można jakoś zmniejszyć objawy RZS? Czy maści na reumatyzm będą dobrze działać? Trochę więcej opowiemy o nich w dalszej części tekstu. [2,3].

Jaka maść na reumatoidalne zapalenie stawów będzie najlepsza?

Jak wspomniano wcześniej, leczenie RZS opiera się głównie na terapii objawowej. Jedną z możliwości takiego leczenia jest zastosowanie maści, które mogą być pewną alternatywą dla niektórych tabletek. Maść na zapalenie stawów stosuje się bezpośrednio na wybranych obszarach ciała, w miejscu występowania bólu. Preparaty te mają za zadanie zwalczyć ból i zmniejszyć stan zapalny. Najlepsza maść na reumatoidalne zapalenie stawów powinna zawierać składniki o działaniu przeciwzapalnym i przeciwbólowym. Rzadziej stosowane są maści rozgrzewające, które nie mają działania przeciwzapalnego, ale dzięki wytworzeniu uczucia ciepła, są w stanie zmniejszyć ból mięśni i stawów [1,3].

Dlaczego maść na bóle reumatyczne jest lepsza od tabletek?

Tabletki czy maści stosowane w RZS zawierające np. niesteroidowe leki przeciwzapalne, będą miały podobne działanie. Bez wątpienia jednak maści czy kremy będą miały mniej potencjalnych działań niepożądanych. Leki przeciwzapalne stosowane doustnie z reguły mogą drażnić błonę śluzową żołądka i powodować szereg niekorzystnych działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego. Z kolei te same substancje podawane miejscowo na skórę w postaci maści na reumatyzm będą działały w danym miejscu, a wchłaniając się do krwioobiegu będą omijać wątrobę i żołądek, przez co nie spowodują wymienionych skutków ubocznych. Problemem może być jednakże moc ich działania – dla niektórych pacjentów maść na zwyrodnienie stawów może działać zbyt słabo przeciwbólowo [2,3].

Jaką maść na reumatoidalne zapalenie stawów kupisz w aptece?

W aptece można znaleźć bardzo dużo różnych preparatów w postaci maści, żeli czy kremów, które mogą pomóc pacjentom zwalczyć ból podczas emisji RZS. Oczywiście w przypadku tej choroby, ze względu na jej złożoność, leczenie najczęściej ordynuje lekarz (maści na receptę są zazwyczaj silniejsze), ale w pewnych przypadkach pacjent potrzebuje szybkiej i doraźnej pomocy. Najlepsza maść na stawy dostępna bez recepty to często preparat zawierający niesteroidowe leki przeciwzapalne w formie miejscowej. Maść na bóle reumatyczne może zawierać takie składniki jak diklofenak, ibuprofen czy naproksen. Dodatkowo na rynku dostępne są maści rozgrzewające zawierające mentol, kapsaicynę lub salicylany, które również mogą przynieść ulgę w bólu stawów.

Traumon, żel

O produkcie

• nie należy stosować żelu  w przypadku uczulenia na etofenamat, kwas flufenamowy, inne niesteroidowe leki przeciwzapalne lub którykolwiek z pozostałych jego składników;
• nie należy go używać również jeżeli występuje uszkodzenie skóry lub wypryskowe zmiany zapalne na skórze lub błonach śluzowych czy oczach;
• w trakcie używania preparatu oraz w okresie dwóch tygodni po leczeniu należy unikać ekspozycji leczonych miejsc na słońce lub solarium;
• nie wolno stosować preparatu w trzecim trymestrze ciąży;
• w trakcie pierwszych sześciu miesięcy ciąży żel można stosować tylko pod kontrolą lekarza przez jak najkrótszy możliwy czas;
• etofenamat przenika do mleka matki w niewielkich ilościach, dlatego preparat powinien być stosowany pod kontrolą lekarza.

Bengay, maść

O produkcie

• mogą wystąpić skutki uboczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, duszność, pęcherze, pieczenie, rumień, podrażnienie, ból, parestezje, świąd i wysypkę oraz oparzenia w miejscu podania;
• lek może wchodzić w interakcje z kwasem acetylosalicylowym i lekami przeciwzakrzepowymi np. warfaryną;
• kobiety będące w ciąży lub karmiące piersią przed zastosowaniem leku powinny poradzić się lekarza.

Viprosal B, maść

O produkcie

• może powodować działania niepożądane, takie jak np.: zapalenie skóry, wysuszenie skóry, miejscowe złuszczenie skóry, rumień, świąd, wysypka rumieniowata, kruchość skóry, nadżerki, owrzodzenia, swędzenie, obrzęk czy pokrzywka;
• kobiety w ciąży lub karmiące piersią przed zastosowaniem leku powinny skonsultować się z lekarzem;
• preparat nie jest zalecany do stosowanie u dzieci, młodzieży i nastolatków.

Rub-Arom, maść

O produkcie

• nie powinno się stosować maści u dzieci poniżej 7. roku życia;
• preparat może powodować m.in. rumień, podrażnienie górnych dróg oddechowych czy skurcz oskrzeli;
• lek nie jest zalecany do stosowania u kobiet w ciąży lub karmiących piersią.

Dolgit, krem

O produkcie

• krem może powodować wystąpienie działań niepożądanych m.in. niespecyficzne reakcje alergiczne, zaczerwienienie skóry, mrowienie w miejscu podania, astmę, pogorszenie stanu astmatycznego, duszność, skurcz oskrzeli, wysypkę różnego typu, świąd, pokrzywkę, choroby pęcherzowe skóry, ból brzucha czy niestrawność;
• może wchodzić w interakcje z innymi lekami z grupy NLPZ;
• podczas karmienia piersią oraz III trymestrze ciąży stosowanie leku jest przeciwwskazane, a podczas I i II trymestru powinno odbywać się tylko po konsultacji z lekarzem.

Czy maść na zwyrodnienie stawów pomoże przy RZS?

Warto zaznaczyć, że maść na zwyrodnienie stawów może być również stosowana przy reumatoidalnym zapaleniu stawów, choć są to dwie różne choroby. Preparaty te działają głównie objawowo, zmniejszając ból i stan zapalny, dlatego mogą przynieść ulgę przy różnych schorzeniach stawów. Należy jednak pamiętać, że leczenie podstawowe powinno być prowadzone przez lekarza reumatologa.

