Rewelacyjne maści na żylaki zawierają w swoim składzie najczęściej kilka składników aktywnych, które wspólnie działając wykazują efekt przeciwzapalny i przeciwbólowy, a dodatkowo pomagają zredukować obrzęk oraz wzmacniają ściany naczyń krwionośnych. Do najskuteczniejszych składników aktywnych zawartych w tych preparatach zaliczamy:

• heparynę, która działa przeciwzapalnie, przeciwzakrzepowo, a dodatkowo zmniejsza obrzęki;
• escynę pochodzącą z nasion kasztanowca, która poprawia elastyczność naczyń krwionośnych oraz działa przeciwobrzękowo;
• trokserutynę, która zmniejsza stan zapalny oraz obrzęki, a dodatkowo wzmacnia ściany naczyń krwionośnych;
• hesperydynę, wykazującą działanie przeciwzapalne i przeciwobrzękowe;

Dodatkowo dodawane są do maści i żeli na żylaki liczne wyciągi oraz ekstrakty roślinne, a więc;

• wyciąg z arniki, który wykazuje działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe;
• ekstrakt z kłącza ruszczyka, posiadający działanie przeciwzapalne;
• wyciągi z pestek winogron, cytryny, rokitnika czy oczaru wirginijskiego, które wzmacniają żyły i spowalniają postępowanie tej choroby. 

W ostatnim czasie na popularności zyskują również maść bursztynowa na żylaki czy maść konopna, które w połączeniu z masażem pozwalają zregenerować się skórze oraz poprawiają krążenie krwi w naczyniach [1-6].

Jakie maści na żylaki i pajączki kupisz w aptece?

Najlepsze maści na żylaki i pajączki powinny działać na objawy oraz przyczyny tej uciążliwej dolegliwości. Dlatego warto szukać w aptekach produktów, które poza działaniem przeciwzapalnym i przeciwobrzękowym, poprawią elastyczność żył. Wybrałem dla Was kilka dobrych preparatów [1-5]:

Fortiven Active Gel, żel

O produkcie

• produkt leczniczy zawierający w swoim składzie dużą zawartość heparyny sodowej;
• preparat przeznaczony jest od 12 roku życia;
• należy go stosować od 1 do 3 razy dziennie;
• posiada ekonomiczne opakowanie;
• po pierwszym otwarciu z preparatu można korzystać do 6 miesięcy.

Venescin, żel

O produkcie

• produkt leczniczy zawierający w swoim składzie wyciąg z kasztanowca o zawartości 17% escyny oraz trokserutynę;
• lek ten przeznaczony jest dla osób od 12 roku życia;
• należy co stosować rano i wieczorem;
• preparat należy przechowywać w temperaturze pokojowej,  chroniąc od światła i wilgoci.

Aescin, żel

O produkcie

• produkt leczniczy zawierający w swoim składzie escynę, salicylan dietyloaminy oraz heparynę;
• nie zaleca się stosowania tego preparatu u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia;
• lek należy stosować od 3 do 5 razy na dobę;
• nie należy długotrwale stosować leku u kobiet w ciąży.

Maść bursztynowa Farmina, maść

O produkcie

• kosmetyk zawierający w swoim składzie bogaty w liczne substancje aktywne oraz minerały- bursztyn bałtycki;
• preparat należy stosować 2-3 razy dziennie;
• produkt należy przechowywać w temperaturze pokojowej.

Maść arnikowa na żylaki EkaMedica, maść

O produkcie

• kosmetyk zawierający w swoim składzie wyciąg z arniki, wzbogacony o olej z pestek winogron, ekstrakt z owoców rokitnika oraz rutynę;
• preparat należy stosować regularnie rano i wieczorem;
• produkt zawiera ekonomiczne opakowanie.

Jak stosować maści i żele na żylaki?

Popularną maść z heparyną na żylaki czy maść z kasztanowca na żylaki stosujemy zazwyczaj 2-3 razy dziennie, pokrywając cienką warstwą wszystkie zmienione chorobowo miejsca. Należy pamiętać, że wszystkie preparaty dostępne w aptekach w tej postaci nie usuną trwale tej choroby, a pomogą jedynie zmniejszyć obrzęki oraz przyniosą ulgę od innych objawów żylaków [1-6].

Dlaczego powstają żylaki i pajączki na nogach?

Żylaki są charakterystycznym objawem rozwijającej się przewlekłej choroby żylnej. W większym stopniu dotykają one kobiety niż mężczyzn. Najczęściej obejmują one nogi, ponieważ zlokalizowane tam żyły posiadają dużą skłonność do wydłużania i poszerzania się. Ponadto często im towarzyszą inne uciążliwe dolegliwości, a więc: uczucie ciężkich nóg, obrzęk oraz ból, który utrudnia w skrajnych przypadkach sprawne poruszanie się. Obecne badania dowodzą, że częstotliwość ich występowania znacząco zwiększa się wraz z wiekiem pacjentów. 

Żylaki nóg są uwarunkowane genetycznie, a do innych istotnych przyczyn ich pojawienia się zaliczamy [6]:

• zbyt długą pracę w pozycji siedzącej lub stojącej;
• brak aktywności fizycznej;
• niewłaściwą dietę;
• palenie papierosów i nadmierne spożywanie alkoholu;
• znaczną nadwagą;
• ciążą;
• przebyte urazy i operacje nogi;
• częste podnoszenie dużych ciężarów;
• regularne chodzenie w butach na wysokim obcasie czy zakładanie zbyt ciasnej bielizny.

Jakie są inne metody leczenia żylaków nóg?

Istnieje wiele metod leczenia tej przypadłości, a dobór optymalnej zależy głównie od stopnia zaawansowania tej choroby. Przy niewielkich zmianach rekomenduje się wprowadzenie leczenia zachowawczego, które polega na stopniowym zwiększaniu aktywności fizycznej, zmianie nawyków żywieniowych oraz na zakładaniu na nogi specjalnych skarpet uciskowych lub rajstop. Dodatkowo lekarze na tym etapie wprowadzają często już leczenie farmakologiczne, a więc stosowanie różnych maści i żeli na żylaki czy doustnych preparatów z diosminą. 

Zaawansowane zmiany żylne leczone są zabiegowo. Obejmują one laseroterapię, skleroterapię, a nawet wprowadzanie do zmienionych chorobowo miejsc: pary wodnej, fal radiowych czy specjalnego kleju [6].

Podsumowanie

Podsumowując, gdy zaobserwujemy pierwsze zauważalne objawy tej choroby, warto skorzystać z licznych właściwości maści i żeli na żylaki, które są dostępne w aptekach. Preparaty te pomogą spowolnić rozwój choroby i zredukować jej dokuczliwe objawy, a w rezultacie poprawią komfort naszego codziennego życia.

Co to tak właściwie są te siniaki? Mechaniczne stłuczenia i kontuzje często wiążą się z podskórnymi wynaczynieniami, czyli przedostaniem się krwi poza naczynie krwionośne. Wybroczynami nazywamy wynaczynienia krwi o wielkości 1–3 mm, niekiedy zlewające się ze sobą. Ich lokalizacja zamyka się w obrębie skóry. Siniaki to wynaczynienia krwi o średnicy od 5 mm do kilku centymetrów. Zdarzają się siniaki osiągające 10 cm lub więcej, które nazywamy wylewami krwawymi. Wylewy krwawe częściej występują w skazach krwotocznych (zaburzeniach krzepliwości krwi, które mogą mieć charakter wrodzony). Krótko można powiedzieć, że siniaki to nieestetyczne plamy na skórze, które pojawiają się w wyniku urazu. Co jest dobre na siniaki? Czy istnieją jakieś skuteczne maści na stłuczenia? Na to wszystko znajdziecie odpowiedź w dalszej części artykułu [1].

Co na siniaki i stłuczenia – poznaj najlepsze preparaty! 

Co najlepiej stosować na stłuczenia i siniaki? Generalnie istnieje sporo preparatów, takich jak żele, kremy i maści na stłuczenia. Co ciekawe, istnieją także tabletki na siniaki i nie mamy tu na myśli tabletek przeciwbólowych na stłuczenia – ale to omówimy dalej. Jest wiele substancji aktywnych, które mogą leczyć krwiaki, obrzęki, siniaki i opuchliznę oraz zapobiegać ich powstawaniu. Są również na rynku leki doustne w formie tabletek, które uszczelniają naczynia krwionośne. Poniżej omówimy najczęściej spotykane leki na obrzęki pourazowe i przedstawimy, co jest dobre na siniaki i stłuczenia.

Rośliny i zioła na siniaki

Co stosować na stłuczenia i siniaki? Warto rozpocząć od preparatów ziołowych. Arnika górska to składnik leku na obrzęki pourazowe i siniaki, która była od wieków wykorzystywana w celu zmniejszenia stanu zapalnego i bólu po zwichnięciach, siniakach i ranach. Wyciągi z arniki są obecnie dostępne w postaci maści, żeli, nalewek oraz w preparatach homeopatycznych, np. Maść arnikowa, Uzarin. Maść arnikowa jest wskazana do stosowania pomocniczo w stłuczeniach (siniaki), skręceniach (z obrzękiem pourazowym), objawowo po ukąszeniach owadów oraz w dolegliwościach reumatycznych [1,2].

