• Czym są rajstopy uciskowe i na czym polega ich działanie na nogi?
• Kiedy warto stosować rajstopy uciskowe na żylaki, obrzęki i inne problemy z krążeniem?
• Jak wybrać odpowiedni stopień ucisku: rajstopy uciskowe 1 stopnia czy 2 stopnia?
• Jak prawidłowo założyć i nosić medyczne rajstopy uciskowe?
• Jakie są przeciwwskazania i możliwe skutki uboczne kompresji?
• Ile kosztują rajstopy uciskowe i jak często trzeba je wymieniać?

Co to są rajstopy uciskowe i jak działają?

Rajstopy uciskowe to specjalne wyroby medyczne, które ściskają nogi z określoną siłą, pomagając krwi płynąć w górę do serca. Medyczne rajstopy uciskowe różnią się od zwykłych rajstop tym, że mają stopniowany ucisk, czyli największy nacisk na kostkę, który stopniowo maleje ku górze nogi. Dzięki temu krew nie zalega w żyłach, a płyny nie gromadzą się w tkankach, co zapobiega obrzękom i uczuciu ciężkich nóg.¹ Kompresja zmniejsza średnicę żył i przyspiesza przepływ krwi, wspomaga drenaż limfatyczny oraz zwiększa natlenienie tkanek.^1,2

Czym rajstopy uciskowe różnią się od zwykłych pończoch i rajstop przeciwzatorowych?

Medyczne rajstopy uciskowe są przeznaczone dla osób chodzących i produkowane według ścisłych norm medycznych. Pończochy przeciwzatorowe natomiast służą pacjentom leżącym, na przykład po operacjach, i mają inny poziom ucisku.¹ Niemedyczne wyroby uciskowe, takie jak skarpety na lot, wywierają znacznie słabszy nacisk i można je kupić bez recepty jako środek na zmęczone nogi.¹ Używanie niewłaściwego typu może być nieskuteczne lub nawet szkodliwe.

Kiedy stosować rajstopy uciskowe na żylaki i problemy z krążeniem?

Rajstopy uciskowe na żylaki to jedna z najczęstszych form terapii przy przewlekłej niewydolności żylnej, która objawia się bólem, ciężkością, świądem i obrzękami nóg. Kompresja nie wyleczy żylaków, ale znacząco łagodzi objawy i zapobiega pogorszeniu stanu zdrowia.^1,2 Lekarze zalecają rajstopy uciskowe również w profilaktyce zakrzepicy żył głębokich u osób unieruchomionych oraz podczas długich lotów samolotem, gdzie ryzyko zakrzepicy wzrasta trzykrotnie.¹

Inne wskazania do stosowania rajstop uciskowych obejmują:

• obrzęki nóg, stóp i kostek niezależnie od przyczyny³;
• obrzęk limfatyczny czyli zaburzony odpływ limfy;
• owrzodzenia żylne, gdzie kompresja przyspiesza gojenie o około 3 tygodnie¹;
• hipotensja ortostatyczna, czyli zawroty głowy przy wstawaniu³;
• regeneracja mięśni u sportowców po intensywnym wysiłku^3,4.

Jakie są rodzaje rajstop uciskowych i klasy ucisku?

Medyczne rajstopy uciskowe dzieli się według siły nacisku mierzonej w milimetrach słupa rtęci (mmHg). Wyróżnia się trzy główne poziomy: niski ucisk poniżej 20 mmHg, średni ucisk 20-30 mmHg oraz wysoki ucisk powyżej 30 mmHg.¹ Rajstopy uciskowe 1 stopnia zapewniają lżejszą kompresję dla początkowych objawów, natomiast rajstopy uciskowe 2 stopnia oferują silniejszy ucisk przy zaawansowanych problemach, takich jak żylaki czy znaczne obrzęki.⁵

Który stopień kompresji wybrać?

• Rajstopy uciskowe 1 stopnia (poniżej 20 mmHg): dla osób dużo stojących lub siedzących, w ciąży, przy zmęczonych nogach³.
• Rajstopy uciskowe 2 stopnia (20-30 mmHg): najczęściej przepisywane przy objawach nadciśnienia żylnego i żylakach⁵.
• Wysoki ucisk klasy 3 (30-40 mmHg): przy owrzodzeniach żylnych i obrzęku limfatycznym, skuteczniejszy w gojeniu ran¹.

Co do długości, podkolanówki wystarczają w większości przypadków. Dłuższe wyroby są potrzebne, gdy obrzęk lub żylaki sięgają powyżej kolana.³

Jak prawidłowo dobrać i założyć rajstopy uciskowe?

Prawidłowy dobór rajstop uciskowych wymaga dokładnego pomiaru obwodu kostki i łydki, najlepiej rano, gdy nogi są najmniej obrzęknięte. W sklepach medycznych i aptekach przeszkolony personel pomoże dobrać rozmiar i stopień kompresji.^1,4 Źle dobrane rajstopy uciskowe, zarówno za ciasne, jak i za luźne, mogą zaszkodzić, zamiast pomóc.

Prawidłowa technika zakładania:

• zakładaj rano, zaraz po przebudzeniu;
• wywiń rajstopę na lewą stronę aż do pięty;
• wsuń stopę i powoli rozwijaj materiał w górę, wygładzając zagięcia;
• używaj gumowych rękawiczek dla lepszego chwytu;
• nigdy nie zwijaj ani nie podwijaj górnej krawędzi, bo zablokujesz krążenie⁴.

Rajstopy uciskowe noś przez większość dnia, zdejmując na noc. Wymieniaj co 3-6 miesięcy, bo tracą właściwości uciskowe.^5,4

Czy rajstopy uciskowe są bezpieczne i jakie mają skutki uboczne?

Rajstopy uciskowe są generalnie bezpieczne, ale mają przeciwwskazania. Absolutnie nie stosuj ich przy ciężkiej chorobie tętnic obwodowych, bo ucisk może pogorszyć niedokrwienie nóg.^1,4 Inne przeciwwskazania to ciężka neuropatia (uszkodzenie nerwów), alergia na materiał, masywny obrzęk z niewydolności serca oraz choroby skóry jak wyprysk.¹

Najczęstsze skutki uboczne są łagodne i wynikają głównie z nieprawidłowego dopasowania:

• podrażnienie skóry, świąd, zaczerwienienie;
• uczucie zimna lub ciepła;
• ból lub dyskomfort³.

Większości problemów unikniesz przez prawidłowe dopasowanie. Jeśli wystąpią komplikacje, często wystarczy zmiana materiału lub obniżenie stopnia kompresji.¹ Przy silnym bólu lub przebarwieniu nóg natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Dlaczego pacjenci często rezygnują z noszenia rajstop uciskowych?

Problem nieprzestrzegania zaleceń dotyczy 30-65% pacjentów. Tylko 28% osób nosi rajstopy uciskowe codziennie zgodnie z zaleceniami.^1,5 Główne powody to niewygoda (49%), trudności z zakładaniem (35%), nadmierne ciepło i podrażnienie skóry.^1,5 Pacjenci lepiej tolerują niższy ucisk, gdzie przestrzeganie zaleceń wynosi 77% w porównaniu z 65% przy wyższym ucisku.⁶

Jak poprawić tolerancję rajstop uciskowych? Zacznij od niższego stopnia kompresji, na przykład od rajstop uciskowych 1 stopnia. Początkowy dyskomfort jest normalny i zazwyczaj mija po kilku dniach.⁴ Jeśli rajstopy uciskowe są zbyt trudne do zakładania, poproś o urządzenie pomocnicze w sklepie medycznym lub rozważ zmianę na wyroby z łatwiejszym systemem zapinania.

Pytania i odpowiedzi

Podsumowanie

Rajstopy uciskowe to skuteczne narzędzie w walce z żylakami, obrzękami i zmęczonymi nogami, które działa poprzez stopniowany ucisk wspierający przepływ krwi do serca. Rajstopy uciskowe 1 stopnia sprawdzą się przy lżejszych dolegliwościach i pracy stojącej, natomiast rajstopy uciskowe 2 stopnia są zalecane przy żylakach i nadciśnieniu żylnym. Medyczne rajstopy uciskowe zakładaj rano na suche nogi, noś przez cały dzień i wymieniaj co 3-6 miesięcy. Pamiętaj, że rajstopy uciskowe na żylaki nie wyleczą ich całkowicie, ale znacząco złagodzą objawy i zapobiegną pogorszeniu stanu zdrowia. Przed rozpoczęciem terapii skonsultuj się z lekarzem, szczególnie jeśli masz choroby tętnic lub cukrzycę.

W trakcie ciąży w organizmie kobiety zachodzi szereg zmian, w szczególności są to zmiany hormonalne, takie jak podniesienie poziomu estrogenów, powodujące m.in. zwiększenie ilości czynników krzepnięcia we krwi. Wyższe stężenie progesteronu we krwi rozluźnia mięśnie gładkie, co powoduje spadek napięcia żylnego, niewydolność zastawek i sprzyja zastojowi krwi w naczyniach. Podczas ciąży zwiększa się objętość krwi krążącej, powiększa się macica, która uciska na naczynia żylne. W wyniku tego dochodzi do zaburzenia przepływu krwi do serca. Te zmiany w ciele kobiety prowadzą pośrednio do rozwoju żylaków, w szczególności dotyczących nóg kobiety [1].

Jakie są przyczyny powstawania żylaków w ciąży? 

