fbpx

Tamivil

Tamivil - ulotka informacyjna dla pacjenta

Leczenie grypy. U osób dorosłych i dzieci w wieku powyżej 6 lat, o mc. większej niż 40 kg, u których występują objawy typowe dla grypy, kiedy wirus grypy krąży w danym środowisku. Skuteczność leczenia wykazano wtedy, gdy rozpoczyna się je w ciągu 2 dni od wystąpienia pierwszych objawów. Zapobieganie grypie. Zapobieganie po ekspozycji u osób w wieku powyżej 6 lat lub starszych, o mc. większej niż 40 kg, po kontakcie z przypadkiem klinicznie rozpoznanej grypy, kiedy wirus grypy występuje w danym środowisku. Właściwe stosowanie produktu leczniczego do zapobiegania grypie powinno wynikać z indywidualnej analizy każdego przypadku, uwzględniającej okoliczności i specyfikę populacji wymagającej ochrony. W wyjątkowych sytuacjach (np. w przypadku, gdy szczepy krążące nie odpowiadają szczepom wirusa zawartym w szczepionce lub w przypadku pandemii) można rozważyć sezonową profilaktykę u osób w wieku powyżej 6 lat lub starszych, o mc. większej niż 40 kg. Produkt leczniczy nie zastępuje szczepienia przeciw grypie. Stosowanie leków przeciwwirusowych do leczenia grypy i zapobiegania jej powinno się opierać na oficjalnych zaleceniach. Decyzja dotycząca użycia oseltamiwiru do leczenia i profilaktyki powinna być podjęta po uwzględnieniu charakterystyki krążących wirusów grypy, dostępnych informacji dotyczących wrażliwości na leki szczepów wirusa w danym sezonie oraz skutków choroby w różnych obszarach geograficznych i w różnych populacjach pacjentów.

1 tabl. zawiera 75 mg oseltamiwiru w postaci oseltamiwiru fosforanu.

Dorośli. Zalecana dawka doustna to 75 mg oseltamiwiru 2x/dobę przez 5 dni. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu 1-szych 2 dni od wystąpienia objawów grypy. Profilaktyka po ekspozycji na wirus. Zalecaną dawką w zapobieganiu grypie po bliskim kontakcie z osobą zakażoną jest 75 mg oseltamiwiru raz/dobę przez 10 dni. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu 1-szych 2 dni od kontaktu z zarażoną osobą. Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku. Zalecana dawka do zapobiegania grypie podczas występowania masowych zachorowań w danym środowisku to 75 mg oseltamiwiru raz/dobę przez okres do 6 tyg. Dzieci i młodzież. Zalecana dawka doustna dla dzieci w wieku powyżej 6 lat o mc. większej niż 40 kg to 75 mg oseltamiwiru 2x/dobę przez 5 dni. Produkt w postaci tabl. nie jest dostosowany do podawania niemowlętom i dzieciom w wieku poniżej 6 lat. Ponadto, dostępna moc tabl. nie jest odpowiednia do leczenia dzieci o mc. mniejszej niż 40 kg i do podawania dawek mniejszych niż 75 mg. We wszystkich powyższych przypadkach oraz dla pacjentów mających trudności w połykaniu tabl. ,należy sprawdzić dostępność oseltamiwiru w odpowiedniej dawce i postaci farmaceutycznej. Niewydolność wątroby. U osób z niewydolnością wątroby nie jest konieczne zmniejszenie dawki leczniczej ani profilaktycznej. Nie prowadzono badań u dzieci z zaburzeniami wątroby. Niewydolność nerek. Nie należy stosować oseltamiwiru w dawce 75 mg u osób z niewydolnością nerek o ClCr poniżej 60 (ml/min). Osobyw podeszłym wieku. Nie jest konieczna redukcja dawki, o ile nie stwierdza się umiarkowanej lub ciężkiej niewydolności nerek. Pacjenci z obniżoną odpornością. Długotrwała profilaktyka grypy sezonowej trwająca do 12 tyg. była oceniania u pacjentów z obniżoną odpornością.