Maść arnikowa ELISSA, maść

O produkcie

• zawiera czysty ekstrakt z kwiatostanu arniki łąkowej;
• maść na wazelinie białej;
• nie stosować na rany;
• produkt należy stosować 2 – 4 razy dziennie zmienione chorobowo powierzchnie skóry;
• małe, poręczne pudełko;
• tradycyjny produkt leczniczy roślinny.

Uzarin, żel

O produkcie

• wyrób medyczny;
• odpowiedni dla osób dorosłych i dzieci powyżej 3. roku życia;
• można aplikować kilka razy dziennie w czystą skórę w ilości zależnej od rozmiaru i miejsca;
• zawiera arnikę, nagietek i octowinian glinu;
• działa również przeciwzapalnie;
• można stosować po ukąszeniu owadów;
• konsystencja żelu zapewnia szybkie wchłonięcie preparatu;
• nie tłuści ubrań.

Kolejna substancja to kasztanowiec zwyczajny, który używany był w medycynie tradycyjnej od wieków w leczeniu niektórych schorzeń, w tym żylaków, siniaków, hemoroidów. Głównym aktywnym składnikiem wyciągów z kasztanowca jest escyna. Jest ona stosowana obecnie w profilaktyce i leczeniu krwiaków, obrzęków występujących po operacjach i urazach. Działa w obrębie ściany naczyń krwionośnych, zmniejszając ich przepuszczalność, a tym samym wysięk i obrzęki. Dodatkowo escyna wzmacnia odporność naczyń włosowatych, hamuje procesy zapalne i poprawia krążenie krwi. Przykładem leku w postaci tabletek, zawierającym escynę jest Aescin. Escyna jest czasem łączona z substancjami przeciwbólowymi, np. salicylanem dietyloaminy w preparacie, jakim jest lek na obrzęki pourazowe Reparil Gel N lub dodatkowo z heparyną (np. Aescin żel).

Aescin, żel

O produkcie

• produkt leczniczy przeznaczony jest do stosowania zewnętrznego, miejscowo na skórę;
• nie zaleca się stosowania produktu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat;
• produkt należy stosować 3 do 5 razy na dobę przez rozprowadzenie go cienką warstwą, a następnie wcieranie go w chore miejsce i jego okolice;
• zawiera alkohol izopropylowy.

Reparil Gel N, żel

O produkcie

• produkt leczniczy przeznaczony jest do stosowania zewnętrznego, miejscowo na skórę;
• nie zaleca się stosowania produktu u dzieci i młodzieży w wieku do 12 lat;
• żel należy nanosić i rozprowadzić na chore miejsce i jego okolice 1 do 3 razy na dobę;
• można stosować samodzielnie do 2 tygodni, jeśli nie nastąpiła poprawa objawów.

Czy istnieją tabletki na siniaki?

Ciekawe pytanie to czy istnieją tabletki na siniaki. W aptece znajdziemy Altacet w tabletkach. Zawiera octanowinian glinu, który stosuje się miejscowo na skórę w stłuczeniach, obrzękach stawowych i pourazowych oraz w obrzękach spowodowanych oparzeniami pierwszego stopnia. Substancja występuje m.in. w popularnym żelu Altacet oraz właśnie tabletkach Altacet na siniaki. Tabletki na siniaki Altacet stosuje się w formie przymoczek, czyli okładów na obolałe miejsce. Jest również składnikiem preparatów złożonych, np. przeznaczonego do pielęgnacji miejsc po urazach (siniaki, opuchlizna, obolałe miejsca oraz po ukąszeniu owadów) Uzarinu, zawierającego jeszcze w składzie wyciąg z nagietka lekarskiego i arniki górskiej.

Altacet, żel

O produkcie

• produkt leczniczy jest przeznaczony do stosowania miejscowo na skórę;
• produktu nie należy stosować u dzieci w wieku do 3 lat;
• produkt stosuje się na skórę w bolących miejscach od 3 do 4 razy na dobę, w odstępach kilkugodzinnych, najlepiej w postaci okładów;
• zawiera etanol.

Altacet, tabletki

O produkcie

• produkt leczniczy jest przeznaczony do stosowania miejscowo na skórę;
• należy rozpuścić w wodzie i stosować jako okład;
• produktu nie należy stosować u dzieci w wieku do 3 lat.

Inna substancja, którą możemy zaliczyć do tabletek na siniaki to rutozyd. Jest związkiem roślinnym (z grupy flawonoidów), który ma właściwości przeciwutleniające oraz uszczelniające cienkie naczynia krwionośne. Wzmacnia działanie witaminy C w neutralizowaniu wolnych rodników i zwiększa jej wchłanianie z jelit. Ponadto rutozyd zwiększa elastyczność i odporność mechaniczną naczyń krwionośnych. Rutozyd z witaminą C są wskazane pomocniczo w nadmiernej przepuszczalności naczyń i występują np. w leku Rutinoscorbin. Jeśli chodzi tabletki na siniaki to warto wymienić jeszcze Aescin. To tabletki z omawianą wcześniej escyną na siniaki, żylaki i hemoroidy.

Aescin, tabletki powlekane

O produkcie

• małe tabletki, łatwe do połknięcia;
• nie zaleca się stosowania produktu leczniczego u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat;
• zawiera laktozę.

Rutinoscorbin, tabletki powlekane

O produkcie

• można stosować 1 do 2 tabletek 2 do 4 razy na dobę;
• preparat bezpieczny, nie ma ograniczeń wiekowych do stosowania, jednak konieczna umiejętność połknięcia tabletki;
• zawiera laktozę;
• zawiera sacharozę.

Skuteczne maści na stłuczenia i obrzęki z heparyną

A co mają w swoim składzie inne leki na obrzęki pourazowe w tym głównie maści na stłuczenia? Znajdziemy tam wymienione wcześniej składniki, ale również heparynę. Heparyna w żelu wykazuje miejscowe działanie przeciwzakrzepowe, przeciwobrzękowe i przeciwzapalne. Przenika przez zdrową skórę w stopniu zależnym od podanej dawki. Heparyna jest wskazana w leczeniu wspomagającym w krwiakach podskórnych, stłuczeniach, obrzękach. Dostępna bez recepty jest w postaci żeli, takich jak np. Lioton 1000, Heparin-Hasco Forte, Aescin Gel.

Lioton, żel

O produkcie

• produkt leczniczy;
• przeznaczony do stosowania miejscowego na skórę;
• należy stosować od 1 do 3 razy na dobę, nakładając pasek żelu o długości 3-10 cm na powierzchnię skóry i delikatnie masując aż do wchłonięcia żelu;
• nie stosować w przypadku znanej nadwrażliwości na heparynę;
• zawiera parabeny.

Heparin-Hasco forte, żel

O produkcie

• produkt leczniczy;
• przeznaczony do stosowania miejscowego na skórę;
• należy stosować od 2 do 3 razy na dobę;
• nie stosować w przypadku znanej nadwrażliwości na heparynę;
• nie stosować u dzieci;
• tańszy zamiennik popularnych preparatów.

Czy warto stosować tabletki przeciwbólowe na stłuczenia?

Jeśli chodzi tabletki przeciwbólowe na stłuczenia, to sprawa nie jest tak prosta. Ogólnie jeśli towarzyszy ci ból, to możesz wziąć popularne tabletki doustne, np. z paracetamolem, ibuprofenem, ketoprofenem, naproksenem czy innymi substancjami. Jednak nie istnieją jakieś dedykowane tabletki przeciwbólowe na stłuczenia. Z drugiej strony, jeśli towarzyszy ci mocne zasinienie, obrzęk i dyskomfort, to warto pomyśleć o maściach przeciwbólowych. Działają one w miejscu aplikacji, więc powinny szybciej przynieść ukojenie. Mają dodatkowo działanie przeciwzapalne i również działają przeciwobrzękowo, co jest korzystne w tym przypadku.

Czy siniaki mogą być poważnym schorzeniem?

Wybroczyny i siniaki stanowią jedną z częstszych skarg pacjentów zgłaszających się do lekarza podstawowej opieki zdrowotnej lub przebywających w szpitalu. Nierzadko zdarza się ich bagatelizowanie wynikające z nieznajomości związanych z nimi zagrożeń bądź ukrytej obawy o trudności w wyjaśnieniu ich szczegółowej natury. Jeśli zdarzają się często, są wynikiem niewielkich stłuczeń, czy pojawiają się bez wyraźnego powodu, warto udać się na konsultację lekarską w celu diagnostyki pod kątem zaburzeń krzepliwości krwi (skaz krwotocznych, niedoborów czynników krzepnięcia) [1].

