Jeśli śledzimy reklamy w mediach, to często spotykamy się z problematyką żeńskich infekcji intymnych i polecanych na te schorzenia preparatów dostępnych bez recepty w aptekach. Jednak infekcje intymne dotyczą również mężczyzn, a w tym przypadku gama dostępnych preparatów jest nieco węższa. W artykule przedstawiamy maści na infekcje intymne dla mężczyzn bez recepty oraz zasady ich stosowania. Jakie są objawy, które powinny być alarmujące w kwestii zdrowia intymnego mężczyzn?

Istnieje wiele chorób przenoszonych drogą płciową, jednak w tym artykule skupimy się na schorzeniach, które skutecznie można leczyć maściami na infekcje intymne mężczyzn. Panowie mogą doświadczyć zapalenia żołędzia albo żołędzia wraz z napletkiem. Najczęstsze objawy obejmują zaczerwienienie, świąd, tkliwość, obrzęk, nieprzyjemny zapach, obecność nienaturalnej wydzieliny lub pęcherzyków bądź krostek. Którą maść na swędzenie miejsc intymnych wybrać dla mężczyzn?

Maść przeciwgrzybicza na infekcje intymne dla mężczyzn bez recepty

Bardzo wiele ze stanów zapalnych żołędzia i napletka wynika z infekcji grzybiczych. Najczęściej towarzyszy im rumieniowa wysypka z zaczerwieniem i bolesnością. Mogą pojawić się małe grudki, ale cechą charakterystyczną może być też obecność wysuszonych, czerwonych placków z lekko świecącą poświatą. Grzybicze infekcje intymne są najczęściej spowodowane grzybami z rodzaju Candida (C. albicans). Co ciekawe, obecność C. albicans jest stwierdzana w naturalnej florze skóry regionów intymnych. Niestety nieprawidłowa higiena intymna lub spadek odporności organizmu mogą prowadzić do nadkolonizacji grzyba. Częste i nawracające infekcje intymne bywają ostrzeżeniem przed rozwijającą się cukrzycą. Jakie maści na infekcje intymne dla mężczyzn bez recepty zastosować w takim schorzeniu [1,2].

Podstawowe zalecenia leczenia infekcji intymnych o podłożu grzybiczym obejmują dbanie o higienę. Warto stosować dobre kosmetyki do higieny intymnej, gdyż mycie zbyt agresywnym środkami (np. mydłem) może dodatkowo podrażniać skórę. Oprócz tego należy stosować maści intymne dla mężczyzn z substancjami przeciwgrzybiczymi, np. z 1% klotrimazolem (Clotrimazolum Aflofarm, GSK, Hasco, Ziaja, Medana) lub 2% mikonazolem (Daktarin, Miconal). Wszystkie wymienione produkty dostępne są bez recepty. Jest to terapia I rzutu, a klotrimazol powinien być stosowany jako lek I wyboru. Maść intymną dla mężczyzn należy aplikować dwa razy na dobę przez 2 tygodnie. Klotrimazol może być stosowany od 11. roku życia, ale jest bezpieczny nawet dla mniejszych dzieci, natomiast wtedy zalecana jest konsultacja lekarska [1-3].

Clotrimazolum GSK, krem

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• konsystencja kremu zapewnia dość szybkie wchłonięcie leku i nie pozostawia tłustych plam.
• do stosowania od 11. roku życia (młodsze dzieci po konsultacji lekarskiej);
• może być stosowany u kobiet w ciąży po I trymestrze i karmiących piersią.

Clotrimazolum Aflofarm, krem

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• konsystencja kremu zapewnia dość szybkie wchłonięcie leku i nie pozostawia tłustych plam.
• najtańszy preparat na rynku;
• do stosowania od 11. roku życia (młodsze dzieci po konsultacji lekarskiej);
• może być stosowany u kobiet w ciąży po I trymestrze i karmiących piersią;
• po otwarciu zużyć w ciągu 28 dni.

Daktarin, krem

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• konsystencja kremu zapewnia dość szybkie wchłonięcie leku i nie pozostawia tłustych plam.

Miconal, żel

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• żelowa konsystencja zapewnia wszystkie wchłonięcie produktu;
• zawiera etanol w składzie co u osób wrażliwych, może powodować podrażnienia błon.

Co zrobić, jeśli infekcja intymna trwa długo?

Wytyczne leczenia infekcji intymnych u mężczyzn zalecają stosowanie kremów z klotrimazolem lub mikonazolem przez 2 tygodnie. Po ustąpieniu objawów należy stosować leki na infekcje intymne dla mężczyzn bez recepty jeszcze przez tydzień. Jednak czy można kupić w aptece jakąś mocną maść na infekcje intymne u mężczyzn, jeśli te nie działają? W takim przypadku wytyczne zalecają dodanie doustnego leku przeciwgrzybiczego wraz z miejscowym glikokortykosteroidem. Leki doustne są tylko na receptę, jednak maści i kremy z 0,5% (Hydrocortisonum Aflofarm, Oceanic, Ziaja, Hydrocort Chema)  lub 1% hydrokortyzonem (Hydrocortisonum AFP, Hasco Max, Maxicortan) dostępne są bez recepty. Proszę pamiętać o tym, że jeśli infekcja nie ustępuje bądź się pogarsza, to lepiej byłoby pójść do lekarza, niż dodawać kolejny preparat bez recepty do leczenia [1-3].

Maxicortan, krem

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• lek w formie kremu – pozostawia mniej tłustych plam niż maść;
• największe stężenie hydrokortyzonu dostępne bez recepty;
• bez konsultacji lekarskiej można stosować u dzieci od 12. roku życia;
• nie stosować dłużej niż 7 dni;
• po otwarciu zużyć w ciągu 28. dni.

Hydrocortisonum Aflofarm, krem

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• lek w formie kremu – pozostawia mniej tłustych plam niż maść;
• niskie stężenie hydrokortyzonu;
• bez konsultacji lekarskiej można stosować u dzieci od 12. roku życia;
• nie stosować dłużej niż 7 dni.

Hydrocort Chema, maść

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• niskie stężenie hydrokortyzonu;
• bez konsultacji lekarskiej można stosować u dzieci od 12. roku życia;
• nie stosować dłużej niż 7 dni.

Maść intymna dla mężczyzn na opryszczkę

Do infekcji intymnych zalicza się także opryszczka narządów płciowych. Objawia się ona występowaniem pęcherzyków wypełnionych płynem oraz zaczerwienieniem. Nieleczona opryszczka może prowadzić do przekształcenia pęcherzyków we wrzody, co generuje dużą bolesność. Czy istnieje maść na infekcję intymną dla mężczyzn bez recepty na opryszczkę? Zasady dotyczące leczenia opryszczki narządów płciowych wskazują na stosowanie jedynie leków doustnych (acyklowir 200 mg 5 razy na dobę przez 10 dni lub 400 mg 3 razy na dobę przez 10 dni). Nie ma wskazań co do stosowania maści – podobnie jak w przypadku opryszczki wargowej. Można dodatkowo stosować maści (np. Axoviral, Hascovir Pro, Herpex, Hascovir Lipożel Pro), jednak terapia doustna jest najważniejsza [1,4].

Axoviral, krem

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• lek w formie kremu, dzięki czemu szybko się wchłania;
• do stosowania od 4. tygodnia życia u dzieci.

Hascovir Pro, krem

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• lek w formie kremu, dzięki czemu szybko się wchłania.

Podsumowanie

Jeśli cierpisz na grzybiczą infekcję intymną, to powinieneś rozpocząć leczenie od stosowania maści przeciwgrzybiczej do miejsc intymnych dla mężczyzn bez recepty z 1% klotrimazolem. Na zmienione chorobowo miejsca należy nakładać krem dwa razy na dobę przez 2 tygodnie. Jeśli terapia nie przynosi efektu, to można dołączyć inne leki na infekcje intymne dla mężczyzn bez recepty, np. hydrokortyzon w formie maści, jednak wtedy zaleca się konsultację lekarską, bo może być potrzeba wdrożenia leczenia doustnego. Oprócz aplikowania maści na infekcje intymne dla mężczyzn bez recepty warto zadbać o prawidłową higienę i stosowanie dobrych kosmetyków do higieny intymnej. Niestety nie istnieją tabletki na infekcje intymne dla mężczyzn, które można dostać bez recepty. W przypadku infekcji wirusowej tj. opryszczki narządów płciowych należy wdrożyć leczenie doustne, ale dodatkowo można stosować maści intymne dla mężczyzn z acyklowirem – takie sam jak do leczenia opryszczki wargowej.

Grzybica to powszechny problem, który dotyka wielu pacjentów. Przy wyborze odpowiedniego leku często pojawia się dylemat: terbinafina czy clotrimazolum? Oba środki są skutecznymi lekami przeciwgrzybiczymi, jednak różnią się mechanizmem działania i zastosowaniem. Przyjrzyjmy się bliżej tym substancjom, aby ułatwić wybór odpowiedniego preparatu.

Zarówno terbinafina, jak i clotrimazolum (klotrymazol), należą do grupy leków przeciwgrzybiczych, jednak pochodzą z różnych rodzin chemicznych. Terbinafina jest pochodną alliloaminy, natomiast clotrimazolum to pochodna imidazolu. Warto zaznaczyć, że żaden z tych leków nie jest antybiotykiem przeciwgrzybiczym, w przeciwieństwie do takich substancji jak nystatyna, gryzeofulwina czy amfoterycyna B [1,2].

Jak działa terbinafina w porównaniu do clotrimazolum?

Mechanizmy działania obu leków znacząco się różnią, co może mieć wpływ na ich skuteczność w leczeniu różnych rodzajów grzybic. Terbinafina działa poprzez hamowanie enzymu epoksydazy skwalenowej w błonie komórkowej grzyba. Enzym ten odpowiada za regulację syntezy ergosterolu. Gdy dochodzi do zahamowania tego procesu, w komórce gromadzi się skwalen, co prowadzi do rozpadu grzybni. Terbinafina wykazuje działanie grzybobójcze wobec dermatofitów (Trichophyton, Microsporum, Epidermophyton), pleśni oraz niektórych grzybów dimorficznych. W przypadku grzybów z rodzajów Candida i Malassezia może działać grzybobójczo lub grzybostatycznie, zależnie od gatunku [1].

Clotrimazolum z kolei hamuje biosyntezę ergosterolu w inny sposób, co prowadzi do zaburzenia przepuszczalności błony komórkowej grzyba. W rezultacie dochodzi do wycieku fosforanów i potasu z komórki, uszkodzenia kwasów nukleinowych jądra komórkowego i ostatecznie obumarcia komórki grzyba. Clotrimazolum działa zarówno grzybostatycznie, jak i grzybobójczo na dermatofity, grzyby z rodzaju Candida, Cryptococcus, Malassezia, Aspergillus oraz grzyby bimorficzne. Niektóre gatunki, jak Candida guilliermondii, C. glabrata i C. krusi, wykazują oporność na clotrimazolum [2].

Terbinafina czy clotrimazolum – jakie są skutki uboczne?

Terbinafina, podobnie jak każdy lek, może powodować działania niepożądane. Do najczęstszych należą:

• reakcje skórne: pokrzywka, wysypka, świąd, łuszczenie się skóry;
• dolegliwości żołądkowo-jelitowe: biegunka, ból brzucha;
• inne: ból głowy, zmęczenie, utrata apetytu.

Rzadziej mogą wystąpić poważniejsze skutki uboczne, takie jak reakcja anafilaktyczna, toksyczna nekroliza naskórka, choroby wątroby czy zespół Stevensa-Johnsona. Clotrimazolum może wywoływać:

• reakcje alergiczne i podrażnienia skóry;
• obrzęki i pęcherze;
• rzadziej kontaktowe zapalenie skóry.

Ogólnoustrojowe reakcje, takie jak wymioty, zawroty głowy czy zaburzenia smaku, występują znacznie rzadziej [1-3].

Kiedy stosować terbinafinę, a kiedy clotrimazolum?