Fosforan oseltamiwiru jest prekursorem aktywnego metabolitu (karboksylanu oseltamiwiru). Ten aktywny metabolit jest selektywnym inhibitorem enzymów neuraminidazowych wirusa grypy, które są glikoproteinami występującymi na powierzchni wirionu. Aktywność neuraminidazy wirusowej ma istotny wpływ zarówno na wniknięcie cząstki wirusa do niezakażonych komórek, jak i na uwolnienie świeżo wytworzonych cząstek wirusa z zakażonych komórek i dalsze rozprzestrzenianie się zakaźnych wirusów w organizmie. Karboksylan oseltamiwiru in vitro hamuje enzym neuraminidazy wirusa grypy typu A i B. Fosforan oseltamiwiru hamuje zakażenie wirusem grypy i replikację in vitro. In vivo na modelach zwierzęcych, przy ekspozycji na lek antywirusowy podobnej do tej, jaką osiąga się u człowieka podając 75 mg 2x/dobę, oseltamiwir podawany doustnie hamuje replikację i patogenność wirusa grypy A i B. Aktywność przeciwwirusowa oseltamiwiru wobec grypy A i B została poparta wynikami badań nad doświadczalnym narażeniem na zakażenie zdrowych ochotników. Wartość IC50 enzymu neuraminidazy dla oseltamiwiru w klinicznie izolowanej grypie A wynosi od 0,1 nM do 1,3 nM, zaś dla grypy B wynosi 2,6 nM. W opublikowanych badaniach opisywano wyższe wartości IC50 dla grypy B, aż do średniej wartości 8,5 nM.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Właściwości farmakokinetyczne oseltamiwiru, takie jak niski stopień wiązania z białkami i metabolizm niezależny od systemów CYP450 i glukuronidazy sugerują, że wystąpienie znaczących klinicznie interakcji lekowych za pośrednictwem tych mechanizmów jest mało prawdopodobne. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek, przyjmujących jednocześnie probenecyd, nie jest konieczna zmiana dawki. Jednoczesne stosowanie probenecydu, który jest silnym inhibitorem anionowej drogi wydzielania w cewkach nerkowych, prowadzi do około 2-krotnego wzrostu ekspozycji na aktywny metabolit oseltamiwiru. Oseltamiwir nie wykazuje interakcji kinetycznych z amoksycyliną, która jest wydalana tą samą drogą, co sugeruje, że interakcje oseltamiwiru zachodzące tą drogą są słabe. Wystąpienie znaczących klinicznie interakcji, spowodowanych konkurowaniem o wydzielanie cewkowe w nerkach, jest mało prawdopodobne ze względu na znany margines bezpieczeństwa dla większości takich substancji, sposobu eliminacji aktywnego metabolitu (przesączanie kłębuszkowe i anionowe, wydzielanie kanalikowe) oraz pojemność tych dróg wydalania. Należy jednak zachować ostrożność, przepisując oseltamiwir osobom przyjmującym jednocześnie wydalane tą samą drogą substancje o wąskim marginesie terapeutycznym (np. Chlorpropamid, metotreksat, fenylobutazon). Nie stwierdzono żadnych interakcji farmakokinetycznych oseltamiwiru ani jego głównych metabolitów podczas jednoczesnego podawania z paracetamolem, ASA, cymetydyną, lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy (wodorotlenkami magnezu i glinu, węglanem wapnia), rymantadyną lub warfaryną (u osób stabilnych leczonych warfaryną i nie chorujących na grypę).

