Choroby zakrzepowo-zatorowe, takie jak zakrzepica żył głębokich czy zatorowość płucna, wymagają skutecznych rozwiązań. Bardzo dobrze, że na rynku pojawia się coraz więcej produktów ze skutecznymi substancjami leczniczymi od nowych producentów. Avoclod, zawierający apiksaban w dawkach 2,5 mg i 5 mg, jest doskonałym wyborem zarówno w profilaktyce, jak i leczeniu tych powikłań. Lek pomaga również pacjentom z migotaniem przedsionków, zmniejszając ryzyko udarów.

Kolejna nowość jest wykorzystywana w leczeniu pierwotnej małopłytkowości immunologicznej ważnym przełomem jest Eltrombopag Krka, który wspiera produkcję płytek krwi i zmniejsza ryzyko krwawień. Dzięki dawkom 25 mg, 50 mg i 75 mg można precyzyjnie dostosować terapię do potrzeb pacjenta. Podobną skuteczność w zapobieganiu i leczeniu zakrzepicy wykazuje Rivaroxaban Polpharma, dostępny w dawkach 10 mg, 15 mg i 20 mg.

Nie można pominąć Ticagrelor Olpha, leku z tikagrelorem w dawkach 60 mg i 90 mg, który stosowany z kwasem acetylosalicylowym pomaga pacjentom po ostrym zespole wieńcowym lub zawale serca, zmniejszając ryzyko kolejnych zdarzeń sercowych.

Nowe leki w listopadzie w 2024 działające na układ nerwowy

Pacjenci zmagający się z depresją czy stanami lękowymi często potrzebują leków, które pomagają im wrócić do codziennej aktywności. Citalopram Medreg to sprawdzony preparat wykorzystywany w leczeniu depresji, który dzięki dawce 20 mg stabilizuje nastrój i łagodzi objawy lękowe. Z kolei osoby cierpiące na zaburzenia lękowe, fobie społeczne czy ciężką depresję mogą skorzystać z Sertraline Medical Valley, dostępnego w dawkach 50 mg, 100 mg i 150 mg. Nowe produkty z klasycznymi substancjami leczniczymi zwiększają dostępność preparatów dla pacjentów.

Jeśli chodzi o inne schorzenia, to listopad 2024 przyniósł nowy preparat stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego. To Dimethyl fumarate MSN, kapsułki dojelitowe w dawkach 120 mg i 240 mg, które zmniejszają nasilenie rzutów choroby i wspierają pacjentów w kontrolowaniu objawów. Z kolei Pregabalin Medreg, dostępny w dawkach 75 mg i 150 mg, pomaga osobom z bólem neuropatycznym, lękiem uogólnionym oraz padaczką.

Nowe możliwości w onkologii i immunologii

Leczenie zaawansowanego raka prostaty zyskało nowoczesne wsparcie w postaci Enzalutamide STADA, dostępnego w dawkach 40 mg i 80 mg. Lek ten stanowi przełom w terapii nowotworów opornych na tradycyjne metody i w ostatnich miesiącach coraz więcej producentów decyduje się na poszerzenia swojego portfolio o ten lek.

W przewlekłej białaczce szpikowej z chromosomem Philadelphia zastosowanie znalazł Nilotinib Viatris, kapsułki w dawkach 50 mg, 150 mg i 200 mg, które pomagają kontrolować przebieg choroby.

Pacjenci z opornym na leczenie szpiczakiem mnogim mogą skorzystać z preparatów takich jak Pomalidomide Grindeks i Pomalidomide Sandoz w dawkach od 1 mg do 4 mg. Te leki wspierają układ odpornościowy w walce z nowotworem.

Leczenie nadciśnienia i chorób serca

Nadciśnienie to choroba cywilizacyjna, jednak najnowsze metody terapii pozwalają zminimalizować jej negatywne skutki. W walce z nadciśnieniem ważną nowością jest IPAM, łączący peryndopryl, indapamid i amlodypinę. To kompleksowe rozwiązanie umożliwia skuteczne obniżenie ciśnienia i ochronę układu sercowo-naczyniowego. Kolejną opcją jest Jospiten, zawierający lerkanidypinę w dawkach 10 mg i 20 mg, który pomaga pacjentom skutecznie kontrolować ciśnienie krwi.

W grupie nowych leków na nadciśnienie pojawiły się także preparaty łączące w sobie różne substancje czynne. Kanpiduo, łączący kandesartan (8 mg lub 16 mg) z indapamidem (2,5 mg), to innowacyjny lek, który skutecznie obniża ciśnienie krwi. Tolurindo, zawierający telmisartan (40 mg lub 80 mg) oraz indapamid (1,5 mg), jest kolejną opcją dla pacjentów wymagających kompleksowego podejścia w leczeniu nadciśnienia tętniczego.

Uzupełnieniem terapii jest Nebivolol Medreg, dostępny w dawce 5 mg, który wspiera funkcjonowanie serca poprzez zmniejszenie szybkości jego bicia, zapewniając jednocześnie skuteczne obniżenie ciśnienia.

Wsparcie w cukrzycy i chorobach przewodu pokarmowego

Cukrzyca typu 2, jedno z najczęściej diagnozowanych schorzeń metabolicznych, wymaga precyzyjnej kontroli. IRUKA, metformina w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu (500 mg, 750 mg, 1000 mg), pomaga pacjentom utrzymać właściwy poziom glukozy we krwi. Dodatkowe wsparcie zapewnia Jazeta Novum, zawierająca sitagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, która wspiera regulację glikemii.

Dla osób cierpiących na chorobę wrzodową czy refluks dostępny jest Pantoprazol PHARMLINE, który w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań w dawce 40 mg szybko łagodzi objawy i wspiera regenerację przewodu pokarmowego.

Nowe terapie okulistyczne

Problemy ze wzrokiem, takie jak jaskra czy stany zapalne, są coraz lepiej leczone dzięki nowoczesnym preparatom. Tipifree Combi, krople łączące trawoprost i tymolol, skutecznie obniżają ciśnienie wewnątrzgałkowe, chroniąc nerw wzrokowy przed uszkodzeniem. Infladrop, zawierający bromfenak, działa przeciwzapalnie, przynosząc ulgę pacjentom z różnymi dolegliwościami okulistycznymi.

Inne ważne nowości

Rok 2024 przyniósł także nowe rozwiązania dla pacjentów z problemami wątroby i alergiami. Hepadetox, zawierający tymonacyk w dawce 200 mg, wspiera regenerację wątroby, szczególnie w przypadkach stłuszczenia czy uszkodzenia toksycznego. Flazena, spray do nosa z azelastyną i flutikazonem, przynosi ulgę w alergicznym nieżycie nosa, a Elfluelda – szczepionka przeciw grypie – jest szczególnie polecana dla seniorów.

Nie zabrakło także nowości w medycynie estetycznej. Relfydess, toksyna botulinowa typu A, znalazła zastosowanie w wygładzaniu zmarszczek oraz terapii niektórych schorzeń neurologicznych.

Leki bez recepty (OTC)

Dla osób szukających ulgi w codziennych dolegliwościach pojawiły się nowe preparaty bez recepty. Diclofenac Dr.Max, żel z diklofenakiem, łagodzi ból i obrzęki w przypadku urazów miejscowych. Levosol, krople doustne z lewodropropizyną, skutecznie działają przeciwkaszlowo. Natomiast Sedistress Forte, tabletki powlekane z wyciągiem z ziela męczennicy, oferują naturalne wsparcie w stanach napięcia nerwowego i stresu.

Podsumowanie

Nowe leki wprowadzone w 2024 roku stanowią istotny krok naprzód w leczeniu wielu chorób. Od terapii zakrzepicy i chorób przewlekłych, przez wsparcie w onkologii i neurologii, aż po nowoczesne preparaty okulistyczne i leki OTC – każdy z tych produktów zwiększa szanse na lepsze życie pacjentów. Innowacje te nie tylko poprawiają skuteczność leczenia, ale także dają nadzieję na jeszcze bardziej zaawansowane terapie w przyszłości.

Niedobór AADC to rzadka, wrodzona choroba genetyczna, która wpływa na produkcję dopaminy, serotoniny, noradrenaliny i adrenaliny – kluczowych neuroprzekaźników w mózgu. Pacjenci z tym schorzeniem zmagają się z poważnymi problemami zdrowotnymi, w tym zaburzeniami ruchowymi, napadami podobnymi do padaczki oraz trudnościami w rozwoju fizycznym i umysłowym. Objawy pojawiają się już w okresie niemowlęcym, a życie tych dzieci jest pełne wyzwań. Brak odpowiedniego leczenia często prowadzi do skrócenia długości życia.

Jak działa terapia genowa Kebilidi?

Kebilidi (ang. eladocagene exuparvovec-tneq), to terapia genowa, która dostarcza do mózgu gen umożliwiający produkcję enzymu AADC. Procedura polega na jednorazowym wstrzyknięciu preparatu w konkretne obszary mózgu przez wyspecjalizowanych chirurgów. Dzięki temu możliwe jest zwiększenie poziomu dopaminy, co poprawia kontrolę ruchową i łagodzi objawy choroby. Chociaż wyniki kliniczne są obiecujące, terapia wymaga dalszych badań, aby potwierdzić jej długoterminową skuteczność.

