Łuszczyca to przewlekła choroba zapalna, która powoduje nadmierny wzrost komórek skóry, prowadząc do powstawania czerwonych, łuszczących się plam pokrytych srebrzystymi łuskami. Najczęściej pojawiają się one na skórze głowy, kolanach, łokciach i dolnej części pleców. Choroba może również negatywnie wpływać na stawy i narząd wzroku [1]. 

Łuszczyca ma charakter nawrotowy, z okresami zaostrzeń i remisji. Ryzyko nawrotów wzrasta przy stosowaniu niektórych leków, takich jak sole litu, beta-blokery, niesteroidowe leki przeciwzapalne i sterydy [2]. Choć dokładna przyczyna choroby nie jest w pełni znana, uważa się, że ma ona podłoże autoimmunologiczne i genetyczne. Wpływ mają również urazy chemiczne, mechaniczne i radiacyjne [1].

Jak dbać o skórę z łuszczycą?

Odpowiednia pielęgnacja może ograniczyć nadmierne łuszczenie i pękanie skóry oraz zmniejszyć częstotliwość nawrotów. Jest to ważne szczególnie zimą. To właśnie wtedy objawy łuszczycy zaostrzają się najbardziej. Dobrej kondycji skóry nie sprzyja nadmierne ogrzewanie pomieszczeń i suche powietrze, a także noszenie grubych, nieprzewiewnych materiałów, które mogą powodować podrażnienia. Natomiast latem, gdy skóra jest odsłonięta i częściej eksponowana na promieniowanie słoneczne, jej kondycja zazwyczaj się poprawia. Nie wolno jednak zapominać o stosowaniu preparatów ochronnych z filtrem SPF [1].

Jak wybrać kosmetyki do mycia na łuszczycę?

Wybierając odpowiedni kosmetyk do mycia na łuszczycę warto wziąć pod uwagę kilka czynników. Przede wszystkim unikaj składników aktywnych, które mogą nadmiernie podrażniać skórę. Należą do nich sztuczne barwniki, alkohole wysuszające oraz silne detergenty, takie jak SLS czy SLES.  Postaw na formuły hipoalergiczne, przeznaczone do delikatnej i wrażliwej skóry. Ogromną zaletą produktu będzie dodatek składników regenerujących i nawilżających, a także działających keratolitycznie, czyli złuszczająco [1,2].

Gliceryna

Przypuszcza się, że gliceryna (glicerol) wnika do keratynocytów i wspomaga regenerację skóry, łagodząc tym samym stany zapalne i zmniejszając rozwój zmian łuszczycowych. Choć brakuje wystarczających dowodów na to, aby potwierdzić, że substancja rzeczywiście wpływa na przebieg choroby, gliceryna jest powszechnie stosowana w wielu produktach do mycia i pielęgnacji skóry dotkniętej łuszczycą [3].

Lanolina

Jest składnikiem okluzyjnym, co oznacza, że tworzy na powierzchni skóry warstwę lipidową. Działanie to zmniejsza utratę wody, zatrzymując ją w naskórku i sprawiając, że skóra jest lepiej nawilżona oraz mniej podatna na dalszy rozwój zmian łuszczycowych [4].

Siarka i woda siarczkowa

Siarka jest powszechnie wykorzystywana w leczeniu wielu schorzeń dermatologicznych, takich jak trądzik pospolity i różowaty, łojotokowe zapalenie skóry, łupież oraz łuszczyca. Wykazuje działanie keratolityczne, przeciwgrzybicze i antybakteryjne [5].

Kwas salicylowy

Kwas salicylowy jest składnikiem stosowanym od wielu lat w leczeniu łuszczycy. Działa keratolitycznie oraz obniża pH warstwy rogowej naskórka, co zmniejsza szorstkość skóry i poprawia jej poziom nawilżenia. Ponadto kwas salicylowy zwiększa wchłanianie miejscowo stosowanych leków steroidowych w terapii łuszczycy [6].

Prebiotyki i postbiotyki

Dodatek prebiotyków i postbiotyków w dermokosmetykach ma na celu wsparcie wzrostu i aktywności dobroczynnych mikroorganizmów obecnych na skórze. To z kolei zapobiega rozwojowi szkodliwych patogenów, które mogą przyczyniać się do rozwoju stanów zapalnych i zaostrzenia objawów łuszczycy [7].

Jakie dermokosmetyki do mycia na łuszczycę warto stosować?

Poniżej wymienię kilka przykładowych produktów, które mogą być pomocne w pielęgnacji skóry z łuszczycą. Przed użyciem zaleca się konsultację z lekarzem dermatologiem. Specjalista pomoże określić, czy stosowanie konkretnego dermokosmetyku będzie korzystne dla skóry i czy nie będzie zakłócać terapii lekami przeciwłuszczycowymi.

Pharmaceris P Puri-Ichtilium, żel do mycia ciała i skóry głowy

O produkcie

• przeznaczony do regularnego stosowania na ciało i skórę głowy ze zmianami łuszczycowymi;
• zmniejsza suchość, świąd, regeneruje skórę i poprawia jej kondycję;
• zawiera m.in. piroktonian olaminy, betainę, ichtiol oraz rozjaśniający przebarwienia kwas cytrynowy;
• jednym ze składników jest wyciąg z kory wierzby, który wpływa na proces różnicowania się komórek skóry oraz przeciwdziała zaostrzeniom choroby;
• formuła wzbogacona w Immuno Activator witaminy D, który naśladuje jej działanie, reguluje proces złuszczania skóry i tworzy barierę ochronną;
• nie zawiera mydła;
• hipoalergiczny;
• przebadany dermatologicznie;
• odpowiedni od 8. roku życia [8].

Mediderm, emulsja pod prysznic

O produkcie

• ma status wyrobu medycznego;
• przeznaczony do skóry ze zmianami łuszczycowymi, egzemą lub AZS;
• łagodnie oczyszcza, redukuje przesuszenie i łuszczenie się skóry;
• zawiera olej lanolinowy (pochodną lanoliny), glicerynę i parafinę ciekłą;
• brak barwników, substancji zapachowych i SLS;
• przebadany dermatologicznie i mikrobiologicznie;
• odpowiedni od 1. miesiąca życia [9].

Dr Duda, żel siarczkowy do kąpieli i pod prysznic

O produkcie

• przeznaczony do skóry przesuszonej, z egzemą oraz ze zmianami łuszczycowymi;
• działa keratoplastycznie i keratolitycznie, co oznacza, że wpływa na odbudowę warstwy rogowej naskórka, złuszcza go i wygładza;
• formuła oparta na wysokiej zawartości wody siarczkowej, która zmniejsza stany zapalne, działa antybakteryjnie i przeciwgrzybiczo;
• zawiera bocheńską sól leczniczą, glicerynę oraz działający odkażająco i tonizująco olejek sosnowy;
• wegańska receptura [10].

Dermz Laboratories, żel H+P do mycia ciała

O produkcie

• przeznaczony do skóry podrażnionej, dotkniętej łuszczycą lub egzemą;
• łagodzi stany zapalne, łagodnie złuszcza naskórek, poprawia teksturę skóry;
• formuła wzbogacona o 15% olejek CBD, który działa odżywczo i nawilżająco oraz zapobiega nadmiernej utracie wody;
• zawiera m.in. łagodzącą świąd glicerynę i olej z nasion konopi;
• jednym ze składników jest kompleks pre- i postbiotyków Ecoskin, który wspomaga odbudowę prawidłowej mikrobioty naskórka;
• brak parabenów, ftalanów i wysuszających alkoholi;
• kosmetyk wegański [11].

Vichy Dercos PSOlution, szampon keratolityczny

O produkcie

• przeznaczony do pielęgnacji skóry głowy ze zmianami łuszczycowymi;
• niweluje zaczerwienienia i świąd oraz zapewnia odpowiednie nawilżenie skalpu;
• zapobiega tworzeniu łusek łuszczycowych;
• zawiera nawilżający mocznik i glicerynę oraz kwas salicylowy;;
• odpowiedni do codziennego użytku;
• hipoalergiczny [12].

Podsumowanie

Skóra ze zmianami łuszczycowymi wymaga specjalnego traktowania. Aby zapobiec nawrotom choroby, konieczne jest skrupulatne stosowanie się do wytycznych lekarza, miejscowe aplikowanie leków oraz używanie określonych produktów do pielęgnacji. Ważną sprawą jest unikanie czynników, które mogą pogarszać kondycję skóry. Wystrzegaj się silnych detergentów, kąpieli w bardzo gorącej wodzie oraz noszenia sztucznych i nieprzewiewnych materiałów.

Trądzik pospolity to przewlekła choroba skóry, wywołująca stany zapalne wokół gruczołów łojowych i włosowych. Najczęściej występuje w okresie dojrzewania, głównie z powodu bakterii Cutibacterium acnes. Choć jest to mikroorganizm naturalnie obecny na skórze, to przy nadmiarze sebum i zatkanych porach może się namnażać, prowokując pojawienie się zmian trądzikowych.  Stan cery w dużej mierze zależy od zmian hormonalnych, takich jak cykl menstruacyjny i ciąża, zwiększona produkcja androgenów (męskich hormonów) oraz zespół policystycznych jajników (PCOS). Istotny wpływ mają także dieta, stres i czynniki genetyczne [1].

Czy cerę trądzikową trzeba nawilżać?

Tak, cerę trądzikową można, a nawet trzeba nawilżać. Dlaczego? Przesuszona skóra produkuje większą ilość sebum, co może zatykać pory i zwiększać ilość krostek.  Nawilżanie skóry trądzikowej przyspiesza jej regenerację oraz łagodzi podrażnienia wywoływane przez niektóre substancje lecznicze, np. kwas salicylowy i nadtlenek benzoilu.  Odpowiednim rozwiązaniem będą kremy na trądzik, w skład których wchodzą m.in. kwas hialuronowy, alantoina, dekspantenol, ceramidy oraz kompleksy nawilżające i przywracające fizjologiczną mikrobiotę cery [1,2].

Jakie składniki powinien zawierać dobry krem do cery trądzikowej?

Krem do cery trądzikowej powinien zawierać takie składniki, które wspomogą regenerację skóry, przyczynią się do redukcji zmian zapalnych oraz zaskórników, a także ograniczą nadmierne wytwarzanie sebum. 

Kwas salicylowy i jego pochodne

Kwas salicylowy działa przeciwzapalnie, łagodząc stany zapalne, zmniejszając zaczerwienienia i wspomagając gojenie zmian trądzikowych. Odblokowuje pory, usuwa martwy naskórek i zapobiega powstawaniu nowych zaskórników. Może jednak podrażniać skórę. Pochodne kwasu salicylowego stosowane w kosmetologii to m.in. salicylan sodu i kwas lipohydroksylowy [1,2].

