Nasze jelita pełnią kluczową rolę w trawieniu i odporności, ale ich równowaga może zostać zaburzona przez czynniki takie jak antybiotykoterapia, podróże do egzotycznych krajów czy infekcje. Skutkiem tego mogą być biegunki, bóle brzucha i osłabienie organizmu​. Jednak istnieją skuteczne metody na zredukowanie ryzyka wystąpienia tych nieprzyjemnych rzeczy. Aby chronić mikroflorę jelitową, warto sięgnąć po probiotyki, które pomagają odbudować korzystne bakterie i zmniejszyć ryzyko problemów trawiennych. W tym artykule wyjaśnimy, jak działają probiotyki, kiedy warto je stosować i dlaczego Lacidofil jest skutecznym wsparciem dla zdrowia jelit​. Pamiętajmy, że probiotyk probiotykowi nierówny i warto wybierać przebadane i jakościowe leki [1]!

Probiotyk Lacidofil zmniejsza ryzyko biegunki poantybiotykowej

Na początku skupmy się na tym, jak stosowanie innych leków może zaburzyć zdrowie jelit i ich prawidłową pracę. Nie ma chyba osoby, która w swoim życiu nie musiałaby stosować antybiotyku. Antybiotyki to niezwykle skuteczne leki, które pomagają zwalczać infekcje bakteryjne. Jednak ich działanie nie ogranicza się jedynie do niszczenia szkodliwych drobnoustrojów – mogą one także wpływać na naszą naturalną mikrobiotę jelitową. Jednym z najczęstszych skutków ubocznych antybiotykoterapii jest biegunka poantybiotykowa (ang. antibiotic-associated diarrhea; AAD).

Biegunka poantybiotykowa to częste powikłanie antybiotykoterapii, dotykające 5-30% dzieci i nawet 70% dorosłych, zwłaszcza hospitalizowanych pacjentów. Największe ryzyko występuje przy stosowaniu cefalosporyn, klindamycyny, penicylin o szerokim spektrum i fluorochinolonów, takich jak cyprofloksacyna. W większości przypadków biegunka ustępuje samoistnie, ale gdy jej przyczyną jest Clostridium difficile, może prowadzić do poważnych powikłań, w tym rzekomobłoniastego zapalenia jelit​. Czy probiotyki mogą coś tutaj pomóc [1-3]?

Badania wykazały, że probiotyki zawierające Lacticaseibacillus rhamnosus R0011 i Lactobacillus helveticus R0052 mogą skrócić czas trwania biegunki poantybiotykowej średnio o jeden dzień u dorosłych a u dzieci nawet o 3 dni! Szczepy te wspierają odbudowę mikroflory jelitowej, zapobiegają namnażaniu się szkodliwych bakterii Co istotne, są odporne na kwaśne środowisko żołądka i żółć, co pozwala im skutecznie działać w jelitach​. Są przeznaczone nawet do leczenia nawracającego rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy u dzieci. Należy je stosować co najmniej 14 dni. Dokładnie te szczepy znajdują się w leku probiotycznym Lacidofil [2,4-6].

Lacidofilkapsułki

Lek dostępny bez recepty

O leku

• 1 kapsułka zawiera 2 mld CFU bakterii kwasu mlekowego (Lacticaseibacillus rhamnosus R0011 i Lactobacillus helveticus R0052);
• lek OTC a nie suplement diety;
• szczepy bakteryjne przebadane klinicznie;
• udokumentowana skuteczność poprzez badania;
• odpowiedni nawet dla niemowlaków;
• można przechowywać poza lodówką przez 14 dni*;
• wskazania do stosowania to m.in.: zapobieganie zaburzeniom mikroflory przewodu pokarmowego w trakcie i po antybiotykoterapii, zapobieganie biegunce podróżnych oraz leczenie wspomagające w trakcie i po antybiotykoterapii.

Wskazania

Produkt stosowany jest w leczeniu , , biegunki podróżnych oraz dysbiozy jelitowej.

Dawkowanie

Zalecane dawkowanie w zapobieganiu zaburzeniom mikroflory przewodu pokarmowego w trakcie i po antybiotykoterapii oraz zapobieganiu biegunce podróżnych:

• Dzieci poniżej 4 lat: 1 kapsułka na dobę;
• Dzieci w wieku od 4 do 12 lat: od 1 do 2 kapsułek na dobę;
• Dorośli i młodzież powyżej 12 lat: 1 kapsułka trzy razy na dobę;

Minimalny czas stosowania tego leku to 10 dni, począwszy od dnia rozpoczęcia leczenia antybiotykiem lub przed i w czasie podróży.

Zalecane dawkowanie w leczeniu wspomagającym w trakcie i po antybiotykoterapii oraz nawracającego rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy:

• Niemowlęta: 1 kapsułka na dobę;
• Dzieci w wieku od 1 do 4 lat: 1 kapsułka dwa razy na dobę;
• Dzieci w wieku od 4 do 12 lat: 1 kapsułka trzy razy na dobę;
• Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat: od 1 do 2 kapsułek trzy razy dobę;

Minimalny czas stosowania leku to 14 dni.

Skrócona informacja o leku

skrocona informacja o leku

To jest lek. Dla bezpieczeństwa stosuj go zgodnie z ulotką dołączoną do opakowania. Nie przekraczaj maksymalnej dawki leku. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Probiotyk przy Helicobacter pylori – na co zwrócić uwagę

Leczenie zakażenia Helicobacter pylori zazwyczaj wymaga intensywnej antybiotykoterapii, która może powodować skutki uboczne, takie jak nudności, bóle brzucha czy biegunka. Probiotyki, takie jak Lacidofil, mogą wspierać organizm podczas tej terapii, zmniejszając działania niepożądane ​. Badania pokazują, że Lacticaseibacillus rhamnosus R0011 i Lactobacillus helveticus R0052 pomagają w utrzymaniu równowagi mikroflory jelitowej oraz ograniczają kolonizację jelit przez szkodliwe bakterie​. Co więcej, ich stosowanie może zwiększyć skuteczność terapii eradykacyjnej, pomagając organizmowi szybciej pozbyć się zakażenia i zminimalizować ryzyko nawrotu choroby [1,7-9].

Biegunka podróżnych – jak jej zapobiec dzięki probiotykom?

Klątwa Faraona, Zemsta Montezumy lub Delhi Belly – te żartobliwe określenia budzą strach wśród podróżników. Podróżowanie, zwłaszcza do egzotycznych krajów, może wiązać się z ryzykiem problemów żołądkowo-jelitowych. Biegunka podróżnych to jedno z najczęstszych schorzeń dotykających turystów – może wystąpić nawet u 70% osób odwiedzających kraje Azji Południowo-Wschodniej, Ameryki Łacińskiej czy Afryki​. Główną przyczyną jest spożycie wody lub jedzenia zawierającego bakterie, wirusy lub pasożyty. Objawy to nagłe i częste wodniste wypróżnienia, bóle brzucha, nudności, a czasem gorączka. Chociaż biegunka podróżnych zwykle ustępuje samoistnie, może prowadzić do odwodnienia i osłabienia organizmu, co potrafi zepsuć całą podróż. Czy można temu zaradzić [1,10-11]?

Jednym ze skutecznych sposobów na zmniejszenie ryzyka biegunki podróżnych jest stosowanie probiotyków, które wspierają naturalną mikroflorę jelitową i wzmacniają barierę ochronną przewodu pokarmowego. 

Lacidofil, zawierający szczepy Lacticaseibacillus rhamnosus R0011 i Lactobacillus helveticus R0052, pomaga w utrzymaniu zdrowych jelit, zmniejsza ryzyko wystąpienia biegunki podróżnych i wspomaga regenerację po antybiotykoterapii​. Badania wykazały, że stosowanie probiotyków przez co najmniej 10 dni przed i w trakcie podróży może skutecznie zmniejszyć ryzyko wystąpienia biegunki podróżnych oraz złagodzić jej przebieg​. Lacidofil w tym przypadku można podawać nawet dzieciom i niemowlętom [12,13].

Dzięki swoim właściwościom Lacidofil wspiera organizm w sytuacjach stresowych dla układu pokarmowego, takich jak zmiana diety i wody o innej florze bakteryjnej. To prosta i skuteczna metoda na ochronę jelit w podróży, pozwalająca cieszyć się wyjazdem bez obaw o problemy żołądkowe [12,13].

Dobry probiotyk wsparciem dla jelit

Stosowanie probiotyków podczas antybiotykoterapii nie zawsze musi wiązać się z obawą przed poważnymi problemami trawiennymi. Często myślimy o nich głównie w kontekście zapobiegania biegunce poantybiotykowej, ale ich rola jest znacznie szersza. Antybiotyki, eliminując chorobotwórcze bakterie, jednocześnie zaburzają naturalną florę jelitową, co może skutkować wzdęciami czy problemami z trawieniem​. Nawet jeśli nie odczuwamy natychmiastowych skutków ubocznych, nasz mikrobiom potrzebuje wsparcia w regeneracji. Czy warto w takiej sytuacji stosować dobroczynne bakterie kwasu mlekowego? Jak najbardziej!

Lacidofil, dzięki zawartości wcześniej opisywanych szczepów, pomaga w odbudowie mikobioty jelitowej i wspiera jej naturalne funkcje​. Warto go stosować nie tylko w przypadku problemów żołądkowo-jelitowych, ale także prewencyjnie, aby utrzymać dobrą kondycję jelit i wesprzeć organizm w czasie antybiotykoterapii. Regularne przyjmowanie probiotyków już od pierwszego dnia kuracji pozwala zachować równowagę bakteryjną, co może być szczególnie ważne w tym okresie​.

Lacidofil – sprawdzone wsparcie dla Twoich jelit

Każdy pacjent odwiedzający aptekę dostrzeże, że istnieje wiele różnych probiotyków. Który wybrać? Zdecydowanie zawsze wybierajmy produkty zarejestrowane jako leki. To gwarantuje ich jakość i skuteczność. Zwracajmy też uwagę, aby szczepy były dokładnie opisane, tj. posiadały nazwę oraz oznaczenia literowe. Wybierajmy także te preparaty, których działanie zostało potwierdzone badaniami klinicznymi. Czy Lacidofil się do nich zalicza?

Lacidofil to lek probiotyczny o określonej jakości, zawierający Lacticaseibacillus rhamnosus R0011 i Lactobacillus helveticus R0052 – szczepy, których skuteczność została potwierdzona licznymi badaniami klinicznymi​. Dzięki temu jest skutecznym wsparciem zarówno podczas antybiotykoterapii, jak i w podróży czy w sytuacjach, gdy mikroflora jelitowa wymaga odbudowy. Lacidofil nie tylko pomaga zapobiegać biegunkom, ale także wspiera mikrobiotę jelita, co czyni go doskonałym wyborem dla osób dbających o zdrowie układu pokarmowego [12,14].