Ryzyka i efekty uboczne terapii Kebilidi

Każda innowacyjna terapia niesie ze sobą ryzyko. W przypadku Kebilidi możliwe działania niepożądane to między innymi niekontrolowane ruchy, anemia, niskie ciśnienie krwi czy problemy ze snem. Sama procedura chirurgiczna również wiąże się z zagrożeniami, takimi jak infekcje, krwawienia w mózgu czy udary. Dlatego terapia jest przeznaczona wyłącznie dla pacjentów z zaawansowaną chorobą, a operacje są przeprowadzane w specjalistycznych ośrodkach medycznych.

Podsumowanie

Terapia Kebilidi to krok milowy w leczeniu niedoboru AADC i symbol nadziei dla rodzin zmagających się z tą rzadką chorobą. Choć metoda ta niesie ze sobą pewne ryzyka, jej potencjał poprawy jakości życia jest ogromny. Decyzja o zastosowaniu Kebilidi powinna być podejmowana wspólnie z lekarzami specjalistami po dokładnym rozważeniu korzyści i zagrożeń. Postępy w genetyce pozwalają wierzyć, że w przyszłości jeszcze więcej pacjentów zyska szansę na skuteczną terapię swoich schorzeń.

Sierpień obfitował w nowości dostępne bez recepty. Aspigola spray to nowy środek dostępny w aptekach, łączący lidokainę i dichlorobenzylowy alkohol w postaci aerozolu do stosowania w jamie ustnej. Produkt ten przynosi ulgę w bólu gardła i stanach zapalnych jamy ustnej.

Wśród nowości znajdziemy także Ankerman, tabletki powlekane z witaminą B12, które wspomagają funkcje nerwowe i zapobiegają anemii. Są dostępne w opakowaniach po 30 i 50 tabletek. Innym produktem z tej kategorii jest BiotinoZin, zawierający biotynę i cynk, który wspomaga zdrowie skóry, włosów oraz paznokci. Produkt dostępny jest w opakowaniach po 15 i 30 tabletek.

W sierpniowym zestawieniu znalazły się również leki na biegunkę i kaszel. Stoperan FAST to liofilizat doustny zawierający loperamid, który skutecznie hamuje biegunkę. Dostępny jest w opakowaniach po 6, 10 i 12 tabletek. Z kolei Strepsils Natur kaszel mokry to syrop zawierający wyciąg z liści bluszczu, łagodzący kaszel mokry, dostępny w butelkach po 100 i 200 ml. Dla osób borykających się z migreną nową propozycją są tabletki powlekane Trymigan, zawierające almotriptan i dostępne w opakowaniach po 2 tabletki.

Nowe leki dostępne na receptę

Leki na układ nerwowy

Kolejną grupę nowości stanowią leki dostępne na receptę. Banavin to preparat zawierający vortioxetynę, stosowany w leczeniu depresji i dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg. Na rynku pojawiła się także Lusama – pregabalina w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu, stosowana w leczeniu padaczki i bólu neuropatycznego. Lek dostępny jest w dawkach 82,5 mg, 165 mg i 330 mg. Sultiame Desitin to sultiam w zawiesinie doustnej, dodawany do terapii w leczeniu padaczki.

Leki stosowane w zakażeniach

W kategorii antybiotyków nową propozycją jest Cefuroxime Aristo. Lek ten, zawierający cefuroksym, jest dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 250 mg i 500 mg, przeznaczonych do leczenia zakażeń bakteryjnych. Nowością w leczeniu zakażeń dróg oddechowych jest Levocin z lewofloksacyną, dostępny w dawce 500 mg w tabletkach powlekanych. 

W leczeniu poważnych zakażeń grzybiczych pomocny będzie Voriconazole hameln – worykonazol w proszku do sporządzania roztworu do infuzji, skuteczny w walce z ciężkimi infekcjami grzybiczymi.

Leczenie infekcji pasożytniczych wspomoże nowy lek Scavertin, zawierający iwermektynę, który jest dostępny w opakowaniach po 4, 8, 10, 12, 16 i 20 tabletek. 

W profilaktyce zakażeń tężcem stosowana będzie nowa Tetana Pro – szczepionka przeciw tężcowi dostępna w ampułkach po 0,5 ml, co polepszy możliwości prewencji tego ciężkiego zakażenia.

Leki na krew i układ krążenia

Dabigatran Etexilate Viatris to nowa opcja w prewencji zakrzepicy i udarów mózgu, dostępna w kapsułkach twardych w dawkach 75 mg, 110 mg i 150 mg. Również nowy na rynku jest Rivaroxaban Bluefish, stosowany w leczeniu i prewencji zakrzepicy, dostępny w dawkach 10 mg, 15 mg i 20 mg.

Inne leki

Finjuve z finasterydem, stosowany w terapii łysienia androgenowego, jest teraz dostępny w postaci aerozolu do stosowania na skórę. W walce ze stanami zapalnymi i alergicznymi stosować można nowy Deksametazon Accord w roztworze do wstrzykiwań i infuzji. Pixalzina, zawierająca metamizol, jako roztwór do wstrzykiwań, oferuje działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. 

Pacjentki po menopauzie z rakiem piersi mogą również skorzystać z Exemestan Symphar – tabletki zawierające egzemestan są dostępne w różnych opakowaniach. Calcium folinate Kalceks – folinian wapnia w roztworze do wstrzykiwań i infuzji, jest używany w terapiach ratunkowych po metotreksacie i innych lekach cytotoksycznych. 

Nowe leki stosowane w lecznictwie zamkniętym (Lz)

Wśród nowości znajdują się również leki przeznaczone do stosowania w lecznictwie zamkniętym. Dimethyl Fumarate Gedeon Richter to dimetyl fumarat w kapsułkach dojelitowych, stosowany w terapii stwardnienia rozsianego, dostępny w dawkach 120 mg i 240 mg.

Do leczenia zaawansowanego raka piersi został zarejestrowany Eribulin EVER Pharma, który występuje w formie roztworu do wstrzykiwań. 

Podsumowanie

Sierpień 2024 roku przyniósł na rynek farmaceutyczny szereg nowych leków, które mogą w istotny sposób wpłynąć na leczenie różnych schorzeń. Pacjenci oraz specjaliści medyczni mają teraz dostęp do szerszego wachlarza opcji terapeutycznych. Każdy z tych leków został starannie przebadany i zatwierdzony, co zapewnia skuteczność i bezpieczeństwo ich stosowania.

Leki przeciwbólowe

Aspigola to nowe pastylki do ssania w wersji miętowej lub miodowo-cytrynowej bez cukru, zawierające m.in znieczulającą lidokainę.Są one przeznaczone do łagodzenia bólu gardła i stanów zapalnych jamy ustnej, oferując działanie przeciwbakteryjne i miejscowo znieczulające. Lekiem o zbliżonym działaniu jest Inovox Ultra. To nowy roztwór do płukania jamy ustnej i gardła, zawierający flurbiprofen. Jest przeznaczony do łagodzenia bólu i stanów zapalnych gardła, zapewniając ulgę przy podrażnieniach i infekcjach.

IBUFAST Forte to nowa opcja na rynku leków przeciwbólowych dostępnych bez recepty, zawierająca ibuprofen. Tabletki te są przeznaczone do łagodzenia bólu różnego pochodzenia, w tym bólów głowy, mięśni, a także stanów zapalnych.

Leki na sen

Nowością jest także lek Melabiorytm B6 MAX. To preparat łączący melatoninę z witaminą B6, wspierający regulację cyklu snu oraz wspomagający funkcje nerwowe. Jest szczególnie przydatny dla osób cierpiących na bezsenność lub mających trudności z zasypianiem. Z tej samej kategorii pojawiła się także Melatonina Biofarm, dostępna w dawkach od 2 mg do 5 mg, wspomagająca regulację cyklu snu. Jest dostępna w różnych opakowaniach, co pozwala na dostosowanie do indywidualnych potrzeb pacjentów.

Inne leki bez recepty

Z kolei Octefortan to preparat w postaci aerozolu na skórę, zawierający octenidynę i fenoksyetanol. Jest przeznaczony do dezynfekcji skóry i powierzchni ran, co czyni go idealnym środkiem w codziennej pielęgnacji ran.

Pulnozin Muco Junior to preparat w postaci tabletek do ssania o smaku malinowym, zawierający karbocysteinę. Jest przeznaczony do stosowania u dzieci, wspomagając odkrztuszanie i łagodząc objawy związane z nadmiarem śluzu w drogach oddechowych.

Sildenafil Dr. Max to nowy lek dostępny bez recepty, który jest przeznaczony do leczenia zaburzeń erekcji. Sildenafil wspomaga rozkurcz naczyń krwionośnych i poprawia przepływ krwi, co pomaga w osiągnięciu i utrzymaniu erekcji. Lek jest dostępny w dawkach 25 mg i 50 mg, co umożliwia dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Stoperan Junior to nowy preparat w formie roztworu doustnego, zawierający loperamid, który skutecznie hamuje biegunkę u dzieci. Jego delikatna formuła jest dostosowana do potrzeb najmłodszych, zapewniając szybkie i skuteczne działanie.

Nowe leki dostępne na receptę

Leki na układ sercowo-naczyniowy

Blobet ZOK to nowa seria leków stosowanych w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz chorób serca. Lek ten zawiera metoprolol w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, co zapewnia długotrwałe działanie i stabilizację ciśnienia krwi przez cały dzień.   Z kolei Vabinxo to nowy lek złożony, zawierający walsartan i indapamid, przeznaczony do leczenia nadciśnienia tętniczego. Lek ten łączy w sobie działanie dwóch substancji czynnych, które pomagają skutecznie kontrolować ciśnienie krwi. Nowym lekiem o zbliżonym działaniu jest również Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed. Ten nowy lek złożony, łączący kandesartan, amlodypinę i hydrochlorotiazyd, jest przeznaczony do leczenia nadciśnienia tętniczego. Dzięki połączeniu trzech składników, lek ten zapewnia kompleksową kontrolę ciśnienia krwi.