Podsumowanie

Nie można jednoznacznie wskazać, która maść, krem czy żel będzie najlepszy w przypadku reumatoidalnego zapalenia stawów. Przede wszystkim nie są one stosowane w celu wyleczenia RZS, co w chwili obecnej nie jest niestety możliwe. Tego typu preparaty są stosowane jedynie, żeby zmniejszyć objawy choroby, w szczególności zmniejszyć ból i działać przeciwzapalnie. Niewątpliwą zaletą maści na reumatyzm, chociażby w porównaniu do niesteroidowych leków przeciwzapalnych stosowanych doustnie, jest mniejsza ilość możliwych działań niepożądanych. Co do wyboru maści na zapalenie stawów, żelu czy konkretnego kremu jest to sprawa indywidualna. W pewnych sytuacjach lepiej zastosować maść rozgrzewającą, a w innych żel zawierający NLPZ, który zmniejszy dodatkowo stan zapalny. Najlepsza maść na reumatoidalne zapalenie stawów to taka, która przynosi indywidualną ulgę pacjentowi i jest dobrze tolerowana przez jego skórę.

Odleżyny są uszkodzeniem skóry, które powstaje w miejscu zbyt długiego ucisku, lub rozciągania. Mogą znajdować się w obrębie samej skóry lub obejmować głębsze warstwy naszego ciała. Często dotykają one osób chorych, które nie mogą się poruszać, przez co leżą w łóżku w tej samej pozycji. Odleżyna powstaje w wyniku ucisku ciała na skórę najczęściej w miejscach, gdzie znajdują się wypukłości kości, czyli na przykład przy kości ogonowej.

W zależności od skali wyróżniamy 4 lub 5 stadiów odleżyn, z czego 1 stadium obejmuje zaczerwienienie skóry, a w ostatnim skóra całkowicie traci grubość, pojawiają się zmiany martwicze, a odsłonięte zostają kości, ścięgna i mięśnie [1].

Jakie plastry na odleżyny warto stosować?

Opatrunki specjalistyczne na odleżyny dobiera się do konkretnego przypadku. Obecnie na rynku farmaceutycznym posiadamy sporą ilość rodzajów opatrunków.

Opatrunki poliuretanowe

Opatrunki poliuretanowe są nieprzepuszczalne dla wody i bakterii. W związku z tym stanowią świetną ochronę przed zakażeniem. Stosujemy je w profilaktyce odleżyn oraz w przypadku już występujących zmian skórnych bez wysięku. Opatrunek przepuszcza parę z powierzchni odleżyny, ale nie pozwala na jej nadkażenie ze środowiska zewnętrznego. Można je trzymać na ranie do 14 dni, jednak zaleca się częstsze kontrolowanie stanu skóry. Opatrunki poliuretanowe znajdziesz pod nazwą Suprasorb P [2].

Opatrunki hydrokoloidowe

Ten rodzaj opatrunku stosujemy na odleżyny, które posiadają wysięk. Warstwa hydrokoloidowa zapewnia nawilżenie rany, absorbuje wysięk oraz zapewnia ulgę w bólu pacjentowi. Jednocześnie zapobiega wysuszeniu rany, co przyspiesza jej gojenie. Hydrokoloid znajdziemy w postaci plastrów, które można trzymać do 7 dni na powierzchni rany. Na rynku dostępna jest również postać w tubce do wyciskania, która sprawdza się na rany głębokie, wtedy zawartość tubki wyciska się do środka rany, wypełniając ją. Opatrunek hydrokoloidowy znajdziesz pod nazwą Granuflex [2].

Opatrunki hydrożelowe

Najczęściej wykorzystujemy je do ran ze zmianami martwiczymi. Hydrożel oczyści ranę, dzięki czemu możliwe będzie rozpoczęcie procesu prawidłowego gojenia rany. Opatrunki są przepuszczalne dla wody i powietrza, więc warto je dodatkowo zabezpieczać. Znajdziesz je pod nazwą Aquagel [2].

Plastry na odleżyny ze srebrem — jak stosować?

Srebro oddziałuje na peptydoglikan, który jest zawarty w ścianach komórkowych drobnoustrojów. W związku z tym wykazuje działanie odkażające i zapobiegające rozwojowi zakażeń. Ponadto działa w niskich dawkach, więc można je stosować bez szkody dla organizmu. W kontekście odleżyn srebro zapobiega rozwojowi bakterii i nadkażania już uszkodzonej skóry.

W zależności od tego, jaki opatrunek wybierzemy, to w taki sposób będziemy go aplikować. Przykładowo opatrunki ze srebrem Atrauman Aq mają postać siateczki, którą nakładamy bezpośrednio na ranę i zabezpieczamy od zewnętrznej strony dodatkowym opatrunkiem. Niektóre opatrunki posiadają już warstwę przylepną. Jeśli miejsce aplikacji jest niedostępne lub trudne do naklejenia opatrunki można przyciąć w dowolny kształt. Przykładowo, aplikując plastry na odleżyny na kości ogonowej, możemy wyciąć dokładne paski, które będą przylegać idealnie do odleżyny [3].

Jakie są refundowane plastry na odleżyny?

Większość plastrów może podlegać refundacji, najczęstszym wskazaniem do zniżki są przewlekłe owrzodzenia, do których odleżyny jak najbardziej się zaliczają. Warto pamiętać, że do refundacji pacjent musi być ubezpieczony oraz że to zawsze lekarz decyduje o tym, czy refundacja w danym przypadku przysługuje.

Borowina to naturalny torf, będący mieszaniną związków z grupy peloidów. Powstała z obumarłej roślinności bagiennej, która występowała w bardzo wilgotnym środowisku z ograniczonym dostępem powietrza około 10 tysięcy lat przed naszą erą. Polska, podobnie jak cała Europa Środkowo-Wschodnia, posiada bogate złoża borowiny, które są wykorzystywane w licznych uzdrowiskach i sanatoriach. Borowina zyskała również popularność w gabinetach fizjoterapeutycznych i salonach kosmetycznych, a coraz więcej pacjentów stosuje ją samodzielnie w warunkach domowych [1].

Borowina zawiera szereg cennych składników, które nadają jej wyjątkowe właściwości lecznicze. Wśród nich znajdują się:

• kwasy humusowe, huminowe, hymatomelanowe i fulwolonowe;
• pektyny;
• żywice;
• woski;
• garbniki;
• minerały: potas, sód, wapń, magnez, krzem i żelazo [2].

Te składniki sprawiają, że borowina ma silne działanie przeciwzapalne, regenerujące i łagodzące ból, co czyni ją skutecznym naturalnym środkiem leczniczym.

Na co pomaga maść borowinowa?

Maść borowinowa to jeden z najpopularniejszych preparatów zawierających borowinę. Dzięki swoim właściwościom znajduje zastosowanie w wielu dolegliwościach. Na co pomaga maść borowinowa? Przede wszystkim skutecznie łagodzi:

• bóle kręgosłupa i zapalenie stawów kręgosłupa;
• choroby reumatoidalne stawów;
• stany zapalne narządów ruchu;
• objawy starzenia się skóry;
• objawy menopauzy;
• niektóre dolegliwości układu sercowo-naczyniowego, trawiennego i nerwowego [1,3].