To także idealne rozwiązanie dla podróżnych lub osób, które nie chcą trzymać leku w lodówce, ponieważ może być przechowywany poza lodówką nawet przez 14 dni, co ułatwia jego stosowanie w każdych warunkach​. Jego bezpieczeństwo pozwala na stosowanie go nawet u niemowląt, co czyni go uniwersalnym probiotykiem dla całej rodziny​. Wybierając Lacidofil, sięgasz po sprawdzony i skuteczny preparat, który zadba o Twoje jelita w każdej sytuacji – zarówno podczas leczenia, jak i w codziennym dbaniu o zdrowie [12].

Podsumowanie

Probiotyki, takie jak Lacidofil, odgrywają kluczową rolę w ochronie mikroflory jelitowej, szczególnie podczas antybiotykoterapii, podróży i infekcji. Badania wykazały, że szczepy Lacticaseibacillus rhamnosus R0011 i Lactobacillus helveticus R0052 mogą skrócić czas trwania biegunki poantybiotykowej o jeden dzień oraz łagodzić jej przebieg. Probiotyki wspierają także leczenie po antybiotykoterapii np. podczas zakażenia Helicobacter pylori oraz zmniejszają ryzyko biegunki podróżnych, wzmacniając odporność jelit. Lacidofil to lek probiotyczny o udokumentowanej skuteczności, który można stosować zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, a jego składniki są odporne na działanie kwasów żołądkowych. Dzięki możliwości przechowywania poza lodówką przez 14 dni jest wygodnym i skutecznym wsparciem dla zdrowia układu pokarmowego. Regularne stosowanie probiotyku Lacidofil pomaga utrzymać równowagę mikrobioty jelitowej.

Wrzesień przyniósł kilka nowych preparatów bez recepty, które mogą pomóc pacjentom radzić sobie z różnymi codziennymi dolegliwościami. Jednym z nich jest Fexofenadine Aurovitas – tabletki zawierające 120 mg feksofenadyny, które skutecznie łagodzą objawy alergii, np. katar, zatkany nos lub łzawienie oczu.

Dla osób borykających się z chrypką i suchym kaszlem pojawiły się pastylki Strepsils Natur kaszel suchy i chrypka. Dzięki wyciągowi z ziela stuliszu lekarskiego produkt ten łagodzi suchość w gardle i wspomaga walkę z uporczywym kaszlem, co jest szczególnie przydatne w sezonie jesienno-zimowym.

W przypadku bólu gardła warto sięgnąć po nowy Tantum Verde Protect w aerozolu. Preparat ten, zawierający benzydaminę i chlorek cetylopirydyniowy, działa przeciwbólowo i przeciwbakteryjnie, pomagając ukoić ból i podrażnienia gardła. Aerozolowa forma leku jest łatwa w użyciu i idealnie nadaje się do szybkiego działania.

Na problemy trawienne i wzdęcia, które mogą powodować dyskomfort, dostępny jest Simeticon Clinres Farmacija w opakowaniach po 20 lub 40 kapsułek. Zawarty w nich symetykon pomaga rozbijać pęcherzyki gazu w jelitach, przynosząc ulgę przy uczuciu pełności i zmniejszając napięcie w brzuchu.

Nowe leki dostępne na receptę

Leki na układ nerwowy

Wrześniowe nowości na rynku farmaceutycznym obejmują również leki dostępne na receptę, które działają na układ nerwowy i mają zastosowanie w leczeniu poważnych schorzeń. Jednym z nich jest Irsamla, zawierający wortioksetynę, dostępny w tabletkach powlekanych o różnych dawkach: 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg. Jest to lek przeznaczony do leczenia dużych epizodów depresji, który pomaga stabilizować nastrój i poprawia jakość życia pacjentów zmagających się z objawami depresji.

Kolejną opcją jest Mirtazapine Bluefish, zawierający mirtazapinę w tabletkach powlekanych o dawkach 15 mg, 30 mg i 45 mg. Ten lek również znajduje zastosowanie w leczeniu epizodów dużej depresji u dorosłych, działając uspokajająco i poprawiając nastrój. Mirtazapina jest często stosowana u pacjentów, którzy potrzebują wsparcia przy problemach ze snem, co stanowi dodatkową zaletę w walce z depresją.

Dla młodszych pacjentów z ADHD dostępny jest Tentin, który zawiera deksamfetaminy siarczan i występuje w tabletkach o dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg. Przeznaczony dla dzieci od 6. do 17. roku życia, Tentin pomaga w regulacji uwagi i zmniejszeniu objawów nadpobudliwości, co znacząco poprawia funkcjonowanie dzieci z ADHD.

Nowością na rynku jest także Lydagriks – roztwór do wstrzykiwań zawierający lidokainę, stosowany do miejscowego znieczulenia. Jest to lek, który znajduje zastosowanie nie tylko w zabiegach medycznych, ale również w łagodzeniu bólu, co zwiększa komfort pacjenta podczas procedur.

Leki na układ krwionośny

Wśród nowych leków na układ krwionośny pojawiły się preparaty, które wspierają profilaktykę i leczenie schorzeń związanych z zakrzepicą oraz małopłytkowością. Clopidogrel + Acetylsalicylic acid MSN to preparat łączący klopidogrel i kwas acetylosalicylowy, dostępny w tabletkach powlekanych o dawce 75 mg + 75 mg. Lek ten stosuje się w profilaktyce wtórnej powikłań zakrzepowych u dorosłych pacjentów z miażdżycą. Dzięki działaniu przeciwpłytkowemu zmniejsza ryzyko zakrzepów, co jest szczególnie istotne dla pacjentów po przebytych epizodach zakrzepowych.

Dla osób zmagających się z pierwotną małopłytkowością immunologiczną dostępny jest nowy Eltrombopag Zentiva. Ten lek w formie tabletek powlekanych, dostępny w dawkach 25 mg i 50 mg (opakowania po 28 sztuk), jest przeznaczony dla pacjentów, u których inne metody leczenia nie przyniosły odpowiedniej poprawy. Eltrombopag wspiera produkcję płytek krwi, co pomaga w redukcji objawów małopłytkowości i zmniejsza ryzyko krwawień.

Leki stosowane w leczeniu zakażeń

We wrześniu na rynku pojawiły się również nowe leki stosowane w leczeniu zakażeń różnego pochodzenia, od infekcji grzybiczych po wirusowe. Micafungin Pharmazac to preparat zawierający mikafunginę, dostępny w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji w dawkach 50 mg i 100 mg. Lek ten jest stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych wywołanych przez komórki grzybów i drożdżaków z rodzaju Candida, pomagając w walce z trudnymi infekcjami grzybiczymi u pacjentów.

Kolejną propozycją jest Aciclovir Accord, tabletki zawierające acyklowir, dostępne w dawkach 200 mg, 400 mg i 800 mg. Ten lek przeciwwirusowy stosuje się w leczeniu oraz profilaktyce takich infekcji jak ospa wietrzna, półpasiec oraz opryszczka pospolita, co czyni go wszechstronnym środkiem pomocnym przy różnych rodzajach zakażeń wirusowych.

Nowością jest również Emtricitabine + Tenofovir disoproxil Tillomed, preparat łączący emtrycytabinę i tenofowiru dizoproksyl, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 200 mg + 245 mg. Jest to lek stosowany w leczeniu zakażeń wirusem HIV, który dzięki działaniu przeciwwirusowemu wspiera pacjentów w kontrolowaniu przebiegu choroby.

Leki przeciwalergiczne

Pojawiły się też nowości w leczeniu alergii, które mogą przynieść ulgę pacjentom zmagającym się z sezonowymi oraz całorocznymi objawami alergicznymi. Biflown, Motesin, Dazlaris oraz Solafid to aerozole do nosa, zawierające połączenie azelastyny i flutikazonu. Preparaty te są skuteczne w leczeniu umiarkowanego i ciężkiego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Dzięki temu połączeniu leków aerozole te pomagają w łagodzeniu uporczywego kataru, kichania oraz uczucia zatkanego nosa, co jest szczególnie przydatne dla osób z długotrwałymi objawami alergicznymi.

Dla pacjentów szukających preparatu w formie tabletki dostępny jest Fexofenadine Aurovitas, zawierający feksofenadynę w dawce 180 mg. Lek ten skutecznie łagodzi objawy alergii, takie jak katar, kichanie, zatkany nos i łzawienie oczu, przynosząc ulgę nawet przy nasilonych reakcjach alergicznych.

Nowe leki przeciwnowotworowe i immunomodulujące

Wrześniowe nowości obejmują także zaawansowane leki przeciwnowotworowe oraz immunomodulujące, które oferują wsparcie dla pacjentów zmagających się z nowotworami opornymi na standardowe metody leczenia. Enzalutamide Accord oraz Enzalutamide Sandoz to preparaty stosowane w leczeniu raka prostaty, który nie reaguje na tradycyjne terapie hormonalne lub chirurgiczne. Enzalutamide Accord jest dostępny w formie kapsułek (40 mg) a Enzulatamide Sandoz w formie tabletek powlekanych (40 mg i 80 mg), umożliwiając elastyczność w doborze dawki i formy przyjmowania.

Innym ważnym lekiem w tej kategorii jest Nilotinib Zentiva, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 150 mg i 200 mg, przeznaczony do leczenia przewlekłej białaczki szpikowej z chromosomem Philadelphia (CML Ph+). Dzięki ukierunkowanemu działaniu nilotynib wspiera terapię pacjentów z przewlekłą białaczką, poprawiając ich szanse na kontrolowanie przebiegu choroby.

W leczeniu zaawansowanego raka nerki oraz określonych postaci mięsaka tkanek miękkich stosowany jest Pazopanib Glenmark. Lek ten, należący do inhibitorów kinazy białkowej, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 200 mg i 400 mg, działa poprzez blokowanie mechanizmów odpowiedzialnych za wzrost komórek nowotworowych, co spowalnia rozwój choroby.

W terapii szpiczaka mnogiego pojawiły się nowe opcje: Pomalidomide Glenmark oraz Pomalidomide PPH. Oba leki są dostępne w kapsułkach twardych o dawkach 1 mg, 2 mg, 3 mg i 4 mg. Pomalidomid wspomaga układ odpornościowy pacjentów, pomagając w walce z komórkami nowotworowymi u osób, które nie reagują na inne terapie.

Inne nowe leki

Pojawiły się również różnorodne leki z różnych kategorii terapeutycznych, wspomagające leczenie bólu, stanu zapalnego, oraz przygotowania do zabiegów chirurgicznych. Aceklik to niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), zawierający aceklofenak, dostępny w tabletkach powlekanych o dawce 100 mg. Lek ten stosuje się w łagodzeniu bólu i stanów zapalnych związanych z chorobami stawów, co może przynieść ulgę pacjentom cierpiącym na przewlekłe dolegliwości stawowe. Opakowania zawierają 20 lub 60 tabletek, pozwalając na dopasowanie leczenia do potrzeb pacjenta.