Z kolei Baxiren to nowy lek na rynku zawierający apiksaban, przeznaczony do zapobiegania zakrzepicy u pacjentów z migotaniem przedsionków oraz po operacjach ortopedycznych. Lek ten jest dostępny w różnych dawkach, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii. Natomiast nowość o nazwie Ticagrelor MSN to lek przeciwpłytkowy stosowany w zapobieganiu incydentom sercowo-naczyniowym, takim jak zawał serca, u pacjentów z chorobą wieńcową. Jego działanie polega na zapobieganiu zlepianiu się płytek krwi, co zmniejsza ryzyko tworzenia się zakrzepów.

Leki na układ nerwowy

Apiolin, zawierający sertralinę, to nowy lek stosowany w leczeniu depresji, zaburzeń lękowych oraz zespołu stresu pourazowego (PTSD). Jest dostępny w różnych dawkach, co pozwala na dostosowanie leczenia do potrzeb pacjentów.

Pojawił się także lek o nazwie Karbamazepina Tillomed. To nowy lek stosowany w leczeniu padaczki oraz neuralgii nerwu trójdzielnego. Dostępny w różnych dawkach, jest przeznaczony do długotrwałej terapii, zapewniając stabilne uwalnianie substancji czynnej.

Leki na układ oddechowy

Nowości pojawiły się także w kategorii leków na układ oddechowy. Lungamo, zawierający tiotropium, to nowy lek stosowany w terapii przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Lek ten jest dostępny w postaci proszku do inhalacji, co umożliwia bezpośrednie dostarczenie substancji czynnej do dróg oddechowych.

Leki na układ immunologiczny i nowotwory

Bratiti, zawierający apremilast, to nowa opcja terapeutyczna dla pacjentów z łuszczycą oraz łuszczycowym zapaleniem stawów. Lek ten działa przeciwzapalnie i jest dostępny w różnych dawkach, co umożliwia indywidualne dostosowanie terapii. Kolejna nowość do Dimethyl fumarate Reddy – nowy lek stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego. Jest dostępny w postaci kapsułek dojelitowych i jest przeznaczony do długotrwałej terapii, zmniejszając nasilenie rzutów choroby.

Tymczasem Bosutinib Stada to nowa opcja leczenia przewlekłej białaczki szpikowej. Lek ten jest stosowany u pacjentów, u których wcześniejsze terapie okazały się nieskuteczne. Dzięki swojej innowacyjnej formule, bosutinib działa na poziomie molekularnym, hamując wzrost komórek nowotworowych. Innym lekiem przeciwnowotworowym jest Oxaliplatin Kalceks. to nowy lek przeciwnowotworowy, stosowany w chemioterapii u pacjentów z rakiem jelita grubego. Jest podawany w postaci roztworu do infuzji i działa poprzez zakłócanie procesu podziału komórek nowotworowych, co prowadzi do zahamowania rozwoju guza.

Z kolei Pazopanib Accord to nowy lek stosowany w leczeniu zaawansowanego raka nerek. Jego działanie polega na hamowaniu wzrostu naczyń krwionośnych w guzach, co ogranicza dostarczanie składników odżywczych do komórek nowotworowych.

Leki stosowane w chorobach przewlekłych

Formetic SR to nowy lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Zawiera metforminę, która pomaga kontrolować poziom glukozy we krwi, a dzięki formule o przedłużonym uwalnianiu zapewnia długotrwałe działanie. Z kolei Omnicare to lek stosowany w leczeniu łagodnego przerostu gruczołu krokowego. Zawiera tamsulosynę, która pomaga w rozluźnieniu mięśni prostaty i pęcherza moczowego, co ułatwia oddawanie moczu.

Inne leki

Brofestill to nowy lek stosowany w okulistyce, zawierający bromfenak, który działa przeciwzapalnie. Jest przeznaczony do leczenia stanów zapalnych oczu po operacjach oraz do łagodzenia objawów zapalenia spojówek.

Vitamin D3 Krka to nowy lek dostępny na receptę, przeznaczony do suplementacji witaminy D3. Jest szczególnie zalecany dla pacjentów z niedoborem witaminy D lub tych, którzy mają zwiększone zapotrzebowanie na tę witaminę. Dzięki wysokiej dawce 30 000 j.m., lek ten może skutecznie wspierać zdrowie kości, układ immunologiczny oraz pomagać w zapobieganiu osteoporozie.

Pojawiła się także nowa szczepionka! Influvac to nowa szczepionka przeciw grypie, która została wprowadzona na rynek w lipcu 2024 roku. Szczepionka zawiera inaktywowane antygeny powierzchniowe wirusa grypy i jest przeznaczona do ochrony przed sezonowymi infekcjami grypowymi. Influvac jest dostępny na receptę i może być podawany zarówno dorosłym, jak i dzieciom w ramach profilaktyki grypy, szczególnie u osób z grup ryzyka.

Podsumowanie

Lipiec 2024 roku przyniósł na rynek farmaceutyczny szereg nowych leków, które mogą w istotny sposób wpłynąć na leczenie różnych schorzeń. Od innowacyjnych terapii onkologicznych i leków na choroby układu sercowo-naczyniowego, po nowoczesne preparaty przeciwbólowe i leki stosowane w chorobach przewlekłych – pacjenci oraz specjaliści medyczni mają teraz dostęp do szerszego wachlarza opcji terapeutycznych. Każdy z tych leków został starannie przebadany i zatwierdzony, co zapewnia skuteczność i bezpieczeństwo ich stosowania.

Mechanizm działania tej grupy leków polega na hamowaniu nadpobudliwości neuronów, która – podobnie jak w padaczce – występuje w bólu neuropatycznym. Mechanizm komórkowy działania tej grupy leków polega na zmniejszeniu stężenia jonów wapniowych w komórkach ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Leki te nasilają procesy hamowania pre- i postsynaptycznego w strukturach OUN (hamują pobudliwość neuronów) [1]. 

Jakie są wskazania do stosowania obu tych leków?

Pregabalina oraz gabapentyna należą do grupy leków przeciwpadaczkowych. Innym wskazaniem do ich stosowania są bóle neuropatyczne i to na tym polu właśnie leki te odnoszą ostatnimi czasy największe sukcesy. Skuteczność gabapentyny wykazano w leczeniu neuropatii cukrzycowej i neuropatii obwodowych, natomiast w leczeniu neuralgii popółpaścowej jest ona ograniczona. Skuteczność pregabaliny wykazano w neuralgii popółpaścowej, neuropatii cukrzycowej, neuralgii trójdzielnej, u pacjentów z przetrwałym bólem pooperacyjnym, a także w przypadku bólu w dolnym odcinku kręgosłupa [1].

Czy można przyjąć gabapentynę zamiast pregabaliny?

Nie – pregabalina i gabapentyna nie są lekami równoważnymi, pomimo tego, że należą do tej samej grupy terapeutycznej.

Czy któryś z leków jest lepszy?

Odpowiadając na to pytanie należy odnieść się do profili bezpieczeństwa obu leków oraz cech wynikających z farmakokinetyki. Pierwszym aspektem (w kontekście leczenia przeciwbólowego) jest dawka [2]:

• leczenie gabapentyną należy rozpocząć od dawki 100-300 mg i zwiększać ją systematycznie do uzyskania oczekiwanego działania analgetycznego (Dawka maksymalna wynosi 3600 mg na dobę);
• W przypadku stosowania gabapentyny należy pamiętać, że dawki dobowe <1200 mg nie wykazują istotnego efektu terapeutycznego w leczeniu bólu.

Kolejnym aspektem jest efekt działania leku [2]:

• stopień wchłaniania gabapentyny z przewodu pokarmowego jest 3-krotnie mniejszy niż pregabaliny, a efekt działania występuje po około 3 godzinach od rozpoczęcia stosowania (rozumiane jako maksymalne stężenie w osoczu, faktyczne działanie może nastąpić później);
• stopień wchłaniania pregabaliny z przewodu pokarmowego jest 3-krotnie większy niż gabapentyny.

Ostatnia kwestia dotyczy profilu bezpieczeństwa leku [2]: 

• najczęstszym działaniem niepożądanym występującym podczas stosowania gabapentyny jest sedacja, która jest szczególnie niebezpieczna u pacjentów geriatrycznych;
• z najczęściej występujących działań niepożądanych pregabaliny należy wymienić: obrzęki obwodowe, sedację (która występuje rzadziej niż po gabapentynie) oraz zawroty głowy i uczucie “nóg jak z waty”. 

Wymienione działania niepożądane (zależne od stosowanej dawki) pojawiają się najczęściej w pierwszym tygodniu stosowania leków i sukcesywnie zmniejszają się w czasie.

Bezpieczeństwo pregabaliny i gabapentyny

Profil bezpieczeństwa gabapentyny i pregabaliny nieznacznie się od siebie różnią. Przyjrzyjmy się mu bliżej.

Czy gabapentynę i pregabalinę można stosować w chorobach wątroby?

Obydwa leki nie są metabolizowane w wątrobie przy udziale CYP450. Badania przedkliniczne na zwierzętach pozwalają sądzić, że farmakokinetyka obu leków nie powinna ulec zmianie, gdyż metabolizmowi w wątrobie podlega mniej niż w 1% dawki [3].

