Menu

Choroba wrzodowa

Produkty powiązane z choroba wrzodowa
Voltaren Acti Forte, tabletki, 25 mg
Voltaren Acti Forte, tabletki, 25 mg
Ketonal Active, kapsułki, 50 mg
Ketonal Active, kapsułki, 50 mg
Voltaren Express Forte, kapsułki miękkie, 25 mg
Voltaren Express Forte, kapsułki miękkie, 25 mg
Aleve, tabletki, 220 mg
Aleve, tabletki, 220 mg
Opokan, tabletki, 7,5 mg
Opokan, tabletki, 7,5 mg
Voltaren Emulgel, żel, 1%
Voltaren Emulgel, żel, 1%
Voltaren MAX, żel, 23,2 mg/g
Voltaren MAX, żel, 23,2 mg/g
Apap, tabletki powlekane, 500 mg
Apap, tabletki powlekane, 500 mg
Dexak, tabletki, 25 mg
Dexak, tabletki, 25 mg
Efferalgan, tabletki musujące, 500 mg
Efferalgan, tabletki musujące, 500 mg
Ibuprom RR MAX, tabletki, 400 mg
Ibuprom RR MAX, tabletki, 400 mg
Ibuprom, tabletki, 200 mg
Ibuprom, tabletki, 200 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Maria Bialik
Maria Bialik
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Adrian Bryła
Adrian Bryła
  1. Ultop, 20 mg – stosowanie u dzieci
  2. Ultop, 20 mg – wskazania – na co działa?
  3. Ultop, 20 mg – stosowanie w ciąży
  4. Ultop, 10 mg – wskazania – na co działa?
  5. Ultop, 10 mg – stosowanie u dzieci
  6. Ketoprofen-SF, 50 mg/ml – przeciwwskazania
  7. Pantoprazole Bluefish, 40 mg – dawkowanie leku
  8. Duodart, 0,5 mg + 0,4 mg – przeciwwskazania
  9. Nurofen Express Caps, 200 mg – wskazania – na co działa?
  10. Nurofen Express Caps, 200 mg – dawkowanie leku
  11. Emanera, 40 mg – wskazania – na co działa?
  12. Emanera, 40 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Emanera, 20 mg – wskazania – na co działa?
  14. Cidimus, 5 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  15. Ristidic, 6 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Ristidic, 3 mg – wskazania – na co działa?
  17. Ristidic, 3 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Ristidic, 1,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Rivastigmin Orion, 6 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Omeprazol Mylan
  21. Omeprazol Mylan – dawkowanie leku
  22. Omeprazol Mylan – stosowanie w ciąży
  23. Lecalpin, 10 mg – dawkowanie leku
  24. Apo-Doperil, 5 mg – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Ultop, 20 mg – stosowanie u dzieci

    Ultop może być stosowany u dzieci powyżej 1 roku życia i o masie ciała ≥ 10 kg w leczeniu choroby refluksowej przełyku oraz u dzieci powyżej 4 roku życia w leczeniu choroby wrzodowej wywołanej przez zakażenie bakterią Helicobacter pylori. Alternatywy dla Ultop dla dzieci obejmują ranitydynę, famotydynę, esomeprazol oraz leki zobojętniające kwas żołądkowy. Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii u dzieci.

  • Ilustracja poradnika Ultop, 20 mg – wskazania – na co działa?

    Ultop to lek zawierający omeprazol, stosowany w leczeniu chorób związanych z nadkwaśnością żołądka, takich jak choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, refluksowe zapalenie przełyku oraz zespół Zollingera-Ellisona. Lek jest również stosowany w eradykacji Helicobacter pylori. Dawkowanie zależy od schorzenia i wieku pacjenta, a lek należy przyjmować rano, najlepiej na czczo. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunka, wzdęcia, nudności i wymioty.

  • Ilustracja poradnika Ultop, 20 mg – stosowanie w ciąży

    Ultop, zawierający omeprazol, może być stosowany przez kobiety w ciąży i karmiące piersią, ale zawsze należy skonsultować się z lekarzem. Alternatywne leki to ranitydyna, famotydyna oraz antacida, które są uważane za bezpieczne w ciąży i podczas karmienia piersią.