Maść borowinowa na stawy jest szczególnie ceniona przez osoby cierpiące na choroby zwyrodnieniowe. Jej regularne stosowanie może znacząco poprawić komfort życia i zmniejszyć dolegliwości bólowe związane z tymi schorzeniami.

Jak działa maść borowinowa na ból kolana i inne dolegliwości?

Działanie borowiny opiera się głównie na jej dużej pojemności cieplnej. Dzięki temu maść borowinowa na ból kolana czy inne dolegliwości stawowe skutecznie podgrzewa obszar ciała, na który została nałożona, ze szczególnym uwzględnieniem miejsc dotkniętych bólem. Podczas aplikacji maść borowinowa uwalnia aktywne składniki, które przenikają przez skórę i działają leczniczo na tkanki. Maść borowinowa składa się nie tylko z samej borowiny, ale również z dodatków takich jak parafina, wazelina, które nadają jej odpowiednią konsystencję i wzmacniają działanie. Dzięki zawartości licznych mikroelementów i kwasów organicznych, maść borowinowa:

• odżywia skórę i tkanki;
• przyspiesza gojenie ran;
• wspomaga regenerację obrzęków i nacieków zapalnych;
• działa przeciwbólowo;
• chroni chrząstki stawowe.

Borowina na stawy jest szczególnie skuteczna przy bólach kostnych, mięśniowych, problemach z kręgosłupem, obrzękach, zwichnięciach czy złamaniach [1,4].

Na co pomagają okłady borowinowe?

Czy okłady borowinowe to to samo co maść borowinowa? Okłady borowinowe pomagają na podobne dolegliwości co maść borowinowa, jednak ich działanie jest bardziej intensywne. Na co pomagają okłady borowinowe? Są szczególnie skuteczne w przypadku:

• przewlekłych stanów zapalnych stawów;
• bólów reumatycznych;
• kontuzji sportowych;
• napięcia mięśniowego;
• bólów kręgosłupa.

Okłady borowinowe działają głębiej niż maść, ponieważ pozwalają na dłuższe utrzymanie ciepła i lepszą penetrację składników aktywnych w głąb tkanek. Są często stosowane w gabinetach rehabilitacyjnych i uzdrowiskach jako element kompleksowej terapii.

Borowina – skutki uboczne i przeciwwskazania

Choć borowina jest naturalnym produktem o wielu zaletach, należy pamiętać o możliwych skutkach ubocznych i przeciwwskazaniach. Skutki uboczne borowiny mogą wystąpić u osób wrażliwych lub przy niewłaściwym stosowaniu. Preparatów z borowiną nie powinno się stosować w przypadku:

• uszkodzeń skóry i zapalenia tkanek miękkich;
• nowotworów;
• problemów z krążeniem (choroby serca czy niedawno przebyty zawał);
• chorób układu oddechowego (np. gruźlica);
• uczulenia na borowinę lub jakikolwiek składnik preparatów;
• kobiety w ciąży lub karmiące piersią powinny skonsultować stosowanie preparatów borowinowych z lekarzem [4-6].

Jak prawidłowo stosować maść borowinową?

Aby borowina na stawy przyniosła oczekiwane efekty, należy stosować ją zgodnie z zaleceniami. Preparat powinien być dokładnie rozsmarowany bezpośrednio na bolącym lub zmienionym chorobowo miejscu. Aplikację można powtarzać nawet kilka razy dziennie, najlepiej regularnie przez dłuższy czas (co najmniej 2-3 tygodnie). Nawet po zauważeniu poprawy, nie należy przerywać stosowania maści. Aby działanie przeciwzapalne przyniosło trwałe efekty, kuracja powinna być kontynuowana przez zalecany okres. Podobnie działają plastry borowinowe, które łagodzą dolegliwości bólowe i stany zapalne stawów, mięśni czy kręgosłupa [4-6].

Czy maść borowinowa jest rozgrzewająca?

Maść borowinowa ma wyraźne właściwości rozgrzewające, co stanowi jeden z kluczowych mechanizmów jej działania przeciwbólowego. Rozgrzanie tkanek zwiększa miejscowy przepływ krwi, co przyspiesza usuwanie mediatorów stanu zapalnego i dostarcza składniki odżywcze niezbędne do regeneracji. Dzięki temu maść borowinowa na ból kolana czy inne dolegliwości stawowe działa nie tylko objawowo, ale również wspomaga naturalne procesy naprawcze organizmu.

Jakie preparaty borowinowe są dostępne w aptece?

W aptekach można znaleźć różne preparaty zawierające borowinę lub plastry bądź okłady borowinowe. Wybór odpowiedniej formy powinien zależeć od nasilenia problemu. Ważna jest też lokalizacja bólu, bo w niektórych miejscach wygodniej zastosować maść a w niektórych bez problemu można nakleić plastry. Poniżej prezentujemy kilka wybranych produktów z borowiną, które dostaniecie w aptekach.

Maść borowinowa Sulphur Zdrój Busko, maść

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• 1 g maści zawiera 400 mg wodnego wyciągu borowinowego;
• maść borowinową stosuje się od 1 do 3 razy dziennie, przez okres 2-3 tygodni;
• lek łagodzi dolegliwości bólowe związane ze stanem zapalnym, m.in. w przebiegu choroby zwyrodnieniowej stawów, reumatyzmie czy zespołach bólowych [4].

Pasta borowinowa lecznicza (Borowina lecznicza), pasta na skórę

O produkcie

• lek bez recepty;
• zawiera borowinę;
• jest przeznaczona do jednorazowego stosowania na skórę w postaci okładów, w warunkach domowych i gabinetach rehabilitacyjnych, według zaleceń i dokładnej instrukcji pochodzących z ulotki;
• pasta borowinowa lecznicza łagodzi dolegliwości bólowe związane ze stanem zapalnym;
• pomimo nazwy pasta jest to produkt określany jako okłady borowinowe lub plastry borowinowe [5].

Reumogel żel borowinowy, żel

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• preparat zawiera wodny wyciąg borowinowy;
• produkt leczniczy stosuje się 2-3 razy dziennie lekko wmasowując żel w chore stawy i mięśnie (co najmniej 2 – 3 tygodnie);
• lek łagodzi dolegliwości bólowe i stany zapalne przy chorobie zwyrodnieniowej stawów czy kręgosłupa;
• konsystencja żelu zapewnia szybsze wchłanianie i nie tłuści tak, jak maść [6].

