fbpx

Zerbaxa

Zerbaxa - ulotka informacyjna dla pacjenta

Produkt leczniczy jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń u dorosłych pacjentów: powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej; ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek; powikłane zakażenia dróg moczowych. Należy uwzględnić oficjalne zalecenia dotyczące odpowiedniego stosowania produktów przeciwbakteryjnych.

1 fioi. zawiera ceftolozanu siarczan w ilości odpowiadającej 1 g ceftolozanu oraz tazobaktam sodowy w ilości odpowiadającej 0,5 g tazobaktamu.

Zalecany schemat dawkowania dożylnego u pacjentów z ClCr >50 ml/min, w zależności od rodzaju zakażenia. Dawka dożylna produktu leczniczego w zależności od rodzaju zakażenia u pacjentów z ClCr >50 ml/min: powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej (w przypadku podejrzenia występowania patogenów beztlenowych należy stosować w skojarzeniu z metronidazolem): dawka 1 g ceftolozanu /0,5 g tazobaktamu, co 8 h, czas infuzji 1 h, czas trwania leczenia 4-14 dni; powikłane zakażenia dróg moczowych: dawka 1 g ceftolozanu/0,5 g tazobaktamu, co 8 h, czas infuzji 1 h, czas trwania leczenia 7 dni; ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek: dawka 1 g ceftolozanu/0,5 g tazobaktamu, co 8 h, czas infuzji 1 h, czas trwania leczenia 7 dni; szpitalne zapalenie płuc, w tym zapalenie płuc związane z wentylacją mechaniczną: 2 g ceftolozanu /1 g tazobaktamu, co 8 h, czas infuzji 1 h, czas trwania leczenia 8-14 dni. Pacjenci w podesz.ym wieku (. 65 lat). U pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności dostosowania dawki wyłącznie ze względu na wiek. Zaburzenia czynności nerek. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (szacowany ClCr >50 ml/min) nie ma konieczności dostosowania dawki. U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek poddawanych hemodializie, należy dostosować dawkę zgodnie z wytycznymi. Zalecane schematy dawkowania produktu leczniczego w infuzji dożylnej u pacjentów z ClCr 50 ml/min: ClCr 30-50: dawkowanie 500 mg ceftolozanu / 250 mg tazobaktamu dożylnie, co 8 h; ClCr 15-29: dawkowanie 250 mg ceftolozanu/125 mg tazobaktamu dożylnie, co 8 h. Pacjenci ze schyłkową niewydolnością nerek, poddawani hemodializie: zalecane dawkowanie pojedyncza dawka nasycająca wynosząca 500 mg ceftolozanu /250 mg tazobaktamu, a następnie po 8 h dawka podtrzymująca wynosząca 100 mg ceftolozanu /50 mg tazobaktamu, podawana co 8 h przez pozostały okres leczenia (w dniach, w których pacjent poddawany jest hemodializie, dawkę należy podawać najwcześniej jak to możliwe po zakończeniu hemodializy). Szczegóły dotyczące dawkowania, patrz ChPL. Zaburzenia czynności wątroby. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie ma konieczności dostosowania dawki. Dzieci i mlodzież. Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności ceftolozanu z tazobaktamem u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne.

Ceftolozan należy do grupy substancji przeciwbakteryjnych nazywanych cefalosporynami. Ceftolozan wykazuje aktywność bakteriobójczą poprzez wiązanie się z ważnymi białkami wiążącymi penicylinę (ang. PBPs, penicillin-binding proteins), co prowadzi do zahamowania syntezy ściany komórkowej bakterii i w efekcie do śmierci komórki. Tazobaktam jest β -laktamem strukturalnie podobnym do penicylin. Jest inhibitorem wielu β -laktamaz molekularnych klasy A, w tym enzymów CTX-M, SHV i TEM.

Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą; nadwrażliwość na którykolwiek antybiotyk z grupy cefalosporyn; ciężka nadwrażliwość (np. reakcja anafilaktyczna, ciężka reakcja skórna) na jakikolwiek inny rodzaj antybiotyków β-laktamowych (np. penicyliny lub karbapenemy).

Na podstawie badań in vitro oraz in vivo nie oczekuje się wystąpienia istotnych interakcji pomiędzy ceftolozanem z tazobaktamem a substratami, inhibitorami i induktorami enzymów cytochromu P450 (CYP). Badania in vitro wykazały, że ceftolozan, tazobaktam oraz metabolit M1 tazobaktamu w stężeniach terapeutycznych w osoczu nie hamują aktywności CYP1A2, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6 ani CYP3A4 i nie indukują CYP1A2, CYP2B6 ani CYP3A4. Ceftolozan i tazobaktam w stężeniach terapeutycznych w osoczu nie są substratami dla glikoproteiny P ani BCRP, a tazobaktam nie jest substratem dla OCT2 w warunkach in vitro. Dane z badań in vitro wskazują, że ceftolozan w stężeniach terapeutycznych w osoczu nie hamuje glikoproteiny P, BCRP, OATP1B1, OATP1B3, OCT1, OCT2, MRP, BSEP, OAT1, OAT3, MATE1 ani MATE2-K w warunkach in vitro. Dane z badań in vitro wskazują, że ani tazobaktam, ani metabolit M1 tazobaktamu w stężeniach terapeutycznych w osoczu nie hamują białek transportujących, takich jak glikoproteina P, BCRP, OATP1B1, OATP1B3, OCT1, OCT2 lub BSEP. Tazobaktam jest substratem dla OAT1 i OAT3. W warunkach in vitro tazobaktam hamował ludzkie białka transportujące OAT1 i OAT3 przy wartościach IC50 wynoszących odpowiednio 118 oraz 147 µg/ml. Jednoczesne podawanie w badaniu klinicznym ceftolozanu z tazobaktamem z substratem OAT1 i OAT3 furosemidem nie doprowadziło do znaczącego zwiększenia ekspozycji w osoczu na furosemid (stosunek średnich geometrycznych 0,83 i 0,87 odpowiednio dla Cmax oraz AUC). Jednakże, substancje czynne, które hamują OAT1 lub OAT3 (np. probenecyd), mogą zwiększać stężenie tazobaktamu w osoczu.