Pomimo znacznego ryzyka wystąpienia żylaków nóg podczas ciąży, to oczywiście nie u każdej kobiety w ciąży one wystąpią. Na częstsze ich występowanie mogą wpływać m.in.:

• otyłość i ograniczona aktywność fizyczna – warto podejmować umiarkowaną aktywność fizyczną po konsultacji z lekarzem prowadzącym, taką jak chociażby spacery;
• krótkie przerwy pomiędzy ciążami – zwiększają szansę wystąpienia żylaków;
• predyspozycje genetyczne – jeśli u spokrewnionych osób stwierdzono w wywiadzie rodzinnym żylaki, to szansa ich pojawienia się podczas ciąży wzrasta;
• antykoncepcja hormonalna, w szczególności stosowana powyżej 4 lat – zwiększa szanse pojawienia się żylaków w trakcie ciąży [1,2].

Tabletki na żylaki w ciąży – przegląd preparatów 

Na rynku niestety nie występują w pełni bezpieczne dla kobiet w ciąży tabletki na żylaki nóg. Ich bezpieczeństwo użycia nie wynika jednak z faktu, że stwierdzono ich niekorzystny wpływ na ciążę, a jedynie dlatego, że brak jest wystarczającej ilości badań potwierdzających ich bezpieczeństwo w ciąży. Z tego względu wiele kobiet ich używa, ale po konsultacji i pod nadzorem lekarza. Przykładowe preparaty w tabletkach i kapsułkach przedstawiono poniżej.

Aescin, tabletki powlekane

O produkcie 

• każda tabletka zawiera 20 mg alfa-escyny;
• osoby dorosłe mogą stosować produkt leczniczy 3 razy na dobę po 2 tabletki lub zgodnie z zaleceniem lekarza i informacjami w ulotce;
• lek jest wskazany w leczeniu przewlekłej niewydolności żylnej, żylaków kończyn dolnych, żylaków odbytu, zapalenia żył kończyn dolnych, profilaktyce oraz leczeniu krwiaków, obrzęków pooperacyjnych i pourazowych;
• leku nie należy stosować w przypadku uczulenia na którykolwiek ze składników, w przypadku ciężkiej niewydolności nerek i u kobiet w czasie ciąży i w okresie karmienia piersią, jeżeli lekarz nie zalecił inaczej [3].

Sapoven T, kapsułki miękkie

O produkcie 

• 1 kapsułka zawiera 200 mg trokserutyny zawierającej nie mniej niż 80 % trihydroksyetylorutyny, 105,3 mg suchego wyciągu z nasion kasztanowca DER 5-7:1, co odpowiada 20 mg glikozydów trójterpenowych w przeliczeniu na bezwodną escynę;
• osoby dorosłe mogą przyjmować 3 razy dziennie po 1 kapsułce;
• lek jest stosowany w przewlekłej niewydolności żylnej kończyn dolnych przy uczuciu bólu, obrzęku nóg, nocnych kurczach łydek i uczuciu ciężkości nóg;
• nie należy stosować leku jeśli występuje nadwrażliwość na którykolwiek ze składników leku;
• bez konsultacji z lekarzem nie powinny go stosować kobiety w ciąży i karmiące piersią [4].

Venescin forte, tabletki drażowane

O produkcie 

• każda tabletka zawiera 100 mg wyciągu suchego z nasion kasztanowca (5,5-8,1) o zawartości średnio 22% saponin trójterpenowych w przeliczeniu na bezwodną escynę i 60 mg rutozydu trójwodnego;
• osoby dorosłe powinny przyjmować 1-2 tabletek 3 razy na dobę;
• produkt leczniczy stosuje się w przewlekłej niewydolności żylnej objawiającej się obrzękami, kurczami łydek, świądem, bólem i uczuciem ciężkości w nogach oraz pod kontrolą lekarza w żylakach;
• nie należy stosować leku w przypadku nadwrażliwości na którąkolwiek substancję oraz u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia;
• w badaniach klinicznych obejmujących kobiety ciężarne nie obserwowano żadnych niepożądanych efektów po zastosowaniu wyciągu z nasion kasztanowca, ale lek Venescin powinien być stosowany w okresie ciąży i karmienia tylko jeżeli lekarz stwierdzi, że jego przyjmowanie będzie korzystniejsze niż potencjalne skutki uboczne [5].

Zaax, kapsułki 

O produkcie 

• 1 kapsułka zawiera 150 mg kompleksu Fruitflow zawierającego opatentowaną kompozycję polifenoli, nukleotydów i izoflawonoidów pochodzenia naturalnego;
• preparat jest uważany za łagodny i nieszkodliwy, ale pomimo to powinien być stosowany pod nadzorem lekarza;
• preparat wpływa korzystnie na problemy sercowo-naczyniowe, w szczególności w okresie podwyższonego ryzyka nadmiernej agregacji płytek krwi np. w ciąży czy podczas menopauzy;
• stosuje się zaledwie 1 kapsułkę dziennie [6].

Cyclo 3 fort, kapsułki 

O produkcie 

• 1 kapsułka twarda zawiera 150 mg suchego wyciągu z kłącza ruszczyka kolczastego (5 – 7,5 :1), 150 mg hesperydyny metylochalkonu i 100 mg witaminy C;
• w przypadku leczenia objawowego niewydolności naczyń żylnych stosuje się 2-3 kapsułki dziennie w schemacie 1 kapsułka rano i 1 kapsułka wieczorem lub 2 kapsułki rano i 1 kapsułka wieczorem;
• lek jest stosowany w leczeniu objawów niewydolności naczyń żylnych, takich jak uczucie ciężkości w kończynach dolnych, ból oraz pomocniczo w dolegliwościach żylaków odbytu;
• kobiety będące w ciąży lub karmiące piersią powinny skonsultować się z lekarzem przed użyciem tego preparatu [7]. 

Tabletki na żylaki nóg – podsumowanie 

Podczas ciąży często pojawiają się żylaki nóg. Niestety, wyklucza ona lub przynajmniej ogranicza, użycie wielu leków. Większość tabletek, które normalnie stosuje się w przypadku żylaków, nie jest wystarczająco przebadana, aby mogła być bez przeszkód używana w ciąży. Pomimo że nie mają one stwierdzonej szkodliwości w ciąży, to ich użycie powinno być bezwzględnie skonsultowane z lekarzem.

W żyłach kończyn dolnych są zlokalizowane zastawki, które, podobnie jak te w sercu, zapobiegają cofaniu się krwi. Gdy zastawki ulegną osłabieniu lub uszkodzeniu, krew nie może swobodnie przepływać w kierunku serca i zaczyna się cofać oraz gromadzić w żyłach, co nazywa się refluksem żylnym.  Nagromadzona krew powoduje wzrost ciśnienia w naczyniach krwionośnych, co prowadzi do rozszerzania i wydłużania żył, które stają się widoczne jako żylaki kończyn dolnych. Jest to objaw przewlekłej niewydolności żylnej, której mogą towarzyszyć obrzęk, ból, uczucie ciężkości nóg, suchość i świąd skóry, a także skurcze łydek i przebarwienia skóry [1,2].

Żylaki kończyn dolnych – przyczyny

Czynniki ryzyka rozwoju żylaków kończyn dolnych obejmują predyspozycje genetyczne, zaburzenia krążenia, urazy, wrodzone wady naczyń krwionośnych, nadmierną masę ciała, brak aktywności fizycznej, zaparcia, długotrwałe stanie lub siedzenie oraz częste noszenie obuwia na wysokim obcasie [1,2].

Żylaki w młodym wieku – jak je leczyć?

Żylaki kończyn dolnych często są postrzegane jako problem estetyczny, ale brak leczenia może prowadzić do poważniejszych komplikacji, takich jak przewlekła niewydolność żylna, zapalenie żył powierzchownych oraz trudne do leczenia owrzodzeniami żylnymi. Poważnym powikłaniem jest zakrzepica żył głębokich, która polega na tworzeniu zakrzepów krwi w naczyniach krwionośnych kończyn dolnych. Taki zakrzep może się oderwać i przemieścić do innych części ciała, np. do płuc, co może prowadzić do zatoru płucnego – stanu bezpośrednio zagrażającego życiu [1,2].

W lecznictwie stosuje się doustnie takie substancje jak:

• diosmina – naturalny bioflawonoid występujący m.in. w cytrusach, zażywana doustnie chroni naczynia krwionośne, zwiększa ich napięcie, a także zmniejsza rozszerzalność żył i poprawia przepływ krwi [3];
• alfa-escyna – związek saponinowy, stosowana doustnie zmniejsza przepuszczalność ścian naczyń krwionośnych, łagodzi obrzęki i poprawia krążenie krwi [4];
• rutyna – naturalny flawonoid roślinny, po zażyciu doustnych działa przeciwzapalnie i ochronnie na naczynia krwionośne, zmniejszając ich przepuszczalność i zwiększając elastyczność ścian [5].

Preparaty doustne są zarejestrowane wyłącznie dla osób dorosłych, dlatego ich stosowanie u nastolatków powinno być skonsultowane z lekarzem. Od 12. roku życia można bezpiecznie stosować niektóre produkty do aplikacji na skórę. Mogą one pomóc złagodzić objawy niewydolności żylnej, takie jak ból czy obrzęk [1,2].

Jakie preparaty stosować na żylaki u nastolatków?

Leczenie żylaków kończyn dolnych u nastolatków należy prowadzić pod kontrolą chirurga naczyniowego lub flebologa. Specjalista przeprowadzi badanie fizykalne oraz dopplerowskie USG żył, na podstawie których oceni skalę problemu i dobierze skuteczną metodę terapii.

Leki doustne

Leki doustne stosowane w leczeniu przewlekłej niewydolności żylnej są przeznaczone dla osób dorosłych, ale w razie potrzeby lekarz może zalecić ich stosowanie u nastolatków. Dla uzyskania kompleksowych efektów terapeutycznych, leczenie może obejmować jednoczesne stosowanie zarówno preparatów doustnych, jak i miejsowych.

