fbpx

Vinorelbine Accord

Vinorelbine Accord - ulotka informacyjna dla pacjenta

Winorelbina jest wskazana do stosowania u osób dorosłych w leczeniu: w monoterapii pacjentów z przerzutowym rakiem piersi (w stadium IV), jeśli stosowanie chemioterapii z użyciem antracyklin i taksanu nie powiodło się lub jest niewskazane, niedrobnokomórkowego raka płuc (III lub IV stadium).

1 fiol. o objętości 1 ml lub 5 ml zawiera łącznie 10 mg lub 50 mg winorelbiny (w postaci winianu).

Winorelbina musi być podawana pod kontrolą lekarza posiadającego doświadczenie w stosowaniu chemioterapii. Niedrobnokomórkowy rak płuc. Zazwyczaj stosowana dawka winorelbiny w monoterapii to 25-30 mg/m2 pc, raz/tydz. W terapii wielolekowej zwykle stosowana dawka (25-30 mg/m2) jest utrzymana, podczas gdy częstość podawania leku należy zmniejszyć, np. dzień 1. i 5. co 3 tyg. lub dzień 1. i 8. co 3 tyg., zgodnie ze schematem leczenia. Rak piersi z przerzutami. Zazwyczaj stosowana dawka to 25-30 mg/m2 pc, raz/tydzień. Maks. tolerowana dawka przypadająca na jedno podanie: 35,4 mg/m2 pc. Maks. dawka całkowita przypadająca na jedno podanie: 60 mg. Pacjenci w podeszłym wieku. W trakcie stosowania winorelbiny w praktyce klinicznej nie stwierdzono żadnych istotnych różnic wśród pacjentów w podeszłym wieku, jeżeli chodzi o odsetek odpowiedzi, choć nie można wykluczyć większej wrażliwości u części tych pacjentów. Wiek nie ma wpływu na farmakokinetykę winorelbiny. Modyfikacja dawki. Metabolizm i klirens winorelbiny mają miejsce głównie w wątrobie: jedynie 18,5% zostaje wydalone w postaci niezmienionej z moczem. Nie ma prospektywnych badań dotyczących wpływu zmian metabolizmu substancji czynnej na jej efekty farmakodynamiczne, w celu ustalenia wytycznych dotyczących zmniejszenia dawek winorelbiny u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby farmakokinetyka winorelbiny nie ulega zmianie. Mimo to u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby zaleca się zastosowanie środka ostrożności w postaci zmniejszenia dawki do 20 mg/m2 pc. i dokładnego kontrolowania parametrów hematologicznych. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek. Nie ma farmakokinetycznych podstaw do zmniejszenia dawki winorelbiny u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Dzieci i młodzież. Nie ma danych na temat skuteczności i bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży, dlatego podanie winorelbiny nie jest zalecane w tej grupie wiekowej.

Winorelbina jest przeciwnowotworową substancją czynną z rodziny alkaloidów barwinka, ale w przeciwieństwie do wszystkich innych alkaloidów barwinka, jej część katarantynowa została strukturalnie zmodyfikowana. Na poziomie molekularnym, wpływa na dynamiczną równowagę tubuliny w mikrotubularnym układzie komórki. Winorelbina hamuje polimeryzację tubuliny i wiąże się preferencyjnie z mikrotubulami mitotycznymi, wpływając na aksonalne mikrotubule tylko w dużym stężeniu. Indukcja spiralizacji tubuliny jest mniejsza niż pod wpływem winkrystyny. Winorelbina blokuje mitozę w fazie G2-M, powodując śmierć komórki w interfazie lub następnej mitozie.

Podanie dokanałowe jest przeciwwskazane. Nadwrażliwość na substancję czynną lub inne alkaloidy barwinka lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Liczba granulocytów obojętnochłonnych poniżej 1500/mm3 lub ciężkie zakażenie, trwające lub przebyte w ciągu ostatnich 2 tyg. Liczba płytek krwi poniżej 100000/mm3. Karmienie piersią. Kobiety w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznych metod antykoncepcji. W połączeniu ze szczepionką przeciw żółtej febrze.