Na potrzeby intensywnej opieki medycznej i sal operacyjnych wprowadzono Rocuronium Aguettant – roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, zawierający bromek rokuroniowy. Ten lek stosuje się jako środek zwiotczający mięśnie, co jest istotne podczas zabiegów chirurgicznych i w intensywnej terapii, ułatwiając przeprowadzenie operacji i poprawiając bezpieczeństwo pacjenta.

Dla osób zmagających się z trądzikiem nowością jest Duocutan, żel zawierający klindamycynę i nadtlenek benzoilu, dostępny w tubach o pojemności 30 g i 60 g. Substancje działają bakteriobójczo i bakteriostatycznie, co pomaga w walce z trądzikiem o podłożu bakteryjnym.

Leki stosowane w lecznictwie zamkniętym (Lz)

Wrzesień wprowadził także nowe leki przeznaczone do lecznictwa zamkniętego (Lz), które są stosowane wyłącznie w warunkach szpitalnych lub w intensywnej opiece medycznej. Mivacurium Kalceks to roztwór do wstrzykiwań lub infuzji zawierający miwakurium, dostępny w stężeniu 2 mg/ml. Ten środek zwiotczający mięśnie znajduje zastosowanie w medycynie podczas zabiegów chirurgicznych, umożliwiając kontrolowane rozluźnienie mięśni pacjenta, co jest istotne w przeprowadzaniu operacji i zapewnieniu bezpieczeństwa podczas zabiegów.

Kolejnym lekiem dostępnym w tej kategorii jest Midazolamum Aguettant, roztwór do wstrzykiwań dostępny w ampułko-strzykawce o stężeniu 1 mg/ml. Midazolam stosuje się do płytkiej sedacji, znieczulenia ogólnego, a także jako premedykację przed zabiegami chirurgicznymi. Jest także przydatny w sedacji pacjentów na oddziałach intensywnej opieki medycznej, wspierając kontrolę nad poziomem świadomości pacjenta i zapewniając większy komfort w trakcie leczenia.

Podsumowanie

Wrzesień 2024 roku przyniósł na rynek farmaceutyczny wiele nowości, które odpowiadają na szeroki zakres potrzeb zdrowotnych pacjentów. Od leków dostępnych bez recepty na codzienne dolegliwości, przez preparaty stosowane w leczeniu poważnych chorób, aż po specjalistyczne leki przeznaczone do lecznictwa zamkniętego – nowości te zapewniają skuteczniejsze i bardziej zróżnicowane możliwości terapeutyczne. Dzięki nowym rozwiązaniom pacjenci mogą liczyć na wsparcie w walce z alergiami, zakażeniami, chorobami przewlekłymi, a także w terapii przeciwnowotworowej i leczeniu schorzeń układu nerwowego.

Trądzik, a dokładniej trądzik pospolity to choroba zapalna skóry, która obejmuje mieszki włosowe i gruczoły łojowe. Związana jest z nadprodukcją sebum. Trądzik nie bez powodu nazywa się pospolitym, gdyż cierpi na niego prawie 90% osób w wieku dojrzewania. Natomiast zmiany trądzikowe nie pojawiają się wyłącznie u młodych osób – mogą dotknąć też starszych. Bardzo często przyczyna trądziku jest wielopoziomowa. Oprócz nadprodukcji sebum stwierdza się nadkażenia bakteryjne, zaburzenie struktury hydrolipidowej naskórka i nadmierne jego rogowacenie. W wielu preparatach na trądzik znajduje się cynk. Czy cynk faktycznie pomaga na trądzik [1,2]?

Jaki kupić cynk na trądzik?

Jeśli chodzi o preparaty z cynkiem na trądzik, to w aptekach mamy do wyboru dwie formy: cynk doustny w tabletkach i do smarowania na skórę. Obie formy stosuje się pomocniczo w leczeniu trądziku pospolitego i innych zmian skórnych o podłożu zapalnym. Jak działają poszczególne formy cynku i jak powinno się je stosować?

Cynk w tabletkach na trądzik

Zalecane dziennie spożycie cynku dla osoby dorosłej i młodzieży wynosi około 10 mg. To dużo czy mało? Najlepiej porównać to z produktami żywnościowymi. Cynku jest sporo w mięsie, rybach i owocach morza (głównie ostrygi). Sporo tego pierwiastka znajdziemy także w nabiale i jajkach. Co ciekawe, duże ilości cynku są w fasoli, orzechach i produktach pełnoziarnistych jednak jego przyswajalność jest niska. Wszystko za sprawą fitynianów. To związki fosforu, które łączą cynk w nierozpuszczalne kompleksy, dlatego trudniej go wtedy wchłaniać. To jest główny minus produktów roślinnych w kwestii biodostępności cynku. Ogólnie jeśli prowadzimy zdrową i zróżnicowaną dietę, która nie jest oparta jedynie na produktach roślinnych, to niedobory cynku są bardzo rzadkie [3].

Badania pokazują, że u osób z niskim poziomem cynku we krwi częściej diagnozowano trądzik pospolity. Wykazano również, że suplementacja cynkiem oraz stosowanie cynku miejscowo poprawiało kondycję skóry i zmniejszało intensywność zmian skórnych. Poniżej przedstawiamy wybrane preparaty z cynkiem w tabletkach na trądzik [1,2].

Zinkorot, tabletki

O produkcie

• zawiera dwuwodny orotonian cynku – chelatowany cynk o dużej przyswajalności;
• lek dostępny bez recepty;
• preparat bezlaktozowy;
• zawiera dość dużą dawkę cynku w 1 tabletce;
• tabletki można dzielić na połowę;
• występuje w opakowaniach o dwóch wielkościach;
• do stosowania od 6. roku życia.

Zincas forte, tabletki

O produkcie

• zawiera wodoroasparaginian cynku – dobrze przyswajalną formę cynku;
• lek dostępny bez recepty;
• największa ilość jonów cynku w 1 tabletce;
• duże, ekonomiczne opakowanie;
• preparat bezlaktozowy;
• do stosowania od 15. roku życia.

Cynek +SR, kapsułki twarde

O produkcie

• zawiera witaminę A oraz diglicynian cynku – bardzo dobrze przyswajalną formę cynku;
• suplement diety;
• preparat bezlaktozowy;
• nie zawiera glutenu ani sztucznych barwników;
• produkt o przedłużonym uwalnianiu;
• występuje w opakowaniach o dwóch wielkościach.

Olimp Chela-Cynk, kapsułki

O produkcie

• zawiera diglicynian cynku – cynk w formie chelatowanej o wysokiej przyswajalności;
• suplement diety;
• produkt bezlaktozowy.

Cynk Walmark, tabletki

O produkcie

• zawiera glukonian cynku – słabo przyswajalną formę cynku;
• suplement diety;
• produkt bezglutenowy i bezlaktozowy;
• nie zawiera cukru i konserwantów;
• występuje w opakowaniach o dwóch wielkościach.

Cynek + Forte, kapsułki twarde

O produkcie

• zawiera diglicynian cynku – bardzo dobrze przyswajalną formę cynku;
• suplement diety;
• preparat bezlaktozowy i bezglutenowy;
• produkt o przedłużonym uwalnianiu;
• występuje w opakowaniach o dwóch wielkościach.

Cynk do smarowania

Oprócz preparatów doustnych cynk występuje także w formie do stosowania miejscowego. Jest to maść oraz pasta cynkowa. Pasta cynkowa występuje także z dodatkiem kwasu salicylowego i taki preparat możemy znaleźć pod nazwą Pasta Lassara. Cynk na trądzik do stosowania miejscowego działa przeciwbakteryjnie i wysuszająco. Stosuje się go głównie na aktywne zmiany. Maści z cynkiem na trądzik najlepiej stosować maksymalnie dwa razy na dobę.

Maść cynkowa, maść

O produkcie

• zawiera tlenek cynku;
• stężenie cynku wynosi 10%;
• lek dostępny bez recepty;
• bez dodatku sztucznych substancji;
• maść zawiera bezpieczne podłoża, które wykorzystuje się w recepturze aptecznej;
• nie zawiera konserwantów.

Pasta cynkowa, pasta

O produkcie

• zawiera tlenek cynku;
• stężenie cynku wynosi 25%;
• lek dostępny bez recepty;
• produkt bez dodatku konserwantów i innych sztucznych substancji;
• występuje z dodatkiem 2% kwasu salicylowego pod nazwą Pasta Lassara.

Czy cynk pomaga na trądzik?

Cynk na trądzik to preparat, który można rozważyć jako terapię pomocniczą lub w przypadku małych zmian. Z badań wynika, że osoby, które stosowały cynk w tabletkach na trądzik lub do stosowania miejscowego uzyskiwały poprawę kondycji skóry względem innych osób. Natomiast nie ma rzetelnych badań, które stwierdzałyby, że niedobór cynku faktycznie istotnie pogarsza stan skóry. Jeśli cierpisz na mocny trądzik pospolity, którego podłoże jest głównie bakteryjne, to cynk może wtedy nie pomóc. Natomiast jeśli doświadczasz lekkich zmian, raz na jakiś czas, to jak najbardziej cynk może poprawić kondycję skóry.

Jaki cynk na trądzik wybrać?

Przy wyborze preparatów z cynkiem najlepiej kierować się jego formą. Sole organiczne cynku, jak cytrynian i wodoroasparaginian, są najlepiej przyswajalne. Najgorzej przyswaja się tlenek. Natomiast większość preparatów na rynku (leki i suplementy) zawierają dobrze przyswajalne formy cynku. Jeśli chodzi o dawkowanie preparatów z cynkiem, to zwykle zaleca się stosować około 25 mg jonów cynku na dobę. Niestety we wszystkich badaniach, które analizowały wpływ doustnego cynku na kondycję skóry, stosowano kilkukrotnie wyższe dawki dziennie przez dłuższy czas (minimum kilka tygodni). Przedawkowanie cynku może prowadzić do mdłości, wymiotów, zaburzeń żołądkowo-jelitowych, a także niedoborów innych składników odżywczych, np. miedzi [1,3].

Znacznie bezpieczniej i korzystniej wypada cynk do stosowania miejscowego. Do leczenia trądziku o podłożu bakteryjnym często stosuje się lek Zineryt (połączenie erytromycyny i cynku). Znajduje to potwierdzenie w badaniach, które wskazują, że cynk w połączeniu z erytromycyną jest bardziej skuteczny niż sama erytromycyna. Natomiast z pewnością nie powinniśmy rezygnować z zaleconej terapii miejscowym antybiotykiem (erytromycyna, klindamycyna) na rzecz samego cynku, bo jest to znacznie mniej efektywne [1].

Podsumowanie

Cynk może być skutecznym wsparciem w walce z trądzikiem, szczególnie przy łagodnych zmianach skórnych. Możesz go stosować zarówno doustnie, jak i miejscowo, przy czym preparaty doustne najlepiej wybierać w formach dobrze przyswajalnych, takich jak cytrynian czy wodoroasparaginian. Cynk do stosowania miejscowego, jak maść czy pasta cynkowa, działa przeciwbakteryjnie i wysuszająco, co może przynieść ulgę przy aktywnych zmianach skórnych. Pamiętaj, aby terapię leczenia trądziku zawsze prowadzić pod czujnym okiem dermatologa.