Jak bezpiecznie stosować maść borowinową? 7 praktycznych wskazówek

Aby maść borowinowa na stawy działała skutecznie i bezpiecznie, warto przestrzegać kilku zasad:

• przeczytaj ulotkę – przed rozpoczęciem stosowania zapoznaj się dokładnie z ulotką, zwracając uwagę na zalecenia dotyczące dawkowania i sposobu aplikacji;
• przygotuj skórę – przed nałożeniem maści upewnij się, że skóra jest czysta i sucha. Unikaj stosowania na uszkodzoną lub podrażnioną skórę;
• nałóż cienką warstwę – aplikuj maść równomiernie, unikając nakładania zbyt grubej warstwy, która mogłaby zatykać pory;
• delikatnie wmasuj – wmasuj maść w skórę przez kilka minut, co pomoże w lepszym wchłanianiu i zwiększy efekt rozgrzewający;
• dokładnie umyj ręce – po aplikacji umyj ręce, aby usunąć pozostałości maści i uniknąć przypadkowego kontaktu z oczami czy błonami śluzowymi;
• przechowuj zgodnie z zaleceniami – trzymaj maść w miejscu niedostępnym dla dzieci, w temperaturze pokojowej, z dala od źródeł ciepła;
• skonsultuj się z lekarzem – w przypadku pytań, trudności z aplikacją lub wystąpienia niepożądanych efektów, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Podsumowanie

Maść borowinowa to naturalny produkt o szerokim spektrum działania, który może stanowić dobrą alternatywę dla syntetycznych leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych. Borowina na stawy, w tym maść borowinowa na ból kolana, przynosi ulgę w wielu dolegliwościach związanych z układem ruchu. Preparaty borowinowe dostępne w aptekach w formie maści, żeli czy plastrów są łatwe w stosowaniu i relatywnie bezpieczne. Zabiegi borowinowe oferowane w uzdrowiskach, spa czy gabinetach kosmetycznych stanowią uzupełnienie domowej terapii. Niezależnie od formy stosowania, borowina i jej właściwości lecznicze mogą pomóc w przypadku licznych schorzeń, będąc jednocześnie bezpieczniejszą opcją niż niektóre popularne leki przeciwbólowe, takie jak niesteroidowe leki przeciwzapalne. Regularne stosowanie maści borowinowej zgodnie z zaleceniami może przynieść znaczną ulgę i poprawę jakości życia osobom cierpiącym na dolegliwości bólowe stawów i mięśni.

Kaszak (łac. athaeroma), znany również pod nazwami torbiel łojowa i cysta naskórkowa, jest torbielą powstającą w okolicach mieszków włosowych i gruczołów łojowych, najczęściej w rejonie twarzy, szyi czy tułowia. Kaszak pod skórą jest efektem zaczopowania ujścia mieszka włosowego i gromadzenia się tam złuszczonego naskórka i łoju. Zdecydowanie częściej pojawia się u mężczyzn niż u kobiet. Częściej pojawia się również u młodzieży i osób pomiędzy 30 a 40 rokiem życia. Najczęściej są to niegroźne zmiany skórne, aczkolwiek niekiedy poddaje się je badaniu histopatologicznemu, w szczególności jeżeli są duże i pomimo usunięcia nawracają. Występują dwa rodzaje kaszaków. Kaszak rzekomy powstaje w wyniku nieprawidłowej higieny, gruczoł łojowy czopuje się i dochodzi do powstania kaszaka. Drugim rodzajem jest kaszak prawdziwy, który ma podłoże genetyczne [1,2].

Jak wygląda kaszak?

Kaszaki mają od kilku mm do nawet kilku cm średnicy. Mogą występować zarówno pojedynczo, jak i w grupach. Jest to wypukłość na skórze wypełniona masą łojową i rogową (białą i żółtą, płynną lub półpłynną treścią), jednak zwykle nie różni się kolorem od skóry. Na guzku często znajduje się czarna kropka będąca w rzeczywistości zapchanym mieszkiem włosowym. Sam guzek może być zarówno twardy, jak i miękki w dotyku. Najczęściej można je spotkać w okolicy twarzy, na głowie, szyi, powiece dolnej i górnej oka, za uchem, na karku, na wardze sromowej, mosznie czy pachwinach [1,2].

Dlaczego powstają kaszaki?

• nieodpowiednia higiena osobista, w szczególności miejsc owłosionych;
• stosowanie złej jakości lub źle dobranych kosmetyków;
• częste opalanie się;
• zaburzenia pracy gruczołów łojowych;
• problemy z prawidłową gospodarką hormonalną;
• wirus HPV [2].

Czy kaszak jest niebezpieczny?

Gdy zaobserwuje się na skórze wszelkiego rodzaju podejrzane grudki, torbiele czy narośla, powinno się je każdorazowo skonsultować z dermatologiem. O ile kaszaki są z reguły niegroźne, to samemu łatwo je pomylić z innymi podobnymi naroślami jak np.

• tłuszczakiem-łagodny nowotwór tkanki łącznej,
• prosakiem-mała grudka najczęściej zlokalizowana w okolicach oczu,
• ropieniem- infekcja bakteryjna w tkankach miękkich,
• nerwowłókniakiem-łagodny nowotwór utworzony z osłonek nerwów obwodowych. Kaszaki, szczególnie w okolicy miejsc intymnych, mogą nawet powodować ból podczas chodzenia. Z kolei będące w okolicach włosów mogą prowadzić np. podczas czesania do podrażnienia i uszkodzenia skóry, co może prowadzić do infekcji [1].

Jak zapobiec powstaniu kaszaków?

Najważniejsza jest odpowiednia pielęgnacja skóry. Stosowanie peelingów, które umożliwiają usuwanie złuszczających się komórek skóry. Peeling zmniejsza ryzyko zaczopowania gruczołów łojowych i pomaga utrzymać drożność kanalików gruczołów łojowych. Pielęgnacja ciała jest w szczególności ważna w przypadku osób mających skórę ze skłonnością do przetłuszczania się [3].

Jak usunąć kaszak?

W przypadku bardzo drobnych krostek na skórze mogą one nawet zniknąć samoistnie lub pod wpływem nacisku. Nie da się jednak przewidzieć, czy kaszak sam zniknie, czy będzie stale rosnąć i zwiększać swoje rozmiary. W pierwszym przypadku gruczoł łojowy oczyści się, rana zagoi i nie pozostanie żaden ślad. Dlatego w przypadku małych zmian, które nie przeszkadzają pacjentowi, lekarz może zalecić obserwację cysty. W usunięciu drobnych cyst skórnych pomocne są również zabiegi takie jak laseroterapia i krioterapia. Jednakże w przypadku większych torbieli konieczny może być zabieg chirurgiczny [3].

Kaszak — wyciskanie

Należy pamiętać, że lekarze kategorycznie odradzają samodzielnego wyciskania, nakłuwania czy rozdrapywania kaszaków. W trakcie takich zabiegów może dojść w tych miejscach do zakażenia czy powstania blizn. W przypadku nadkażenia taka zmiana staje się bolesna, zaczerwieniona, zaczyna rozwijać się stan zapalny. Lekarze radzą, żeby nie tylko nie wyciskać, ale również jak najmniej dotykać zmiany [3].