Kwas azelainowy

Kwas azelainowy ma działanie przeciwłojotokowe i bakteriostatyczne wobec bakterii takich jak Cutibacterium acnes i Staphylococcus epidermidis. Redukuje nadmierne rogowacenie naskórka, zapobiega zatykaniu porów oraz tworzeniu nowych wyprysków [3].

Cynk

Cynk wykazuje efekt antyoksydacyjny i przeciwzapalny. Wpływa na keratynocyty (komórki skóry), ograniczając nadmierne rogowacenie naskórka, co zapobiega zatykaniu porów i tworzeniu zaskórników [4].

Ceramidy

Ceramidy wzmacniają barierę ochronną skóry, przywracając odpowiedni poziom nawilżenia. Wykazują właściwości przeciwzapalne, co sprzyja regeneracji naskórka i zapobiega pojawianiu się nowych wyprysków [5].

Niacynamid

Niacynamid wpływa na strukturę skóry i przyspiesza odnowę keratynocytów. Zwiększa produkcję ceramidów, rozjaśnia skórę i redukuje przebarwienia potrądzikowe [5].

Piroktonian olaminy

Działa przeciwzapalne, zmniejszając zaczerwienienie i poprawiając wygląd skóry. Wykazuje właściwości przeciwbakteryjne (m.in. wobec Cutibacterium acnes) i przeciwgrzybicze (m.in. wobec Malassezia), co pomaga w leczeniu zmian trądzikowych [6].

Jakie są kremy na trądzik z apteki?

Kremy na trądzik znajdziesz w niemal każdej aptece. Poniżej przedstawię kilka przykładowych preparatów. Nie zapomnij wcześniej skonsultować się z dermatologiem, który podpowie, jakie składniki będą odpowiednie dla aktualnego stanu twojej cery.  Upewnij się, że produkt jest niekomedogenny, czyli nie zatyka porów, nie powoduje zaskórników oraz nowych zmian trądzikowych.

La Roche-Posay Effeclar Duo+M, krem o potrójnym działaniu

O produkcie

• przeznaczony dla skóry tłustej, skłonnej do trądziku, mieszanej oraz wrażliwej;
• redukuje niedoskonałości i zaskórniki, łagodzi przebarwienia potrądzikowe oraz zapobiega nawrotowi wyprysków;
• zawiera m.in. niacynamid, kwas salicylowy i lipohydroksylowy, cynk PCA, ceramidy (Procerad) oraz piroktonian olaminy;
• formuła wzbogacona w Phylobioma, który redukuje rozwój bakterii Cutibacterium acnes odpowiedzialnych za powstawanie zmian trądzikowych;
• hipoalergiczny;
• niekomedogenny;
• testowany dermatologicznie;
• odpowiedni powyżej 10. roku życia [7].

Bioderma Sebium Sensitive, krem do skóry trądzikowej

O produkcie

• przeznaczony do skóry z zaskórnikami, zmianami trądzikowymi, podrażnionej leczeniem przeciwtrądzikowym;
• zawiera m.in. bakuchiol, glicerynę, glukonian cynku oraz wyciąg z miłorzębu japońskiego;
• formuła wzbogacona w kompleks Inflastop, który łagodzi stan zapalny i zapobiega tworzeniu blizn potrądzikowych;
• zastosowana technologia Seborestore^TM (Fluidactiv^TM) wpływa korzystnie na skład sebum;
• może stanowić bazę pod makijaż;
• niekomedogenny;
• testowany dermatologicznie;
• odpowiedni powyżej 10. roku życia [8].

Dermedic Normacne Preventi, matujący krem nawilżający

O produkcie

• przeznaczony do pielęgnacji cery tłustej i mieszanej ze skłonnością do wyprysków;
• ogranicza wydzielanie sebum, nawilża i matuje skórę;
• formuła wzbogacona w kompleky Veprolanum DH^® oraz Oxyniacyde^TM, w skład których wchodzą różne substancje aktywne, m.in. kwas linoleinowy, resweratrol, wyciąg z korzenia tarczycy bajkalskiej, niacynamid;
• zawiera m.in. wodę termalną, kwas hialuronowy, witaminę E oraz olej z awokado;
• hipoalergiczny;
• niekomedogenny;
• przebadany klinicznie;
• opakowanie wyposażone w wygodną pompkę dozującą (butelka typu airless) [9].

SVR Sebiaclear Hydra, regenerujący krem nawilżający

O produkcie

• przeznaczony dla cery z niedoskonałościami, a także przesuszonej i podrażnionej leczeniem przeciwtrądzikowym;
• odpowiedni dla wrażliwej skóry;
• nawilża, łagodzi świąd, redukuje ilość wyprysków i matuje cerę;
• zawiera niacynamid, ceramidy, kwas hialuronowy, olej ze słodkich migdałów i orzechów babassu;
• formuła została wzbogacona w otrzymywany z konwalnika japońskiego cukier prebiotyczny, który wpływa korzystnie na mikrobiom skóry;
• nadaje się pod makijaż;
• hipoalergiczny;
• niekomedogenny;
• odpowiedni od 13. roku życia [10].

Pharmaceris T Sebo-Moistatic, krem nawilżająco-kojący

O produkcie

• krem przeznaczony do skóry trądzikowej oraz poddawanej kuracjom przeciwtrądzikowym;
• nawilża, regeneruje, redukuje podrażnienia, zmniejsza uczucie ściągnięcia skóry;
• formuła wzbogacona w technologię Hydructor zapewniającą odpowiedni poziom nawilżenia cery;
• zawiera m.in. wyciągi z szałwii lekarskiej i kory wierzby (działanie przeciwbakteryjne), nawilżającą alantoinę oraz mocznik, a także kompleks prebiotyczny, który przywraca odpowiedni mikrobiom skórze;
• filtr SPF 30 chroni przed promieniowaniem UV;
• można stosować pod makijaż;
• niekomedogenny;
• bez parabenów;
• przebadany dermatologicznie [11].

Podsumowanie

Produkty do cery trądzikowej powinny być starannie dopasowane do jej potrzeb. Niewłaściwy preparat może nie tylko nie przynieść efektów, ale także pogorszyć stan skóry, prowadząc do powstawania kolejnych zmian.  Oprócz kremu, warto używać odpowiednio dobranych produktów do oczyszczania (np. żel, pianka, płyn micelarny), tonizowania skóry (np. tonik, hydrolat) oraz złuszczania skóry.

Trądzik pospolity (łac. acne vulgaris) to przewlekła choroba skóry, która najczęściej rozpoczyna się w okresie dojrzewania, ale niestety często trwa dłużej i może dotyczyć młodych dorosłych. Jak dochodzi do powstawania krost trądzikowych? Skóra trądzikowa jest zwykle tłusta lub mieszana z tendencją do nadprodukcji sebum przez gruczoły łojowe. Brak odpowiedniej higieny prowadzi do blokowania się porów w skórze, np. nadmiarem sebum, ale także martwymi komórkami skóry. W efekcie dochodzi do namnażania się bakterii i rozwoju stanu zapalnego. Pojawia się krostka, grudka lub cysta, bardzo często wypełniona płynem, który usilnie wyciskamy. Nieleczony trądzik może prowadzić do powstawania śladów i blizn [1].

Jak dbać o skórę trądzikową?

Leczenie trądziku polega na stosowaniu leków i powinno być zlecone przez dermatologa, jednak należy też pamiętać o stosowaniu odpowiednich dermokosmetyków. Będą to płyny, pianki lub żele do mycia twarzy na trądzik. Nadprodukcja sebum najczęściej jest wynikiem zmian hormonalnych i na to kosmetyki nie pomogą, ale stosowanie dobrych dermokosmetyków na trądzik pomoże w prawidłowym oczyszczaniu porów i wyciszeniu procesów zapalnych.

Jakie są składniki pomocne w walce z trądzikiem?

Cera tłusta ze skłonnościami do trądziku jest wrażliwa i podatna na agresywne środki. Nie powinniśmy używać kosmetyków, które zawierają barwniki, sztuczne substancje lub SLS. Warto pamiętać o tym, aby pH używanych dermokosmetyków na trądzik było neutralne lub lekko kwasowe, aby nadmiernie nie podrażniać skóry. Składniki o lekkim działaniu złuszczającym będą wskazane, ale intensywne peelingi mogą pogorszyć sprawę. Warto sięgać po kosmetyki niekomodegenne, czyli takie, które nie zatykają porów [1].

Częstym składnikiem żeli, płynów lub pianek do mycia twarzy na trądzik jest kwas salicylowy. Jego niewielkie stężenia skutecznie złuszczają i usuwają martwy naskórek oraz nadmiar sebum. Inny ważny składnik to cynk i jego związki. Działają antybakteryjnie, oczyszczająco i dobrze regulują wydzielanie sebum. Dobrymi składnikami o działaniu przeciwbakteryjnym są nadtlenek benzoilu i kwas azelainowy. Ten ostatni usuwa również przebarwienia skóry powstałe w wyniku zmian trądzikowych i odblokowuje zatkane pory. Niestety nie znajdziemy ich w płynach do mycia twarzy na trądzik i innych preparatach do higieny, ale warto szukać ich w kremach i żelach [2].

W dermokosmetykach na trądzik możemy znaleźć także kwasy AHA i LHA, które działają przeciwzapalnie i pomagają w usuwaniu martwego naskórka, który zatyka pory. Warto szukać kosmetyków, które w swoim składzie mają, np. witaminę B3, czyli niacynamid, pantenol, ceramidy lub glicerynę. Odpowiadają one za odbudowę bariery hydrolipidowej naskórka, a witamina B3 działa także silnie przeciwzapalnie i przeciwbakteryjnie [3].

Żele do mycia twarzy na trądzik

Rozpoczynając dbanie o higienę skóry trądzikowej, pewnie większość szuka żeli do mycia twarzy na trądzik. To dobry kierunek. Używa się ich najczęściej rano i wieczorem podczas codziennej toalety. Niewielką ilość żelu należy nanieść na zwilżoną i skórę i wmasować, aż do pojawienia się piany. Następnie pozostałości powinniśmy spłukać. To ważne, aby do mycia twarzy nie używać mydła, które tylko zaostrzy istniejące problemy.

Pierwszą propozycją żelu do mycia twarzy na trądzik będzie produkt firmy La Roche-Posay Effaclar. To dermokosmetyk, który delikatnie myje twarz, reguluje wydzielanie sebum i oczyszcza pory. Zawiera takie składniki jak Phylobioma, która ogranicza rozwój bakterii i autorską wodę termalną, która dobrze nawilża i zmniejsza podrażnienia.

Effaclar żel oczyszczający, żel

O produkcie:

• dermokosmetyk do cery tłustej i ze skłonnościami do trądziku;
• zawiera autorską wodę termalną, która pomaga koić podrażnioną skórę;
• zawiera składniki o działaniu zmniejszającym rozwój bakterii i redukującym wydzielanie sebum;
• dobry do codziennego stosowania;
• skuteczność potwierdzona klinicznie;
• nie zawiera mydła, barwników i alkoholu;
• neutralne pH;
• niekomodogenny i hipoalergiczny;
• występuje w opakowaniach o dwóch wielkościach;
• przyjemny i lekki zapach.