  • Ilustracja poradnika Ultop, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Ultop, zawierający omeprazol, jest lekiem zmniejszającym wydzielanie kwasu solnego w żołądku. Stosowany jest w leczeniu choroby refluksowej przełyku, choroby wrzodowej dwunastnicy i żołądka, eradykacji Helicobacter pylori, choroby wrzodowej związanej ze stosowaniem NLPZ oraz zespołu Zollingera-Ellisona. Dawkowanie zależy od wieku i rodzaju schorzenia. Lek należy przyjmować rano, najlepiej na czczo. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunka, wzdęcia oraz nudności i wymioty.

  • Ilustracja poradnika Ultop, 10 mg – stosowanie u dzieci

    Ultop, zawierający omeprazol, jest stosowany w leczeniu schorzeń żołądkowo-jelitowych. Może być stosowany u dzieci powyżej 1 roku życia w leczeniu choroby refluksowej przełyku oraz u dzieci powyżej 4 lat w leczeniu choroby wrzodowej dwunastnicy wywołanej przez Helicobacter pylori. Alternatywne leki dla dzieci to ranitydyna, famotydyna i esomeprazol. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, a podczas terapii monitorować stan zdrowia dziecka.

  • Ilustracja poradnika Ketoprofen-SF, 50 mg/ml – przeciwwskazania

    Ketoprofen-SF jest lekiem przeciwbólowym, który nie może być stosowany przez osoby z nadwrażliwością na jego składniki, reakcjami alergicznymi na NLPZ, zaburzeniami układu krwiotwórczego, chorobą wrzodową, skazą krwotoczną, ciężką niewydolnością serca, wątroby lub nerek, dzieci i młodzież poniżej 18 lat oraz kobiety w trzecim trymestrze ciąży. Należy zachować ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku, z chorobami przewodu pokarmowego, układu krążenia, astmą oraz zakażeniami.

  • Ilustracja poradnika Pantoprazole Bluefish, 40 mg – dawkowanie leku

    Lek Pantoprazole Bluefish jest stosowany w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku, eradykacji Helicobacter pylori, choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy oraz zespołu Zollingera-Ellisona. Dawkowanie zależy od schorzenia i wieku pacjenta. Dorośli i młodzież w wieku 12 lat i powyżej zazwyczaj przyjmują jedną tabletkę na dobę, w razie potrzeby dawka może być podwojona. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni stosować lek ostrożnie. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 lat. Przeciwwskazaniami są uczulenie na pantoprazol lub inne inhibitory pompy protonowej.

  • Ilustracja poradnika Duodart, 0,5 mg + 0,4 mg – przeciwwskazania

    Duodart to lek stosowany u mężczyzn z powiększonym gruczołem krokowym, który łączy w sobie dutasteryd i tamsulosynę. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku, stosowanie przez kobiety, dzieci i młodzież, niskie ciśnienie krwi oraz ciężka choroba wątroby. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem i omówić wszelkie istniejące schorzenia oraz przyjmowane leki, aby uniknąć interakcji i działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Nurofen Express Caps, 200 mg – wskazania – na co działa?

    Nurofen Express Caps to lek zawierający ibuprofen, stosowany w leczeniu bólu głowy, bólu zęba, bolesnego miesiączkowania oraz bólu i gorączki związanych z przeziębieniem. Lek jest przeznaczony do krótkotrwałego stosowania u dorosłych i dzieci o masie ciała od 20 kg. Przed użyciem należy zapoznać się z przeciwwskazaniami i środkami ostrożności oraz skonsultować się z lekarzem w przypadku wątpliwości.

  • Ilustracja poradnika Nurofen Express Caps, 200 mg – dawkowanie leku

    Nurofen Express Caps to lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy zawierający ibuprofen. Jest stosowany w krótkotrwałym leczeniu bólu i gorączki u dorosłych, młodzieży i dzieci od 20 kg. Dawkowanie różni się w zależności od wieku i masy ciała pacjenta. Dorośli i młodzież ≥ 40 kg mogą przyjmować 200 mg lub 400 mg co 4-6 godzin, maksymalnie 1200 mg na dobę. Dzieci 20 kg – 29 kg mogą przyjmować 200 mg co 8 godzin, maksymalnie 600 mg na dobę, a dzieci 30 kg – 39 kg mogą przyjmować 200 mg co 6-8 godzin, maksymalnie 800 mg na dobę. Leku nie należy stosować w…

  • Ilustracja poradnika Emanera, 40 mg – wskazania – na co działa?