Maść na kaszaki czy napar?

Zdecydowanie najskuteczniejszą metodą pozbycia się kaszaków (szczególnie tych większych) jest zabieg chirurgiczny. W przypadku niewielkich zmian istnieje duża szansa, że znikną samoistnie. Można wspomóc ten proces, stosując okłady lub maści.

Czy jest jakaś skuteczna maść na kaszaki? Najlepsze będą preparaty o właściwościach wysuszających. Z tego względu użyć można niedrogiej i powszechnie dostępnej maści cynkowej, która ma również właściwości antyseptyczne i ściągające. Pomocna może być również maść ichtiolowa, która jest stosowana na wypryski, czyraki czy trądzik. Wykazuje ona działanie bakteriostatyczne i ułatwia pozbycie się ropy z miejsca jej występowania. Można również zastosować maści zawierające antybiotyk takie jak Maxibiotic czy Tribiotic. Nie pomogą one bezpośrednio, ale mogą zapobiec nadkażeniu.

Spróbować można również okładów z naparu ze skrzypu polnego. Taki napar sporządza się z 4 dużych łyżek ziela skrzypu, które następnie gotuje się w dwóch szklankach wody przez ok.5 min. Przygotowany w ten sposób płyn nakłada się na skórę po przestudzeniu, za pomocą waty. Należy jednak pamiętać,  że te metody nie powinny zastąpić wizyty u dermatologa, który może zalecić inny typ leczenia [3].

Co warto stosować na kaszaki?

Kaszaki są niegroźnymi zmianami skórnymi, które mogą same zniknąć lub rozwinąć się do dosyć pokaźnych rozmiarów. W zależności od ich umiejscowienia mogą stanowić nie tylko problem estetyczny, ale wręcz powodować dyskomfort. Z tego względu wiele osób decyduje się na ich usunięcie. Nie powinno się jednak robić tego samodzielnie. Ich wyciskanie może doprowadzić do zakażenia tego miejsca i stanowić poważniejszy problem, niż sam kaszak. Dlatego najlepiej udać się do dermatologa, który zaplanuję leczenie. Największe kaszaki, mające po kilka centymetrów średnicy, usuwa się chirurgicznie.

Aktualnie uważa się, że oparzenia słoneczne powstają w odpowiedzi na długotrwałą ekspozycję na promieniowanie ultrafioletowe (UV). Źródłem wspomnianego czynnika może być np. światło słoneczne bądź lampy umieszczone w solarium. Szacuje się, że na dotkliwość identyfikowanych zmian mają wpływ: naturalny odcień karnacji, długość ekspozycji na promieniowanie oraz natężenie promieniowania.

Ponadto uważa się, że zarówno promieniowanie UVA, jak i UVB przyczynia się do powstawania zmian oparzeniowych. Druga z wymienionych fal odpowiedzialna jest za dimeryzację fragmentów DNA komórek naskórka, co prowadzi do uszkodzenia materiału genetycznego tych komórek  [2]. Warto podkreślić, że organizm wytworzył specjalne mechanizmy do walki z uszkodzonym materiałem genetycznym, które polegają m.in. na zapoczątkowaniu śmierci (apoptozy) uszkodzonych komórek oraz produkcji czynników zapalnych, które odpowiadają za nieprzyjemne dolegliwości związane z oparzeniem słonecznym — zaczerwienienie skóry, bolesność, czy opuchliznę.

Jakie są rodzaje i stopnie oparzeń słonecznych?

Stopień ciężkości oparzeń słonecznych zależy od stopnia uszkodzenia skóry. Według klasyfikacji oparzeń, wyróżnia się trzy stopnie oparzeń słonecznych:

1. Stopień I — lekkie oparzenie słoneczne tylko naskórka, objawia się zaczerwienieniem skóry, bólem i nieznacznym obrzękiem.
2. Stopień II — umiarkowane oparzenie słoneczne obejmuje naskórek i warstwę skórną właściwą. Oparzenie objawia się silnym bolesnym rumieniem skóry, a także pęcherzami, bolesnością i suchością skóry.
3. Stopień III — oparzenie słoneczne obejmuje wszystkie warstwy skóry i może prowadzić do powstania blizn, a także trudnych do wyleczenia zmian skórnych.

Co stosować na oparzenia? Skuteczne substancje aktywne

Większość preparatów pomocnych w łagodzeniu dolegliwości towarzyszących oparzeniom słonecznym przeznaczona jest do aplikacji miejscowej. Głównymi rezultatami stosowania tych środków są: zniesienie bólu i przyspieszenie regeneracji uszkodzonej warstwy skóry. Najpopularniejsze składniki wchodzące w skład preparatów polecanych do pielęgnacji miejsc zmienionych przez oparzenia słoneczne to:

Co kupić w aptece na oparzenia słoneczne na skórze?

W aptece można dostać różne produkty do łagodzenia i leczenia oparzeń słonecznych. Mimo, że zawsze lepiej zapobiegać oparzeniom, niż je leczyć, to poniżej przedstawiamy niektóre z wybranych przez nas produktów.

Help4Skin Gojenie oparzeń, żel

O produkcie

• natychmiast zmniejsza ból;
• zapewnia efekt chłodzenia;
• przyspiesza gojenie ran;
• tworzy barierę ochronną;
• zarejestrowany jako wyrób medyczny;
• nie zawiera parabenów;
• można stosować u dzieci od 2. roku życia.

Entil oparzenia, żel

O produkcie

• zarejestrowany jako wyrób medyczny;
• zmniejsza ból  i szybko chłodzi;
• zmniejsza obrzęki;
• szybko się wchłania;
• nie stosować na otwarte rany.

Alantan Plus, krem

O produkcie

• skuteczny w leczeniu otarć i podrażnień skóry;
• zawiera alantoinę, dekspantenol – przyspieszają regenerację naskórka;
• zabezpiecza przed szkodliwym wpływem czynników zewnętrznych.
• nie powinno się stosować leku w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek z jego składników, jak również w ostrych stanach zapalnych skóry przebiegających z wysiękiem oraz do oczu.

Do czego mogą prowadzić oparzenia słoneczne? Skutki

Oparzenia słoneczne mogą prowadzić do różnych skutków i konsekwencji dla zdrowia. Główne skutki oparzeń słonecznych mogą obejmować:

1. Ryzyko raka skóry: Długotrwałe narażenie na oparzenia słoneczne może znacząco zwiększać ryzyko rozwoju raka skóry, w szczególności czerniaka. Promieniowanie UV, które powoduje oparzenia słoneczne, jest jednym z głównych czynników ryzyka raka skóry.
2. Starzenie skóry: Oparzenia słoneczne przyspieszają proces starzenia się skóry, powodując pojawienie się zmarszczek, przebarwień, utratę elastyczności i sprężystości skóry. Promieniowanie UV powoduje uszkodzenia kolagenu i elastyny w skórze, które są kluczowe dla jej młodzieńczego wyglądu.
3. Udar słoneczny: W skrajnych przypadkach nadmierna ekspozycja na słońce i oparzenia słoneczne mogą prowadzić do udaru słonecznego. Udar słoneczny występuje, gdy organizm nie jest w stanie utrzymać prawidłowej temperatury ciała w wyniku przegrzania, co może prowadzić do zaburzeń metabolicznych i uszkodzenia narządów.