Brak danych dotyczących stosowania ceftolozanu z tazobaktamem u kobiet w okresie ciąży. Tazobaktam przenika przez łożysko. Nie wiadomo, czy ceftolozan przenika przez łożysko. Badania na zwierzętach dotyczące tazobaktamu wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję, bez udowodnionego działania teratogennego. Badania na myszach i szczurach dotyczące ceftolozanu nie wykazały szkodliwego wpływu na reprodukcję ani działania teratogennego. Podawanie ceftolozanu szczurom w okresie ciąży i laktacji prowadziło do osłabienia reakcji na nieoczekiwany bodziec akustyczny (ang. startle response) w 60. dniu po urodzeniu u samców. Produkt leczniczy powinien być podawany w okresie ciąży jedynie wówczas, gdy oczekiwane korzyści przewyższają potencjalne zagrożenie dla kobiety w okresie ciąży i płodu. Nie wiadomo, czy ceftolozan i tazobaktam przenikają do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie produktu leczniczego biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu ceftolozanu i tazobaktamu na płodność u ludzi. Badania dotyczące płodności u szczurów nie wykazały wpływu na płodność i reprodukcję po dootrzewnowym podaniu tazobaktamu lub po podaniu ceftolozanu we wlewie dożylnym.

Nie ma doświadczenia dotyczącego przedawkowania produktu leczniczego. Największa pojedyncza dawka produktu leczniczego zastosowana w badaniach klinicznych i podawana zdrowym ochotnikom wynosiła 3 g ceftolozanu z 1,5 g tazobaktamu. W przypadku przedawkowania należy przerwać stosowanie produktu leczniczego i rozpocząć ogólne leczenie wspomagające. Produkt leczniczy można usunąć za pomocą hemodializy. W czasie dializy usuwane było około 66% ceftolozanu, 56% tazobaktamu oraz 51% metabolitu M1 tazobaktamu.

Zerbaxa - zamienniki

Artykuły warte przeczytania #leki.pl

Surfaktanty — skuteczne leczenie ran
Obowiązkowym wyposażeniem każdej apteczki jest substancja do odkażania ran. Jednak wytyczne leczenia przewlekłych ran odradzają stosowanie popularnych antyseptyków. Woda utleniona jest nieskuteczna, a rywanol toksyczny. Obecnie do przemywania ran stosuje się związki z grupy surfaktantów. Najpopularniejszym jest Poloksamer 188. Zmywa bakteryjny biofilm, oczyszcza ranę i działa antyseptycznie. Dodatkowo zwiększa skuteczność innych antyseptyków. Przyszedł czas wymienić zawartość apteczek na nowoczesne substancje do leczenia ran.
Szczepienie przeciwko kleszczowemu zapalenia mózgu
Kleszczowe Zapalenie Mózgu jest chorobą zakaźną ośrodkowego układu nerwowego, która charakteryzuje się bardzo ciężkim przebiegiem. Za jej wywołanie odpowiedzialne są wirusy RNA z rodziny Flaviviridae. Ich wektorem są kleszcze. Najbardziej narażone na zakażenie tym patogenem są osoby aktywnie spędzające czas w na terenach leśnych, w parkach, czy nad wodą. Przebieg choroby może być poważny i kończyć się nawet zgonem, dlatego tak ważna jest profilaktyka, której najważniejszym elementem jest szczepienie przeciwko kleszczowemu zapaleniu mózgu [1].
Nadmierne wypadanie włosów — przyczyny i leczenie
Utrata włosów może wiązać się z dużym dyskomfortem i stanowić nie tylko problem estetyczny, ale i psychologiczny. Dobór odpowiedniej terapii uzależniony jest od ustalenia przyczyny wypadania włosów, dlatego kluczowe znaczenie ma szczegółowa diagnostyka i postawienie odpowiedniego rozpoznania.
Naszą misją jest przedstawienie pacjentom oraz specjalistom ochrony zdrowia pełnej, rzetelnej wiedzy o lekach i ich zastosowaniu. Wierzymy, że przyczynimy się tym do zwiększenia skuteczności i bezpieczeństwa terapii.

Serwis leki.pl jest prowadzony przez Fundację Healthcare Professionals.
Fundacja NIE jest powiązana z żadnym producentem czy dystrybutorem leków. Ewentualne finansowanie, które otrzymujemy od firm farmaceutycznych związane jest z prowadzoną w ich imieniu reklamą, która jako taka jest jednoznacznie oznaczona.

Serwis leki.pl NIE jest apteką (w tym internetową) i nie prowadzi bezpośrednio sprzedaży leków, suplementów diety i wyrobów medycznych. Jeśli chcesz kupić leki on-line zapoznaj się z naszym artykułem nt. Jak bezpiecznie kupować leki w internecie?
0
A jaka jest Twoja opinia? Dodaj komentarzx
()
x