Częste interakcje dla wszystkich leków cytotoksycznych: ze względu na zwiększone ryzyko zakrzepicy w przypadku nowotworów, często stosuje się leczenie przeciwzakrzepowe. Duża zmienność wewnątrzosobnicza dotycząca krzepnięcia krwi podczas chorób i możliwość występowania interakcji między doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi i chemioterapią przeciwnowotworową wymagają, w przypadku zastosowania doustnych leków przeciwzakrzepowych, zwiększenia częstości oznaczeń wskaźnika INR (ang. INR). Przeciwwskazane jednoczesne stosowanie: Szczepionka przeciw żółtej febrze: ryzyko śmiertelnej choroby ogólnoustrojowej; Niezalecane jednoczesne stosowanie: Żywe, atenuowane szczepionki (dla szczepionki przeciw żółtej febrze), ryzyko potencjalnie śmiertelnej choroby ogólnoustrojowej. Ryzyko to jest większe u pacjentów, którzy są już poddawani immunosupresji z powodu choroby podstawowej. Jeśli jest to możliwe, zaleca się stosowanie szczepionek inaktywowanych (poliomyelitis). Fenytoina: ryzyko nasilenia drgawek z powodu zmniejszenia wchłaniania żołądkowo-jelitowego fenytoiny przez lek cytotoksyczny lub zwiększone ryzyko toksyczności lub utrata skuteczności leku cytotoksycznego z powodu zwiększonego metabolizmu wątrobowego spowodowanego przez fenytoinę. Jednoczesne stosowanie, które należy rozważyć: Cyklosporyna, takrolimus: nadmierna immunosupresja z ryzykiem limfoproliferacji. Interakcje swoiste dla alkaloidów barwinka: Jednoczesne stosowanie, które nie jest zalecane: Itrakonazol: zwiększenie neurotoksyczności alkaloidów barwinka w wyniku zmniejszenia ich metabolizmu wątrobowego. Jednoczesne stosowanie, które należy rozważyć: Mitomycyna C: zwiększone ryzyko skurczu oskrzeli i duszności. Odnotowano rzadkie przypadki śródmiąższowej choroby płuc. W związku z tym, że alkaloidy barwinka są substratami glikoproteiny P i nie ma żadnych swoistych badań, koniecznie jest zachowanie ostrożności w przypadku stosowania produktu leczniczego z silnymi modulatorami tego transportera błonowego. Jednoczesne stosowanie z inhibitorami tego transportera (np. rytonawirem, klarytromycyną, cyklosporyną, werapamilem, chinidyną) lub induktorami (np. patrz lista induktorów CYP3A4) może wpływać na stężenie winorelbiny. Interakcje swoiste dla winorelbiny: Leczenie skojarzone produktem leczniczym i innymi lekami toksycznymi dla szpiku może nasilać działania niepożądane leków hamujących czynność szpiku kostnego. CYP3A4 jest głównym enzymem biorącym udział w metabolizmie produktu leczniczego, toteż leczenie skojarzone z silnymi inhibitorami tego izoenzymu (np. ketokonazol, itrakonazol, inhibitory proteazy HIV, erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna, nefazodon) może zwiększać stężenie winorelbiny w surowicy, a stosowanie jednocześnie z silnymi induktorami tego izoenzymu (np. ryfampicyna, fenytoina, fenobarbital, karbamazepina, ziele dziurawca) może zmniejszać stężenie winorelbiny w surowicy. Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego i cisplatyny wskazuje, że nie istnieją wzajemne interakcje między parametrami farmakokinetycznych podczas różnych cyklów leczenia. Jednakże, częstość występowania granulocytopenii związanej z podawaniem produktu leczniczego w połączeniu z cisplatyną jest większa, niż podczas stosowani produktu leczniczego w monoterapii. W jednym z przeprowadzonych badań klinicznych I fazy stwierdzono zwiększoną częstość występowania neutropenii III/IV stopnia, kiedy z winorelbiną podawaną dożylnie stosowano lapatynib. W badaniu tym zalecana dawka winorelbiny podawanej dożylnie w 1. i 8. dniu 3-tygodniowego cyklu leczenia wyniosła 22,5 mg/m2 pc., kiedy stosowana była w skojarzeniu z lapatynibem w dawce 1000 mg raz/dobę. Tego rodzaju skojarzenie należy stosować z zachowaniem ostrożności.

