fbpx

Teveten

Teveten - ulotka informacyjna dla pacjenta

Eprosartan jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego pierwotnego.

1 tabl. powl. zawiera 600 mg eprosartanu w postaci eprosartanu mezylanu.

Zalecana dawka wynosi 600 mg eprosartanu raz/dobę. U większości pacjentów maks. działanie obniżające ciśnienie tętnicze uzyskuje się po 2-3 tyg. leczenia. Eprosartan może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi. Zwłaszcza skojarzenie z tiazydowymi lekami moczopędnymi, takimi jak hydrochlorotiazyd lub antagonistami wapnia, takimi jak nifedypina o przedłużonym uwalnianiu wykazało działanie addytywne z eprosartanem. Eprosartan można przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od posiłku. Pacjenci w podeszłym wieku. Nie jest wymagana modyfikacja dawki u osób w podeszłym wieku. Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Doświadczenie u pacjentów z niewydolnością wątroby jest ograniczone. Dawkowanie u osób z zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (ClCr <60 ml/min) dawka dobowa nie może być większa niż 600 mg. Dzieci i młodzież. Nie zaleca się podawania produktu dzieciom i młodzieży, ponieważ brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania w tej grupie wiekowej.

Eprosartan jest syntetycznym antagonistą receptora angiotensyny II, czynnym po podaniu doustnym, niebędącym pochodną bifenylu ani tetrazolu. Angiotensyna II wykazuje silne działanie naczynioskurczowe i jest głównym aktywnym hormonem układu renina-angiotensyna-aldosteron, odgrywającym zasadniczą rolę w patofizjologii nadciśnienia tętniczego. U zdrowych ochotników eprosartan przeciwdziała wpływom angiotensyny II na ciśnienie tętnicze, przepływ nerkowy i wydzielanie aldosteronu. Redukcja ciśnienia utrzymuje się przez ponad 24 h, bez powodowania hipotonii ortostatycznej po 1-szej dawce lub odruchowego przyspieszenia czynności serca. Przerwanie leczenia eprosartanem nie powoduje szybkiego zwiększenia ciśnienia tętniczego na zasadzie “efektu z odbicia”. Eprosartan był badany u pacjentów z łagodnym i umiarkowanym nadciśnieniem tętniczym (ciśnienie rozkurczowe w spoczynku ≥95 mm Hg i <115 mm Hg) i ciężkim nadciśnieniem tętniczym (ciśnienie rozkurczowe w spoczynku ≥115 mm Hg i <125 mm Hg).

Znana nadwrażliwość na eprosartan lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciężka niewydolność wątroby. II i III trymestr ciąży. Istotne hemodynamicznie obustronne zwężenie tętnic nerkowych lub znaczne zwężenie tętnicy jedynej czynnej nerki. Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego z produktami zawierającymi aliskiren jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (współczynnik filtracji kłębuszkowej, GFR<60 ml/min/1,73 m2).

Ponieważ w badaniach klinicznych kontrolowanych placebo obserwowano znaczne zwiększenie stężenia potasu w surowicy, oraz jak wynika z doświadczeń w stosowaniu innych leków wpływających na układ renina-angiotensyna, jednoczesne stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, substytutów soli zawierających potas lub innych produktów leczniczych, które mogą zwiększać stężenie potasu w surowicy (np. heparyny) może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Dane badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, ARBI lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu RAA w monoterapii. Jednoczesne stosowanie innych leków przeciwnadciśnieniowych może nasilić działanie hipotensyjne. Podczas jednoczesnego stosowania litu z inhibitorami ACE obserwowano odwracalne zwiększenie stężenia litu w surowicy krwi i objawy jego toksyczności. Nie można wykluczyć podobnego skutku w przypadku stosowania eprosartanu, dlatego zaleca się dokładne kontrolowanie stężenia litu w surowicy w trakcie leczenia skojarzonego. Wykazano, że eprosartan nie hamuje in vitro ludzkich izoenzymów CYP1A, 2A6, 2C9/8, 2C19, 2D6, 2E i 3A cytochromu P450. Podobnie jak w przypadku inhibitorów ACE, jednoczesne stosowanie ARB i NLPZ może prowadzić do pogorszenia czynności nerek z możliwością wystąpienia ostrej niewydolności nerek i zwiększenia stężenia potasu w surowicy, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi już zaburzeniami czynności nerek. Leczenie skojarzone należy stosować ostrożnie, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Należy odpowiednio nawodnić pacjentów oraz rozważyć monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu terapii skojarzonej i okresowo w późniejszym czasie. Jednoczesne stosowanie losartanu i indometacyny prowadziło do zmniejszenia skuteczności ARB. Nie można wykluczyć takiego działania w odniesieniu do innych substancji z tej grupy.