Terbinafina podawana doustnie jest szczególnie skuteczna w leczeniu:

• zakażeń skóry gładkiej;
• zakażeń skóry owłosionej;
• grzybicy paznokci wywołanej przez dermatofity, pleśnie lub inne wrażliwe grzyby.

Warto wiedzieć, że terbinafina nie jest skuteczna w leczeniu łupieżu pstrego – w tym przypadku zaleca się leczenie miejscowe. Clotrimazolum jest wskazany w przypadku:

• kandydoz skóry i błon śluzowych zewnętrznych narządów płciowych (wargi sromowe, napletek, żołądź prącia, pochwa);
• zakażeń grzybiczych skóry rąk, tułowia, stóp i paznokci;
• łupieżu pstrego.

Co istotne, clotrimazolum stosowany miejscowo w niewielkim stopniu wchłania się z błon śluzowych, a przez skórę praktycznie nie wchłania się wcale [1-3].

Clotrimazolum na grzybicę paznokci – opinie pacjentów

Opinie pacjentów na temat skuteczności clotrimazolum w leczeniu grzybicy paznokci są zróżnicowane. Podobnie jak w przypadku terbinafiny, clotrimazolum w postaci miejscowej ma ograniczoną zdolność penetracji płytki paznokciowej. Wielu pacjentów zgłasza, że preparaty z clotrimazolum są bardziej skuteczne w leczeniu grzybicy skóry niż paznokci. W przypadku grzybicy paznokci często konieczne jest długotrwałe, systematyczne stosowanie leku lub terapia łączona z preparatami doustnymi.

Jak wygląda dawkowanie terbinafiny i clotrimazolum?

Dawkowanie clotrimazolum zależy od postaci leku. W przypadku preparatów na receptę należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza. Istotne zasady stosowania clotrimazolum [3]:

• nie należy stosować w okolicach oczu;
• clotrimazolum w postaci kremu, stosowany na genitalia, może uszkadzać środki antykoncepcyjne wykonane z lateksu (prezerwatywy, krążki dopochwowe);
• po ustąpieniu ostrych objawów grzybicy skóry leczenie należy kontynuować jeszcze przez 3 tygodnie.

Terbinafina doustna powinna być stosowana zgodnie z zaleceniami lekarza. Przed rozpoczęciem leczenia terbinafiną, nawet w przypadku preparatów do stosowania zewnętrznego, zaleca się wykonanie badań prób czynnościowych wątroby. Preparaty bez recepty należy stosować zgodnie z ulotką [1,2].

Czy tabletki z terbinafiną są dostępne bez recepty?

Terbinafina w postaci tabletek jest dostępna wyłącznie na receptę. W aptekach można znaleźć preparaty o nazwie Myconafine, Lamisil, Erfin i Terbisil, wszystkie w dawce 250 mg (Lamisil dostępny jest również w dawce 125 mg). Natomiast bez recepty można kupić terbinafinę w postaci:

• kremów (Terbinafina Ziaja, Tersilat, Undofen Max, Myconafine 1%, Lamisilatt, Terbiderm);
• aerozoli (Undofen Max Spray, Tersilat).

Terbinafina maść na grzybicę paznokci – czy jest skuteczna?

Terbinafina w postaci maści czy kremu ma ograniczoną skuteczność w leczeniu grzybicy paznokci. Substancja aktywna ma trudności z penetracją płytki paznokciowej, co sprawia, że leczenie miejscowe jest mniej efektywne niż terapia doustna. W przypadku zaawansowanej grzybicy paznokci, terbinafina w tabletkach jest zwykle bardziej skuteczna. Jednak w początkowych stadiach choroby lub jako leczenie wspomagające, terbinafina maść może przynieść pewne korzyści.

Terbinafina opinie – co mówią pacjenci na forum?

Opinie pacjentów na forach internetowych na temat terbinafiny są zróżnicowane. Wielu użytkowników docenia jej skuteczność, szczególnie w leczeniu grzybicy paznokci, gdzie preparaty doustne często przynoszą lepsze rezultaty niż leki miejscowe. Pacjenci podkreślają jednak, że leczenie wymaga cierpliwości, gdyż efekty są widoczne dopiero po kilku tygodniach lub miesiącach stosowania. Niektórzy użytkownicy zgłaszają działania niepożądane, takie jak problemy żołądkowe czy zmiany skórne. Ważnym aspektem, o którym wspominają pacjenci, jest konieczność regularnego monitorowania funkcji wątroby podczas stosowania terbinafiny doustnej.

Clotrimazolum maść – czy jest dostępna bez recepty?

Clotrimazolum jest dostępny zarówno w preparatach na receptę, jak i bez recepty, w zależności od postaci i składu. Preparaty dostępne na receptę:

• tabletki dopochwowe: Clotrimazolum GSK;
• preparaty złożone (z betametazonem i/lub gentamycyną): Triderm, Lotriderm, Baycuten.

Preparaty dostępne bez recepty:

• kremy: Clotrimazolum GSK, Clotrimazolum Hasco, Clotrimazolum Aflofarm, Clotrimazolum Ziaja;
• tabletki dopochwowe: Clotidal Max, Pirolam Intima Vag, Clotidal, Canesten;
• płyn: Clotrimazolum Medana;
• krople do uszu: Fungotac.

Daktarin czy clotrimazolum – które lekarstwo wybrać?

Daktarin zawiera mikonazol, który podobnie jak clotrimazolum, należy do grupy pochodnych imidazolu. Oba preparaty mają podobny mechanizm działania i spektrum aktywności przeciwgrzybiczej. Wybór między nimi często zależy od indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie, dostępności preparatów oraz zaleceń lekarza.

Triderm czy clotrimazolum – jakie są różnice?

Triderm to złożony preparat zawierający clotrimazolum, betametazon (kortykosteroid) i gentamycynę (antybiotyk). Jest stosowany w przypadkach, gdy grzybicy towarzyszy stan zapalny i wtórne zakażenie bakteryjne. W przeciwieństwie do preparatów zawierających wyłącznie clotrimazolum, Triderm jest dostępny tylko na receptę ze względu na zawartość kortykosteroidu i antybiotyku.

Porównanie bezpieczeństwa terbinafiny i clotrimazolum

Clotrimazolum jest przeciwwskazany w I trymestrze ciąży. W II i III trymestrze można go stosować wyłącznie na zalecenie lekarza. W przypadku terbinafiny brakuje wystarczających badań dotyczących jej stosowania w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały toksycznego wpływu na płód, ale stosowanie terbinafiny w ciąży wymaga konsultacji lekarskiej. Karmienie piersią podczas stosowania zarówno clotrimazolum, jak i terbinafiny, jest przeciwwskazane bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem [1-3].

Żadna z tych substancji nie wpływa bezpośrednio na zdolność prowadzenia pojazdów [1-3].

Brak jest danych na temat interakcji clotrimazolum lub terbinafiny z alkoholem, jednak zaleca się unikanie nadmiernego spożycia alkoholu podczas terapii [1-3].

W przypadku tabletek z terbinafiną nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u osób starszych. Są one jednak przeciwwskazane u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Dla preparatów zewnętrznych brak jest wystarczających danych dotyczących konieczności zmiany dawkowania w tych grupach pacjentów. Decyzję powinien podjąć lekarz, szczególnie w przypadku pacjentów z niewydolnością wątroby [1-3].

Podsumowanie

Terbinafina i clotrimazolum to popularne i skuteczne leki przeciwgrzybicze, które różnią się mechanizmem działania, wskazaniami, skutkami ubocznymi oraz dostępnymi postaciami. Clotrimazolum stosuje się wyłącznie zewnętrznie, podczas gdy terbinafina dostępna jest również w formie doustnej (na receptę). Wybór między terbinafiną a clotrimazolum powinien uwzględniać rodzaj grzybicy, jej lokalizację oraz indywidualne czynniki pacjenta. W przypadku grzybicy paznokci często bardziej skuteczna jest terbinafina w tabletkach, natomiast przy powierzchownych grzybicach skóry oba leki w formie miejscowej mogą być równie efektywne. Należy pamiętać, że terbinafina doustna może powodować uszkodzenie wątroby, dlatego przed jej zastosowaniem zaleca się wykonanie prób wątrobowych. W razie wątpliwości zawsze warto skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą, którzy pomogą dobrać najodpowiedniejszy lek do konkretnego przypadku.

Zapalenie czerwieni wargowej i skóry wokół niej, określane terminem „cheilitis”, obejmuje wiele różnorodnych stanów chorobowych, które zlokalizowane są właśnie w tym obszarze anatomicznym. Najczęściej spotykanymi stanami chorobowymi są: zapalenie kącików ust, zapalenie kontaktowe, zapalenie złuszczające, zapalenie gruczołowe, zapalenie ziarniniakowe czy zapalenie plazmocytarne.

Nazwa tej dolegliwości nie jest przypadkowa, ponieważ usta pacjenta chorującego na zapalenie czerwieni wargowej stają się czerwone, głównie z powodu prześwitujących naczyń krwionośnych. Z tego też powodu często zapalenie czerwieni wargowej jest potocznie nazywane zapaleniem ust. Może ono objawiać się także obrzękiem warg, występowaniem na nich strupków, pęcherzyków oraz pęknięć [1].

Jakie są przyczyny zapalenia czerwieni wargowej?

Jak wspomniano wyżej, zapalenie czerwieni wargowej może towarzyszyć wielu stanom chorobowym w obrębie ust. Spierzchnięte, bolące i zaczerwienione usta to częsty objaw infekcji wirusowej (np. opryszczki) lub zakażenia grzybiczego (kandydoza czerwieni wargowej).

Jedną z przyczyn jest także kontaktowe zapalenie ust, które może wystąpić np. w wyniku długotrwałego noszenia maseczki ochronnej. Wtedy usta stają się zaczerwienione, napięte i przesuszone, często również swędzą. Powszechną reakcją jest oblizywanie ust, co przynosi tylko chwilową ulgę – w rzeczywistości usuwa ochronną warstwę lipidową i zaostrza stan zapalny, zwiększając ryzyko infekcji.

Innym czynnikiem wywołującym zapalenie czerwieni wargowej jest nadmierna ekspozycja na słońce. Tzw. odsłoneczne zapalenie warg to przedrakowa zmiana, która częściej rozwija się na dolnej wardze u osób starszych z jasną karnacją. Objawia się złuszczaniem skóry i trudnymi do wyleczenia ranami.

Kolejną odmianą jest złuszczające zapalenie czerwieni wargowej, często występujące u osób chorujących na anoreksję. W tym przypadku pękanie błony śluzowej warg wynika z odwodnienia, niedoborów składników odżywczych, w tym witamin z grupy B, oraz zmniejszonego wydzielania śliny. Stres i częste przygryzanie warg również mogą nasilać problem.

Niektóre leki mogą wywołać zapalenie czerwieni wargowej – szczególnie retinoidy stosowane w terapii trądziku [2].

Jakie są leki na zapalenie czerwieni wargowej?

W leczeniu zapalenia czerwieni wargowej najważniejsza jest prawidłowa diagnostyka i znalezienie właściwej przyczyny zapalenia ust, ponieważ to ono determinuje skuteczne leczenie. W zależności od przyczyny zapalenia ust, stosuje się inne leki.

W przypadku infekcji wirusowych stosuje się miejscowe leki na zapalenie czerwieni wargowej, zawierające acyklowir. Są to m.in. maści takie jak: Aciclovir Ziaja, Hascovir Pro, Herpex, Axoviral, Zovirax Intensive. Można także sięgnąć po tabletki doustne z acyklowirem, np. Hascovir Control, Heviran Comfort, Hevipoint.

Kandydoza czerwieni wargowej wymaga leczenia przeciwgrzybiczego, najczęściej w postaci maści lub żeli zawierających nystatynę, klotrimazol lub mikonazol. W cięższych przypadkach lekarz może zalecić doustne leki przeciwgrzybicze, takie jak flukonazol.