Podsumowanie

Siniaki i wybroczyny to podskórne wynaczynienia krwi, często pojawiające się po urazach. Na stłuczenia i obrzęki skuteczne są maści i żele, takie jak preparaty z arniką, kasztanowcem czy heparyną, które łagodzą ból, zmniejszają obrzęk i wzmacniają naczynia krwionośne. W aptekach dostępne są również tabletki na siniaki, np. Aescin czy Rutinoscorbin. Jeśli siniaki pojawiają się często lub bez wyraźnej przyczyny, warto skonsultować się z lekarzem, aby wykluczyć zaburzenia krzepliwości krwi. Regularne stosowanie odpowiednich leków pomoże szybciej pozbyć się siniaków i stłuczeń.

Możliwymi przyczynami siniaków na nogach w ciąży są:

• zmiany hormonalne – wzrost poziomu progesteronu może wpływać na elastyczność naczyń krwionośnych, co sprawia, że są one bardziej podatne na uszkodzenia;
• zwiększona objętość krwi – w czasie ciąży objętość krwi w organizmie wzrasta, co może prowadzić do większej kruchości naczyń krwionośnych;
• zwiększone obciążenie nóg – wzrost masy ciała i obciążenie nóg mogą prowadzić do większej podatności na urazy i siniaki;
• niedobór witamin i minerałów – niedobory witamin (np. witaminy K) i minerałów (np. żelaza) mogą wpływać na krzepliwość krwi i dobry stan naczyń krwionośnych.

Co robić żeby zapobiegać powstawaniu siniaków?

W tym celu trzeba przede wszystkim postawić na profilaktykę:

• odpoczywać z nogami uniesionymi do góry – w ciągu dnia wskazane są min. 2-3 przerwy 20-minutowe z kończynami uniesionymi o ok. 30 st.;
• unikać przebywania w jednej pozycji przez długi czas;
• ograniczyć czas przebywania na słońcu;
• rezygnacja z gorących kąpieli;
• zadbać o odpowiednią masę ciała w trakcie ciąży;
• zadbać o odpowiednią dietę, bogatą przede wszystkim w witaminę C i E, które działają wzmacniająco na naczynia żylne;
• zakładać wygodne obuwie – unikać chodzenia w butach na wysokim obcasie.

Czy siniaki po heparynie (np. Clexane) są czymś normalnym?

Zdecydowanie tak – w miejscu podania leku mogą pojawiać się niewielkie siniaki, dlatego w miarę możliwości należy unikać wstrzykiwania w miejsca zasinione po poprzednich iniekcjach, aby nie powiększać krwiaków. Sporadycznie w miejscu wstrzyknięcia mogą się również tworzyć guzki (małe wynaczynienia), które są niegroźnym powikłaniem i zwykle ustępują samoistnie po kilku dniach.

Jakie kremy i maści można stosować na siniaki w ciąży?

O stosowaniu wszelkich leków w ciąży (w tym przede wszystkim leków wydawanych bez recepty) powinien zawsze decydować lekarz. Kremy lub żele, które mogą zmniejszać objawy niewydolności żylnej, najczęściej zawierają wyciągi z nasion kasztanowca. Lekarz może rozważyć zasadność ich stosowania po I trymestrze ciąży. Escyna zawarta w nasionach kasztanowca działa ochronnie i wzmacniająco na naczynia oraz zapobiega zastojom żylnym. Preparaty z wyciągiem z kasztanowca zmniejszają przepuszczalność naczyń i zwiększają napięcie ścian żylnych, działają przeciwzapalnie, przeciwbólowo przeciwobrzękowo i przeciwwysiękowo. Siniaki można także smarować produktami zawierającymi substancje o działaniu:

• uszczelniającym naczynia krwionośne (arnika, heparyna);
• łagodzącym i przyspieszającym regenerację (nagietek);
• zmniejszającym obrzęki (octanowinian glinu);
• przeciwzapalnym i chłodzącym (niesteroidowy lek przeciwzapalny połączony z mentolem).

Czy są jakieś tabletki na siniaki dla ciężarnych?

Preparatami pomocniczymi w sytuacjach związanych z zaburzeniem krążenia w kończynach dolnych, będą produkty zawierające w swoim składzie np. diosminę (Diosminex), diosminę z hesperydyną (Detramax Plus), diosminę w połączeniu z wyciągiem z ruszczyka kolczastego i witaminą C (Cyclo 3 Fort) czy wyciąg suchy z nasion kasztanowca (Venescin forte). Kobieta w ciąży nie może jednak stosować tych preparatów “na własną rękę”. Każdorazowo należy skonsultować planowaną terapię z lekarzem. 

Jakie są bezpieczne maści na siniaki w ciąży?

Powszechny pogląd o nieleczeniu kobiety w ciąży jest bardzo często błędny. Niejednokrotnie oszacowanie korzyści i ryzyka podania leku kobiecie ciężarnej jest bardzo trudne. Powinno się ono odbywać poprzez przeanalizowanie indywidualnej sytuacji zdrowotnej pacjentki oraz uwzględnienie różnych kwestii, takich jak farmakokinetyka leków, przenikanie substancji leczniczych przez łożysko oraz ewentualne ich oddziaływanie na dziecko.

Arnigel, żel

O produkcie:

• preparat zawiera wyciąg z arniki górskiej;
• arnigel jest w formie żelu, co zapewnia szybsze i głębsze wchłanianie;
• należy stosować od 1 do 3 dawek na dobę.

Lioton 1000, żel

O produkcie:

• dzięki zawartości heparyny, wykazuje działanie miejscowe przeciwzakrzepowe;
• preparat do stosowania na skórę do 3 razy w ciągu dnia;
• należy nałożyć pasek żelu o długości 3-10 cm na powierzchnię skóry i delikatnie masując, aż do wchłonięcia żelu;
• heparyna nie przenika przez łożysko ani do mleka kobiet karmiących piersią.

Maść nagietkowa, maść

O produkcie:

• to homeopatyczny produkt leczniczy;
• należy nanosić na zmienione chorobowo obszary skóry 2–4 razy na dobę;
• jako substancję pomocniczą zawiera wazelinę białą.

Altacet, żel

O produkcie:

• substancją czynną preparatu jest octanowinian glinu;
• zawarta w tym leku substancja pomocnicza – parahydroksybenzoesan metylu może powodować reakcje alergiczne;
• brak danych dotyczących wpływu produktu leczniczego na płodność, ciążę i laktację.

Venogel, żel

O produkcie:

• substancjami czynnymi leku są: diklofenak sodowy, trybenozyd, escyna;
• należy stosować miejscowo na skórę, u dorosłych 3 do 4 razy na dobę, w odstępach kilkugodzinnych;
• ze względu na niewystarczającą ilość danych klinicznych, nie zaleca się stosowania leku Venogel podczas pierwszych 6 miesięcy ciąży. W tych przypadkach Venogel można stosować jedynie wtedy, gdy w opinii lekarza korzyść z zastosowania leku u matki przewyższa potencjalne zagrożenie dla płodu;
• w trzecim trymestrze ciąży stosowanie leku Venogel jest przeciwwskazane.

Podsumowanie

Siniaki mogą mieć naprawdę wiele przyczyn. Dlatego jeśli na ciele pojawiają się jakiekolwiek zmiany, warto jak najszybciej udać się na wizytę do lekarza. Najlepiej, jeśli na początku będzie to lekarz rodzinny, który zleci podstawowe badania, dzięki którym możliwe będzie postawienie diagnozy. 

Jakie są domowe sposoby na siniaki u niemowląt i dzieci?

Maści na stłuczenia u kilku miesięcznych niemowląt niestety nie istnieją, ze względu na to, że skóra ich jest jeszcze bardzo niedojrzała i bardzo delikatna. W tym okresie najbardziej przydatne są domowe sposoby na zwalczanie siniaków.

• Zimny kompres – stłuczenie, które grozi wystąpieniem siniaka, trzeba natychmiast obłożyć zimnym kompresem lub lodem.  Okłady takie trzeba stosować przez następne 24 godziny. Do jego przygotowania wystarczy pokruszony lód zawinięty w bawełniany materiał, może być to również okład żelowy. Tak przygotowany kompres przykłada się w miejsce stłuczenia na max. 10 minut (dłuższe stosowanie grozi odmrożeniem). Zimno powoduje szybkie obkurczanie się naczynek krwionośnych, co zapobiega narastaniu wylewu krwi i ogranicza obszar siniaka. Zimno zmniejsza też obrzęk i łagodzi ból.
• Rozgrzewające okłady — po upływie 24 godzin od powstania siniaka przykłada się ciepłe i wilgotne kompresy, które poprawiają krążenie krwi w miejscu urazu. Najprostszym sposobem jest zwilżenie pieluszki lub ręcznika w ciepłej wodzie i pozostawienie na siniaku do wystygnięcia.
• Możliwie wysoko — sińce są po prostu mikrowylewami krwi i dlatego, kierując się zasadą, że płyn ścieka ku dołowi i gromadzi się w niżej położonym miejscu, trzeba obszar ciała, na którym tworzy się siniak ułożyć możliwie wysoko.
• Okłady z liścia kapusty — liście należy sparzyć wrzątkiem, delikatnie rozbić tłuczkiem i przyłożyć w miejscu powstania krwiaka. Liście kapusty są bogate w witaminę C, a witamina C uczestniczy w wytwarzaniu ochronnej tkanki kolagenowej wokół naczyń krwionośnych w skórze. Dodatkowo okłady z utłuczonych liści kapusty zmniejsza obrzęk, pobudza przepływ krwi i uszczelnia naczynia.