Jeśli doznałeś oparzenia słonecznego, ważne jest, aby odpowiednio zadbać o skórę i skonsultować się z lekarzem w przypadku poważniejszych objawów lub oparzeń drugiego i trzeciego stopnia.

Jak uniknąć oparzeń słonecznych? 5 praktycznych wskazówek

Profilaktyka oparzeń słonecznych jest kluczowa dla ochrony skóry przed szkodliwym działaniem promieniowania UV i zapobiegania oparzeniom słonecznym. Oto kilka zasad profilaktyki:

1. Unikanie ekspozycji na słońce w godzinach największego nasilenia: Najlepiej unikać słońca między godziną 10:00 a 16:00, gdy promieniowanie UV jest najintensywniejsze.
2. Zakrywanie skóry: W czasie ekspozycji na słońce warto nosić odzież o długim rękawie, długie spodnie i kapelusz z szerokim rondem, aby zakryć jak największą część ciała.
3. Stosowanie kremu z filtrem przeciwsłonecznym: Regularne stosowanie kremu ochronnego z filtrem SPF (przynajmniej 30), który chroni zarówno przed promieniowaniem UVB, jak i UVA. Krem powinien być nakładany na skórę przynajmniej 15-30 minut przed ekspozycją na słońce i powinien być ponownie aplikowany co 2-3 godziny oraz po kontakcie z wodą.
4. Unikanie solarium: Solarium emituje szkodliwe promieniowanie UV, które może prowadzić do oparzeń słonecznych i zwiększa ryzyko rozwoju raka skóry. Dlatego najlepiej unikać korzystania z solarium.
5. Poszukiwanie cienia: Kiedy jesteś na zewnątrz, warto szukać cienia, szczególnie w godzinach największego nasilenia promieniowania. To zapewni dodatkową ochronę przed oparzeniami słonecznymi.

Profilaktyka oparzeń słonecznych jest kluczowa dla utrzymania zdrowej skóry i zmniejszenia ryzyka raka skóry. Pamiętaj o stosowaniu tych zasad ochrony skóry przez cały rok, nie tylko podczas gorących, słonecznych dni.

Podsumowanie

Dostępne na rynku kremy pomogą szybciej zregenerować uszkodzoną powierzchnię skóry. Warto jednak pamiętać o profilaktyce oparzeń słonecznych i regularnej aplikacji kremów z filtrem, przed rozpoczęciem opalania. Pozwoli to nie tylko uniknąć poparzeń słonecznych, ale umożliwi także długotrwałe cieszenie się opalenizną i zdrowo wyglądającą skórą.

Każdy miał kiedyś do czynienia z otarciem skóry. Dzieje się to częściej, niż może się wydawać. Wiele z takich otarć jest nawet niezauważanych bądź ignorowanych. Jak można więc je określić? Jest to powierzchowne uszkodzenie skóry, które powstaje w wyniku kontaktu z szorstką powierzchnią. Może dochodzić do niego na skutek uprawiania sportu, upadku czy prostych czynności codziennych. Skóra człowieka składa się z naskórka, skóry właściwej i tkanki podskórnej.

Otarcie skóry oznacza uszkodzenie naskórka, co powoduje odsłonięcie skóry właściwej. W miejscu uszkodzenia pojawia się wysięk surowiczy z niewielką domieszką krwi. Otarcia pomimo tego, że są płytkimi urazami, są z reguły bolesne, a czasami trudno się goją. Najczęściej jest to wynikiem zanieczyszczeń pozostających w ranie po urazie. Należy odróżnić otarcie od skaleczenia, gdzie dochodzi do przerwania ciągłości tkanki skórnej ostrym narzędziem lub przedmiotem, występuje ból oraz niewielkie krwawienie [1].

Jak goją się rany i otarcia?

Nawet najdrobniejsza rana przechodzi przez naturalny samoistny proces gojenia. Procesu tego nie powinno się zaburzać, tylko wspomagać. Mechanizm gojenia się rany polega na wypełnianiu się występującego ubytku przez tkankę łączną. W zależności od rozległości rany i stopnia jej zanieczyszczenia ten proces będzie różny. Wyróżnia się dwa sposoby gojenia się ran: przez rychłozrost lub przez ziarninowanie. Rychłozrost jest charakterystyczny dla niewielkich ran, w których nie doszło do utraty tkanki. Rozcięte brzegi skóry zbliżają i zrastają się ze sobą, co rzadko powoduje długo występujące blizny. Ziarninowanie z kolei występuje, gdy rana jest zbyt duża lub ma zbyt wielki ubytek, aby zrosnąć się za pomocą rychłozrostu. Do zasklepienia się rany potrzebna jest ziarnina, czyli nowa tkanka.

Jak postępować w przypadku otarcia?

Otarty naskórek, szczególnie taki, który jest silnie zabrudzony, należy najpierw przemyć wodą z mydłem lub roztworem soli fizjologicznej. Po umyciu miejsca otarcia, następnie należy je zdezynfekować. Jeżeli z otarcia sączy się krew, po jej umyciu i zdezynfekowaniu najlepiej zastosować opatrunek, co chroni ranę przed potencjalnym zanieczyszczeniem. Dodatkowo zastosowanie np. opatrunków hydrożelowych spowoduje, że rana szybko i prawidłowo się zagoi. Przyspieszyć regenerację można również po zastosowaniu odpowiednich kremów i maści, które są opisane w tym artykule [1].

Jaka maść na otarcia jest najlepsza? Co kupisz w aptece?

Jeśli zastanawiasz się, która maść na otarcia będzie najlepsza, to poniżej przedstawiamy i omawiamy kilka wybranych produktów. Dobór odpowiedniego preparatu zależy od rodzaju i rozległości rany. Na drobne rany i otarcia można wybrać preparaty bazujące na lanolinie i tlenku cynku. Lanolina zmiękcza, nawilża i natłuszcza skórę (Sudocrem Expert). Inny ciekawy składnik do pielęgnacji podrażnionych miejsc to pantenol (np. Tyrosur Care, Alantan Plus, Bepnathen Baby, Bepanthen Plus). Pantenol wspomaga gojenie otarć, przyspieszając regenerację naskórka i łagodząc podrażnienia. Dobre działanie wykazuje także alantoina (Alantan, Alantan Plus). Alantoina przyspiesza regenerację naskórka, wspomaga gojenie ran i działa łagodząco na podrażnienia. Dodatkowo zmiękcza skórę, nawilża ją i chroni przed przesuszeniem. A co zrobić, gdy potrzeba mocniejszego działania?