Diosminex, tabletki powlekane

O produkcie

• lek bez recepty;
• zawiera zmikronizowaną diosminę;
• wśród najczęstszych działań niepożądanych wymienia się: nudności, bóle brzucha, biegunkę oraz bóle głowy [3];
• na rynku dostępne są inne leki zawierające diosminę, takie jak Dih, Diohespan, Phlebodia.

Aescin, tabletki

O produkcie

• lek bez recepty;
• zawiera – alfa-escynę pozyskiwaną z nasion kasztanowca zwyczajnego;
• najczęstsze skutki uboczne obejmują: nudności, wymioty, biegunkę i bóle brzucha [4].

Venoruton, tabletki

O produkcie

• to lek bez recepty;
• zawiera rutynę;
• typowe działania niepożądane to: bóle żołądka, nudności, bóle głowy i reakcje alergiczne [5].

Leki stosowane miejscowo

Można również stosować miejscowo preparaty zawierające:

• heparynę – lek przeciwzakrzepowy, przeciwzapalny i przeciwobrzękowy, usprawnia krążenie krwi, zmniejsza ryzyko powstawania zakrzepów w naczyniach krwionośnych i redukuje obrzęki [6];
• escynę – zmniejsza obrzęki, łagodzi stan zapalny i poprawia przepływ krwi w drobnych naczyniach krwionośnych [7];
• tribenozyd – ogranicza przepuszczalność ścian naczyń krwionośnych i zwiększa ich elastyczność [8].

Lioton 1000, żel

O produkcie

• lek bez recepty;
• zawiera heparynę, czyli 
• może być stosowany od 12. roku życia;
• maksymalny czas aplikacji nie powinien przekroczyć 7-14 dni;
• zapewnia efekt chłodzenia;
• formuła ma przyjemny, lawendowy aromat [6];
• dostępne są odpowiedniki, takie jak Heparin Hasco forte, Heparizen Ziaja (są one przeznaczone dla osób dorosłych);

Reparil Gel N, żel

O produkcie

• lek bez recepty;
• zawiera escynę, 
• dodatkowym składnikiem jest działający przeciwbólowo salicylan dietyloaminy;
• może być stosowany od 12. roku życia;
• maksymalny czas kuracji to 1-2 tygodnie [7].

Venogel, żel

O produkcie

• lek bez recepty;
• zawiera escynę i tribenozyd, a także diklofenak sodowy o działaniu przeciwbólowym i przeciwzapalnym;
• można stosować od 12. roku życia;
• czas trwania terapii bez konsultacji z lekarzem nie powinien przekroczyć 7 dni [8].

Jak zapobiegać powstawaniu żylaków u nastolatków?

Bardzo ważnym aspektem w zapobieganiu rozwojowi żylaków kończyn dolnych zarówno u nastolatków, jak i u osób dorosłych jest odpowiedni styl życia. Należy unikać długotrwałego stania i siedzenia, dbać o regularną aktywność fizyczną oraz wzmacniać mięśnie łydek, które działają jak pompa mięśniowa, wypychająca krew w stronę serca. Kluczowe jest również ograniczenie spożycia soli i zwiększenie ilości błonnika w diecie [1,2].

Jakie są inne metody leczenia żylaków?

Jeśli stosowanie preparatów doustnych i miejscowych oraz zmiana zmiana stylu życia okażą się nieskuteczne, może być konieczne zastosowanie bardziej zaawansowanych terapii mających na celu zamknięcie poszerzonych naczyń krwionośnych. Do technik nieinwazyjnych należą skleroterapia, laseroterapia i ablacja. W przypadku bardziej inwazyjnych zabiegów chirurgicznych można rozważyć flabektomię lub stripping [1,2,10].

Podsumowanie

Żylaki kończyn dolnych mogą pojawić się niemal we wszystkich grupach wiekowych. Warto pamiętać, aby w przypadku zauważenia objawów przewlekłej niewydolności żylnej skonsultować się ze specjalistą. Dzięki temu można zapobiec rozwojowi niewydolności żylnej oraz powikłaniom, jakie może ona powodować.

Ciąża prowadzi do szeregu zmian w funkcjonowaniu organizmu kobiety. Wzrost poziomu estrogenów jest obserwowany w I trymestrze ciąży,  co powoduje zwiększenie stężenia czynników krzepnięcia krwi. Z kolei rosnący poziom progesteronu powoduje rozluźnienie mięśni gładkich i spadek napięcia żylnego. Dodatkowo zmiany hormonalne prowadzą do niewydolności zastawek, co sprzyja zastojowi krwi w naczyniach.

Co więcej, podczas ciąży zwiększa się objętość krwi krążącej oraz powiększa się macica, która uciska na naczynia żylne. Skutkuje to zaburzeniem przepływu krwi do serca. Wszystkie te zmiany prowadzą pośrednio do rozwoju żylaków w okresie ciąży. Najczęściej podczas ciąży rozwijają się żylaki kończyn dolnych oraz odbytu, znacznie rzadziej żylaki sromu i pochwy [1]. 

Jakie czynniki sprzyjają powstawaniu żylaków w ciąży? 

Niewydolność żylna, która często pojawia się podczas ciąży, może prowadzić do powstania żylaków nie tylko kończyn dolnych, ale również odbytu czy sromu. Ich powstawaniu sprzyjają m.in.:

• otyłość i niska aktywność fizyczna – podczas ciąży należy podejmować umiarkowaną aktywność fizyczną po konsultacji z lekarzem prowadzącym np. spacery;
• predyspozycje genetyczne – jeśli w rodzinie notowano przypadki żylaków, to szansa ich pojawienia się w ciąży znacznie wzrasta;
• długotrwałe korzystanie z antykoncepcji hormonalnej (powyżej 4 lat) również zwiększa szanse pojawienia się żylaków podczas ciąży;
• krótkie przerwy pomiędzy ciążami [1,2].

Co na żylaki w ciąży?

Podczas ciąży nie można stosować standardowych leków stosowanych w przypadku żylaków zawierających hesperydynę, diosminę i ruszczyk. Pomimo, że nie ma badań wskazujących na ich szkodliwość podczas ciąży, to jednocześnie brak jest dostatecznych, wiarygodnych badań naukowych wskazujących na ich bezpieczeństwo. Dotyczy to nie tylko preparatów stosowanych doustnie, ale również miejscowo. Lekarz może zalecić zastosowanie maści z heparyną, ponieważ są one z reguły dobrze tolerowane przez kobiety ciężarne oraz nie przenikają przez łożysko. Stosować można kompresoterapię, czyli wyroby uciskowe o odpowiednio rozłożonej sile ucisku, które wspierają prawidłową pracę żył. Rajstopy i pończochy uciskowe mają różną klasę kompresji, w tym przypadku najczęściej zaleca się korzystać z I klasy [1]. 

Przegląd preparatów na żylaki w ciąży

Użycie preparatów, które działają na żylaki podczas ciąży, powinno być skonsultowane z lekarzem. Poniżej przedstawione przykładowe preparaty, których użycie może zlecić lekarz (są dostępne bez recepty).

Mustela Materinte, krem

O produkcie

• krem zawiera naturalne składniki m.in. olej z awokado, peptydy awokado, wyciąg z marakui oczaru wirginijskiego oraz glicerynę naturalnego pochodzenia;
• preparat zapobiega powstawaniu rozstępów w czasie ciąży i po porodzie, działa kojąco na obolałe nogi i zapobiega pojawianiu się nowych żylaków, nie niweluje już istniejących;
• produkt był testowany klinicznie przez kobiety w ciąży [3]. 

NeoFitorid, maść z aplikatorem

O produkcie

• maść zawiera liofilizowane ekstrakty z kwiatostanu kocanki i korzenia ruszczyka, odwodniony żel z liści aloesu zwyczajnego, wyciąg olejowy z kwiatostanu dziurawca zwyczajnego, olej jojoba, masło karite, olejki eteryczne z drzewa herbacianego, cyprysu i mięty pieprzowej;
• wyrób medyczny może być stosowany przez dzieci, kobiety w ciąży oraz karmiące piersią;
• jest wskazany w przypadku dolegliwość hemoroidalnych oraz szczelin odbytu;
• maść może być stosowana nawet 4 razy dziennie przez dłuższy czas [4].

Aescin, tabletki powlekane

O produkcie

• 1 tabletka powlekana zawiera 20 mg alfa-escyny;
• osoby dorosłe mogą stosować lek 3 razy na dobę po 2 tabletki lub zgodnie z zaleceniem lekarza i informacjami w ulotce;
• jest wskazany w leczeniu przewlekłej niewydolności żylnej, żylaków kończyn dolnych, żylaków odbytu, zapalenia żył kończyn dolnych, profilaktyce oraz leczeniu krwiaków, obrzęków pooperacyjnych i pourazowych;
• leku nie należy stosować w przypadku uczulenia na którykolwiek ze składników, w przypadku ciężkiej niewydolności nerek i u kobiet w czasie ciąży i w okresie karmienia piersią, jeżeli lekarz nie zalecił inaczej [5].

Procto-Glyvenol, krem doodbytniczy

O produkcie

• 1 g preparatu zawiera 50 mg tribenozydu i 20 mg chlorowodorku lidokainy; 
• krem stosuje się 2 razy dziennie (rano i wieczorem) do ustąpienia ostrych objawów, po czym krem należy stosować raz na dobę;
• produkt leczniczy wykazuje działanie przeciwzapalne, miejscowo znieczulające i ściągające, co przynosi znaczną ulgę w przypadku hemoroidów;
• może być stosowany od 2 trymestru ciąży [6].