Jakie są najlepsze maści na stłuczenia i siniaki dla dzieci?

Maści na siniaki dla dzieci są specjalnie formułowane, by były bezpieczne i skuteczne w łagodzeniu objawów powiązanych z niewielkimi urazami, takimi jak stłuczenia czy obrzęki. Zawierają zazwyczaj składniki o działaniu <a href=”/tag/dzialanie-przeciwzapalne/” title=”działanie przeciwzapalne” class=”to-tag” data-termid=”16753″>przeciwzapalnym i przeciwobrzękowym, które pomagają zmniejszać ból i przyspieszać proces gojenia. Przy wyborze odpowiedniej maści ważne jest, aby zwrócić uwagę na skład produktu, aby upewnić się, że jest on odpowiedni dla delikatnej skóry dziecka i nie zawiera alergenów, które mogłyby wywołać niepożądane reakcje. Jakie maści na siniaki i stłuczenia może kupić w aptece?

Maść arnikowa na siniaki

Najlepszą maścią dla rocznego dziecka jest arnikowa maść na siniaki. Arnika górska (Arnica Montana) to roślina cechująca się wysoką zawartością substancji biologicznie czynnych. A. Montana wykazuje szereg dobroczynnych działań na organizm człowieka m.in. przeciwzapalne, redukujące obrzęki i stłuczenia, dlatego znalazła szerokie zastosowanie w przemyśle farmaceutycznym i kosmetycznym.

Maść arnikowa, maść

Maść arnikowa, maść

Inne maści na stłuczenia i siniaki

Poza maścią arnikową na siniaki i stłuczenia, na polskim rynku istnieją także inne preparaty skuteczne w tym wskazaniu. Opisano je poniżej.

Uzarin, żel

Altaziaja, żel

Hirudoid, żel

Altacet, żel

Podsumowanie

Lista urazów, których doznają dzieci, jest bardzo długa. Dla dzieci stają się źródłem bólu, a dla rodziców powodem do zmartwienia. Jednak odpowiednio szybko wdrożone leczenie uśmierzy ból i ułatwi gojenie się siniaków.

Duże siniaki, guzy i krwiaki wymagają konsultacji chirurgicznej. Nawet po niewielkich stłuczeniach mogą powstać duże krwiaki, zwłaszcza u dzieci szczególnie wrażliwych na urazy tj. skaza krwotoczna; a także w miejscach ciała o gęstej sieci naczyń krwionośnych (głowa, twarz, kolano). Krwiaki w narządach wewnętrznych powinny być badane przy pomocy USG. Na szczęście zdecydowana większość urazów nie wymaga pomocy u lekarza.

Pierwsze wzmianki o ichtiolu zawierają kroniki datowane na połowę XIV wieku autorstwa szwajcarskiego lekarza znanego jako Paracelsus. To ona jako pierwszy opisał w swoich pracach „oleiste kamienie” oraz całą procedurę wytwarzania oleju uzyskiwanego na drodze spalania tychże brał kamiennych. Samą nazwę „ichtiol” wprowadził R. Schroter w 1875 roku. Odkrył on metodę oczyszczania oleistej substancji (sulfonianu), którą następnie opatentował. Jako pierwszy zastosował ichtiol w lecznictwie pracujący w Hamburgu wybitny niemiecki dermatolog Paul Gerson Unna. W wydanym w 1894 r. dziele pt. „Histopatologia chorób skóry” wyłożył całość ówczesnej wiedzy o histopatologii patologicznej skóry człowieka. To on w swojej praktyce lekarskiej wielokrotnie podkreślał skuteczność działania tej substancji i gorliwie polecał pacjentom jej stosowanie.

Skąd pozyskuje się ichtiol?

Ichtiol to mieszanina związków organicznych znajdujących się tylko na wybranych terenach. Znaleźć ją można np. na Wyżynie Cieszyńskiej, w Tyrolu oraz na niektórych obszarach Francji i Ameryki Północnej. Jest to skała osadowa z okresu mezozoicznego. Ten materiał organiczny powstał około 200 milionów lat temu w wyniku rozkładu fitoplanktonu przez bakterie beztlenowe. Z upływem lat w skład tej biomasy weszła siarka.

Jakie są rodzaje ichtiolu?

Wyróżniamy dwie frakcje ichtiolu — jasną i ciemną. Obie frakcje wykazują podobną budowę chemiczną, jednak odmienne właściwości fizykochemiczne i farmakologiczne. Ichtiol jasny ma mniej lepką konsystencję oraz słabszy zapach (charakterystyczny zapach asfaltu dla ichtiolu ciemnego). W procesie produkcji ichtiol jasny powstaje jako frakcja niskiego punktu wrzenia, natomiast ciemny jako frakcja wysokiego punktu wrzenia. Pod względem właściwości fizykochemicznych ichtiol jest dobrze rozpuszczalny w wodzie i dość dobrze w lipidach i węglowodorach. Ichtiol jest substancją powierzchniowo aktywną, w której rozpuszcza się większość leków stosowanych miejscowo i nierozpuszczalnych w wodzie.

Jakie właściwości lecznicze ma ichtiol?

Ichtiol jasny

Stosowany jest w dermatologii i kosmetologii wyróżnia się wysoką czystością, dobrą tolerancją stosowania oraz szerokimi wskazaniami. Wykazuje działanie przeciwbólowe, działanie keratolityczne, które polega na rozpuszczaniu i złuszczanie zrogowaciałej warstwy naskórka, co wspomaga odnowę komórek skóry i jej prawidłowe funkcjonowanie oraz silne działanie przeciwzapalne i przeciwbakteryjne. Przeciwdziała swędzeniu, ma też właściwości antyseptyczne. Jest mało drażniący, ma niski potencjał uczulający, nie uwrażliwia skóry na światło. W porównaniu z ichtiolem ciemnym ma silniejsze działanie przeciwgrzybiczne, przeciwświądowe, przeciwobrzękowe i przeciwłuszczycowe.

Dzięki swym właściwościom nie brudzi, nie ma silnego przykrego zapachu. Jest wykorzystywany również jako składnik do produkcji wielu środków codziennego użytku. Jego właściwości przeciwłojotokowe, przeciwświądowe, a także bakteriobójcze i przeciwgrzybicze wykorzystujemy w szczególne w szamponach. Może więc być używany jako preparat wspomagający leczenie łuszczycy skóry głowy czy też służyć zapobieganiu nadprodukcji łoju. Te właściwości ichtiolu są także wykorzystywane w mydłach, maściach, oraz emulsjach służących do mycia ciała, polecanych w przypadku różnych dolegliwości dermatologicznych, m.in.: w trądziku różowatym i pospolitym, łuszczycy oraz chorobach pasożytniczych i grzybicy.

Ichtiol ciemny

Jest częstym składnikiem preparatów przeciwtrądzikowych i leków recepturowych. Posiada właściwości ściągające, bakteriostatyczne oraz przyspieszające gojenie ran. Wykazuje działanie hamujące na bakterie Gram-dodatnie typu gronkowiec złocisty, ale jest mało skuteczny na drożdżaki Candida albicans . W przypadku leczenia czyraków wykorzystuje się ichtiol o stężeniu nawet do 30%. O właściwym sposobie leczenia ropnych zmian skórnych i zastosowaniu tego składnika jako środka pomocniczego decyduje lekarz.

Jakie są maści ichtiolowe z apteki?

Terapia miejscowa umożliwia aplikację i oddziaływanie leku w odpowiednich stężeniach bezpośrednio w miejscach dotkniętych chorobą.

W ofercie dostępnej na rynku istnieją dwa rodzaje maści ichtiolowej. Wyróżnia się 10 proc. i 15 proc. maści ichtiolowe. Oznacza to, że zawierają one odpowiednio 10 g lub 15 g sulfobituminianu amonowego. Pozostałą część tworzą podłoża maściowe takie jak lanolina czy wazelina żółta.

Na co jest produkt Maść ichtiolowa?

Lek wskazany jest w przypadku problemów skórnych. Ze względu na swoje właściwości bakteriostatyczne stosowany może być przy wypryskach i trądziku, a także przy czyraczności. Zastosowanie maści hamuje namnażanie się bakterii. Działanie substancji czynnej maści ichtiolowej nie tylko opiera się na właściwościach przeciwbakteryjnych i ściągających, ale również ułatwia odchodzenie ropy. Produkt stosowany miejscowo ma także działanie rozgrzewające i przeciwobrzękowe.

Maść ichtiolowa nie wchłania się i ma gęstą konsystencję, przez co jej nakładanie czy zmywanie często bywa problematyczne. Przedstawiono sposób aplikacji, dzięki któremu można też przyspieszyć proces gojenia się powstałej zmiany skórnej.

