fbpx

Trimesolphar

Trimesolphar - ulotka informacyjna dla pacjenta

Preparat jest wskazany do leczenia poniżej wymienionych zakażeń, wywołanych przez wrażliwe na ko-trimoksazol drobnoustroje. Preparat jest przeznaczony do stosowania u dorosłych, młodzieży, dzieci i niemowląt w wieku powyżej 6 tyg. życia. Wskazania do stosowania ko-trimoksazolu: ciężkie niepowikłane zakażenia dróg moczowych. Zaleca się, aby pierwsze incydenty niepowikłanych zakażeń dróg moczowych leczyć raczej pojedynczym skutecznym lekiem przeciwbakteryjnym, a nie takim lekiem złożonym, jak ko-trimoksazol w postaci do infuzji. Leczenie i zapobieganie zapaleniu płuc wywołanego przez Pneumocystis jirovecii (dawniej P. carinii; ang. PCP). Leczenie i zapobieganie wystąpieniu toksoplazmozy. Leczenie nokardiozy. Wskazania do stosowania ko-trimoksazolu w postaci koncentratu do sporządzania roztw. do inf. są zasadniczo takie same jak dla postaci doustnych. Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

1 ml koncentratu zawiera 80 mg sulfametoksazolu i 16 mg trimetoprimu, czyli 96 mg ko-trimoksazolu. 1 amp. 5 ml koncentratu zawiera 400 mg sulfametoksazolu i 80 mg trimetoprimu, czyli 480 mg ko-trimoksazolu.

Zalecenia dotyczące zwykle stosowanego dawkowania w ostrych zakażeniach. Dorośli i młodzież <12 lat: 2 amp. (10 ml) co 12 h. Dzieci w wieku 12 lat i poniżej: zalecane dawkowanie to ok. 30 mg sulfametoksazolu i 6 mg trimetoprimu na kg mc./dobę, podawane w 2 równych dawkach podzielonych. Poniżej zamieszczono schemat dawkowania produktu z uwzględnieniem wieku dziecka; przed podaniem należy produkt rozcieńczyć. Dzieci od 6 tyg. do 5 m-cy życia: 1,25 ml co 12 h. Dzieci od 6 m-cy życia do 5 lat: 2,5 ml co 12 h. Dzieci 6-12 lat: 5 ml co 12 h. W leczeniu szczególnie ciężkich zakażeń we wszystkich grupach wiekowych dawki można zwiększyć o 50%. Leczenie należy prowadzić przez jeszcze 2 dni po ustąpieniu objawów choroby, w większości przypadków konieczne jest leczenie przez co najmniej 5 dni. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby. Nie ma danych dotyczących dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Zalecenia specjalne dotyczące dawkowania (jeśli nie ustalono inaczej, należy stosować zwykłe dawkowanie). Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek. U dorosłych i młodzieży >12 lat (nie ma danych dotyczących dzieci <12 lat) z niewydolnością nerek należy zmodyfikować dawkowanie produktu w zależności od ClCr. ClCr >30 ml/min: zwykła dawka. ClCr 15-30 ml/min: połowa zwykłej dawki. ClCr <15 ml/min: nie zaleca się stosowania. Zaleca się określanie stężenia sulfametoksazolu w surowicy co 2-3 dni w próbkach pobranych po 12 h od podania produktu. Jeżeli całkowite stężenie sulfametoksazolu przekracza 150 µg/ml, leczenie należy przerwać do momentu zmniejszenia się stężenia do wartości poniżej 120 µg/ml. Zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jirovecii (PCP). Leczenie: 100 mg sulfametoksazolu i 20 mg trimetoprimu na kg mc./dobę w 2 lub więcej dawkach podzielonych. Gdy tylko będzie to możliwe, pacjentowi należy podać postać doustną leku i kontynuować leczenie w sumie przez 14 dni. Celem jest osiągnięcie maks. stężenia trimetoprimu w osoczu lub w surowicy większego lub równego 5 µg/ml (sprawdza się to u pacjenta po podaniu leku w inf. w ciągu 1h). Zapobieganie: zwykłe dawkowanie przez cały okres narażenia na ryzyko. Nokardioza. Nie ustalono standardowego dawkowania. U dorosłych stosowano od 6-8 tabl./dobę przez okres do 3 m-cy (1 tabl. zawiera 400 mg sulfametoksazolu i 80 mg trimetoprimu). Toksoplazmoza. Nie ustalono odpowiedniego dawkowania w leczeniu lub zapobieganiu wystąpienia toksoplazmozy. Decyzję należy podjąć na podstawie doświadczenia klinicznego. W zapobieganiu może być odpowiednie dawkowanie takie, jak w celu zapobiegania zapaleniu płuc wywołanego przez Pneumocystis jirovecii.