Esceven, żel

O produkcie

• lek zawiera 83,5 mg/g wyciągu gęstego z nasion kasztanowca oraz 50 j.m./g  heparyny sodowej;
• osoby powyżej 12. roku życia mogą wcierać 1 g żelu w skórę kończyn 3 razy dziennie przez okres 2 tygodni;
• lek jest stosowany w przewlekłej niewydolności żylnej, której towarzyszy ból, uczucie ciężkości nóg, nocne kurcze mięśni łydek oraz swędzenie i obrzęk;
• nie należy stosować leku, jeśli występuje nadwrażliwość na jakikolwiek składnik preparatu, nie wolno stosować go na otwarte rany, błony śluzowe i w okolicy oczu, oraz w stanach przewlekłych schorzeń nerek;
• kobiety w ciąży oraz karmiące piersią powinny przed jego użyciem skonsultować się z lekarzem [7].

Podsumowanie

Żylaki podczas ciąży są częstym problemem. Kobiety odczuwają ciężkość nóg, ból czy swędzenie, co znacząco wpływa na komfort pacjentek. Niestety możliwości leczenia żylaków są mocno ograniczone w ciąży. Najbezpieczniejszym sposobem jest kompresjoterapia, czyli stosowanie indywidualnie dobranych wyrobów uciskowych. Ważna jest również modyfikacja trybu życia, odpowiednia aktywność fizyczna, odpoczynek z uniesionymi nogami, itd. Warto również pomocniczo stosować nieliczne preparaty, które można stosować podczas ciąży.

Współczesne metody leczenia żylaków obejmują:

• metody uciskowe – to  noszenie starannie dobranych pończoch o odpowiednim rozłożeniu siły nacisku na nogi;
• leczenie obliteracyjne (skleroterapia) – polega na wstrzykiwaniu do żył substancji, które powodują zamknięcie światła naczynia i przez to ich ominięcie przez krążącą krew;
• leczenie chirurgiczne (flebektomia) – polega na operacyjnym usunięciu niewydolnej żyły odpiszczelowej. Uważane jest za złoty standard leczenia żylaków; 
• leczenie wewnątrznaczyniowe – obejmuje wprowadzenie do światła naczynia cewnika, który w odpowiedni sposób wydziela energię cieplną, powodując zniszczenie struktury żyły i w konsekwencji zamknięcie jej światła;
• farmakoterapia.

Jakie są tabletki na żylaki nóg bez recepty?

Najliczniejszą grupę leków stosowanych w leczeniu żylaków nóg stanowią preparaty pochodzenia roślinnego, a do najczęściej wykorzystywanych substancji należą bioflawonoidy (diosmina i hesperydyna). Wykazują one korzystne działanie na mikrokrążenie, poprawiając napięcie naczyń krwionośnych i zmniejszając ich przepuszczalność.

W terapii żylaków znajdują także zastosowanie inne substancje pochodzenia naturalnego: rutyna, trokserutyna i oksyrutyna. Powszechnie wykorzystuje się również wyciągi z kasztanowca i izolowane z nich saponiny.  Również inne saponiny – ruscyna i ruskozyd wykazują korzystny wpływ na żyły, poprawiając ich napięcie i zmniejszając przepuszczalność.  Syntetyczną substancją stosowaną w leczeniu żylaków jest trybenozyd. Innym związkiem, który również znajduje swoje zastosowanie w leczeniu żylaków kończyn dolnych jest dobesylan wapnia oraz witamina C [2].  Wśród tabletek na żylaki nóg bez recepty znajdziemy wiele pozycji. Pojawia się zatem pytanie jakie tabletki na żylaki i ból nóg wybrać?

Cyclo 3 Forte, kapsułki

O produkcie:

• substancjami czynnymi są: suchy wyciąg z ruszczyka kolczastego, hesperydyna, kwas askorbowy (witamina C);
• w leczeniu niewydolności naczyń żylnych zalecane jest następujące dawkowanie: 2-3 kapsułki dziennie w schemacie 1 kapsułka rano i 1 kapsułka wieczorem lub 2 kapsułki rano i 1 kapsułka wieczorem;
• nie należy stosować leku jeśli pacjent ma zaburzenia gospodarki żelazowej (w leku obecny jest kwas askorbowy).

Diosminex, tabletki

O produkcie:

• produkt leczniczy zawiera zmikronizowaną diosminę, zwiększającą napięcie naczyń żylnych a także działa ochronnie na naczynia;
• produkt ten jest lekiem;
• diosminex zawiera laktozę, więc jeśli stwierdzono u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, to przed zastosowaniem produktu leczniczego należy skonsultować się z lekarzem;
• preparat może zawierać 500 mg lub 1000 mg diosminy.

Diohespan, tabletki

O produkcie:

• to produkt, który również zawiera diosminę;
• preparat ten należy przyjmować podczas posiłku;
• preparat może zawierać 500 mg lub 1000 mg diosminy.

Phlebodia, tabletki

O produkcie:

• substancją czynną tych tabletek jest diosmina – 1 tabletka zawiera 600 mg diosminy;
• lek zawiera lak czerwieni koszenilowej Ponceau 4R (E 124). Składnik ten może powodować reakcje alergiczne;
• zalecana dawka w przypadku niewydolność krążenia żylnego w obrębie kończyn dolnych: 1 tabletka na dobę, rano na czczo. 

Aescin, tabletki

O produkcie:

• substancją czynną leku jest alfa-escyna, jedna tabletka zawiera 20 mg escyny;
• zazwyczaj stosowana dawka leku dla dorosłych: 3 razy na dobę po 2 tabletki, po posiłku, popijając dużą ilością płynu;
• profilaktycznie można stosować na minimum 16 godzin przed zabiegiem chirurgicznym;
• w przypadku stosowania środków antykoncepcyjnych można przyjmować podwójną dawkę alfa-escyny.

Po czym poznać żylaki nóg?

Każda osoba cierpiąca na żylaki nóg może skarżyć się na nieco innego objawy. Do najczęstszych symptomów żylaków nóg należą: 

• obrzęk nogi i stopy;
• swędzenie;
• pieczenie;
• mrowienie;
• bolesność;
• uczucie ciężkości nóg;
• kurcze mięśni.

Poważnym problemem związanym z niewydolnością żylną są także zmiany troficzne skóry nóg, obejmujące przebarwienia, stwardnienie tłuszczowe i owrzodzenia [1]. 

Dlaczego powstają żylaki nóg?

Mechanizm powstawania żylaków pozostaje niewyjaśniony. Istnieje teoria, że rozwijają się one na skutek niewydolności zastawek żylnych, co prowadzi  do powrotu krwi z żył głębokich do powierzchniowych, rozwoju nadciśnienia żylnego oraz rozszerzenia żyły.

Podsumowanie

Problem żylaków nóg dotyczy coraz większej części społeczeństwa. Choroby żył mogą wykazywać bardzo zróżnicowane objawy kliniczne, które nie tylko stanowią defekt kosmetyczny, lecz także poważny problem kliniczny. Głównym celem leczenia flebotropowego jest obniżenie nadciśnienia żylnego, które wywołuje rozkład kolagenu i utratę sprężystości ścian naczyń. W profilaktyce i leczeniu żylaków stosowane są leki pochodzenia naturalnego i syntetycznego, których zadaniem jest uszczelnianie naczyń żylnych, profilaktyczne działanie przeciwobrzękowe oraz ochrona żył, a także poprawa tonusu żylnego.

Możliwymi przyczynami siniaków na nogach w ciąży są:

• zmiany hormonalne – wzrost poziomu progesteronu może wpływać na elastyczność naczyń krwionośnych, co sprawia, że są one bardziej podatne na uszkodzenia;
• zwiększona objętość krwi – w czasie ciąży objętość krwi w organizmie wzrasta, co może prowadzić do większej kruchości naczyń krwionośnych;
• zwiększone obciążenie nóg – wzrost masy ciała i obciążenie nóg mogą prowadzić do większej podatności na urazy i siniaki;
• niedobór witamin i minerałów – niedobory witamin (np. witaminy K) i minerałów (np. żelaza) mogą wpływać na krzepliwość krwi i dobry stan naczyń krwionośnych.

Co robić żeby zapobiegać powstawaniu siniaków?

W tym celu trzeba przede wszystkim postawić na profilaktykę:

• odpoczywać z nogami uniesionymi do góry – w ciągu dnia wskazane są min. 2-3 przerwy 20-minutowe z kończynami uniesionymi o ok. 30 st.;
• unikać przebywania w jednej pozycji przez długi czas;
• ograniczyć czas przebywania na słońcu;
• rezygnacja z gorących kąpieli;
• zadbać o odpowiednią masę ciała w trakcie ciąży;
• zadbać o odpowiednią dietę, bogatą przede wszystkim w witaminę C i E, które działają wzmacniająco na naczynia żylne;
• zakładać wygodne obuwie – unikać chodzenia w butach na wysokim obcasie.

Czy siniaki po heparynie (np. Clexane) są czymś normalnym?

Zdecydowanie tak – w miejscu podania leku mogą pojawiać się niewielkie siniaki, dlatego w miarę możliwości należy unikać wstrzykiwania w miejsca zasinione po poprzednich iniekcjach, aby nie powiększać krwiaków. Sporadycznie w miejscu wstrzyknięcia mogą się również tworzyć guzki (małe wynaczynienia), które są niegroźnym powikłaniem i zwykle ustępują samoistnie po kilku dniach.

Jakie kremy i maści można stosować na siniaki w ciąży?

O stosowaniu wszelkich leków w ciąży (w tym przede wszystkim leków wydawanych bez recepty) powinien zawsze decydować lekarz. Kremy lub żele, które mogą zmniejszać objawy niewydolności żylnej, najczęściej zawierają wyciągi z nasion kasztanowca. Lekarz może rozważyć zasadność ich stosowania po I trymestrze ciąży. Escyna zawarta w nasionach kasztanowca działa ochronnie i wzmacniająco na naczynia oraz zapobiega zastojom żylnym. Preparaty z wyciągiem z kasztanowca zmniejszają przepuszczalność naczyń i zwiększają napięcie ścian żylnych, działają przeciwzapalnie, przeciwbólowo przeciwobrzękowo i przeciwwysiękowo. Siniaki można także smarować produktami zawierającymi substancje o działaniu:

• uszczelniającym naczynia krwionośne (arnika, heparyna);
• łagodzącym i przyspieszającym regenerację (nagietek);
• zmniejszającym obrzęki (octanowinian glinu);
• przeciwzapalnym i chłodzącym (niesteroidowy lek przeciwzapalny połączony z mentolem).