Wspomagająco można stosować także inne maści na zapalenie czerwieni wargowej – pomocne będą maści zawierające ekstrakt z szałwii, witaminę B2 oraz chlorheksydynę, takie jak Maść B2, Zajadex, Lipskin. Jeśli zapalenie ust wynika z ekspozycji na promieniowanie UV, nie można zapomnieć także o regularnym stosowaniu pomadek ochronnych z filtrem UV.

Czy można stosować antybiotyk na zapalenie czerwieni wargowej?

Tak, antybiotyk na zapalenie czerwieni wargowej można stosować, ale tylko wtedy, gdy stan zapalny jest wywołany przez infekcję bakteryjną. Najczęściej dotyczy to bakteryjnego zapalenia kącików ust (np. wywołanego przez Staphylococcus aureus lub Streptococcus pyogenes). W takich przypadkach lekarz może zalecić antybiotyk w postaci maści (np. mupirocyna, kwas fusydowy) lub w cięższych przypadkach – antybiotyki doustne.

Jeśli przyczyną zapalenia są wirusy (np. opryszczka) lub grzyby (kandydoza czerwieni wargowej), antybiotyki nie będą skuteczne. Dlatego przed rozpoczęciem leczenia warto skonsultować się z lekarzem, aby dobrać odpowiednie środki.

Jakie są domowe sposoby na zapalenie czerwieni wargowej?

W przypadku łagodniejszych postaci choroby warto stosować również domowe sposoby na zapalenie czerwieni wargowej, które mogą wspomóc regenerację skóry. Najlepsze metody to:

• olej kokosowy – działa nawilżająco i antybakteryjnie, łagodzi podrażnienia;
• miód – ma właściwości antyseptyczne, przyspiesza gojenie (nie stosuj go w przypadku zakażenia grzybiczego);
• aloes – pomaga złagodzić stan zapalny i przyspiesza regenerację naskórka;
• unikanie oblizywania ust – pozwala na odbudowę warstwy ochronnej warg.

Podsumowanie

Zapalenie czerwieni wargowej to schorzenie, które może mieć różne przyczyny, od infekcji wirusowych i bakteryjnych, po reakcje alergiczne czy nadmierną ekspozycję na słońce. Objawia się zaczerwienieniem, suchością, pękaniem oraz bólem warg. Leczenie zależy od przyczyny – stosuje się m.in. leki przeciwwirusowe, przeciwgrzybicze, niekiedy antybiotyki. W łagodniejszych przypadkach pomocne mogą być domowe sposoby na zapalenie czerwieni wargowej, takie jak nawilżanie i unikanie drażniących czynników.

Kwas borowy występuje w postaci bezwonnego białego proszku lub bezbarwnych kryształków. Ze względu na to, że jest neurotoksyczny i kumuluje się w organizmie, nie stosuje się go doustnie, a jedynie zewnętrznie. Kwas borny działa przeciwzapalnie oraz ściągająco, a także słabo przeciwgrzybiczo i przeciwbakteryjnie.

Substancja wchodzi w skład wodnych roztworów i maści (maks. stężenie 3%), zasypek (maks. 10%), a nawet globulek dopochwowych (maks. 1,0-2,0%) jako środek przywracający prawidłowy odczyn skóry lub środowiska pochwy oraz przeciwdziałający namnażaniu się drobnoustrojów [1].

Czy można stosować kwas borowy na grzybicę skóry i paznokci?

Terapia onychomikozy, czyli grzybicy paznokci, jest dla wielu osób procesem żmudnym i długotrwałym. Nieleczona, może przenosić się na inne paznokcie, a w skrajnych przypadkach doprowadzać do zakażenia ogólnoustrojowego. Choć na rynku jest obecnie sporo preparatów zawierających substancje o działaniu przeciwgrzybiczym (np. lakiery do paznokci z cyklopiroksem czy amorolfiną), zdarza się, że pacjenci sięgają po roztwór wodny kwasu bornego. Rzeczywiście, działa on łagodnie bakterio- i grzybostatycznie, jednak jego aplikacja może nie przynieść oczekiwanych rezultatów.

Roztwór wodny kwasu bornego można jednak stosować pomocniczo, także w przypadku grzybicy skóry (przestrzenie między palcami, szpara międzypośladkowa, doły pachowe, pachwiny oraz skóra pod piersiami u kobiet). Miejsce zmienione chorobowo należy przemyć 2% roztworem wodnym kwasu bornego, a następnie nanieść preparat w postaci kremu lub maści, które zawierają substancję przeciwgrzybiczą (np. mikonazol, klotrimazol, cyklopiroks) lub substancję grzybiczą połączoną z glikokortykosteroidem.

Kwas borowy jest również składnikiem preparatu złożonego, który zawiera również kwas galusowy, octowy i salicylowy, a także salicylan metylu oraz taninę (Acifungin forte). Preparat stosuje się pomocniczo w przypadku zakażenia grzybiczego paznokci oraz wałów okołopaznokciowych [2].

Jak stosować kwas borowy na nadmierną potliwość stóp?

Nadmierna aktywność gruczołów potowych jest kłopotliwa — może dotyczyć zarówno całego ciała, jak i jego poszczególnych partii, np. dłoni czy stóp. Na aptecznych półkach znajdziemy szereg preparatów wspomagających walkę z tym dosyć uporczywym problemem.

Wśród nich można wymienić zasypki zawierające wspomniany już kwas borowy i inne składniki (np. talk, kwas salicylowy, weglan magnezu, olejek z drzewa herbacianego), które działają nie tylko odkażająco i przeciwzapalnie, ale również pochłaniają nadmiar wilgoci gromadzącej się na skórze stóp (Antypot, Proftin-G) [3].

Czy warto stosować kwas borowy na infekcje grzybicze pochwy?

Ze względu na działanie przeciwdrobnoustrojowe, kwas borowy jest również stosowany w ginekologii. Substancja wchodzi w skład preparatów wspomagających leczenie infekcji grzybicznych, przyczyniając się do przywrócenia prawidłowego, kwasowego odczynu w obrębie pochwy, a także spowalniając rozwój patogenów.

Kwas borowy zawarty w globulkach dopochowych występuje w połączeniu z innymi składnikami, m.in. kwasem mlekowym, witaminą E, olejkiem z drzewa herbacianego czy kwasem hialuronowym (Canditon, Albivag) [4].

Kwas borowy w lekach recepturowych

3% roztwór kwasu bornego jest częstym składnikiem leków recepturowych sporządzanych w warunkach aptecznych. Ma działanie ściągające, antyseptyczne i wysuszające, dlatego może być wykorzystywany do miejscowego odkażania zmienionej chorobowo skóry oraz okolic intymnych. Wodny roztwór kwasu bornego, oprócz postaci płynnych, wchodzi w skład kremów i maści recepturowych.

Co ciekawe kwas borowy, stosuje się go również w jałowych preparatach ocznych — pełni wówczas rolę stabilizatora innych substancji leczniczych, np. chlorowodorku prokainy czy siarczanu neomycyny [5].

Co jest przyczyną grzybicy skóry?

Grzybica najczęściej może wystąpić w trakcie lub po antybiotykoterapii, sterydoterapii, w osłabieniu odporności czy w wyniku zmian hormonalnych. Może być następstwem cukrzycy, nowotworów czy choroby AIDS. Dotyczy wielu narządów i układów w organizmie. Może pojawić się w jamie ustnej, na języku, w gałce ocznej, a także na skórze, błonach śluzowych czy owłosionej skórze głowy. Dotyczyć może także paznokci. Poważną chorobą, wymagającą pilnej konsultacji lekarskiej i długiego leczenia jest grzybica układowa (np. zajęcie przewodu pokarmowego). A skąd ona się bierze? Grzybicę wywołują najczęściej grzyby z rodzaju Candida lub Aspergillus. Należy pamiętać, że jest ona chorobą zakaźną i podczas leczenia należy przestrzegać bezwzględnie zasad higieny (używać osobnego ręcznika, szczoteczki do zębów, dezynfekować sanitariaty). Wiemy już, co wywołuję grzybicę, ale jak z nią walczyć? Poznajmy maści na grzybicę skóry bez recepty. Dowiedzmy się też, co będzie lepsze: Daktarin czy Clotrimazolum a może terbinafina czy Clotrimazolum?

Jakie maści i kremy na grzybicę skóry są najskuteczniejsze?

Maści i kremy na grzybicę skóry to popularne i skuteczne środki do walki z infekcjami grzybiczymi. Są łatwo dostępne w aptekach i oferują różnorodne składniki aktywne, które pomagają zwalczyć różne rodzaje grzybów. Dzięki swojej wygodzie i skuteczności stanowią pierwszą linię obrony przed objawami grzybicy, takimi jak swędzenie, zaczerwienienie i łuszczenie się skóry. Najlepsza maść na grzybicę skóry powinna zawierać substancje takie jak klotrimazol, cyklopiroks z olaminą, mikonazol czy terbinafina.

Czy maść na grzybicę z klotrimazolem jest skuteczna?

Klotrimazol to dostępny obecnie także bez recepty lek przeciwgrzybiczy działający na grzyby z rodzaju Candida. Należy do grupy leków przeciwgrzybiczych, pochodnych imidazolu. Występuje w formie płynu na skórę, kremu na skórę i błony śluzowe oraz w postaci tabletek i kapsułek dopochwowych. Wskazania dotyczące stosowania maści na grzybicę z klotrimazolem obejmują skórę dotkniętą grzybicą w okolicy pachwin, pach, dłoni, stóp, grzybicy międzypalcowej oraz w łupieżu pstrym. Skuteczne jest stosowanie go w kandydozie skóry i błon śluzowych zewnętrznych narządów płciowych. Leczenie trwa zwykle od kilku dni do kilku tygodni i zależy od wielkości zmian chorobowych i ich umiejscowienia. Po ustąpieniu objawów należy jeszcze stosować miejscową terapię przeciwgrzybiczą przez cztery tygodnie. Maści i kremy z klotrimazolem na grzybicę to m.in. Clotrimazolum Hasło, Clotrimazolum GSK, Clotrimazolum Ziaja. Można je dostać bez recepty lekarskiej, co czyni je łatwo dostępną opcją dla pacjentów szukających maści przeciwgrzybiczej bez recepty. Warto także wspomnieć, że prócz grzybicy skóry, klotrimazol stosowany jest również w leczeniu grzybiczych zakażeń pochwy i sromu (np. tabletka dopochwowa Pirolam Intima Vag), co pozwala na skuteczne miejscowe leczenie kandydozy intymnej.

Clotrimazolum GSK, krem

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• zawiera klotrimazol, który działa przeciwgrzybicznie;
• do stosowania zewnętrznego na skórę i błony śluzowe;
• po konsultacji lekarskiej może być stosowany u dzieci.

Clotrimazolum Aflofarm, krem

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• konsystencja kremu zapewnia dość szybkie wchłonięcie leku i nie pozostawia tłustych plam.
• najtańszy preparat na rynku;
• do stosowania od 11. roku życia (młodsze dzieci po konsultacji lekarskiej);
• może być stosowany u kobiet w ciąży po I trymestrze i karmiących piersią;
• po otwarciu zużyć w ciągu 28 dni.

Kiedy warto stosować cyklopiroks z olaminą?

Cyklopiroks z olaminą to sprawdzony lek przeciwgrzybiczy, stosowany od kilkudziesięciu lat w leczeniu różnych zakażeń grzybiczych. Jego największą zaletą jest szerokie spektrum działania – zwalcza dermatofity, grzyby drożdżopodobne z rodzaju Candida, a także grzyby z rodzaju Malassezia, odpowiedzialne za łupież i łojotokowe zapalenie skóry. Co więcej, wykazuje również działanie przeciwbakteryjne i przeciwzapalne, dzięki czemu może pomagać nie tylko w walce z grzybem, ale też łagodzić towarzyszące zakażeniu zaczerwienienie i swędzenie. Ważną zaletą kliniczną jest fakt, że przez kilkadziesiąt lat stosowania nie odnotowano przypadków oporności grzybów na tę substancję, co wyróżnia ją korzystnie na tle wielu innych leków przeciwgrzybiczych.