Produkt leczniczy zawiera ko-trimoksazol, składający się z dwóch substancji czynnych o działaniu przeciwbakteryjnym – sulfametoksazolu i trimetoprimu. Sulfametoksazol hamuje syntezę kwasu foliowego poprzez konkurencyjny antagonizm z kwasem para-aminobenzoesowym (PABA). Jest to działanie bakteriostatyczne. Trimetoprim wiąże się i odwracalnie hamuje bakteryjną reduktazę kwasu dihydrofoliowego (DHFR) i blokuje wytwarzanie tetrahydrofolianu. W zależności od warunków, może działać bakteriobójczo. W ten sposób trimetoprim i sulfametoksazol hamują dwa kolejne etapy w biosyntezie puryn, a zatem kwasów nukleinowych, niezbędnych dla wielu bakterii. Działanie to prowadzi do znaczącego wzajemnego nasilenia aktywności in vitro tych dwóch składników.

Nadwrażliwość na sulfonamidy, trimetoprim, ko-trimoksazol lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Znaczne uszkodzenie miąższu wątroby. Ciężka niewydolność nerek, gdy nie ma możliwości oznaczania stężenia leku w osoczu. Ko-trimoksazolu nie należy podawać niemowlętom w 1-szych 6 tyg. życia.

Trimetoprim może zmieniać wartości stężeń kreatyniny w surowicy (osoczu krwi), oznaczane z zastosowaniem pikrynianu. Może to prowadzić do zawyżenia zawartości kreatyniny w surowicy (osoczu) o 10%. Klirens kreatyniny zmniejsza się: wydzielanie w kanalikach nerkowych zmniejsza się z 23% do 9%, podczas gdy przesączanie kłębuszkowe pozostaje niezmienione. W niektórych sytuacjach jednoczesne stosowanie ko-trimoksazolu i zydowudyny może zwiększać ryzyko zaburzeń hematologicznych, wywoływanych przez ko-trimoksazol. Jeżeli jest konieczne jednoczesne leczenie ko-trimoksazolem i zydowudyną, należy rozważyć monitorowanie parametrów hematologicznych. U pacjentów leczonych ko-trimoksazolem i cyklosporyną podawaną po przeszczepach nerek, obserwowano przemijające pogorszenie się czynności nerek. Odnotowano, że podczas jednoczesnego stosowania ko-trimoksazolu i ryfampicyny po upływie tyg., następowało skrócenie T0,5 trimetoprimu. Nie przypuszcza się, aby miało to znaczenie kliniczne. Gdy trimetoprim jest podawany z lekami, które tworzą kationy w fizjologicznym pH i są częściowo wydalane przez nerki w mechanizmie czynnego wydzielania (np. prokainamid, amantadyna), może nastąpić kompetycyjne hamowanie tego procesu, powodujące zwiększenie stężenia w osoczu jednego lub obu stosowanych leków. Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku ko-trimoksazolu jednocześnie z niektórymi lekami moczopędnymi, zwłaszcza tiazydami, zwiększa ryzyko trombocytopenii z plamicą lub bez. U pacjentów leczonych ko-trimoksazolem i przyjmujących pirymetaminę w zapobieganiu malarii w dawkach większych niż 25 mg na tydzień, odnotowano przypadki wystąpienia niedokrwistości megaloblastycznej. Nie zaleca się stosowania tego typu leczenia skojarzonego. Ko-trimoksazol może nasilać przeciwzakrzepowe działanie warfaryny poprzez stereoselektywne hamowanie jej metabolizmu. Stwierdzono, że sulfametoksazol może wypierać warfarynę z miejsc wiązania z albuminami osocza in vitro. Podczas leczenia produktem leczniczym u pacjentów otrzymujących leki przeciwzakrzepowe zaleca się ścisłe kontrolowanie parametrów krzepliwości. Sulfametoksazol i trimetoprim wydłużają T0,5 fenytoiny i nasilają jej działanie. W przypadku jednoczesnego stosowania tych leków zaleca się ścisłą obserwację stanu pacjenta oraz oznaczanie stężenia fenytoiny w surowicy. U pacjentów w podeszłym wieku przyjmujących jednocześnie trimetoprim i digoksynę może nastąpić zwiększenie stężenia digoksyny w surowicy. Ko-trimoksazol może zwiększać stężenie wolnej frakcji metotreksatu w osoczu.