    Emanera to lek zawierający ezomeprazol, stosowany w leczeniu choroby refluksowej przełyku (GERD), eradykacji Helicobacter pylori, wrzodów żołądka związanych z NLPZ, zespołu Zollingera-Ellisona oraz w przedłużonym leczeniu po zapobieganiu ponownemu krwawieniu z wrzodów. Lek zmniejsza wydzielanie kwasu żołądkowego, co pomaga w leczeniu i zapobieganiu nawrotom tych schorzeń.

  • Ilustracja poradnika Emanera, 40 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Emanera, zawierający ezomeprazol, może powodować różne działania niepożądane, od częstych jak ból głowy i biegunka, po rzadkie jak ciężkie reakcje skórne i zaburzenia krwi. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku niepokojących objawów. Regularne monitorowanie stanu zdrowia podczas terapii jest kluczowe.

  • Ilustracja poradnika Emanera, 20 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Emanera, zawierający ezomeprazol, jest stosowany w leczeniu choroby refluksowej przełyku (GERD), eradykacji Helicobacter pylori, wrzodów żołądka związanych z NLPZ, zespołu Zollingera-Ellisona oraz w przedłużonym leczeniu po krwawieniu z wrzodów. Lek pomaga w gojeniu uszkodzeń przełyku, zapobiega nawrotom wrzodów i kontroluje nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego. Stosowanie leku przez dłuższy czas powinno być monitorowane przez lekarza.

  • Ilustracja poradnika Cidimus, 5 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Cidimus (takrolimus) może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z antybiotykami, inhibitorami proteazy HIV i HCV, lekami stosowanymi w leczeniu nowotworów, lekami przeciwwymiotnymi, lekami zobojętniającymi sok żołądkowy, lekami hormonalnymi, lekami stosowanymi w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego, lekami przeciwarytmicznymi, statynami, lekami przeciwpadaczkowymi, kortykosteroidami, lekami przeciwdepresyjnymi, lekami ziołowymi, metamizolem i kannabidiolem. Takrolimus może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym i preparatami ziołowymi. Spożycie alkoholu może nasilać zaburzenia widzenia i zaburzenia neurologiczne wywołane przez takrolimus.

  • Ilustracja poradnika Ristidic, 6 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Ristidic, zawierający rywastygminę, jest stosowany w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego i otępienia związanego z chorobą Parkinsona. Może powodować różnorodne działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, utrata apetytu, problemy żołądkowe, lęk, pocenie się, ból głowy, zgaga, zmniejszenie masy ciała, ból brzucha, pobudzenie, uczucie zmęczenia, złe samopoczucie ogólne, drżenie, koszmary senne, depresja, trudności w zasypianiu, omdlenia, przypadkowe upadki, zmiany w pracy wątroby, ból w klatce piersiowej, wysypka, swędzenie, napady padaczkowe, choroba wrzodowa żołądka lub jelit, wysokie ciśnienie krwi, zakażenia układu moczowego, omamy, zaburzenia rytmu serca, krwawienia z przewodu pokarmowego, zapalenie trzustki, nasilenie objawów choroby Parkinsona, gwałtowne wymioty, odwodnienie, zaburzenia czynności wątroby,…

  • Ilustracja poradnika Ristidic, 3 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Ristidic jest stosowany w leczeniu objawowym łagodnej do średniozaawansowanej postaci otępienia typu alzheimerowskiego oraz otępienia u pacjentów z idiopatyczną chorobą Parkinsona. Dawka początkowa wynosi 1,5 mg dwa razy na dobę, a maksymalna dawka to 6 mg dwa razy na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na rywastygminę i reakcje skórne po plastrach. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, biegunka, zawroty głowy i utrata apetytu.