Czy są jakieś tabletki na siniaki dla ciężarnych?

Preparatami pomocniczymi w sytuacjach związanych z zaburzeniem krążenia w kończynach dolnych, będą produkty zawierające w swoim składzie np. diosminę (Diosminex), diosminę z hesperydyną (Detramax Plus), diosminę w połączeniu z wyciągiem z ruszczyka kolczastego i witaminą C (Cyclo 3 Fort) czy wyciąg suchy z nasion kasztanowca (Venescin forte). Kobieta w ciąży nie może jednak stosować tych preparatów “na własną rękę”. Każdorazowo należy skonsultować planowaną terapię z lekarzem. 

Jakie są bezpieczne maści na siniaki w ciąży?

Powszechny pogląd o nieleczeniu kobiety w ciąży jest bardzo często błędny. Niejednokrotnie oszacowanie korzyści i ryzyka podania leku kobiecie ciężarnej jest bardzo trudne. Powinno się ono odbywać poprzez przeanalizowanie indywidualnej sytuacji zdrowotnej pacjentki oraz uwzględnienie różnych kwestii, takich jak farmakokinetyka leków, przenikanie substancji leczniczych przez łożysko oraz ewentualne ich oddziaływanie na dziecko.

Arnigel, żel

O produkcie:

• preparat zawiera wyciąg z arniki górskiej;
• arnigel jest w formie żelu, co zapewnia szybsze i głębsze wchłanianie;
• należy stosować od 1 do 3 dawek na dobę.

Lioton 1000, żel

O produkcie:

• dzięki zawartości heparyny, wykazuje działanie miejscowe przeciwzakrzepowe;
• preparat do stosowania na skórę do 3 razy w ciągu dnia;
• należy nałożyć pasek żelu o długości 3-10 cm na powierzchnię skóry i delikatnie masując, aż do wchłonięcia żelu;
• heparyna nie przenika przez łożysko ani do mleka kobiet karmiących piersią.

Maść nagietkowa, maść

O produkcie:

• to homeopatyczny produkt leczniczy;
• należy nanosić na zmienione chorobowo obszary skóry 2–4 razy na dobę;
• jako substancję pomocniczą zawiera wazelinę białą.

Altacet, żel

O produkcie:

• substancją czynną preparatu jest octanowinian glinu;
• zawarta w tym leku substancja pomocnicza – parahydroksybenzoesan metylu może powodować reakcje alergiczne;
• brak danych dotyczących wpływu produktu leczniczego na płodność, ciążę i laktację.

Venogel, żel

O produkcie:

• substancjami czynnymi leku są: diklofenak sodowy, trybenozyd, escyna;
• należy stosować miejscowo na skórę, u dorosłych 3 do 4 razy na dobę, w odstępach kilkugodzinnych;
• ze względu na niewystarczającą ilość danych klinicznych, nie zaleca się stosowania leku Venogel podczas pierwszych 6 miesięcy ciąży. W tych przypadkach Venogel można stosować jedynie wtedy, gdy w opinii lekarza korzyść z zastosowania leku u matki przewyższa potencjalne zagrożenie dla płodu;
• w trzecim trymestrze ciąży stosowanie leku Venogel jest przeciwwskazane.

Podsumowanie

Siniaki mogą mieć naprawdę wiele przyczyn. Dlatego jeśli na ciele pojawiają się jakiekolwiek zmiany, warto jak najszybciej udać się na wizytę do lekarza. Najlepiej, jeśli na początku będzie to lekarz rodzinny, który zleci podstawowe badania, dzięki którym możliwe będzie postawienie diagnozy. 

Zarówno dobesylan wapnia, jak i diosmina to substancje, które wpływają pozytywnie na obwodowe krążenie żylne. Oba leki zmniejszają obrzęki, usprawniają przepływ krwi, a także wykazują działanie ochronne na ściany naczyń krwionośnych.  Podczas gdy dobesylan wapnia jest związkiem organicznym otrzymywanym metodami chemicznymi, diosminę zalicza się do bioflawonoidów – związków występujących naturalnie w roślinach. Ta ostatnia może być również pozyskiwana syntetycznie [1,2].

Jak działają dobesylan wapnia i diosmina?

Dobesylan wapnia działa nie tylko w obrębie układu krwionośnego, ale również limfatycznego. Obniża przepuszczalność ścian naczyń krwionośnych (a konkretniej ścian naczyń włosowatych) oraz zwiększa ich wytrzymałość mechaniczną. Dzięki temu, że poprawia przepływ krwi, zmniejsza ryzyko jej zastojów oraz formowania się zakrzepów. Lek ma właściwości nasilające produkcję kolagenu, co m.in. poprawia elastyczność i wytrzymałość ścian naczyń krwionośnych, a także zapobiega ich uszkodzeniom. Co więcej, dobesylan wapnia uszczelnia naczynia limfatyczne, a to sprzyja odpływowi chłonki. Takie działanie jest korzystne, ponieważ prowadzi do zmniejszenia obrzęków i uczucia “ciężkich nóg” [3].

Jeśli natomiast chodzi o diosminę, jej pozytywne działanie na kondycję naczyń krwionośnych wynika ze zmniejszenia przepuszczalności, jak również poprawy napięcia i elastyczności ich ścian. Substancja ma zdolność obniżania lepkości krwi (zmniejsza przyczepność białych krwinek do ścian naczyń krwionośnych), działa przeciwzapalnie i jest przeciwutleniaczem [4].

Oba leki, choć mają zupełnie inną budowę chemiczną i działają poprzez odmienne mechanizmy, wpływają korzystnie na stan naczyń krwionośnych chroniąc je, a także usprawniają przepływ krwi.

Jakie skutki uboczne ma dobesylan wapnia i diosmina?

Według dostępnych danych, działania niepożądane związane ze stosowaniem dobesylanu wapnia lub diosminy występują sporadycznie. Obie substancje są więc z reguły dobrze tolerowane. Niekiedy mogą pojawić się rzadkie lub bardzo rzadkie skutki uboczne wymienione w tabeli.

Jak więc widzisz, obie substancje mogą wywoływać podobne działania niepożądane, które wynikają najczęściej z nadwrażliwości przewodu pokarmowego lub reakcji alergicznej. Występują one jednak rzadko, a jeśli się pojawią, przemijają wraz ze zmniejszeniem dawki leku lub po jego odstawieniu. Co więcej, działaniom niepożądanym ze strony przewodu pokarmowego możesz zapobiec poprzez stosowanie tych leków bezpośrednio po posiłku [3,4].

Kiedy stosować diosminę i dobesylan wapnia?

Sztandarowym wskazaniem do stosowania zarówno dobesylanu wapnia, jak i diosminy, są objawy niewydolności żylnej kończyn dolnych.  Wskazania do stosowania dobesylanu wapnia:

• ból i obrzęk kończyn dolnych;
• uczucie mrowienia i drętwienia nóg (tzw. parestezje);
• zastój krwi objawiający się w postaci zmian na skórze;
• żylaki odbytu (pomocniczo).

Dobesylan wapnia bywa również wykorzystywany w leczeniu niektórych mikroangiopatii, np. retinopatii cukrzycowej (schorzenia, które polega na uszkodzeniu naczyń krwionośnych w obrębie siatkówki oka), a także różnego rodzaju dermatoz, m.in. trądziku różowatego, łuszczycy czy plamicy barwnikowej [3,5].

Wskazania do stosowania diosminy:

• ból i nocne skurcze w nogach;
• uczucie zimnych nóg;
• uczucie pieczenia w nogach, zmęczenia, dyskomfortu oraz mrowienia;
• owrzodzenia żylne;
• obrzęki kończyn dolnych;
• rozszerzone drobne naczynia żylne – tzw. żylaki siatkowate i “pajączki”;
• zasinienie lub rumień skóry.

Preparaty z diosminą są również rekomendowane w przypadku choroby hemoroidalnej. Lek uszczelnia ściany naczyń krwionośnych, działa przeciwzapalnie, a przez to łagodzi ból, pieczenie i świąd oraz obrzęk w okolicy odbytu [1,4].

Dawkowanie i czas działania

Dobesylan wapnia jest dostępny w postaci doustnej w dawkach 250 mg oraz 500 mg. Lek dawkuje się następująco:

• niewydolność żylna: 500 mg 1-2 razy na dobę.
• nieproliferacyjna retinopatia cukrzycowa: 1000-1500 mg na dobę.

Diosmina w postaci doustnej występuje w dawkach 500 mg oraz 1000 mg. Dawkowanie różni się w zależności od wskazań:

• niewydolność żylna: 500 mg 2 razy na dobę (rano i wieczorem) lub 1000 mg 1 raz na dobę.
• żylaki odbytu: 1500 mg 2 razy na dobę (lub 1000 mg 3 razy na dobę) przez pierwsze 4 dni, natomiast przez kolejne 3 dni 1000 mg 2 razy na dobę.

Czas terapii w obu przypadkach może wynosić od kilku tygodni do nawet kilku miesięcy, co jest uzależnione od rodzaju dolegliwości, stopnia jej nasilenia oraz oczywiście od zaleceń lekarskich [4,6].