Trimetoprim może wpływać na wyniki oznaczania stopnia konkurencyjnego wiązania się metotreksatu z białkami osocza, gdy jako białka do badań używa się bakteryjnej reduktazy dihydrofoliowej z Lactobacillus casei. Nie odnotowuje się wpływu na wyniki, gdy metotreksat jest oznaczany za pomocą testu radioimmunologicznego. Podawanie sulfametoksazolu z trimetoprimem w dawce 800 mg + 160 mg powoduje 40% zwiększenie ogólnego wpływu lamiwudyny na organizm, z uwagi na zawartość trimetoprimu. Lamiwudyna nie wpływa na farmakokinetykę trimetoprimu ani sulfametoksazolu. Interakcja z lekami przeciwcukrzycowymi pochodnymi sulfonylomocznika występuje rzadko, jednak odnotowywano nasilenie działania tych leków. Należy zachować ostrożność u pacjentów stosujących jakiekolwiek inne leki, które mogą wywołać hiperkaliemię. Jeżeli leczenie ko-trimoksazolem uznaje się za właściwe u pacjenta, który przyjmuje inny lek z grupy antagonistów kwasu foliowego, jak metotreksat, należy rozważyć podawanie kwasu foliowego.

Nie ma odpowiednich danych dotyczących stosowania ko-trimoksazolu u kobiet w ciąży. Badania kliniczno-kontrolne wykazały, że możliwy jest związek pomiędzy narażeniem na działanie antagonistów kwasu foliowego a występowaniem uszkodzeń płodów u ludzi.Trimetoprim jest antagonistą kwasu foliowego, a w badaniach przeprowadzonych na zwierzętach obie substancje czynne ko-trimoksazolu wywoływały zaburzenia rozwojowe u płodu. Nie należy stosować ko-trimoksazolu w okresie ciąży, zwłaszcza w I trymestrze, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli konieczne jest jego zastosowanie u pacjentki w ciąży należy rozważyć podawanie kwasu foliowego. Sulfametoksazol konkuruje z bilirubiną o miejsce wiązania z albuminami osocza. Jeżeli lek podaje się matce krótko przed porodem, znaczące stężenie leku pochodzącego z matczynego organizmu utrzymuje się przez kilka dni u noworodka i występuje ryzyko wytrącania się bilirubiny lub nasilenia hiperbilirubinemii, z czym wiąże się teoretyczne ryzyko żółtaczki jąder podkorowych mózgu. To teoretyczne ryzyko dotyczy szczególnie niemowląt ze zwiększonym ryzykiem hiperbilirubinemii, zwłaszcza u wcześniaków oraz noworodków z deficytem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. Składniki ko-trimoksazolu (trimetoprim i sulfametoksazol) przenikają do mleka kobiecego. Należy unikać podawania ko-trimoksazolu pacjentkom w zaawansowanej ciąży oraz u kobiet karmiących piersią, zwłaszcza u matek i niemowląt, u których występuje hiperbilirubinemia lub ryzyko jej rozwoju. Ponadto należy unikać stosowania ko-trimoksazolu u niemowląt w wieku poniżej 8 tyg. ze względu na ich skłonność do hiperbilirubinemii.