Czy gabapentynę i pregabaliną można stosować u chorych z niewydolnością nerek?

Obydwa leki są wydalane przez nerki, więc pacjenci z zaburzeniami czynności nerek wymagają dostosowania dawki do klirensu kreatyniny. Jest to praktycznie jedyna droga eliminacji obu leków z organizmu [3].

Czy gabapentynę i pregabalinę można łączyć z alkoholem?

Nie ponieważ może dochodzić do niepożądanych objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego.

Czy gabapentyna i pregabalina mogą być stosowane u kobiet w ciąży i u kobiet karmiących piersią?

Brak jest wystarczających danych, lub są one bardzo ograniczone dotyczących stosowania gabapentyny u kobiet w ciąży. Stosowanie tych leków w okresie ciąży jest zalecane tylko wtedy kiedy korzyści dla matki znacznie przewyższają ryzyko dla płodu. 

Gabapentyna i pregabalina powinny być stosowane u kobiet karmiących piersią jedynie wtedy, kiedy korzyści w sposób oczywisty przeważają nad zagrożeniami.

Jakie są leki zawierające pregabalinę i gabapentynę?

Pregabalina dostępna jest w postaci kapsułek twardych: Egzysta, Linefor, Lyrica, Pragiola, Pregabalin Aurovitas, Pregabalin Mylan, Pregabalin Pfizer, Pregamid, Tabagine. Gabapentyna występuje w postaci tabletek powlekanych: Epigapent, Neurontin oraz kapsułek twardych: Gabagamma, Gabapentin Aurovitas, Gabapentin Teva.

Podsumowanie

Omawiane leki różnią się profilem farmakokinetycznym. Optymalna dawka dobierana jest drogą miareczkowania aż do maksymalnej tolerowanej i/lub skutecznej dawki, którą pacjent powinien stosować przez kilka tygodni. Jeśli padnie pytanie o to, który lek jest bardziej bezpieczny, to  biorąc pod uwagę bardziej przewidywalną farmakokinetykę i to, że lepiej jest dobrać odpowiednie dawkowanie i przewidzieć efekty uboczne zależne od dawki – odpowiedź brzmi: pregabalina.

Padaczka to choroba neurologiczna, której głównym objawem kojarzonym przez ludzi są napady, najczęściej o charakterze toniczno-klonicznym, w których dochodzi do drgań ciała. W takim momencie może pojawić się piana wokół ust, chory staje się siny i może bezwiednie oddać mocz. Jednak to jedynie jeden z rodzajów napadów, a także mit związany z tą chorobą. Mówi on o tym, że chory podczas napadu zawsze traci przytomność i prezentuje drżenie ciała. To nieprawda, gdyż zaburzenia w przewodnictwie nerwowym neuronów w mózgu mogą wywołać także inne objawy. Objawem epilepsji mogą być także napady nieświadomości, w których dochodzi do np. kilkunastosekundowego zamyślenia. Więcej o epilepsji, jej objawach i leczeniu możecie przeczytać w innym artykule. Natomiast w dalszej części tekstu przedstawimy i wyjaśnimy najczęściej spotykane mity o padaczce [1].

Padaczka to zaburzenie psychiczne

Epilepsja to choroba neurologiczna, która obejmuje mózg, ale nie klasyfikuje się jej jako zaburzenie psychiczne. Chory podczas napadu może zachowywać się odmiennie i np. generować różne dźwięki bądź wykonywać nieskoordynowane ruchy, ale nie jest to związane z chorobą psychiczną.

Epilepsja to choroba, która pojawia się tylko u dzieci

Nie jest prawdą, że padaczkę diagnozuje się tylko u dzieci. Pierwsze napady mogą wystąpić również u starszych osób. Jest to choroba niezależna od wieku [1].

Padaczki nie da się kontrolować

Czasami można usłyszeć stwierdzenie, że padaczki nie da się kontrolować i że jest to choroba całego życia. Jest to zbyt duże uogólnienie. Wedle danych statystycznych nawet 70% osób, które poddają się leczeniu, żyje bez napadów przez długie lata. Oczywiście wszystko zależy od konkretnego przypadku i powodzenia w terapii farmakologicznej. Czy można wyleczyć padaczkę? Tu także trudno uogólniać, ale uważa się, że jeśli chory nie prezentuje napadów od 10 lat, a dodatkowo od 5 lat nie stosuje leków przeciwpadaczkowych, to można stwierdzić “wyleczenie” epilepsji [1].

Z drugiej strony warto pamiętać, że dobrze dobrane leki mogą ograniczyć występowanie napadów, jednak nie zawsze udaje się wyeliminować je całkowicie. Około 30% padaczek charakteryzuje się lekoopornością i pomimo stosowania leczenia napady nawracają.

Chorzy na epilepsję nie mogą pracować

Padaczka to poważna choroba, która wpływa na życie chorego, napady jednak nie występują cały czas. Intensywność występowania napadów jest zróżnicowana. Zależy od rodzaju padaczki, jej etiologii, właściwego doboru leków i odpowiedzi na nie. Pacjenci, którzy mają prawidłowo dobrane leczenie i dobrze na nie reagują, mogą nawet przez długi czas nie doświadczać napadów. Takie osoby prowadzą normalne życie, podejmują pracę czy zakładają rodzinę. W przypadku osób z padaczką o ciężkim przebiegu lub chorobami współistniejącymi nie zawsze jest to możliwe [1].

Osoby z epilepsją nie mogą pracować w stresie

Ten mit wiąże się trochę z poprzednim akapitem. Niektórzy uważają, że chorzy na padaczkę nie mogą piastować odpowiedzialnych stanowisk i wykonywać pracy, w której panuje sporo stresu. Nie jest to prawda, wprawdzie stres może być czynnikiem wyzwalającym napady, ale jest to sprawa indywidualna i nie musi dotyczyć wszystkich osób.

Epileptycy nie mogą mieć prawa jazdy

To również  mit, że osoby chore na epilepsję nie mogą prowadzić pojazdów mechanicznych. Wszystko zależy od przebiegu choroby. W przeszłości epilepsja praktycznie uniemożliwiała chorym zdobycie prawa jazdy i przez to choroba bywała często zatajana, co generowało niebezpieczne sytuacje. Aktualnie wygląda to tak, że jeśli opinia neurologa jest pozytywna, to chory może mieć prawo jazdy. Jakie wymogi należy spełnić? Neurolog musi potwierdzić brak napadów przez ostatnie 2 lata leczenia. Kolejne badania wykonywane są co 6 miesięcy w okresie 2 lat, a następnie co rok przez 3 lata i kolejno według wskazań [2].

Podczas napadu włóż coś choremu między zęby

Istnieje mit, który mówi o tym, że podczas napadu padaczkowego należy włożyć coś choremu do ust, aby nie połknął języka. To nieprawda, gdyż nie jest fizycznie możliwe, aby doszło do jego połknięcia. Wkładanie czegokolwiek choremu do ust jest bardzo niebezpieczne. Może dojść do ukruszenia zębów lub nawet połknięcia tego przedmiotu. Podczas napadu należy podłożyć coś miękkiego pod głowę chorego i jeśli to możliwe ułożyć go w pozycji bezpiecznej.

Unieruchom osobę podczas napadu

To kolejny mit podobny do tego, który nakazuje wkładanie przedmiotów pomiędzy zęby chorego podczas napadu. Przy napadzie padaczkowym nie można na siłę unieruchamiać chorego. To w żaden sposób nie wpłynie pozytywnie na czas trwania napadu. Może za to przynieść odwrotny skutek do zamierzonego i być niebezpieczne dla chorego jak i osoby postronnej.

Epilepsja to rzadka choroba

Być może o epilepsji nie słyszy się dużo w przekazie publicznym, jednak nie jest to choroba rzadka. Szacuje się, że choruje na nią około 50 milionów ludzi na całym świecie. Około 49 na 100000 ludziom rocznie stawia się taką diagnozę. Szacunkowy odsetek populacji ogólnej z aktywną padaczką (wymagającą leczenia) wynosi od 4 do 10 na 1000 osób [3].

Na padaczkę nie da się umrzeć

Niestety jest to mit. Epilepsja, szczególnie źle kontrolowana, może być stanem zagrażającym życiu. Najniebezpieczniejszy jest stan padaczkowy, czyli sytuacja, w której napad utrzymuje się powyżej 30 minut lub w tym czasie następują kolejne oraz chory nie odzyskuje przytomności [1].

Epilepsja to choroba zakaźna

To mit, gdyż padaczka nie jest chorobą zakaźną i nie ma możliwości się nią zarazić.

Każdy napad świadczy o padaczce

To również mit, gdyż wystąpienie pojedynczego napadu w większości przypadków nie może stanowić podstawy do postawienia diagnozy. Nawet 10% populacji mogło doświadczyć napadu w trakcie swojego życia. W celu postawienia diagnozy muszą wystąpić przynajmniej dwa niezależne od siebie napady, które nie zostały sprowokowane czynnikami zewnętrznymi [1].

Migające światła wywołują napady

Jest to częściowy mit. Istnieją tak zwane “czynniki wyzwalające”, które mogą być przyczyną pojawienia się napadu. Należą do nich wspomniane migające światła, ale również inne rzeczy, jak stres, zbyt mała ilość snu, używki, gorączka lub pominięcie dawki leków. W rzeczywistości ilość osób, która doświadcza napadów przez czynniki wizualne, jest stosunkowo mała i oscyluje w kilku procentach [1].