Kolejna propozycja to żel oczyszczający Cleanance z firmy Avene. To produkt przeznaczony do skóry tłustej i trądzikowej o działaniu oczyszczającym i matującym. Zawiera opatentowany składnik Comedoclastin pozyskiwany z nasion ostropestu plamistego, który redukuje nadmiar sebum i zmniejsza przetłuszczanie się skóry.

Cleanance żel oczyszczający, żel

O produkcie:

• dermokosmetyk do cery tłustej i ze skłonnościami do trądziku;
• zawiera specjalny składnik opatentowany przez firmę, który redukuje nadmiar sebum i działa matująco;
• dobry do codziennego stosowania;
• skuteczność potwierdzona klinicznie;
• nie zawiera mydła;
• neutralne pH;
• biodegradowalna formuła;
• bezpieczny dla osób noszących soczewki kontaktowe;
• występuje w opakowaniach o dwóch wielkościach;
• zawiera wodę termalną z Avene i związki cynku;
• przyjemny i lekki zapach.

Pianki do mycia twarzy na trądzik

Pianki do mycia twarzy to ciekawe dermokosmetyki na trądzik. Są wyposażone w specjalną pompkę, która aplikuje spieniony produkt. Dzięki temu preparat łatwo nakłada się na skórę twarzy, a producenci twierdzą, że dzięki temu uzyskujemy lepsze efekty myjące. Propozycję takiej pianki ma w swojej ofercie polski producent – firma Pharmaceris. Pianka głęboko oczyszczająca Pharmaceris T zmniejsza wydzielanie sebum i przywraca równowagę bariery hydrolipidowej skóry. Zawiera naturalny kwas hydroksycytrynowy, cynk i naturalne ekstrakty, które skutecznie myją skórę trądzikową.

Pharmaceris T pianka głęboko oczyszczająca, pianka

O produkcie:

• dermokosmetyk do stosowania dla skóry tłustej i trądzikowej;
• naturalne związki wspomagające funkcjonowanie skóry trądzikowej;
• łatwa aplikacja dzięki powstającej piance;
• przebadany dermatologicznie;
• nie zawiera mydła;
• odpowiedni dla osób w każdym wieku;
• polski produkt.

Cetaphil Pro Oil Control to druga propozycja pianki do mycia twarzy na trądzik. Producent podkreśla skuteczność swojego dermokosmetyku dzięki zastosowaniu technologii Zinc Complex, która usuwa zanieczyszczenia, działa łagodząco i redukuje świecenie się skóry.

Cetaphil Pro Oil Control, pianka

O produkcie:

• dermokosmetyk do stosowania dla skóry tłustej i trądzikowej;
• autorska technologia Zinc Complex;
• łatwa aplikacja dzięki powstającej piance;
• przebadany dermatologicznie;
• Skuteczność potwierdzona klinicznie;
• nie zawiera mydła;
• przyjemny i delikatny zapach;
• niekomodogenny.

Płyn do mycia twarzy trądzikowej

Ciekawym sposobem pielęgnacji skóry są płyny do mycia twarzy trądzikowej. Można je aplikować, np. na wacik kosmetyczny i stosować jak płyny micelarne. Zapewniają szybkie i proste odświeżenie skóry. Przykładem takiego dermokosmetyku jest normalizujący płyn micelarny do mycia twarzy i oczu Tołpa dermo face sebio. Produkt ten zmniejsza rozwój bakterii i zapobiega blokowaniu porów. Głównym składnikiem jest autorski torf tołpa, który chroni skórę i wspomaga jej nawilżenie oraz regenerację. Zawiera wiele naturalnych składników.

Tołpa dermo face sebio, płyn micelarny

O produkcie:

• dermokosmetyk do stosowania dla skóry tłustej i trądzikowej;
• zawiera autorski składnik – torf tołpa;
• nie zawiera SLS-ów, parabenów, sztucznych barwników, silikonów;
• można stosować w okolicach oczu;
• nie wymaga spłukiwania;
• delikatny zapach.

Podsumowanie

Dermokosmetyki na trądzik powinny być stosowane zamiast mydła i innych produktów myjących. Zwykle mają neutralne pH i składniki, które redukują wydzielanie sebum i działają przeciwbakteryjnie. Najlepiej stosować je rano i wieczorem. Oprócz tego do skóry trądzikowej warto używać inne preparaty o działaniu nawilżającym i ochronnym. Nie powinniśmy zapominać o fotoprotekcji i stosować filtry o SPF minimum 30. W pielęgnacji skóry wrażliwej dobrze sprawdzą się pianki i żele do mycia twarzy na trądzik. Płyny do mycia twarzy trądzikowej również będą dobrym uzupełnieniem codziennej higieny.

Trądzik, a dokładniej trądzik pospolity to choroba zapalna skóry, która obejmuje mieszki włosowe i gruczoły łojowe. Związana jest z nadprodukcją sebum. Trądzik nie bez powodu nazywa się pospolitym, gdyż cierpi na niego prawie 90% osób w wieku dojrzewania. Natomiast zmiany trądzikowe nie pojawiają się wyłącznie u młodych osób – mogą dotknąć też starszych. Bardzo często przyczyna trądziku jest wielopoziomowa. Oprócz nadprodukcji sebum stwierdza się nadkażenia bakteryjne, zaburzenie struktury hydrolipidowej naskórka i nadmierne jego rogowacenie. W wielu preparatach na trądzik znajduje się cynk. Czy cynk faktycznie pomaga na trądzik [1,2]?

Jaki kupić cynk na trądzik?

Jeśli chodzi o preparaty z cynkiem na trądzik, to w aptekach mamy do wyboru dwie formy: cynk doustny w tabletkach i do smarowania na skórę. Obie formy stosuje się pomocniczo w leczeniu trądziku pospolitego i innych zmian skórnych o podłożu zapalnym. Jak działają poszczególne formy cynku i jak powinno się je stosować?

Cynk w tabletkach na trądzik

Zalecane dziennie spożycie cynku dla osoby dorosłej i młodzieży wynosi około 10 mg. To dużo czy mało? Najlepiej porównać to z produktami żywnościowymi. Cynku jest sporo w mięsie, rybach i owocach morza (głównie ostrygi). Sporo tego pierwiastka znajdziemy także w nabiale i jajkach. Co ciekawe, duże ilości cynku są w fasoli, orzechach i produktach pełnoziarnistych jednak jego przyswajalność jest niska. Wszystko za sprawą fitynianów. To związki fosforu, które łączą cynk w nierozpuszczalne kompleksy, dlatego trudniej go wtedy wchłaniać. To jest główny minus produktów roślinnych w kwestii biodostępności cynku. Ogólnie jeśli prowadzimy zdrową i zróżnicowaną dietę, która nie jest oparta jedynie na produktach roślinnych, to niedobory cynku są bardzo rzadkie [3].

Badania pokazują, że u osób z niskim poziomem cynku we krwi częściej diagnozowano trądzik pospolity. Wykazano również, że suplementacja cynkiem oraz stosowanie cynku miejscowo poprawiało kondycję skóry i zmniejszało intensywność zmian skórnych. Poniżej przedstawiamy wybrane preparaty z cynkiem w tabletkach na trądzik [1,2].

Zinkorot, tabletki

O produkcie

• zawiera dwuwodny orotonian cynku – chelatowany cynk o dużej przyswajalności;
• lek dostępny bez recepty;
• preparat bezlaktozowy;
• zawiera dość dużą dawkę cynku w 1 tabletce;
• tabletki można dzielić na połowę;
• występuje w opakowaniach o dwóch wielkościach;
• do stosowania od 6. roku życia.

Zincas forte, tabletki

O produkcie

• zawiera wodoroasparaginian cynku – dobrze przyswajalną formę cynku;
• lek dostępny bez recepty;
• największa ilość jonów cynku w 1 tabletce;
• duże, ekonomiczne opakowanie;
• preparat bezlaktozowy;
• do stosowania od 15. roku życia.

Cynek +SR, kapsułki twarde

O produkcie

• zawiera witaminę A oraz diglicynian cynku – bardzo dobrze przyswajalną formę cynku;
• suplement diety;
• preparat bezlaktozowy;
• nie zawiera glutenu ani sztucznych barwników;
• produkt o przedłużonym uwalnianiu;
• występuje w opakowaniach o dwóch wielkościach.

Olimp Chela-Cynk, kapsułki

O produkcie

• zawiera diglicynian cynku – cynk w formie chelatowanej o wysokiej przyswajalności;
• suplement diety;
• produkt bezlaktozowy.

Cynk Walmark, tabletki

O produkcie

• zawiera glukonian cynku – słabo przyswajalną formę cynku;
• suplement diety;
• produkt bezglutenowy i bezlaktozowy;
• nie zawiera cukru i konserwantów;
• występuje w opakowaniach o dwóch wielkościach.

Cynek + Forte, kapsułki twarde

O produkcie

• zawiera diglicynian cynku – bardzo dobrze przyswajalną formę cynku;
• suplement diety;
• preparat bezlaktozowy i bezglutenowy;
• produkt o przedłużonym uwalnianiu;
• występuje w opakowaniach o dwóch wielkościach.

Cynk do smarowania

Oprócz preparatów doustnych cynk występuje także w formie do stosowania miejscowego. Jest to maść oraz pasta cynkowa. Pasta cynkowa występuje także z dodatkiem kwasu salicylowego i taki preparat możemy znaleźć pod nazwą Pasta Lassara. Cynk na trądzik do stosowania miejscowego działa przeciwbakteryjnie i wysuszająco. Stosuje się go głównie na aktywne zmiany. Maści z cynkiem na trądzik najlepiej stosować maksymalnie dwa razy na dobę.

Maść cynkowa, maść

O produkcie

• zawiera tlenek cynku;
• stężenie cynku wynosi 10%;
• lek dostępny bez recepty;
• bez dodatku sztucznych substancji;
• maść zawiera bezpieczne podłoża, które wykorzystuje się w recepturze aptecznej;
• nie zawiera konserwantów.

Pasta cynkowa, pasta

O produkcie

• zawiera tlenek cynku;
• stężenie cynku wynosi 25%;
• lek dostępny bez recepty;
• produkt bez dodatku konserwantów i innych sztucznych substancji;
• występuje z dodatkiem 2% kwasu salicylowego pod nazwą Pasta Lassara.

Czy cynk pomaga na trądzik?

