fbpx

Trimeductan MR

Trimeductan MR - ulotka informacyjna dla pacjenta

Trimetazydyna jest wskazana u dorosłych w terapii skojarzonej w objawowym leczeniu pacjentów ze stabilną dławicą piersiową, u których leczenie przeciwdławicowe pierwszego rzutu jest niewystarczające lub nie jest tolerowane.

1 tabl. o zmodyf. uwalnianiu zawiera 35 mg trimetazydyny dichlorowodorku.

Dawka wynosi 35 mg trimetazydyny (w postaci dichlorowodorku) 2x/dobę, podczas posiłków. Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek. U pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (ClCr 30-60 ml/min), zalecana dawka wynosi 35 mg rano, podczas śniadania. Pacjenci w podeszłym wieku. U pacjentów w podeszłym wieku ekspozycja na trimetazydynę może być zwiększona wskutek związanego z wiekiem pogorszenia czynności nerek. U pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (ClCr 30-60 ml/min) zalecana dawka wynosi 35 mg rano, podczas śniadania. Ustalanie dawki u pacjentów w podeszłym wieku należy przeprowadzać z zachowaniem ostrożności. Dzieci i młodzież. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności trimetazydyny u dzieci poniżej 18 lat. Brak dostępnych danych.

Wyniki badań przeprowadzonych in vitro oraz in vivo potwierdziły cytoprotekcyjne działanie trimetazydyny poprzez ochronę struktur i funkcji komórek należących do różnych tkanek i narządów przed skutkami niedotlenienia i niedokrwienia. Trimetazydyna zapobiega zmniejszeniu stężenia wewnątrzkomórkowego ATP, przedłuża prawidłowe funkcjonowanie pompy sodowo-potasowej i homeostazę komórek. Działaniu temu obserwowanemu głównie w mięśniu serca i narządach neurosensorycznych, nie towarzyszy działanie hemodynamiczne ani inne działanie na naczynia krwionośne. Trimetazydyna hamuje β-oksydację kwasów tłuszczowych przez zablokowanie tiolazy długołańcuchowego 3-ketoacylokoenzymu A, co nasila utlenianie glukozy. W niedokrwionej komórce energia uzyskiwana w procesie utleniania glukozy wymaga mniejszego zużycia tlenu niż w procesie β-oksydacji. Nasilenie utlenienia glukozy prowadzi do optymalizacji procesów energetycznych w komórkach, co warunkuje utrzymanie ich prawidłowego metabolizmu podczas niedokrwienia.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Choroba Parkinsona, objawy parkinsonizmu, drżenia, zespół niespokojnych nóg oraz inne powiązane zaburzenia ruchowe. Ciężkie zaburzenie czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min).

Nie stwierdzono występowania interakcji z innymi lekami ani z pokarmami. Trimetazydynę można stosować z heparyną, kalcyparyną, doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, lekami stosowanymi w zaburzeniach gospodarki lipidowej, kwasem salicylowym, lekami β-adrenolitycznymi, antagonistami kanału wapniowego, glikozydami naparstnicy.

Nie zaleca się stosowania trimetazydyny przez kobiety w ciąży ze względu na brak odpowiednio liczebnych, kontrolowanych badań u ludzi. W badaniach doświadczalnych na zwierzętach nie stwierdzono działania teratogennego. Nie wiadomo czy trimetazydyna przenika do mleka ludzkiego. Z tego względu nie zaleca się stosowania trimetazydyny w okresie karmienia piersią.

Dostępne są ograniczone dane dotyczące przedawkowania trimetazydyny. Leczenie powinno być objawowe.

Trimeductan MR - wskazania i zastosowanie

Trimeductan MR - zamienniki

Artykuły warte przeczytania #leki.pl

Badanie krwi – jak się przygotować?
Odpowiednie przygotowanie do badań krwi jest niezwykle ważne. Jakość wyników, a co za tym idzie postawiona na ich podstawie diagnoza, zależy od prawidłowo wykonanych badań. W związku z tym jak się do nich przygotować?
Inhalacje na zatoki - jak je wykonywać?
Sezon jesienno-zimowy to dla wielu z nas czas, w którym musimy zmierzyć się z infekcjami górnych dróg oddechowych. Nierzadko skarżymy się wówczas na uciążliwy ból głowy połączony z nieżytem nosa i spływaniem gęstej wydzieliny po tylnej ścianie gardła. Objawy tego typu są najczęściej wynikiem zapalenia zatok, które można leczyć na wiele sposobów, np. poprzez stosowanie inhalacji.
Champix wycofany z obrotu
Główny Inspektor Farmaceutyczny 28 września 2021 roku wycofał z obrotu na terenie polski lek Champix. Lek ten stosowany jest w celu odzwyczajenia się od palenia papierosów.
Oparzenia — co stosować, a czego unikać?
Celem leczenia ran i oparzeń jest przyspieszenie gojenia, ochrona przed drobnoustrojami, łagodzenie bólu i minimalizacja ryzyka powstania blizn. Przez wiele lat uważano, że skaleczone miejsce lepiej pozostawić odkryte. Jednak ostatnie badania wykazały, że brak opatrunku zwiększa ryzyko powstania blizny, infekcji oraz ponownego urazu. Ponadto wilgotne środowisko przyspiesza proces gojenia [1].
0
A jaka jest Twoja opinia? Dodaj komentarzx
()
x