  • Ilustracja poradnika Ristidic, 3 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Ristidic, zawierający rywastygminę, jest stosowany w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego oraz otępienia u pacjentów z chorobą Parkinsona. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zawroty głowy, utratę apetytu, problemy żołądkowe, lęk, pocenie się, ból głowy, zgagę, zmniejszenie masy ciała, ból brzucha, pobudzenie, uczucie zmęczenia lub osłabienia, złe samopoczucie ogólne, drżenie i koszmary senne. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem. Ristidic może również wywoływać zawroty głowy i senność, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

  • Ilustracja poradnika Ristidic, 1,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Ristidic, zawierający rywastygminę, jest stosowany w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego i otępienia związanego z chorobą Parkinsona. Może powodować różne działania niepożądane, w tym częste (zawroty głowy, utrata apetytu, problemy żołądkowe), niezbyt częste (depresja, trudności w zasypianiu), rzadkie (ból w klatce piersiowej, wysypka), bardzo rzadkie (wysokie ciśnienie krwi, zakażenia układu moczowego) oraz o nieznanej częstości (gwałtowne wymioty, odwodnienie). W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Rivastigmin Orion, 6 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Rivastigmin Orion, stosowany w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego oraz otępienia związanego z chorobą Parkinsona, może wywoływać różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to zawroty głowy, utrata apetytu, problemy żołądkowe, lęk, pocenie się, ból głowy, zgaga, zmniejszenie masy ciała, ból brzucha, pobudzenie, uczucie zmęczenia lub osłabienia, drżenie oraz koszmary senne. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Nie należy przerywać stosowania leku bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Omeprazol Mylan

    Omeprazol Mylan to lek zawierający omeprazol, który należy do grupy inhibitorów pompy protonowej. Stosowany jest w leczeniu chorób związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego w żołądku, takich jak choroba wrzodowa czy refluks żołądkowo-przełykowy. Lek hamuje wydzielanie kwasu solnego, co przynosi ulgę w objawach związanych z nadkwasotą. Może być podawany w postaci dożylnej, co jest szczególnie przydatne w przypadku pacjentów, którzy nie mogą przyjmować leków doustnie. Należy zachować ostrożność w przypadku wystąpienia działań niepożądanych oraz interakcji z innymi lekami.

  • Ilustracja poradnika Omeprazol Mylan – dawkowanie leku

    Omeprazol Mylan jest lekiem stosowanym w leczeniu różnych schorzeń żołądkowo-jelitowych, takich jak owrzodzenia dwunastnicy, refluksowe zapalenie przełyku i zespół Zollingera-Ellisona. Zalecana dawka dla dorosłych to 40 mg raz na dobę, a dla pacjentów z zespołem Zollingera-Ellisona 60 mg raz na dobę. Lek nie wymaga modyfikacji dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek ani u osób w podeszłym wieku. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na omeprazol i jednoczesne stosowanie z nelfinawirem. Przed rozpoczęciem leczenia należy wziąć pod uwagę objawy alarmowe, interakcje z innymi lekami oraz ryzyko hipomagnezemii.

  • Ilustracja poradnika Omeprazol Mylan – stosowanie w ciąży

    Omeprazol Mylan może być stosowany przez kobiety w ciąży i karmiące piersią, ale zawsze należy skonsultować się z lekarzem. Alternatywne leki, takie jak ranitydyna, famotydyna i antacida, są uważane za bezpieczniejsze dla matki i dziecka.

  • Ilustracja poradnika Lecalpin, 10 mg – dawkowanie leku

    Lecalpin to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, co najmniej 15 minut przed posiłkiem. W razie potrzeby dawka może zostać zwiększona do 20 mg. Tabletki należy przyjmować doustnie, popijając niewielką ilością wody, najlepiej przed śniadaniem. Ważne jest, aby nie spożywać grejpfrutów ani soku grejpfrutowego podczas stosowania leku. Lecalpin nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na lerkanidypinę, niewydolnością serca, ciężkimi zaburzeniami wątroby i nerek oraz podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów CYP3A4, cyklosporyny, grejpfruta lub soku grejpfrutowego. Możliwe działania niepożądane to ból głowy, przyspieszona czynność serca, obrzęk okolicy kostek, zawroty głowy i…

  • Ilustracja poradnika Apo-Doperil, 5 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Apo-Doperil jest stosowany w leczeniu objawów otępienia u pacjentów z łagodną do umiarkowanie ciężką postacią choroby Alzheimera. Substancją czynną leku jest donepezylu chlorowodorek, który zwiększa stężenie acetylocholiny w mózgu, poprawiając funkcje poznawcze. Lek jest podawany raz na dobę, wieczorem przed snem, a dawka może być zwiększana w zależności od potrzeb pacjenta. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i przyjmowane leki, aby uniknąć potencjalnych interakcji i działań niepożądanych.