• W pierwszej kolejności należy dokładnie oczyścić i osuszyć skórę;
• Następnie nałożyć cienką warstwę maści, a na posmarowane miejsce nakleić plaster z opatrunkiem;
• Z tak przygotowanym okładem można położyć się spać.
• Po zdjęciu opatrunku należy dokładnie zmyć maść, używając w tym celu np. mydła hipoalergicznego.

Jeśli lekarz nie zaleci inaczej, preparat można aplikować na zmienione chorobowo miejsca dwa razy dziennie.

Maść ichtiolowa – kiedy zachować ostrożność?

Maści ichtiolowej nie powinno się stosować na otwarte rany. Powinno się jej unikać również w przypadku nadwrażliwości na substancję aktywną. Choć w ulotce zwykle nie ma przeciwwskazań, by stosować maść ichtiolową w ciąży czy też na miejsca intymne, zdecydowanie lepiej skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania kuracji na własną rękę.

Podsumowanie

Liczne badania i pozytywne opinie naukowców dotyczące stosowania ichtiolu, w tym maści ichtiolowej i innych produktów, które w swoich składzie zawierają ichtiol, sprawiły, że zdobył on zaufanie lekarzy, farmaceutów, a co za tym idzie pacjentów i zwykłych użytkowników.

Oprócz leków skutecznie walczących z zaskórnikami, krostkami i grudkami są też dermokosmetyki przeznaczone do pielęgnacji cery z problemem trądziku. Należy pamiętać też o ważnej zasadzie, żeby samodzielnie nie wyciskać grudek i wągrów, bo to przede wszystkim prowadzi do trwałych przebarwień i blizn na skórze.  Istotną kwestią jest też zabezpieczania skóry przed promieniowaniem słonecznym w trakcie i po zakończeniu leczenia dermatologicznego.

Wśród osób zmagających się z trądzikiem krąży nieprawdziwa informacja, że słońce wysusza zmiany w postaci krostek i wyprysków. Nie jest to absolutnie prawda. Należy również unikać solarium, które nasila powstawanie zmian trądzikowych.

Jakie są leki na receptę na blizny potrądzikowe?

Retinoidy

To grupa związków będących pochodnymi retinolu, związku, który reguluje pracę gruczołów łojowych. Produkty je zawierające wizualnie zmniejszają wielkość porów, działają ujędrniająco, ujednolicają koloryt skóry i regulują wydzielanie sebum. Do nowszych pochodnych retinolu należy trifaroten.

Trifaroten

Jest retinoidem o działaniu komedolitycznym (zmniejsza tworzenie się zaskórników),  złuszczającym, przeciwzapalnym i depigmentacyjnym. Dzięki swoim właściwościom zmniejsza widoczność przebarwień i blizn potrądzikowych.  Stosuje się go na skórę twarzy, jak i ciała, dotkniętego zmianami (tułów, ramiona) raz na dobę, najlepiej wieczorem. Przeciwwskazaniem do stosowania leku jest ciąża i okres karmienia piersią.  Podczas jego stosowania mogą pojawić się działania niepożądane (świąd, suchość, pieczenie, zaczerwienienie skóry), zwykle o charakterze przemijającym. Szczególną ostrożność powinny zachować osoby uczulone na glikol propylenowy. Lek zawiera także etanol, co może skutkować pieczeniem skóry w miejscach jej uszkodzenia.

Preparatem zawierającym trifaroten jest Aklief krem.

Jakie są kremy na blizny potrądzikowe bez recepty?

Silikonowe żele i plastry

Działają one głównie przez uelastycznienie skóry i stopniowo zmniejszają widoczność blizny. Zastosowanie żelu bądź plastra silikonowego zmniejsza przesuszenie skóry, jej świąd oraz podrażnienie. Produkty silikonowe nie są skuteczne w leczeniu blizn przerostowych oraz keloidów.  Systematycznie stosowane rozjaśniają, wygładzają i zmniejszają widoczność blizn.

Plastry stosuje się zwykle na nieruchome części ciała, natomiast żele silikonowe na ruchome części ciała i na nieduże powierzchnie. W terapii blizn potrądzikowych sprawdzi się zdecydowanie lepiej żel. Ze względu na nietłustą formułę i szybką wchłanialność można go stosować nawet pod makijaż. Oczywiście należy pamiętać, aby nie stosować żeli silikonowych ani innych produktów przeciw bliznom na uszkodzoną czy podrażnioną skórę, ani na strupek przed zagojeniem. Nie ma przeciwwskazań do stosowania tych produktów u kobiet w ciąży cy matek karmiących. Istotna jest możliwość zastosowania ich również u dzieci (blizny po urazach czy poparzeniach).

Preparaty: Bliznasil, Sutricon, Blisilium

Wyciąg z cebuli

Na rynku dostępne są produkty do terapii blizn, zawierające wyciąg z cebuli.  Wyciąg płynny z cebuli (preparat Contractubex) działa antyproliferacyjne, przeciwzapalnie, złuszczająco. Działa również bakteriobójczo i stymuluje gojenie się uszkodzonej tkanki.

Oprócz wyciągu z cebuli wspomniany preparat zawiera także heparynę, która działa przeciwobrzękowo, przeciwzapalnie i antyproliferacyjnie. Rozluźnia strukturę kolagenu, przez co zmniejsza widoczność blizny.  Kolejnym składnikiem jest alantoina, która przyspiesza gojenie rany, wpływa na odnowę naskórka i zwiększa zdolność wiązania wody przez tkankę. Dzięki temu uszkodzona tkanka jest bardziej elastyczna i szybciej się goi.

Inny preparat: Cepan krem

Wąkrota azjatycka (Centella asiatica)

Jest rośliną tropikalną, rośnie na obszarach o dużej wilgotności. W kosmetyce wykorzystywana jest jej nadziemna część, czyli ziele. Ma działanie bakteriobójcze, bakteriostatyczne, a także przeciwgrzybicze. Wpływa na różnicowanie się fibroblastów oraz na syntezę kolagenu. Ma znaczenie w powstawaniu tkanki bliznowatej, stąd uważa się, że wspomaga gojenie ran. Ponadto wąkrota azjatycka wpływa hamująco na enzym hialuronidazy, przez co zapewnia wyższą aktywność kwasu hialuronowego. Działa łagodząco i przeciwzapalnie, stąd często wykorzystywana jest w produktach przeznaczonych do cery trądzikowej.

Preparaty: Orientana krem do twarzy

Masa perłowa

Działa złuszczająco, peelingująco na skórę z bliznami. Ma strukturę złożoną z granulek, drobinek, które powodują ścieralność. Wymaga delikatnego wmasowania w skórę, dotkniętą bliznami i przebarwieniami. Produkty ją zawierające znajdują zastosowanie w leczeniu blizn i przebarwień potrądzikowych. Preparatem dostępnym na rynku jest No-scar (Perła Inków), który zawiera masę perłową i kwas hialuronowy. Drugi z wymienionych składników działa nawilżająco, przyspiesza regenerację naskórka i zmiękcza grubą i przerośniętą tkankę bliznowatą.

Wyciąg ze śluzu ślimaka

Działa nawilżająco, regenerująco i uelastyczniająco na skórę. Powoduje ujednolicenie kolorytu i zmniejsza widoczność blizn i przebarwień. Ma bardzo lekką konsystencję, nadaje się do stosowania pod makijaż.  Istotną informacją jest pozyskiwanie śluzu ze ślimaka, bez żadnej szkody dla zwierzęcia.

Zabiegi dermatologiczne i kosmetyczne na blizny potrądzikowe

Są bardzo skuteczne w walce z bliznami potrądzikowymi i przebarwieniami. Warto skorzystać z porad dermatologa i lekarza medycyny estetycznej, jeśli chcemy pozbyć się oznak przebytego trądziku. Gabinet dermatologii estetycznej jest w stanie zaoferować nam zabiegi, które są niezwykle skuteczne i przyspieszają czas leczenia. Przeprowadzone zabiegi laserowe wpływają na zmniejszenie widocznych zmian i stanowią doskonałe uzupełnienie terapii trądzikowej. Równie skuteczne są peelingi (kwasami organicznymi), które odnawiają naszą skórę i sprawiają, że niechciane blizny szybciej znikają. Mikrodermabrazja jest złuszczaniem skóry i pobudzeniem jej odnowy. To również bardzo skuteczny sposób na pozbycie się blizn i przebarwień.

Podsumowanie

Rozpoczynając walkę z bliznami potrądzikowymi, trzeba nastawić się na długotrwałe leczenie. Systematyczność działania i odpowiednia pielęgnacja z pewnością wspomogą skórę. Zmiany z czasem robią się mniej widoczne, należy jednak pamiętać, żeby chronić je przed słońcem i unikać podrażnień skóry (mocne środki dezynfekujące, chlor). Przy wielu nieestetycznych zmianach warto skonsultować się z dermatologiem, który dobierze odpowiedni lek lub produkty pielęgnacyjne, ale też zleci odpowiednie zabiegi w gabinecie dermatologicznym. Przy zmianach mniej widocznych pomocne okażą się produkty z aptecznej półki, przy których wyborze pomoże farmaceuta.