Wykazano, że stosowanie antybiotyków może doprowadzić do zaburzeń jelitowych. Szacuje się, że biegunka poantybiotykowa dotyka ok. 11-40% dzieci, przy czym objawy mogą wystąpić zarówno po zażyciu pierwszej dawki, jak i dopiero po kilku dniach stosowania leku. Za główną przyczynę biegunki poantybiotykowej uważa się zmianę mikrobioty jelitowej, zmniejszenie ilości tzw. pożytecznych bakterii jelitowych, a także infekcje niektórymi bakteriami patogennymi, m.in. Clostridium difficile.

Biegunka poantybiotykowa objawia się dość częstym oddawaniem luźnych stolców. Najczęściej ma ona charakter łagodny i samoograniczający się, co oznacza, że ustępuje samoistnie lub po odstawieniu antybiotyku. Jednak w skrajnych przypadkach może dojść do rozwoju zapalenia jelit oraz okrężnicy, a nawet rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego [1,2].

Po jakim antybiotyku może wystąpić biegunka? 

Choć biegunka może pojawić się po niemal każdym antybiotyku (nie ma znaczenia czas leczenia czy zażywana dawka), ryzyko jej wystąpienia jest wyższe podczas stosowania m.in. klindamycyny (np. Clindamycin-MIP, Dalacin C), amoksycyliny z kwasem klawulanowym (np. Amoksiklav, Amoksiklav ES, Augmentin ES, Augmentin MFF, Taromentin), cefadroksylu (np. Duracef) oraz cefuroksymu (np. Ceroxim, Zinnat) [1-3].

Jaki probiotyk dla dzieci przy antybiotyku?

Aby zapobiec biegunce poantybiotykowej, stosujemy probiotyki (gr. pro bios – dla zdrowia). Są to preparaty zawierające żywe mikroorganizmy, które doprowadzają do zwiększenia ilości drobnoustrojów korzystnych dla jelit, a co za tym idzie, zdrowia zarówno dziecka, jak i osoby dorosłej. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że przyjmowanie probiotyku w czasie antybiotykoterapii zmniejsza ryzyko wystąpienia biegunki aż o ok. 50%. Wśród szczepów, które najczęściej pojawiają się w preparatach probiotycznych wymienia się Saccharomyces boulardii (szczególnie najbardziej przebadany Saccharomyces boulardii CNCM I-745), bakterie kwasu mlekowego: Bifidobacterium oraz Lactobacillus. 

Przyjmuje się, że ilość bakterii znajdujących się w 1 g preparatu nie powinna być mniejsza niż 10⁸. Niższa zawartość drobnoustrojów może okazać się niewystarczająca do osiągnięcia korzystnych efektów. Informacja o ilości jednostek tworzących kolonię jest wyrażana jako CFU (ang. colony forming units) – przeczytamy o tym na opakowaniu produktu lub w dołączonej ulotce.

Pamiętajmy o tym, że probiotyki są podawane drogą doustną, dlatego ulegają degradacji pod wpływem różnych substancji obecnych w przewodzie pokarmowych, takich jak np. kwas solny w żołądku czy żółć w dwunastnicy. Warto pamiętać o tym, że drożdże (np. Saccharomyces boulardii) są odporne na kwas solny w żołądku. Niektórzy producenci zwiększają przeżywalność bakterii, stosując specjalne systemy (np. mikroenkapsulcja w Symbiosys Bifibaby, Lab2Pro we Flostrum Baby lub MultiResistant w Multilac Baby, lub CRYO-PROTECTION w Osłonka Balance) [1-3,6,7].

Należy również pamiętać o tym, że większość szczepów bakterii probiotycznych jest nieodporna na działanie najpopularniejszych antybiotyków. Jeśli dziecko przyjmuje je razem, to prozdrowotne właściwości probiotyków ulegają degradacji. Czy istnieją jakieś sposoby, aby to obejść? Oczywiście można przyjmować antybiotyk o jednej porze dnia, a probiotyk parę godzin później, ale to zwiększa ryzyko zapomnienia o probiotyku. Warto wiedzieć, że drożdże Saccharomyces boulardii można stosować razem z antybiotykiem. Najpopularniejsze antybiotyki ich nie niszczą – drożdże są na nie odporne.

Enterolproszek, 250 mg

Lek dostępny bez recepty

O leku

• 1 kapsułka zawiera 250 mg liofilizowanych drożdżaków Saccharomyces boulardii CNCM I-745;
• skuteczność szczepów drożdżaków została potwierdzona i przebadana na podstawie ponad 100 badań klinicznych;
• leczy biegunki infekcyjne, zapobiega biegunkom podróżnych i związanych ze stosowaniem antybiotyku;
• ten probiotyk można stosować razem z antybiotykiem;
• owocowy smak;
• można stosować w każdym wieku.

Wskazania

Wskazaniem do stosowania preparatu jest biegunka, zaburzenia mikroflory jelitowej, biegunka podróżnych, zespół jelita drażliwego (ibs) oraz wyjałowiona flora bakteryjna po antybiotykoterapii.

To jest lek. Dla bezpieczeństwa stosuj go zgodnie z ulotką dołączoną do opakowania. Nie przekraczaj maksymalnej dawki leku. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Symbiosys Bifibabykrople

Suplement diety

O produkcie

• probiotyk w kroplach dla niemowląt od pierwszych dni życia (od urodzenia);
• zawiera w butelce 6,4 miliarda bakterii precyzyjnie dobranych szczepów probiotycznych Bifidobacterium breve BR03 i Bifidobacterium breve B632;
• suplement diety o zawartości 8 ml produktu w butelce;
• nie trzeba przechowywać w lodówce, zalecana temperatura pokojowa;
• produkt bez laktozy, bez glutenu, bez konserwantów;
• pipeta umożliwia precyzyjne odmierzanie kropel (5 dziennie);
• dzięki mikroenkapsulacji szczepy bakteryjne są chronione przed sokiem żołądkowym.

Wskazania

Produkt stosuje się w przypadku zaburzeń mikroflory jelitowej oraz dysbiozy jelitowej.

Dawkowanie

Standardowa dawka wynosi 5 kropli dziennie.

To jest lek. Dla bezpieczeństwa stosuj go zgodnie z ulotką dołączoną do opakowania. Nie przekraczaj maksymalnej dawki leku. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Osłonka Balancekrople

Suplement diety

O produkcie

• synbiotyk — zawiera bakterie kwasu mlekowego ze szczepów Lactobacillus rhamnosus FloraActive 12246 i Lactobacillus reuteri 19070-2 oraz fruktooligosacharydy (Actilight®);
• zastosowana specjalną technologię CRYO-PROTECTION, która zwiększa przeżywalność bakterii probiotycznych, podczas całego okresu przydatności do spożycia. Chroni bakterie przed stresem mechanicznym i termicznym;
• składniki produktu pomagają w zachowaniu równowagi mikrobioty jelit;
• produkt przeznaczony do uzupełnienia diety w trakcie i po antybiotykoterapii;
• bez laktozy, glutenu i GMO;
• neutralny smak;
• można przechowywać w temperaturze pokojowej;
• od 1. dnia życia;
• gatunki szczepów wchodzące w skład Osłonki Balance przebadane klinicznie pod kątem eliminacji rotawirusa z przewodu pokarmowego.

Wskazania

Produkt stosuje się w przypadku dysbiozy jelitowej oraz wyjałowionej flory bakteryjnej po antybiotykoterapii.

Dawkowanie

Dla niemowląt i dzieci zalecana porcja do spożycia to 5 kropli dziennie. W butelce znajduje się pipeta-dozownik, która ułatwia odmierzenie właściwej ilości produktu.
Przed użyciem należy energicznie wstrząsnąć butelką przez 20-30 sekund. Następnie, trzymając butelkę pionowo, nabrać płyn do pipety, a potem odmierzyć 5 kropli.
Krople można dodać do niedużej ilości letniego pokarmu lub płynu, takiego jak przegotowana woda, mleko czy jogurt.

To jest lek. Dla bezpieczeństwa stosuj go zgodnie z ulotką dołączoną do opakowania. Nie przekraczaj maksymalnej dawki leku. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Dicoflor baby, krople

O produkcie

• suplement diety;
• zawiera przebadane naukowo szczepy bakterii probiotycznych;
• producent zapewnia trwałość bakterii do końca daty ważności;
• produkt bezlaktozowy i bezglutenowy;
• krople można stosować od 1. dnia życia;
• probiotyk nie musi być przechowywany w lodówce;
• prosty sposób aplikacji;
• występuje również w formie preparatu w saszetkach (Dicoflor Junior) do stosowania od 3. roku życia.

Acidolac Baby, krople doustne

O produkcie

• suplement diety;
• zawiera Lactobacillus rhamnosus GG ATCC53103;
• bezglutenowy i bezlaktozowy;
• nie wymaga trzymania w lodówce;
• można podawać bezpośrednio do buzi dziecka, dzięki kroplomierzowi;
• po otwarciu zużyć w ciągu 30 dni;
• odpowiedni od 1. dnia życia.

Multilac Baby, krople doustne

O produkcie

• suplement diety;
• zawiera Lactobacillus rhamnosus GG i fruktooligosacharydy (FOS);
• to synbiotyk (probiotyk + prebiotyk);
• autorska technologia MURE zwiększająca przeżywalność bakterii;
• bezpieczny od 1. dnia życia;
• występuje w opakowaniach z 1 lub 2 buteleczkami.

LactoKids, krople doustne

O produkcie

• suplement diety;
• zawiera Lactobacillus rhamnosus GG ATCC 53103 w formie mikrokapsułek;
• mikrokapsułki zwiększają żywotność bakterii;
• bez laktozy i glutenu;
• przeznaczony już od 1. dnia życia;
• po otwarciu zużyć w ciągu 50 dni.

Diflos, krople doustne

O produkcie

• suplement diety;
• zawiera Lactobacillus rhamnosus GG (ATCC 53103).
• bez laktozy, glutenu i białek mleka;
• po otwarciu zużyć w ciągu 30 dni i przechowywać w lodówce;
• bezpieczny nawet dla niemowląt.

Compliflora Baby, krople

O produkcie

• 5 kropli zawiera 5 miliardów żywych kultur bakterii: Lactobacillus rhamnosus GG 2,5x10CFU oraz Bifidobacterium lactis BS01 2,5x10CFU;
• niemowlęta i dzieci w wieku poniżej 12 lat powinny przyjmować 5 kropli dziennie. Dawkowanie dla osób powyżej 12 lat wynosi 2 razy dziennie po 5 kropli;
• uzupełnienie diety w bakterie probiotyczne;
• umieszczenie bakterii w mikrokapsułkach MICROBAC zwiększa ich odporność i przeżywalność;
• po pierwszym otwariu krople są ważne przez 30 dni;
• przechowywać w temperaturze pokojowej.