W przypadku zakażeń skóry cyklopiroks z olaminą dostępny jest w wielu postaciach, takich jak żel, krem, płyn czy zawiesina (np. seria preparatów Pirolam), a stosuje się go zazwyczaj dwa razy na dobę przez kilka tygodni. Poza preparatami dermatologicznymi substancja ta występuje również w szamponach (stosowanych przy łupieżu i łojotokowym zapaleniu skóry głowy), lakierach do paznokci (w leczeniu grzybicy paznokci) oraz kremach i globulkach dopochwowych (przy kandydozie pochwy). Działania niepożądane są rzadkie i mają zazwyczaj łagodny, miejscowy charakter – mogą pojawić się pieczenie, świąd lub zaczerwienienie w miejscu aplikacji.

Pirolam, żel

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• zawiera cyklopiroks z olaminą, który działa przeciwgrzybiczo, przeciwbakteryjnie i przeciwzapalnie;
• do stosowania zewnętrznego na skórę;
• stosuje się 2 razy na dobę;
• nie stosować u niemowląt i dzieci poniżej 6. roku życia;
• okres ważności po pierwszym otwarciu tuby wynosi 3 miesiące.

Jaki krem na grzybicę zawierający mikonazol wybrać?

Wśród postaci leków występujących w formie kremu i maści na rynku aptecznym funkcjonuje mikonazol. Jest to lek zarejestrowany do leczenia grzybicy międzypalcowej i grzybicy obrębnej pachwin. Leczenie po ustąpieniu objawów świądu i łuszczenia skóry należy kontynuować jeszcze przez tydzień. Lek stosowany jest miejscowo i w niewielkim stopniu wchłania się do krążenia ogólnego.

Szczególną ostrożność powinni zachować pacjenci przyjmujący leki przeciwzakrzepowe-warfarynę, może dochodzić bowiem do zwiększania ryzyka krwawień podczas jednoczesnego stosowania. Mikonazol występuje w lekach bez recepty, takich jak Daktarin krem lub Miconal żel. Można go dostać także na receptę pod nazwą Mycosolon maść. Wielu pacjentów zastanawia się: Daktarin czy Clotrimazolum – co wybrać? Wybór zależy od rodzaju grzybicy i indywidualnych preferencji pacjenta, ale oba preparaty są skuteczne w leczeniu większości infekcji grzybiczych skóry.

Daktarin, krem

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• konsystencja kremu zapewnia dość szybkie wchłonięcie leku i nie pozostawia tłustych plam.
• działa na grzyby i niektóre bakterie;
• należy stosować jeszcze tydzień po ustąpieniu objawów;
• stosuje się 2 razy na dobę.

Terbinafina czy Clotrimazolum – które lepsze na grzybicę skóry?

Terbinafina jest bardzo skutecznym lekiem przeciwgrzybiczym. Mechanizm jej działania polega na hamowaniu syntezy steroli w komórkach grzyba i zakłócaniu oddychania komórkowego. Stosowany w grzybicy stóp, skóry gładkiej, fałdów skórnych, drożdżycy skóry i łupieżu pstrym. Ma szerokie spektrum działania. Już w niedużych dawkach działa grzybobójczo na dermatofity, pleśnie i niektóre grzyby dimorficzne. Terbinafina nie wpływa na metabolizm innych leków, dlatego też jej stosowanie nie wiąże się z ryzykiem interakcji. Przenika do mleka kobiecego, dlatego też nie zaleca się jej w okresie karmienia piersią. Czas leczenia zależny jest od nasilenia zmiany i jej umiejscowienia. Zwykle leczenie trwa od jednego do dwóch tygodni.

Wybierając między terbinafiną a clotrimazolum, warto wiedzieć, że terbinafina wymaga jednej aplikacji na dobę, w odróżnieniu od clotrimazolum, który należy stosować 2-3 razy w ciągu doby. Terbinafinę do smarowania skóry można kupić bez recepty, pod następującymi nazwami: Myconafine krem, Tersilat krem, Terbilum krem, Undofen Max krem, Lamisilatt krem, Terbinafina Ziaja krem.

Terbinafina Ziaja, krem

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• konsystencja kremu zapewnia dość szybkie wchłonięcie leku i nie pozostawia tłustych plam.
• wystarczy stosować raz na dobę;
• dla osób od 12. roku życia;
• polski producent.

Tersilat, krem

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• konsystencja kremu zapewnia dość szybkie wchłonięcie leku i nie pozostawia tłustych plam.
• wystarczy stosować raz na dobę;
• dla osób od 12. roku życia.

Jakie inne maści przeciwgrzybicze bez recepty są dostępne?

Na sam koniec warto wspomnieć o substancji jaką jest ketokonazol, bo również występuje w formie kremu na grzybicę bez recepty. Ketokonazol to lek przeciwgrzybiczy stosowany obecnie najczęściej w grzybicy owłosionej skóry głowy wywołanej przez drożdżaki z rodzaju Malassezia. Najczęściej występującym objawem zakażenia tym grzybem jest łupież owłosionej skóry głowy, łupież pstry oraz łojotokowe zapalenie skóry. Przemijającym działaniem niepożądanym leku może być podrażnienie skóry głowy, zaczerwienienie, świąd i zapalenie mieszków włosowych. Ketokonazol można spotkać pod następującymi nazwami handlowymi: Nizoral krem (lek bez recepty).

Nizoral, krem

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• konsystencja kremu zapewnia dość szybkie wchłonięcie leku i nie pozostawia tłustych plam.
• do leczenia łupieżu pstrego, grzybicy ciała i łojotokowego zapalenia skóry.

Jak zapobiegać zakażeniom grzybiczym skóry?

Najwłaściwszą profilaktyką jest higiena osobista i nienarażanie się na zakażenie w miejscach publicznych (basen, łazienka publiczna, sauna). Warto pamiętać o klapkach na basen i przestrzeganiu higieny w miejscach, z których korzysta wiele osób. Podczas antybiotykoterapii czy innej kuracji przeciwbakteryjnej warto stosować probiotyki, które dbają o prawidłowy stan naszej mikroflory a tym samym odporności. Zdecydowanie nasze bakterie jelitowe mają wysoką zdolność niedopuszczania do rozwoju zakażeń grzybiczych.

Warto wiedzieć, że zakażenie grzybicze powodować może nadmierny rozrost patologicznej flory bakteryjnej w naszym organizmie. Przykładem może być tu niezwykle oporna na leczenie bakteria Clostridium difficile, która między innymi pojawia się podczas długotrwałej i inwazyjnej antybiotykoterapii. Początkowo podczas takiego leczenia dochodzi do wzrostu grzybów w przewodzie pokarmowym, a następnie te sprzyjające warunki powodują namnażanie się Clostridium i bardzo poważne następstwa w postaci zakażenia układu pokarmowego i silnej biegunki. Clostridium jest bakterią bardzo oporną na leczenie i daje bardzo wysokie ryzyko nawrotów.

Podsumowanie

W leczeniu grzybicy jest dostępnych wiele leków działających miejscowo. Zależnie od miejsca zakażenia i nasilenia zmian można dobrać odpowiedni produkt. Zmiany grzybicze zdecydowanie powinno się leczyć, by nie dopuścić do rozwoju zakażenia i przenoszenia choroby na zdrowe osoby z otoczenia. Najlepsza maść na grzybicę skóry to taka, która zawiera substancję aktywną odpowiednią dla konkretnego rodzaju grzybicy. Maści, kremy i żele na grzybicę skóry bez recepty, zawierające klotrimazol (np. Clotrimazolum GSK), mikonazol (np. Daktarin), cyklopiroks z olaminą (np. Pirolam) lub terbinafinę (np. Terbinafina Ziaja), będą dobrym wyborem dla większości pacjentów z powierzchownymi infekcjami grzybiczymi. Pacjent powinien przestrzegać zaleceń producenta różnych postaci leku, a także właściwie dawkować lek, mieć świadomość możliwych działań niepożądanych i ewentualnych interakcji z innymi lekami. Wszystkie te informacje może przekazać pacjentowi farmaceuta. Jego obowiązkiem jest również skierowanie pacjenta do lekarza, jeśli podejrzewa grzybicę układową, która wymaga specjalistycznego leczenia.

Masz swędzenie pod pachami, a dodatkowo widzisz, że pachy są czerwone? To może być podrażnienie, wysypka lub grzybica pod pachami. Grzybica pach występuje dosyć rzadko, zdecydowanie rzadziej niż inne infekcje grzybicze, jednak może się pojawić. Najczęściej można spotkać się z przypadkami grzybicy paznokci, stóp, skóry głowy czy miejsc intymnych, grzybica pod pachami nie jest tak częsta, ale jeśli się pojawi, to jak ją leczyć? Czy istnieją dobre maści na podrażnienia pod pachami? To wszystko omówimy w dalszej części tekstu. Najpierw dowiedzmy się, skąd się ona bierze.

Najczęściej za grzybicę pod pachami odpowiadają maczugowce Corynebacterium tenuis. Co ciekawe, pomimo słowa grzybica w nazwie, ta dolegliwość jest powodowana przez bakterie. Z tego względu nie należy jej porównywać i leczyć podobnie jak inne popularne grzybice np. paznokci, stóp czy drożdżycę skóry (najczęściej atakujące skórę grzyby to drożdżaki) [1,2]. Natomiast jeśli pojawiają sie u ciebie czerwone plamy pod pachami to może to być faktyczne zakażenie drożdżakami, które powoduja grzybice, np. Candida albicans. Jak rozpoznać, że te zapalenie skóry pod pachami to właśnie popularnie nazywana grzybica?

Jakie są objawy grzybicy pod pachami?

Objawy grzybicy pod pachami mogą być mylące i łatwo je pomylić z innymi problemami, takimi jak zapalenie skóry pod pachami czy zwykłe podrażnienie. Charakterystyczne dla tej choroby są zgrubiałe włosy pod pachami, otoczone żółtymi, czerwonymi lub czarnymi złogami drobnoustrojów. Pojawia się też intensywny, nieprzyjemny, zjełczały zapach spod pach, który nie ustępuje mimo stosowania dezodorantów. Często obserwuje się również przebarwiony pot – może mieć czerwone, żółte lub czarne zabarwienie i zostawiać trudne do usunięcia plamy na ubraniach. W wyniku infekcji włosy stają się osłabione, ich łodygi się łamią, a same włosy wypadają. Grzybica pod pachami może też powodować swędzenie pach i pojawienie się czerwonych plam pod pachami. Jeśli zauważysz takie objawy, warto sięgnąć po specjalistyczną maść na podrażnienia pod pachami lub skonsultować się z lekarzem, który dobierze odpowiednie leczenie [1,3].

Jak uniknąć grzybicy pod pachami?

Aby uniknąć grzybicy pod pachami, przede wszystkim trzeba dbać o codzienną higienę – regularne mycie i dokładne osuszanie pach może zapobiec rozwojowi drobnoustrojów. Ważne jest, by nie pożyczać innym osobom ręczników, ubrań czy dezodorantów, które miały kontakt z pachami – to częsty sposób przenoszenia zakażenia. Kontakt z bezpańskimi zwierzętami, szczególnie tymi z łysymi plamami na sierści, także może być ryzykowny. Nadmierna potliwość sprzyja grzybicy, dlatego warto sięgnąć po skuteczny antyperspirant lub specjalistyczny bloker potu, taki jak Antidral lub Perspirex, a także rozważyć usunięcie owłosienia, co ograniczy wilgoć. Otyłość to kolejny czynnik zwiększający ryzyko – im więcej fałd skórnych, tym łatwiej o podrażnienia pod pachami i rozwój grzybów. Utrzymując prawidłową masę ciała i stosując odpowiednią maść na podrażnienia pod pachami, można skutecznie zmniejszyć ryzyko infekcji [1,3]. Jak w takim razie mieć pewność, że ta dolegliwość, na którą cierpimy to grzybica pod pachami, a nie np. infekcja bakteryjna lub zwykłe podrażnienie?