Maść z arniką — jakie ma właściwości?

Kwiaty arniki są bogatym źródłem licznych związków aktywnych, w tym helenaliny — przedstawiciela grupy laktonów seskwiterpenowych. Substancja ta działa silnie przeciwzapalnie, co jest szeroko wykorzystywaną w lecznictwie właściwością. Poza tym kwiat arniki jest źródłem flawonoidów, saponin, garbników czy olejków eterycznych.

Dzięki licznym związkom aktywnym kwiat arniki jest powszechnie wykorzystywany do produkcji maści i kremów o działaniu miejscowym. Wzmacniają one naczynia włosowate, działają przeciwobrzękowo i przeciwzapalnie. Preparaty z arniką stosuje się w przypadku wystąpienia siniaków, obrzęków, a także w łagodzeniu stanów zapalnych po ukąszeniach owadów [1].

Jakie produkty z arniką można kupić w aptece?

Maść z arniki

Maści z arniką mają gęstą, tłustą konsystencję, przez co mogą utrzymywać się długo na skórze. Wśród dostępnych obecnie preparatów na rynku, wyróżnia się:

• Maść z arniki, Elissa. Substancją czynną leku jest ekstrakt z kwiatostanu arniki łąkowej
• Arcalen. Substancjami czynnymi są: wyciąg gęsty złożony z koszyczków arniki i nagietka, wyciąg suchy z kory kasztanowca.

Żel z arniki

Kwiaty arniki są wykorzystywane także do produkcji żeli do stosowania miejscowego. Mają one lżejszą konsystencję niż maści, szybko wchłaniają się w głąb skóry. Mogą być stosowane także na powieki, gdyż pomagają zwalczyć sińce i opuchnięcia pod oczami. Na rynku dostępne są:

• Żel z arniką i trokserutyną, Linia Natury. Posiada wyciąg z arniki górskiej, trokserutynę, oraz liczne ekstrakty roślinne, w tym ekstrakt z rozmarynu, rumianku czy melisy.
• Żel z arniką i bursztynem, Gorvita. Składniki aktywne to: arnika górska, ekstrakt z bursztynu, panthenol, alantoina.
• FlosLek Pharma, żel do powiek i pod oczy z arniką plus. Składniki aktywne to: wyciąg z arniki, ekstrakt z aceroli, trokserutyna (witamina P).

Maść z arniką na siniaki — kiedy nie wolno jej stosować?

Zarówno maści, jak i żele z arniką nie powinny być stosowane w przypadku uczulenia na którykolwiek składnik preparatu, a zwłaszcza jeśli pacjent cierpi na uczulenie na rośliny z Asteraceae (Compositae). Preparatów z arniką nie wolno także stosować na uszkodzoną skórę.

Czy dzieci mogą stosować maści z arniką?

Preparaty z arniką do stosowania zewnętrznego są bezpieczne i na ogół dobrze tolerowane. Dzieci mogą używać powyżej wymienionych produktów. Niemniej warto, aby maść bądź żel zawierały jak najmniej składników — w tym przypadku wyłącznie wyciąg z arniki — bez zbędnych dodatków. Mnogość substancji podwyższa ryzyko wystąpienia reakcji alergicznej lub nadwrażliwości.

Plastry rozgrzewające stosuje się na bóle mięśni i stawów, np. ból pleców, oraz przy kręczu szyi. Są zwykle naklejane na większe partie mięśniowe, takie jak mięśnie ud, ramion czy łydek. Plastry przeciwbólowe rozgrzewające sprawdzają się najlepiej w przypadku bólu dolnej, lędźwiowej części kręgosłupa.

Jak działają plastry rozgrzewające?

Plastry rozgrzewające mają właściwości przeciwbólowe i przyspieszają regenerację miejsc dotkniętych bólem i stanem zapalnym dzięki zwiększeniu przepływu tlenu i składników odżywczych oraz odprowadzaniu toksyn. Mogą zawierać roślinne składniki, takie jak wyciągi z pieprzowca czy ostrej papryki, zawierające kapsaicynę. Poprawia ona ukrwienie skóry i działa rozgrzewająco i przeciwbólowo. Plastry zawierające kapsaicynę z reguły stosuje się w bólach kręgosłupa i bólach kostno-stawowych. Częściej jednak plastry rozgrzewające mają  swoim składzie substancje takie jak salicylan glikolu, tymol, mentol czy kamfora. Dzięki odpowiedniej perforacji niektóre plastry mogą działać nawet do 48 h. Dzięki działaniu rozgrzewającemu plastry mogą być stosowane jako alternatywa dla tradycyjnych środków przeciwbólowych w przypadku bólu mięśni i stawów.

Co zawierają plastry rozgrzewające na plecy?

Plastry rozgrzewające zawierają różne substancje, które odpowiadają za ich działanie. Wśród najpopularniejszych składników plastrów rozgrzewających znajdują się:

• Kapsaicyna — działa na receptory TRPV1, zwane potocznie „kapsaicynowymi”, hamując odczuwanie bólu;
• Kamfora — działa przeciwzapalne,  szczególnie polecana w stanach zapalnych stawów i neuralgiach;
• Czarci pazur — zwany również diabelskim szponem, zawiera glikozydy irydowe wykazujące działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwobrzękowe;
• Salicylan metylu — ma działanie przeciwzapalne, zmniejsza ból w przewlekłych bólach mięśniowo–stawowych;
• Mentol — wykazuje doraźnie działanie chłodzące i znieczulające, co zmniejsza odczuwanie bólu [1,2].

Jak stosować plastry rozgrzewające?

Przed użyciem każdego plastra należy najpierw dokładnie przeczytać instrukcję, aby określić jak długo może on pozostać przyklejony do skóry. Często w skład plastrów rozgrzewających wchodzi sproszkowane żelazo. Po naklejeniu plastra, żelazo utleniania się, co powoduje stopniowe wytwarzanie ciepła i efekt rozgrzewający.

Co ważne, w przypadku plastrów rozgrzewających należy zachować szczególną ostrożność. Mogą one rozgrzać się nawet do 50°C, co może spowodować poparzenie, z tego względu niektórych z nich nie powinno stosować się podczas snu (należy bardzo dokładnie zapoznać się z instrukcją użytkowania). Położenie się na miejscu aplikacji plastra może spowodować niezdolność odprowadzenia ciepła i poparzenie skóry.

Gdzie przykleić plaster rozgrzewający?

Część plastrów przeciwbólowych rozgrzewających można przykleić na bawełniane ubranie bezpośrednio dotykające skóry, co znacznie zmniejszy ryzyko poparzenia. Przed usunięciem plastra można wziąć ciepłą kąpielą, co ułatwi jego bezbolesne odklejanie [1,2].

Gdzie nie naklejać plastrów przeciwbólowych?

Plastry przeciwbólowe nie powinny być nakładane na niektóre części ciała, takie jak:

• Na uszkodzoną lub podrażnioną skórę, na przykład na otwarte rany, oparzenia, wysypki lub miejsca dotknięte egzemą;
• Na błony śluzowe, takie jak wewnątrz ust, nosa, narządów płciowych lub odbytu;
• Na obszary, gdzie nie można odczuwać ciepła, takie jak zdrętwiałe lub zimne miejsca;
• W okolicy oczu, ust lub nosa, ponieważ opary mogą powodować dyskomfort lub podrażnienie.

Jak długo trzymać plastry rozgrzewające?

Plastry rozgrzewające można trzymać na skórze zazwyczaj przez okres od 8 do 12 godzin. Ważne jest, aby nie trzymać plastra dłużej niż zalecany czas, aby uniknąć podrażnień skóry. Po zakończeniu tego okresu, plaster należy usunąć i odczekać co najmniej dobę przed ponownym nałożeniem, jeśli jest taka potrzeba. Czas trwania stosowania może się różnić w zależności od producenta i konkretnego rodzaju plastra, dlatego zawsze warto przeczytać i stosować się do zaleceń producenta, które są podane na opakowaniu.

Które plastry rozgrzewające na ból pleców, mięśni i stawów wybrać?

Rynek apteczny oferuje gamę plastrów rozgrzewających. które można stosować na ból pleców, mięśni i stawów. Poznaj nasze propozycje. Przedstawiamy je poniżej.

Active Plast + Thermal Plaster, plaster rozgrzewający przeciwbólowy z arniką i czarcim pazurem

Apap Thermal, plaster rozgrzewający

Pyralgina Termo Hot, plaster silnie rozgrzewający

Czy plastry rozgrzewające są bezpieczne?

Plastry rozgrzewające są ogólnie uważane za bezpieczne do stosowania, o ile są używane zgodnie z instrukcjami producenta i ogranicza się czas ich stosowania do zalecanego limitu. Przed użyciem plastra rozgrzewającego, zaleca się zapoznanie z informacjami na opakowaniu i instrukcjami producenta, aby upewnić się, że jesteś świadomy/a potencjalnych ryzyk i ograniczeń związanych z danym produktem.