Vitis GG, krople

O produkcie

• przechowywać w temperaturze pokojowej;
• po otwarciu krople należy zużyć w ciągu 30 dni;
• krople zawierają szczep bakterii który został przebadany klinicznie.

Podsumowanie

Na polskim rynku farmaceutycznym dostępnych jest naprawdę wiele preparatów probiotycznych dla dzieci. Poszczególne produkty różnią się nie tylko gatunkami dobroczynnych szczepów bakteryjnych, ale również ich ogólną ilością.  Miejmy na uwadze to, że nie zawsze więcej oznacza lepiej. W przypadku antybiotykoterapii możemy stosować preparaty jedno- lub dwuszczepowe, natomiast po jej zakończeniu warto sięgnąć po produkty wieloszczepowe, które pomogą przywrócić równowagę mikrobioty jelitowej oraz wspomogą odporność (np. Vivomixx, Estabiom baby). Pamiętajmy również o tym, aby zachować przynajmniej dwugodzinny odstęp pomiędzy podaniem antybiotyku i probiotyku, chyba że stosujemy preparat zawierający drożdże z gatunku Saccharomyces boulardii (Enterol) [1-3].

Próchnica to proces niszczenia szkliwa zębów w wyniku aktywności bakterii i produkowanych przez nie związków. W miarę degradacyjnej aktywności mikroorganizmów dochodzi do powstania uszkodzeń szkliwa, czyli ubytków. Potoczne określenie na ubytki to właśnie dziury w zębach. W miarę postępowania procesu dochodzi do powstania coraz większych dziur, co powoduje ból. Jaki jest najlepszy sposób na ból zęba z dziurą?

Jaki jest sposób na ból zęba z dziurą?

Czy istnieje jakiś szybki sposób na ból zęba z dziurą? Co zrobić w pierwszej kolejności, jak zaczyna nas boleć ząb?

Dbaj o profilaktykę!

Zawsze lepiej przeciwdziałać niż leczyć, dlatego o zębach warto pomyśleć jeszcze wtedy, kiedy nas nie bolą. Należy myć zęby po każdym posiłku, aby przeciwdziałać tworzeniu się dziur w zębach. Niezbędnym minimum jest mycie zębów dwa razy dziennie.

Podczas mycia zębów ważna jest technika. Czasami trudno jest ją osiągnąć szczoteczką manualną, dlatego można rozważyć szczoteczki elektryczne, np. soniczne. Ważne, aby zęby myć około 30 minut po posiłku, a nie od razu. W trakcie spożywania pokarmów w jamie ustnej powstają kwasy, które są dobre dla trawienia, ale niezbyt korzystne dla naszych zębów. Warto także pozostawić pastę na zębach i nie płukać ich wodą, aby nie usuwać dobroczynnego fluoru zbyt szybko.

Niezbędne jest także nitkowanie przestrzeni zębowych. Warto stosować nici pęczniejące pod wpływem śliny, które lepiej czyszczą zakamarki. Można wspomagać się dodatkowo irygatorem.

Bardzo ważne są także kontrolne wizyty stomatologiczne, które powinny odbywać się co 6 miesięcy.

Jakie są leki na ból zęba z dziurą?

Nie wszystko da się zaplanować i czasami pomimo nienagannej higieny pojawi się u nas dziura w zębie. Co wtedy zrobić? Jakie są skuteczne leki na ból zęba z dziurą?

Leki przeciwbólowe

Doraźnym rozwiązaniem jest stosowanie leków przeciwbólowych. W aptece jest dostępnych wiele leków, jednak zalecenia związane z doraźnym leczeniem bólu stomatologicznego wskazują głównie na paracetamol. To jeden z najbezpieczniejszych leków przeciwbólowych [1].

Dobrym i również stosunkowo bezpiecznym rozwiązaniem może być przyjęcie ibuprofenu [1].

Wytyczne wskazują także opioidy. Bez recepty nie ma dostępnych takich środków, jednak godnie z analgetyczną drabiną bólu WHO można rozważyć włączenie słabych opioidów. Tutaj bez recepty mamy dostępną kodeinę. W aptece znajdziemy połączenie paracetamolu, kofeiny i kodeiny w preparatach o nazwie Solpadeine lub Solpadeina MAX. Istnieje również połączenie paracetamolu i kodeiny w leku o nazwie Antidol [1].

Antybiotyk na ból zęba?

Czy antybiotyk to dobry i szybki sposób na ból zęba? Wszystko zależy od danej sytuacji. Antybiotyk można wprowadzić jedynie po konsultacji lekarskiej. Jeśli pacjent cierpi na gorączkę albo posiada miejscowe objawy świadczące o możliwej infekcji bakteryjnej, np. obrzęk lub powiększenie węzłów chłonnych, to włączenie antybiotyku może być zasadne [1-3].

W przypadku antybiotyków najczęściej stosuje się:

• Amoksycylinę z kwasem klawulanowym (np. Amoksiklav, Augmentin, Taromentin, Ramoclav),
• Klindamycynę (np. Dalacin C, Clindanea),
• Metronidazol (który co prawda nie jest antybiotykiem a chemioterapeutykiem) [1,3].

Czy płyn do płukania pomoże na dziurę w zębie?

Jeśli chodzi o płyny do płukania o działaniu typowo higienicznym, np. Listerine, Colgate, Elmex, to nie będzie to dobry sposób na ból zęba z dziurą. W przypadku stanu zapalnego dziąsła można rozważyć włączenie leków do płukania np. Eludril. Natomiast pamiętajmy o tym, że nie rozwiążą one problemu, jakim jest dziura w zębie.

Co na ból zęba z dziurą u dziecka?

Co stosować na ból zęba z dziurą u dziecka? Tutaj postępowanie nie różni się zbytnio od sytuacji u dorosłych. Należy pamiętać, że u dzieci stosujemy głównie paracetamol lub ibuprofen. Preparaty z kodeiną nie powinny być podawane dzieciom poniżej 12. roku życia.

Jakie jest szybki sposób na ból zęba?

Istnieje pewien preparat w formie płynu na ból zęba, który jest tradycyjnym, roślinnym produktem leczniczym. To Rapidentin. W 1 ml płynu jest 1 ml olejku eterycznego goździkowego [4].

Preparat przeznaczony jest dla osób dorosłych i nie poleca się jego podawania dzieciom. Aplikacja jest prosta, gdyż wacik lub patyczek kosmetyczny należy nasączyć roztworem i przyłożyć do bolącego zęba z dziurą. Następnie podanie należy powtórzyć po 20 minutach, a kolejna aplikacja powinno być powtarzana co 2 godziny. Nie należy stosować płynu dłużej niż tydzień [4].

Za podstawą działania Rapidentinu stoi eugenol, który wykazuje działanie przeciwbólowe i antyseptyczne. Podobnie mogłoby zadziałać rozgryzanie goździków, chociaż dostarczona porcja olejku goździkowego będzie oczywiście mniejsza.

Powyższe zalecenia to jedynie wskazówki do doraźnego leczenia bólu zęba. Jedynym skutecznym sposobem na ból zęba z dziurą jest wizyta u stomatologa i leczenie.

Zapalenie piersi to schorzenie, które często występuje u matek karmiących piersią. Choroba brzmi dość groźnie, jednak nie zawsze jest ona niebezpieczna. Natomiast zawsze należy poważnie podejść do tematu. Jakie są objawy zapalenia piersi i jak je rozpoznać?

Zapalenie piersi najczęściej dotyczy kobiet, które karmią piersią i zwykle pojawia się w ciągu pierwszych 6 tygodni od porodu. Częstą przyczyną zapalenia piersi przy karmieniu jest nieprawidłowe ułożenie dziecka. Może dojść do pękania skóry w okolicy sutków, co w efekcie otwiera drogę zakażenia dla bakterii (nawet tych, które naturalnie bytują na skórze). W związku z tym przedostają się one do przewodów mlecznych i powodują zapalenie piersi. Do zapalenia piersi dochodzi także w wyniku zaczopowania przewodów mlecznych [1,2].

Jakie są objawy zapalenia piersi?

Do objawów zapalenia piersi należą:

• zaczerwienie i obrzęk,
• uczucie ciepła i nadmiernej tkliwości,
• ból,
• <a href=”https://leki.pl/poradnik/paracetamol-i-ibuprofen-a-karmienie-piersia/”>gorączka,
• czasami pojawia się wydzielina (biała lub z krwią),
• miejscowe stwardnienie piersi.

Objawy najczęściej dotyczą jednej z piersi [1,3,4].

Jak wygląda leczenie zapalenia piersi?

Co stosować na zapalenie piersi? Jak wygląda leczenia zapalenia piersi? Czy zapalenie piersi przy karmieniu dziecka oznacza przymusową rezygnację z karmienia? Jaki antybiotyk podać na zapalenie piersi?

Podczas leczenia bakteryjnego zapalenia piersi należy wziąć pod uwagę bezpieczeństwo stosowanych leków względem karmionego dziecka. Z tego powodu w terapii korzysta się z:

• cefalosporyn (pierwsza i druga generacja),
• <a href=”https://leki.pl/poradnik/antybiotyki-β-laktamowe-podstawa-dzisiejszej-antybiotykoterapii/”>beta-laktamów z kwasem klawulanowym,
• klindamycyny (przy alergii na powyższe),
• erytromycyny [4].

Terapia powinna trwać od 10 do 14 dni. Nie poleca się krótszego leczenia, gdyż zapalenie piersi o podłożu bakteryjnym ma tendencję do nawrotowości [4].

Z antybiotyków na zapalenie piersi najczęściej stosuje się:

• Cefuroksym (np. Ceroxim, Zinnat, Bioracef);
• Amoksycylinę z kwasem klawulanowym (np. Amoksiklav, Augmentin, Ramoclav, Taromentin);
• Klindamycynę (Dalacin C, Clindamycin-MIP);
• Erytromycynę (np. Davercin) [1,4].

Co innego na zapalenie piersi?

Leczenie zapalenia piersi to nie tylko stosowanie antybiotyków. Jeśli przyczyną zapalenia jest zablokowanie przewodów mlecznych, to skuteczne okazują się różne metody pozwalające na opróżnianie mleka. Można do tego używać, np. laktatorów [2].

Jeśli doszło do uformowania się ropnia, to w niektórych przypadkach należy go usunąć. W tym celu można zastosować zabiegi chirurgiczne lub aspirację treści pod kontrolą USG [2].

W celu redukcji bólu najlepszy będzie paracetamol, które jest bezpieczny dla dziecka. Ibuprofen jest zalecany w przypadku starszych dzieci.

Jakie są domowe sposoby na zapalenie piersi?

Czy domowe sposoby na zapalenie piersi są skuteczne w leczeniu? Czy w ogóle istnieją takie metody?

Domowe sposoby na zapalenie piersi można potraktować dwojako. Jako pierwsze omówimy metody polecane przez lekarzy, które nie angażują leków.