Jak odróżnić grzybicę pach od infekcji bakteryjnej?

Swędzenie pod pachami, czerwone pachy i plamy to objawy, które mogą wskazywać na różne problemy – od zwykłego podrażnienia, przez bakteryjne zapalenie skóry, aż po grzybicę pod pachami. Dlatego sama obserwacja objawów często nie wystarcza, by postawić trafną diagnozę. Aby mieć pewność, że to faktycznie grzybica, a nie np. infekcja bakteryjna, dermatolog może wykonać badanie mikroskopowe próbki skóry lub włosa pobranej spod pachy. Czasem konieczne jest też posiew, który pokaże, czy winne są grzyby (np. drożdżaki Candida albicans), czy bakterie, takie jak Corynebacterium. Tylko na tej podstawie można dobrać odpowiednią maść na grzybicę pod pachami lub inne leczenie – antygrzybicze albo antybakteryjne. Samodzielne stosowanie maści bez diagnozy może pogorszyć stan skóry i nasilić podrażnienie pod pachami [1,2]. Przejdźmy zatem do tego, jak leczyć grzybicę pod pachami. Czy istnieje dobra maść na grzybicę pod pachami? Który produkt wybrać? A może wystarczy zwykła maść na podrażnienia pod pachami?

Jak leczyć grzybicę pod pachami?

Podstawą dobrego leczenia swędzenia pach i czerwonych pach jest poznanie, co wywołuje podrażnienia – czy to faktyczna grzybica, czy bakteryjne zapalenie skóry spowodowane przez Corynebacterium tenuis. W przypadku klasycznej grzybicy pod pachami, wywołanej przez drożdżaki, pomocna będzie maść przeciwgrzybicza, dostępna bez recepty – np. z klotrimazolem (Clotrimazolum GSK, Hasco, Aflofarm, Ziaja), mikonazolem (Daktarin, Miconal) lub terbinafiną (Lamisilatt, Tersilat, Undofen Max, Terbiderm). Takie preparaty skutecznie redukują swędzenie pod pachami, łagodzą czerwone plamy pod pachami i zwalczają przyczynę infekcji. W cięższych przypadkach lekarz może przepisać silniejsze leki doustne lub maści na receptę.

Clotrimazolum GSK, krem

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• zawiera klotrimazol, który działa przeciwgrzybicznie;
• do stosowania zewnętrznego na skórę i błony śluzowe;
• po konsultacji lekarskiej może być stosowany u dzieci.

Clotrimazolum Aflofarm, krem

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• konsystencja kremu zapewnia dość szybkie wchłonięcie leku i nie pozostawia tłustych plam.
• najtańszy preparat na rynku;
• do stosowania od 11. roku życia (młodsze dzieci po konsultacji lekarskiej);
• może być stosowany u kobiet w ciąży po I trymestrze i karmiących piersią;
• po otwarciu zużyć w ciągu 28 dni.

Daktarin, krem

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• konsystencja kremu zapewnia dość szybkie wchłonięcie leku i nie pozostawia tłustych plam.
• działa na grzyby i niektóre bakterie;
• należy stosować jeszcze tydzień po ustąpieniu objawów;
• stosuje się 2 razy na dobę.

Tersilat, krem

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• konsystencja kremu zapewnia dość szybkie wchłonięcie leku i nie pozostawia tłustych plam.
• wystarczy stosować raz na dobę;
• dla osób od 12. roku życia.

Z kolei jeśli za zmiany odpowiadają bakterie, zwłaszcza Corynebacterium, leczenie opiera się na antybiotykach stosowanych miejscowo – najczęściej z erytromycyną lub klindamycyną. Takie preparaty dostępne są na receptę. Często też pomaga maść na podrażnienia pod pachami z dodatkiem cynku lub substancji łagodzących, które wspomagają regenerację skóry (np. Sudocrem, Maść cynkowa). Dobrze sprawdzają się mydła siarkowe lub preparaty zawierające nadtlenek benzoilu np. Akneroxid czy Benzacne.

W obu przypadkach warto także sięgnąć po antyperspirant (np. Perspirex, Antidral) o działaniu leczniczym, który zmniejsza potliwość – wilgotne środowisko sprzyja bowiem zarówno grzybom, jak i bakteriom. Przy nadmiernej potliwości można spróbować stosowanie zasypek. Nieleczone infekcje mogą się nasilać, dlatego nie warto czekać – lepiej szybko sięgnąć po sprawdzone preparaty z apteki lub skonsultować się z dermatologiem. Jeśli swędzenie pach i ewentualnie zapalenie skóry pod pachami jest wynikiem jedynie podrażnienia, to warto zastosować dobre maści na podrażnienia pod pachami z alantoiną lub pantenolem, np. Alantan, Alantan Plus, Bepanthen Baby, Bepanthen Derm lub Linomag.

Alantan Plus, krem

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• nie powinno stosować się leku w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek składnik produktu leczniczego, jak również w ostrych stanach zapalnych skóry przebiegających z wysiękiem i nie powinno się stosować się go do oczu;
• preparat zawiera alantoinę, która działa złuszczająco oraz osłaniająco na skórę, poprawiając jej nawilżenie i regenerację. Deksopantenol wnika w głąb skóry, gdzie ulega przekształceniu w kwas pantotenowy (jego zwiększone zapotrzebowanie obserwuje się w przypadku otarć i uszkodzeń skóry). Zwiększa również elastyczność skóry;
• maść wskazana jest do stosowania głównie w profilaktyce odparzeń, ale znajduje również zastosowanie w przypadku wystąpienia lekkich lub już podgojonych zmian zapalnych skóry u niemowląt;
• występuje także jako krem – nieco mniej tłusta struktura.

Bepanthen Derm Krem, krem

O produkcie

• kosmetyk;
• zawiera pantenol i lanolinę;
• kosmetyk do nawilżania skóry;
• nie ma środków zapachowych;
• przeznaczony do skóry suchej, wrażliwej i skłonnej do podrażnień.

Podsumowanie

Grzybica pod pachami to rzadsza, ale uciążliwa dolegliwość, która objawia się m.in. swędzeniem pod pachami, czerwonymi plamami i nieprzyjemnym zapachem. Może być wywołana przez grzyby, takie jak Candida albicans, lub bakterie z rodzaju Corynebacterium, dlatego tak ważna jest trafna diagnoza – czasem wystarczy zwykła maść na podrażnienia pod pachami, a innym razem potrzebne będą leki przeciwgrzybicze lub antybiotyk na receptę. W aptekach znajdziesz skuteczne maści na grzybicę pod pachami, takie jak Clotrimazolum, Daktarin czy Tersilat, a także preparaty łagodzące, np. Alantan Plus czy Bepanthen Derm. Kluczowe znaczenie ma również profilaktyka – higiena, stosowanie antyperspirantów i unikanie nadmiernej wilgoci pod pachami to podstawa ochrony przed nawrotem problemu. Jeśli zauważysz swędzenie pach, czerwone pachy lub inne niepokojące zmiany, nie zwlekaj z wizytą u dermatologa. Dzięki szybkiej reakcji i odpowiednim preparatom leczenie grzybicy pod pachami może być skuteczne i szybkie.

Jest to choroba wywołana przez grzyby Malassezia furfur i Malassezia globosa. Te drożdżopodobne grzyby są składnikiem mikroflory skóry u 50-80% populacji ludzkiej. Odżywiają się naszym naskórkiem i łojem. Łupież pstry znany jest również pod nazwą pityriasis versicolor. Występuje na całym świecie, jednakże zdecydowanie częściej chorują mieszkańcy obszarów tropikalnych (ok 40%). W Europie liczby te są znacznie mniejsze i oscylują w granicach 1-4%. Dotyczy głównie osób w wieku dojrzewania. Ma to związek ze wzmożoną aktywnością gruczołów łojowych w tym wieku [1].

Jak wygląda łupież pstry?

Charakterystyczne dla łupieżu pstrego są żółtawobrunatne, owalne i okrągłe plamy, które pojawiają się szczególnie na klatce piersiowej, dekolcie, szyi i ramionach. Łupież pstry może pojawić się także na twarzy, brzuchu lub pod pachami. Początkowo zmiany mogą przypominać pokrzywkę, będąc beżowe lub jasnoróżowe, lekko zaczerwienione, lecz z czasem barwa starszych wykwitów zmienia się, co w połączeniu z kolorem nowych plam nadaje skórze charakterystyczny “pstry” wygląd. Zmiany skórne nie opalają się, gdyż grzyby blokują syntezę melatoniny, co staje się wyraźnie widoczne na tle opalonej skóry. Ponieważ obserwowane są częste nawroty, ważne jest szybkie diagnozowanie tych zmian skórnych [2,3].

Łupież pstry – co jest przyczyną? Co go nasila?

Namnożenie obecnych na skórze grzybów Malassezia furfur i Malassezia globosa jest jedną z głównych przyczyn występowania łupieżu pstrego. Rozwój tych grzybów jest szczególnie intensywny w warunkach wilgotnej i ciepłej pogody. Do czynników sprzyjających łupieżowi pstremu należą także tłusta skóra, nadmierne pocenie się, zmiany hormonalne, obniżona odporność oraz niedożywienie. Ryzyko rozwinięcia się łupieżu pstrego wzrasta również w wyniku długotrwałego stosowania antybiotyków, kortykosteroidów lub leków immunosupresyjnych.

Otyłość, intensywne pocenie się oraz fałdy skóry mogą dodatkowo sprzyjać namnażaniu się grzybów. Możliwe jest zarażenie się łupieżem pstrym poprzez kontakt z niezdezynfekowanymi narzędziami u fryzjera, kosmetyczki czy podczas wizyty w saunie czy na basenie, choć ryzyko jest mniejsze niż w przypadku grzybicy stóp czy paznokci. Korzystanie z tej samej szczotki do włosów, czapki czy ręczników co osoba zakażona oraz nieodpowiednia higiena również mogą przyczyniać się do rozwoju łupieżu pstrego [1,4].

Czy łupież pstry jest zaraźliwy?

Łupież pstry jest zaraźliwy, ponieważ jest wywoływany przez grzyby z rodzaju Malassezia, które naturalnie występują na skórze człowieka, ale w niektórych warunkach mogą nadmiernie się namnażać, prowadząc do infekcji. Zarażenie może nastąpić poprzez bezpośredni kontakt skóra do skóry z osobą zakażoną lub pośrednio, na przykład przez wspólne używanie ręczników, ubrań, szczotek do włosów czy przez kontakt z zainfekowanymi powierzchniami, takimi jak łóżka czy fotele w miejscach publicznych, np. w saunach czy na basenach. Warto jednak zaznaczyć, że zakażenie jest bardziej prawdopodobne, jeśli dana osoba ma obniżoną odporność lub inne czynniki sprzyjające rozwojowi grzybów.

Jak nie zarazić się łupieżem pstrym?

Skoro wiemy już, że łupież pstry jest zaraźliwy, należy poznać metody, aby jednak uniknąć zachorowania. Aby zapobiegać łupieżowi pstremu, należy przestrzegać kilku podstawowych zasad. Warto zwrócić uwagę na te poniższe:

• dbaj o higienę, szczególnie w przypadku wizyty w takich miejscach jak sauny, baseny itd;
• unikaj łojotoku na skórze;
• jeżeli mieszkasz z osobą mająca łupież pstry, dezynfekuj wspólnie używane przedmioty oraz nie używaj tych samych ręczników, odzieży, szczotek do włosów itd;
• kup specjalny szampon zawierający selen np. Selsun Blue;
• często zmieniaj odzież (szczególnie w lecie kiedy częściej się pocisz);
• stosuj odpowiednią dietę, bogatą w cynk, żelazo, witaminę D i unikaj palenia papierosów (zwiększają ryzyko łupieżu pstrego) [1,3].