Porównanie profili bezpieczeństwa

Zarówno dobesylan wapnia, jak i diosmina to substancje bezpieczne dla większości dorosłych pacjentów. Działania niepożądane pojawiają się rzadko lub bardzo rzadko. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do stosowania tych leków. Są to m.in.: agranulocytoza (szczególnie jeśli chodzi o dobesylan wapnia), gorączka, stan zapalny gardła, odbytu, narządów płciowych, choroba wrzodowa żołądka/dwunastnicy, dolegliwości związane z krzepnięciem krwi. Pamiętaj również o możliwych interakcjach lekowych i ich niekorzystnych konsekwencjach. Zanim sięgniesz po preparaty zawierające dobesylan wapnia lub diosminę dokładnie przeczytaj ulotkę dołączoną do opakowania [1,4-6].

Stosowanie u kobiet w ciąży

Stosowanie dobesylanu wapnia w ciąży jest możliwe po uprzedniej konsultacji z lekarzem, który stwierdzi, że korzyści płynące z zażywania leku przewyższają ryzyko. Jednocześnie w ulotkach leków zawierających dobesylan wapnia przeczytasz, że przyjmowanie dobesylanu wapnia jest przeciwwskazane w pierwszym trymestrze ciąży.  W przypadku diosminy nie wykazano szkodliwego wpływu na rozwój płodu, przebieg ciąży oraz porodu. Jednak zanim sięgniesz po konkretny preparat zawierający tę substancję, skonsultuj się z lekarzem prowadzącym [4,6].

Stosowanie u kobiet karmiących piersią

Choć uważa się, że dobesylan wapnia i diosmina przenikają do mleka kobiecego w minimalnym stopniu, nie są zalecane w okresie laktacji. Jeśli karmisz piersią, przed przyjęciem, którejkolwiek z tych substancji zasięgnij porady lekarza [4,6-7].

Prowadzenie pojazdów

Omawiane leki, stosowane w zalecanych dawkach, nie mają wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, nie osłabiają koncentracji oraz czasu reakcji [4,6].

Interakcje z alkoholem

W większości ulotek dołączonych do preparatów zawierających dobesylan wapnia lub diosminę na próżno szukać informacji na temat interakcji z alkoholem. Nie oznacza to bynajmniej, że łączenie tych substancji z napojami alkoholowymi to dobry pomysł. Pamiętaj, aby podczas stosowania jakichkolwiek leków ograniczyć spożywanie alkoholu do minimum, a tabletki popijać wodą [4,6].

Stosowanie u seniorów

Z reguły nie ma konieczności zmniejszania dawek dobesylanu wapnia lub diosminy u osób starszych, chyba że istnieją ku temu powody (np. przeciwwskazania do stosowania wymienione w akapicie “Porównanie profili bezpieczeństwa”) lub lekarz uzna to za konieczne [4,6].

Stosowanie przy zaburzeniach czynności nerek i wątroby

Jeśli cierpisz na zaburzenia czynności nerek i/lub wątroby, przed zastosowaniem preparatu z dobesylanem wapnia lub diosminą, skonsultuj się ze swoim lekarzem prowadzącym.  Jak wynika z dostępnych informacji, w przypadku dobesylanu wapnia, konieczne jest zmniejszenie dawki u pacjentów, którzy zmagają się z ciężką niewydolnością nerek (zwłaszcza u osób poddawanych dializom) [4,6].

Dostępność leków i droga podania 

Dobesylan wapnia, w postaci doustnej, dostępny jest w tabletkach i kapsułkach w dawkach 250 mg oraz 500 mg, przy czym występuje w preparatach na receptę, jak i bez recepty. Substancja jest również łączona z innymi składnikami (np. aloesem, wyciągiem z kasztanowca, dekspantenolem) w preparatach na skórę.

Diosmina występuje w postaci niezmikronizowanej oraz zmikronizowanej (ma mniejszy rozmiar cząstek i jest szybciej wchłaniania niż postać nierozdrobniona) w formie tabletek doustnych w dawkach 500 mg, 600 mg oraz 1000 mg. Jest dostępna bez recepty.  W aptekach znajdziesz również preparaty zawierające diosminę w innych dawkach (m.in. 50 mg, 200 mg, 450 mg). Są one wówczas wzbogacone w dodatkowe składniki, np. hesperydyną, witaminą C czy wyciągiem z ruszczyka kolczastego [8].

Zamienniki i preparaty

Na polskim rynku farmaceutycznym znajduje się mnóstwo preparatów zarówno z dobesylanem wapnia, jak i diosminą. Mają one status leków, suplementów diety, a niektóre są zarejestrowane jako kosmetyki.

Dobesylan wapnia

Doustne leki z dobesylanem wapnia dostępne z przepisu lekarza to: Calcium Dobesilate Hasco, Calcium dobesilate Galena oraz Galvenox.  Bez recepty możesz zakupić w aptece następujące leki: Adproctin, Dobenox, Dobenox Forte, Galvenox Veno, Rostil oraz Rostil max. 

Kosmetyki na skórę z dobesylanem wapnia to: 

• Galvenox żel (z dodatkiem aloesu, dekspantenolu, mentolu, wyciągu z kasztanowca).
• Galvenox soft (z dodatkiem aloesu, dekspantenolu, wyciągu z kasztanowca) [8, 9, 10].

Diosmina

Diosmina zmikronizowana dostępna jest w następujących preparatach o statusie leków bez recepty: Aflavic Max, DIH, DIH Max Comfort, DiosMax, Diohespan max, Diosminex, Diosminex Max, Diosmina Colfarm Max. Leki zawierające diosminę niezmikronizowaną w tabletkach: Phlebodia, Procto-Hemolan control.

Dostępne są również suplementy diety, które stanowią połączenie diosminy z:

• hesperydyną: Detramax, Detramax Plus, Diosmitrin, Venalex, Redblocker
• wyciągiem z ruszczyka kolczastego: DIH Cyclo, LiotoMax 3.
• hesperydyną i wyciągiem z ruszczyka kolczastego: Diosmina Apteo.
• hesperydyną, wyciągiem z ruszczyka kolczastego i witaminą C: Procto-Glyvenol Complex.

Kosmetyk na skórę z diosminą: żel Diosminex szybka ulga dla nóg (zawiera również mentol, wyciąg z ruszczyka kolczastego, skórki cytryny, nawłoci pospolitej) [8, 11, 12, 13].

Podsumowanie

Jeśli wciąż zastanawiasz się, która z dwóch omawianych substancji jest “lepsza” – diosmina czy dobesylan wapnia – skonsultuj się ze swoim lekarzem prowadzącym. Specjalista z pewnością rozwieje twoje wątpliwości, a jeśli uzna to za konieczne, skieruje cię na dodatkowe badania diagnostyczne. 

Pamiętaj, aby nie stosować dobesylanu wapnia lub diosminy na własną rękę w przypadku ciąży lub jej podejrzenia, podczas karmienia piersią, a także wtedy, gdy stosujesz już inne leki. Choć są to substancje, które nie wywołują zbyt wielu skutków ubocznych, istnieje ryzyko pojawienia się niekorzystnych interakcji.

Przyczyną zastoju limfy może być wada budowy naczyń włosowatych (hipoplazja), choroba Milroya, lub brak naczyń włosowatych (aplazja-wrodzona lub nabyta po chemio i radioterapii choroby nowotworowej). W przypadku nabytych nieprawidłowości budowy naczyń włosowatych organizm radzi sobie poprzez zwiększenie produkcji limfy. Gdy wyczerpią się zdolności kompensacyjne organizmu, wówczas pojawia się obrzęk. Początkowo jest nieduży i miękki z czasem twardnieje i staje się bolesny. Jego wystąpienie należy zawsze skonsultować z lekarzem, może ono świadczyć o toczącym się w ustroju procesie nowotworowym. Innymi przyczynami obrzęku limfatycznego wtórnego są: powikłania pooperacyjne, urazy, zwichnięcia, przewlekła niewydolność żylna, choroby tkanki łącznej i stany zapalne naczyń chłonnych.

Jak zlikwidować obrzęk limfatyczny?

Jak już wspomniano obrzęk, należy zdiagnozować u lekarza, a podczas leczenia przeciwnowotworowego należy liczyć się z jego wystąpieniem. Można jednak złagodzić jego objawy poprzez profesjonalny drenaż limfatyczny, wykonany w gabinecie fizjoterapeuty lub lekarza. Innym sposobem leczenia jest stosowanie wyrobów kompresyjnych (rajstop, skarpet) oraz bandażowanie kończyny.

Ziołowe tabletki na obrzęk limfatyczny

Dostępne w aptece produkty mogą złagodzić obrzęk limfatyczny, ale nie wyeliminują jego przyczyny. Ekstrakty ziołowe mogą pomóc w oczyszczeniu organizmu z toksyn i produktów ubocznych metabolizmu, wykazując działanie moczopędne. Tak działa wyciąg z pokrzywy, ziele bratka, mniszka lekarskiego, skrzyp polny. Pokrzywa ma dobre właściwości moczopędne, poza tym wpływa na produkcję elementów morfotycznych krwi, często jest polecana w niedokrwistości. Zioła te są dostępne w tabletkach bądź tradycyjnie w saszetkach do zaparzania.

Diosmina

Jest lekiem flebotropowym, poprawiającym przepływ w małych naczyniach krwionośnych. Może być pomocniczo stosowana w obrzęku limfatycznym współistniejącym z niewydolnością krążenia. Poprawia krążenie obwodowe, ponieważ zmniejsza przepuszczalność naczyń krwionośnych, zwiększając ich elastyczność. Jest lekiem syntetycznym, dawniej uzyskiwanym z owocu pomarańczy. Na preparaty zawierające diosminę zdarzają się odczyny alergiczne. Zwykle przyjmuje się preparat rano, bo tak uzyskuje się najlepsze rezultaty. Dawka wynosi od 500 do 1000 mg na dobę. Lek dobrze znosi obrzęk związany z niewydolnością krążenia i daje ulgę w bólu i ciężkości nóg.