Cynk na trądzik to preparat, który można rozważyć jako terapię pomocniczą lub w przypadku małych zmian. Z badań wynika, że osoby, które stosowały cynk w tabletkach na trądzik lub do stosowania miejscowego uzyskiwały poprawę kondycji skóry względem innych osób. Natomiast nie ma rzetelnych badań, które stwierdzałyby, że niedobór cynku faktycznie istotnie pogarsza stan skóry. Jeśli cierpisz na mocny trądzik pospolity, którego podłoże jest głównie bakteryjne, to cynk może wtedy nie pomóc. Natomiast jeśli doświadczasz lekkich zmian, raz na jakiś czas, to jak najbardziej cynk może poprawić kondycję skóry.

Jaki cynk na trądzik wybrać?

Przy wyborze preparatów z cynkiem najlepiej kierować się jego formą. Sole organiczne cynku, jak cytrynian i wodoroasparaginian, są najlepiej przyswajalne. Najgorzej przyswaja się tlenek. Natomiast większość preparatów na rynku (leki i suplementy) zawierają dobrze przyswajalne formy cynku. Jeśli chodzi o dawkowanie preparatów z cynkiem, to zwykle zaleca się stosować około 25 mg jonów cynku na dobę. Niestety we wszystkich badaniach, które analizowały wpływ doustnego cynku na kondycję skóry, stosowano kilkukrotnie wyższe dawki dziennie przez dłuższy czas (minimum kilka tygodni). Przedawkowanie cynku może prowadzić do mdłości, wymiotów, zaburzeń żołądkowo-jelitowych, a także niedoborów innych składników odżywczych, np. miedzi [1,3].

Znacznie bezpieczniej i korzystniej wypada cynk do stosowania miejscowego. Do leczenia trądziku o podłożu bakteryjnym często stosuje się lek Zineryt (połączenie erytromycyny i cynku). Znajduje to potwierdzenie w badaniach, które wskazują, że cynk w połączeniu z erytromycyną jest bardziej skuteczny niż sama erytromycyna. Natomiast z pewnością nie powinniśmy rezygnować z zaleconej terapii miejscowym antybiotykiem (erytromycyna, klindamycyna) na rzecz samego cynku, bo jest to znacznie mniej efektywne [1].

Podsumowanie

Cynk może być skutecznym wsparciem w walce z trądzikiem, szczególnie przy łagodnych zmianach skórnych. Możesz go stosować zarówno doustnie, jak i miejscowo, przy czym preparaty doustne najlepiej wybierać w formach dobrze przyswajalnych, takich jak cytrynian czy wodoroasparaginian. Cynk do stosowania miejscowego, jak maść czy pasta cynkowa, działa przeciwbakteryjnie i wysuszająco, co może przynieść ulgę przy aktywnych zmianach skórnych. Pamiętaj, aby terapię leczenia trądziku zawsze prowadzić pod czujnym okiem dermatologa.

Kwas azelainowy to związek stosowany miejscowo w dermatologii. Ma szerokie działanie, jednak głównie przypisuje się mu aktywność przeciwzapalną i antyoksydacyjną. Kwas azelainowy hamuje nadmierne rogowacenie oraz melanogenezę naskórka. Oprócz tego związek działa przeciwbakteryjnie [1-3].

Na co pomaga kwas azelainowy?

Ze względu na swoje działanie, kwas azelainowy stosuje się w różnych problemach skórnych. Najczęściej jest polecany osobom z trądzikiem pospolitym ze względu na aktywność przeciwzapalną i przeciwbakteryjną. Oprócz tego stosuje się go w trądziku różowatym i trądziku grudkowo-krostkowym o słabym lub średnim nasileniu. Kwas azelainowy zmniejsza frakcję wolnych kwasów tłuszczowych na powierzchni skóry, a dodatkowo zmniejsza liczbę zaskórników, co korzystnie wpływa na terapię trądziku [1,3].

Drugie, podstawowe wskazanie do stosowania produktów z kwasem azelainowym to przebarwienia skórne. Kwas azelainowy skutecznie je redukuje [2,3].

Jak stosować kwas azelainowy?

Kremy i żele z kwasem azelainowym powinno się stosować na uprzednio umytą i wyczyszczoną skórę. Najlepiej nakładać go rano i wieczorem. Należy użyć niewielkiej ilości preparatu (około 0,5 g co odpowiada wyciśniętemu paskowi o długości 2,5 cm) i wetrzeć go dokładnie w zmienione chorobowo miejsca. Żel lub krem nakładamy punktowo. Po całym procesie należy dokładnie umyć ręce. Po całkowitym wyschnięciu preparatu zaleca się stosowanie kremów z filtrami UV [3].

Czy kwas azelainowy można stosować codziennie?

Decyzja o częstotliwości stosowania kwasu azelainowego zależy od zaleceń lekarza i rodzaju problemu skórnego, który jest leczony. Ogólnie rzecz biorąc, kwas azelainowy można stosować codziennie lub zgodnie z zaleceniami lekarza, ale ważne jest, aby przestrzegać instrukcji na opakowaniu lub dostarczonych przez specjalistę w dziedzinie dermatologii.

Kto może stosować kwas azelainowy?

Kwas azelainowy jest przeznaczony do stosowania od 12. roku życia, chyba że lekarz zaleci inaczej. W tym wieku nie ma potrzeby modyfikacji stosowanej dawki [3].

Kwas azelainowy w ciąży

Czy można stosować kwas azelainowy w ciąży oraz w okresie karmienia piersią?

Z wiadomych względów nie istnieją typowe badania, które sprawdzają bezpieczeństwo stosowania kwasu azelainowego u kobiet  w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały wpływ związku na przebieg ciąży i kształtowanie się zarodka, ale dopiero w dawkach kilkukrotnie wyższych niż stosowane u ludzi [3].

Podobnie sprawa wygląda w kwestii karmienia piersią. Istnieje ryzyko przechodzenia kwasu azelainowego do mleka matki. Jednak po podaniu miejscowym są to bardzo niewielkie ilości, dlatego jeśli istnieją konkretne wskazania, to można stosować ten lek podczas karmienia piersią. Nie należy jedynie smarować piersi i sutków, aby zminimalizować ryzyko połknięcia kremu lub żelu przez dziecko [3,4].

Jakie są efekty kwasu azelainowego?

Kwas azelainowy powinno się stosować co najmniej przez kilka miesięcy, ale pierwsze efekty są widoczne już po około 4 tygodniach stosowania. Przy regularnym stosowaniu zaobserwowano istotne zmniejszenie zmian skórnych, tj. redukcję trądziku oraz przebarwień [3].

Z czym nie łączyć kwasu azelainowego?

Kwas azelainowy to bezpieczny środek do stosowania miejscowego, jednak u niektórych pacjentów mogą pojawić się lekkie działania niepożądane. Najczęściej pacjenci skarżyli się na świąd i zaczerwienie oraz miejscowe podrażnienia. W takim przypadku zaleca się zmniejszenie stosowanej dawki lub częstotliwości aplikowania leku do jednego razu na dobę [3].

Kwas azelainowy nie wykazuje klasycznych interakcji lekowych, jednak ze względu na jego mechanizm działania i tendencję do wysuszania oraz podrażniania skóry, nie należy stosować innych produktów, które mogą potęgować te efekty. Powinno się unikać preparatów do czyszczenia skóry na bazie alkoholu oraz innych leków i kosmetyków o działaniu ściągającym, ścierającym i złuszczającym skórę (np. nadtlenek benzoilu – Benzacne, preparaty z mocznikiem i kwasem salicylowym) [3].

Przegląd produktów z kwasem azelainowym. Co można kupić w aptece?

Poniżej prezentujemy wybrane leki i kosmetyki z kwasem azelainowym dostępne w aptekach.

Acne-Derm, krem, lek bez recepty

Skład

• 1 g kremu zawiera 200 mg kwasu azelainowego.

Stosowanie

• 2 razy na dobę, rano i wieczorem, aplikować około 0,5 g kremu na skórę. Dobrze wmasować.

Wskazania

• Leczenie trądziku grudkowo-krostkowego, pospolitego oraz różowatego, a także przebarwień skórnych.

O produkcie

• Lek dostępny bez recepty;

• Po aplikacji kremu dokładnie umyć ręce.
• Unikać kontaktu z oczami i błonami śluzowymi.
• Nanosić na umytą i suchą skórę.
• Podczas leczenia stosować kremy ochronne z filtrem UV i unikać opalania się.

Skinoren, krem lub żel, lek bez recepty

Skład

• 1 g kremu zawiera 200 mg kwasu azelainowego.
• 1 g żelu zawiera 150 mg kwasu azelainowego.

Stosowanie

• 2 razy na dobę, rano i wieczorem, aplikować około 0,5 g kremu na skórę. Dobrze wmasować.

Wskazania

• Leczenie trądziku grudkowo-krostkowego, pospolitego oraz różowatego, a także przebarwień skórnych.

O produkcie

• Lek dostępny bez recepty.
• Lek występuje w trzech formach:
  • żel o stężeniu 15%,
  • krem o stężeniu 20%,
  • wersja Rosacea o stężeniu 15% w formie żelu.

• Po aplikacji kremu dokładnie umyć ręce.
• Unikać kontaktu z oczami i błonami śluzowymi.
• Nanosić na umytą i suchą skórę.
• Podczas leczenia stosować kremy ochronne z filtrem UV i unikać opalania się.

Hascoderm lipożel, żel, kosmetyk

Skład

• 1 g żelu zawiera 100 mg kwasu azelainowego.

Stosowanie

• 2 razy na dobę, rano i wieczorem, aplikować około 0,5 g kremu na skórę. Dobrze wmasować.

Wskazania

• Pielęgnacja skóry z trądzikiem grudkowo-krostkowym, pospolitym oraz różowatym, a także z przebarwieniami skórnymi.

Plusy

• 10% stężenie kwasu azelainowego może być korzystne, jeśli większe stężenie wywołuje u pacjentów podrażnienia.

• Po aplikacji żelu dokładnie umyć ręce.
• Unikać kontaktu z oczami i błonami śluzowymi.
• Nanosić na umytą i suchą skórę.
• Podczas leczenia stosować kremy ochronne z filtrem UV i unikać opalania się.

Podsumowanie

Kwas azelainowy to skuteczny składnik stosowany w dermatologii do leczenia różnych problemów skórnych, takich jak trądzik różowaty, trądzik pospolity i melasma. Jest dostępny w różnych formach i stężeniach, a częstotliwość i dawkowanie stosowania zależą od rodzaju problemu skórnego i zaleceń lekarza. Stosowanie kwasu azelainowego powinno być zawsze konsultowane z profesjonalistą, a pacjenci powinni ściśle przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania i stosowania, aby uniknąć ewentualnych działań niepożądanych. To składnik, który może pomóc wielu osobom poprawić stan swojej skóry pod warunkiem, że jest stosowany zgodnie z zaleceniami i pod nadzorem lekarza.