Jest również ważne przestrzegać zalecanego czasu trwania aplikacji plastra, ponieważ długotrwałe stosowanie lub stosowanie poza zalecanymi ograniczeniami czasowymi może prowadzić do podrażnień skóry lub oparzeń. Ważne jest również, aby skonsultować się z lekarzem przed użyciem plastra rozgrzewającego, zwłaszcza jeśli masz pewne schorzenia, na przykład skórne dolegliwości, problemy z krążeniem krwi czy alergie. Lekarz może ocenić, czy plaster rozgrzewający jest bezpieczny i odpowiedni dla Twojego konkretnego stanu zdrowia.

Plastry rozgrzewające — skutki uboczne. Co mogą spowodować?

Plastry rozgrzewające na bolące mięśnie w rzadkich przypadkach mogą powodować niepożądane skutki uboczne, takie jak reakcje alergiczne, zaczerwienienie i podrażnienie skóry, świąd, pieczenie lub uczucie gorąca na skórze. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepożądanych skutków ubocznych warto przerwać stosowanie plastrów rozgrzewających i skonsultować się z lekarzem.

Jaki plaster rozgrzewający na plecy wybrać?

Plastry rozgrzewające można zasadniczo podzielić na dwie kategorie. Pierwsza grupa rozgrzewa ze względu na drażniące i przeciwzapalne działanie, takich składników jak kapsaicyna, salicylan glikolu, oleożywice z papryki czerwonej, salicylan metylu czy kamfora. Z kolei druga grupa plastrów wydziela ciepło na skutek rozgrzania sypkich składników, takich jak sproszkowane żelazo czy węgiel. Po zerwaniu warstwy zabezpieczającej z plastra rozpoczyna się reakcja egzotermiczna, która zapewnia efekt rozgrzewający.

Obie grupy mają swoich zwolenników, dlatego warto wypróbować oba typy plastrów. Z pewnością plastry zawierające sproszkowane żelazo nie rozgrzeją tak silnie, jak te zawierające kapsaicynę, ale niekoniecznie jest to ich wada. Stosując je dużo trudniej się poparzyć, nie wykazują one także silnego działania drażniącego na skórę. Przed użyciem plastrów rozgrzewających bezwzględnie należy zapoznać się z ich instrukcją i następnie się do niej zastosować. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości najlepiej skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Czy można karmić piersią w trakcie przeziębienia?

Istotnym aspektem, o którym trzeba wspomnieć na samym początku, jest brak konieczności odstawiania dziecka od piersi na czas przeziębienia mamy. Niegroźne infekcje wirusowe, nawet z towarzyszącym bólem gardła, nie są wskazaniem do zaprzestania karmienia piersią. Jedyną rzeczą, na którą kobiety powinny położyć większy nacisk w tym trudnym okresie, jest jeszcze bardziej wytężone przestrzeganie zasad higieny. Należy unikać całowania malucha w usta oraz myć ręce przed każdym kontaktem z dzieckiem. Brzmi to banalnie, a tymczasem wykonanie może okazać się znacznie trudniejsze. Ciężko bowiem myć ręce przed każdorazowym przytuleniem dziecka w momencie, gdy spędza ono na naszych rękach nierzadko długie, nieprzerwane godziny w ciągu dnia [2].

Jakie leki na ból gardła można stosować przy karmieniu piersią?

Lekami o największym profilu bezpieczeństwa dla dziecka karmionego piersią są tabletki do ssania zawierające propolis, porost islandzki lub prawoślaz. Mają one działanie nawilżające i powlekające, nie posiadają jednak komponenty przeciwbólowej. Mogą łagodzić odczuwanie bólu jedynie na drodze powlekania błony śluzowej i zmniejszania jej podrażnienia.

Miejscowe leki przeciwbólowe w formie tabletek do ssania czy aerozoli, w większości przypadków nie są przeciwwskazane w trakcie laktacji. Po zastosowaniu miejscowym działają one głównie w miejscu podania, czyli w obrębie śluzówki jamy ustnej i gardła. Nieznaczna ilość substancji czynnej przedostaje się do krwiobiegu, a to bezpośrednio przekłada się na minimalne stężenie leku w mleku matki. Wyjątek stanowi lidokaina — związek o działaniu znieczulającym — która wchłania się do krwiobiegu aż w 40% z błony śluzowej jamy ustnej [3].

Jeśli ziołowe leki na gardło nie przynoszą ulgi, kobiety karmiące piersią mogą sięgnąć po produkty lecznicze zawierające następujące substancje lecznicze: benzydaminę, flurbiprofen, diklofenak, czy chlorheksydynę. Natomiast opiera się to na wiedzy medycznej i badaniach naukowych, a zwykle Charakterystyki Produktów Leczniczych nie polecają takiego stosowania. Przyjrzyjmy się tym związkom nieco bliżej.

Benzydamina

Benzydamina to lek o działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym, przeciwobrzękowym i antyseptycznym. Może być stosowana w formie tabletek do ssania lub aerozolu do jamy ustnej. Po zastosowaniu miejscowym, w nieznacznym stopniu wchłania się do krwiobiegu, w związku z czym istnieje niewielkie prawdopodobieństwo, że przeniknie do kobiecego mleka. Benzydamina zaliczana jest do związków kompatybilnych z karmieniem piersią. Jej stosowanie jest obarczone niewielkim ryzykiem dla dziecka oraz dla samego procesu laktacji [4,5].

Na rynku benzydamina występuje pod następującymi nazwami handlowymi:

• Tantum Verde (tabletki do ssania, aerozol do stosowania w jamie ustnej);
• HascoSept (tabletki do ssania, aerozol do stosowania w jamie ustnej);
• Uniben (aerozol do stosowania w jamie ustnej);
• Septogard (aerozol do stosowania w jamie ustnej).

Tantum Verde, aerozol

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• działa przeciwzapalnie i przeciwbólowo;
• miętowy smak;
• można stosować razem z innymi NLPZ;
• można stosować od urodzenia;
• występuje także w większej dawce jako Tantum Verde forte.

Hascosept, pastylki twarde

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• pastylki o działaniu przeciwzapalnym, znieczulającym i antyseptycznym;
• miętowy aromat;
• występuje także jako płyn do płukania gardła i spray.

Uniben, aerozol do jamy ustnej

O produkcie

• aerozol ma kompleksowe działanie: przeciwbólowe i przeciwzapalne;
• wydajne opakowanie;
• ze względu na miejscowe stosowanie, przynosi szybką ulgę w bólu;
• nie wchodzi w interakcje z innymi lekami z grupy NLPZ;
• należy zużyć w ciągu 6. miesięcy od pierwszego użycia;
• miętowy smak.

Septogard, aerozol

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• wykazuje działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe;
• łatwość aplikacji;
• aromat miętowy;
• zawiera konserwanty;
• można stosować razem z innymi NLPZ.

Flurbiprofen

Flurbiprofen to niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), zmniejszający ból gardła i redukujący jego obrzęk. Występuje w formie tabletek do ssania. Po zastosowaniu miejscowym może wchłonąć się do krwiobiegu, a jego maksymalne stężenie występuje po około 30 minutach od podania leku. Niemniej, flurbiprofen ma zdolność do wiązania się z białkami osocza. Aż 99% przyjętej dawki zostaje związana, w związku z czym niewielka ilość leku ma szansę w ogóle przeniknąć do kobiecego pokarmu. Flurbiprofen jest lekiem kompatybilnym z karmieniem piersią. Jego stosowanie obarczone jest niewielkim ryzykiem dla dziecka oraz dla procesu laktacji [6,7].

Flurbiprofen występuje w następujących produktach:

• Strepsils Intensive (tabletki do ssania, aerozol do stosowania w jamie ustnej);
• Inovox Ultra (tabletki do ssania).

Strepsils Intensive, tabletki do ssania

O produkcie

• tabletki do ssania o dobrym smaku;
• działa przeciwzapalnie i przeciwbólowo;
• lek zawiera sacharozę;
• nie pić alkoholu podczas stosowania leku;
• bezwzględnie nie stosować w III trymestrze ciąży;
• występuje w opakowaniach o różnej wielkości.

Inovox Ultra, pastylki twarde

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• działa przeciwbólowo i przeciwzapalnie;
• miętowy smak;
• zawiera sacharozę i cukier;
• bezwzględnie nie stosować w III trymestrze.

Diklofenak

Diklofenak należy do grupy NLPZ, w związku z czym wykazuje działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe. Występuje w formie płynu do płukania jamy ustnej i gardła. Chociaż po zastosowaniu miejscowym może przenikać do krwiobiegu, to zachodzi to w minimalnym stopniu. W związku z tym diklofenak nie przenika do kobiecego mleka, a jego stosowanie jest kompatybilne z karmieniem piersią [8,9].