Ruszczyk kolczasty

To lek ziołowy, który poprawia wydolność krążeniową w małych naczyniach podudzi i kostek. Stosowany pomocniczo w niewydolności żylnej. Zwiększa elastyczność naczyń krwionośnych, zmniejszając ich przepuszczalność. Podobnie jak diosmina zmniejsza obrzęk i zmniejsza uczucie ciężkości i bólu nóg. Występuje w leku Cyclo 3 fort łącznie z witaminą C i hesperydyną.

Hesperydyna

Jest flawonoidem pozyskiwanym ze skórki i miąższu owoców cytrusowych (pomarańczy i cytryny). Jest składnikiem dodawanym do leków i suplementów stosowanych w profilaktyce i niewydolności żylnej. Zwiększa elastyczność naczyń krwionośnych, poprawiając przepływ żylny. Zmniejsza obrzęk i bolesność łydek. Może być stosowana pomocniczo w niewydolności żylnej u pacjentów z obrzękiem limfatycznym. Chroni także naczynia, ponieważ działa antyoksydacyjnie (zmniejsza negatywne działania wolnych rodników, uszkadzających komórki).

Żele i inne leki miejscowe

Dają uczucie chłodzenia, pielęgnując skórę i zmniejszają uczucie puchnięcia. Najskuteczniejsze zawierają wyciąg z kasztanowca w przeliczeniu na escynę, heparynę i oczar wirginijski. Można nanosić je kilka razy w ciągu doby na obrzęknięte nogi.

Należy pamiętać, by nie stosować ich na zranioną, uszkodzoną skórę. W przypadku żelu z heparyną należy uważać, by nie przekroczyć zaleconego dawkowania, bo lek może przenikać do krążenia ogólnego, wywołując efekt przeciwzakrzepowy.

Jak inaczej poprawić przepływ limfy?

W leczeniu obrzęku limfatycznego pomoże wprowadzenie zdrowych nawyków do naszego życia. Zdrowa dieta przyczyni się do prawidłowego funkcjonowania naczyń krwionośnych. Zmniejszy się ilość toksyn i metabolitów, z którymi organizm musi sobie poradzić. Ważna jest prawidłowa masa ciała, aby dodatkowo nie obciążać organizmu nadprogramowymi kilogramami.  Pozbycie się nałogów (palenie tytoniu, alkohol) również zwiększy siły organizmu do walki z infekcjami i zaburzeniami odporności, które mogą przyczynić się z kolei do wystąpienia obrzęku limfatycznego.  Aktywność fizyczna jest pożądana w trakcie leczenia obrzęku. Zwiększenie wysiłku fizycznego usprawnia pracę mięśni i naczyń krwionośnych, co sprzyja lepszemu usuwaniu szkodliwych produktów przemiany materii i wpływa na nasze zdrowie.  Specjalistyczne zabiegi- masaż i drenaż limfatyczny oraz wyroby kompresyjne wspomogą walkę z obrzękiem i poprawią samopoczucie chorego.

Podsumowanie

Niezmiernie ważne jest zdiagnozowanie obrzęku limfatycznego i szybkie wdrożenie odpowiedniego leczenia. Leki i suplementy diety mogą przynieść pacjentowi ulgę i zwiększyć satysfakcję z leczenia. Oprócz dostępnych leków dużą rolę ma zdrowy styl życia, odpowiednia dieta i wysiłek fizyczny.

Rana to najbardziej podstawowe pojęcie stosowane w chirurgii oznaczające przerwanie anatomicznej ciągłości tkanki, któremu może ulec skóra lub błona śluzowa. Uszkodzenie to może być powierzchniowe lub głębokie (rany penetrujące do jam ciała, narządów wewnętrznych). Czynnikami uszkadzającymi mogą być: uraz mechaniczny, uraz termiczny (oparzenia lub odmrożenia), uraz chemiczny, energia promienista. W wyniku działania tych czynników zewnętrznych dochodzi do powstania rany ostrej, która goi się raczej szybko, zwykle bez komplikacji i nie stanowi poważnego zagrożenia.

Czym jest natomiast rana przewlekła? To rana, która goi się przez okres dłuższy niż kilka tygodni, pomimo zastosowania odpowiednich procedur leczniczych. Ten typ rany tworzy się stopniowo, na przykład na skutek trwałego ucisku spowodowanego unieruchomieniem pacjenta w powikłaniu niewydolności żylnej lub w przebiegu cukrzycy – stopa cukrzycowa. Częstość występowania ran przewlekłych stale wzrasta, co związane jest między innymi z postępującym procesem starzenia się społeczeństwa oraz duża zachorowalność na schorzenia predysponujące do rozwoju ran przewlekłych: cukrzyca, miażdżyca naczyń obwodowych, otyłość [1].

Czym jest zakażona rana?

Bardzo istotnym czynnikiem w kontekście ran i ich leczenia jest obecność drobnoustrojów (bakterie to najważniejszy czynnik etiologiczny zakażenia ran), które mogą prowadzić do rozwoju zakażenia, a tym samym do zaburzenia procesu gojenia rany. Dlatego tak bardzo ważne jest kompleksowe leczenie miejscowe, które polega na stosowaniu specjalistycznych opatrunków i preparatów o działaniu antyseptycznym, a w przypadku podejrzenia zakażenia – szybka reakcja polegająca na wykonaniu wymazu z rany w celu określenia rodzaju bakterii (najczęściej) wywołującej zakażenie [2].

Jakie są objawy zakażenia rany?

Do objawów zakażenia miejscowego ran ostrych należą [2]:

• pojawienie się bólu lub narastanie natężenia bólu już istniejącego;
• zaczerwienienie;
• miejscowy wzrost ciepłoty ciała;
• obrzęk połączony z ropną wydzieliną, ropniem i nieprzyjemnym zapachem.

Do objawów zakażenia miejscowego ran przewlekłych należą [2]:

• pojawienie się bólu lub narastanie natężenia bólu już istniejącego;
• obrzęk pojawiający się wokół rany;
• opóźnienie lub zatrzymanie procesu gojenia się rany;
• krwawienie lub krucha ziarnina;
• nieprzyjemny zapach z rany;
• zmiana zabarwienia łożyska rany;
• stwardnienie tkanek.

Jak wygląda leczenie zakażonej rany?

Leczenie ran przewlekłych opiera się na stosowaniu strategii TIME:

• T (tissue management), czyli opracowanie tkanek;
• I (inflammation and infection control), czyli systematyczna kontrola i ocean rany pod kątem zapalenia i miejscowej infekcji;
• M (moisture balance), czyli zapewnienie równowagi wilgotności poprzez dobranie odpowiednich opatrunków np. zawierających srebro (Atrauman Ag, Aquacel Extra Ag, Aquacel Extra Ag+);
• E (edge), czyli tworzenie dobrych warunków do wytworzenia nowego naskórka.

Jaki antybiotyk jest dobry na zakażoną ranę?

Wdrożenie antybiotykoterapii konieczne jest po wykonaniu odpowiednich badań mikrobiologicznych (ponieważ konieczne jest stosowanie antybiotykoterapii celowanej podawanej drogą dożylną) oraz po odpowiednim opracowaniu rany przez chirurga. Antybiotykami stosowanymi w leczeniu łagodnych zakażeń skóry i tkanek miękkich są: amoksycylina z kwasem klawulanowym, klindamycyna, lewofloksacyna. W sytuacji ciężkich zakażeń, w tym zagrażających życiu, zastosowanie znajdują: piperacylina z tazobaktamem, ceftazydym oraz wankomycynai linezolid (szczególnie w przypadku zakażeń wywołanych przez bakterie, które rozwinęły oporność na inne antybiotyki). Antybiotyki do stosowania miejscowego powinny być używane w leczeniu ran tylko w szczególnych okolicznościach, na przykład gentamycyna w postaci gąbki — w zakażeniach stopy cukrzycowej w przypadku cech zapalenia kości i szpiku kostnego [4].

Receptory czuciowe znajdujące się w skórze przekazują impulsy za pośrednictwem nerwów czuciowych i rdzenia kręgowego do mózgu, co de facto odpowiada za znany każdemu zmysł czucia. Drętwienie czy mrowienie jest niczym innym jak zaburzeniem czucia, czyli parestezją. Mogą wystąpić drętwienia całych nóg lub tylko ich części np. palców i niekoniecznie obydwu nóg. Wszystko zależy od miejsca, ale i rodzaju uszkodzenia, które powoduje drętwienie [1].

Jakie są przyczyny drętwienia nóg?

Można wyróżnić wiele przyczyn, które mogą powodować drętwienie nóg.

Są to m.in.:

• uszkodzenia przewodzenia bodźca czuciowego od nerwu do mózgu wskutek długotrwałego siedzenia w niewygodnej pozycji, kiedy dochodzi do ucisku naczyń krwionośnych, które zaburzają ukrwienie nerwu, co powoduje drętwienie od kolan w dół;
• ten sam efekt, ale niezależnie od zajmowanej pozycji ciała, może być spowodowany przez miażdżycę tętnic;
• zbyt ciasno zawiązane buty, szczególnie podczas uprawiania sportu, mogą powodować drętwienie opuszków palców u nóg wskutek ich słabszego ukrwienia, ze względu na zwiększoną objętość mięśni podczas wysiłku;
• jeżeli drętwienie nóg następuje po pokonaniu pewnego dystansu na piechotę, to może oznaczać chorobę nazwaną chromanią przestankową;
• nieprawidłowa pozycja ciała podczas snu może utrudnić przepływ krwi lub wręcz doprowadzić do ucisku na nerw i doprowadzić do mrowienia lub drętwienia nóg;
• zatrzymanie płynów w organizmie podczas ciąży prowadzi do powstania obrzęków, co jest jeszcze potęgowane przez ucisk macicy na nerwy i naczynia krwionośne i w konsekwencji prowadzi do mrowienia nóg;
• dna moczanowa może powodować drętwienie palców u nóg, w szczególności dużego palca zarówno u lewej, jak i prawej nogi, w wyniku nagromadzenia się kwasu moczowego we krwi;
• drętwienie nóg może mieć podłoże neurologiczne pojawiające się w przypadku takich chorób jak padaczka, stwardnienie rozsiane, nerwica czy różnego typu neuropatie;
• przyczyną może być również niedobór witaminy z grupy B, magnezu oraz wapnia, dlatego należy zadbać o odpowiednio zbilansowaną w te składniki dietę [1,2].