Ospa wietrzna najczęściej występuje u dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym, jednak nie znaczy to, że dorośli na nią nie chorują. Jeśli nie przechorowało się ospy w dzieciństwie albo nie zostało się przeciwko niej zaszczepionym, to również dorośli mogą zachorować na tę swędzącą chorobę. Co zrobić, jeśli po ospie zostaną nam blizny? Jaka jest najlepsza maść na blizny po ospie? Co stosować na blizny po ospie?

Jakie są maści na blizny po ospie?

Zdecydowanie najprostszym zabiegiem będzie smarowanie blizn po ospie maściami. W tym przypadku najlepsze są preparaty na bazie silikonów, które stosuje się również w leczeniu blizn innego pochodzenia.

Preparaty na bazie silikonów

W przypadku świeżej blizny tkanka ulega szybkiemu wysychaniu, co predysponuje do pozostawiania brzydkich zmian. Silikony ograniczają przezskórne parowanie przez skórę, dzięki czemu dochodzi do zmniejszenia przekrwienia tkanki i odkładania kolagenu. Z tego powodu blizna ulega wygładzeniu i wizualnemu zmniejszeniu [1,2].

Maści na blizny po ospie na bazie silikonów należy stosować od momentu wygojenia rany. W celu uzyskania optymalnego efektu stosuje się je nawet przez kilka miesięcy, minimum 1 raz dziennie. Istnieją również plastry na bazie silikonów, jednak blizny po ospie są małe i w tym przypadku bardziej komfortowe będą maści lub żele.

Bliznasil, żel, wyrób medyczny

Skład

• Polisiloksany, dwutlenek krzemu

Stosowanie

• Dwa razy dziennie masować bliznę i pozostawić do wyschnięcia.

Wskazania

• Pielęgnacja blizn różnego pochodzenia

O produkcie

• Preparat o potwierdzonym i działającym składzie.
• Szybko wysycha i nie brudzi ubrań.
• Można stosować bez ograniczeń wiekowych.
• Po wyschnięciu można na żel aplikować inne kosmetyki.

Silaurum, żel, wyrób medyczny

Skład

• Polisiloksany, cyklopentasiloksan, nanokoloid złota, dwutlenek krzemu.

Stosowanie

• Dwa razy dziennie masować bliznę i pozostawić do wyschnięcia.

Wskazania

• Pielęgnacja blizn różnego pochodzenia

O produkcie

• Preparat o potwierdzonym i działającym składzie.
• Szybko wysycha i nie brudzi ubrań.
• Można stosować bez ograniczeń wiekowych.
• Po wyschnięciu można na żel aplikować inne kosmetyki.

Czerwona skóra po ospie — co na przebarwienia?

Bywa i tak, że blizny po ospie są niewielkie i przypominają przebarwienia skórne. Czym smarować takie blizny po ospie? W tym przypadku warto sięgnąć po preparaty na przebarwienia. Mogą to być kosmetyki, jednak ich moc działania będzie niewielka, natomiast istnieją także leki. Są to maści lub kremy, np. Skinoren lub Acne-Derm.

Skinoren, krem lub żel, lek bez recepty

Skład

• 1 g kremu zawiera 200 mg kwasu azelainowego.

Stosowanie

• 2 razy na dobę.

Wskazania

• Leczenie trądziku pospolitego i przebarwień skóry.

O produkcie

• Produkt może wysuszać skórę.
• Unikać ekspozycji słonecznej i stosować filtry UV.

Acne-Derm, krem, lek bez recepty

Skład

• 1 g kremu zawiera 200 mg kwasu azelainowego.

Stosowanie

• 2 razy na dobę.

Wskazania

• Leczenie trądziku pospolitego i przebarwień skóry.

O produkcie

• Produkt może wysuszać skórę.
• Unikać ekspozycji słonecznej i stosować filtry UV.

Czy stosować aloes na blizny po ospie?

Czy aloes na blizny po ospie jest warty stosowania? Żele z aloesem nawilżają i  łagodzą podrażnienia skórne, dlatego zdecydowanie warto stosować je na blizny po ospie. Nawilżenie jest kluczowe w leczeniu blizny, dlatego oprócz żeli aloesowych można stosować także inne kosmetyki nawilżające skórę.

Natomiast okazuje się, że aloes zawiera cenne składniki, które pomagają w leczeniu przebarwień skórnych, co jest korzystne przy leczeniu blizn po ospie. Istnieją też pojedyncze badania, które pokazują, że aloes przyspiesza gojenie ran i redukuje widoczność blizn. Z tego powodu warto stosować aloes na blizny po ospie [3,4].

Jakie są inne sposoby na blizny po ospie?

Okazuje się, że maści na blizny po ospie to nie jedyne rozwiązanie. Dobrze radzą sobie z nimi także zabiegi kosmetyczne.

Warto stosować peelingi na zmienione miejsca. Peeling ma działanie złuszczające i usuwa zrogowaciały naskórek, a przez to pozwala zregenerować i odbudować warstwę naskórka. Do tego celu używa się preparatów na bazie kwasu salicylowego, kwasu trichlorooctowego lub kwasu glikolowego [2]. Ciekawe efekty przynoszą zabiegi z zastosowanie mikroigieł. Procedura polega na nakłuciu blizny wieloma mikroigłami o długości około 1,5 mm. Ma to na celu przyspieszenie regeneracji skóry [2]. Do usuwania blizn stosuje się także zabiegi laserowe [2].

Czy da się całkowicie pozbyć blizn, przebarwień i dziur po ospie?

Blizny po ospie wietrznej mogą się pojawić po przebyciu tej choroby, szczególnie jeśli wykwity skórne były intensywne i występowały na różnych częściach ciała. Nie da się całkowicie pozbyć blizn, ale istnieją różne metody i zabiegi, które mogą pomóc w ich zredukowaniu lub złagodzeniu. Ostateczny wynik zależy od wielu czynników, takich jak wiek, typ i rozmiar blizn oraz odpowiedź organizmu na leczenie.

Pamiętaj, że każda skóra reaguje inaczej na różne metody, więc nie ma gwarancji, że blizny zostaną całkowicie usunięte. Wiele zależy od indywidualnych czynników i cech skóry.

Pierwsze wzmianki o ichtiolu zawierają kroniki datowane na połowę XIV wieku autorstwa szwajcarskiego lekarza znanego jako Paracelsus. To ona jako pierwszy opisał w swoich pracach „oleiste kamienie” oraz całą procedurę wytwarzania oleju uzyskiwanego na drodze spalania tychże brał kamiennych. Samą nazwę „ichtiol” wprowadził R. Schroter w 1875 roku. Odkrył on metodę oczyszczania oleistej substancji (sulfonianu), którą następnie opatentował. Jako pierwszy zastosował ichtiol w lecznictwie pracujący w Hamburgu wybitny niemiecki dermatolog Paul Gerson Unna. W wydanym w 1894 r. dziele pt. „Histopatologia chorób skóry” wyłożył całość ówczesnej wiedzy o histopatologii patologicznej skóry człowieka. To on w swojej praktyce lekarskiej wielokrotnie podkreślał skuteczność działania tej substancji i gorliwie polecał pacjentom jej stosowanie.

Skąd pozyskuje się ichtiol?

Ichtiol to mieszanina związków organicznych znajdujących się tylko na wybranych terenach. Znaleźć ją można np. na Wyżynie Cieszyńskiej, w Tyrolu oraz na niektórych obszarach Francji i Ameryki Północnej. Jest to skała osadowa z okresu mezozoicznego. Ten materiał organiczny powstał około 200 milionów lat temu w wyniku rozkładu fitoplanktonu przez bakterie beztlenowe. Z upływem lat w skład tej biomasy weszła siarka.

Jakie są rodzaje ichtiolu?

Wyróżniamy dwie frakcje ichtiolu — jasną i ciemną. Obie frakcje wykazują podobną budowę chemiczną, jednak odmienne właściwości fizykochemiczne i farmakologiczne. Ichtiol jasny ma mniej lepką konsystencję oraz słabszy zapach (charakterystyczny zapach asfaltu dla ichtiolu ciemnego). W procesie produkcji ichtiol jasny powstaje jako frakcja niskiego punktu wrzenia, natomiast ciemny jako frakcja wysokiego punktu wrzenia. Pod względem właściwości fizykochemicznych ichtiol jest dobrze rozpuszczalny w wodzie i dość dobrze w lipidach i węglowodorach. Ichtiol jest substancją powierzchniowo aktywną, w której rozpuszcza się większość leków stosowanych miejscowo i nierozpuszczalnych w wodzie.

Jakie właściwości lecznicze ma ichtiol?

Ichtiol jasny

Stosowany jest w dermatologii i kosmetologii wyróżnia się wysoką czystością, dobrą tolerancją stosowania oraz szerokimi wskazaniami. Wykazuje działanie przeciwbólowe, działanie keratolityczne, które polega na rozpuszczaniu i złuszczanie zrogowaciałej warstwy naskórka, co wspomaga odnowę komórek skóry i jej prawidłowe funkcjonowanie oraz silne działanie przeciwzapalne i przeciwbakteryjne. Przeciwdziała swędzeniu, ma też właściwości antyseptyczne. Jest mało drażniący, ma niski potencjał uczulający, nie uwrażliwia skóry na światło. W porównaniu z ichtiolem ciemnym ma silniejsze działanie przeciwgrzybiczne, przeciwświądowe, przeciwobrzękowe i przeciwłuszczycowe.

Dzięki swym właściwościom nie brudzi, nie ma silnego przykrego zapachu. Jest wykorzystywany również jako składnik do produkcji wielu środków codziennego użytku. Jego właściwości przeciwłojotokowe, przeciwświądowe, a także bakteriobójcze i przeciwgrzybicze wykorzystujemy w szczególne w szamponach. Może więc być używany jako preparat wspomagający leczenie łuszczycy skóry głowy czy też służyć zapobieganiu nadprodukcji łoju. Te właściwości ichtiolu są także wykorzystywane w mydłach, maściach, oraz emulsjach służących do mycia ciała, polecanych w przypadku różnych dolegliwości dermatologicznych, m.in.: w trądziku różowatym i pospolitym, łuszczycy oraz chorobach pasożytniczych i grzybicy.

Ichtiol ciemny

Jest częstym składnikiem preparatów przeciwtrądzikowych i leków recepturowych. Posiada właściwości ściągające, bakteriostatyczne oraz przyspieszające gojenie ran. Wykazuje działanie hamujące na bakterie Gram-dodatnie typu gronkowiec złocisty, ale jest mało skuteczny na drożdżaki Candida albicans . W przypadku leczenia czyraków wykorzystuje się ichtiol o stężeniu nawet do 30%. O właściwym sposobie leczenia ropnych zmian skórnych i zastosowaniu tego składnika jako środka pomocniczego decyduje lekarz.

Jakie są maści ichtiolowe z apteki?

Terapia miejscowa umożliwia aplikację i oddziaływanie leku w odpowiednich stężeniach bezpośrednio w miejscach dotkniętych chorobą.