Napady padaczkowe bolą

Drżenia ciała podczas napadu padaczkowego mogą być na tyle intensywne, że osoba postronna myśli, iż chory doświadcza bólu. W rzeczywistości podczas napadu z utratą świadomości lub przytomności chory bólu nie odczuwa. Oczywiście po napadzie i dojściu do siebie chorzy często skarżą się na dolegliwości bólowe, ale mają one inne podłoże niż napad de facto (np. mogą być wynikiem uderzenia ciała o twardą powierzchnię). Natomiast istnieją doniesienia o bólu charakterystycznym (ang. ictal pain), np. dla napadów ogniskowych , ale częstość ich występowania jest dość niska – szacuje się go na około 1% [4-6].

Każdy napad padaczkowy wymaga hospitalizacji

Nie każdy napad padaczkowy wymaga hospitalizacji. Zwykle pacjent po napadzie po pewnym czasie dochodzi do siebie bez pomocy lekarskiej. Oczywiście istnieją przypadki wymagające interwencji lekarskiej bądź farmakologicznej (np. wspomniany stan padaczkowy). Jeśli jesteś w towarzystwie osoby cierpiącej na padaczkę, która doświadcza napadu, to ważne jest zapewnienie jej odpowiedniej pierwszej pomocy.

Gdzie szukać pomocy?

Osoby chore na padaczkę mogą szukać informacji i wsparcia w organizacjach pozarządowych. Jedną z nich jest Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Dzieci Chorych na Padaczkę.

Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Dzieci Chorych na Padaczkę działa od 2003 r. Zostało powołane w celu niesienia pomocy rodzinom chorych dzieci. Do najważniejszych zadań Stowarzyszenia należy poprawa jakości życia osób chorych poprzez dostęp do najnowszych osiągnięć medycyny oraz popularyzacja wiedzy o padaczce w celu przełamywania istniejących stereotypów i zapobiegania wykluczeniu społecznemu. W ramach działalności pożytku publicznego Stowarzyszenie prowadzi szkolenia dla nauczycieli, organizuje turnusy rehabilitacyjne i wypoczynek dzieci i młodzieży.

Padaczka – inaczej epilepsja – to przewlekła choroba neurologiczna, która dotyczy mózgu. Objawia się ona nawracającymi napadami. Pomiędzy okresami, w których pojawiają się napady, chory prowadzi najczęściej normalne życie. Szacuje się, że padaczka dotyka nawet około 50 milionów osób na całym świecie. Około 75% przypadków zachorowań występuje przed 18 rokiem życia. Jakie są przyczyny tej choroby? Czy padaczka to jedno schorzenie, czy ma kilka odmian? Jakie inne objawy towarzyszą osobom chorym na padaczkę? Jak leczyć epilepsję [1,2]?

Napady jako objaw epilepsji

Jeśli myślimy o padaczce, to najczęściej przywołujemy obraz pacjenta, który ma napad toniczno-kloniczny. Dochodzi wtedy do wyprężenia ciała i odgięcia głowy do tyłu oraz masywnych drgań całego ciała. Chory często staje się siny i pojawia się piana w ustach. Może dojść do bezwiednego oddania moczu. Jednak istnieją także inne rodzaje napadów padaczkowych.

O tym jak wyglądają poszczególne napady, decyduje obszar mózgu, w którym dochodzi do wyładowań. Mogą przybierać formę ruchową (drgawki, skurcze, ruchy gałek ocznych, spadek napięcia mięśni), czuciową (odczuwanie bólu, dziwnych zapachów, smaków, zaburzenia widzenia, słuchu), wegetatywną (rozszerzenie źrenic, wymioty, przyspieszone tętno) lub psychiczną (zmiany nastroju, efekt déjá vu). Ze względu na lokalizację napady mogą mieć charakter częściowy z zachowaną lub zaburzoną świadomością i charakter uogólniony z utratą przytomności. U dzieci dość często występują napady nieświadomości. Są to krótkotrwałe (od kilku do kilkunastu sekund) zamyślenia, którym czasami mogą towarzyszyć mimowolne ruchy. Napady padaczkowe mogą też obejmować tylko niektóre partie ciała np. kończyny, twarz lub występować w postaci omdleń.

Czy wystąpienie pojedynczego napadu decyduje o rozpoznaniu padaczki? Nie jest to takie jednoznaczne. Około 10% populacji doświadczyło jednego epizodu drgawek w swoim życiu, co nie stanowiło podstawy do rozpoznania choroby. Diagnoza padaczki opiera się na wystąpieniu co najmniej dwóch epizodów napadowych, które nie zostały sprowokowane czynnikami zewnętrznymi. Natomiast nawet podczas jednorazowego podejrzenia wystąpienia napadu należy bezwzględnie udać się do specjalisty [1,2].

Co jest przyczyną napadów?

Przyczyną napadów w padaczce są niekontrolowane i nadmierne wyładowania elektryczne komórek nerwowych w określonych częściach mózgu. Jak zostało wspomniane wcześniej, napady mogą mieć charakter jedynie krótkiej utraty świadomości, skurczu pojedynczej partii mięśni (np. szarpnięcie ręką lub nogą) bądź rozległych i długotrwających drgań całego ciała [1].

Jednak dlaczego dochodzi do wspomnianych zaburzeń? Przyczyn może być wiele. Bardzo często padaczka jest wynikiem uszkodzenia mózgu. Może do niego dojść na skutek działania mechanicznego, tj. urazów głowy, np. po wypadku, ale również problemów w życiu płodowym lub okołoporodowym, np. przejściowe niedotlenienie lub niska masa urodzeniowa. Do innych przyczyn rozwoju padaczki należą infekcje, np. zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych lub zapalenie mózgu. Udar, który prowadzi do niedotlenienia mózgu, może też wywołać padaczkę w przyszłości. Padaczka bywa także wynikiem zaburzeń anatomicznych mózgu lub wad genetycznych czy rozwijającego się guza mózgu [1].

Jakie czynniki wyzwalają napad padaczki?

U osób chorych na padaczkę napady są generowane przez ogniska padaczkowe w mózgu. Istnieje jednak grupa czynników zewnętrznych (tzw. triggerów), które mogą wyzwolić napad. Należą do nich między innymi:

• urazy głowy;
• migające światła;
• alkohol;
• narkotyki (np. kokaina, amfetamina, heroina, marihuana);
• gorączka [3].

Wśród pozostałych czynników, które mogą sprowokować atak padaczki, warto wspomnieć o następujących sytuacjach:

• zbyt mała ilość snu;
• stres;
• pominięcie dawki leków; 
• menstruacja;
• głodzenie się lub przemęczenie. 

Każdy pacjent może inaczej reagować na dane bodźce, dlatego warto notować okoliczności wystąpienia napadu.

Leczenie padaczki

Padaczka to choroba przewlekła, jednak dzięki stosowaniu odpowiednich leków, da się ją kontrolować. Nawet 70% chorych może żyć bez napadów, jeśli tylko ma odpowiednio dobrane leczenia i poprawnie na nie reaguje. Wytyczne wskazują, że padaczkę – jeśli to możliwe – najlepiej leczyć z użyciem jednego leku. Jeśli zastosowana cząstka lecznicza nie działa, to stopniowo dodaje się drugi lek, zmniejszając dawkę pierwszego, tak aby w efekcie stosować jeden lek. Jeśli monoterapia nie przynosi rezultatów, to dopiero wtedy dodaje się kolejny lek [1].

Monoterapia w leczeniu napadów toniczno-klonicznych

Lekiem pierwszego wyboru w padaczce z napadami toniczno-klonicznymi jest walproinian sodu (lub jego połączenia z kwasem walproinowym). Są to leki takie jak Convulex, Depakine, Depakine Chrono, Absenor, ValproLek. Walproinian sodu zalecany jest do stosowania u mężczyzn i chłopców, dziewczynek poniżej 10. roku życia oraz kobiet, które nie mogą posiadać potomstwa. To substancja przeciwwskazana u kobiet w ciąży i planujących dzieci, gdyż jej przyjmowanie wyraźnie zwiększa ryzyko urodzenia dzieci z poważnymi wadami [3,4].

W przypadku kobiet lekami pierwszego wyboru są lamotrygina (np. Lamilept, Lamitrin, Lamotrix, Epitrigine) lub lewetyracetam (np. Cezarius, Vetira, Normeg, Keppra). Te dwie substancje stosuje się także w monoterapii jako leki drugiego rzutu, jeśli walproinian nie daje pożądanych efektów. Często w monoterapii wykorzystuje się także karbamazepinę (np. Amizepin, Tegretol, Finlepsin) oraz okskarbazepinę (np. Trileptal, Oxepilax, Karbagen) [3,5].

Leki w terapii dodanej

Jeśli leczenie jednym lekiem nie jest skuteczne, to należy wprowadzić farmakoterapię opartą na dwóch lekach o odmiennym mechanizmie działania. Tutaj bardzo wiele zależy od konkretnego rodzaju padaczki. Substancje, które stosuje się w terapii dodanej to, np.:

• klobazam (Frisium);
• perampanel;
• topiramat (Topamax, Toramat, Etopro);
• brywaracetam (Briviact);
• lakozamid (Vimpat, Epilantin, Zilibra);
• etosuksymid (Petinimid);
• zonisamid (Zonisamidum Neuraxpharm);
• pregabalina (Pragiola, Egzysta, Lyrica);
• gabapentyna (Neurontin, Gabapentin);
• wigabatryna (Sabril);
• rufinamid (Inovelon) [3,5].