Co brać na drętwienie nóg?

Sposób leczenia drętwienia nóg jest zależny od przyczyny, jaka go wywołała. W przypadku, jeżeli przyczyna ma naturę naczyniową, to należy zadbać o poprawę krążenia krwi w naczyniach, chociażby za pomocą specjalnych pończoch uciskowych np. Pani Teresa Soft czy poprzez suplementację składników uszczelniających naczynia krwionośne, takich jak diosmina np. DIH.

Jeżeli problem wynika z niedoboru składników odżywczych, to warto zmienić dietę w celu ich uzupełnienia lub zastosować odpowiednie preparaty z apteki np. Vitaminum B Compositum czy Magne B6. Z kolei na drętwienie nóg spowodowane zaburzeniami neurologicznymi stosuje się z reguły fizjoterapię np. ultradźwięki czy masaż [1,2].

Jakie są domowe sposoby na drętwienie nóg?

Drętwienie kończyn dolnych nie powinno być lekceważone, ponieważ może być pierwszymi objawami groźnych chorób. Należy pamiętać, że domowe sposoby mogą być bardzo pomocne w przypadku wystąpienia drętwienia nóg, ale powinny być one traktowane jako leczenie pomocnicze i nie powinny zastąpić leczenia zaordynowanego przez lekarza.  Niemniej jednak warto je stosować, bo w wielu przypadkach potrafi rozwiązać problem lub znacznie go zmniejszyć.

Do najważniejszych należą:

• noszenie wspomnianych wcześniej pończoch lub rajstop uciskowych sprawdza się przy drętwieniu mającym podłoże w niewydolności żylnej – dozowana kompresja powodowana przez tego typu rajstopy wspomaga pracę zastawek żylnych, usprawniając przepływ krwi (są również polecane profilaktycznie na tzw. ciężkie nogi czy podczas ciąży);
• aktywność fizyczna, nawet niewielka, usprawnia krążenie krwi, dlatego podobnie jak specjalne rajstopy jest szczególnie pomocne przy drętwieniach nóg pochodzenia żylnego (dotyczy w szczególności osób pracujących wiele godzin przy komputerze i prowadzących siedzący tryb życia);
• pomocna może być nie tylko fizykoterapia, ale nawet samodzielnie wykonane ćwiczenia przynoszące ulgę obolałym nogom, takie jak przysiady, ćwiczenia stawu skokowego z uniesieniem nóg czy użycie rollera, które przyniosą ulgę;
• dobrze zbilansowana dieta, zawierająca w szczególności pokarmy bogate w witaminy z grupy B, takie jak orzechy, migdały, szpinak, potas np. banany, jabłka, rodzynki czy magnez obecny np. w otrębach, orzechach czy kaszy gryczanej;
• preparaty dostępne w aptece bez recepty, stosowane np. w niewydolności żylnej z hesperydyną czy diosminą (tabletki, maści czy żele) [1,2].

Drętwienie nóg w ciąży

Drętwienie nóg w ciąży może być spowodowane uciskiem macicy na nerwy, występowaniem obrzęków, ale także zaburzeniami krążenia czy niedoborem magnezu. Jeśli drętwienie występuje często, warto udać się do lekarza i opowiedzieć o problemie. Jedynie eliminacja przyczyny może rozwiązać problem. U kobiet w ciąży zaleca się suplementację magnezu, ponieważ są bardziej podatne na niedobór tego mikroelementu. Charakterystyki produktów leczniczych Asmag oraz Magnezin dopuszczają swoje produkty jako bezpieczne dla kobiet w ciąży. W przypadku zaburzeń krążenia można zalecić preparaty z diosminą stosowane wyłącznie pod kontrolą lekarza. Oprócz tego zawsze dobrym wyborem będzie wprowadzenie codziennej aktywności, która zapobiegnie drętwieniu nóg.

Jakie są ćwiczenia na drętwienie nóg?

Aktywność fizyczna odgrywa kluczową rolę w profilaktyce drętwienia i skurczu mięśni kończyn. Dobór odpowiednich ćwiczeń jest zależny od przyczyny występowania drętwienia. Zastój wody prowadzący do obrzęków, zwłaszcza taki, który obserwujemy w ciąży, będzie ustępował dzięki ćwiczeniom rozciągającym, rolowaniu nóg oraz trzymaniu kończyn powyżej serca przy odpoczynku. W przypadku problemów z krążeniem wskazane są ćwiczenia aerobowe, a w przypadku parestezji w grę wchodzą indywidualnie dobrane ćwiczenia.

Zawsze warto udać się do fizjoterapeuty, który po dokładnym wywiadzie i badaniach dobierze dla każdej osoby indywidualny zestaw ćwiczeń, które pomogą pozbyć się dolegliwości.

Tabletki na drętwienie nóg — co można kupić w aptece?

Dih, tabletki powlekane lek dostępny bez recepty

Skład

• 1 tabletka zawiera 500 mg zmikronizowanej diosminy (MPFF, micronized purified flavonoid fraction)

Stosowanie

• Powinno stosować się 2 tabletki na dobę podczas posiłku (rano i wieczorem), ale w przypadku zaostrzenia dolegliwości w przebiegu żylaków odbytu można zwiększyć dawkę do 6 tabletek na dobę (2 razy na dobę po 3 tabletki przez 4 dni), a następnie 4 tabletki na dobę (2 razy na dobę po 2 tabletki przez 3 dni).

Wskazania

• bóle oraz nocne skurcze nóg;
• żylaki kończyn dolnych lub odbytu (hemoroidy);
• uczucie ciężkości nóg;
• pajączki naczyniowe;
• obrzęki nóg.

O produkcie

• leku nie powinny stosować osoby z alergią na jakikolwiek składnik preparatu;
• nie jest wskazane jego stosowania w ciąży i podczas karmienia piersią;
• jest to produkt leczniczy, dla najlepszego efektu terapeutycznego powinno przyjmować się jedną tabletkę rano i kolejną wieczorem [3].

Venescin forte, tabletki drażowane, lek dostępny bez recepty

Skład

• 1 tabletka zawiera 100 mg wyciągu suchego z Aesculus hippocastanum L. semen (nasion kasztanowca) o zawartości średnio 22 % saponin trójterpenowych w przeliczeniu na bezwodną escynę oraz 60 mg rutozydu trójwodnego (Rutosidum trihydricum).

Stosowanie

• Zaleca się stosowanie 1-2 tabletek 3 razy na dobę przez osoby dorosłe podczas lub po posiłku.

Wskazania

• przewlekła niewydolność żylna;
• obrzęki, skurcze łydek;
• świąd, ból i uczuciem ciężkości w nogach;
• pod kontrolą lekarza w żylakach.

O produkcie

• leku nie należy stosować u pacjentów z nadwrażliwością na którykolwiek składnik preparatu i osób poniżej 18 lat.
• przed przyjmowaniem leku w ciąży lub podczas karmienia piersią należy skonsultować się z lekarzem;
• wyciąg z nasion kasztanowca ma potwierdzone w licznych badaniach klinicznych działanie przeciwobrzękowe, lek zawiera standaryzowany na escynę wyciąg [5].

Jakie są maści na drętwienie nóg?

Venogel żel, lek dostępny bez recepty

Skład

• 1 g żelu zawiera 12 mg diklofenaku sodowego, 10 mg trybenozydu i 5 mg escyny.

Stosowanie

• Osoby dorosłe stosują preparat miejscowo na skórę od 3 do 4 razy na dobę, w kilkugodzinnych odstępach.

Wskazania

• zapalenie żył kończyn dolnych;
• obrzęki pooperacyjne, pourazowe i zastoinowe kończyn dolnych;
• bóle kręgosłupa, pourazowe czy mięśniowo-stawowe;
• łagodne zapalenia stawów.

O produkcie

• leku nie należy stosować u osób z alergią na składniki preparatu lub leki z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych, na uszkodzoną lub zmienioną zapalnie skórę, otwarte rany;
• nie zaleca się jego stosowania w ciąży, a w szczególności w trzecim trymestrze ciąży i podczas karmienia piersią;
• w trakcie stosowania żelu oraz 2 tygodnie po jego zakończeniu należy unikać bezpośredniego światła słonecznego (w tym również solarium);
• preparat występuje w formie wygodnego do stosowania żelu, jest produktem leczniczym i zawiera substancje o charakterze przeciwbólowym, przeciwzapalnym i działającym ochronnie na naczynia, co może skutecznie pomóc w przypadku drętwienia nóg o podłożu naczyniowym [4].

Podsumowanie

Drętwienie nóg nie jest tak rzadkim zjawiskiem, jak mogłoby się wydawać. Najczęściej przyczynia się do tego siedzący tryb życia, zła dieta i brak aktywności fizycznej. Czasami jednak może to być jeden z pierwszych objawów choroby, dlatego nie należy go lekceważyć. Warto poznać przyczynę i na tej podstawie zastosować odpowiednie leczenie. W zależności od przyczyny, czy jest ona pochodzenia naczyniowego, czy neurologicznego, leczenie jest odrobinę inne. W większości jednak przypadków wystarczy zastosować wymienione w tym artykule domowe sposoby.