W ofercie dostępnej na rynku istnieją dwa rodzaje maści ichtiolowej. Wyróżnia się 10 proc. i 15 proc. maści ichtiolowe. Oznacza to, że zawierają one odpowiednio 10 g lub 15 g sulfobituminianu amonowego. Pozostałą część tworzą podłoża maściowe takie jak lanolina czy wazelina żółta.

Na co jest produkt Maść ichtiolowa?

Lek wskazany jest w przypadku problemów skórnych. Ze względu na swoje właściwości bakteriostatyczne stosowany może być przy wypryskach i trądziku, a także przy czyraczności. Zastosowanie maści hamuje namnażanie się bakterii. Działanie substancji czynnej maści ichtiolowej nie tylko opiera się na właściwościach przeciwbakteryjnych i ściągających, ale również ułatwia odchodzenie ropy. Produkt stosowany miejscowo ma także działanie rozgrzewające i przeciwobrzękowe.

Maść ichtiolowa nie wchłania się i ma gęstą konsystencję, przez co jej nakładanie czy zmywanie często bywa problematyczne. Przedstawiono sposób aplikacji, dzięki któremu można też przyspieszyć proces gojenia się powstałej zmiany skórnej.

• W pierwszej kolejności należy dokładnie oczyścić i osuszyć skórę;
• Następnie nałożyć cienką warstwę maści, a na posmarowane miejsce nakleić plaster z opatrunkiem;
• Z tak przygotowanym okładem można położyć się spać.
• Po zdjęciu opatrunku należy dokładnie zmyć maść, używając w tym celu np. mydła hipoalergicznego.

Jeśli lekarz nie zaleci inaczej, preparat można aplikować na zmienione chorobowo miejsca dwa razy dziennie.

Maść ichtiolowa – kiedy zachować ostrożność?

Maści ichtiolowej nie powinno się stosować na otwarte rany. Powinno się jej unikać również w przypadku nadwrażliwości na substancję aktywną. Choć w ulotce zwykle nie ma przeciwwskazań, by stosować maść ichtiolową w ciąży czy też na miejsca intymne, zdecydowanie lepiej skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania kuracji na własną rękę.

Podsumowanie

Liczne badania i pozytywne opinie naukowców dotyczące stosowania ichtiolu, w tym maści ichtiolowej i innych produktów, które w swoich składzie zawierają ichtiol, sprawiły, że zdobył on zaufanie lekarzy, farmaceutów, a co za tym idzie pacjentów i zwykłych użytkowników.

Bliznowiec (łac. keloid) jest łagodnym nowotworem w postaci stwardniałej, przerośniętej i guzowatej blizny. Bliznowiec może powstać wskutek nieprawidłowego gojenia się rany, skaleczenia skóry lub bez wyraźnej przyczyny. Co ciekawe, rana, z której może powstać bliznowiec, nie musi być wcale rozległa. W rzeczywistości każde przerwanie ciągłości tkanki może skutkować powstaniem bliznowca. Z reguły ma sinoczerwony kolor i lśniącą, gładką powierzchnię. Może mieć  różną wielkość, od kilkunastu milimetrów do nawet kilkudziesięciu centymetrów. Bliznowce najczęściej obserwuję się na klatce piersiowej, stopach, dłoni, uszach, barkach czy ramionach [1].

Jak powstaje blizna?

Każdy kiedyś doświadczył uszkodzenia, przecięcia czy zadrapania skóry. Pomijając fakt, że z reguły jest to nieprzyjemne, to pamiątką po takim wydarzeniu może być blizna. W przypadku prawidłowego procesu gojenia się, takiej rany, wytwarzana jest tkanka łączna włóknista. W kolejnym etapie powstałe włókna kolagenu łączą się ze sobą i rana zaczyna stopniowo się zasklepiać. Do tkanki zaczynają wnikać naczynia krwionośne, zaopatrując to miejsce w tlen i inne składniki. Po pewnym czasie (trwającym nawet kilka miesięcy czy wręcz lat) produkcja kolagenu zmniejsza się, a blizna jest zdecydowanie mniej widoczna.

Jednak obserwuje się również sytuacje, w których produkcja kolagenu nie zatrzymuje się, co prowadzi do powstania bliznowców lub blizn przerostowych. Reasumując, aby powstał bliznowiec, musi dojść do przerwania skóry. Może to nastąpić w wyniku np. zranienia, zadrapania, przecięcia, oparzenia czy nieprawidłowego gojenia (np. krostek po trądziku). Bliznowce mogą powstawać po kolczykowaniu uszu, po szczepieniu czy po cesarskim cięciu. Warto pamiętać, że bliznowiec może powstać również po usunięciu pieprzyka, nawet niewielkiego [1,2].

Jakie są przyczyny powstawania bliznowca?

Bliznowiec najczęściej powstaje w następujących sytuacjach:

• w wielu przypadkach bliznowce powstają samoistnie;
• bliznowce częściej obserwowane są u osób, u których w rodzinie stwierdzono wcześniej ich występowanie;
• przerwanie tkanki łącznej np. w przypadku urazu mechanicznego;
• przebycie niektórych chorób, takich jak np. ospa, trądzik pospolity, czy zapalenie mieszków włosowych;
• rana po porodzie — wystąpić może zarówno bliznowiec po cesarskim cięciu,  jak i po nacięciu krocza;
• po oparzeniach i innych urazach termicznych;
• po ukąszeniach przez owady;
• nieprawidłowe gojenie się powodujące rany na skórze;
• przekłuwanie uszu i innych części ciała, piercing;
• iniekcja szczepionki [1,2].

Kto jest narażony bardziej na powstanie bliznowca?

Najbardziej narażone osoby to:

• młode osoby (20-30 lat), wraz z wiekiem zmniejsza się ryzyko powstania bliznowców;
• osoby z ciemniejszym kolorem skóry mają nawet 15-krotnie większą szansę na powstanie bliznowca niż osoby rasy białej;
• pacjenci cierpiący na choroby metaboliczne wpływające na utrudniony proces gojenia się ran;
• chorzy na choroby naczyniowe Buergera i Raynauda oraz choroby autoimmunologiczne, w szczególności Hashimoto
• kobiety w okresie pokwitania i ciąży [1,3].

Czym się różni bliznowiec od blizny przerostowej?

Na pierwszy rzut oka blizna przerostowa i bliznowiec mogą być do siebie bardzo podobne. Blizna przerostowa tworzy się tylko w granicach uszkodzenia skóry, gdy bliznowiec zauważalnie przekracza ten obszar. Spowodowane jest to faktem, że bliznowiec jest mocno unaczyniony, może rozrastać się długi czas po urazie i nigdy nie zniknąć samoistnie. Z drugiej strony blizna przerostowa jest słabo unaczyniona i z reguły wraz z przebiegiem czasu jaśnieje, a nawet zanika [1,2].

Czy bliznowce są niebezpieczne?

Bliznowiec najczęściej nie stanowi zagrożenia dla zdrowia pacjenta i jest głównie problemem natury estetycznej. Z drugiej strony niekontrolowany i nadmierny rozrost bliznowca może wskazywać, że przeradza się on w zmianę nowotworową. Z tego względu nie warto zwlekać z wizytą u lekarza. Nawet jeżeli nie jest groźny dla zdrowia, to jego widoczność na ciele, może stanowić duże obciążenie psychiczne dla wielu pacjentów [1,2].

Jak się pozbyć bliznowca?

Bliznowiec nie jest niestety łatwy w usunięciu, jego leczenie jest wręcz długotrwałe, wymagające i często problematyczne. Jako miejscowa zmiana na skórze jest leczony preparatami miejscowymi jak maści, kremy, zastrzyki lub zabiegami chirurgicznymi. Zabieg chirurgicznego usunięcia bliznowca nie jest jednak popularną metodą jego leczenia. Niemniej jednak leczenie powinno być prowadzone pod kontrolą lekarza, który ustali najskuteczniejszą metodę dla danego pacjenta.

Najczęściej stosuje się poniższe metody:

• opatrunki zawierające steroidy (zakładane na ok. 24 godziny co drugi dzień, maksymalnie 8-10 cyklów);
• uciskowe opatrunki uniemożliwiające rozrost komórek tkanki łącznej;
• zastrzyki z glikokortykosteroidami np. triamcinolonem, w obrębie zmienionej tkanki,  co około 5 tygodni lub zastrzyki zawierające interferon gamma;
• specjalna maść na bliznowca i podobne zmiany skórne np. Dermatix, Blizan, Bliznasil, Sutricon lub Maxibiotic Blizny;
• specjalnie żele silikonowe np. Sutricon lub plastry silikonowe w żelu np. Kelo-cote;
• skuteczną metodą rozjaśniania bliznowca jest laseroterapia;
• stosuje się również krioterapię lub radioterapię;
• chirurgiczne usuwanie bliznowców polegające na wycięciu zmiany skórnej (może niestety prowadzić do nawrotu bliznowca lub jego znacznego wzrostu) [1-3].

Podsumowanie

Bliznowiec jest niegroźną dla zdrowia zmianą skórna, która jednak stanowi problem natury estetycznej. Częściej dotyka osoby młode i mające ciemny kolor skóry. W Afryce, w przeciwieństwie do Europy, jest to dosyć powszechne zjawisko, dlatego jest powszechnie akceptowane społecznie. Z kolei w Polsce, gdzie nie występuje zbyt często, a znajduje się u pacjenta w widocznym miejscu, może stanowić dla niego dosyć duże obciążenie psychiczne. Niestety jego leczenie jest dosyć problematyczne i z reguły wymaga czasu. Najlepiej jak najszybciej udać się do lekarza i podjąć zaproponowane przez niego leczenie. Zabiegi chirurgiczne są rzadko stosowane, ponieważ często przynoszą więcej szkody, niż pożytku.

Niektórzy próbują nawet zdobyć, chociaż jedną tubkę z aptecznych zapasów. Jednak w aptece coraz częściej podają pytania: Czym można zastąpić Tormentiol? Czy są inne maści o podobnym działaniu i czy można je stosować u dzieci?

Dlatego śpieszę z odpowiedziami. Warto wspomnieć, że na rynku jest kilka maści o podobnym składzie. Jedną z nich jest Tormentile forte. Ma nie tylko zbliżoną nazwę, łudząco podobnym do Tormentiolu opakowanie, ale także prawie identyczny skład. Tormentiol był sprawdzony przez pokolenia rodziców, zalecany przez lekarzy i zamiana na coś innego budzi niepokój. Jednak chcę uspokoić rodziców i dlatego odpowiem na wszystkie wątpliwości.

Na co stosuje się Tormentiol?

Tormentiol to maść do stosowania miejscowego, stosowana w różnych chorobach skórnych. Najczęściej stosowana jest w przypadku uszkodzeń skóry, takich jak otarcia, zadrapania, rany, jak również w stanach zapalnych i ropnych skóry. Maść posiada właściwości przeciwzapalne, przeciwbakteryjne oraz ściągające.