Pomimo braku kontrolowanych badań klinicznych, dotyczących stosowania oseltamiwiru u kobiet w ciąży, dane dotyczące stosowania w ciąży zbierano z badań po wprowadzeniu do obrotu i badań obserwacyjnych. Powyższe dane, w połączeniu z wynikami badań na zwierzętach, nie wskazują na bezpośrednie lub pośrednie szkodliwe działania na rozwój ciąży, zarodka/płodu lub na rozwój pourodzeniowy. Kobiety w ciąży mogą przyjmować produkt leczniczy, po rozważeniu dostępnych danych o bezpieczeństwie, patogenności krążącego szczepu wirusa grypy i choroby zasadniczej u kobiety w ciąży. U karmiących samic szczura, oseltamiwir oraz aktywny metabolit są wydzielane w mleku. Dane dotyczące dzieci karmionych piersią przez matki przyjmujące oseltamiwir oraz wydzielania oseltamiwiru do mleka matki są bardzo ograniczone. Ograniczone dane wskazują, że oseltamiwir i aktywny metabolit były wykrywane w mleku matki, jednak ich stężenia były na tyle niskie, że dawka u niemowlęcia karmionego piersią byłaby subterapeutyczna. Biorąc pod uwagę powyższe informacje, patogenność krążącego wirusa grypy oraz chorobę zasadniczą kobiety karmiącej piersią, można rozważyć podawanie oseltamiwiru, jeśli istnieją istotne potencjalne korzyści dla karmiącej piersią matki. Dane przedkliniczne nie dowodzą, aby oseltamiwir wywierał wpływ na płodność u kobiet lub mężczyzn.

Raporty dotyczące przedawkowania oseltamiwiru zgłaszano z badań klinicznych oraz z okresu po wprowadzeniu produktu do obrotu. W większości przypadków przedawkowania nie raportowano zdarzeń niepożądanych. Zdarzenia niepożądane zgłaszane w następstwie przedawkowania były podobne pod względem rodzaju i częstości występowania do tych obserwowanych po zastosowaniu oseltamiwiru w dawkach terapeutycznych. Nie jest znane specyficzne antidotum. Przedawkowanie zgłaszano częściej u dzieci niż u dorosłych i młodzieży.

Tamivil - wskazania i zastosowanie

Tamivil - zamienniki

Artykuły warte przeczytania #leki.pl

Jak stosować probiotyki przy antybiotykach?
Antybiotyki stosujemy w leczeniu infekcji bakteryjnych. Dobrze dobrane dają wysokie prawdopodobieństwo wyleczenia choroby. Jednak tak jak każdy lek, również antybiotyki posiadają swoje skutki uboczne. Jednym z nich jest zaburzenie naturalnej flory jelitowej, najczęściej objawiające się biegunką. Zastosowanie probiotyków może jednak zniwelować niepożądane efekty antybiotykoterapii.
Aspiryna zwiększa szanse dla pacjentek z rakiem piersi?
Wyniki badania kohortowego W artykule Evaluation of Aspirin Use With Cancer Incidence and Survival Among Older Adults in the Prostate, Lung, Colorectal, and Ovarian Cancer Screening Trial opisano badania zespołu Holliego A. Loomansa-Kroppa z National Cancer Institute w Rockville, dotyczące związku stosowania aspiryny z ryzykiem rozwoju nowych nowotworów, a także z przeżywalnością specyficzną dla chorych na […]
Tran a olej z wątroby rekina — który preparat wybrać!
Na rynku aptecznym dostępnych jest wiele produktów. W okresie zimowym szczególne zainteresowanie wzbudzają preparaty na odporność. Wśród nich wyróżniamy produkty z olejem z wątroby dorsza lub sardeli, tzw. tran, a także preparaty z olejem z wątroby rekina. Na pierwszy rzut oka oba preparaty wydają się podobne i oba kojarzą się z podnoszeniem odporności. Jednak to tylko pozory, gdyż oba oleje zawierają zupełnie inne składniki.
Ecomer czy Iskial-analiza produktów
Oleje z wątroby rekina od dawna stosowane są jako środki poprawiające odporność. Na rynku dostępnych jest wiele preparatów. Dużym zainteresowaniem cieszą się dwie serie produktów pod nazwami Iskial i Ecomer. Czym się różnią i czy warto je stosować?
0
A jaka jest Twoja opinia? Dodaj komentarzx
()
x