W przypadku obrzęku, zaczerwienienia i nadmiernej ciepłoty piersi z powodzeniem stosuje się chłodne okłady. Stosowanie naprzemiennie zimnych i ciepłych okładów może przyspieszyć opróżnianie piersi z mleka [2].

Ważne jest także opróżnianie piersi z mleka. Wiemy już, że powinno się do tego używać laktatorów. Jednak czy przy zapaleniu piersi można karmić dziecko? Jeśli pierś objęta stanem zapalnym nie wykazuje oznak infekcji bakteryjnej i nie jest objęta ropniem, to karmienie jest wręcz wskazane. To dobra i naturalna metoda opróżniania piersi z mleka [1,4].

Innym sposobem na poprawienie przepływu mleka w przewodach mlecznych jest delikatny masaż piersi [4].

Bardzo ważne jest także picie odpowiedniej ilości płynów.

Czy kapusta pomaga na zapalenie piersi?

W internecie można spotkać jeden ze sposobów na zapalenie piersi, który polega na przygotowaniu okładu z liści kapusty. Powinno się je rozbić i umieścić, np. w biustonoszu na około pół godziny. Taki okład ma przynieść ukojenie i ulgę. Czy faktycznie to działa?

W medycynie tradycyjnej okłady z liści kapusty stosuje się w leczeniu bólu mięśniowo-stawowego, a nawet w chorobie reumatycznej. Związki zawarte w liściach faktycznie wykazują takie działanie.

Z tego powodu okłady stosowane na pierś mogą przynieść ulgę. Jednak trzeba pamiętać, że nawet jeśli związki zawarte w liściu kapusty wykazują takie działanie, to bardzo często jest ich tam mało, aby faktycznie wyleczyły stan zapalny. Stosowanie kapusty na zapalenie piersi jest bezpieczne, jednak nie powinno prowadzić do rezygnacji z klasycznych metod leczenia. Zdecydowanie okłady z kapusty nie powinny być stosowane jeśli na piersi rozwinął się ropień lub ciągłość tkanek jest naruszona. W tym przypadku może dojść nawet do nadkażenia piersi i zaostrzenia choroby.

Łupież rumieniowy jest chorobą skóry, która objawi się występowaniem czerwono-brązowych zmian. Łupież rumieniowy pojawiają się między fałdami skóry w miejscach, gdzie pojawia się zwiększona potliwość, częstym przypadkiem jest łupież rumieniowy pod pachami, w pachwinach, czy między palcami. Powierzchnia zmiany często się łuszczy, co wyróżnia łupież rumieniowy od innych chorób skórnych o podobnym przebiegu. Zmiany najczęściej są jedyną dolegliwością, jaka towarzyszy chorobie, nie występuje świąd ani ból [1].

Jaka jest przyczyna łupieżu rumieniowego?

Łupież rumieniowy jest wynikiem bakterie wnikają do organizmu i zaczynają się w nim rozmnażać, co może prowadzić do różnych objawów i chorób.” data-term=”316686″>zakażenia bakteryjnego, za co odpowiedzialne są bakterie Corynebacterium minutissimum. Drobnoustroje te występują naturalnie na powierzchni naszej skóry, jednak w wyniku zwiększonej potliwości między fałdami skóry tworzy się środowisko, które zapewnia świetne warunki do ich patologicznego namnażania. Następnie wnikają one w głębsze warstwy skóry i rozwijają powstawanie zmian [1]. 

Jak leczyć łupież rumieniowy?

Jak skutecznie usunąć łupież rumieniowy? Leczenie łupieżu rumieniowego polega na podawaniu antybiotyków doustnych oraz w postaci maści do smarowania. Niezwykle istotna jest odpowiednia diagnoza schorzenia. Lekarz dermatolog powinien sprawdzić zmiany przy pomocy lampy Wooda. Zmiany łupieżu rumieniowego świecą się na malinowy kolor [1].

Kapsułki i tabletki na łupież rumieniowy

Do leczenia łupieżu rumieniowego, w pierwszej kolejności pacjenci dostają antybiotyki doustne, w formie kapsułek lub tabletek, zawierające:

• klarytromycynę (Fromilid, Klabax, Klacid, Klarmin): pacjent zażywa jedną dawkę 1 g;
• erytromycynę (Erythromycinum TZF): 250 mg 4 razy dziennie przez 2 tygodnie;
• tetracyklinę (Tetracyclinum TZF): 250 mg 4 razy dziennie przez 2 tygodnie.

Klarytromycyna i erytromycyna należą do tej samej grupy antybiotyków, zazwyczaj wybiera się klarytromycynę ze względu na pojedyncze podanie. W wyniku terapii jednym z tych dwóch antybiotyków może dojść do wystąpienia dolegliwości żołądkowych.  W przypadku występowania alergii na makrolidy można zastosować tetracyklinę. Jest zazwyczaj dobrze tolerowana przez pacjentów [1].

Żele i maści na łupież rumieniowy

Oprócz antybiotyków doustnych w terapii stosujemy preparaty do użytku zewnętrznego, takie jak płyny, żele i maści na łupież rumieniowy. Można wyróżnić:

• klindamycyna (Clindacne, Klindacin T, Normaclin). Trzeba smarować zmiany 3 razy dziennie przez 7 dni. 
• kwas fusydowy (Fucidin, Fusacid). Należy aplikować antybiotyk 2 razy dziennie przez 14 dni.
• mupirocyna (Bactroban, Mupirox, Taconal). Stosowanie 2 razy dziennie przez 14 do 28 dni.

Leczenie łupieżu rumieniowego za pomocą antybiotyków do smarowania ogranicza występowanie działań niepożądanych i jest równie skuteczna co antybiotykami doustnymi. Niestety nie zawsze stan pacjenta pozwala na zastosowanie jedynie środków do smarowania [1].

Jak zapobiegać występowaniu łupieżu rumieniowego?

Łupież rumieniowy najczęściej występuje u osób otyłych oraz chorych na cukrzycę. Razem z otyłością możemy zaobserwować nadmierne pocenie się, a pot między fałdami skórnymi w połączeniu ze zwiększoną ilością glukozy we krwi jest regulowany przez insulinę, hormon produkowany przez trzustkę.” data-term=”276228″>glukozy w organizmie stanowią idealny rezerwuar dla rozwoju bakterii. W związku z tym warto zadbać o przyczynę rozwoju łupieżu rumiankowego i próbę eliminacji tej przyczyny. W innym przypadku wdrożone leczenie będzie jedynie doraźnym zagojeniem zmian, które powrócą po jakimś czasie [1].

Rana to najbardziej podstawowe pojęcie stosowane w chirurgii oznaczające przerwanie anatomicznej ciągłości tkanki, któremu może ulec skóra lub błona śluzowa. Uszkodzenie to może być powierzchniowe lub głębokie (rany penetrujące do jam ciała, narządów wewnętrznych). Czynnikami uszkadzającymi mogą być: uraz mechaniczny, uraz termiczny (oparzenia lub odmrożenia), uraz chemiczny, energia promienista. W wyniku działania tych czynników zewnętrznych dochodzi do powstania rany ostrej, która goi się raczej szybko, zwykle bez komplikacji i nie stanowi poważnego zagrożenia.

Czym jest natomiast rana przewlekła? To rana, która goi się przez okres dłuższy niż kilka tygodni, pomimo zastosowania odpowiednich procedur leczniczych. Ten typ rany tworzy się stopniowo, na przykład na skutek trwałego ucisku spowodowanego unieruchomieniem pacjenta w powikłaniu niewydolności żylnej lub w przebiegu cukrzycy – stopa cukrzycowa. Częstość występowania ran przewlekłych stale wzrasta, co związane jest między innymi z postępującym procesem starzenia się społeczeństwa oraz duża zachorowalność na schorzenia predysponujące do rozwoju ran przewlekłych: cukrzyca, miażdżyca naczyń obwodowych, otyłość [1].

Czym jest zakażona rana?

Bardzo istotnym czynnikiem w kontekście ran i ich leczenia jest obecność drobnoustrojów (bakterie to najważniejszy czynnik etiologiczny zakażenia ran), które mogą prowadzić do rozwoju zakażenia, a tym samym do zaburzenia procesu gojenia rany. Dlatego tak bardzo ważne jest kompleksowe leczenie miejscowe, które polega na stosowaniu specjalistycznych opatrunków i preparatów o działaniu antyseptycznym, a w przypadku podejrzenia zakażenia – szybka reakcja polegająca na wykonaniu wymazu z rany w celu określenia rodzaju bakterii (najczęściej) wywołującej zakażenie [2].

Jakie są objawy zakażenia rany?

Do objawów zakażenia miejscowego ran ostrych należą [2]:

• pojawienie się bólu lub narastanie natężenia bólu już istniejącego;
• zaczerwienienie;
• miejscowy wzrost ciepłoty ciała;
• obrzęk połączony z ropną wydzieliną, ropniem i nieprzyjemnym zapachem.

Do objawów zakażenia miejscowego ran przewlekłych należą [2]:

• pojawienie się bólu lub narastanie natężenia bólu już istniejącego;
• obrzęk pojawiający się wokół rany;
• opóźnienie lub zatrzymanie procesu gojenia się rany;
• krwawienie lub krucha ziarnina;
• nieprzyjemny zapach z rany;
• zmiana zabarwienia łożyska rany;
• stwardnienie tkanek.

Jak wygląda leczenie zakażonej rany?

Leczenie ran przewlekłych opiera się na stosowaniu strategii TIME:

• T (tissue management), czyli opracowanie tkanek;
• I (inflammation and infection control), czyli systematyczna kontrola i ocean rany pod kątem zapalenia i miejscowej infekcji;
• M (moisture balance), czyli zapewnienie równowagi wilgotności poprzez dobranie odpowiednich opatrunków np. zawierających srebro (Atrauman Ag, Aquacel Extra Ag, Aquacel Extra Ag+);
• E (edge), czyli tworzenie dobrych warunków do wytworzenia nowego naskórka.

Jaki antybiotyk jest dobry na zakażoną ranę?

Wdrożenie antybiotykoterapii konieczne jest po wykonaniu odpowiednich badań mikrobiologicznych (ponieważ konieczne jest stosowanie antybiotykoterapii celowanej podawanej drogą dożylną) oraz po odpowiednim opracowaniu rany przez chirurga. Antybiotykami stosowanymi w leczeniu łagodnych zakażeń skóry i tkanek miękkich są: amoksycylina z kwasem klawulanowym, klindamycyna, lewofloksacyna. W sytuacji ciężkich zakażeń, w tym zagrażających życiu, zastosowanie znajdują: piperacylina z tazobaktamem, ceftazydym oraz wankomycynai linezolid (szczególnie w przypadku zakażeń wywołanych przez bakterie, które rozwinęły oporność na inne antybiotyki). Antybiotyki do stosowania miejscowego powinny być używane w leczeniu ran tylko w szczególnych okolicznościach, na przykład gentamycyna w postaci gąbki — w zakażeniach stopy cukrzycowej w przypadku cech zapalenia kości i szpiku kostnego [4].