Leki przerywające napad padaczkowy

U osób prawidłowo leczonych napady ustępują samoistnie, zdarzają się jednak sytuacje, kiedy konieczne jest podanie leku przerywającego napad. W przypadku gdy napad przedłuża się, mówimy o stanie padaczkowym. Może też wystąpić kilka napadów jeden po drugim, wtedy mamy do czynienia z napadami gromadnymi. W obu przypadkach należy bezzwłocznie wezwać pogotowie. W celu ograniczenia skutków przedłużonego napadu można podać diazepam (Relsed) w postaci mikrowlewki doodbytniczej lub midazolam (Buccolam, Soloxelam) w postaci roztworu do stosowania w jamie ustnej.

Jak dobrać odpowiedni lek?

Leczenie padaczki jest skomplikowaną procedurą, co potwierdza ilość dostępnych leków do terapii. Ordynacja leków zależy od występowania konkretnych rodzajów napadów padaczkowych. Wyróżniamy tutaj różne typy napadów padaczkowych, np.:

• toniczno-kloniczne;
• miokloniczne;
• atoniczne;
• toniczne;
• ogniskowe;
• nieświadomości [5].

W celu pokazania zawiłości terapii można przywołać przykład karbamazepiny. Będzie ona lekiem I wyboru w padaczce toniczno-klonicznej, ale nie można jej stosować jeśli występują napady miokloniczne. Najbardziej uniwersalną substancją wydaje się być lamotrygina i lewetyracetam, jednak ostateczna decyzja o leczeniu musi wziąć pod uwagę wiele czynników [5].

Zalecenia niefarmakologiczne

Istnieją także pewne zalecenia niefarmakologiczne, które zwykle stosuje się w ostateczności i najczęściej podczas terapii padaczki lekoopornej. Można rozważyć leczenie chirurgiczne, w którym usuwa się fragment mózgu o największej aktywności propadaczkowej. Inną metodą może być stymulacja nerwu błędnego. Niektóre źródła wskazują na korzyści odnoszone przez pacjentów po zastosowaniu diety ketogenicznej [3].

Gdzie szukać pomocy?

Osoby chore na padaczkę mogą szukać informacji i wsparcia w organizacjach pozarządowych. Jedną z nich jest Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Dzieci Chorych na Padaczkę.

Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Dzieci Chorych na Padaczkę działa od 2003 r. Zostało powołane w celu niesienia pomocy rodzinom chorych dzieci. Do najważniejszych zadań Stowarzyszenia należy poprawa jakości życia osób chorych poprzez dostęp do najnowszych osiągnięć medycyny oraz popularyzacja wiedzy o padaczce w celu przełamywania istniejących stereotypów i zapobiegania wykluczeniu społecznemu. W ramach działalności pożytku publicznego Stowarzyszenie prowadzi szkolenia dla nauczycieli, organizuje turnusy rehabilitacyjne i wypoczynek dzieci i młodzieży.

Ból głowy jest jedną z najczęściej zgłaszanych dolegliwości przez dzieci i młodzież. Bywa reakcją organizmu na zbyt małą dawkę snu, przemęczenie, stres. Często pojawia się, gdy mały pacjent jest odwodniony i gdy nie spożywa regularnych posiłków. Bardzo często ból głowy towarzyszy infekcjom.

U nastolatków może pojawić się migrenowy ból głowy, poprzedzony aurą czuciową lub wzrokową. Trzy razy częściej doświadczają go dziewczyny niż chłopcy.  U pacjentów z wadami rozwojowymi, guzami mózgu, padaczką i innymi schorzeniami neurologicznymi ból głowy jest częstym objawem. Każdy przypadek bólu głowy powinien być poddany analizie. Niekiedy może być niegroźnym symptomem, a czasem może świadczyć o poważnej chorobie.

Kiedy ból głowy powinien niepokoić?

Gdy objawy są nietypowe, różnią się od dotychczas występujących, są mocno nasilone i towarzyszą im inne dodatkowe symptomy. W takiej sytuacji należy zasięgnąć porady lekarza. Należą do nich:

• zaburzenie widzenia;
• ograniczenie pola widzenia;
• światłowstręt;
• silne nudności i wymioty;
• objawy neurologiczne (zaburzenia mowy, słuchu, ruchu i czucia);
• gorączka, sztywność karku;
• nadciśnienie tętnicze;
• drgawki.

Gdy któreś z objawów wystąpią, należy skontaktować się z lekarzem.

Czy ból głowy może wystąpić po urazie?

Często ból głowy jest wynikiem doznanego urazu (upadku, silnego uderzenia). Mogą towarzyszyć mu zaburzenia widzenia i wymioty. Niepokojące objawy korzystnie jest skonsultować z lekarzem. Niekiedy jest potrzebna konsultacja neurologiczna i odpowiednie badanie.

Jak postępować, gdy głowa boli codziennie?

W takim przypadku należy udać się do lekarza. Pojawiający się codziennie ból głowy może sugerować początek infekcji lub poważną chorobę, którą trzeba właściwie zdiagnozować, by podjąć właściwe leczenie.

Co stosować na ból głowy u dziecka?

Bezpiecznymi lekami na ból głowy u dziecka jest ibuprofen i paracetamol. Poniżej znajdują się przykładowe preparaty zawierające te substancje czynne.

Paracetamol

Ze wszystkich dostępnych leków przeciwbólowych za najbardziej bezpieczny uważany jest paracetamol. Jest to lek działający przeciwbólowo i przeciwgorączkowo, nie wykazuje działania przeciwzapalnego. Paracetamol hamuje COX (prawdoodobnie jego izoformę COX-3), czyli izoenzym, który znajduje się w ośrodkowym układzie nerwowym. W wyniku zahamowania szlaku COX, zmniejszona jest synteza prostaglandyn, które są odpowiedzialne za wywołanie bólu i gorączki.

Paracetamol można zastosować w przypadku bólu głowy, spowodowanego infekcją, ale także w przypadku migreny czy napięciowego bólu głowy.  Oprócz tych wskazań lek można zastosować w infekcji, której towarzyszy gorączka  oraz bólu zęba czy ucha.  Posiłek spożyty bezpośrednio przed podaniem leku, może zmniejszyć i opóźnić jego wchłanianie.

Ibuprofen

Jest lekiem o działaniu przeciwbólowym i przeciwzapalnym, a także przeciwgorączkowym. Jest inhibitorem izoenzymu cyklooksygenazy (COX-1 i COX-2). Działa poprzez hamowanie wydzielania składników prozapalnych, odpowiedzialnych m.in. za czucie bólu. Jednocześnie zablokowanie izoenzymu COX powoduje zwiększenie działań niepożądanych leku,  głównie przez zablokowanie syntezy cytoprotekcyjnych prostaglandyn.

To silny lek przeciwbólowy i przeciwzapalny, który można zastosować w infekcjach, przebiegających z gorączką i bólem głowy. Wskazaniem jest także ból gardła, ból mięśni i stawów, ból zęba i ucha. Jego dawka u dzieci to 10 mg/kg masy ciała u dzieci powyżej 3. miesiąca życia. Lek powinien być stosowany w odstępach 4-6 godzin pomiędzy kolejnymi dawkami. Jest lekiem dostępnym bez recepty.

Jakie są inne sposoby zmniejszania bólu głowy u dzieci?

Dobrą alternatywą dla mniej nasilonego bólu głowy u małych pacjentów jest chłodny okład na czoło lub skroń. Chłodzący kompres daje ulgę i zmniejsza odczuwanie bólu. W aptece są gotowe żelowe kompresy chłodzące, które schładza się w lodówce lub zamrażarce i przykłada do głowy. Zwykle są one wielokrotnego użycia i nadają się również do ogrzania ciała (najczęściej przez zanurzenie w ciepłej wodzie). Gotowe “plastry” do naklejenia na czoło lub okolice skroni.

Zwykle zawierają mentol, nie zawierają za to żadnych substancji działających przeciwbólowo. Mentol daje uczucie chłodzenia. Dobrze sprawdzają się w podróży, gdyż nie wymagają pozycji leżącej. Należy jednak pamiętać, że skuteczne są tylko przy mniej nasilonych objawach bólu głowy.

Jakie są domowe sposoby zmniejszające ból głowy?

Bardzo często odpoczynek i sen sprzyja ustąpieniu bólu. Warto zapewnić dziecku ciszę, spokój, zaciemniony pokój, aby mogło odpocząć i zregenerować organizm. Odpowiednia dawka świeżego powietrza też korzystnie wpływa na funkcjonowanie organizmu. Dobrana do wieku i możliwości dziecka aktywność fizyczna też jest niezmiernie ważna, by radzić sobie ze stresem i napięciem, który może skutkować bólem głowy. Techniki relaksacyjne i spokojny oddech u młodzieży też mogą sprawdzić się w pokonywaniu bólu głowy. Mniejszym dzieciom niezbędna będzie obecność rodzica, który czuwa i ukoi niepokój związany z bólem.

Podsumowanie

Na ból głowy jest wiele sposobów. Ich dobór zależy od wieku dziecka, nasilenia objawów i przyczyn bólu. Każdemu  przypadkowi bólu głowy  należy się przyjrzeć i nie bagatelizować objawów. Nagły, silny, nietypowy i nieustępujący ból jest zawsze wskazaniem do zasięgnięcia opinii lekarza, by wykluczyć niebezpieczne choroby i zapobiec ich skutkom.

Kwas gamma-aminomasłowy (GABA) to aminokwas niebiałkowy. Występuje w organizmie ludzkim, a największe jego stężenia można znaleźć, np. w mózgu [1].