Tormentiol i Tormentile forte — czym się różnią?

Tormentiol można z powodzeniem zastąpić maścią Tormentile forte. Ponieważ w składzie obydwu maści są identyczne składniki, czyli:

• wyciąg płynny z kłącza pięciornika (Tormentillae extractum fluidum),
• ichtamol (Ammonii bituminosulfonas),
• boraks (Natrii tetraboras),
• tlenek cynku (Zinci oxidum),
• oraz podłoże maściowe.

Większość składników działa przeciwzapalnie i ściągająco, dlatego znalazły zastosowanie w leczeniu niewielkich uszkodzeń skóry, m.in. w pielęgnacji pośladków dziecka, a także w trądziku.

Tormentiol i Tormentile forte zawierają następujące składniki:

• Wyciąg płynny z kłącza pięciornika

Od lat pomaga w leczeniu skóry, ponieważ działa ściągająco i przeciwbakteryjne. Dlatego stosuje się go w leczeniu wszelkich stanów zapalnych skóry. W innych preparatach jest dodatkiem do leczenia  bólu gardła, jamy ustnej, okolic narządów płciowych oraz żylaków odbytu.

• Ichtamol

Popularny składnik maści przeciwtrądzikowych. Zewnętrznie wykazuje działanie ściągające, przeciwłojotokowe, przeciwbakteryjne. Stosowany jest przede wszystkim w leczeniu trądzika różowatego lub pospolitego oraz w atopowym zapaleniu skóry.

• Boraks

Boraks wykazuje działanie przeciwgrzybicze; antyseptyczne, antybakteryjne, przeciwwirusowe i ściągające. Jest używany jako dodatek płynów do płukania jamy ustnej oraz w leczeniu aft i pleśniawek. Działa także gojąco na niewielkie skaleczenia i stany zapalne skóry.

• Tlenek cynku

Działa przeciwzapalnie i wysusza skórę, dlatego stosuje się go w leczeniu niewielkich podrażnień, po pieluszkowych stanów zapalnych oraz w trądziku. Wiele kremów używanych do pielęgnacji skóry dziecka zawiera w swoim składzie tlenek cynku.

Tabela 1. Porównanie składu Tormentiolu i Tormentile forte.

Skład Tormentiol i Tormentile forte jest taki sam. Maści różnią się jedynie zawartością jednego składnika, wyciągu z kłącza pięciornika. Natomiast podłoża są identyczne. W Tormentile forte jest go więcej, co korzystnie wpływ na działanie maści. Efekt działania Tormentile forte będzie podobny jak po Tormentiolu [1,2].

Ostrzeżenia

Jest to ważna wiadomość dla rodziców. Kwas borowy oraz jego związki m.in. boraks są sklasyfikowane przez Unię Europejską  jako związki działające szkodliwie na rozrodczość. Dlatego w ulotce zamieszczono informację:

U  dzieci wieku  poniżej  12  lat,  ze  względu  na  zwiększone  wchłanianie  przez  skórę,  podczas stosowania leku Tormentiol, występuje ryzyko większego działania toksycznego kwasu borowego. Bor może negatywnie wpływać na płodność dzieci w przyszłości. Ze względu na brak danych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania, leku Tormentiol, nie należy stosować u dzieci w wieku do 12 roku życia.

Działanie to uzależnione jest od stężenia substancji w maści. W przypadku maści z pięciornikiem zawartość jest bezpieczna. Jeśli pomimo tego rodzic nie chce stosować ich u swoich dzieci, istnieje możliwość zastosowania maści bez dodatku boraksu. Opiszę je niżej.

Czym zastąpić Tormentiol?

Tormentiol i Tormentile forte to nie jedyne maści z dodatkiem wyciągu płynnego z pięciornika. Warto dodać, że na rynku jest jeszcze kilka o podobnym składzie i zastosowaniu. Warto wspomnieć o tych, które nie zawierają boraksu. Przede wszystkim:

Maść pięciornikowa złożona

W jej skład wchodzą trzy składniki działające i podłoże. W tym przypadku zrezygnowano z boraksu [3].

Maść pięciornikowa złożona — skład:

Wyciąg płynny z kłącza pięciornika 3,0; Ichtiol 2,0; Tlenek cynku 20,0.

Tormentalum

Druga maści o podobnym składzie to Tormentalum. W jej skład wchodzą jedynie dwa składniki.

Tormentalum — skład: Wyciąg płynny z kłącza pięciornika 3,0; Tlenek cynku 20,0 [4].

Tormentiol i inne maści z wyciągiem z pięciornika, porównanie preparatów

Na co uważać, stosując Tormentiol i Tormentile Forte?

W trakcie stosowania produktów z dodatkiem wyciągu płynnego z pięciornika należy zachować następujące środki ostrożności. Przede wszystkim:

• chronić oczy,
• nie stosować na uszkodzoną skórę,
• przed zastosowaniem u dziecka należy skontaktować się z lekarzem,
• stosowanie w trądziku pospolitym o dużym nasileniu należy skonsultować z lekarzem,
• lanolina — składnik podłoża może wywoływać reakcje skórne,
• maści mają intensywny kolor, brudzą ubrania [3].

Na trądzik skarży się około 85% nastolatków i młodych dorosłych, jednak często problem pozostaje z nami również w późniejszych latach życia. Najczęściej trądzik obejmuje twarz (czoło, nos, policzki), szyję, ale pojawia się również na ramionach, klatce piersiowej lub plecach [1].

Trądzik bywa złożonym problemem, dlatego nie każda terapia będzie zawsze idealna dla danego pacjenta. Podłoże zmian skórnych może być następujące:

• kolonizacja skóry bakteriami,
• nadprodukcja sebum,
• zbyt szybkie złuszczanie się komórek skóry, które prowadzi do hiperkeratynizacji,
• zaburzenie układu hormonalnego, np. nieprawidłowa praca tarczycy,
• czynniki genetyczne i środowiskowe,
• dieta [1].

Pomimo tego, że trądzik pospolity sam w sobie nie jest stanem zagrażającym życiu, to jednak może obniżyć jego jakość. Zła kondycja skóry, trudno gojące się rany i blizny znacznie obniżają naszą samoocenę, co może skutkować zdenerwowaniem, złością, a nawet rozwojem depresji [1].

Jak trądzik pospolity wpływa na nasze życie?

Trądzik może znacząco wpływać na życie emocjonalne i społeczne jednostki. Osoby z trądzikiem często doświadczają wysokiego poziomu stresu, niskiej samooceny, a także emocji takich jak wstyd, zażenowanie i depresja. Trądzik może negatywnie wpływać na obraz siebie i poczucie własnej wartości, co prowadzi do emocjonalnego dyskomfortu.

Społeczne aspekty życia również mogą być dotknięte trądzikiem. Osoby z trądzikiem często unikają okazji do spotkań towarzyskich i publicznego występowania, ze względu na obawę przed oceną i odrzuceniem ze strony innych. Zainteresowanie innymi ludźmi może skupiać się na wyglądzie zewnętrznym, co powoduje, że osoby z trądzikiem czują się nieatrakcyjne i niepewne siebie w interakcjach społecznych.

Ważne jest, aby pamiętać, że wpływ trądziku na życie emocjonalne i społeczne może być różny dla różnych osób. Każdy doświadcza trądziku i jego skutków w inny sposób. Dlatego ważne jest udzielanie wsparcia i zrozumienia osobom dotkniętym trądzikiem, zarówno ze strony przyjaciół i rodziny, jak i specjalistów medycznych [13].

Jakie są mity na temat trądziku?

Mit 1. Trądzik od nabiału – osoby z trądzikiem nie powinny jeść czekolady i nabiału

Obecnie nie ma dowodów naukowych, które w pełni potwierdzałyby tę tezę. Chociaż z obserwacji pacjenta niekiedy można wysnuć wniosek, że niektóre produkty spożywcze mogą rzeczywiście nasilać zmiany trądzikowe, to badania naukowe do tej pory tego nie potwierdziły. O ile rezygnacja z czekolady nie odbije się na zdrowiu pacjenta, o tyle wyeliminowanie z diety nabiału, bez wprowadzenia np. innych źródeł wapnia, może mieć daleko idące konsekwencje. W obecnych zaleceniach dotyczących leczenia trądziku nie ma słowa o specjalistycznej diecie dla osób z tym schorzeniem [4,5].

Mit 2. Przyczyną trądziku jest brak higieny

Trądzik nie jest wynikiem braku higieny. Co więcej, nierzadko to właśnie pacjenci z trądzikiem zdecydowanie bardziej dbają o pielęgnację skóry, niż pozostali. Niemniej warto dodać, że nadmierne mycie wcale nie zmniejsza łojotoku, a wręcz go nasila, co z kolei przekłada się na zaostrzenie zmian trądzikowych. Pielęgnacja skóry z trądzikiem powinna być przeprowadzana z użyciem odpowiednich produktów i dostosowana indywidualnie do pacjenta [4,5].

Mit 3. Wyciskanie wyprysków przyspiesza leczenie

Wyciskanie wyprysków to jedna z gorszych rzeczy, jaką potrafimy zafundować skórze trądzikowej. Absolutnie nie wolno tego robić. Co więcej, wskazane jest, aby w ogóle nie dotykać zmian trądzikowych. Ich wyciskanie może nasilić proces zapalny i spowodować, że powstaną trwałe przebarwienia i blizny na powierzchni skóry [4,5]

Mit 4. Opalanie pomaga wyleczyć trądzik

Promieniowanie słoneczne rzeczywiście jest w stanie chwilowo poprawić stan skóry trądzikowej, poprzez zmniejszenie stanów zapalnych. Niemniej, długotrwałe wystawianie skóry na działanie promieni UV może przyczynić się do zwiększenia produkcji sebum i tworzenia się zaskórników. Co więcej, opalanie uszkadza skórę, co jest szczególnie niewskazane w przypadku, już i tak wysoce wrażliwej, skóry trądzikowej. Warto także dodać, że stosowanie retinoidów — leków powszechnie stosowanych w leczeniu trądziku — może przyczynić się do wystąpienia efektu fototoksycznego. Pacjenci stosujący te leki muszą bezwzględnie stosować filtry przeciwsłoneczne, aby zminimalizować ryzyko podrażnień skóry [4,5].

Mit 5. Trądzikiem można się zarazić

Trądzik absolutnie nie jest chorobą zakaźną. Nie ma zatem możliwości, aby przenosił się z jednej osoby na drugą, nawet przy bardzo bliskim kontakcie [4].

Trądzik młodzieńczy to choroba przewlekła, która często wymaga wdrożenia kilku metod leczenia. Osoby borykające się z tym problemem często słyszą „dobre rady” od innych ludzi dotyczące tego, co powinni zrobić, aby pozbyć się problemu. Nierzadko jednak są to powielane mity, niemające potwierdzenia w nauce.