Jak leczyć łupież pstry?

Niestety łupież pstry jest chorobą przewlekłą, z częstymi nawrotami (nawet 60-80% chorych), dlatego bardzo ważna jest profilaktyka, a także cykliczne leczenie łupieżu pstrego. Dobór leczenia zależy od przebiegu choroby oraz jej przyczyn. Powinien to zrobić lekarz dermatolog. Najczęściej w pierwszej fazie leczenia łupieżu pstrego przypisuje on leki miejscowe, takie jak maści, żele, czy szampony.

Maść na łupież pstry

Najlepsze maści na łupież pstry mogą zawierać m.in. przeciwgrzybiczy ketokonal, klotrimazol, mikonazol. Mogą one zawierać także substancję czynną o nazwie cyklopiroks, który również jest lekiem przeciwgrzybiczym, który działa przez zakłócanie metabolizmu komórek grzybów, prowadząc do ich obumierania i eliminacji zakażenia. Poniżej przedstawiamy żele, kremy i maści na łupież pstry dostępne w aptekach bez recepty.

Pirolam, żel

O produkcie

• zawiera parahydroksybenzoesan metylu i propylu – może podrażniać skórę;
• zawiera substancje o działaniu przeciwgrzybiczym;
• po otwarciu można stosować tylko 3 miesiące;
• stosować tylko na skórę, nie na błony śluzowe.

Miconal, żel

O produkcie

• stosować tylko na skórę, nie na błony śluzowe;
• po zastosowaniu żelu, należy dokładnie umyć ręce wodą z mydłem.

Clotrimazolum GSK, krem

O produkcie

• nie należy stosować kremu jeżeli jest się uczulonym na którykolwiek z jego składników;
• nie powinno się przerywać stosowania leku nawet gdy objawy choroby ustąpiły (grozi to nawrotem zakażenia);
• krem wchodzi w interakcje ze środkami antykoncepcyjnymi wykonanymi z lateksu, takimi jak prezerwatywy i krążki domaciczne, dlatego w okresie leczenia lekiem i przez 5 dni po jego zakończeniu, należy stosować inne środki antykoncepcyjne;
• nie należy stosować leku w trakcie pierwszych trzech miesięcy ciąży, a po 3 miesiącu ciąży należy skonsultować się z lekarzem;
• nie powinno się stosować leku w trakcie karmienia piersią.

Nizoral, krem

O produkcie

• Ze względu na zawartość glikolu propylenowego lek może powodować podrażnienie skóry;
• Ze względu na zawartość alkoholu stearylowego i cetylowego lek może powodować miejscową reakcję skórną.

Szampon na łupież pstry

Szampony na łupież pstry mogą zawierać również substancje przeciwgrzybicze, w tym głównie ketokonazol (Zoxin-med, Nizoral), ale również dostępne są szampony z siarczkiem selenu.

Nizoral, szampon

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• stosowany do leczenia łupieżu, a także profilaktycznie u osób z tendencją do jego występowania;
• dla osób od 12. roku życia;
• nie dopuszczać do kontaktu z oczami;
• mocno wysusza włosy i skórę głowy;
• zawiera ketokonazol – substancję o działaniu przeciwłupieżowym;
• występuje w butelkach o różnej wielkości a także w saszetkach.

Zoxin-med, szampon leczniczy

O produkcie

• zawiera czerwień koszenilową – może powodować reakcje alergiczne;
• może powodować zmianę koloru włosów.

Tabletki na łupież pstry

W przypadku łupieżu pstrego, kiedy miejscowe metody leczenia, takie jak maści i szampony na łupież pstry, nie przynoszą oczekiwanych rezultatów, konieczna może okazać się terapia ogólna. Zazwyczaj polega ona na stosowaniu doustnych tabletek przeciwgrzybiczych z itrakonazolem w dawce 200 mg przez okres 7 dni lub flukonazolem w dawce 150-300 mg, raz w tygodniu przez 2 do 4 tygodni. Niestety nie istnieją tabletki na łupież pstry bez recepty.

Mycosyst, kapsułki

O produkcie

• tylko na receptę;
• zawiera laktozę.

Itrax, kapsułki twarde

O produkcie

• tylko na receptę;
• stosować bezpośrednio po posiłku.

Jak dbać o skóre głowy podczas łupiezu pstrego?

Terapia łupieżu pstrego wymaga zastosowania leków, np. z ketokonazolem, które działają dobrze, ale niestety mocno wysuszają skórę głowy i włosy. Warto pomyśleć o pielęgnacji skóry głowy i włosów już podczas trwania terapii leczniczej. Idealnie nadadzą się do tego kosmetyki lub dermokosmetyki, które koją podrażnienia, redukują świąd, nawilżają skórę i odbudowują barierę hydrolipidową, np. La Roche-Posay Kerium, Pharmaceris H Purin, Vichy Dercos, Ducray Elution. Warto rozważyć też preparaty, które mają składniki przeciwgrzybicze (np. cyklopiroks w Ducray Kelual DS), ale działają łagodnie i kojąco – przeciwnie do leków na łupież. Takie dermokosmetyki można stosować nawet zamiast, np. Nizoralu, a szczególnie warto wdrożyć je do codziennej pielęgnacji skóry głowy skłonnej do łupieżu.

Podsumowanie

Podsumowując, skuteczne leczenie łupieżu pstrego wymaga odpowiedniej diagnozy i zastosowania właściwej terapii, która może obejmować zarówno leczenie miejscowe, jak i ogólne.Pamiętaj, że regularne wizyty u specjalisty i przestrzeganie jego zaleceń są kluczowe dla szybkiego powrotu do zdrowia i uniknięcia nawrotów choroby.

Cyklopiroks, ciclopirox a może cyklopiroksolamina. Pewnie często słyszycie te nazwy w kontekście preparatu przeciwgrzybiczego lub skutecznego lakieru na grzybicę paznokci. Ale co to tak właściwie jest? Pod względem chemicznym cyklopiroks należy do tzw. hydroksypirydonów, co oznacza, że nie jest w żaden sposób “spokrewniony” z powszechnie stosowanymi związkami azolowymi (np. klotrimazol, ketokonazol, flukonazol, mikonazol, ekonazol), pochodnymi alliloaminy (terbinafina) czy morfoliny (amorolfina). A na co działa cyklopiroks? Dzięki szerokiemu spektrum działania cyklopiroks jest skuteczny wobec większości istotnych klinicznie drożdżaków i pleśni, a także dermatofitów. Jednak na tym nie koniec, bowiem substancja lecznicza może być również stosowana w przypadku infekcji grzybiczych wywołanych przez niektóre gatunki Candida, które zwykle wykazują oporność na wymienione wyżej związki azolowe. Z tego wynika, że to szeroko działający preparat przeciwgrzybiczy. Jak w takim razie działa ten związek?

Na czym polega mechanizm działania ciclopiroxu? Aktywność przeciwdrobnoustrojowa opiera się w tym przypadku na dosyć wysokim powinowactwie tej substancji do kationów metali trójwartościowych (glinu, żelaza). W wyniku takiej interakcji powstają związki chelatowe, a to wpływa niekorzystnie na procesy oddychania komórkowego zachodzące w komórkach grzybów. Chelaty cyklopiroksu wiążą się m.in. ze ścianą i błoną komórkową, a także mitochondriami i rybosomami drobnoustrojów, a to hamuje dalszy dalszy rozwój patogenów [1,2].

Czym się różni cyklopiroks od cyklopiroksolaminy?

Cyklopiroks i cyklopiroksolamina to tak naprawdę dwa różne określenia tej samej substancji leczniczej, choć stosowane są w nieco innych kontekstach. Sama cyklopiroksolamina to forma soli – konkretnie etanoloaminowa sól cyklopiroksu – i to właśnie ona jest wykorzystywana w większości dostępnych na rynku preparatów przeciwgrzybiczych. Gdy mówimy o cyklopiroksie lakierze, czyli popularnym i skutecznym lakierze na grzybicę paznokci, mamy zazwyczaj na myśli produkty zawierające właśnie cyklopiroksolaminę. W praktyce dla pacjenta różnica między tymi nazwami nie jest aż tak istotna – obie formy działają przeciwgrzybiczo i zwalczają drożdżaki, pleśnie i dermatofity. Warto jednak wiedzieć, że w ulotce może być podana jedna z tych nazw – ciclopirox (nazwa międzynarodowa) lub cyklopiroksolamina – ale mechanizm działania i skuteczność leczenia pozostają takie same. Dzięki temu, niezależnie od nazewnictwa, pacjenci mogą mieć pewność, że sięgają po sprawdzony preparat przeciwgrzybiczy. Jeśli już znamy różnice między cyklopiroksem a cyklopiroksolaminą, to sprawdźmy, jakie są dostępne skuteczne lakiery na grzybicę z tym związkiem.

Jakie leki i lakiery z cyklopiroksem są dostępne w Polsce?

Cyklopiroks jest efektywny w stosunkowo wąskim, ale jednocześnie dość wysokim zakresie stężeń obejmującym przedział 10-100 mg/l. Co ważne, leki przeciwgrzybicze z cyklopiroksem występują w dwóch postaciach: zawierają “czysty” cyklopiroks (ciclopirox) lub sól tego związku z olaminą (ciclopirox olaminum). Wśród przykładowych preparatów z cyklopiroksem/cyklopiroksolaminą można wymienić Pirolam (lakier do paznokci, zawiesina na skórę lub szampon), Hascofungin (krem i płyn na skórę), Ciclolack (lakier do paznokci).

Pirolam, lakier na grzybice paznokci

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• wskazany do leczenia łagodnej i umiarkowanej grzybicy paznokci, gdy zajęte jest mniej niż 50% płytki paznokciej i nie więcej niż 4 paznokcie;
• aplikator z pędzelkiem pozwala dokładnie nałożyć warstwę lakieru;
• w 1. miesiącu lakier nakłada się co 2. dzień, w 2. miesiącu 2 razy w tygodniu, a w 3. miesiącu raz w tygodniu;
• produkt przeznaczony dla dorosłych.

Ciclolack, lakier na grzybice paznokci

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• wskazany do leczenia łagodnej i umiarkowanej grzybicy paznokci, gdy zajęte jest mniej niż 50% płytki paznokciej i nie więcej niż 4 paznokcie;
• zawiera komplet szpatułek, pilniczków i wacików;
• w 1. miesiącu lakier nakłada się co 2. dzień, w 2. miesiącu 2 razy w tygodniu, a w 3. miesiącu raz w tygodniu;
• produkt przeznaczony dla dorosłych;
• po pierwszym otwarciu zużyć w ciągu 6. miesięcy.

Pirolam, szampon

O produkcie

• oprócz cyklopiroksolaminy zawiera klimbazol (działanie przeciwgrzybicze) oraz kompleks witamin do wzmocnienia włosów;
• zwalcza łupież i łagodzi podrażnienia;
• pomocny także w zapobieganiu nawrotom łupieżu;
• występuje w opakowaniach o różnej wielkości oraz saszetkach jednodawkowych;
• bez barwników;
• przebadany dermatologicznie.

Pirolam, lakier na grzybice paznokci

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• wskazany do leczenia łagodnej i umiarkowanej grzybicy paznokci, gdy zajęte jest mniej niż 50% płytki paznokciej i nie więcej niż 4 paznokcie;
• aplikator z pędzelkiem pozwala dokładnie nałożyć warstwę lakieru;
• w 1. miesiącu lakier nakłada się co 2. dzień, w 2. miesiącu 2 razy w tygodniu, a w 3. miesiącu raz w tygodniu;
• produkt przeznaczony dla dorosłych.

Hascofungin, płyn do stosowania na skórę

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• wskazany do miejscowe leczenia grzybicy skóry i łupieżu pstrego;
• zawiera cyklopiroksolaminę.