Za co odpowiada i jak działa kwas gamma-aminomasłowy? GABA jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego. Moduluje przewodnictwo nerwowe, ale również odpowiada za rozwój neuronów, czyli struktur najważniejszych dla naszego układu nerwowego. Działanie kwasu gamma-aminomasłowego na nasz organizm można określić jako relaksacyjne i uspokajające [1,2].

Jakie są objawy niedoboru GABA?

Jeśli w organizmie mamy prawidłowy poziom GABA, to wszystko pracuje fizjologicznie i bez problemów. Warto pochylić się nad objawami niedoboru GABA, bo dzięki temu zrozumiemy, za co tak faktycznie ten związek odpowiada.

GABA i zaburzenia neurologiczne

Liczne badania dowiodły, że kwas gamma-aminomasłowy wpływa na poprawę pamięci i wzmacnia funkcje poznawcze. GABA przyczynia się do ograniczenia neurodegeneracji, a co za tym idzie rozwoju wielu chorób. Zablokowanie lub zaburzenie działania struktur związanych z GABA może prowadzić do:

• utraty pamięci,
• bezsenności,
• depresji,
• zaburzeń funkcji poznawczych [1,3].

W skrajnych przypadkach jego niedobór może być składową rozwoju choroby Alzheimera, demencji, padaczki lub stwardnienia rozsianego [2].

Wiele badań (w tym niektóre na ludziach) wskazuje, że suplementacja GABA poprawia jakość snu, skraca czas zasypiania, poprawia funkcje poznawcze i wpływa uspokajająco na człowieka [1,4].

Czy GABA pomaga na nerwicę? W przypadku tej choroby niezbędna jest konsultacja psychiatryczna, jednak biorąc pod uwagę działanie relaksacyjne i uspokajające GABA, można stwierdzić, że GABA będzie pozytywnie wpływać na osoby z nerwicą.

Układ sercowo-naczyniowy

Istnieją badania, niestety głównie na zwierzętach, które miały na celu ocenić wpływ GABA na ciśnienie tętnicze krwi. Wynika z nich, że GABA blokuje w pewnym stopniu jeden z receptorów odpowiedzialnych za rozwój nadciśnienia tętniczego. To doniesienia, które trudno odnieść w 100% do organizmu ludzkiego, jednak można sądzić, że objawem niedoboru GABA może być podwyższenia ciśnienia tętniczego krwi [1,3]

GABA i cukrzyca

GABA, a szczególnie naturalne produkty bogate w GABA, przyczyniają się do obniżenia poziomu glukozy we krwi oraz stymulują procesy odpowiedzialne za wydzielanie insuliny. GABA obniża insulinooporność i zapobiega uszkodzeniom trzustki [1,3,5].

Oczywiście nie znaczy to, że przyjmowanie GABA zastąpi wizytę u diabetologa i stosowanie leków przeciwcukrzycowych, ale może okazać się korzystne w prewencji cukrzycy.

GABA i inne narządy

Suplementacja GABA wpływa pozytywnie na jelita. Dowiodły tego badania na zwierzętach. Przyjmowanie kwasu gamma-aminomasłowego prowadziło do zwiększenia długości kosmków jelitowych oraz pogrubienia śluzówki jelit i ich ścian [1].

GABA ma bardzo szerokie działanie. Wykazuje efekt przeciwzapalny, antyalergiczny i antyoksydacyjny. Niedobory GABA mogą wpływać negatywnie na funkcjonowanie nie tylko trzustki, ale również wątroby i nerek. Czy w takim razie kwas gamma-aminomasłowy ma skutki uboczne [1]?

Passiflora – naturalny modulator układu GABA-ergicznego

W kontekście działania kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) warto wspomnieć o Passiflorze (męczennicy cielistej, Passiflora incarnata), która w naturalny sposób wspiera jego aktywność w ośrodkowym układzie nerwowym. Zawarty w niej kompleks związków czynnych nasila przekaźnictwo GABA-ergiczne, co przekłada się na wyraźne działanie uspokajające i przeciwlękowe (anksjolityczne). Dzięki temu Passiflora pomaga w utrzymaniu równowagi emocjonalnej, poprawia jakość snu oraz zmniejsza napięcie psychiczne wywołane stresem. W badaniach wykazano, że stosowanie ekstraktów z Passiflory wspomaga naturalną produkcję GABA i zwiększa jego biodostępność w mózgu, co czyni ją cennym elementem terapii wspierającej układ nerwowy.

Sedistress fortetabletki, 500 mg

Lek dostępny bez recepty

O leku

• roślinny, tradycyjny produktu leczniczy;
• zawiera wyciąg suchy z ziela męczennicy – roślinę wykazującą działanie łagodzące objawy stresu psychicznego;
• przeznaczony do łagodzenia nerwowości, niepokoju i rozdrażnienia;
• ułatwia zasypianie;
• nie zawiera laktozy;
• do stosowania powyżej 12. roku życia.

Wskazania

Wskazaniem do stosowania preparatu jest nerwowość, stres oraz bezsenność.

Dawkowanie

Przyjmuj lek zgodnie z poniższymi zaleceniami:

• W przypadku łagodzenia krótkotrwałego stresu psychicznego: przyjmuj od 1 do 2 tabletek na dobę.
• W przypadku trudności z zasypianiem: przyjmij 1 tabletkę wieczorem, na około pół godziny przed snem. W razie potrzeby możesz przyjąć drugą tabletkę później.

Nie przekraczaj dawki 3 tabletek na dobę. Jeśli objawy nie ustępują po 2 tygodniach, skonsultuj się z lekarzem. Tabletki połykaj w całości, popijając dużą ilością wody.

To jest lek. Dla bezpieczeństwa stosuj go zgodnie z ulotką dołączoną do opakowania. Nie przekraczaj maksymalnej dawki leku. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Kwas gamma-aminomasłowy i skutki uboczne. Co może spowodować?

Czy kwas gamma-aminomasłowy ma skutki uboczne? Generalnie to preparat dość bezpieczny.

W amerykańskiej Farmakopei można znaleźć badania nad skutkami ubocznymi GABA. Wynika z nich, że nie zaobserwowano niebezpiecznych efektów przy stosowaniu do 18 g na dobę GABA przez 4 dni oraz do 120 mg na dobę przez 12 tygodni [6].

Najczęstszym działaniem niepożądanym przy długotrwałym stosowaniu było niewielkie obniżenie ciśnienia krwi [6].

Inne skutki uboczne obserwowano przy długim stosowaniu GABA w dużych dawkach (od 5 do 10 g na dobę). W tym przypadku badania doświadczali uczucia pieczenia w gardle, które szybko mijało [6].

Nie ma informacji na temat stosowania GABA u kobiet w ciąży i karmiących piersią, dlatego w takich przypadkach należy zachować ostrożność.

Ile GABA przyjmować?

Ile GABA przyjmować, aby uzyskać zamierzone efekty? Ciężko odpowiedzieć na to pytanie. Wiemy, że przyjmowanie nawet dużych ilości GABA krótkoterminowo (kilkanaście gramów przez kilka dni) jest stosunkowo bezpieczne.

Długoterminowe badania wskazują na bezpieczeństwo przyjmowania 120 mg GABA dziennie.

W dostępnych preparatach najczęściej znajdziemy GABA w ilości od 250 mg do 750 mg w kapsułce.

Najrozsądniejsze wydaje się być przyjmowanie GABA w ilości od 100 mg do 3000 mg na dobę, najlepiej w 2 lub 3 podzielonych dawkach [6].

Jakie są źródła kwasu gamma-aminomasłowego w jedzeniu?

Wszelkie preparaty – jeżeli jest taka możliwość – lepiej przyjmować ze źródeł naturalnych. Gdzie znajduje się kwas gamma-aminomasłowy w jedzeniu?

Spore ilości GABA znajdziemy, np. w:

• zielonej herbacie,
• kimchi,
• soi,
• warzywach kiszonych – głównie kapuście, ale również burakach i ogórkach,
• naturalnym zakwasie
• szpinaku,
• produktach mlecznych poddanych fermentacji, tj. kefirach i jogurtach naturalnych,
• dojrzałych pomidorach [1,6].

Jakie są leki z kwasem gamma-aminomasłowym?

Niestety w aptece nie znajdziemy leków z kwasem gamma-aminomasłowym. Istnieją jedynie suplementy diety. Tabela 1. przedstawia wybrane preparaty z GABA.

Tabela 1. Preparaty z GABA dostępne w aptekach.

Podsumowanie

Kwas gamma-aminomasłowy (GABA) to naturalny neuroprzekaźnik o działaniu uspokajającym, który wspiera prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego i pomaga w utrzymaniu równowagi emocjonalnej. Jego niedobór może prowadzić do problemów z pamięcią, bezsenności, depresji czy zaburzeń poznawczych. Suplementacja GABA może poprawiać jakość snu, koncentrację i samopoczucie, a także wspierać zdrowie układu krążenia, trzustki i jelit. Substancja ta jest uznawana za bezpieczną, a działania niepożądane występują rzadko i mają łagodny charakter. Warto też pamiętać, że naturalnym wsparciem dla GABA jest Passiflora, która wzmacnia jego działanie i dodatkowo pomaga w redukcji stresu. 

W przeciwieństwie do dorosłych pacjentów, u których większość napadów ma charakter uogólniony, u dzieci napady mają bardzo zróżnicowany charakter. Wiele z nich przez długi czas może przebiegać w sposób niezauważalny dla otoczenia, szczególnie wśród najmłodszej grupy pacjentów, co sprawia, że niekiedy upływa nawet kilka miesięcy, zanim rodzice zgłoszą się do specjalisty. Padaczka jest schorzeniem przewlekłym i społecznie wciąż stygmatyzującym. Z tego względu wymaga ona jak najszybciej wdrożenia skutecznego leczenia farmakologicznego oraz wsparcia psychologicznego pacjentów i ich rodzin.