Czy można przechytrzyć trądzik? Jak zapobiec trądzikowi?

Z racji tego, że trądzik występuje u większości nastolatków, to ciężko wyznaczyć zasady, które będą przeciwdziałać pojawieniu się schorzenia. Jednak najważniejsza kwestia, która powinna być dla nas numerem jeden, to dbanie o prawidłową higienę i pielęgnację skóry twarzy! Paradoksalnie częste mycie twarzy mydłem spowoduje więcej złego niż dobrego.

Jednym z częstszych problemów trądziku jest nadprodukcja łojotoku. Prawidłowo pracujące gruczoły łojowe, wytwarzają niezbędną ilość sebum, które jest dla naszej skóry czymś w rodzaju warstwy ochronnej. Jednak nadmiar sebum będzie blokować ujścia gruczołów łojowych, co w efekcie przyczyni się do rozwoju grudek, krostek i innego rodzaju zmian, czyli trądziku.

Do codziennej pielęgnacji skóry twarzy wybierajmy dermokosmetyki. Pomocna może okazać się wizyta u specjalisty, aby określić rodzaj skóry. Jeśli borykamy się z trądzikiem, to warto skorzystać z dermokosmetyków przeznaczonych konkretnie do tego problemu, takich jak:

• Pharmaceris seria T,
• Iwostin Purritin,
• La Roche Posay Effaclar.
• Tołpa dermo face sebio.
• Acnosan T.
• Cetaphil PRO Oil Control Pianka do mycia.

Jak leczyć trądzik pospolity?

Leczenie trądziku pospolitego może obejmować zarówno terapię miejscową, jak i farmakoterapię doustną. Terapia miejscowa może polegać na stosowaniu żeli, kremów lub maści zawierających substancje takie jak nadtlenek benzoilu, retinoidy, kwas salicylowy, azelainian lub antybiotyki. Te substancje mogą pomóc w redukcji zaskórników, zmniejszeniu stanu zapalnego oraz hamowaniu wzrostu bakterii związanych z trądzikiem.

Farmakoterapia doustna, w szczególności zastosowanie retinoidów, takich jak izotretynoina, może być stosowana w przypadkach ciężkiego trądziku, który nie odpowiada na terapię miejscową. Retinoidy działają na różne przyczyny trądziku, włączając w to zmniejszenie produkcji łoju, zmniejszenie stanu zapalnego i wzrost regeneracji komórek skóry. Jednak leczenie doustne retinoidami wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego ze względu na możliwe działania niepożądane.

Oprócz terapii miejscowej i farmakoterapii doustnej, istnieją również inne metody leczenia trądziku pospolitego. W przypadkach umiarkowanych do ciężkich zmian trądzikowych, zaleca się konsultację z dermatologiem, który może zdecydować o zastosowaniu terapii światłem, takiej jak fototerapia czy terapia laserowa. Dodatkowo, wprowadzenie zmian w stylu życia i diety, takie jak ograniczenie spożycia żywności o wysokim indeksie glikemicznym oraz unikanie czynników, które mogą nasilać trądzik, może wspomagać proces leczenia.

Ważne jest, aby pamiętać, że każdy przypadek trądziku pospolitego jest inny, dlatego zawsze warto skonsultować się z dermatologiem, który dobierze odpowiednie metody leczenia i dostosuje je do indywidualnych potrzeb pacjenta [6].

Najlepsza maść na trądzik, czyli jaka? Poznaj skuteczne leki na trądzik

Początkowe, łagodne zmiany trądzikowe mogą być leczone maściami na trądzik bez recepty.

Nadtlenek benzoilu

Nadtlenek benzoilu to lek pierwszego wyboru w łagodnym i umiarkowanym trądziku. Działa przeciwbakteryjnie w kierunku drobnoustrojów Propionibacterium acnes. Cechuje się aktywnością komedolityczną, czyli zmniejsza rogowacenie skóry, które jest przyczyną blokady ujść gruczołów łojowych. Dodatkowo nie obserwuje się rozwoju oporności bakterii na ten związek [2].

Nadtlenek benzoilu dostępny jest bez recepty w formie żelu o stężeniu 5% i 10% substancji leczniczej. Początkowo zaleca się rozpoczęcie kuracji od 5% stężenia nadtlenku benzoilu. Efekt powinien wystąpić po około 5 dniach terapii. Jeśli nie zaobserwujemy poprawy, można zwiększyć dawkę do 10% [2].

Wspomniane leki stosuje się na wcześniej umytą i osuszoną skórę. Najlepiej nanosić je bezpośrednio na zmiany trądzikowe, na noc. Preparaty z nadtlenkiem benzoilu mocno wysuszają skórę, dlatego nanoszenie zbyt dużej ilości żelu działa negatywnie na stan tkanki.

Co ciekawe, według wytycznych nadtlenek benzoilu powinien być łączony z miejscowo stosowanymi retinoidami w terapii ciężkiego trądziku [1].

Dostępne preparaty: Benzacne, Akneroxid.

Kwas azelainowy

Kolejna substancja, która kojarzona jest z trądzikiem to kwas azelainowy. Działa on przeciwbakteryjnie, przeciwzapalnie i komedolitycznie — podobnie jak nadtlenek benzoilu. W przypadku kwasu azelainowego różnica polega na tym, że dodatkowo rozjaśnia skórę, co jest pożądane podczas przetrwałych zmian trądzikowych. Nie działa on natomiast tak mocno wysuszająco jak poprzedni lek, dlatego poleca się go dla osób z delikatniejszą cerą [2-3].

Preparaty zaleca się stosować 2 razy dziennie — rano i wieczorem. W aptekach można kupić 15% kwas azelainowy w formie żelu oraz 20% jako krem. 20% kwas azelainowy powinniśmy wybrać, jeśli dodatkowo chcemy pozbyć się przebarwień — efekt będzie szybszy.

Dostępne preparaty: Skinoren, Acne-Derm.

Kwas salicylowy, cynk oraz nikotynamid

Trzecia substancja, którą można z powodzeniem stosować do leczenia trądziku, to kwas salicylowy. Według wytycznych nie działa on tak efektywnie jak dwie powyższe, jednak pomaga wielu pacjentom. Działa głównie przeciwbakteryjnie, wysuszająco i komedolitycznie.

Leki z kwasem salicylowym stosuje się zwykle dwa razy na dobę. Występuje w formie żelu, pasty lub płynu do stosowania zewnętrznego.

Preparaty z kwasem salicylowym występują najczęściej w połączeniu z cynkiem lub nikotynamidem. Nikotynamid to związek o działaniu przeciwzapalnym podobnie jak cynk [2].

Dostępne preparaty:

• Płyn z 5% kwasem salicylowym – Salicylol.
• Żel – Tribatic Acne.
• Pasta cynkowa (25%) z kwasem salicylowym (2%) – Pasta Lassari.
• Pasta cynkowa (25%).
• Maść cynkowa (10%).
• Żel z nikotynamidem (4%), kwasem glikolowym (1%) i kwasem salicylowym (0,5%) – Glamid.

Retinoidy

Retinoidy to zyskujące popularność pochodne witaminy A. Swoją sławę zyskały dzięki przyspieszaniu odnowy naskórka. Retinoidy wpływają na czynniki wzrostu i normalizują procesy różnicowania keratynocytów. Przez wiele osób są uważane za najmocniejsze leki na trądzik.

Do niedawna jedynym produktem z retinoidami bez recepty był żel punktowy Mediqskin Plus zawierający tretynoinę. Obecnie ta seria produktów została wycofana z oferty producenta i nie ma na rynku innych produktów dostępnych bez recepty zawierających retinoidy.

Maści na trądzik robione w aptece. Czy warto stosować leki recepturowe?

W aptece znajdziemy wiele leków skutecznych w walce z trądzikiem. Warto dodać, że duże znaczenie w leczeniu choroby odgrywa receptura apteczna. Leki te zawierają najczęściej kwas salicylowy, cynk, siarkę strąconą, ichtamol, rezorcynę i inne składniki pomocne w walce ze schorzeniem.

Ogromną zaletą tego rodzaju preparatów jest fakt, że są przepisywane na zlecenie lekarza konkretnie pod danego pacjenta. Dzięki temu możemy uzyskać różne stężenia substancji leczniczych, które często nie występują w lekach gotowych. Zmniejszamy również ryzyko alergii i działań niepożądanych, bo są to preparaty bez konserwantów i niepotrzebnych substancji pomocniczych.

Jak styl życia wpływa na trądzik?

Naukowe badania wskazują, że styl życia może indeed mieć wpływ na trądzik. Kilka aspektów stylu życia, takich jak dieta, nawyki higieniczne, poziom stresu i pewne nawyki, może wpływać na rozwój i nasilenie trądziku.

1. Dieta: Pewne badania wskazują, że niektóre czynniki dietetyczne, takie jak żywność o wysokim indeksie glikemicznym (np. słodkie i przetworzone produkty), produkty mleczne i żywność bogata w tłuszcze nasycone, mogą przyczyniać się do rozwoju trądziku. Z drugiej strony, diety bogate w owoce, warzywa i pełnoziarniste produkty zbożowe wiążą się z mniejszym ryzykiem wystąpienia trądziku [9,10].
2. Nawyki higieniczne: Prawidłowe praktyki pielęgnacyjne, takie jak regularne oczyszczanie skóry i usuwanie makijażu, mogą pomóc w zapobieganiu gromadzeniu się oleju, bakterii i martwych komórek skóry, które mogą przyczyniać się do rozwoju trądziku. jednak nadmierne mycie lub zbyt mocne szorowanie może podrażniać skórę i potencjalnie pogarszać trądzik [11].
3. Poziom stresu: Zaobserwowano, że stres może pogarszać trądzik u niektórych osób. Stres wyzwala uwalnianie pewnych hormonów, które mogą wpływać na produkcję sebum i stan zapalny, oba związane z trądzikiem [12].
4. Nawyki: Pewne nawyki związane ze stylem życia, takie jak palenie i nadmierne narażenie na słońce, wiążą się z większym ryzykiem wystąpienia trądziku. Palenie może wpływać na zdrowie skóry i osłabiać jej zdolność do regeneracji, podczas gdy nadmierne narażenie na słońce może prowadzić do stanów zapalnych skóry i większej produkcji sebum.

Warto zauważyć, że związek między czynnikami stylu życia a trądzikiem jest złożony, a ich wpływ może różnić się w zależności od osoby. Ponadto, te czynniki mogą oddziaływać ze sobą i z innymi indywidualnymi czynnikami, takimi jak genetyka i zmiany hormonalne. Zawsze zaleca się skonsultowanie się z dermatologiem lub specjalistą ds. zdrowia w celu uzyskania spersonalizowanych porad i opcji leczenia trądziku.