Powyższe preparaty to produkty lecznicze dostępne bez recepty. Wskazaniami do ich stosowania są grzybice różnego pochodzenia występujące w okolicy stóp (na podeszwach i powierzchniach bocznych, między palcami), pod piersiami, pomiędzy fałdami skórnymi, na podudziach, a także na paznokciach. Co więcej, preparaty z cyklopiroksem są również skuteczne w przypadku leczenia łupieżu pstrego (żółtobrunatnych zmian chorobowych obejmujących skórę klatki piersiowej) oraz łojotokowego zapalenia owłosionej skóry głowy. W Polsce dostępne są również preparaty z cyklopiroksem na receptę, np. Batrafen (płyn na skórę), Stieprox (szampon – chociaż aktualnie nie jest dostępny w aptekach), Axopirox (lakier do paznokci z cyklopiroksem) oraz Polinail (lakier do paznokci).

Jak stosować preparaty z cyklopiroksem?

Stosowanie preparatów z cyklopiroksem różni się w zależności od dolegliwości, z jaką mamy do czynienia. W leczeniu grzybicy skóry owłosionej i gładkiej należy sięgnąć po zawiesinę, płyn do stosowania na skórę lub krem. Dawkowanie opiera się na aplikowaniu tego typu preparatów dwa razy na dobę do czasu ustąpienia symptomów (najczęściej przez 14 dni). Po tym czasie można zastosować leczenie podtrzymujące trwające od 7 do 14 dni (w celu zapobiegania nawrotom choroby) [3, 4].

Terapia grzybicy paznokci opiera się zaś na stosowaniu 8% lakieru leczniczego przez co najmniej trzy (w przypadku grzybicy paznokci dłoni) do sześciu miesięcy (w przypadku grzybicy paznokci stóp). Kuracja dzieli się na kilka etapów, spośród których każdy trwa 30 dni. W trakcie pierwszego miesiąca aplikujemy lakier co drugi dzień, kolejno dwukrotnie w ciągu tygodnia, a następnie raz w tygodniu. Jednocześnie należy pamiętać o dokładnym zmywaniu preparatu z płytki paznokciowej, a także regularnym piłowaniu paznokci jednorazowym pilnikiem. W zależności od indywidualnych uwarunkowań, całkowity czas trwania leczenia może wynosić nawet od 6 do 12 miesięcy. Co ważne, podczas stosowania lakieru leczniczego z cyklopiroksem nie należy używać preparatów kosmetycznych w postaci emalii [3,5].

Wskazaniem do stosowania cyklopiroksu jest również łojotokowe zapalenie owłosionej skóry głowy oraz łupież. W takiej sytuacji skuteczny może okazać się 1,5% szampon leczniczy, który należy nanosić 2-3 razy w tygodniu. Maksymalny czas trwania terapii nie powinien przekroczyć 4 tygodni [6].

Podsumowanie

Cyklopiroks to skuteczny preparat przeciwgrzybiczy, który znajdziemy w różnych formach – od lakierów na grzybicę paznokci, przez szampony, aż po kremy i płyny na skórę. Niezależnie od tego, czy na opakowaniu widnieje nazwa cyklopiroks, ciclopirox czy cyklopiroksolamina, substancja działa w ten sam sposób – hamuje rozwój drożdżaków, pleśni i dermatofitów. Najczęściej stosowaną formą jest cyklopiroks lakier, który pomaga w leczeniu łagodnej i umiarkowanej grzybicy paznokci. Dostępne bez recepty preparaty, takie jak Pirolam czy Ciclolack, są wygodne w użyciu i dobrze tolerowane. Jeśli zmagasz się z problemem grzybicy skóry lub paznokci, warto sięgnąć po sprawdzony i szeroko stosowany cyklopiroks lakier lub inny produkt z tej grupy.

Grzybica w tym m.in grzybica stóp jest chorobą, jak sama nazwa wskazuje, wywołaną przez grzyby. Najczęściej są to dermatofity, drożdżaki oraz grzyby pleśniowe. Ten rodzaj mikroorganizmu bytuje najczęściej w miejscach wilgotnych i ciepłych. W związku z tym miejscami, gdzie najczęściej jesteśmy podatni na zakażenie, będą pływalnie, baseny i sauny. Nasz organizm posiada mechanizmy ochronne, dzięki którym nie każdy kontakt z grzybami będzie powodował powstawanie grzybicy. Jednak spadki odporności oraz noszenie nieodpowiedniego obuwia z tworzyw sztucznych będzie dodatkowym czynnikiem sprzyjającym rozwojowi infekcji. Grzybica stóp może pojawić się na skórze, lub paznokciach. Możemy mieć także z do czynienia z grzybicą podeszwową lub grzybicą międzypalcową. Jak rozpoznać gryzbicę? Objawia się ona zmianami koloru skóry czy paznokci, pojawieniem się białych nalotów czy też zgrubieniem paznokci. Jak leczyć grzybicę stóp? Lepiej wybrać maść na grzybicę stóp czy krem na grzybicę stóp? A może coś innego? Na to wszystko odpowiemy w dalszej części poradnika [1].

Jakie są rodzaje grzybicy stóp?

Przed dowiedzeniem się o tym, jak leczyć grzybicę stóp i jakie są preparaty na grzybicę stóp warto dowiedzieć się jeszcze dokładniej, jak ją możemy podzielić. Rodzaje grzybicy stóp mogą się różnić ze względu na miejsce występowania infekcji. Wyróżnia się kilka rodzajów grzybicy stóp, w tym:

• grzybica międzypalcowa znana także jako grzybica między palcami – jest to najczęstszy rodzaj grzybicy stóp. Dotyka przestrzeni między palcami stóp i może powodować pęknięcia, zaczerwienienie, świąd i pieczenie skóry między palcami;
• grzybica podeszwowa – dotyczy dolnej strony stopy, zwłaszcza pięty i opuszków palców. Powoduje zgrubienie, łuszczenie, swędzenie i pieczenie skóry na podeszwie stopy;
• grzybica paznokci – choć dotyczy paznokci, może wpływać na skórę wokół paznokci i między palcami stóp. Objawy obejmują żółtawą zmianę koloru, zgrubienie, rozwarstwianie się, łamliwość i nieprzyjemny zapach paznokcia.

Jak wygląda grzybica nóg? Objawy choroby

A jak wygląda ta dolegliwość? Czy wizualnie możemy potwierdzić, że to grzybica stóp, a nie na przykład jakieś podrażnienie? Grzybica stóp jest infekcją skóry wywołaną przez grzyby. Objawy grzybicy nóg mogą się różnić, ale często obejmują:

• swędzenie – często występuje swędzenie na stopy, zwłaszcza między palcami;
• płatki skórne – skóra złuszcza się, powodując pojawienie się płatków skórnych;
• pęknięcia skóry – często występują pęknięcia skóry na podeszwach stóp i między palcami. Może to prowadzić do bólu i dyskomfortu;
• czerwone plamy – grzybica może powodować pojawienie się czerwonych plam na skórze stóp;
• zgrubienie i złuszczenie skóry – stopy mogą stać się zgrubiałe i skóra może łuszczyć się;
• nieprzyjemny zapach – grzybica stóp często powoduje nieprzyjemny zapach, który może być trudny do usunięcia.

Jak leczyć grzybicę stóp?

Wiemy już dość dużo na temat samej dolegliwości. Dowiedzmy się w takim razie, jak leczyć grzybicę stóp oraz jakie preparaty na grzybicę stóp warto wybrać z apteki. W momencie pojawienia się zmian skórnych powinno się udać jak najszybciej do lekarza specjalisty, aby pobrał próbkę do przeprowadzenia dokładnej diagnostyki i ustalił co na grzybicę stóp najlepiej stosować. Jednak nie zawsze jest to możliwe. W związku z tym można sięgnąć po leki na grzybicę stóp dostępne bez recepty. Występują one w różnych postaciach, co znacznie ułatwia aplikację leków, ponieważ grzybica pojawia się w różnych miejscach na stopach. W aptece znajdziemy preparaty jako spray i maść na grzybicę stóp oraz kremy na grzybicę stóp, które sprawdzają się najbardziej w przypadku zmian skóry oraz lakiery i płyny, które stosujemy na grzybicę paznokci i wałów okołopaznokciowych. Jeśli chodzi o substancje czynne, leki zawierają najczęściej jedne ze związków omawianych poniżej.

Preparaty na grzybicę stóp z terbinafiną

Terbinafina posiada szeroki zakres działania przeciwgrzybiczego. Małe stężenia pozwalają na wyeliminowanie dermatofitów, pleśni oraz część drożdżaków. Substancja chemiczna zaburza procesy w ścianie komórkowej grzybów, przez co doprowadza do ich śmierci. Terbinafina potrafi gromadzić się w warstwie rogowej naskórka po aplikacji, w związku z tym znalazła zastosowanie w produktach takich jak maści na grzybicę między palcami oraz skórę. Co na grzybicę stóp wybrać z terbinafiną? Preparaty na grzybicę stóp znajdziemy w postaci kremu i sprayu pod nazwami handlowymi Lamisilatt, Myconafine, Terbiderm, Undofen Max Spray, Terbinafina Ziaja. Do krążenia wchłania się niewielka ilość leku, w związku z tym jest uznawany za bezpieczny. Preparaty można aplikować dzieciom powyżej 12. roku życia oraz dorosłym [2].

Tersilat, krem

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• konsystencja kremu zapewnia dość szybkie wchłonięcie leku i nie pozostawia tłustych plam.
• wystarczy stosować raz na dobę;
• dla osób od 12. roku życia.

Terbinafina Ziaja, krem

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• konsystencja kremu zapewnia dość szybkie wchłonięcie leku i nie pozostawia tłustych plam.
• wystarczy stosować raz na dobę;
• dla osób od 12. roku życia;
• polski producent.

Undofen Max Spray, aerozol na skórę

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• zawiera terbinafinę o działaniu przeciwgrzybiczym;
• wygodna forma aplikacji – aerozol;
• nie pozostawia tłustych plam;
• szybko się wchłania;
• stosuje się 1 raz dziennie przez 7 dni (w przypadku łupieżu pstrego 2 razy dziennie);
• do stosowania u dorosłych.

Pirolam maść bez recepty na grzybicę z cyklopiroksem

A co z cyklopiroksem dostępny w maści bez recepty na grzybicę Pirolam, ale także innych produktach, np. Hascofungin? Cyklopiroksolamina jest substancją o szerokim spektrum działania grzybobójczego. Na dodatek ma zdolność zabijania przetrwalników, w związku z tym zapobiega rozwojowi grzybicy. Ciclopirox hamuje pobieranie substratów potrzebnych grzybowi do prawidłowego rozwoju oraz zaburza liczne przemiany metaboliczne grzybów. W aptece znajdziemy jako maść na grzybicę stóp, lakier, roztwór na skórę, a na receptę nawet w postaci szamponu do włosów. W kontekście leczenia grzybicy stóp powinniśmy zwrócić uwagę na nazwy handlowe: Pirolam, Hascofungin. Preparaty można stosować u dzieci powyżej 6 roku życia oraz u dorosłych [4].

Pirolam, żel

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• zawiera cyklopiroksolaminę o działaniu przeciwgrzybiczym;
• konsystencja żelu;
• nie pozostawia tłustych plam;
• szybko się wchłania;
• zwykle stosuje się 2 razy dziennie przez 3 tygodnie;
• można stosować od 6. roku życia;
• występuje też jako lakier, zawiesina na skórę, szampon.

Hascofungin, krem

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• zawiera cyklopiroksolaminę o działaniu przeciwgrzybiczym;
• konsystencja kremu.

Clotrimazolum na grzybicę stóp — czy warto go stosować?

Tak, klotrimazol jest często stosowanym lekiem do leczenia grzybicy stóp (np. Clotrimazolum GSK, Ziaja, Hasco). Działa poprzez zatrzymywanie wzrostu grzyba, który może być odpowiedzialny za infekcję stóp, oraz łagodzi objawy infekcji. Jednak ważne jest to, że klotrimazol może nie być skuteczny w leczeniu wszystkich rodzajów grzybicy stóp, dlatego zawsze warto skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą w celu uzyskania odpowiedniego leczenia.