Co to jest padaczka?

Padaczka jest przewlekłą chorobą mózgu. Objawia się występowaniem spontanicznych nawracających napadów padaczkowych, które powstają w wyniku nieprawidłowej i nadmiernej czynności bioelektrycznej komórek nerwowych mózgu. Przebieg napadu zależy od lokalizacji i wielkości obszaru mózgu, w którym występują nieprawidłowe wyładowania bioelektryczne.

Jakie są przyczyny padaczki u dzieci?

• Uszkodzenia mózgu w okresie życia płodowego (np. wady rozwojowe mózgu), przy porodzie i w dalszych latach życia na skutek: niedotlenienia mózgu, stanów zapalnych (np. zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, toksoplazmoza, cytomegalia), urazów czaszki, guzów mózgu, zaburzeń metabolicznych.
• Czynniki genetyczne- wrodzona predyspozycja do napadów padaczkowych, która może występować też u innych członków rodziny.
• Padaczka o nieznanej przyczynie — u około 50% osób z padaczką, pomimo badań nie udało się ustalić jej przyczyny.

Jak wygląda rozpoznanie padaczki?

Rozpoznanie padaczki może być wyłącznie przez lekarza neurologa na podstawie:

• Dokładnego wywiadu dotyczącego m.in. przebiegu ciąży, porodu, rozwoju psychoruchowego dziecka, przebytych chorób i urazów, opisu przebiegu napadów, występowania padaczki w rodzinie,
• Badania elektroencefalograficznego (EEG),
• Badania obrazowego (rezonans magnetyczny mózgu),
• Badania krwi,
• Badania genetyczne– dostępne nowoczesne badanie WES. Pozwala ono na przeanalizowanie całego materiału genetycznego.

Czym należy kierować się przy wyborze leków przeciwpadaczkowych u dzieci?

Przy wybieraniu leku przeciwpadaczkowego dla dziecka należy kierować się przede wszystkim względami skuteczności i bezpieczeństwa jego użycia. Idealny lek dla dziecka powinien mieć potwierdzoną skuteczność i bezpieczeństwo w badaniach na dzieciach, w monoterapii, a także szeroki zakres działania przeciwpadaczkowego.

Dodatkowo powinien cechować się takimi parametrami farmakokinetycznymi, które zapewniłyby możliwość szybkiego nasycenia. Istotną cechą jest także brak wpływu na funkcje poznawcze i układ hormonalny, szczególnie u dziewcząt. Lek taki powinien być przygotowany w postaciach, które łatwo podać dzieciom, oraz mieć odpowiedniki o przedłużonym działaniu.

Przy wybieraniu leków przeciwpadaczkowych należy wziąć pod uwagę ich powinowactwo do określonych typów napadów padaczkowych oraz w przypadku łączenia leków ich powinowactwo do receptorów.

Jakie są zasady leczenia padaczki?

Przeważająca część pacjentów cierpiących na padaczkę wymaga regularnego i długotrwałego podawania leków przeciwpadaczkowych. Celem leczenia powinno być utrzymanie normalnego stylu życia, możliwego dzięki pełnej kontroli napadów, bez występowania objawów niepożądanych.

1. Leczenie rozpoczyna się od jednego leku przeciwpadaczkowego, tzw. monoterapia. To pozwoli uzyskać kontrolę napadów i uniknąć działań niepożądanych u większości chorych (ok. 60%), a także umożliwia szybkie wykrycie pojawiających się zjawisk tolerancji lub wpływu leczenia na funkcje poznawcze.
2. Zazwyczaj, szczególnie u dzieci, lek wprowadza się powoli, zaczynając od małych dawek i stopniowo je zwiększając, zwykle w ciągu 2-4 tygodni, aż do całkowitej założonej dawki.
3. Ocenę skuteczności leczenia należy przeprowadzić 2-4 tygodnie po osiągnięciu dawki całkowitej. W ocenie częstości napadów niezbędne jest też prowadzenie tzw. dzienniczka napadów.
4. W przypadku braku należytej kontroli napadów należy zwiększyć dawkę leku do dawki maksymalnej lub do wystąpienia objawów ubocznych leku.
5. Gdy pomimo leczenia nie ma poprawy, zamienia się dotychczasowy lek na inny, a następnie stopniowo odstawić poprzedni.  W przypadku częściowej poprawy należy rozważyć dodanie drugiego leku przeciwpadaczkowego.

Jakie są leki przeciwpadaczkowe dla dzieci?

Leki blokujące kanały sodowe — ich działanie ma na celu zapobiegnięcie wytworzeniu się ponownego potencjału czynnościowego i wywołania kolejnego wyładowania na inne obszary mózgu. Leki zaliczane do tej grupy to:

• Karbamazepina — jest lekiem z wyboru w leczeniu napadów częściowych i napadów toniczno-klonicznych.
• Fenytoina — stosowana w leczeniu napadów częściowych, stanów padaczkowych i napadów uogólnionych.
• Kwas walproinowy — oraz jego sole stosowane są w leczeniu wszystkich postaci padaczki.
• Lamotrygina — wskazana jest w terapii napadów częściowych oraz wtórnie uogólnionych toniczno-klonicznych.
• Okskarbazepina — wykorzystywana  w leczeniu napadów częściowych u osób dorosłych i dzieci po 6. roku życia.

Leki blokujące kanały wapniowe — zmniejszają częstotliwość rytmicznych wyładowań oraz hamują wydzielania neuroprzekaźników pobudzających. Leki zaliczane do tej grupy to:

• Etosuksymid — to lek stosowany z wyboru w napadach nieświadomości, napadach mioklonicznych oraz toniczno-klonicznych.
• Levetiracetam — lek stosowany w monoterapii oraz terapii skojarzonej napadów częściowych u osób powyżej 16. roku życia.

Leki aktywujące przekaźnictwo GABA-ergiczne — leki z tej grupy zapobiegają powstawaniu oraz szerzeniu się aktywności drgawkowej mózgu. Leki zaliczane do tej grupy to:

• Wigabatryna — stosowana w leczeniu napadów częściowych, opornych na leczenie innymi lekami.
• Tiagabin — jest lekiem przeznaczonym do stosowania w skojarzonym leczeniu napadów częściowych lub wtórnie uogólnionych, opornych na leczenie innymi lekami.

Leki blokujące przekaźnictwo glutaminergiczne — leki z tej grupy wpływają na zahamowanie pracy receptorów, z którymi łączą się aminokwasy pobudzające- kwas L-glutaminowy i kwas asparaginowy. Lekiem zaliczanym do tej grupy jest:

• Topiramat- lek ten może być stosowany już od 2. roku życia w napadach częściowych, a także u osób dorosłych w leczeniu bólu migrenowego.

Czy padaczka jest uleczalna?

Obecnie padaczka uważana jest za chorobę możliwą do wyleczenia lub co najmniej zaleczenia. Najistotniejsze jest to, aby w momencie pojawienia się pierwszych objawów tej choroby jak najszybciej uzyskać właściwą diagnozę i wdrożyć odpowiednie leczenie.

Padaczka i jej leczenie zaburzają pracę mózgu, a co za tym idzie, ograniczają możliwości poznawcze człowieka. Ma to szczególne znaczenie w okresie rozwojowym, kiedy poszczególne funkcje rozwijają się i doskonalą. Odpowiednio zaprogramowana i wcześnie podjęta terapia umożliwia wyrównanie rozpoznanych deficytów, odzyskanie utraconych funkcji, a przez to zapewnienie dzieciom z padaczką pełnego uczestnictwa w życiu społecznym.

Leki stosowane w leczeniu padaczki pozwalają zredukować lub całkowicie wyeliminować drgawki związane z padaczką oraz ograniczają rozprzestrzenianie się wyładowań elektrycznych na inne części mózgu. Wszystko to zazwyczaj pozwala opanować padaczkę. Dla pacjentów, którzy nie reagują na leki, padaczka może być wówczas leczona na inne sposoby np. stymulacja nerwu błędnego, zabieg chirurgiczny na tkance mózgowej, a także dieta ketogenna.

Jakie są konsekwencje nieleczonej padaczki?

Skutki zupełnego braku terapii obejmują przede wszystkim dalsze postępowanie choroby, możliwe zwiększenie częstotliwości i/lub intensywności napadów, trwałe uszkodzenia lub zaburzenia neurologiczne, a skrajnych przypadkach nawet śmierć.

Podsumowanie

W ostatnich latach prowadzonych jest wiele wieloośrodkowych, zaawansowanych projektów nad tą chorobą i choć odkrywamy nowe czynniki i poznajemy odpowiedzi na nowe pytania, to jednak dużo z nich wciąż pozostaje pod znakiem zapytania.

Konwencjonalne „stare” leki przeciwpadaczkowe nadal odgrywają dominującą rolę w terapii padaczki i nadal pozostają lekami pierwszego rzutu. Nowe leki niewątpliwie przyczyniły się do zwiększenia odsetka pacjentów wolnych od napadów oraz tych ze znaczną poprawą, jednak w ocenie długoterminowej nie spełniły pokładanych nadziei. Oczywiście poszukiwania nowych cząsteczek są kontynuowane, ponieważ nadal puste jest miejsce idealnego leku przeciwpadaczkowego.