Diklofenak o działaniu miejscowym jest dostępny w formie płynu do płukania gardła i jamy ustnej o nazwie Glimbax.

Glimbax, roztwór do płukania jamy ustnej i gardła

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• w składzie diklofenak o działania przeciwbólowym i przeciwzapalnym;
• zawiera benzoesan sodu i czerwień koszenilową;
• nie stosować poniżej 14. roku życia;
• dobry smak.

Chlorheksydyna

Chlorheksydyna to związek o działaniu przeciwbakteryjnym. Występuje w formie płynu do płukania jamy ustnej i gardła. Po zastosowaniu miejscowym nie wchłania się do krążenia ogólnego, w związku z czym nie przenika również do kobiecego mleka. Związek ten zalicza się do substancji kompatybilnych z karmieniem piersią. Jego miejscowe stosowanie nie stanowi zagrożenia dla dziecka ani dla samego procesu laktacji [10,11].

Chlorheksydyna występuje w lekach o następujących nazwach handlowych:

• Corsodyl (płyn do płukania jamy ustnej i gardła);
• Eludril (płyn do płukania jamy ustnej i gardła).

Corsodyl, płyn do płukania jamy ustnej i gardła

O produkcie

• lek dostępny bez recepty;
• zawiera chlorheksydynę o działaniu przeciwbakteryjnym.

Zastosowanie jakiegokolwiek leku przez kobietę karmiącą piersią powinno być poprzedzone konsultacją z lekarzem bądź farmaceutą. Co więcej, przyjmowanie leków w trakcie laktacji, nawet tych określanych jako bezpieczne, wymaga także jednoczesnej, uważnej obserwacji karmionego dziecka. Warto także dostosować pory karmienia do momentu przyjmowania kolejnych dawek leku. Należy przyjąć go bezpośrednio po zakończonym karmieniu tak, aby przerwa między przyjęciem leku a kolejną porą karmienia była, jak najdłuższa.

Gdzie szukać pomocy?

Kobiety karmiące piersią napotykają często wiele trudności w doborze odpowiednich leków do swoich aktualnych dolegliwości. Często słyszą opinię, że w trakcie laktacji nie wolno stosować żadnych leków, co jest nieprawdą. Istnieje szereg leków bezpiecznych i stosowanych w trakcie laktacji, które nie wpływają negatywnie na zdrowie matki, ani dziecka.

W przestrzeni publicznej istnieje wiele organizacji wspierających kobiety karmiące i poszerzające świadomość całego społeczeństwa, że karmienie to nie ograniczenie. Jedną z nich jest fundacja Mlekiem Mamy.

Fundacja Mlekiem Mamy wspiera rodziny, a przede wszystkim kobiety w ich wyborach macierzyńskich. Tworzy społeczności, które angażują się w ich przedsięwzięcia, wymienia się informacjami i doświadczeniami. Upowszechnia wiedzę o karmieniu naturalnym i tzw. świadomym rodzicielstwie. Dociera do źródeł i dokładają wszelkich starań, aby informacje, które zamieszczają na swoich stronach były zgodne nauką o laktacji.

Co to jest aromaterapia?

Aromaterapia to metoda medycyny naturalnej wykorzystującą olejki eteryczne i inne naturalne substancje zapachowe. Mogą mieć one różne działania, ale na ogół łączy je działanie odprężające. W domu do aromaterapii z reguły używa się kominków aromaterapeutycznych lub nawilżaczy powietrza [1].

Aromaterapia w domu — jak ją stosować?

W domu aromaterapię najlepiej przeprowadzić za pomocą kominka do aromaterapii. Jest to naczynie, najczęściej ceramiczne, składające się z 2 ruchomych części. W dolnej umieszcza się świeczkę, która swoim płomieniem podgrzewa miseczkę z olejkiem znajdującą się w górnej części. Olejek paruje i delikatnie roznosi się po całym pomieszczeniu [1,2].

Należy pamiętać, żeby olejek zawsze mieszać z wodą, najczęściej 4 krople olejku na 150 ml wody. Sam olejek będzie miał bardzo intensywny zapach i może działać drażniąco [2].

Podobny efekt będzie miało dodanie kilku kropli olejku do nawilżacza powietrza. Olejki mogą być również dodawane do kąpieli, a w niektórych schorzeniach przeprowadza się również inhalacje. Różne olejki dają różne efekty, co zostało opisane w kolejnym rozdziale [3].

Najczęściej stosowane olejki

• różany — łagodzi dolegliwości towarzyszące menstruacji;
• miętowy — działanie wykrztuśne, pomocniczo w infekcjach górnych dróg oddechowych;
• lawendowy — uspokajający w depresji i odprężający w problemach ze snem;
• olejek z eukaliptusa — pomocniczo w infekcjach dróg oddechowych, działa bakteriobójczo i kojąco;
• pomarańczowy — działa uspokajająco i kojąco w depresji, nerwicach i pomaga w zasypianiu [1,3].

Podział olejków eterycznych ze względu na zastosowanie:

Infekcje i zakażenia

• przeciwwirusowe — tymiankowy, pichtowy, z oregano, jodłowy, geraniowy, eukaliptusowy, cynamonowy;
• przeciwbakteryjne — tymiankowego, szałwiowy, z oregano, miętowy, lawendowy, jodłowy, grejpfrutowy, geraniowy, eukaliptusowy, cynamonowy;
• przeciwgrzybicze — tymiankowy, szałwiowy, z oregano, lawendowy, jodłowy, eukaliptusowy;
• przeziębienie — tymiankowy, świerkowy, sosnowy, z oregano, miętowy, jodłowy, geraniowy, eukaliptusowy, z drzewa herbacianego, cynamonowy, anyżowy;
• odkażające — tymiankowy, świerkowy, sosnowy, pomarańczowy, goździkowy, bergamotowy;
• wzmacniające odporność — tymiankowy, szałwiowy, sosnowy, z oregano, eukaliptusowy,  z drzewa herbacianego, cytrynowy [2,3].

Przeciwbólowe

• reumatyczne — tymiankowy, świerkowy, sosnowy, z oregano, miętowy, goździkowy, grejpfrutowy, cynamonowy, citronella;
• głowy — miętowy, lawendowy, grejpfrutowy, goździkowy, eukaliptusowy, z drzewa różanego, citronella;
• zatok — sosnowy i eukaliptusowy;
• miesiączkowe — szałwiowy, rozmarynowy, grejpfrutowy [2,3].

Stany zapalne

• przeciwzapalne — tatarakowy, pomarańczowy, miętowy, z kopru włoskiego, jodłowy, cyprysowy, cynamonowy;
• przeciwtrądzikowe — tatarakowy, pomarańczowy, cedrowy;
• przeciwobrzękowe — jałowcowy, grejpfrutowy, geraniowy, eukaliptusowy, cynamonowy [2,3].

Samopoczucie

• poprawiające samopoczucie — lawendowy, goździkowy, z drzewa różanego, cytrynowy;
• uspokajający — tatarakowy, sandałowy, melisowy, mandarynkowy, lawendowy, geraniowy, cedrowy;
• tonizujący — tymiankowy, świerkowy, sosnowy, jałowcowy, grejpfrutowy, eukaliptusowy, cyprysowy, citronella, bergamotowy;
• przeciwdepresyjne — pomarańczowy, melisowy, lawendowy, grejpfrutowy, citronella, bergamotowy [2,3].

Pozostałe

• owadobójcze — sosnowy, rozmarynowy, miętowy, lawendowy, goździkowy, geraniowy, eukaliptusowy, citronella, bergamotowy, z drzewa herbacianego;
• zwiększające libido — szałwiowy, kminkowy, z drzewa różanego, anyżowy [2,3].

Czytaj więcej: Olejek laurowy i kurkumowy oraz ich „magiczne” połączenie

Aromaterapia w ciąży

• kobiety w ciąży powinny skonsultować się ze swoim lekarzem prowadzącym przed przyjęciem aromaterapii;
• najbezpieczniejsze są olejek miętowy i różany;
• kobieta w ciąży powinna unikać olejków: tymiankowego, rozmarynowego, pietruszkowego, kolendrowego, jałowcowego, goździkowego, estragonowego i bazyliowego;
• w pierwszym trymestrze dodatkowo nie są zalecane olejki: lawendowy, sosnowy, rumiankowy, melisowy i eukaliptusowy [2,3].

Działania niepożądane olejków eterycznych

Działania niepożądane aromaterapii występują niezwykle rzadko. Aby ich uniknąć, należy stosować odpowiednio rozcieńczone olejki eteryczne pochodzące ze sprawdzonego źródła np. apteki. Niektóre działania niepożądane, jakie mogą się pojawić to np.:

• działanie fotouczulające — cytrusowe olejki eteryczne np. olejek z bergamotki, cytrynowy;
• zaburzenia snu i skurcze oskrzeli — olejek miętowy;
• drażniące i uczulające — kajeputowy, cynamonowy;
• drgawki —- lawendowy [2,3].

Czytaj więcej: Leki, które mogą wywołać reakcje fotoalergiczne i fototoksyczne