Ciąża. Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania winorelbiny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały działanie embriotoksyczne i teratogenne. Na podstawie wyników badań na zwierzętach i badań farmakologicznego działania produktu leczniczego, podejrzewa się, że produkt powoduje poważne wady wrodzone, jeśli jest podawany w trakcie ciąży. Winorelbina jest przeciwwskazana u kobiet w ciąży. Kobiety nie powinny zachodzić w ciążę podczas leczenia winorelbiną. W przypadku istotnych wskazań, pacjentki w ciąży powinny odbyć konsultację lekarską dotyczącą ryzyka szkodliwych skutków dla dziecka. Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę w trakcie leczenia, należy wziąć pod uwagę możliwość poradnictwa genetycznego. Kobiety w wieku rozrodczym muszą być poinformowane o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji w trakcie leczenia i 3 m-ce po jego zakończeniu. Nie wiadomo, czy produkt przenika do mleka kobiecego. Przenikania winorelbiny do mleka nie oceniano w badaniach na zwierzętach. Nie można wykluczyć ryzyka dla dziecka karmionego piersią, toteż karmienie piersią musi zostać przerwane przed rozpoczęciem leczenia winorelbiną. Winorelbina może mieć działanie genotoksyczne. Dlatego też mężczyznom, którzy są leczeni winorelbiną, zaleca się, aby unikali poczęcia dzieci w czasie trwania leczenia i do 6 m-cy (minimum 3 m-ce) po jego zakończeniu. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji w trakcie leczenia i w ciągu 3 m-cy po jego zakończeniu. Przed rozpoczęciem leczenia należy poradzić się odnośnie możliwości przechowania nasienia, ponieważ po leczeniu winorelbiną istnieje ryzyko trwałej niepłodności.

Objawy. Przedawkowanie produktu może powodować hipoplazję szpiku kostnego, której czasem towarzyszy zakażenie, gorączka i porażenna niedrożność jelit. Postępowanie. Zaleca się ogólne leczenie podtrzymujące w połączeniu z przetoczeniem krwi i podaniem antybiotyków o szerokim spektrum działania, zgodnie z kryterium lekarza. Antidotum. Nie jest znane antidotum dla przedawkowania produktu leczniczego.

Vinorelbine Accord - zamienniki

Artykuły warte przeczytania #leki.pl

Skuteczny środek na katar sienny-Allergodil czy Sinumedin?
Alergia w dzisiejszych czasach to przypadłość bardzo powszechna. Często jej objawy nasilają się w okresie wiosenno-letnim, jednak możemy na nią cierpieć nawet zimą. Najczęściej manifestowana jest poprzez kichanie, swędzenie i pieczenie oraz obecność wodnistej wydzieliny w nosie, a także czerwone i łzawiące oczy. W jaki sposób najlepiej poradzić sobie z katarem siennym? Jakie leki najlepiej przyjąć i jak je dawkować? Odpowiedzi na te pytania znajdziecie w poniższym artykule.
Kserostomia — przyczyny i leczenie suchości jamy ustnej
Ślina ze względu na swoje właściwości chemiczne i fizyczne pełni niezwykle ważną rolę w naszym organizmie. Wielu z nas nie jest świadomych ogromnego znaczenia jej funkcji w codziennym funkcjonowaniu oraz procesie zachowania zdrowia jamy ustnej. Jej zalety zaczynamy doceniać w momencie, gdy pojawia się problem suchości jamy ustnej. Wtedy też musimy się zmagać z szeregiem uciążliwych następstw wynikających z jej niedoboru.
Rola probiotyków w leczeniu nieswoistych chorób zapalnych jelit
Populacje bakteryjne wchodzące w skład mikroflory jelitowej warunkują prawidłowe funkcjonowanie nie tylko układu pokarmowego, ale również układu immunologicznego. Skład mikroflory zależy od wielu czynników takich jak wiek, nawyki żywieniowe, choroby przewlekłe, stosowanie antybiotyków czy leków przeciwzapalnych [1]. Naruszenie równowagi mikrobiologicznej w jelicie skutkuje podtrzymaniem stanu zapalnego w obrębie śluzówki i w konsekwencji nasileniem objawów chorobowych [2].
Naszą misją jest przedstawienie pacjentom oraz specjalistom ochrony zdrowia pełnej, rzetelnej wiedzy o lekach i ich zastosowaniu. Wierzymy, że przyczynimy się tym do zwiększenia skuteczności i bezpieczeństwa terapii.

Serwis leki.pl jest prowadzony przez Fundację Healthcare Professionals.
Fundacja NIE jest powiązana z żadnym producentem czy dystrybutorem leków. Ewentualne finansowanie, które otrzymujemy od firm farmaceutycznych związane jest z prowadzoną w ich imieniu reklamą, która jako taka jest jednoznacznie oznaczona.

Serwis leki.pl NIE jest apteką (w tym internetową) i nie prowadzi bezpośrednio sprzedaży leków, suplementów diety i wyrobów medycznych. Jeśli chcesz kupić leki on-line zapoznaj się z naszym artykułem nt. Jak bezpiecznie kupować leki w internecie?
0
A jaka jest Twoja opinia? Dodaj komentarzx
()
x