Maks. dawka produktu tolerowana przez człowieka nie jest znana. Objawy przedawkowania to: nudności, wymioty, zawroty głowy, stan splątania. Po ostrym przedawkowaniu trimetoprimu notowano zahamowanie czynności szpiku. Jeśli stwierdzi się lub podejrzewa, że nastąpiło przedawkowanie, należy natychmiast produkt odstawić. W zależności od czynności nerek, zaleca się podawanie płynów. Zarówno trimetoprim, jak i czynny sulfametoksazol można usunąć z organizmu za pomocą hemodializy. Dializa otrzewnowa nie jest skuteczna.

Trimesolphar - zamienniki

Artykuły warte przeczytania #leki.pl

Kleszcz — obawy, metody usuwania i ochrona
Ciepłe, wiosenne dni są idealne do aktywnego spędzania wolnego czasu na świeżym powietrzu. Spacery po łące czy lesie pozwalają naładować nasze wewnętrzne baterie energią. Niestety pośród drzew i traw kryją się małe pajęczaki — kleszcze.
Masz problemy ze stawami? Poznaj preparaty na stawy z serii Artresan!
Stawy każdego dnia wykonują tytaniczną pracę i są narażone na urazy. Co gorsze, wraz z postępującym wiekiem dochodzi do zaburzeń równowagi w rozpadzie i odbudowie tkanki chrzęstnej. Nieodpowiednia dieta i aktywność fizyczna może prowadzić do wielu dolegliwości związanych ze stawami. Czy produkty Artresan mogą być pomocne w tego typu schorzeniach? Seria Artresan składa się z szeregu produktów stosowanych w leczeniu wszelkiego rodzaju problemów ze stawami. Są saszetki, kapsułki, tabletki czy nawet krem. Czy są skuteczne?
Magnez dla dzieci – który preparat wybrać? Magne B6 czy Magnefar?
Prawidłowa i odpowiednio zbilansowana dieta jest niezbędnym elementem życia codziennego. Odgrywa szczególnie istotną rolę podczas rozwoju młodego organizmu. W okresie młodzieńczym trzeba pamiętać o dostarczaniu potrzebnych składników odżywczych w odpowiednich ilościach. Jednym z nich jest magnez. Dzięki artykułowi poznacie odpowiednią zawartość magnezu w diecie oraz dowiecie się, czy warto go suplementować.
Najsilniejszy lek na alergię bez recepty - Aleric Deslo, Allegra, czy Zyrtec?
Alergia występuje powszechnie bez względu na wiek. Reakcje alergiczne pojawiają się nie tylko w okresie wiosenno-letnim, ale także często towarzyszą nam nawet zimą. Katar, kichanie, swędzące i łzawiące oczy lub wysypka mogą wskazywać na występowanie tego stanu. W jaki sposób najlepiej poradzić sobie z objawami alergii? Które leki dostępne bez recepty wybrać? Tego dowiecie się z artykułu.
Naszą misją jest przedstawienie pacjentom oraz specjalistom ochrony zdrowia pełnej, rzetelnej wiedzy o lekach i ich zastosowaniu. Wierzymy, że przyczynimy się tym do zwiększenia skuteczności i bezpieczeństwa terapii.

Serwis leki.pl jest prowadzony przez Fundację Healthcare Professionals.
Fundacja NIE jest powiązana z żadnym producentem czy dystrybutorem leków. Ewentualne finansowanie, które otrzymujemy od firm farmaceutycznych związane jest z prowadzoną w ich imieniu reklamą, która jako taka jest jednoznacznie oznaczona.

Serwis leki.pl NIE jest apteką (w tym internetową) i nie prowadzi bezpośrednio sprzedaży leków, suplementów diety i wyrobów medycznych. Jeśli chcesz kupić leki on-line zapoznaj się z naszym artykułem nt. Jak bezpiecznie kupować leki w internecie?
0
A jaka jest Twoja opinia? Dodaj komentarzx
()
x