Clotrimazolum GSK, krem

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• zawiera klotrimazol, który działa przeciwgrzybicznie;
• do stosowania zewnętrznego na skórę i błony śluzowe;
• po konsultacji lekarskiej może być stosowany u dzieci.

Clotrimazolum Aflofarm, krem

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• konsystencja kremu zapewnia dość szybkie wchłonięcie leku i nie pozostawia tłustych plam.
• najtańszy preparat na rynku;
• do stosowania od 11. roku życia (młodsze dzieci po konsultacji lekarskiej);
• może być stosowany u kobiet w ciąży po I trymestrze i karmiących piersią;
• po otwarciu zużyć w ciągu 28 dni.

Jakie leki na grzybicę stóp z mikonazolem wybrać?

Mikonazol to substancja czynna o działaniu przeciwgrzybiczym i przeciwbakteryjnym, często stosowana w leczeniu grzybicy stóp i grzybicy międzypalcowej. Blokuje on rozwój grzybów, niszcząc ich błonę komórkową, dzięki czemu skutecznie eliminuje infekcję. Można go znaleźć w formie kremu na grzybicę stóp, np. jako Daktarin lub preparaty generyczne. Mikonazol dobrze sprawdza się szczególnie w leczeniu łagodniejszych postaci grzybicy oraz w sytuacji, gdy pojawia się dodatkowa infekcja bakteryjna. Maść na grzybicę między palcami z mikonazolem należy stosować zgodnie z zaleceniami – zazwyczaj 2 razy dziennie przez kilka tygodni. Lek jest dostępny bez recepty i może być stosowany zarówno u dorosłych, jak i dzieci powyżej 2. roku życia (po konsultacji z lekarzem). Mikonazol to dobry wybór, gdy szukamy skutecznego i sprawdzonego leku na grzybicę stopy.

Daktarin, krem

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• konsystencja kremu zapewnia dość szybkie wchłonięcie leku i nie pozostawia tłustych plam.
• działa na grzyby i niektóre bakterie;
• należy stosować jeszcze tydzień po ustąpieniu objawów;
• stosuje się 2 razy na dobę.

Jakie są domowe sposoby na grzybicę stóp?

Domowe sposoby na grzybicę stóp mogą stanowić dobre wsparcie w walce z infekcją, szczególnie w jej wczesnym stadium lub jako uzupełnienie leczenia farmakologicznego. Jednym z najczęściej polecanych rozwiązań jest kąpiel octowa – wystarczy wymieszać ocet z ciepłą wodą w proporcji 1:1 i moczyć stopy przez około 15 minut. Ocet działa przeciwgrzybiczo i zakwasza środowisko skóry, co utrudnia rozwój drobnoustrojów. Inny naturalny sposób to olejek z drzewa herbacianego, który posiada silne właściwości antygrzybicze i antybakteryjne – kilka kropel wmasowanych w skórę stóp może pomóc złagodzić objawy, takie jak swędzenie czy zaczerwienienie. Można również stosować talk, który pomaga utrzymać suchą skórę i ograniczyć rozwój grzybów, szczególnie w przestrzeniach międzypalcowych. Tego typu domowe metody mogą być pomocne w łagodzeniu objawów grzybicy między palcami u nóg, ale same w sobie rzadko prowadzą do całkowitego wyleczenia.

Warto podkreślić, że nawet najlepsze domowe sposoby na grzybicę stóp nie zastąpią skutecznego leczenia dermatologicznego, zwłaszcza jeśli infekcja jest zaawansowana lub nawracająca. Preparaty na grzybicę stóp, takie jak kremy z terbinafiną, maści z cyklopiroksem czy leki z mikonazolem, działają bezpośrednio na patogen i są kluczowe w leczeniu infekcji. Domowe metody, takie jak kąpiele, olejki czy talk, mogą być stosowane jako wsparcie – pomagają zmniejszyć wilgoć, poprawić higienę oraz ograniczyć rozwój drobnoustrojów. Jeśli jednak zauważysz pogorszenie objawów, zgrubienie skóry, pękanie naskórka lub nieprzyjemny zapach, nie zwlekaj z wizytą u lekarza. Skuteczny lek na grzybicę stóp, dobrany do rodzaju infekcji, jest najpewniejszą drogą do trwałego pozbycia się problemu. Grzybica stopy to dolegliwość, którą można pokonać – szczególnie gdy leczenie wspiera się dobrą higieną i odpowiednią pielęgnacją stóp.

Kiedy warto skonsultować grzybicę stóp z lekarzem?

Warto skonsultować się z lekarzem w przypadku grzybicy stóp, ponieważ lekarz może dokładnie zdiagnozować rodzaj infekcji i określić odpowiednie leczenie. Grzybica stóp może mieć różne postacie i objawy, co może wpływać na skuteczność stosowanego leczenia. Lekarz będzie w stanie przeprowadzić dokładne badanie stóp, zbadać objawy i ewentualnie zlecić badania dodatkowe, takie jak pobranie próbek do laboratoryjnych analiz.

Dodatkowo, istnieje ryzyko, że grzybica stóp może być mylona z innymi schorzeniami, takimi jak łuszczyca czy łojotokowe zapalenie skóry. W takim przypadku tylko lekarz może poprawnie zdiagnozować problem i wdrożyć odpowiednie leczenie. Ponadto, jeśli pacjent ma inne schorzenia, takie jak cukrzyca czy osłabiony układ odpornościowy, grzybica stóp może prowadzić do powikłań, takich jak owrzodzenia czy infekcje.

Jak zapobiec wystąpieniu grzybicy?

Ze względu na to, że grzyby najbardziej lubią środowiska wilgotne i ciepłe, warto zaopatrzyć się w obuwie wykonywane z tworzyw naturalnych. Obuwie z tworzywa sztucznego powodują wzrost temperatury w bucie oraz gromadzenie się wilgoci. Dla osób, które stale przebywają w obuwiu z tworzyw sztucznych na przykład górników, zaleca się stosowanie preparatów zapobiegających występowaniu grzybicy. Zawierają one mieszanki olejków eterycznych, które mają działanie odkażające oraz bakterio- i grzybobójcze. Przykładem takiego preparatu jest, np. Steper aerozol, który oprócz olejków eterycznych posiada przeciwgrzybiczy klotrimazol [1].

Podsumowanie

Grzybica stóp to częsty problem, z którym można skutecznie walczyć, jeśli zastosuje się odpowiednie leczenie i profilaktykę. Najlepsze efekty daje połączenie środków farmakologicznych, takich jak maść na grzybicę stóp, krem na grzybicę stóp czy spray na grzybicę międzypalcową, z domowymi sposobami wspierającymi terapię, np. kąpielami octowymi czy olejkiem z drzewa herbacianego. W leczeniu sprawdzają się preparaty zawierające terbinafinę, klotrimazol, cyklopiroks lub mikonazol – wiele z nich jest dostępnych bez recepty. Jeśli zastanawiasz się, co na grzybicę stóp działa najlepiej, wybierz preparat dostosowany do rodzaju infekcji i miejsca jej występowania. Pamiętaj też, że grzybica między palcami u nóg wymaga dokładnego osuszania stóp i noszenia przewiewnego obuwia. W razie braku poprawy lub nasilenia objawów, skonsultuj się z lekarzem. Wczesna reakcja i dobrze dobrany lek na grzybicę stopy to klucz do skutecznego leczenia i uniknięcia nawrotów choroby.

Grzybica jamy ustnej jest wywołana przez drożdżaki z rodziny Candida, z tego względu inaczej schorzenie to nazywamy kandydozą. Drożdżaki naturalnie występują w jamie ustnej i przy zachowanej równowadze mikroflory w tym obszarze naszego ciała, nie powodują zmian chorobotwórczych. Nadmiar grzybów powoduje zapalenie błony śluzowej jamy ustnej i policzków. Grzyb penetruje przez tkanki, wytwarza strzępki i wydziela enzymy. Wszystkie te czynniki uszkadzają błony śluzowe. W przypadku braku reakcji można doprowadzić do przedostania się grzyba do krwi i zakażenia grzybicą całego organizmu [1].

Co sprzyja występowaniu grzybicy jamy ustnej?

Grzybica występuje najczęściej, jeśli z jakiegoś powodu zaburzona zostanie flora jamy ustnej. To właśnie obecność naturalnie występujących bakterii, ciągłość błon śluzowych, łuszczenie się naskórka oraz przepłukiwanie jamy ustnej śliną, stanowi zabezpieczenie przed nadmiernym rozwojem grzybów. Istnieją jednak sytuacje, których równowaga w jamie ustnej zostaje zaburzona:

• stosowanie antybiotykoterapii: antybiotyki potrafią wyjałowić jamę ustną, zabijając pożyteczne bakterie. Wobec tego zachwiana zostaje flora jamy ustnej i dochodzi do nadmiernego rozrostu drożdżaków.
• zaburzenia ciągłości nabłonków, np. w wyniku urazów od protez: uszkodzenie nabłonka w jamie ustnej powoduje większą dostępność do tkanek dla grzybów, przez co łatwiej im się namnażać i tworzyć nowe strzępki.
• cukrzyca: grzyby potrzebują cukru jako budulca. W przebiegu nieleczonej cukrzycy oraz w przypadku stosowania diety wysokowęglowodanowej ilość cukru jest bardzo duża, wskutek czego grzyby łatwiej się namnażają.
• stosowanie sterydów wziewnych: sterydy wyniszczają naturalną florę bakteryjną, w związku z tym po każdym stosowanym wziewnie sterydzie należy bezwzględnie wypłukać jamę ustną [1].

Jakie są objawy grzybicy jamy ustnej?

Grzybica może przybierać różne postacie w zależności od przyczyny i natężenia rozwoju grzybów. Kandydoza może przebiegać zupełnie bezobjawowo. Najczęściej jednak objawia się występowaniem białych nalotów, pleśniawek, czerwonych zmian, którym towarzyszy duża bolesność. Czasami może wystąpić odczuwanie metalicznego smaku w ustach [1,2].

Jak leczyć grzybicę jamy ustnej?

Leczenie grzybicy powinno rozpocząć się od prawidłowego zdiagnozowania schorzenia. W tym celu warto udać się do lekarza pierwszego kontaktu. Leczenie często rozpoczyna się od leczenia przyczyny, która wywołała kandydozę. Może to być wdrożenie leków normalizujących cukier w przypadku cukrzycy, dobranie pasującej protezy szczękowej, czy wyrównanie niedoborów witaminowych. Leki na grzybice jamy ustnej bez recepty powinny zawierać chlorheksydynę, czyli substancję będącą silnym antyseptykiem. Działa odkażająco na całą jamę ustną. W aptece znajdziemy ją na przykład pod nazwą Eludril w postaci płynu do płukania jamy ustnej.

Jeśli płukanie jamy ustnej i zmiana nawyków żywieniowych nie przynosi efektów, lub grzybica jest w zaawansowanym stadium, lekarz zasugeruje leczenie lekami na receptę. Leczenie wtedy obejmuje preparaty do stosowania miejscowego z antybiotykami, lub lekami przeciwgrzybiczymi. W niektórych przypadkach zalecane jest stosowanie doustnych leków przeciwgrzybiczych zawierających ketokonazol, mikonazol, lub flukonazol [2].

Jak zapobiegać grzybicy jamy ustnej?

Aby zapobiec występowaniu grzybicy jamy ustnej, warto zadbać o swoje zdrowie. Niedobory witaminowe, zwłaszcza witamin z grupy B, żelaza i kwasu foliowego, mogą powodować zmiany ciągłości błon śluzowych. Wskutek tego dochodzi do łatwiejszej penetracji grzybów do tkanek położonych głębiej. Rozwojowi grzybicy sprzyja duża ilość cukru w organizmie. W związku z tym dieta niskowęglowodanowa przyczyni się do mniejszego prawdopodobieństwa wystąpienia kandydozy [2].