Dość uniwersalnym składnikiem kremów na otarcia jest tlenek cynku (Sudocrem Expert), który szybko łagodzi podrażnienia i regeneruje naskórek, ale także działa antybakteryjnie, antyseptycznie i przeciwzapalnie. Warto sięgnąć po ten składnik, jeśli ktoś cierpi na pieluszkowe odparzenia skóry, stany zapalne związane z nietrzymaniem moczu lub chce chronić skórę na obrzeżach ran. Inny składnik o antyseptycznym działaniu, to np. oktenidyna, którą znajdziemy w Bepanthen Plus lub Octenisept Protect & Repair. Co zrobić, jeśli pomimo stosowania maści i kremów na otarcia rana się nie goi? Jeśli widzisz w ranie oznaki infekcji, np. pojawiającą się wydzielinę, obrzęk, mocne zaczerwienie lub świąd, to skonsultuj się z lekarzem.

Sudocrem, krem

O produkcie

• zawiera tlenek cynku, który łagodzi podrażnienia, przyspiesza odbudowę naskórka
• oraz działa antybakteryjnie, antyseptycznie i przeciwzapalnie;
• lanolina zmiękcza i nawilża oraz chroni głębsze warstwy skóry przed utratą wilgoci;
• uniwersalny krem dla dorosłych i dzieci od 1. dnia życia;
• występuje w opakowaniach o różnej wielkości.

Tyrosur Care, żel

O produkcie

• wyrób medyczny;
• zawiera dekspantenol przyspieszający regenerację skóry;
• można stosować i dorosłych i dzieci;
• nie brudzi ubrań i nie zawiera zapachu;
• można stosować na skaleczenia, otarcia czy świeże tatuaże.

Alantan Plus, krem

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• preparat może być stosowany do pielęgnacji skóry wysuszonej i podrażnionej, w przypadku leczeniu uszkodzeń skóry takich jak rany, otarcia, niewielkie pęknięcia skóry czy skaleczenia, w oparzeniach słonecznych, po radioterapii i fototerapii, profilaktyce odparzeń u niemowląt, nadmiernym rogowaceniu skóry stóp i dłoni oraz leczeniu wspomagającym AZS, leczeniu wyprysków alergicznych, zapaleniach błon śluzowej nosa i owrzodzeniach podudzi;
• nie powinno się stosować leku w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek z jego składników, jak również w ostrych stanach zapalnych skóry przebiegających z wysiękiem oraz do oczu.

Alantan Plus, maść

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• lek jest stosowany w leczeniu ran takich jak otarcia, niewielkie skaleczenia, pęknięcia skóry, jak również w przypadku oparzeń słonecznych, oparzeń po radioterapii czy fototerapii, maść stosuje się także do pielęgnacji skóry podrażnionej i wysuszonej, przy nadmiernym rogowaceniu skóry dłoni i stóp, wspomagająco w atopowym zapaleniu skóry, wyprysku alergicznym, zapaleniu błony śluzowej nosa oraz owrzodzeniach podudzi;
• nie powinno stosować się leku w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek składnik produktu leczniczego, jak również w ostrych stanach zapalnych skóry przebiegających z wysiękiem i nie powinno się stosować się go do oczu.

Bepanthen Plus, krem

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• regeneruje i nawilża skórę dzięki zawartości dekspantenolu;
• wykazuje działanie antyseptyczne dzięki chlorheksydynie;
• można stosować podczas ciąży i karmienia piersią po zleceniu lekarza;
• jeśli jest stosowany na brodawki sutkowe, to należy je umyć przed karmieniem dziecka.

La Roche-Posay Cicaplast B5, balsam

O produkcie

• produkt zawiera masło Karite, glicerynę, panthenol, madekasozyd i kompleks mineralny o właściwościach regenerujących;
• kosmetyk stosuje się w ramach codziennej pielęgnacji oraz w przypadku, gdy pojawia się dyskomfort spowodowany suchą, szorstką czy podrażnioną skórą;
• może być stosowany u dorosłych, dzieci i niemowląt do skóry popękanej, szorstkiej i suchej z otarciami [11].

Octenisept Protect & Repair, krem

O produkcie

• krem zawiera pantenol, bisabolol, emolienty, olej parafinowy i oktenidyny;
• produkt stosuje się od 1 do 3 razy dziennie;
• kosmetyk stosuje się w przypadku oparzeń, otarć, zadrapań, odparzeń skóry, do pielęgnacji ran pooperacyjnych po zdjęciu szwów, po naświetlaniu, odleżyn, pielęgnacji skóry wrażliwej, łuszczącej się czy popękanej [12].

Podsumowanie

Otarcia na skórze są częstym problemem. Chwila nieuwagi i może dojść do otarcia. Jest to niebezpieczne w przypadku gdy otarcie spowodowane jest przez brudne narzędzia, mające kontakt z ziemią lub innymi potencjalnie zakaźnym miejscami. Dlatego najważniejsze, żeby w pierwszym etapie dobrze oczyścić ranę i ja zdezynfekować. W następnym etapie warto zastosować maści lub kremy, które przyspieszą regenerację naskórka i zmniejszą dolegliwości.

Obrzęki to nadmierne gromadzenie się płynu w organizmie, które manifestują się najczęściej jako powiększenie objętości tkanki. Obrzęki mogą występować w różnych częściach ciała, takich jak nogi, pod oczami. Mogą mieć różne przyczyny, w tym problemy z układem krążenia, niewydolność serca, choroby wątroby, choroby nerek, zastój limfatyczny i infekcje. Objawy obrzęków mogą również wynikać z długotrwałego stania lub siedzenia w jednej pozycji, nadużywania alkoholu, niedoboru snu i niezdrowego trybu życia.

Co można zastosować na obrzęki i stłuczenia?

Jest wiele różnych grup preparatów, które można zastosować na obrzęki i stłuczenia. Najważniejsze z nich to:

• maści przeciwbólowe zawierające niesteroidowy lek przeciwzapalny np. Volatren max żel (diklofenak) czy  np. zawierający ibuprofen i dodatkowo heparynę Ibalgin sport;
• spraye chłodzące np. Altacet Ice aerozol;
• kompresy chłodzące np. NexCare Cold Hot mini;
• maści chłodzące, np. Maść końska czy Dip Rilif;
• maści zawierające arnikę np. Maść arnikowa, czy z dodatkami kasztanowca np. Arcalen;
• żele zawierające octanowinian glinu, takie jak np. Altacet.

Octanowinian glinu — jak działa na obrzęki?