Na skórze bytują miliony różnych gatunków bakterii, które normalnie nie powinny powodować infekcji. Największy narząd człowieka, jakim jest skóra, ma możliwość obrony przed mikroorganizmami powodującymi zakażenia. Bakteryjne zakażenia skóry mogą mieć charakter ropny (wywołują je paciorkowce lub gronkowce) lub nieropny (m.in. borelioza, kiła, rzeżączka, różyca czy skórna odmiana gruźlicy) [1].

Jakie są przyczyny bakteryjnego zapalenia skóry?

• osłabiony układ odpornościowy w przebiegu chorób takich jak AIDS, nowotworów czy cukrzycy;
• rana, w której doszło do przerwania naskórka;
• zaburzenia funkcji skóry, w szczególności jej stany zapalne [1].

Bakteryjne zakażenie skóry — rodzaje

Występuje wiele rodzai bakteryjnych zakażeń skórnych, każdy z nich mógłby być bohaterem oddzielnego artykułu. Dlatego w tym artykule zostaną one tylko wspomniane, aby każdy z nas był świadomy, jak szerokim terminem jest bakteryjne zakażenie skóry.

Do najczęstszych należą m.in.:

• czyrak — dotyka w głównej mierze okolic mieszków włosowych, obserwuje się zaczerwienienie, obrzęk i ból;
• łupież rumieniowy — jest widoczny w okolicach pachwin, gdzie pojawiają się rumieniowe plamy w kolorze różowym, które następnie stają się żółte, a następnie ciemnobrunatne;

• różyca — w miejscu wniknięcia w skórę patogenów, pojawiają się obrzęki i rumień;
• róża — ma podłoże paciorkowcowe, najczęściej pojawia się na twarzy lub nogach, gdzie skóra będzie zaczerwieniona i obrzęknięta, a po pewnym czasie mogą pojawić się rany, pęcherze i objawy grypopodobne;
• promienica — w jej przebiegu obserwuje się bolesne guzki ropne albo nacieki na szyi, twarzy i ustach;

• liszajec zakaźny — powoduje zmiany pęcherzowo-ropne przechodzące w strupy, najczęściej w okolicach nosa lub płytek paznokci;

• niesztowica — występują pęcherze wypełnione ropą i owrzodzenia;
• atopowe zapalenie skóry — najczęściej jest wywoływane przez gronkowca, wiąże się z zaczerwienieniem, swędzeniem, obrzękiem i podrażnieniem skóry [1].

Paciorkowiec na skórze — przyczyny i objawy

Do niebezpiecznych bakteryjnych zapaleń skóry należy, powodowana przez paciorkowce, róża. Do przyczyn jej powstania mogą przyczynić się zakrzepica żylna, niewydolność spływu chłonki i urazy. Z kolei do najczęstszych objawów należy gorączka, ogólne rozbicie, rumień na skórze i pęcherze. Powinien być on leczony pod kontrolą lekarza, ponieważ może się rozprzestrzeniać na okoliczne tkanki, a nawet do  krwi i spowodować śmiertelnie niebezpieczną sepsę [1,2].

Gronkowcowe zakażenie skóry — przyczyny i objawy

Gronkowce, podobne jak paciorkowce, powodują ropne zapalenie skóry. Nie prowadzą one jednak do róży, a do zapalenia mieszków włosowych. Często do tego typu infekcji dochodzi po zabiegach kosmetycznych np. goleniu czy depilacji. Na szczęście nie są tak groźne, jak zakażenie paciorkowcem, ale zaniedbane mogą doprowadzić do powstania nieestetycznych blizn na skórze [1,3].

Czy bakteryjne zapalenie skóry może być zaraźliwe?

Odpowiedź na to pytanie brzmi: to zależy. Cześć z wymienionych wyżej rodzajów bakteryjnych zapaleń skóry jak np. atopowe zapalenie skóry, nie jest zaraźliwa. Z drugiej strony dużą częścią tych infekcji, jak chociażby promienicą, można się zarazić. Z tego względu warto znać dokładną przyczynę dolegliwości, aby uniknąć potem nieprzyjemnych niespodzianek [1].

Leczenie — czy tylko antybiotyk na zakażenie skóry?

Leczenie bakteryjnego zapalenia skóry różni się znacząco w zależności od drobnoustroju i danej choroby. W niektórych przypadkach konieczna jest wizyta u lekarza i stosowanie sterydów i antybiotyków (również doustnie). W przypadku szybko zdiagnozowanej choroby wystarczą często antybiotyki i inne preparaty stosowane miejscowo na skórę.

Ważna jest odpowiednia diagnostyka, aby zidentyfikować rodzaj drobnoustroju, który wywołał infekcję. Dlatego wskazane może być wykonanie antybiogramu w czasie badania mikrobiologicznego skóry. Pozwoli to w jak najlepszy sposób dobrać odpowiedni antybiotyk.

Co więcej, w zależności od objawów, stosuje się leczenie objawowe, np. leki przeciwgorączkowe czy przeciwbólowe. Ponieważ są to zakażenia skóry, bardzo ważna jest codzienna higiena i pielęgnacja skóry. Nie tylko zapobiegnie to ewentualnemu rozprzestrzenianiu się infekcji, ale również zmniejszy swędzenie i przyniesie ulgę [1,3].

Jaki antybiotyk na zakażenie skóry?

• na drobne zmiany na małej powierzchni stosuje się najczęściej miejscowe antybiotyki zawierające np. mupirocynę — Bactroban lub retapamulinę — Altabax;
• bardziej skomplikowane jest leczenie rozległych i źle gojących się zmian, lekarz najczęściej przepisuje antybiotyk doustny np. zawierający amoksycylinę i kwas klawulanowy Augmentin, cyprofloksacynę np. Cipronex czy klindamycynę np. Clindamycin MIP.

Jaka jest skuteczna maść na zakażenie skóry?

Spowodowane przez gronkowca zapalenie mieszków włosowych może być leczone również za pomocą maści dostępnych bez recepty. Zawierają one m.in. siarczan neomycyny, bacytracynę cynkową i siarczan polimyksyny B. Bacytracyna działa przeciwko bakteriom Gram(+), neomycyna przeciw Gram(-), a polimyksyna B przeciwko Gram(-). Preparaty to m.in.:

• Maxibiotic – 1 g maści zawiera 5 mg neomycyny siarczanu, 5000 j.m.  polimyksyny B siarczanu oraz 400 j.m. bacytracyny cynkowej;
• Polibiotic – 1 g maści zawiera 5 mg siarczanu neomycyny, 5000 j.m. siarczanu polimyksyny B, 400 j.m. bacytracyny cynkowej;
• Tribiotic – 1 g maści zawiera 10 mg bacytracyny cynkowa, 5 mg neomycyny siarczanu i 0,833 mg polimyksyny B siarczanu.

Podsumowanie

Bakteryjne zapalenie skóry obejmuje bardzo szeroki termin różnych infekcji skóry. Mają one różne przyczyny, objawy i mogą być leczone w różny sposób. To, co je łączy to to, że najczęściej w ich leczeniu wykorzystuje się antybiotyki, czy to stosowane miejscowo, czy doustnie. Nie wszystkich bakteryjnych zapaleń skóry należy się bać pod kątem ich zaraźliwości. Ze względu na duże różnice pomiędzy nimi warto odwiedzić lekarza, aby ustalić dokładny typ infekcji, co ułatwi i przyspieszy leczenie.

Ostre zapalenie gardła i migdałków podniebiennych to często występująca choroba infekcyjna. Powiększone migdałki mogą być spowodowane przez infekcje górnych dróg oddechowych, takie jak zakażenie bakteryjne lub wirusowe. Inne przyczyny mogą obejmować alergiczny nieżyt nosa, refluks żołądkowo-przełykowy oraz narażenie na dym tytoniowy.

Jednak główną przyczyną pozostają zakażenia wirusowe i bakteryjne, przy czym u dzieci częściej występują zakażenia bakteryjne, u dorosłych wirusowe. U dzieci wysoki jest wskaźnik nosicielstwa Streptococcus pyogenes — paciorkowca Beta hemolizującego klasy A. Choroba przenosi się drogą kropelkową, a także przez kontakt bezpośredni.

Kiedy pojawiają się pierwsze objawy choroby?

W zapaleniu wirusowym okres wylęgania trwa od 1 do 6 dni. Okres zakaźności jest długi, ponieważ trwa od 1 do 2 dni przed wystąpieniem objawów do trzech tygodni.

Zakażenie bakteryjne daje pierwsze objawy od 12 godzin do czterech dni, a okres zakaźności trwa od 24 godzin od rozpoczęcia skutecznej antybiotykoterapii do 7 dni po ustąpieniu objawów, gdy nie stosowano antybiotyku.

Jakie są objawy zapalenia migdałków?

Bardzo silny, nagły ból gardła i bolesność przy połykaniu, wymioty (szczególnie u dzieci), gorączka, ból głowy i ból brzucha. Obecny może być wysięk na migdałkach i ich znaczne powiększenie.

Czym leczyć zapalenie migdałków podniebiennych? Leki na receptę

Antybiotyki na bakteryjne zapalenie migdałków

Jeśli przyczyną jest zakażenie bakteryjne, konieczna jest antybiotykoterapia. Preferowanym wyborem lekarzy jest penicylina fenoksymetylowa i penicylina benzatynowa. U pacjentów z nadwrażliwością na penicyliny lekarz może wypisać klindamycynę.

Leczeniem alternatywnym jest zastosowanie cefalosporyny I generacji albo antybiotyku makrolidowego (erytromycyny, klarytromycyny lub azytromycyny).

Antybiotyki powinny być stosowane przez odpowiednio długi czas, nie należy wcześniej przerywać kuracji. Grozi to uodpornieniem bakterii na konkretne antybiotyki i przedłuża czas trwania choroby, powodować może też powikłania.

Zapalenie migdałków – leki bez recepty. Co kupisz w aptece?

W przypadku zakażenia wirusowego stosuje się środki działające objawowo. Potrzebne mogą okazać się leki działające ogólnie w przypadku silnego bólu i gorączki. Zarówno u dzieci, jak i u dorosłych można stosować paracetamol i ibuprofen, które łagodzą ból i gorączkę. Ibuprofen wykazuje również działanie przeciwzapalne, zmniejsza obrzęk i zaczerwienienie gardła.

Środki działające miejscowo

W tej grupie wyróżniamy środki, które działają odkażająco, przeciwwirusowo, przeciwbakteryjnie, znieczulająco i przeciwzapalnie.

W aptece dostępnych jest wiele postaci leku, które można dobrać do indywidualnych predyspozycji pacjenta. Środki odkażające i znieczulające występują zarówno w postaci aerozoli, jak i tabletek do ssania. Dla dzieci można dobrać preparaty w formie syropów czy sprayu do gardła.