Nie zaleca się stosowania ARB w I trymestrze ciąży. Stosowanie antagonistów receptora angiotensyny II w II i III trymestrze ciąży jest przeciwwskazane. Dane epidemiologiczne dotyczące ryzyka działania teratogennego inhibitorów ACE stosowanych w I trymestrze ciąży nie są rozstrzygające; jednak nie można wykluczyć niewielkiego zwiększenia ryzyka. Chociaż brak kontrolowanych danych epidemiologicznych dotyczących ryzyka stosowania ARB, podobne ryzyko może dotyczyć tej grupy leków. Z wyjątkiem konieczności kontynuowania leczenia ARB, u pacjentek planujących ciążę należy zastosować alternatywne leczenie przeciwnadciśnieniowe, o ustalonym profilu bezpieczeństwa stosowania w ciąży. W przypadku stwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać leczenie ARB i jeśli jest to wskazane, należy rozpocząć leczenie alternatywne. Narażenie na ARB w II i III trymestrze ciąży powoduje toksyczne działanie na ludzki płód (pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki) i noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia). Jeśli narażenie na ARB miało miejsce od II trymestru ciąży, zaleca się badanie ultrasonograficzne nerek i czaszki. Noworodki, których matki przyjmowały ARB należy dokładnie obserwować ze względu na możliwość wystąpienia niedociśnienia. Ze względu na brak danych odnośnie stosowania produktu podczas karmienia piersią, nie zaleca się jego stosowania. Zalecane jest alternatywne leczenie o lepiej ustalonym profilu bezpieczeństwa podczas karmienia piersią, zwłaszcza w przypadku karmienia piersią noworodka lub wcześniaka.

Dane dotyczące przedawkowania u ludzi są ograniczone. Zgłoszono po wprowadzeniu produktu do obrotu przypadki przyjęcia dawek do 12000 mg. U większości pacjentów nie wystąpiły działania niepożądane. U jednego pacjenta wystąpiła zapaść krążeniowa po przyjęciu 12000 mg eprosartanu. Pacjent całkowicie powrócił do zdrowia. Najbardziej prawdopodobnym objawem przedawkowania jest niedociśnienie. W razie wystąpienia objawów hipotensji należy wdrożyć leczenie podtrzymujące.

Teveten - wskazania i zastosowanie

Artykuły warte przeczytania #leki.pl

Lek homeopatyczny — co to takiego?
Na aptecznych półkach, oprócz leków stosowanych w medycynie konwencjonalnej, można znaleźć także leki homeopatyczne. Homeopatia jest dosyć kontrowersyjną formą terapii, przez niektórych nazywana wręcz magią. Czym są leki homeopatyczne i czy są one skuteczne?
Naszą misją jest przedstawienie pacjentom oraz specjalistom ochrony zdrowia pełnej, rzetelnej wiedzy o lekach i ich zastosowaniu. Wierzymy, że przyczynimy się tym do zwiększenia skuteczności i bezpieczeństwa terapii.

Serwis leki.pl jest prowadzony przez Fundację Healthcare Professionals.
Fundacja NIE jest powiązana z żadnym producentem czy dystrybutorem leków. Ewentualne finansowanie, które otrzymujemy od firm farmaceutycznych związane jest z prowadzoną w ich imieniu reklamą, która jako taka jest jednoznacznie oznaczona.

Serwis leki.pl NIE jest apteką (w tym internetową) i nie prowadzi bezpośrednio sprzedaży leków, suplementów diety i wyrobów medycznych. Jeśli chcesz kupić leki on-line zapoznaj się z naszym artykułem nt. Jak bezpiecznie kupować leki w internecie?
0
A jaka jest Twoja opinia? Dodaj komentarzx
()
x