Octanowinian glinu znany jest również pod nazwą Aluminii acetotartras. Działa w następujący sposób:

• wykazuje działanie miejscowo ściągająco;
• działa poprzez koagulację białka na powierzchni tkanek;
• działa również przeciwbólowo i przeciwzapalnie w miejscu aplikacji;
• zmniejsza obrzęk;
• wskazaniem do jego stosowaniu jest miejscowe leczenie obrzęków po urazach stawów i stłuczeniach tkanek;
• może być stosowany jedynie zewnętrznie [1].

Jaki preparat na obrzęki wybrać?

Altacet — tabletki czy żel?

Altacet żel 75 g, lek bez recepty

Skład

• 1 g żelu zawiera 10 mg octanowinianu glinu;
• żel zawiera również etanol 96%, lewomentol, parahydroksybenzoesan metylu, karbomer, wodorotlenek sodu i wodę oczyszczoną.

Wskazania do stosowania

• w stłuczeniach;
• obrzęki stawowe i pourazowe i spowodowane oparzeniami 1 stopnia.

Dawkowanie

• dzieci powyżej 3 lat i osoby dorosłe stosują preparat 3 lub 4 razy na dobę;
• żel należy aplikować na czystą, suchą skórę w bolących miejscach w kilkugodzinnych odstępach, najlepiej w postaci okładów.

Przeciwwskazania do stosowania

• uczulenie na którykolwiek ze składników leku;
• nie wolno go stosować doustnie;
• rozległe rany;
• nie można stosować na uszkodzoną skórę oraz na miejsca na skórze z widocznym wypryskiem i na zakażoną skórę;
• u dzieci młodszych niż 3 lata;
• nie stosować długotrwale.

Stosowanie w ciąży oraz podczas karmienia piersią

Kobiety w ciąży, planujące ciążę oraz karmiące piersią powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem preparatu.

Działania niepożądane

Altacet żel jest stosunkowo bezpieczny, ale mogą wystąpić pewne skutki uboczne jego stosowania. Są to m.in.:

• miejscowe reakcje skórne, takie jak rumień, świąd czy pieczenie, zwykle ustępujące po zaprzestaniu stosowania żelu;
• maceracja skóry;
• nadwrażliwe odczyny rumieniowe, grudkowe i ziarninowe.
• objawy hiperaluminemii i hipofosfatemii w przypadku długotrwałego stosowania w ciężkiej niewydolności nerek [2].

Altacet 6 tabletek, lek bez recepty

Skład

• 1 tabletka zawiera 1 g octanowinianu glinu;
• lek zawiera również kwas borowy, krospowidon i stearylofumaran sodu.

Wskazania do stosowania

• w stłuczeniach tkanek i stawów;
• obrzęki tkanek.

Dawkowanie

• dzieci od 3 do 6 lat stosują 1 okład dziennie;
• osoby dorosłe stosują okłady, kompresy i opatrunki w odstępach kilkugodzinnych tak, aby nie dopuścić do ich wyschnięcia;
• aby przygotować, roztwór należy 1 tabletkę rozpuścić w 50 ml ciepłej, przegotowanej wody;
• przed każdym użyciem należy przygotować świeży roztwór.

Przeciwwskazania do stosowania

• uczulenie na którykolwiek ze składników leku;
• nie wolno go stosować doustnie;
• rozległe lub sączące się rany;
• nie stosować na zmienioną chorobowo skórę;
• u dzieci młodszych niż 3 lata;
• nie stosować długotrwale.

Stosowanie w ciąży oraz podczas karmienia piersią

Kobiety w ciąży, planujące ciążę oraz karmiące piersią powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem preparatu.

Działania niepożądane

Roztwór przyrządzony z Altacet tabletki jest stosunkowo bezpieczny, ale mogą wystąpić miejscowe reakcje skórne [3].

Czy Altacet ma zamienniki?

Tabletki Altacet nie mają bezpośredniego zamiennika. Z kolei na rynku dostępnych jest kilka żeli o tym samym składzie, które mogą zastąpić Altacet. Są to m.in.:

Altaziaja żel 75 g, lek bez recepty

• 1 g żelu zawiera 10 mg octanowinianu glinu;
• preparat zawiera również mentol, etylu parahydroksybenzoesan, propylu parahydroksybenzoesan, etanol 96%, karbomer, trietanoloaminę i wodę oczyszczoną;
• dzieci od 3 roku życia i osoby dorosłe stosują preparat 3-4 razy na dobę.

Altażel Oceanic żel 75 g, lek bez recepty

• 1 g żelu zawiera 10 mg octanowinianu glinu;
• preparat zawiera również parahydroksybenzoesan  etylu, parahydroksybenzoesan propylu, lewomentol, etanol bezwodny, karbomer, sodu wodorotlenek i wodę oczyszczoną;
• dzieci od 3 roku życia i osoby dorosłe stosują preparat 3-4 razy na dobę.

Jakie są domowe sposoby na opuchliznę, obrzęki i stłuczenia?

Poza stosowaniem aptecznych żeli na opuchnięcia i obrzęki, można także wspomagać się domowymi sposobami, w tym:

1. Chłodzące okłady i masaż: Zastosowanie chłodnego, wilgotnego okładu lub delikatne masowanie dotkniętej części ciała lodem może zmniejszyć obrzęk i ból.
2. Nawadnianie organizmu: Picie dużej ilości wody pomaga usuwać toksyny z organizmu i sprzyja zdrowemu krążeniu, zmniejszając ryzyko obrzęku.
3. Unikanie przegrzania: Nadmierne nagrzewanie organizmu może zwiększyć stan zapalny i obrzęk, dlatego ważne jest unikanie gorących pryszniców, saun i innych źródeł ciepła.
4. Ograniczenie spożycia alkoholu: Alkohol może odwodnić organizm i prowadzić do zatrzymywania wody i obrzęków.
5. Zdrowe odżywianie: Spożywanie pokarmów bogatych w składniki odżywcze i niskosodowych może pomóc w redukcji zatrzymywania wody, co może prowadzić do obrzęków i stanów zapalnych.
6. Rozciąganie, ćwiczenia o niskiej intensywności: Aktywność fizyczna może poprawić krążenie i zmniejszyć obrzęki w nogach i stopach.

Podsumowanie

Preparaty zawierające octanowinian glinu pomimo tego, że są używane od bardzo dawna, są nadal bardzo często stosowane we wszelkiego rodzaju stłuczeniach i obrzękach. Pomimo wielu innych preparatów na rynku, są nadal bardzo lubiane przez pacjentów i dla wielu z nich są numerem 1 w tych zastosowaniach. Altacet w żelu i jego zamienniki są bardzo wygodne w zastosowaniu. Tabletki nie mają zamienników, ale w przypadku gdy potrzebne jest zastosowanie okładów, również świetnie się sprawdzają. Bez wątpienia są to preparaty warte polecenia.