Środki znieczulające i przeciwzapalne

Lidokaina

Lidokaina jest substancją stosowaną w miejscowym łagodzeniu bólu i stanów zapalnych gardła i migdałków. Działa przeciwobrzękowo i to działanie jest wykorzystywane w leczeniu schorzeń gardła i jamy ustnej. Wzmacnia i przedłuża ona działanie leków działających przeciwbólowo czy odkażająco. Może nasilać działanie leków zwiotczających mięśnie poprzecznie prążkowane.

Przejściowo może zmniejszyć wrażliwość na wysoką temperaturę napojów czy posiłków, prowadząc do poparzenia jamy ustnej i przełyku.

Preparaty:

Orofar max tabletki do ssania – zarejestrowane od 6 roku życia, zawierają lidokainę i chlorek cetylopirydyniowy.

Gardimax medica spray zawiera diglukonian chlorhexydyny i lidokainę

Benzydamina

Substancja należy do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych, działa zatem przeciwbólowo i przeciwzapalnie, a także odkażająco i znieczulająco. Stosowana może być w zapaleniu gardła i migdałków, jamy ustnej, a także po zabiegach laryngologicznych i po intubacji.

Preparaty: Tantum verde pastylki do ssania i aerozol, Hascosept aerozol, Uniben aerozol, Inaldin gardło aerozol.

Leki te zawierają 1,5 mg benzydaminy w 1 ml produktu.

Zarówno benzydamina, jak i lidokaina nie powinny być stosowane dłużej niż pięć dni, bez konsultacji z lekarzem. Po zażyciu leku należy powstrzymać się, choć godzinę od picia napojów i jedzenia, utrudni to bowiem działanie leku. U dzieci poniżej 6 roku życia leki te powinny być stosowane pod kontrolą lekarza.

Chlorheksydyna

Substancja o działaniu przeciwbakteryjnym zmniejsza ilość mikroorganizmów na błonie śluzowej gardła i migdałków oraz w jamie ustnej.

Co ważne lek ten nie wyjaławia całkowicie błony śluzowej gardła. Nie zaleca się stosować bardzo często preparatu (tabletki do ssania czy aerozol) oraz długiego (powyżej 5 dni) podawania leku bez konsultacji z lekarzem.

Preparaty:

Gardimax medica tabletki do ssania, aerozol na gardło

Amylometakrezol

Substancja o działaniu antyseptycznym, która pomaga zwalczać drobnoustroje na błonie śluzowej gardła i w jamie ustnej, łagodząc objawy bólu gardła. Często stosowany w połączeniu z innym antyseptykiem – alkoholem 2,4-dichlorobenzylowym – w celu zwiększenia skuteczności działania.

Preparaty:

Neo-angin, który dodatkowo zawiera lewomentol o słabym działaniu znieczulającym i wywołującym uczucie chłodu.

Chlorek cetylopirydyniowy

Jest substancją działającą przeciwbakteryjnie, przeciwwirusowo i przeciwgrzybiczo. Należy do grupy czwartorzędowych związków amoniowych. Zwiększa przepuszczalność jonów potasowych przez błony komórkowe, prowadząc do zniszczenia komórek drobnoustrojowych. Mleko osłabia działanie chlorku. Leków zawierających ten związek nie można stosować na uszkodzoną skórę i błony śluzowe. Może dojść do podrażnienia i utrudnić gojenie ran.

Flurbiprofen

Należy do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Hamuje syntezę prozapalnych cytokin, które odpowiadają za stan zapalny i ból gardła. Najczęściej stosuje się go co 3-6 godzin, ale nie dłużej niż 4-5 dni. Posiada właściwości łagodzenia podrażnień błony śluzowej jamy ustnej i gardła.

Stosowany długotrwale może powodować podrażnienie i powstawanie owrzodzeń. Należy stosować go ostrożnie u pacjentów stosujących inne leki z grupy NLPZ, żeby nie doszło do potęgowania działań niepożądanych substancji czynnej.

Preparaty:

Inovox Ultra i Strepsils Intense tabletki do ssania

Salicylan choliny

Lek należy również do grupy NLPZ. Substancja działa przeciwzapalnie i słabo przeciwbólowo. Oprócz działania zmniejszajacego stan zapalny i jego objawy (obrzęk i zaczerwienienie) jest stosowana także w preparatach stomatologicznych do leczenia nadżerek i zmian owrzodzeniowych błony śluzowej jamy ustnej.

Preparaty:

Cholinex tabletki do ssania, Sachol żel stomatologiczny

Srebro koloidalne

Jest częstym składnikiem preparatów na zapalenie gardła i migdałków. Działa wirusobójczo, przeciwbakteryjnie, odkażająco.

Często występuje w formie aerozoli do gardła i tabletek do ssania łącznie z porostem islandzkim i prawoślazem. Obok tych związków pełni rolę wzmacniającą działanie i zmniejsza liczbę drobnoustrojów.

Preparaty:

Argentin T spray do gardła, Argentussin tabletki do ssania

Porost islandzki

Pozyskiwany z porostów, wykazuje działanie bakteriostatyczne, osłaniające, powlekające, regenerujące, antyoksydacyjne i przeciwzapalne.

Częsty składnik wielu postaci leku do leczenia stanów zapalnych gardła, migdałków i jamy ustnej. Jest bardzo dobrze tolerowany.

Często stosuje się go jako środek nawilżający przy wysuszeniu i podrażnieniu błony śluzowej gardła po stosowaniu leków (lidokainy, chlorku cetylopirydyniowego, flurbiprofenu).

Preparaty:

Mucoangin tabletki do ssania

Isla Cassis

Leki zawierające zioła

Wiele preparatów handlowych stosowanych na powiększone migdałki i ból gardła zawiera ekstrakty ziołowe: tymianek, szałwię, dziewannę, podbiał, prawoślaz, macierzankę, oregano (olejek z oregano).

Mają one słabe działanie odkażające i przeciwzapalne. Występują w tabletkach do ssania (Amolowe tabletki, Strepsils Herbal, Tymianek i Podbiał), ale także w formie aerozolu do gardła (Tymsal).

Warto również wspomnieć o preparacie homeopatycznym, dostępnym na polskim  rynku Lymphomyosot (tabletki i krople), dostępnym z przepisu lekarza. Stosuje się go w celu usunięcia toksyn i patogenów z układu limfatycznego. Wspiera mechanizmy obronne organizmu, zwiększając jego odporność. Polecany w stanach objawiających się powiększeniem migdałków i węzłów chłonnych.

Zapalenie migdałków – domowe sposoby. Czym się wspomagać?

Oto niektóre niefarmakologiczne metody leczenia zapalenia migdałków:

1. Gorące napoje: Picie ciepłych płynów, takich jak herbata z miodem i cytryną lub ciepły napój z imbirem, może pomóc w łagodzeniu bólu gardła i zmniejszeniu stanu zapalnego.
2. Stosowanie okładów: Stosowanie ciepłych lub zimnych okładów na okolicę gardła może przynieść ulgę i zmniejszyć obrzęk migdałków. Można zastosować np. ciepłe kompresy lub lodowe opakowania owinięte w ręcznik.
3. Płukanie gardła solą fizjologiczną: Płukanie gardła solą fizjologiczną może pomóc w usunięciu bakterii i zapalenia oraz w łagodzeniu dolegliwości gardła.
4. Nawilżanie powietrza: Utrzymanie odpowiedniego poziomu wilgoci w pomieszczeniu może zapobiec podrażnieniom gardła. Można skorzystać z nawilżacza powietrza lub umieścić miskę wodną w pobliżu grzejnika.
5. Unikanie czynników drażniących: Staraj się unikać substancji drażniących gardło, takich jak dym papierosowy czy zanieczyszczone powietrze.

Jakie mogą być powikłania nieleczonego zapalenia migdałków?

Nieleczone zapalenie migdałków może prowadzić do różnych powikłań. Wśród nich wymienić można m.in. zapalenie ucha środkowego, ropne zapalenie węzłów chłonnych szyjnych czy nawracające zapalenia gardła. Zdarza się, że powikłania zapalnego stanu migdałków prowadzą do powstawania chorób autoimmunologicznych serca i nerek czy też zapalenia płuc

Jak uniknąć zapalenia migdałków? Poznaj 6 wskazówek

Oto kilka zasad profilaktycznych, które mogą pomóc w uniknięciu zapalenia migdałków:

1. Higiena jamy ustnej: Regularne szczotkowanie zębów co najmniej dwa razy dziennie oraz używanie nici dentystycznej pomaga w usuwaniu bakterii z jamy ustnej, które mogą przyczynić się do infekcji migdałków.
2. Unikanie zakaźnych chorób górnych dróg oddechowych: Staraj się unikać osób z infekcjami górnych dróg oddechowych, takimi jak przeziębienie, grypa czy angina. Unikaj także dzielenia sztućców, butelki lub innych przedmiotów ze zakażoną osobą, którymi można przenosić bakterie lub wirusy.
3. Wzmocnienie układu odpornościowego: Zadbaj o zdrowy styl życia, który obejmuje odpowiednią dietę bogatą w świeże owoce, warzywa, pełnoziarniste produkty zbożowe oraz regularną aktywność fizyczną. Unikaj stresu i staraj się wystarczająco spać, aby wzmocnić system odpornościowy.
4. Unikanie palenia tytoniu: Palenie tytoniu osłabia układ odpornościowy i sprawia, że osoba jest bardziej podatna na infekcje górnych dróg oddechowych, w tym zapalenie migdałków. Ważne jest unikanie palenia tytoniu oraz narażenia na dym tytoniowy.
5. Unikanie nadmiernego wysiłku głosowego: Nadmierne wysiłki głosowe, takie jak krzyk, śpiewanie lub długotrwałe rozmowy, mogą podrażniać migdałki i predysponować do infekcji. Staraj się chronić swoje gardło, unikaj ekstremalnych wysiłków głosowych i nawilżaj gardło, pijąc odpowiednią ilość wody.
6. Chronienie się przed alergenami: Osoby uczulone powinny unikać kontaktu z alergenami, które mogą prowokować reakcję alergiczną i wpływać na zwiększenie podatności na infekcje migdałków.

Podsumowanie

Zapalenie gardła i migdałków daje nieprzyjemne objawy w postaci obrzęku, zaczerwienienia i bólu. Miejscowe środki na powiększone migdałki działają odkażająco i przeciwzapalnie. Niektóre z nich zwalczają bakterie, wirusy i grzyby.

Należy pamiętać jednak, żeby nie stosować ich bardzo często i przez długi okres czasu. Występuje wówczas ryzyko wchłonięcia leku do krążenia ogólnego  i związane z tym reakcje niepożądane.

Mogą wystąpić również reakcje nadwrażliwości i podrażnienia. Jeśli wystąpią takie działania, należy odstawić stosowany środek i w razie silnych objawów skorzystać z konsultacji lekarskiej.

Warto pamiętać, że dostępnych jest wiele różnych form leków, zależnie od predyspozycji pacjenta, jego wieku i ewentualnych przeciwwskazań, można w sposób prosty dokonać odpowiedniego wyboru.